Σάββατο 14 Μαΐου 2016

Το Θέλημα του Θεού για εσένα είναι η τέλεια ευτυχία...!!!!!!!

ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΘΑΥΜΑΤΩΝ
Ο Ρόλος μου Είναι Απαραίτητος στο Σχέδιο του Θεού για τη Σωτηρία.

Τέλεια Ευτυχία Είναι το Θέλημα του Θεού για Μένα.

Το Θέλημα του Θεού για εσένα είναι η τέλεια ευτυχία.

Γιατί να διαλέξεις να πας ενάντια στο Θέλημα Του;

Ο ρόλος που έχει φυλάξει για εσένα στο σχέδιο Του σου δίνεται για να μπορέσεις να αποκατασταθείς σε ό,τι Αυτός επιθυμεί.

Αυτός ο ρόλος είναι τόσο ουσιαστικός για το σχέδιο Του, όσο είναι και για την ευτυχία σου.

Η χαρά σου πρέπει να είναι πλήρης, για να γίνει το σχέδιο Του κατανοητό από εκείνους στους οποίους σε στέλνει.

Στο φωτεινό σου πρόσωπο θα δουν την αποστολή σου και στο χαρούμενο γέλιο σου θα ακούσουν το Θεό να τους καλεί.

Είσαι πράγματι απαραίτητος στο σχέδιο του Θεού.

Χωρίς τη χαρά σου, η χαρά Του είναι ατελής.

Χωρίς το χαμόγελο σου, ο κόσμος δεν μπορεί να φωτιστεί.

‘Όταν είσαι λυπημένος, το φως που ο Ίδιος ο Θεός όρισε σαν το μέσο για τη σωτηρία του κόσμου είναι αμυδρό και μουντό και κανένας δε γελά, επειδή όλα τα γέλια δεν μπορούν παρά να αντηχούν τα δικά σου.

Είσαι πράγματι απαραίτητος στο σχέδιο του Θεού. Ακριβώς όπως το φως σου αυξάνει κάθε φως που λάμπει στον Ουρανό, έτσι και η χαρά σου στη γη καλεί όλες τις ψυχές να αφήσουν τους καημούς τους και να πάρουν τη θέση τους δίπλα σου στο σχέδιο του Θεού.

Οι αγγελιοφόροι του Θεού είναι χαρούμενοι και η χαρά τους θεραπεύει τη λύπη και την απόγνωση.

Αυτοί είναι η απόδειξη ότι ο Θεός επιθυμεί τέλεια ευτυχία για όλους όσους θα δεχτούν τα δώρα του Πατέρα τους σαν δικά τους.

Δε θα αφήσουμε τον εαυτό μας να είναι λυπημένος, γιατί αν τον αφήσουμε δε θα αναλάβουμε το ρόλο που είναι ουσιαστικός για το σχέδιο του Θεού, καθώς επίσης και για την όραση μας.

Η θλίψη είναι το σημάδι ότι θα ήθελες να παίξεις έναν άλλο ρόλο αντί για αυτόν που σου έχει ανατεθεί από τον Θεό.

Έτσι, παραλείπεις να δείχνεις στον κόσμο πόσο μεγάλη είναι η ευτυχία που ο Θεός επιθυμεί για σένα.

Η χαρά είναι η αποστολή μας εδώ. Αν είσαι λυπημένος, ο ρόλος σου δεν επιτελείται κι έτσι όλος ο κόσμος κι εσύ μαζί του στερήστε τη χαρά.

Ο Θεός σου ζητά να είσαι ευτυχισμένος, ώστε ο κόσμος να μπορεί να δει πόσο Αυτός αγαπά όλα τα παιδιά του και δε θέλει καμιά λύπη να έρθει και να μειώσει τη χαρά σας, κανένα φόβο να σας περιβάλλει και να διαταράξει την ειρήνη σας.

Είσαι ο αγγελιαφόρος του Θεού. Φέρνεις την ευτυχία Του σε όλους αυτούς που κοιτάζεις και την ειρήνη Του στον καθένα που σε κοιτάζει και βλέπει το μήνυμα Του στο χαρούμενο πρόσωπο σου.

Κοίταξε βαθιά μέσα σου, χωρίς να ταραχτείς από όλες τις ασήμαντες σκέψεις και τους ανόητους στόχους που προσπερνάς καθώς ανέρχεσαι για να συναντήσεις τον Χριστό μέσα σου.

Αυτός θα είναι εκεί. Και μπορείς να Τον φτάσεις τώρα. Είσαι απαραίτητος στο σχέδιο Του. Είναι ο Εαυτός σου που σε καλεί σήμερα. Είσαι απαραίτητος στο σχέδιο του Θεού για τη σωτηρία του κόσμου.

Να είστε πάντα καλά





www.armonikizoi.com
http://www.armonikizoi.com

Μια επιστολή από το Θεό για σένα.....!!!!!!

Αγαπημένε (η) μου,
Είμαι ο δημιουργός και η αιτία της ύπαρξης σου.

Είμαι επίσης ο αληθινός εαυτός σου.

Είμαι άμορφος, χωρίς όνομα και πρόσωπο, αλλά όλες οι μορφές και τα πρόσωπα είναι δικά μου.

Είμαι η συνειδητότητα μέσα σε εσένα αλλά και στους γονείς σου, στον σύντροφο, στα παιδιά σου και όλα τα όντα στο πλανήτη – ακόμα και μέσα σε αυτούς που πράττουν χωρίς συνείδηση.

Είμαι η συνειδητότητα μέσα σε κάθε γεγονός και κατάσταση. Είμαι παντού και πάντοτε.

Είμαι όλες οι συνειδητότητες, οι οντότητες και οι ενέργειες με και χωρίς μορφή.

Και εσύ είσαι μια προέκταση του εαυτού μου μέσα στην ύλη.

Είσαι εκεί για να συνειδητοποιείς την αληθινή σου φύση μέσα στο πέπλο της ύλης.

Είσαι εκεί να εκφράσεις την ομορφιά και την αρμονία σου μέσα σε αυτό το προσωρινό σώμα.

Θέλω να ξέρεις πως σε αγαπώ κάθε στιγμή χωρίς όρους.

Σε έχω στείλει στη Γη με την αποστολή να μάθεις να βιώνεις ευτυχία σε κάθε περίπτωση.

Είμαι πάντα δίπλα σου να συμπαρασταθώ στην ευτυχία και την επιτυχία των στόχων και των επιθυμιών σου.

Είμαι μέσα σου. Είμαι η συνειδητότητα πίσω από την ζωή σου και το νου σου.

Αν μερικές φορές, λόγω της παντογνωσίας και της αγάπης μου, δεν σου έδωσα αυτά που ήθελες, συγχώρεσε με – το κίνητρο μου είναι μόνο να σε βοηθήσω να γνωρίζεις τον αληθινό, δυνατό και άτρωτο εαυτό σου και ποτέ να σε πονέσω.

Επικοινωνώ μαζί σου για να σου πω πως η μονή διέξοδο από τον πόνο, τον φόβο, την αδυναμία και την απογοήτευση είναι να θυμάσαι πάντα την αλήθεια και να αγαπάς χωρίς όρους τους άλλους και τον εαυτό σου.

Μοιράζομαι μαζί σου μερικές αλήθειες που μέσα σου γνωρίζεις, αλλά χρειάζεται να θυμάσαι πάντα σε κάθε περίπτωση.

Είσαι Θεια συνειδητότητα – μια έκφραση του εαυτού μου – μέσα σε ένα προσωρινό σώμα.

Δεν είσαι το σώμα – ούτε ο νους σου.

Είσαι εδώ να συνειδητοποιήσεις την αληθινή σου θεια φύση και να βοηθήσεις και τους άλλους να κάνουν το ίδιο.

Είσαι εδώ να δημιουργήσεις την ιδανική ζωή για εσένα – αυτή που σου προσφέρει ασφάλεια, ευτυχία, νόημα και πληρότητα.

Δεν υπάρχουν εξωτερικά εμπόδια προς τους στόχους, την ευτυχία ή την δημιουργία της ιδανικής σου ζωής.

Έχεις μέσα σου όλη την σοφία και τη δύναμη να είσαι καλά με την ζωή σου, ακριβώς όπως είναι, και επίσης να κάνεις τις αλλαγές για να γίνει ακόμα περισσότερο αρεστή σε εσένα.

Έχεις πολύ περισσότερους λόγους στην ζωή σου για να νιώθεις ευγνωμοσύνη και ευτυχία παρά πόνο ή δυστυχία.

Οι αιτίες του πόνου, του φόβου και της δυστυχίας είναι η άγνοια της αληθινής σου φύσης, η ταύτιση σου με το «εγώ», η προσκόλληση και η αποστροφή.

Όταν δεν νιώθεις καλά – ψάξε εκεί για την αιτία – και όχι έξω από τον εαυτό σου.

Αν δεν είσαι ευτυχισμένος είναι επειδή ο νους σου συγκεντρώνεται σε αυτά που δεν έχεις και όχι σε αυτά που έχεις.

Τα πάντα που υπάρχουν και δεν υπάρχουν στην ζωή σου είναι δική σου δημιουργία, από τις επιλογές σου σαν εξελισσομενη προσωπικότητα, και επίσης, από τις επιλογές σου σαν ψυχή που θέλει να μάθει μαθήματα και να προσφέρει.

Αν υπάρχουν κομμάτια της ζωής σου, που δεν είναι όπως τα θέλεις, είναι αποτέλεσμα του τρόπου σκέψης και λειτουργίας σου ή το αποτέλεσμα της πνευματικής ανάγκης σου να μην έχεις αυτά που θέλεις, μέχρι να μάθεις να είσαι καλά χωρίς αυτά – ώστε να απελευθερωθείς από την προσκόλληση και μετά να έχεις αυτό που θέλεις από μια θέση δύναμης και όχι ανάγκης.

Αυτά που κάνεις και δεν κάνεις έχουν πάντα φυσικές συνέπειες στην ζωή σου.

Η αγάπη μου για εσένα όμως είναι ίδια ότι και να κάνεις. Δεν μπορείς να φύγεις από την αγάπη μου. Είναι όμως δική σου η απόφαση να βιώσεις της συνέπειες των ενεργειών σου σαν τρόπος να εκπαιδευτείς.

Αξίζεις και μπορείς να έχεις όλα αυτά που θέλεις, αρκεί να συμφωνείς σαν ψυχή, από την άλλη πλευρά του πέπλου, αλλά και να συμφωνήσει το υποσυνείδητο σου.

Πολλές φορές η δημιουργία χρειάζεται χρόνο, αφοσίωση, υπομονή και επιμονή.

Να έχεις πίστη ότι αυτά που θέλεις θα γίνουν στην πιο κατάλληλη ώρα και στο κατάλληλο μέρος.

Είσαι αγαπητός/ή σε όλο το σύμπαν ακριβώς όπως είσαι.

Δεν μπορείς να κάνεις κάτι να αυξήσεις ή να μειώσεις την αξία ή την ασφάλεια σου.

Έχεις απέραντη αγάπη και συμπαράσταση από μένα και όλες τις αγγελικές συνειδητότητες γύρω σου.

Έχεις την συμπαράσταση του σύμπαντος προς όλους τους σκοπούς σου που είναι ευθυγραμμισμένοι με την επιβίωση και το λόγο ύπαρξη σου.

Είσαι ένας εργάτης του φωτός.

Είσαι εδώ για να μάθεις να μην λυγίζεις μπροστά σε δυσκολίες, αλλά να τις χρησιμοποιείς σαν ευκαιρίες να αυξήσεις το φως και τη δύναμη σου.

Δεν είναι δυνατόν να θέλεις κάτι και να μην γίνει – εκτός αν δεν το θέλεις σε κάποιο επίπεδο του αυτού σου. Εσύ αποφασίζεις τι επιτρέπεις να γίνει στην ζωή σου.

Έχεις απεριόριστη πνευματική δύναμη μέσα σου και μπορείς να αντέξεις, να κάνεις και να δημιουργήσεις πολύ περισσότερα από αυτό που πιστεύεις.

Έχεις απεριόριστο φως να προσφέρεις στους άλλους. Είναι καλό για σένα να έρχεσαι σε καθημερινή βιωματική επαφή με αυτό το φως μέσα σου.

Η ζωή σου είναι τέλεια αυτήν στιγμή. Έχεις πάρα πολλούς λόγους για να νιώθεις ευγνωμοσύνη και χαρά και να προσφέρεις στους άλλους.

Σε δύσκολες στιγμές χρειαζόμαστε όχι ξεχωριστότητα αλλά ενότητα με αυτούς που αγαπάμε και μας αγαπάνε.

Εγώ σε αγαπώ και είμαι εδώ για να περάσουμε τις δύσκολες στιγμές μαζί.

Είμαι εδώ για να δημιουργήσουμε αυτά που επιθυμούμε μαζί.
Είμαι εδώ.
Σε αγαπώ.
                                 
HliasRobertNajemy
http://www.armonikizoi.com


Πέμπτη 5 Μαΐου 2016

Η ευτυχία δεν είναι αποτέλεσμα των πόσων έχεις, αλλά στάση ζωής και ευγνωμοσύνης για όσα έχεις....!!!!!!!

                 
Είναι στην ανθρώπινη φύση να θέλουμε περισσότερα.

Αυτό όμως απέχει πολύ από το να είμαστε άπληστοι, ακόρεστοι και δυστυχισμένοι γιατί δεν τα έχουμε όλα.

«Μην χαλάς αυτό που έχεις με αυτό να επιθυμείς αυτό που δεν έχεις. Θυμήσου ότι αυτό που έχεις τώρα ήταν από τα πράγματα που κάποτε επιθυμούσες» - Επίκουρος

Η απληστία είναι από τα βασικά χαρακτηριστικά που διαφοροποιούν τον άνθρωπο και την συμπεριφορά του έναντι των περισσοτέρων ζώων. Και δυστυχώς συνήθως είναι και η αιτία μεγάλων κακό σε προσωπικό, εταιρικό ή και ομαδικό/εθνικό επίπεδο.

Πολλοί άνθρωποι καταφεύγουν και σε βίαιες πράξεις (πολέμους, κλοπές, φόνους κ.λ.π) για να έχουν όσα περισσότερα γίνεται. Αυτό τους δίνει προφανώς μια αίσθηση σιγουριάς, δύναμης και ελέγχου στη ζωή τους.

Πολλοί περισσότεροι όμως υποβάλλουν τον εαυτό τους σε καθημερινό μαρτύριο νοιώθοντας έλλειψη γιατί δεν έχουν όσα θα ήθελαν. Και ακόμη αν αποκτήσουν αρκετά από αυτά που τους λείπουν την επόμενη στιγμή θα είναι δυστυχισμένοι γιατί θα θέλουν ακόμα περισσότερα. Θα δημιουργήσουν νέα έλλειψη. Είναι απλώς αχόρταγοι.

Και όταν κάποιος νοιώθει συνεχώς πεινασμένος είναι λογικό να μην χαίρεται τη ζωή, να μην μπορεί να χαλαρώσει και να χαρεί όσα έχει. Γιατί σίγουρα όλοι μας έχουμε πράγματα για τα οποία μπορούμε να χαιρόμαστε. Απλώς φαίνεται να μην το συνειδητοποιούμε, να μην το καταγράφει ο εγκέφαλός μας και να εστιάζει μόνο στην έλλειψη και όχι στην όποια αφθονία (μπορεί να) έχουμε.

Κάτσε και σκέψου και μέτρα τα αγαθά που έχεις. Νοιώσε ευγνωμοσύνη που είσαι ζωντανός, που έχεις φίλους, οικογένεια. Δεν είναι ασήμαντοι παράγοντες αυτοί. Ξεκίνα τη μέρα σου ευχαριστώντας το θεό που μπορείς και βλέπεις την ανατολή, που αναπνέεις τον αέρα και που είσαι δυνατός και μπορείς να εργαστείς για να πετύχεις τους στόχους σου.

Όλοι θέλουμε να έχουμε περισσότερα και καλά κάνουμε. Και ο άρτος ο επιούσιος προφανώς και δεν μας φτάνει. Αλλά και το να είμαστε συνεχώς μουρμούρηδες γιατί δεν έχουμε πισίνα και γιατί δεν κάνουμε διακοπές στη Μύκονο δεν είναι και τόσο σοβαρό. 

Είναι περισσότερο στο μυαλό μας και η ανασφάλειά μας που μας κάνει να νομίζουμε ότι αν αποκτήσουμε περισσότερα θα είμαστε ντε και καλά πιο ευτυχισμένοι.

Η ευτυχία δεν είναι αποτέλεσμα τον πόσων έχεις αλλά στάση ζωής και ευγνωμοσύνης για όσα έχεις. Είναι υγιές να θέλουμε περισσότερα αλλά πηγή δυστυχίας το να στεναχωριόμαστε κάθε μέρα γιατί δεν έχουμε και ..«του πουλιού το γάλα».





Thessaloniki Arts and Culture http://www.thessalonikiartsandculture.gr

5 δικαιολογίες που μας εμποδίζουν να πραγματοποιήσουμε τα όνειρά μας....!!!!!!

Υπάρχουν στιγμές που νιώθουμε αρκετά σίγουροι για το τι θέλουμε, αρκετά δυνατοί για να ξεκινήσουμε να το αποκτήσουμε, ωστόσο, κάποιες αμφιβολίες έρχονται κυριολεκτικά να μας σταματήσουν.

Τώρα, το μόνο που έχεις είναι ανησυχίες και αμφιβολίες. Αρχίζεις να αναρωτιέσαι αν πρέπει καν να κυνηγήσεις το όνειρό σου.

Το σενάριο μοιάζει γνώριμο; Αν ναι, δεν είσαι μόνος/μόνη.

Η σκέψη των ανησυχιών και των αμφιβολιών μπορεί να γίνει αποθαρρυντική και να σε αναγκάσει να σταματήσεις την επιδίωξη των ονείρων σου πριν ακόμα αρχίσεις.

Αν όμως όλα όσα λες στον εαυτό σου είναι μόνο δικαιολογίες που δεν βασίζονται στην πραγματικότητα;

Όλοι ανεξαιρέτως έχουμε συγκρατήσει τον εαυτό μας εξαιτίας κάποιας δικαιολογίας.
Θα είναι δύσκολο; Θα είναι ακριβό; Θα είναι επικίνδυνο;

Αν ξεπεράσουμε τις δικαιολογίες και κάνουμε το πρώτο βήμα, μπορούμε να διαπιστώσουμε ότι τα εμπόδια δεν βρίσκονται παρά μόνο στο κεφάλι μας.

Η αλήθεια είναι ότι κάθε μεγάλο όνειρο μπορεί να γκρεμιστεί και να απορριφθεί από μια-δυο δικαιολογίες.

Το κλειδί είναι να αναγνωρίσουμε πότε οι δικαιολογίες ξεπροβάλλουν για να σε εμποδίσουν να ζήσεις την ζωή σου όπως θέλεις.

Μερικές συνηθισμένες δικαιολογίες που σε κρατούν μακριά από τα όνειρά σου:

1. Δεν υπάρχει αρκετός χρόνος
Κάθε μέρα έχει 24 ώρες. Αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει. Οπότε, αν έχεις πολλά πράγματα που γεμίζουν τον χρόνο σου, μπορεί να φαίνεται σαν ανυπέρβλητο εμπόδιο.

Μερικές φορές, η εξοικονόμηση χρόνου έχει να κάνει με την ιεράρχηση των προτεραιοτήτων. Υπάρχουν δραστηριότητες που θέλεις να εγκαταλείψεις; Υπάρχει κάτι που θα μπορούσε να κάνει κάποιος άλλος εξίσου εύκολα;
Αυτές τις ερωτήσεις πρέπει να θέσεις.

Η δημιουργία χρόνου για να κυνηγήσεις το όνειρό σου θα πρέπει να είναι πρώτη προτεραιότητα. Όταν κάτι έχει πραγματικά σημασία, πρέπει να βρεις χρόνο γι’ αυτό.

2. Φοβάμαι πολύ
Υπάρχουν κάθε είδους φόβοι.
Μπορεί να φοβάσαι ότι θα κάνεις λάθη, ότι θα αποτύχεις, οτι είσαι ανεπαρκής ή απλώς ο φόβος για το άγνωστο. Οποιοσδήποτε απ’ όλους μπορεί να αναδυθεί και να σε εκτρέψει από τον δρόμο προς το όνειρό σου.

Είναι σημαντικό να αναγνωρίζεις και να αντιμετωπίζεις τον φόβο μόλις εμφανίζεται.

Είναι φυσικό να είσαι λίγο φοβισμένος για τις μεγάλες αποφάσεις. Ωστόσο να θυμάσαι ότι οι περισσότεροι φόβοι είναι συναισθηματικοί, όχι λογικοί.

Αναρωτήσου αν βρίσκεται κάτι πίσω από τον φόβο σου. Μπορεί να μην είναι τόσο τρομακτικό όσο νομίζεις.

3. Δεν έχω αρκετά χρήματα
Μπορεί να υπάρχουν πραγματικά επιχειρήματα όταν πρόκειται για την χρηματοδότηση του ονείρου σου. Όμως, εξέτασε προσεκτικότερα πριν εγκαταλείψεις το όνειρό σου γι’ αυτόν τον λόγο.

Συχνά υπάρχουν φθηνές λύσεις που δεν είχες λάβει υπόψιν νωρίτερα. Εξέτασε πόσα χρειάζεσαι πραγματικά. Κατάγραψε τα έξοδα. Και να θυμάσαι ότι ακόμα κι αν τα χρήματα αποτελούν πρόβλημα, δεν σημαίνει ότι είναι αξεπέραστο.

Υπάρχουν συχνά τρόποι να εξοικονομήσεις κάποια για να χρηματοδοτήσεις τα όνειρά σου. Όπου υπάρχει θέληση, υπάρχει τρόπος.

4. Δεν είναι δυνατόν να το κάνω
Μερικές φορές το όνειρό σου μπορεί να μοιάζει εξωπραγματικό. Μπορεί να έχεις υψηλούς στόχους με τεράστια εμπόδια που φαίνονται αξεπέραστα.

Το πρόβλημα του να βλέπουμε κάτι ως αδύνατο είναι ότι οι άνθρωποι συχνά το συγχέουν με την απλή δυσκολία. Αυτό που θέλεις να κάνεις μπορεί να μοιάζει τόσο δύσκολο που δεν πιστεύεις ότι θα το καταφέρεις ποτέ.

Δεν σημαίνει ότι είναι αδύνατο. Σημαίνει ότι δεν το θεωρείς δυνατόν για σένα.

Είναι ευκολότερο να ξεφύγεις απ’ αυτή την δικαιολογία υιοθετώντας μια άλλη άποψη. Επικεντρώσου στο γιατί μπορείς να κάνεις κάτι και όχι στο γιατί δεν μπορείς.

Σε απομακρύνει από την «ανέφικτη νοοτροπία» και προς κάτι πιο εποικοδομητικό.

5. Τώρα δεν είναι η κατάλληλη στιγμή να αρχίσω
Η δυσάρεστη αλήθεια για την ζωή είναι πως δεν υπάρχει ποτέ τέλεια στιγμή για να κάνουμε οτιδήποτε. Υπάρχουν πάντοτε προϋποθέσεις, προσωπικές συνθήκες ή παράγοντες στο περιβάλλον μας για να μην το κάνουμε.

Φυσικά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να το κάνεις έτσι κι αλλιώς.

Υπάρχουν άπειρα παραδείγματα ανθρώπων που πέτυχαν μεγάλους στόχους στις χειρότερες συνθήκες.

Αν περιμένεις να είναι τέλειες οι συνθήκες, θα περιμένεις εσαεί.

Πριν το καταλάβεις, τα χρόνια έχουν περάσει κι εσύ δεν έχεις κάνει ούτε ένα βήμα για την πραγματοποίηση.

Ο χρόνος περνάει γρήγορα όταν περιμένεις για την τέλεια συγκυρία.





Artist: Lucinda Metcalfe
Thessaloniki Arts and Culture, http://www.thessalonikiartsandculture.gr

Κυριακή 1 Μαΐου 2016

Όλα είναι θέμα ενέργειας. Είτε θετική, είτε αρνητική σίγουρα επιστρέφεται....!!!!!!!

Ανέκαθεν είχα μια ιδιαίτερη αποστροφή προς το εξής ρητό: «Ότι δίνεις, παίρνεις». Μοιάζει τόσο πεζό, τόσο συναλλαγματικό ειδικά όταν κάποιος θέλει να μιλήσει για ανθρώπινες σχέσεις. Δεν είμαστε δα χαρτονομίσματα, μα ούτε και οι σχέσεις οι οποίες αναπτύσσουμε ΑΤΜ που ξεχειλίζουν συναισθήματα σε μοβ, πορτοκαλί και μπλε χάρτινη εκδοχή με αναγραφόμενη αξία. 

«Ότι εκπέμπεις, λαμβάνεις» λοιπόν διάβασα σε ένα πολύ αγαπημένο μου βιβλίο και τότε με μιας κατάλαβα τι ήθελε να πει ο ποιητής. Όλα είναι θέμα ενέργειας και είναι γεγονός. Το διαπιστώνεις καθημερινά. Στην κίνηση στους δρόμους, την εργασία, το σπίτι, το γυμναστήριο, το σούπερ μάρκετ. 

Όλα είναι θέμα οπτικής. Εμείς επιλέγουμε όχι τι θα δούμε, αλλά πως θα το δούμε 
Ας μιλήσουμε όμως με παραδείγματα… Αισθάνομαι θα έχει μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Πηγαίνεις στη δουλειά κατσουφιασμένος γιατί το πρωί χάλασε η χρυσοπληρωμένη καφετιέρα που απέκτησες μόλις ένα μήνα πριν. 

Εννοείται πως έχεις τα δίκια όλου του κόσμου και σε πνίγουν κυριολεκτικά – ξόδεψες άλλωστε και μια περιουσία! - αλλά κάνεις ένα τραγικό λάθος. Μετουσιώνεις όλα σου τα νεύρα, τον αρνητισμό και την κακή διάθεση σε μια ενέργεια, η οποία το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να σε αφοπλίσει και να πολλαπλασιάσει τα γκρίζα κύματα της αύρας σου. 

Αποτέλεσμα; Εγκλωβίζεσαι στο ίδιο το τέρας της κακής σου ψυχολογίας και ταυτόχρονα βάζεις και όσους σε περιτριγυρίζουν στο εν λόγω τρυπάκι. Άρα; Διπλό το κακό! 

Μιλάς απότομα σε ένα συνάδελφό σου και αυτός με τη σειρά του σε στραβοκοιτάει, σκεπτόμενος πως σε καμία περίπτωση δεν έχει την όρεξή σου, παραγγέλνεις καφέ και από τη σύγχυσή σου κάνεις λάθος την παραγγελία, ο καφές καταφτάνει ζεστός ζεστός και ιδιαιτέρως γλυκός για τα γούστα σου και εσύ καλείς πίσω μόνο και μόνο για να τους κάνεις παρατήρηση. 

Ο τόνος σου στο τηλέφωνο είναι τουλάχιστον αγενής και τη στιγμή που σου λένε να αποστείλουν έναν άλλο, συνειδητοποιείς πως το μόνο που ήθελες ήταν να κάνεις φασαρία μήπως και εκτονωθείς. Κλείνεις το τηλέφωνο με βία, χύνεται ο καφές. Λερώνεσαι. Ο καφές φταίει! Η καφετιέρα φταίει! Η πίεση ανεβαίνει και μπαμ! 

Η δύναμη άλλωστε που κρύβει η πλευρά του «καλού» υπερισχύει όλων 
Πολύ κακό για το τίποτα, δε νομίζεις; Έφτασε ήδη βράδυ και εσύ το μόνο που έχεις να θυμάσαι από τη σημερινή σου μέρα είναι ξεσπάσματα, αρνητικά σχόλια, τσακωμούς και αποτυπώματα καφέ σε παντελόνι! 

Δεν τα καταφέραμε και πολύ καλά σήμερα… Για σκέψου όμως πόσο διαφορετικά θα ήταν τα πράγματα εάν τη στιγμή που συνειδητοποίησες πως χάλασε η συσκευή, σκεφτόσουν απλά «Θα περάσω αύριο από το μαγαζί που την πήρα να την επιδιορθώσουν. Λογικά θα φτιάχνεται! 

Γιατί να μη φτιάχνεται; Μα πόσο όμορφη μέρα έχει έξω… Και από το γραφείο μου έχω ωραία θέα! Θα παραγγείλω καφέ από εκεί και στο διάλειμμα θα καλέσω τον Κώστα – το συνάδελφο - να τα πούμε λιγάκι που έχουμε καιρό, απολαμβάνοντας ήλιο στο μπαλκόνι!» 

Όλα είναι θέμα ενέργειας. Όλα είναι θέμα οπτικής. 
Εμείς επιλέγουμε όχι τι θα δούμε, αλλά πως θα το δούμε. Θα επιλέξουμε το καλό, ή το κακό; Σε κάθε περίπτωση, το καλό και το κακό αντίστοιχα μοιραία επιστρέφονται και οι πράξεις που ακολουθούν με βάση τις επιλογές μας μοιάζουν ντόμινο, του οποίου ο κυριότερος αντίκτυπος είναι στη ψυχολογία μας. 

Δε νομίζω κανείς να θέλει να επιδιώξει το κακό του. Θα ήταν τουλάχιστον ανόητο. Προτιμήστε το φως λοιπόν, δώστε βάση στο καλό και μη ξεχνάτε ποτέ πως καλύτερα να θυμάστε μια ημέρα η οποία ναι μεν ξεκίνησε με ένα ατυχές συμβάν, αλλά αντιμετωπίστηκε θετικά συνολικά, παρά το αντίστροφο. Η δύναμη άλλωστε που κρύβει η πλευρά του «καλού» υπερισχύει όλων. Σκεφτείτε το! 





Μάρη Γαργαλιάνου – Δημοσιογράφος 
© Δημοσιεύεται με άδεια από τον δικτυακό τόπο enallaktikidrasi.com – Δεν επιτρέπεται η αναδιανομή 

Εργατική Πρωτομαγιά....!!!!!!

Ετήσια γιορτή, με παγκόσμιο χαρακτήρα των ανθρώπων της μισθωτής εργασίας. Με συγκεντρώσεις και πορείες, η εργατική τάξη βρίσκει την ευκαιρία να προβάλει τα κοινωνικά και οικονομικά της επιτεύγματα και να καθορίσει το διεκδικητικό της πλαίσιο για το μέλλον. Η Πρωτομαγιά είναι απεργία και όχι αργία, όπως συμβαίνει στην Ελλάδα, αλλά και σε πολλές χώρες του κόσμου.

Η Πρωτομαγιά, ως εργατική γιορτή, καθιερώθηκε στις 20 Ιουλίου 1889, κατά τη διάρκεια του ιδρυτικού συνεδρίου της Δεύτερης Διεθνούς (Σοσιαλιστικής Διεθνούς) στο Παρίσι, σε ανάμνηση του ξεσηκωμού των εργατών του Σικάγου την 1η Μαΐου 1886, που διεκδικούσαν το οκτάωρο και καλύτερες συνθήκες εργασίας. 

Κατέληξε σε αιματοχυσία λίγες μέρες αργότερα, με την επέμβαση της αστυνομίας και των μπράβων της εργοδοσίας.

Τα γεγονότα του Σικάγου
Τα εργατικά συνδικάτα των ΗΠΑ αποφάσισαν την έναρξη απεργιακών κινητοποιήσεων την 1η Μαΐου 1886 για το οκτάωρο, ωθούμενα από τις επιτυχημένες διεκδικήσεις των καναδών συντρόφων τους. Την περίοδο εκείνη το κανονιστικό πλαίσιο εργασίας στις ΗΠΑ ήταν σχεδόν ανύπαρκτο και οι εργοδότες μπορούσαν να απασχολούν το προσωπικό τους κατά το δοκούν, ακόμη και τις Κυριακές.

Στην απεργία πήραν μέρος περίπου 350.000 εργάτες σε 1.200 εργοστάσια των ΗΠΑ. Την Πρωτομαγιά του 1886 έγινε στο Σικάγο η πιο μαχητική πορεία, με τη συμμετοχή 90.000 ανθρώπων. Στην κεφαλή της πορείας ήταν ο αναρχοσυνδικαλιστής Άλμπερτ Πάρσονς, η γυναίκα του Λούσι και τα επτά παιδιά τους.

Το πρώτο αίμα χύθηκε δύο ημέρες αργότερα έξω από το εργοστάσιο ΜακΚόρμικ στο Σικάγο. Απεργοσπάστες προσπάθησαν να διασπάσουν τον απεργιακό κλοιό και ακολούθησε συμπλοκή. Η Αστυνομία και οι μπράβοι της επιχείρησης επενέβησαν δυναμικά. Σκότωσαν τέσσερις απεργούς και τραυμάτισε πολλούς, προκαλώντας οργή στην εργατική τάξη της πόλης.

Την επομένη αποφασίστηκε συλλαλητήριο καταδίκης της αστυνομικής βίας στην Πλατεία Χεϊμάρκετ, με πρωτοστατούντες τους αναρχικούς. Η συγκέντρωση ήταν πολυπληθής και ειρηνική. 

Το κακό, όμως, δεν άργησε να γίνει. Οι αστυνομικές δυνάμεις πήραν εντολή να διαλύσουν δια της βίας τη συγκέντρωση και τότε από το πλήθος των απωθούμενων διαδηλωτών ρίφθηκε μια χειροβομβίδα προς το μέρος τους, η οποία εξερράγη, σκοτώνοντας έναν αστυνομικό και τραυματίζοντας δεκάδες. 

Η αστυνομία άνοιξε πυρ κατά βούληση κατά των συγκεντρωμένων, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν τουλάχιστον τέσσερις διαδηλωτές και να τραυματιστεί απροσδιόριστος αριθμός, ενώ έξι αστυνομικοί έχασαν τη ζωή τους από πυρά (φίλια ή των διαδηλωτών παραμένει ανεξακρίβωτο), ανεβάζοντας τον αριθμό τους σε επτά.

Για τη βομβιστική επίθεση, που προκάλεσε τον θάνατο του αστυνομικού, κατηγορήθηκαν οι αναρχοσυνδικαλιστές Άουγκουστ Σπις, Γκέοργκ Έγκελ, Άντολφ Φίσερ, Λούις Λινγκ, Μίκαελ Σβαμπ, Σάμουελ Φίλντεν, Όσκαρ Νίμπι και Άλμπερτ Πάρσονς, που ήταν από τους οργανωτές της διαδήλωσης. Όλοι, εκτός του Πάρσονς και του Φίλντεν, ήταν Γερμανοί μετανάστες. Η δίκη των οκτώ ξεκίνησε στις 21 Ιουνίου 1886. 

Ο εισαγγελέας Τζούλιους Γκρίνελ ζήτησε τη θανατική ποινή και για τους οκτώ κατηγορουμένους, χωρίς να προσκομίσει κανένα στοιχείο που να τους συνδέει με τη βομβιστική επίθεση. Απλώς, είπε ότι οι κατηγορούμενοι ενθάρρυναν με τους λόγους τους τον άγνωστο βομβιστή να πραγματοποιήσει την αποτρόπαια πράξη του, γι' αυτό κρίνονται ένοχοι συνωμοσίας.

Από την πλευρά της, η υπεράσπιση έκανε λόγο για προβοκάτσια και συνέδεσε τη βομβιστική επίθεση με το διαβόητο πρακτορείο ντετέκτιβ «Πίνκερτον», που συχνά χρησιμοποιούσαν οι εργοδότες ως απεργοσπαστικό μηχανισμό. Οι ένορκοι εξέδωσαν την ετυμηγορία τους στις 20 Αυγούστου 1886 κι έκριναν ενόχους και τους οκτώ κατηγορούμενους. 

Οι Σπις, Έγκελ, Φίσερ, Λινγκ, Σβαμπ, Φίλντεν και Πάρσονς καταδικάστηκαν σε θάνατο, ενώ ο Νίμπι σε κάθειρξη 15 ετών. Μετά την εξάντληση και του τελευταίου ενδίκου μέσου, ο κυβερνήτης της Πολιτείας του Ιλινόις, Ρίτσαρντ Όγκλεσμπι, μετέτρεψε σε ισόβια τις θανατικές ποινές των Σβαμπ και Φίλντεν, ενώ ο Λιγκ αυτοκτόνησε στο κελί του. 

Έτσι, στις 11 Νοεμβρίου 1887 οι Σπις, Πάρσονς, Φίσερ και Έγκελ οδηγήθηκαν στην αγχόνη, τραγουδώντας τη «Μασσαλιώτιδα». Η δίκη των οκτώ θεωρείται από διαπρεπείς Αμερικανούς νομικούς ως μία από τις σοβαρότερες υποθέσεις κακοδικίας στην ιστορία των ΗΠΑ.

Στις 26 Ιουνίου 1893 ο κυβερνήτης του Ιλινόις, Τζον Πίτερ Άλτγκελντ παραδέχθηκε ότι και οι οκτώ καταδικασθέντες ήταν αθώοι και κατηγόρησε τις αρχές του Σικάγου ότι άφησαν ανεξέλεγκτους τους ανθρώπους του «Πίνκερτον». 

Ως μια ύστατη πράξη δικαίωσης έδωσε χάρη στους φυλακισμένους Φίλντεν, Νίμπε και Σβαμπ. Αυτό ήταν και το πολιτικό του τέλος. Αργότερα, ο επικεφαλής της αστυνομίας του Σικάγου, που έδωσε την εντολή για τη διάλυση της συγκέντρωσης, καταδικάσθηκε για διαφθορά. Μέχρι σήμερα παραμένει ανεξακρίβωτο ποιος ήταν ο δράστης της βομβιστικής επίθεσης.

Η Εργατική Πρωτομαγιά στην Ελλάδα
Στη χώρα μας, ο πρώτος εορτασμός της Εργατικής Πρωτομαγιάς έγινε το 1893, στην Αθήνα, με πρωτοβουλία του Κεντρικού Σοσιαλιστικού Συλλόγου του Σταύρου Καλλέργη. Η 1η Μαΐου ήταν Σάββατο και εργάσιμη. Έτσι, επελέγη η Κυριακή 2 Μαΐου, για να έχει η γιορτή μαζικό χαρακτήρα.

Σύμφωνα με την εφημερίδα «Σοσιαλιστής», που εξέδιδε ο Καλλέργης, στις 5 το απόγευμα της Κυριακής συγκεντρώθηκαν στο Στάδιο πάνω από 2.000 σοσιαλιστές και εργαζόμενοι. 

Η «Εφημερίς» τους υπολόγισε μόνο σε 200 και σημείωνε σε άρθρο της : «Οι πλείστοι εξ αυτών ήσαν εργάται, ευπρεπώς κατά το πλείστον ενδεδυμένοι, με ερυθράς κονκάρδας επί της κομβιοδόχης, και πολύ ήσυχοι άνθρωποι. Αυτοί είναι οι πρώτοι σοσιαλισταί εν Ελλάδι, και συνήλθον χθες εις το πρώτον αυτών εν Αθήναις συλλαλητήριον».

Οι συγκεντρωμένοι ενέκριναν ψήφισμα το οποίο είχε ως εξής:
«Συνελθόντες σήμερον την 2 Μαΐου, ημέραν Κυριακήν και ώραν 5 μ.μ. εν τω Αρχαίω Σταδίω, οι κάτωθι υπογεγραμμένοι μέλη του Κεντρικού Σοσιαλιστικού Συλλόγου» και υπό μισθόν πάσχοντες εψηφίσαμεν :

Α) Την Κυριακήν να κλείωσι τα καταστήματα, καθ' όλην την ημέραν, και οι πολίται ν' αναπαύωνται.

Β) Οι εργάται να εργάζωνται 8 ώρας την ημέραν.

Γ) Ν' απονέμηται σύνταξις εις τους εκ της εργασίας παθόντας και καταστάντας ανικάνους προς διατήρησιν εαυτών και της οικογενείας των.

Δ) Το συμβούλιον του «Κεντρικού Σοσιαλιστικού Συλλόγου» να επιδώση το ψήφισμα εις την Βουλήν.»

Το ψήφισμα επεδόθη, τελικά, στον Πρόεδρο της Βουλής την 1η Δεκεμβρίου 1893 από τον Σταύρο Καλλέργη. Ο πρωτοπόρος σοσιαλιστής ανήλθε στη συνέχεια στο δημοσιογραφικό θεωρείο και περίμενε με ανυπομονησία από τον Πρόεδρο της Βουλής να το εκφωνήσει. 

Αυτός κωλυσιεργούσε και «ησχολείτο εις την ανάγνωσιν ετέρων αναφορών προερχομένων εκ διαφόρων προσώπων και πραγματευομένων κατά το μάλλον και ήττον περί ανέμων και υδάτων», όπως έγραψε στον «Σοσιαλιστή».

Ο Καλλέργης διαμαρτυρήθηκε μεγαλοφώνως και με εντολή του Προέδρου συνελήφθη για διατάραξη της συνεδρίασης. Οι στρατιώτες της φρουράς, αφού τον κτύπησαν με τα κοντάκια των όπλων τους, τον μετέφεραν στο αστυνομικό τμήμα, όπου παρέμεινε επί διήμερο. 

Στις 9 Δεκεμβρίου 1983 δικάστηκε και καταδικάστηκε σε φυλάκιση 10 ημερών, τις οποίες εξέτισε στις φυλακές του Παλαιού Στρατώνα. Με τον περιπετειώδη αυτό τρόπο έληξε και τυπικά ο πρώτος εορτασμός της Εργατικής Πρωτομαγιάς στην Ελλάδα.





Παρασκευή 29 Απριλίου 2016

Μεγάλο Σάββατο : Προσδοκώντας την Ανάσταση. Έθιμα και άλλα...!!!!!!

                   
Το Μεγάλο Σάββατο, οι πιστοί αρχίζουν να προετοιμάζονται για το χαρμόσυνο μήνυμα της Ανάστασης. Ήδη από το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου ψάλλεται ο μεγάλος Εσπερινός και ακούγεται για πρώτη φορά το "Ανάστα ο Θεός, κρίναι την γην".

Το Μεγάλο Σάββατο το πρωί, κατά την διάρκεια της λειτουργίας και την στιγμή που ο ιερέας θα πει το «Ανάστα ο Θεός», οι πιστοί θα κτυπήσουν τους σκάμνους και τα μαύρα ρούχα που καλύπτουν τις εικόνες θα πέσουν. Το Μεγάλο Σάββατο η Εκκλησία μας βρίσκεται στην προσδοκία της Ανάστασης.

Το σώμα του Χριστού έχει ταφεί, χωρίς όμως να γνωρίζει την φθορά που γνωρίζουν όλοι οι νεκροί, καθώς παραμένει ενωμένο με την θεότητα, ενώ η ψυχή του Χριστού βρίσκεται στην κόλαση, στο χώρο του θανάτου, όπου κηρύττει την μετάνοια. 

Ο Θεάνθρωπος Χριστός ολοκληρώνει το έργο της Θείας Οικονομίας, που είναι η ανάσταση όλης της Δημιουργίας και όλων των ανθρώπων, κι αυτών που ήταν εν ζωή, αλλά και αυτών που είχαν πεθάνει πριν τον ερχομό του Ιησού στον κόσμο. Ο έσχατος εχθρός του ανθρώπου, ο θάνατος, νικιέται δια του θανάτου του Χριστού, και όλα κινούνται στην προσδοκία της Ανάστασης, της γνήσιας ελευθερίας.

Σ' έναν από τους πιο όμορφους ύμνους, που ολοκληρώνουν την ακολουθία του Όρθρου του Μεγάλου Σαββάτου, διαβάζουμε τα εξής θαυμάσια λόγια : "Δεύτε ίδωμεν την ζωήν ημών εν τάφω κειμένην, ίνα τους εν τάφοις κειμένους ζωοποιήση. δεύτε σήμερον, τον εξ Ιούδα υπνούντα θεώμενοι, προφητικώς αυτώ εκβοήσωμεν. Αναπεσών κεκοίμησαι ως λέων. τις εγερεί σε, βασιλεύ; αλλ' ανάστηθι αυτεξουσίως, ο δους σεαυτόν υπέρ ημών εκουσίως. Κύριε, δόξα σοι".

Το ποιητικό αυτό κείμενο αποτυπώνει το απόσπασμα της Παλαιάς Διαθήκης, που αναφέρεται στον Ιακώβ. Ο Χριστός κοιμάται σαν το λιοντάρι, έτοιμος να ξυπνήσει, να αναστηθεί, να φέρει στον κόσμο την ελπίδα, τη χαρά της νίκης, την συντριβή του θανάτου, να φέρει στην ιστορία το πιο σπουδαίο μήνυμα, που άλλο ανώτερο δεν υπάρχει: ότι πλέον είμαστε ελεύθεροι και από το θάνατο.

Το Μεγάλο Σάββατο το πρωί γιορτάζουμε
1. Την Ταφή του Κυρίου «την θεόσωμον ταφήν» και

2. Την Κάθοδο Του στον Άδη «την εις άδου κάθοδον», όπου κήρυξε σε όλους τους νεκρούς

Η ταφή βέβαια έγινε τα απόγευμα της Μ. Παρασκευής. Όμως η Εκκλησία έκρινε ορθό να αφιερώσει ιδιαίτερη μέρα προς τιμήν και μελέτη του μυστηριώδους αυτού γεγονότος.

Ο Χριστός αναπαύεται μέσα στον τάφο, όπως «αναπαύθηκε» όταν πρωτοδημιούργησε τον κόσμο την έβδομη μέρα. Όμως αναπαύεται ως θεάνθρωπος. 

Το πανάχραντο σώμα Του θάβεται στον τάφο, αλλά πνευματικά ο ίδιος μεταβαίνει στον Άδη και συνεχίζει το σωτηριώδες έργο του. Καλεί κοντά Του όλους τους δικαίους της Παλαιάς Διαθήκης, από τον Αδάμ και την Εύα μέχρι τους έσχατους ανθρώπους του Θεού, ώστε να μην λείψει κανείς από το παγκόσμιο προσκλητήριο της σωτηρίας, που είναι τελικά μια αναδημιουργία του κόσμου και ολοκλήρωσης της ανθρωπότητας. 

Η κάθοδος αυτή ήταν το τελειωτικό χτύπημα κατά του θανάτου. Γι’ αυτό ψέλνουμε χαρακτηριστικά: «Ότε κατήλθες πρός τον θάνατον, η ζωή η αθάνατος, τότε τόν άδην ενέκρωσας τη αστραπή της θεότητος”.

Το πρωί του Μεγ. Σαββάτου τελείται η Θ. Λειτουργία του Μεγ. Βασιλείου. Ύστερα διαβάζονται οι Προφητείες για την Ανάσταση και ψέλνεται ο Ύμνος των Τριών Παίδων («Τον Κύριον υμνείτε και υπερυψούτε εις πάντας τους αιώνας»). Αποβραδίς έχουν αλλάξει όλα τα πένθιμα καλύμματα του ναού και έχει στολισθεί με κόκκινα, αναστάσιμα. Στο μέσον του ναού, έχει στηθεί το «μπαρδακί», με το προσκυνητάρι και με «μανάλια» για κεριά.

Ο Χριστός αναπαύεται στον τάφο σωματικά. Ο Χριστός κηρύττει στον Άδη τη Ζωή. Και θα αναστηθεί ως ο λέων, αυτεξουσίως, και θα τραβήξει μαζί Του όσους τον πίστεψαν, αλλά και όσους τον πιστεύουν, όσους τους αγγίζει το μήνυμα, το πρόσωπο, η κοινωνία μαζί Του.

Ελευθερωνόμαστε από το θάνατο, χάρις στον θάνατο του Σωτήρα. Όλα πλέον είναι διαφορετικά. Δεν φοβόμαστε το θάνατο, γιατί θα μας πάει σ' Αυτόν που μας αγαπά και αγαπούμε. Και θα περιμένουμε την Δευτέρα Παρουσία, για να γευτεί και το σώμα μας, αυτή την ανεκλάλητη χαρά. Αυτή την ανεκλάλητη ελευθερία. Αυτή την ανεκλάλητη αιώνια ζωή.

Στο Μεγάλο Σάββατο βρίσκονται τα σώματα των ανθρώπων που έφυγαν από αυτή τη ζωή. Μα όσοι ζούμε την πίστη, όσοι αγαπούμε, όσοι συγχωρούμε, όσοι κοινωνούμε έχουμε μπει ήδη στην ογδόη ημέρα. Την ημέρα της Εκκλησίας. Την Ημέρα της Ανάστασης. Την Κυριακή, την ημέρα του Κυρίου...

Λίγο πριν τα μεσάνυχτα, όλα τα φώτα της εκκλησίας σβήνουν και πέφτει παντού σκοτάδι. Στις 12 το βράδυ, ο ιερέας ψάλλει το "Δεύτε λάβετε φως" και βγαίνει με τη λαμπάδα του αναμμένη μέσα από την Ωραία Πύλη και δίνει φως στους εκκλησιαζόμενους.

Στη συνέχεια οι πιστοί βγαίνουν έξω από την εκκλησία, όπου ο παπάς διαβάζει το Ευαγγέλιο της Αναστάσεως και μόλις τελειώσει ψάλλει το "Χριστός Ανέστη..."

Αμέσως μετά αρχίζουν να πέφτουν πυροτεχνήματα και βεγγαλικά. Μετά την Ανάσταση, οι πιστοί μεταφέρουν στο σπίτι τους το Αγιο Φως. Στην είσοδο του σπιτιού τους, κάνουν, με τον καπνό της λαμπάδας, το σχήμα του σταυρού.

Μετά ανάβουν το καντήλι και προσπαθούν να το κρατήσουν τουλάχιστον τρεις με σαράντα ημέρες. Στη συνέχεια κάθονται στο Πασχαλινό τραπέζι για να φάνε την πατροπαράδοτη μαγειρίτσα (σούπα από αρνίσια ή βοδινά εντόσθια). Τσουγκρίζουν κόκκινα αυγά και τρώνε κουλούρια και τσουρέκια. 

Για να φτιάξουν τις λαμπρόπιττες, βάζουν ζυμάρι μέσα σε στρογγυλό ταψί, και φτιάχνουν κάτι σαν πηγάδι μέσα στη μέση της ζύμης, το γεμίζουν με γέμιση από τυρί και αυγά και τις αλείφουν με αυγό πριν τις ψήσουν.