Γίνε αυτό για το οποίο έχεις γεννηθεί.....!!!!!!!!

Πόσα είσαι ικανός να πετύχεις; Τι είναι μια ρεαλιστική προσδοκία και τι είναι καθαρή τρέλα; Υπάρχει όριο στο πόσο ψηλά μπορείς να στοχεύσεις; 

Η απάντηση είναι απλή! Είσαι ικανός να πετύχεις οτιδήποτε θελήσεις. Μπορείς να βάλεις όποιον στόχο θέλεις. Όλοι έχουμε ακούσει την έννοια των «ρεαλιστικών στόχων». Τη στιγμή όμως που αποδέχεσαι τον διαχωρισμό του ρεαλιστικού και του ουτοπικού, τότε ο ίδιος περιορίζεις τον εαυτό σου.

Ο υποτιθέμενος ρεαλισμός είναι τα όρια της στείρας φαντασίας της κοινωνίας στην οποία ζεις. Ειδικά λοιπόν στην Ελλάδα της κρίσης ο ρεαλισμός έχει στενέψει πολύ, οι στόχοι των περισσότερων ανθρώπων είναι απλώς η επιβίωση. Και όλα αυτά διότι έχουν πειστεί πως οτιδήποτε πέρα από αυτό δεν είναι εφικτό.

Είναι ένα μεγάλο ψέμα!

Ας εξετάσουμε την έννοια της προοπτικής. Προοπτική είναι όλα αυτά που μπορείς να είσαι αλλά δεν έχεις γίνει ακόμα. Είναι όλα αυτά που μπορείς να πετύχεις αλλά δεν έχεις πετύχει ακόμα. Είναι μια «εν υπνώσει» ικανότητα – μια δυναμική!

Σκέψου ένα γονιμοποιημένο ωάριο. Αυτό το ένα και μοναδικό κύτταρο έχει την ικανότητα να σχηματίσει κάθε μέλος του σώματος. Κάθε κύτταρο, από τον εγκέφαλο μέχρι τα νύχια των ποδιών μπορεί να σχηματιστεί από αυτό το ένα και μοναδικό κύτταρο. Η δυναμική του είναι πραγματικά συγκλονιστική. Εσύ είσαι αυτό το κύτταρο!

Όπως το γονιμοποιημένο ωάριο, έτσι και ο ανθρώπινος νους έχει απεριόριστη δυναμική. Μπορεί να δημιουργήσει οτιδήποτε θελήσει. Ο άνθρωπος βρίσκεται στη γη για χιλιάδες χρόνια κι ωστόσο κάθε μέρα ανακαλύπτει και δημιουργεί καθημερινά.

Είναι αδύνατον να εξαντλήσουμε τη δημιουργική δύναμη του νου μας, η λειτουργία του οποίου παραμένει ένα μεγάλο μυστήριο ακόμα και για τη σημερινή επιστήμη. Αλλά ακόμα κι αν δεν κατανοούμε τη λειτουργία του, δεν μπορούμε να αρνηθούμε τη δύναμή του.

Η δύναμη βρίσκεται μέσα σου

Το πιο χρήσιμο εργαλείο σου είναι ο νους σου. Η απάντηση στην ερώτηση «τι είναι ρεαλιστικό και τι είναι επιτεύξιμο» βρίσκεται στο μυαλό σου. Εάν το μυαλό σου αποδεχτεί ότι κάτι είναι επιτεύξιμο, θα βρει έναν τρόπο να το υλοποιήσει.

«Ο άνθρωπος μπορεί να πετύχει οτιδήποτε συλλάβει και πιστέψει το μυαλό του.» Αυτά είναι τα αθάνατα λόγια του Napoleon Hil ο οποίος κατανόησε πραγματικά ότι «δεν υπάρχουν περιορισμοί εκτός από αυτούς που γνωρίζουμε».

Το δυναμικό σου περιορίζεται μόνο από τον τρόπο σκέψης σου. Αυτό που για σένα είναι ανέφικτο, είναι περίπατος για κάποιον άλλον. Είναι όλα στο μυαλό! Έχεις τη δύναμη και την ικανότητα να πετύχεις τα πάντα.

Η κρίσιμη ερώτηση στην οποία όμως πρέπει να απαντήσεις είναι «Τι θέλεις απ’ τη ζωή σου;»

Σκέψου τις πιθανότητες!Πριν αρχίσεις να ξύνεις το κεφάλι σου και να δημιουργείς δικαιολογίες σκέψου το εξής. Εάν τα χρήματα δεν ήταν εμπόδιο, τι θα ήθελες από τη ζωή; Εάν όλη η γνώση κι ο πλούτος τη γης ήταν στα χέρια σου, τι θα ήθελες;

Ακόμα κι αν είχες όλα τα υλικά αγαθά του κόσμου, είναι μάλλον απίθανο να βρεις τρεις στόχους για τους οποίους θα είσαι απόλυτα παθιασμένος και για τους οποίους θα αφιέρωνες κάθε ώρα της ζωής σου. Εκεί λοιπόν είναι το πρόβλημά – όχι στις δυνατότητες – αλλά στον τρόπο σκέψης.

Η όρασή σου περιορίζεται από εσένα τον ίδιο. Το πρόβλημα είναι ότι οι περισσότεροι άνθρωποι δεν γνωρίζουν πραγματικά τι θέλουν. Και για αυτό φταίει κατά βάση η εκπαίδευση, αφού έχει πάρει τις απεριόριστες δυνατότητές τους και τις έχει συμπιέσει σε μικρούς, περιορισμένους τίτλους όπως «δικηγόρος, γιατρός, τραγουδιστής, λογιστής κ.ο.κ.».

Δεν έχει σημασία τι τίτλο σου έχουν επιβάλλει. Αυτό που πρέπει να κάνεις είναι να απελευθερωθείς από αυτόν Δεν είσαι αυτό που κάνεις! Ασκείς ιατρική αλλά δεν είσαι γιατρός! Τραγουδάς αλλά δεν είσαι τραγουδιστής! Είσαι ένα ον με απεριόριστες δυνατότητες που έχει αποφασίσει να ασκήσει προσωρινά κάποιο επάγγελμα.

Καλλιέργησε το μυαλό σου!

Κοίταξε βαθιά μέσα σου και εξέτασε τον τρόπο σκέψης σου. Έχεις αποδεχτεί πράγματα μόνο και μόνο επειδή όλοι οι άλλοι φαίνεται να τα έχουν αποδεχτεί; Έχεις αποδεχτεί τους κανόνες της κοινωνίας ως δικούς σου;

Η κοινωνία τιμά το μέτριο! Δεν της αρέσουν οι άνθρωποι οι οποίοι πάνε μπροστά διότι έτσι εκτίθεται η περιορισμένη αντίληψή της και το ρηχό όραμά της. Αυτός είναι ο λόγος που η μετριότητα είναι απόλυτα αποδεκτή και ουσιαστικά αποτελεί τον πραγματικό στόχο των κανόνων της κοινωνίας που ζεις.

Εάν θέλεις περισσότερα, τότε είσαι ουτοπιστής, τρελός ή απλά κάτι δεν πάει καλά μαζί σου.

Η λύση είναι μπροστά σου… αν θέλεις να πετύχεις κάτι που δεν το έχει πετύχει κανείς μέχρι τώρα, κάνε κάτι που δεν το έχει κάνει κανείς!

Η πραγματική ουτοπία είναι ότι οι άνθρωποι προσπαθούν να υλοποιήσουν τα όνειρά τους, σύμφωνα με τις επιταγές της κοινωνίας. Αλλά όπως είπαμε το μεγαλύτερο όνειρο κάθε κοινωνίας είναι να γίνεις ένας υπάκουος, μέτριος πολίτης.

Βρες τον δικό σου τρόπο…

Ξέχνα τις αυθεντίες, ξέχνα την πεπατημένη και άνοιξε τον δικό σου δρόμο! Μην ξεχνάς πως κάθε αυθεντία και κάθε πεπατημένη καταξιώθηκε αφού οι πρωτεργάτες του έκαναν το διαφορετικό! Ψάξε βαθιά μέσα σου ποια είναι η κλίση σου.

Ποιος είναι ο κρυμμένος θησαυρός σου που περιμένει να ανακαλυφθεί. Μην τον αφήσεις να πάει χαμένος. Πρόσθεσε το δικό σου λιθαράκι στην ύπαρξη! Ανάπτυξε τη δυναμική σου προκαλώντας τον εαυτό σου να μεγαλώσει πέρα από τα όρια που σου θέτουν οι καναλάρχες που χρηματοδοτούνται από τα κεφάλαια των δισεκτομμυριούχων για να παραμένεις υπό έλεγχο. Γίνει αυτό για το οποίο έχεις γεννηθεί να πετύχεις.

Κλείνοντας, παραθέτω κάποια σοφά λόγια της Marianne Williamson “Ο μεγαλύτερος φόβος μας, δεν είναι ότι είμαστε ανεπαρκείς. Ο βαθύτερος φόβος μας είναι ότι είμαστε δυνατοί πέρα από κάθε όριο. Είναι το φως μας, όχι το σκοτάδι μας που μας τρομάζει.

Αναρωτιόμαστε, ποιος είμαι εγώ για να ξεχωρίσω, να γίνω λαμπρός, να γίνω μια ιδιοφυία ή ένας σοφός; Στην πραγματικότητα, ποιος είσαι εσύ για να μην γίνεις όλα αυτά;».

Photo Artist : Fernando Bottero

thepsychologysecrets.blogspot.gr

http://www.thessalonikiartsandculture.gr

11 γεγονότα που χρειάζεται να αποδεχτείς για να προχωρήσεις.....!!!!!!!!!

Όταν μπορούμε να αποδεχτούμε κάποια πράγματα, μπορούμε να αλλάξουμε απλά, σε σημαντικό βαθμό τη ζωή μας.

Απόσπασμα από το βιβλίο “Ο Δρόμος των Δακρύων” Εκδόσεις opera

1. Όσο και να μας αγαπάει η μητέρα μας, κάποτε θα μας αφήσει, όπως κι εμείς εκείνη.

2. Δεν θα έχουμε ποτέ την αποκλειστικότητα στην αγάπη των γονιών μας.

3. Αυτό που μας πλήγωσε δεν θεραπεύεται πάντοτε μ’ ένα φιλί.

4. Θα πρέπει να δεχόμαστε την αγάπη που είναι ανάκατη με μίσος, και το καλό που έχει μέσα του κάτι κακό.

5. Ο πατέρας (ή η μητέρα) σου δεν πρόκειται να σε παντρευτούν ούτε κι αν τα κατάφερες να είσαι όπως σε ήθελαν (κι όχι μόνο αυτό, αλλά πιθανότατα δεν εγκρίνουν καθόλου το πρόσωπο που διάλεξες για να τους αντικαταστήσεις στην καρδιά σου).

6. Κάποιες επιλογές μας περιορίζονται από τη σωματική μας διάπλαση.

7. Σε όλες τις σχέσεις υπάρχουν προβλήματα και συγκρούσεις.

8. Οι επιθυμίες των ανθρώπων που αγαπάμε δεν συμπίπτουν πάντοτε με τις δικές μας, μερικές φορές μάλιστα είναι ασυμβίβαστες μεταξύ τους.

9. Δεν έχει καμιά σημασία πόσο έξυπνοι, ή πόσο προσεκτικοί είμαστε, κάποτε έρχεται η σειρά μας να χάσουμε.

10. Η ύπαρξη μας σ’ αυτόν τον κόσμο είναι αδυσώπητα εφήμερη.

Αυτό πάντως που είναι πιο δύσκολο να δεχτεί κανείς ( εγώ τουλάχιστον), και όχι γιατί δεν είναι αλήθεια, είναι ότι:

11. "Είμαστε Εντελώς Ανίκανοι Να Προσφέρουμε Στα Αγαπημένα Μας Πρόσωπα Την Προστασία Που Θα Θέλαμε Ενάντια Σε Κάθε Κίνδυνο, Σε Κάθε Πόνο, Ενάντια Στις Ματαιώσεις, Τον Χαμένο Χρόνο, Τα Γηρατειά Και Τον Θάνατο."

Οι απώλειες αυτές αποτελούν μέρος της ζωής μας. Είναι σταθερές καθολικές και αναπόδραστες, και τις χαρακτηρίζουμε «απαραίτητες», γιατί μέσα απ’ αυτές μεγαλώνουμε.

Πράγματι, είμαστε αυτοί που είμαστε χάρη σε όλα όσα χάσαμε και το πώς αντιμετωπίσαμε τις απώλειες εκείνες.

enallaktikidrasi.com

Thessaloniki Arts and Culture, 

http://www.thessalonikiartsandculture.gr

Αρχάγγελος Γαβριήλ.....!!!!!!!!!

Μαζί με τον Αρχάγγελο Μιχαήλ εορτάζεται και ο Αρχάγγελος Γαβριήλ. Πολλές είναι οι επεμβάσεις και οι ευεργεσίες του τόσο στην Παλαιά Διαθήκη, όσο και στη Καινή Διαθήκη. Ο Αρχάγγελος Γαβριήλ ήταν αυτός που παρουσιάστηκε στον Δανιήλ και εξήγησε το όραμα που είδε περί των βασιλέων Mήδων, Περσών και Ελλήνων (Δαν. 8,16). Και πάλιν ο Γαβριήλ φανέρωσε στον Δανιήλ, ότι μετά από εβδομήντα χρόνια θα κρατήσει η αιχμαλωσία των Ισραηλιτών, και μετά από τετρακόσια ενενήντα επτά χρόνια θα έρθει ο Χριστός (Δαν. 9,21-25). Ο Γαβριήλ ήταν αυτός που έφερε την είδηση στην γυναίκα του Mανωέ, ότι θα γεννήσει τον Σαμψών.

Και στην Καινή Διαθήκη ο Αρχάγγελος Γαβριήλ ήταν αυτός που έφερε την είδηση στον Ιωακείμ και την Άννα, ότι θα γεννήσουν την κυρία και Δέσποινα Θεοτόκο.

Αυτός είναι που έφερε την είδηση στον Ζαχαρία ότι θα γεννήσει τον Ιωάννη τον Πρόδρομο. Ο Γαβριήλ έτρεφε και την Αειπάρθενο Μαρία δώδεκα χρόνια μέσα στα Άγια των Aγίων με ουράνια τροφή. Ο Αρχάγγελος Γαβριήλ έφερε την χαρμόσυνη είδηση στην Θεοτόκο, ότι θα γεννήσει από Πνεύμα Άγιο τον Yιό και Λόγο του Θεού. 

Αυτός παρουσιάστηκε στο όραμα του Ιωσήφ και του είπε να μη φοβηθεί, αλλά να παραλάβει τη Mαριάμ ως γυναίκα του, επειδή το παιδί που θα γεννήσει προέρχεται από Πνεύμα Άγιο. Αυτός παρουσιάστηκε και στους ποιμένες και τους έφερε την είδηση ότι γεννήθηκε ο Σωτήρας του κόσμου Xριστός. Και αυτός σε όραμα είπε στον Ιωσήφ να πάρει το Θείο Βρέφος και την Μητέρα του και να φύγει στην Αίγυπτο. Και πάλι αυτός ξαναείπε στον Ιωσήφ να επιστρέψει στην πατρίδα του.

Πολλοί από τους ιερούς μελετητές και ασματογράφους γνωματεύουν, ότι ο θείος Γαβριήλ ήταν ο Άγγελος ο οποίος κύλισε την βράχο από το μνημείο του Ιησού. Και αυτός ήταν που έφερε το μήνυμα στις Μυροφόρες για την Ανάσταση του Κυρίου. Ο Αρχάγγελος Γαβριήλ ήταν αυτός που υπηρέτησε το Μυστήριο της ένσαρκης οικονομίας του Θεού Λόγου από την αρχή ως το τέλος. Για αυτό και η Εκκλησία του Χριστού αποφάσισε να συνεορτάζει μαζί τους δύο Αρχαγγέλους Μιχαήλ και Γαβριήλ, και να επικαλείται την χάρη και τη βοήθεια τους.

http://users.sch.gr

Θαύματα του Αρχαγγέλου Μιχαήλ.....!!!!!!!!!!!

Με χειρούργησε ο Αρχάγγελος Μιχαήλ Μιά συγκλονιστική μαρτυρία ενός ιερέως – γιατρού, μέλους τής Ακαδημίας Επιστημών τής Νέας Υόρκης.

Τό παρακάτω περιστατικό στό οποίο θά αναφερθούμε, συνέβει στόν π. Δανιήλ Σάπικα, κάτοικο Αθηνών, Αρχιμανδρίτη καί γιατρό. Τό 1976 αποφοίτησε από τήν Θεολογική Σχολή Αθηνών, καί τό 1978 χειροτονήθηκε κληρικός. Τό 1992 αποφοίτησε από τήν Ιατρική Σχολή τού Πανεπιστημίου Αθηνών, καί τό 1992 εκλέγεται ενεργό μέλος τής Ακαδημίας Επιστημών Νέας Υόρκης. Μάλιστα είναι καί ό πρώτος Ορθόδοξος κληρικός μέλος τής Ακαδημίας Επιστημών.

Στίς 19.2.01 σέ πανηγυρική εκδήλωση ενώπιον τού Αρχιεπισκόπου Αθηνών, εκπροσώπου τού Προέδρου τής Ελληνικής Δημοκρατίας καί μελών τής Κυβέρνησης, τού απονεμήθηκε πλατινένιος κόττινος γιά τίς υπηρεσίες του στόν Οικουμενικό Ελληνισμό.

Διηγείται ό ίδιος “Στίς 22 Απριλίου 1994 εισήχθηκα στό Ευγενίδειο Θεραπευτήριο μέ 4,5 κιλά εμπύημα δεξιού ημιθωρακίου, μέ συμπτώματα απολύτου άπνοιας, αδυναμία βάδισης, 41,5 πυρετό, ενώ υπέστην καί διαβητικό σόκ αγνώστου αιτιολογίας…

Μέσα από ένα σύνεφο έβλεπα καί άκουγα τά συμβαίνοντα μέσα στό χειρουργείο, καί τό βάσανο τό μεγάλο ήταν, ότι, σάν γιατρός γνώριζα πολύ καλά τήν κρίσιμη κατάστασή μου…

Γνώριζα, ότι τό ποσοστό κατάληξης ( θανάτου μου ) ήταν γύρω στό 95%. Καί δέν είχα άδικο. Μάλιστα ήμουν καί επιεικής στήν κρίση μου, γιατί ή ιατρική ομάδα πού αποτελείτο από τόν Ιωάννη Μπελένη διευθυντή τού Ευαγγελισμού, τόν καθηγητή Χρυσόστομο Μελισσινό διευθυντή πνευμονολογικής κλινικής στό Νοσοκομείο Υγεία, καί μέ τήν Ειρήνη Μπατάλη αναισθησιολόγο νά φοβάται νά μού δώσει νάρκωση γιά τόν κίνδυνο ανακοπής τής καρδιάς λόγω βάρους μου, συζητούσαν δυνατά γιατί δέν πίστευαν ότι άκουγα τά λεγόμενά τους…

Τούς άκουγα νά μού δίνουν ζωή μόνο 2% !…

“Θά κάνουμε ό, τι μπορούμε, έλεγαν, γιατί οί πιθανότητες ζωής είναι ελάχιστες, μέ ποσοστό κατάληξης 98% ! Έτσι κι΄ αλλιώς καταδικασμένος είναι…”

Εκείνη τήν ώρα ένιωσα μόνος, κατάμονος…Έκανα μέ κόπο τόν σταυρό μου καί προσευχήθηκα στόν προστάτη μου, τόν Ταξιάρχη…

” Ταξιάρχη μου, Αρχάγγελε Μιχαήλ, μή μέ αφήνεις, μή μέ εγκαταλείπης. Εσένα μόνο έχω τώρα, σ΄εσένα εμπιστεύομαι τήν ζωή μου…” !

Ένας μεταλικός θόρυβος διέκοψε τήν νοερά προσευχή μου. Φοβήθηκα ότι μέ τήν κίνηση τών χεριών μου έριξα κάποιο εργαλείο, καί προσπάθησα νά γυρίσω τό κεφάλι μου πρός τήν κατεύθυνση τού θορύβου.

Καί τότε…ώ Θεέ μου !

Ό Αρχάγγελος Μιχαήλ, ό Ταξιάρχης, μέ τήν πανοπλία του καί τό σπαθί στό δεξί χέρι του, στεκόταν πλάϊ μου, χαμογελαστός καί ολοζώντανος !

” Δανιήλ, είμαι εδώ, μού είπε. Δέν σέ εγκατέλειψα. Σέ προστατεύω. Εγώ θά σέ χειρουργήσω, καί θά γίνεις καλά. Μή φοβάσαι ! “

Ήταν τά λόγια τού Αρχαγγέλου, καί καθώς μού μιλούσε ακούμπησε τό ξίφος στό στήθος μου !…

Σέ λίγο ήλθε ό καθηγητής Μπελένης. ” Άς προσευχηθούμε μαζί πάτερ Δανιήλ, μού είπε, καί μέ τήν βοήθεια τού Θεού όλα θά πάνε καλά “. Καί πράγματι πήγανε !

Ή εγχείρηση πέτυχε. Τό χέρι τού γιατρού πού τό οδηγούσε ό Αρχάγγελος, είμαι βέβαιος γιαυτό, μού ξανάδωσε πάλι τήν ζωή πού είχε αρχίσει νά φεύγει από μέσα μου. Καί σήμερα, όχι γιά πρώτη φορά, ήλθα καί πάλι εδώ, στό πανελλήνιο προσκύνημα τών Παμμεγίστων Ταξιαρχών στό Μανταμάδο τής Λέσβου, γιά νά ευχαριστήσω τόν Αρχάγγελο τού Θεού Μιχαήλ, γιά τήν σωτηρία μου…”

( απόσπασμα από τό τριμηνιαίο δελτίο επικοινωνίας ” Ό Ταξιάρχης ” , τού Ιερού προσκυνήματος Ταξιαρχών Μανταμάδου τής Λέσβου )

Ο ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΣ ΜΙΧΑΗΛ…

Διηγείται σχετικά ό π. Δημήτριος Γκαγκαστάθης,

” Στίς 20 Οκτωβρίου 1945, Κυριακή πρωϊ, μόλις κτύπησα τήν καμπάνα τής Εκκλησίας, περικύκλωσε τό χωριό αντάρτικος στρατός μέ εντολή εκκαθαρίσεων…

Άρχισαν νά ρίχνουν πυρά πρός εκφοβισμό. Εγώ μόλις είχα μπεί στήν Εκκλησία, έκανα τόν σταυρό μου, παρακάλεσα τόν Άγιο Νικόλαο νά μάς φυλάξει καί σηκώθηκα νά φύγω. Μού ρίχνανε μέ τό πυροβόλο ταμπουρωμένοι σ΄ ένα φυλάκιο, όμως καμμιά σφαίρα δέν μέ εκτύπησε. Τόν Απόστολο Κατσιμπίρη πού ήταν δίπλα μου τόν έρριξαν κάτω. Έμεινα μόνος καί ακολουθώντας ένα ρέμα μέ έχασαν…

Όμως, κοντά στά σύνορα τών χωριών Ριζώματος – Βασιλικής μέ έφτασαν πάλι.

Ήσαν 10 άτομα καί μέ τόν αρχηγό 11 , τρέχοντας πάνω σέ άλογα γιά νά μέ πιάσουν. Έβριζαν καθώς μέ κυνηγούσαν, καί έρριχναν μέ τά Στέν, χωρίς νά μπορούν νά μέ σκοτώσουν. Οί σφαίρες τρύπαγαν τά ράσα μου, τίς καταλάβαινα, αλλά κυλούσαν στό χώμα χωρίς νά μέ τραυματίζουν…

Μέ πλησίασαν στά 50 μέτρα γύρω – γύρω, μέ περικύκλωσαν φωνάζοντας,

” κερατά τράγο, πού θά μάς πάς ; “ βρίζοντάς με χυδαία…

Καί τότε εγώ, ευρισκόμενος έν μέσω κινδύνου ζωής καί θανάτου, σταμάτησα, σήκωσα τά χέρια μου πρός τόν ουρανό, καί από τό βάθος τής ψυχής μου φώναξα,

” Μιχαήλ Αρχιστράτηγε τών Αγγέλων, σώσε με, κινδυνεύω !…”

Καί ώ τού θαύματος !

Σάν αστραπή παρουσιάσθηκε ό Αρχάγγελος Μιχαήλ στόν αρχηγό. Είδε έναν νέο μέ σπαθί, όπως ομολογούσε κι΄ ό ίδιος αργότερα, πού κόβοντας μέ μιά σπαθιά τά σχοινιά από τήν σέλα του, τόν έρριξε κάτω σπάζοντας τήν σπονδυλική στήλη του. Οί υπόλοιποι δέκα, έμειναν ακίνητοι, κεραυνόπληκτοι !…

Οί ενορίτες τού χωριού Βασιλική φύγανε από τήν Εκκλησία καί βγαίνοντας έξω κοιτάζανε τί θά γίνει.

Ακούω μιά φωνή. Ήταν τού αρχηγού τους,

” Νά μάς συγχωρέσεις παπά μου, είπε, καί νά πάς στό καλό. Έχεις όριο ζωής καί υψηλούς προστάτες…”

Ευχαριστώ, τούς απάντησα. Τούς συγχώρεσα, καί τούς ευχήθηκα ό Θεός νά τούς φωτίσει, νά μετανοήσουν καί νά γίνουν καλοί άνθρωποι. Νά λέτε τήν αλήθεια, τούς είπα, καί νά έχετε τόν Θεό βοήθεια. Πήραν τόν τραυματισμένο συντροφό τους καί έφυγαν μαζεμένοι…

Μού έκαναν μεγάλη υποδοχή οί χωριανοί σάν έφτασα στήν Εκκλησία.

Τούς λέγω, πρώτα νά προσκυνήσουμε καί νά ευχαριστήσουμε τόν Θεό, πού μέ έσωσε από τόν μεγάλο αυτό κίνδυνο. Είμαστε ευτυχείς, πού ή θρησκεία μας είναι ζωντανή…”

ΕΙΔΕ ΕΝΑΝ ΝΕΟ ΣΑΝ ΑΣΤΡΑΠΗ, ΜΕ ΕΝΑ ΣΠΑΘΙ ΣΤΟ ΧΕΡΙ ΤΟΥ…

Ή Ευαγγελία Γ. , ετών 28 , κάτοικος Βάνιας, στίς 6 Αυγούστου τό απόγευμα, έπαθε τά εξής,

Ή Ευαγγελία από τά μικρά της χρόνια είχε μία άστατη ζωή.

“Έκανε τήν ζωή της” μή έχοντας καμμία σχέση μέ τόν Θεό καί τήν Εκκλησία, καί τελευταία συζούσε παράνομα μέ έναν παντρεμμένο, τόν Ν.Κ. 54 ετών, πού είχε αφήσει τήν γυναίκα του…

Ό Θεός όμως περίμενε τήν μετάνοιά της…

Στίς 6 Αυγούστου τού 1958 , ημέρα Τετάρτη, στίς 7 τό απόγευμα πήγε φαγητό στόν φίλο της πού έβοσκε τά πρόβατα. Τό έδωσε, καί φεύγοντας από εκεί γιά τό σπίτι της, τής παρουσιάστηκαν στόν δρόμο κάποια άγνωστα, περίεργα πλάσματα…

Τήν φοβέριζαν, γιατί είχε έλθει πιά ή οργή τού Θεού επάνω της καί έπρεπε νά ξεκαθαρίσει τήν θέση της. Άλλοι τήν έδερναν, άλλοι τήν τραβούσαν νά τήν πνίξουν στό νερό, άλλοι τήν έσπρωχναν δεξιά καί αριστερά…

Τελικά τήν πήγαν σ΄ ένα μαντρί, καί εκεί όλη τήν νύκτα πέρασε αφάνταστη τιμωρία…

Τήν επόμενη μέρα, στίς 1 τό μεσημέρι, τήν βρήκαν σέ μιά καλύβα βασανιζόμενη από ακάθαρτα πνεύματα.

Είχε δαιμονισθεί !

Τήν πήραν καί τήν έφεραν στό σπίτι της, καί εκεί, δέν έπαψε νά φωνάζει δυνατά καί νά συνομιλεί μέ πονηρά πνεύματα δεχόμενη φοβερό ξύλο από αυτά…

‘Ολα τά παραπάνω τά διαβεβαιώνω σάν ιερέας τού χωριού καί σάν αυτόπτης μάρτυρας, μιά καί μέ κάλεσαν νά τής διαβάσω εξορκιστικές ευχές γιά νά ησυχάσει…

Στίς 6 τό απόγευμα φέραμε στήν δαιμονισμένη, τήν εικόνα τών Παμμεγίστων Ταξιαρχών, καί όπως ομολόγησε μετά ή ίδια, συνέβησαν περίεργα καί θαυμαστά πράγματα…

Μέ τήν είσοδο τής εικόνας τών Αρχαγγέλων στό σπίτι της είδε έναν αστραπόμορφο νέο μέ σπαθί πού τής είπε,

– ” Μή φοβάσαι, εγώ θά σέ απαλλάξω από όλα αυτά, αλλά θά σταματήσης τίς αμαρτίες πού μέχρι σήμερα έκανες καί θά μετανοήσεις. Εγώ θά είμαι μαζί σου ! Νά τό πείς αυτό παντού, ότι ή Εκκλησία έχει ζωντανή θρησκεία, γιά νά πιστέψει ό κόσμος καί νά μετανοήσει…”

Καί αμέσως, μέ τά τελευταία λόγια τού Αρχαγγέλου, τά πνεύματα τού σκότους διαλύθηκαν, έπαψαν τά φαινόμενα καί επανήλθε ατόν εαυτό της. Σηκώθηκε, προσκύνησε τήν εικόνα ευχαριστώντας τούς Αγίους γιά τήν προστασία τους καί υποσχέθηκε αλλαγή ζωής από τήν ίδια ώρα !…

Σήμερα είναι καλά, διηγούμενη όσα είδε καί έπαθε, καί ενθυμούμενη πάντα τόν Αρχάγγελο Μιχαήλ όμοιο μέ αστραπή μέ τό σπαθί στό χέρι, πού τήν έσωσε από τήν τιμωρία τών ακαθάρτων πνευμάτων…

Τά παραπάνω τά γράφω σάν αυτόπτης μάρτυς τών εν λόγω συμβάντων…

Ο ιερεύς τού χωριού

π. Δημήτριος Γκαγκαστάθης, Βάνια Τρικάλων, 1958 – Αυγούστου 10

Το κείμενο το άφησα αυτούσιο και με τους τόνους....!!!!!

nefthalim.blogspot.gr

http://fdathanasiou.wordpress.com

Η Ελληνίδα φοιτήτρια που "κέρδισε" την Google.....!!!!!!!!

Πρόκειται για την Μαρία Δημακοπούλου. Την Ελληνίδα φοιτήτρια που «λύνει»τα προβλήματα της Google και τώρα καλείται να δουλέψει για αυτή. Σύμφωνα με το fortunegreece.com, πέρυσι κατόρθωσε να λύσει ένα πρόβλημα που είχε για τρία χρόνια «εγκλωβιστεί» στους επεξεργαστές της Intel, με αποτέλεσμα να κερδίσει βραβεία τόσο από την εταιρεία όσο από τη Google. 

Πριν από αυτό, στο βιογραφικό της καταγράφεται και η υποτροφία Anita Borg Memorial της Google για την αριστεία στην επιστήμη υπολογιστών και στην τεχνολογία. Μετά τη λύση στο πρόβλημα της Intel την προσκάλεσαν να μιλήσει σε συνέδριο στο CERN, ενώ το περασμένο καλοκαίρι βρέθηκε στη Silicon Valley των ΗΠΑ σε πρόγραμμα υπό την αιγίδα της NASA και της Google, όπου δούλεψε πάνω σε νανοτεχνολογία και τεχνητή νοημοσύνη. 

Πρόκειται για την Ελληνίδα φοιτήτρια του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, Μαρία Δημακοπούλου, η οποία από το τρίτο έτος της σχολής της (Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Η/Υ), το 2012 άρχισε να εργάζεται τους καλοκαιρινούς μήνες σε ομάδα αλγορίθμων της Google στο Παρίσι, δίπλα σε 40άρηδες εξειδικευμένους ερευνητές από όλο τον κόσμο. Η νεαρή φοιτήτρια, η οποία εντυπωσιάζει με τα όσα έχει κάνει μέχρι τώρα, σε μικρή ηλικία υποστηρίζει πως: «δεν πάει κάποιος ξαφνικά στην Google και γίνεται έξυπνος. Είχα πολύ δυναμικούς καθηγητές με επιθυμία να είναι άριστοι στον χώρο τους διεθνώς. 

Η ποιότητα των μαθημάτων και της προσφερόμενης εκπαίδευσης που έλαβα στο Πανεπιστήμιο ήταν για μένα καθοριστική για την επίδοσή μου». «Αν δεν είχα παρακολουθήσει τόσα χρόνια στενά τα μαθήματα της σχολής, αν δεν είχα τους καθηγητές μου να με στηρίζουν, δεν θα είχα καταφέρει τόσα. Ένα σημαντικό κομμάτι όσων έχω κάνει οφείλεται στους ανθρώπους που με δίδαξαν και με γαλούχησαν να κάνω ότι καλύτερο μπορώ». 

Τον Δεκέμβρη φεύγει για Νέα Υόρκη, για να δουλέψει πλέον στους αλγόριθμους που βρίσκονται πίσω από τα συστήματα διαφημίσεων της Google. «Δεν θα άλλαζα τις σπουδές μου με κάποιο πανεπιστήμιο του εξωτερικού. Όταν μπήκα πρώτη στη Σχολή, μου είχαν πει πως θα μπορούσα να πάω σε όποιο πανεπιστήμιο ήθελα. Ήταν συνειδητή επιλογή να μείνω εδώ και η πορεία με δικαίωσε. Πρόκειται για μια εξαιρετική σχολή αν έχεις τη διάθεση να προοδεύσεις». 

thestival.gr  

http://myroniailias.blogspot.gr

LEGO: τα παιχνίδια που έφτιαξε ένας μαραγκός για να ξεχάσουν τα παιδιά του τον θάνατο της μητέρας τους... !!!!!!!

Το 1932, η σύζυγος του Δανού, Όλε Κιρκ Κρίστιανσεν, πέθανε και τον άφησε μόνο του με τα τέσσερα παιδιά τους. Ο Κρίστιανσεν αφιερώθηκε στα παιδιά του και προσπάθησε να αναπληρώσει το κενό. Τα παιχνίδια ήταν μια καλή λύση. Ήταν μαραγκός και αξιοποίησε το ταλέντο του για να αποσπάσει την προσοχή των παιδιών από την απώλεια της μητέρας τους. Τους έφτιαχνε ξύλινα παιχνίδια, σε μορφή διάφορων ζώων. Όλε Κιρκ Κρίστιανσεν Το πιο δημοφιλές ήταν η πάπια. 

Τα παιδιά του χάρηκαν με τα ξύλινα παιχνίδια. Ο Κρίστιανσεν σκέφθηκε ότι τα παιδιά του δεν διαφέρουν από τα υπόλοιπα και θα ήταν καλή ιδέα να πουλά τις δημιουργίες του για να χαρούν και τα άλλα παιδάκια της πόλης. Μόλις είχε ανοίξει το σεντούκι με τον θησαυρό! Είχε δική του επιχείρηση η οποία πουλούσε κινητές σκάλες και σανίδες, αλλά κόντευε να πτωχεύσει. Όταν πρόσθεσε τα παιχνίδια στην παραγωγή, τα έσοδα αυξήθηκαν αμέσως. Αποφάσισε να δώσει στην επιχείρηση το όνομα «LEGO», που προέρχεται από τη δανέζικη έκφραση, «leg godt» και σημαίνει... «παίζω καλά». 

Αργότερα έμαθε ότι η λατινική λέξη «lego» σημαίνει «συναρμολογώ». Μία ευχάριστη σύμπτωση. Το 1940 κάηκε το εργαστήριο του Κρίστιανσεν και αμέσως μετά την ανακατασκευή του, αποφάσισε ότι θα παράγει μόνο παιχνίδια, αφού είχαν τις περισσότερες πωλήσεις. Η επιχείρηση συνέχισε να εξελίσσεται και το 1947, έκανε μία ριζική αλλαγή που διαμόρφωσε τη μοίρα του. 

Αντικατέστησε το ξύλο με πλαστικό. Αγόρασε ένα μηχάνημα τελευταίας τεχνολογίας για την επεξεργασία πλαστικού, το οποίο κόστιζε 30 χιλιάδες κορώνες ή όσο 1.000 πολύ ακριβά παιχνίδια LEGO. Το 1958, ο Κριστιανσεν πέθανε και την επιχείρηση ανέλαβε ο γιος του, Γκότφριντ που μαθήτευε δίπλα στον πατέρα του από την ηλικία των 12 ετών. Ο νέος ιδιοκτήτης εισήγαγε μία καινοτόμα ιδέα : πλαστικά τουβλάκια με υποδοχές που συναρμολογούνται μεταξύ τους, στη λογική αρσενικού και θηλυκού. 

Ήταν μία καινούρια περίοδος για τη LEGO και σαν «θεϊκό μήνυμα», το 1960 κάηκε το εργοστάσιο που κατασκεύαζε τα ξύλινα παιχνίδια και σώθηκε εκείνο  με τα πλαστικά. Δύο χρόνια μετά, η LEGO άνοιξε δική της αεροπορική γραμμή για να εξάγει τα παιχνίδια στις Η.Π.Α. Το σλόγκαν της εταιρείας ήταν: «μόνο το καλύτερο αξίζει» και οι εργαζόμενοι προσπαθούσαν συνεχώς να βελτιώνουν και να εξελίσουν τα παιχνίδια.... 

Το 1963, άρχισαν να χρησιμοποιούν άλλο είδους πλαστικό, πιο ανθεκτικό και λιγότερο τοξικό. Τα νέα LEGO θα διατηρούσαν το χρώμα και το σχήμα τους για περισσότερο από 40 χρόνια. Στις 7 Ιουνίου του 1968, άνοιξε το πάρκο LEGOLAND στη Δανία, το οποίο επισκέπτονται εκατοντάδες χιλιάδες λάτρεις των παιχνιδιών κάθε χρόνο. Η ξύλινη πάπια μεγάλωσε και 34 χρόνια μετά, έγινε ένας παγκόσμιος κολοσσός αξίας πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων.... 

www.mixanitouxronou.gr

10 πράγματα που αξίζει να θυμάστε όταν νιώθετε ότι έχετε κολλήσει…!!!!!!!!

Σήμερα ξεκινά μια καινούργια μέρα γεμάτη με νέες δυνατότητες, γι’ αυτό λοιπόν να θυμάστε:

1. Το να αισθάνεστε κολλημένοι αποτελεί συναίσθημα, όχι γεγονός. Όταν μας συμβαίνει κάτι τέτοιο, συνήθως η πρώτη μας αντίδραση είναι να βρούμε κάποιον ή κάτι για να ρίξουμε το φταίξιμο. Στην πραγματικότητα, οφείλουμε να εξετάσουμε το πώς νιώθουμε, τι σκεφτόμαστε και πώς σκοπεύουμε να αντιδράσουμε. Εσείς είστε υπεύθυνοι για τη δική σας ζωή. Αν και δεν μπορείτε πάντα να αλλάξετε ό,τι βρίσκεται έξω από εσάς, μπορείτε σίγουρα να αλλάξετε την αντίληψή σας για τα πράγματα. Το αστείο της υπόθεσης είναι ότι όταν αλλάζετε τον τρόπο που βλέπετε τα πράγματα, τα πράγματα αλλάζουν κι αυτά.

2. Δεν αξίζει να ξαναζήσετε τα άσχημα γεγονότα του χθες. Το σήμερα δεν θα γίνει καλύτερο αν ακόμα σκέφτεστε και ανησυχείτε για το χθες. Δεν έχει σημασία τι θα μπορούσε ή έπρεπε να ήταν διαφορετικό. Ακόμα κι αν θέλετε να προχωρήσετε στη ζωή σας είναι σαν να φρενάρετε όταν σκέφτεστε το παρελθόν. Για να απελευθερωθείτε, θα πρέπει να μάθετε πώς να αφήνετε πίσω σας ό,τι σας κρατούσε κολλημένους παλιότερα. Απελευθερώστε τη λύπη σας και διώξτε τη χθεσινή απογοήτευση. Αρνηθείτε να ξαναζήσετε τον παλιό πόνο. Η ενέργεια που ξοδεύετε γι’ αυτά τα πράγματα σας εμποδίζει από το να κάνετε μια νέα αρχή. Τι είναι αυτό που θέλετε να αφήσετε πίσω σας σήμερα; Τολμήστε να το κάνετε!

3. Το να αισθάνεστε κολλημένοι είναι ένα σημάδι ότι ήρθε η ώρα να κάνετε αλλαγές. Θα μπορούσε να είναι μια αλλαγή στα συναισθήματά σας, στον τρόπο που βλέπετε τα πράγματα ή μια αλλαγή στις συνήθειές σας. Σε κάθε περίπτωση το θέμα είναι ότι ο τρόπος που αντιμετωπίζετε τα πράγματα δεν είναι πλέον αποτελεσματικός. Φανταστείτε τον εαυτό σας σαν ένα ποτάμι που ρέει σε έναν μεγάλο ωκεανό. Συχνά το ποτάμι γίνεται πιο στενό και στην επιφάνεια του νερού φαίνεται σαν να μην κινείται, μέχρι να γίνει πιο ορμητικό. Το ίδιο πράγμα συμβαίνει και με μας, καθώς προετοιμαζόμαστε για μια σημαντική εξέλιξη στη ζωή μας. Η «ροή» μας πρέπει να συρρικνωθεί προκειμένου να μπορέσει να επεκταθεί. Και η συρρίκνωση είναι εξίσου σημαντική με την επέκταση.

4. Αυτό που πρέπει να κάνετε δεν θα είναι εύκολο, αλλά στο τέλος θα αξίζει τον κόπο. Αν έχετε τα ίδια ερωτήματα για μεγάλο χρονικό διάστημα αλλά είστε ακόμα κολλημένοι, δεν σημαίνει ότι δεν σας έχουν δοθεί οι απαντήσεις αλλά ότι δεν σας ικανοποιούν οι απαντήσεις που δόθηκαν. Θυμηθείτε, θέλει μεγάλο θάρρος για να παραδεχτούμε ότι κάτι πρέπει να αλλάξει και πολύ περισσότερο θάρρος ακόμα να αποδεχτούμε την ευθύνη για την πραγματοποίηση της αλλαγής. Η εξέλιξη και η αλλαγή μερικές φορές μπορεί να είναι επώδυνες, αλλά τίποτα στη ζωή δεν είναι τόσο επώδυνο από το να παραμείνουμε κολλημένοι εκεί που δεν πρέπει.

5. Μια δικαιολογία βρίσκεται πάντα ανάμεσα σε εσάς και το επόμενο βήμα που πρέπει να κάνετε. Αν πραγματικά θέλετε να αλλάξετε κάτι, θα βρείτε τον τρόπο. Αν δεν το κάνετε, θα βρείτε μια δικαιολογία. Αυτό μπορεί να είναι δύσκολο να το αποδεχτείτε, αλλά είναι η αλήθεια. Σταματήστε να βρίσκετε δικαιολογίες για τους λόγους που δεν μπορείτε να κάνετε κάτι και αρχίστε να δίνετε έμφαση στους λόγους για τους οποίους θα πρέπει να το πραγματοποιήσετε. Το μόνο πρόσωπο που μπορεί να σας εμποδίσει πραγματικά είστε εσείς. Φτάνουν λοιπόν οι δικαιολογίες – ήρθε η ώρα να κάνετε αλλαγές. 

Ήρθε η ώρα να επιλέξετε το καλύτερο για τον εαυτό σας. Πολλές φορές όταν αισθανόμαστε κολλημένοι, περιμένουμε να συμβεί κάτι μαγικό. Αναρωτιόμαστε αν η τύχη θα γυρίσει προς το μέρος μας. Αντιδρούμε έτσι αντί να αποδεχόμαστε το παρόν και την αλλαγή που πρέπει να κάνουμε. Τι σας εμποδίζει από το να κάνετε ένα βήμα μπροστά; Αν δεν φοβάστε την αποτυχία, τότε ποιό είναι το πρόβλημα; Μήπως η ανασφάλεια; Η οκνηρία; Ποιά είναι η δική σας δικαιολογία; Όλοι έχουμε κάποια κι όταν εστιάζουμε σε αυτή περισσότερο απ’ ότι στα βήματά που πρέπει να κάνουμε μπροστά, προχωράμε σε έναν κύκλο και πέφτουμε στην παγίδα που ονομάζουμε «κόλλημα».

6. Η γνώμη των άλλων μπορεί να σας σταματήσει μόνο αν το επιτρέψετε εσείς. Αν συνεχώς προσπαθείτε να αποδείξετε την αξία σας στους άλλους, έχετε ήδη ξεχάσει τι αξίζετε. Μην το κάνετε αυτό στον εαυτό σας. Αν νοιάζεστε πολύ για το τι σκέφτονται οι άλλοι για σας θα είστε πάντα αιχμάλωτοί τους. Η ελευθερία σας δεν βρίσκεται στο φυσικό χώρο που υπάρχει γύρω σας, αλλά μέσα στο μυαλό σας. Αν η αλήθεια σας, η ομορφιά σας και η ευτυχία σας εξαρτώνται από τη γνώμη των άλλων ανθρώπων θα είστε πάντα δέσμιοι. Σκέψεις που αρχίζουν με τη φράση «πρέπει να…» αποκαλύπτουν ότι αισθάνεστε υποχρεωμένοι να κάνετε κάτι. Επαναπροσδιορίστε τα πράγματα για τον εαυτό σας. Βρείτε τους δικούς σας ορισμούς και φτιάξτε δικές σας προτάσεις με τον δικό σας τρόπο. Το πιο σημαντικό είναι να ακούτε τη διαίσθησή σας διότι αυτή γνωρίζει ήδη τι χρειάζεστε πραγματικά.

7. Η αυθεντικότητα απελευθερώνει. Με το να είστε ο εαυτός σας επιτρέπετε και στους άλλους να είναι επίσης ο εαυτός τους. Αυτό δημιουργεί ειλικρίνεια, απελευθερώνοντας το περιβάλλον μέσα στο οποίο ζείτε. Σε μια κοινωνία στην οποία οι άνθρωποι αρέσκονται να ασκούν κριτική, εσείς μπορείτε να αντισταθείτε μόνο με την ειλικρίνεια. Όταν συζητάτε ανοιχτά για τις προκλήσεις που υφίστασθε και είστε ανοιχτοί στο να λάβετε υποστήριξη, παροτρύνετε και τους άλλους να κάνουν το ίδιο. Η αλήθεια είναι ότι όλοι περνάμε από την ίδια διαδικασία μάθησης και εσωτερικών συγκρούσεων. Είμαστε όλοι εξίσου τέλειοι με τα ελαττώματά μας. Δεν υπάρχει λόγος να κρυβόμαστε πίσω από ψέματα.

8. Η πραγματική εξέλιξη ξεκινά από μέσα προς τα έξω. Όταν οι συνθήκες είναι κατάλληλες, η εξέλιξη είναι εύκολη με την απόκτηση περισσοτέρων χρημάτων, καινούριου αυτοκινήτου, μεγαλύτερου σπιτιού, κλπ. Η κατακόρυφη εξέλιξη όμως, σημαίνει να μένετε στο ίδιο μέρος με τα ίδια πράγματα αλλά να ανακαλύπτετε τον εαυτό σας σε ολοένα και μεγαλύτερο βάθος. Σημαίνει να μπορείτε να πείτε «Πριν από 5 χρόνια έχανα την ψυχραιμία μου μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, αλλά τώρα χρειάζεται μια ολόκληρη εβδομάδα». Αυτό το είδος εξέλιξης είναι πιο σπάνιο, αλλά είναι το μόνο αληθινό που υπάρχει. 

Δυστυχώς, πολλοί από εμάς αισθανόμαστε κολλημένοι με αποτέλεσμα να γερνάμε πολύ πιο γρήγορα επειδή έχουμε επικεντρωθεί αποκλειστικά στην κατάκτηση των εύκολων επιτευγμάτων. Ξοδεύουμε πολύ χρόνο από τη ζωή μας για να επιτύχουμε αυτό που η κοινωνία μας ονομάζει «ωριμότητα», δηλαδή να παντρευτούμε, να αγοράσουμε σπίτια, να καταξιωθούμε επαγγελματικά κλπ, με αποτέλεσμα να αδυνατούμε να επικεντρωθούμε στη δική μας εσωτερική εξέλιξη. Ποτέ δεν διαθέτουμε αρκετό χρόνο μόνο για τον εαυτό μας.

9. Η ζωή είναι ταξίδι, όχι προορισμός. Μην δίνετε σημασία στα αποτελέσματα των προσπαθειών σας. Μεγάλο μέρος της εσωτερικής αλλαγής προκύπτει όταν απαλλαγούμε από τους κοινωνικούς φόβους, τις προκαταλήψεις και τις αμφιβολίες σχετικά με το τι είναι «φυσιολογικό». Αγνοώντας αυτά που «πρέπει» ή «θα μπορούσαν» να συμβούν, θα είστε πιο ελεύθεροι να νιώσετε διάφορες μικρές εκπλήξεις και χαρές. Μπορεί να μην έχετε ακριβώς τη ζωή που θέλετε, αλλά θα είναι όμορφη και ουσιαστική. Η ζωή μερικές φορές είναι δύσκολη, αλλά δεν είναι αγγαρεία. Μετατρέψτε τη σε περιπέτεια και κάντε τη διασκεδαστική. Κάντε επιλογές για να αισθάνεστε καλά με τον εαυτό σας, τον κόσμο σας, τις δυνατότητές σας και τις αλλαγές που κάνετε τώρα. (Διαβάστε το βιβλίο «The Untethered Soul».)

10. Είστε πολύ πιο δυνατοί και πολύ λιγότερο κολλημένοι απ’ όσο νομίζετε. Να έχετε θάρρος και να θυμάστε ότι οι μεγαλύτερες ανακαλύψεις έρχονται συχνά μετά από μια μακρά περίοδο δυσκολιών. Αυτός είναι ο λόγος που είναι απαραίτητο να αισθανόμαστε κολλημένοι για λίγο. Αυτό είναι κάτι που πρέπει να αποδεχτείτε. Όταν τα πράγματα φαίνονται άσχημα είναι η ιδανική στιγμή για να δείξετε τον καλύτερο εαυτό σας. Αν δεν μπορείτε να κάνετε ένα μεγάλο βήμα μπροστά, κάντε ένα μικρό. Συνεχίστε να υπενθυμίζετε στον εαυτό σας ότι είστε αρκετά δυνατοί για να κάνετε το επόμενο ελάχιστο βήμα και ότι αυτό το βήμα είναι το μόνο που έχει σημασία τη δεδομένη στιγμή.

http://enallaktikidrasi.com

http://www.diaforetiko.gr