Πέμπτη 10 Ιουλίου 2014

Επίφυση εγκεφάλου : Το όπλο των ανθρώπων ενεργοποιείται....!!!!!!!!!

Η επίφυση είναι το μέρος του εγκεφάλου που ενδυναμώνει αυτό που είναι γνωστό ως η "έκτη αίσθηση" και άλλες παραφυσικές ικανότητες. Είναι επίσης το κέντρο της αίσθησης της ευτυχίας.... 

Η επίφυση είναι σε αδράνεια στο μέσο άτομο. Μια αδρανής επίφυση είναι ισοδύναμη με έναν αποκομμένο νωτιαίο μυελό, όπου το μυαλό δεν μπορεί να στείλει μηνύματα ή να κινήσει μέλη του σώματος πέρα από τη περιοχή που έχει αποκοπεί. Η μόνη διαφορά είναι ότι η επίφυση επηρεάζει τη ψυχή.

Με το πέρασμα των αιώνων, εξαιτίας των σχετικών "θρησκειών", η ανθρωπότητα έχει παρακμάσει εξελικτικά και πνευματικά. Αυτός είναι ο λόγος που η ανθρωπότητα στο σύνολό της είναι πνευματικά ανίσχυρη. Ο στόχος των θρησκειών πάντα ήταν να κρατήσουν την ανθρωπότητα σε άγνοια και χωρίς δύναμη.

Κάθε φορά που μια θρησκεία καταλάμβανε τον έλεγχο μιας περιοχής, τα αρχαία έγγραφα απομακρυνόντουσαν ή καταστρέφονταν. Οι θρησκείες τότε αντικαθιστούσαν τη γνώση που είχαν αφαιρέσει, με ψέματα και με ψευδείς ιστορίες. Αυτός είναι ο λόγος που η ανθρώπινη φυλή είναι στο σημείο που βρίσκεται σήμερα πνευματικά. Κατάπτωση, αρρώστια, μαρασμός, ανικανότητα και άγνοια είναι τα αποτελέσματα της απώλειας αυτής της γνώσης.

Το μέσο άτομο χρησιμοποιεί μόνο το 5-10% της ισχύς του μυαλού του. Αυτό είναι ανάλογο με ένα μέλος του σώματος που έχει ακινητοποιηθεί σε γύψο και είναι άκαμπτο και μαραμένο, αλλά σε ακόμα χειρότερη κατάσταση. Η ανθρωπότητα έχει στερηθεί πρόσβαση στις πνευματικές δυνάμεις μέσω της έλλειψης χρήσης τους από γενιά σε γενιά και τις έχει χάσει σχεδόν όλες.

Για να ενεργοποιήσετε την επίφυση, διαλογισμοί ισχύος θα πρέπει να γίνονται συχνά. Απαιτείται χρόνος για να ενδυναμωθεί αυτός ο αδένας για να ενεργοποιηθεί και να χρησιμοποιηθεί.

Η επίφυση δουλεύει σε συνδυασμό με την υπόφυση. Και οι δύο αδένες ενεργοποιούνται μέσω του διαλογισμού ανοίγματος του τσάκρα της κορώνας.

Η επίφυση και η υπόφυση προσαρμόζουν και χαμηλώνουν τη συχνότητα των βιοηλεκτρικών ροών. Είναι μετασχηματιστές πνευματικής ενέργειας. Η πνευματική ενέργεια εισέρχεται από τα υψηλότερα τσάκρα και κατεβαίνει μέσω του τσάκρα της κορώνας όπου φτάνει στην επίφυση του εγκεφάλου.

Καθώς μπαίνει στον εγκέφαλο, ο ρυθμός της δόνησης μειώνεται. Μια ενεργοποιημένη επίφυση λειτουργεί ως μετασχηματιστής που χαμηλώνει τον ρυθμός της ενέργειας σε μια χαμηλότερη συχνότητα. 

Η ενέργεια μπαίνει και κινείται από την περιοχή του υποθαλάμου του εγκεφάλου προς την υπόφυση. Η υπόφυση μετασχηματίζει την ενέργεια σε μια ακόμα χαμηλότερη συχνότητα ώστε να μπορεί να απορροφηθεί και να διαβαστεί από τον εγκέφαλο.

Η ανθρωπότητα στο σύνολό της λειτουργεί σε μια χαμηλή συχνότητα. Ο διαλογισμός ισχύος και η στρέψη των τσάκρα μας επιταχύνει αυτή τη δόνηση σε υψηλότερα επίπεδα όπου είμαστε πνευματικά ανοιχτοί και έχουμε αντίληψη. Μια υψηλότερη δόνηση μας προστατεύει επίσης από ασθένειες και αρνητικές ενέργειες.

Το μεσολόβιο λειτουργεί για να ανταλλάσσει πληροφορίες ανάμεσα στα δυο ημισφαίρια του εγκεφάλου. Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν χρησιμοποιούν τη δεξιά πλευρά του εγκεφάλου, καθώς ζούμε σε έναν κόσμο που βασίζεται στο αριστερό ημισφαίριο. Ο διαλογισμός κενού σιωπά την αριστερή μεριά, της σκέψης και της λογικής, και μας ανοίγει τη δεξιά πλευρά, που είναι η διαισθητική/πνευματική πλευρά.

Το φως είναι απαραίτητο για τη ψυχή. Τόσο πολύ αρνητικότητα έχει συσχετιστεί με το φως λόγω της κατάχρησης των θρησκειών της δεξιάς ατραπούς και τη κίνηση της νέας εποχής. Το φώς συνδέεται με την αστραπή που συμβολίζει τη δημιουργία και είναι ένα αρχαίο σύμβολο. Μπορούμε να ταξιδέψουμε στο φως και να χρησιμοποιήσουμε το φως για τους δικούς μας σκοπούς...





Αγάπη : Ο ένας και μοναδικός δρόμος που οδηγεί στην '' Ανάσταση ''......!!!!!!!


Ο κόσμος δεν είναι όπως φαίνεται αλλά μια αντανάκλαση του, η πραγματικότητα έχει πολλά επίπεδα αναγνώσεις κι ο καθένας την ερμηνεύει από τη δική του θέση και οπτική .

Πέρα όμως από τα όποια επίπεδα και στάδια εξέλιξης του καθένα και τις προσωπικές και μεμονωμένες αλήθειες, υπάρχει μια οικουμενική αλήθεια που κινεί αυτόν τον κόσμο, είναι το σημείο ένωσης όλων των πρισμάτων και πορισμάτων των θεωριών και των πράξεων , είναι το σημείο ένωσης όλων των ψυχών και υπάρξεων αυτού του κόσμου, είναι η δύναμη που μας κινεί, το σημείο που συμφωνούμε όλοι , κι αυτό δεν είναι άλλο από την ΑΓΑΠΗ .

Έχει κι αυτή φυσικά διαβαθμίσεις , επίπεδα και στάδια εξέλιξης , όμως είναι η μια και αναντίρρητη αλήθεια που όλοι αντιλαμβάνονται και αποδέχονται, είναι ο μόνος δρόμος και είναι μονόδρομος, γιατί είναι ο ίδιος ο δρόμος αλλά και ο προορισμός.

Η αγάπη είναι το σημείο που μας ενώνει κι αυτή είναι η μεγαλύτερη συνειδητοποίηση που μπορεί να κάνει ο άνθρωπος .

Δεν είναι ενέργεια, ικανότητα, ταλέντο η χάρισμα ,είναι η ουσία που είμαστε φτιαγμένοι.
Όταν κατανοήσει ο άνθρωπος και συνειδητοποιήσει αυτή την τόσο απλή αλήθεια και πράξει σ’ αυτή τη γνώση τότε έχει βρει τα πάντα., από αυτή τη θέση μπορεί να συνθέσει τα πάντα, γιατί μόνο η αγάπη μπορεί να συνθέσει και να χωρέσει τα πάντα.

Η αγάπη είναι ο πυρήνας μας , η ουσία που κινεί και δημιουργεί σύμπαντα, η ίδια η πηγή δημιουργίας , η αγάπη είναι η πύλη που οδηγεί στην καρδιά και καταργεί τον εγωισμό , οδηγεί στην έξοδο απ' οτιδήποτε αρνητικό και διαχωριστικό.

Η εσωτερική μας σύνδεση μαζί της, μέσω του πυρήνα του είναι μας, μας συνδέει αυτόματα και με την πηγή του σύμπαντος , την πηγή του όλου Ενός , του Θεού , η όπως αλλιώς αντιλαμβάνεται ο καθένας αυτή την πηγή ζωής.

Η αγάπη συνθέτει κι ενώνει όλες τις αντιφάσεις , τις αντανακλάσεις και τις διαθλάσεις της πραγματικότητας που ζούμε.

Αυτή είναι μια θέση και μια οπτική απ' όπου μπορείς να δεις το όλον. Αγγίζοντας κι ανακαλύπτοντας τον εσωτερικό σου πυρήνα , συνδέεσαι κι αναγνωρίζεις όλο το σύμπαν ,το σύμπαν που είσαι , την ουσία που είσαι , την αγάπη που φέρεις μέσα στο είναι σου.

Αν έχεις φτάσει εκεί στη συνειδητότητα σου , αυτή την επίγνωση ,ανακαλύπτεις πως δεν υπάρχει τίποτα άλλο να ανακαλύψεις , τίποτα άλλο να εξερευνήσεις αλλά μόνο να συνθέσεις, όλα όσα μέχρι τότε γνώριζες πάνω απ' αυτόν τον παρονομαστή.

Είναι ο κοινός παρονομαστής που αθροίζει όλα τα κλάσματα όλες τις ανισότητες, όλες τις δυσμορφίες , κι όλες τις ανομοιογένειες.

Αυτό είναι το φως , το φως που είναι αγάπη, δεν μπορεί να είναι κάτι άλλο δεν μπορεί να είναι αλλιώς.
Ο Ιησούς ο άνθρωπος που έφτασε στην κορυφή του βουνού της Αγάπης μίλησε αλλά και έπραξε σ' αυτήν γι’ αυτό και παραμένει ακόμα αξεπέραστος.

Ο δάσκαλος του σύμπαντος της αγάπης Ιησούς ήρθε και έζησε στη γη και γείωσε αυτή την ποιότητα στη γη πριν 2000 σήμερα είναι πιο εύκολο για μας και τώρα φαίνεται η σημασία της αποστολής του, χωρίς αυτόν και την ομάδα του τότε , η πύλη δεν θα άνοιγε σήμερα, έδειξε τον δρόμο που όλοι μπορούμε να ακολουθήσουμε για να τον συναντήσουμε κι εκείνον αλλά και την αγάπη που δίδαξε..Η διαφορά παραμένει στον τρόπο που επιλέγουμε να ζούμε. 

Εγκαταλείποντας τα υλικά αγαθά που μας είχαν κατακλύσει κι αφήνοντας πίσω μας τον εγωισμό μας, μπαίνουμε στο δικό του μονοπάτι κι ανακαλύπτουμε έναν άλλο κόσμο , τον εσωτερικό μας κόσμο που είναι τόσο πλούσιος και άφθονος σε όλα που φροντίζει για ότι χρειαζόμαστε για την ύλη μας αλλά και για το πνεύμα για την ψυχή μας αλλά και το σώμα μας .

Όλα τα είχε πει τότε, "αγάπα τον πλησίον σου ως εαυτόν ", "δώσε τον ένα χιτώνα από τους δυο που έχεις " "αγάπα τους εχθρούς σου" "γύρνα και το άλλο μάγουλο όταν σε χτυπούν".
Τη σημασία αυτών των φράσεων την ανακαλύπτεις μιά μιά στη διαδρομή ,εφ’ όσον τις κάνεις πράξη και τότε πραγματικά ελευθερώνεσαι και η αγάπη ανοίγεται μέσα σου και βλέπεις το μεγαλείο της.

Είναι αυτός ο σπόρος μέσα μας που δεν θέλουν να φυτρώσει και να μεγαλώσει .
Είναι η κορυφή του βουνού της σταύρωσης και της ανάστασης και το ίδιο το βουνό , το ίδιο το πνεύμα στην ανώτερη του υπόσταση.

Όποιο μονοπάτι κι αν ακολουθήσει κανείς δεν γίνεται να μην τον συναντήσει , γι αυτό και είναι αποδεκτός από όλες τις θρησκείες, τον συναντάς θέλεις δε θέλεις όταν μέσα σου ανακαλύψεις την αγάπη , τα λόγια του ξυπνάμε μέσα σου και εκεί αντιλαμβάνεσαι ότι η αγάπη είναι οικουμενική αλήθεια που ανήκει σε όλους ,όσους φέρουν το σπόρο της και δεν έχει την αποκλειστικότητα της κανένας .

Η αγάπη κάνει τη διαφορά και η αγάπη άνευ όρων είναι το ανωτέρω σκαλοπάτι που μπορεί να πατήσει ο άνθρωπος .
Η ανιδιοτελής αγάπη είναι το δέντρο της ζωής που μεγαλώνει πλέον ελεύθερα όταν έχει καθαριστεί από τα ζιζάνια που το περιβάλλουν . 

Όταν φτάσεις στο σημείο να αγαπήσεις και τους εχθρούς σου , όταν τους συγχωρήσεις όπως εκείνος έκανε κατανοώντας ότι δεν γνωρίζουν τι κάνουν, τότε έφτασες στην κορυφή , έφτασες στην Ανάσταση σου. 

Από κει πλέον μπορείς να δεις όλα τα μονοπάτια που οδηγούν εκεί, το δικό σου αλλά και των άλλων , των συνοδοιπόρων που ανεβαίνουν ακόμα και άλλων που ήδη έχουν φτάσει , κατανοείς όσους αργούν να φτάσουν κι όσους δεν θα φτάσουν ποτέ.

Είναι το πάθος μας για αγάπη που μας κινεί προς την ελευθερία , αυτό το πάθος καίει τα σωθικά μας και γίνεται επιτακτική ανάγκη. Η ελευθερία που είναι αγάπη.

Ελευθερία σημαίνει ελεύσσομαι προς τον έρωτα, βαδίζω στον δρόμο της αγάπης.

Μας καλεί να ζήσουμε αλλιώς , όλοι μαζί ενωμένοι σαν "ένα" έτσι όπως πάντα ήταν και θα είναι , έτσι όπως είναι το όλον.
Το ρόδο της αγάπης για ν' ανθίσει χρειάζεται καθαρό αέρα , περιβάλλον ελευθερίας κι όχι καταπίεσης.

Αυτή την ελευθερία για αγάπη έχουμε στερηθεί όλοι μας και συνηθίσαμε να ζούμε χωρίς αυτήν ,όντας απομακρυσμένοι από την πηγή της για χιλιάδες χρόνια. 

Όλοι μας έχουμε στερηθεί την αγάπη ξεχάσαμε την σημασία της , το νόημα της κι όλοι μας διψάμε για αγάπη .
Αυτή είναι η μεγαλύτερη επανάσταση που μπορεί να κάνει ο άνθρωπος να κινηθεί προς την αγάπη για να ελευθερωθεί , να Αναστηθεί και να ζήσει πλέον με άλλους όρους τη ζωή του, να ανατρέψει τα υπάρχοντα δεδομένα και να δημιουργήσει έναν διαφορετικό κόσμο.

Κυριαρχούν πάνω μας οι "ισχυροί" , μας χειραγωγούν και μας ελέγχουν όσο η αγάπη δεν είναι ενεργή μέσα μας, όσο η πηγή της δεν έχει ανοίξει και δεν έχει δυνατή ροή. 

Όσο παραμένουμε ασύνδετοι με τον πυρήνα μας και την πηγή της, θα είμαστε διαχωρισμένοι ,θα είμαστε ανελεύθεροι
δέσμιοι των αντιθέσεων , των συγκρούσεων και του εγωισμού μας.

"Αγάπη η μια και μόνη οικουμενική αλήθεια , η ουσία που όλα τα ενώνει , ο δρόμος που ελευθερώνει, ο ένας και μοναδικός δρόμος που οδηγεί στην '' ΑΝΑΣΤΑΣΗ ".




Τετάρτη 9 Ιουλίου 2014

Χαμένoς χρόνος από τον Εαυτό μας....!!!!!!

Η Ζωή μας έγινε πολύ συναισθηματική...Όλα όσα μας συμβαίνουν, περνούν από το πρίσμα των συναισθημάτων μας, και παίρνουν την μορφή μιας προσωπικής απειλής, με τη οποία μπορεί να πολεμάμε και για όλη μας την Ζωή...

Τα συναισθήματα αλλοιώνουν τα πάντα, αν δρουν ανεξέλεγκτα μέσα στον πολυτάραχο νου μας...

Και ενώ νομίζουμε ότι ο νους μας είναι το ισχυρότερο όπλο μας, δεν καταλαβαίνουμε ότι είναι όμηρος των συναισθημάτων μας κι αυτός και μας κλέβει όλα τα ψυχικά μας αποθέματα...μας κλέβει τον χρόνο μας και την ζωτικότητά μας...

Αυτός ο νους είναι μόνο συναισθηματικός...Και όσο και να προσπαθούμε να εκλογικεύσουμε τις συναισθηματικές απειλές, δεν τα καταφέρνουμε, γιατί η συνείδηση μας νομίζει ότι μπορεί να διαλέξει παρατάξεις, δηλαδή συναίσθημα ή λογική και να δρα ανενόχλητη...

Δεν παίρνουμε εύκολα είδηση ότι δεν υπάρχει αυθόρμητη δράση, όλα υποκινούνται από την ανώριμη κατάσταση του νου, που ζει μέσα στα συναισθήματα, χωρίς κανένας να τον ενοχλεί...Μπορεί να ελέγχει, να δημιουργεί σενάρια, να δημιουργεί απογοητεύσεις, να απορρίπτει, να αποθαρρύνει, να φοβίζει, να μας κλέβει την ενέργεια...

Το τι μας βάζει ο νους μας να κάνουμε, δεν περιγράφεται σε λίγες αράδες...Όμως δεν είναι ο νους μας που τα κάνει...Όλα περνάνε από εκείνο το πεδίο που ορίζει την Ζωή μέσα από μια παραπλανημένη οπτική, που έχει παραμείνει στο παρελθόν...το συναισθηματικό μας πεδίο, γεμάτο κόλαση, δρα ανενόχλητο και κατευθύνει τις σκέψεις μας, τις πράξεις μας, την δύναμή μας, εξαντλεί τα ψυχικά μας αποθέματα...

Μόνο μία στιγμή να μείνουμε συνειδητοί σ' αυτό που συμβαίνει και μας παραπλανά συνεχώς, θα καταφέρουμε να κλείσουμε την "τρύπα" στην καρδιά μας, δημιουργώντας τις προϋποθέσεις της ωρίμανσής μας, της αλλαγής, της ανάπτυξης, της διεύρυνσης του νου μας...

Ο χρόνος που αφιερώνουμε στο παρελθόν και προσπαθούμε να το αναβιώσουμε, είναι χαμένος χρόνος...

Ο χρόνος που αφιερώνουμε στον έλεγχο, για καταστάσεις που δεν μπορούν να αλλάξουν, είναι χαμένος χρόνος...

Ο χρόνος που αφιερώνουμε στην συντήρηση καταστάσεων που μπορούν να αλλάξουν, είναι χαμένος χρόνος...

Ο χρόνος που αφιερώνουμε για να λυπόμαστε τον Εαυτό μας, είναι χαμένος χρόνος...

Ο χρόνος που αφιερώνουμε για να αποφύγουμε μια αλλαγή, είναι χαμένος χρόνος...

Ο χρόνος που αφιερώνουμε στα λάθη μας και τα επαναλαμβάνουμε, είναι χαμένος χρόνος...

Ο χρόνος που αφιερώνουμε στο να ζηλεύουμε, να μισούμε, να φοβόμαστε, είναι χαμένος χρόνος...

Ο χρόνος που αφιερώνουμε στο κυνήγι της επιτυχίας, είναι χαμένος χρόνος...

Ο χρόνος που αφιερώνουμε σε κάθε μας αποτυχία, είναι χαμένος χρόνος...

Ο χρόνος που αφιερώνουμε στην απογοήτευση, τις ενοχές, την αποθάρρυνση, είναι χαμένος χρόνος...

Ο χρόνος που αφιερώνουμε σε συναναστροφές που απλά καλύπτουν την μοναξιά μας, είναι χαμένος χρόνος...

Ο χρόνος που αφιερώνουμε στο να χάνουμε τον Εαυτό μας, είναι χαμένος χρόνος...

χαμένος χρόνος από τον Θεό μέσα μας...
χαμένος χρόνος από την Ζωή μας...

Ψάχνουν όλοι εναγωνίως να βρουν αγάπη και αποδοχή από έξω, ενώ μέσα τους κουβαλάνε όλον αυτόν τον χαμένο χρόνο...

Και είναι απόλυτα φυσιολογικό, αυτό το χάσιμο χρόνου, να μας κάνει αλαζονικούς, εχθρικούς και δειλούς και να μας κατατάσσει αυτόματα η Ζωή στους νικημένους, όσα και να έχουμε αποκτήσει...

Και ακόμα πιο φυσιολογικό είναι, να μην το παίρνουμε καν είδηση...

Η καρδιά έχει μια τρύπα που μέσα της ανθεί όλος αυτός ο χαμένος χρόνος και γίνεται η κόλαση του καθενός μας
Μια τρύπα, που ποτέ δεν κλείνει απ' έξω, όσο και να προσπαθούμε να την γεμίσουμε...

Γιατί ο Θεός είναι μέσα μας...
Και όσα "δώρα" μας έδωσε, μόνο μέσα μας θα τα βρούμε...
Μέσα σ' αυτόν που εγκαταλείψαμε, θέλοντας να παραμείνουμε "παιδιά" για να δικαιώσουμε την ανάγκη μας και τον φόβο μας να αγαπηθούμε, να επιβεβαιωθούμε, να γίνουμε αποδεχτοί και να επιβιώσουμε χωρίς τον Εαυτό μας, νομίζοντας ότι η μεγαλύτερη απώλεια βρίσκεται έξω από εμάς.

Πόσα χρόνια παρεξήγησης! Χαμένoς χρόνος από τον Εαυτό μας...!!




Βάσω Νικολοπούλου

Ο Γκάντι και ο καθηγητής του....!!!!!!!

Όταν ο Γκάντι μελετούσε νομικά στο Πανεπιστημίου του Λονδίνου είχε έναν καθηγητή του οποίου το επίθετο ήταν Mr. Peters και ο οποίος δεν τον συμπαθούσε καθόλου.

Κάποια μέρα, ο Mr. Peters κατά τη διάρκεια του μεσημεριανού γεύματος του καθόταν στο εστιατόριο
του Πανεπιστημίου όταν ο Γκάντι ήλθε, με τον δίσκο του και κάθισε δίπλα του.

Σοβαρά ενοχλημένος ο υπερόπτης καθηγητής είπε στον Γκάντι :

«Κύριε Γκάντι, δεν γνωρίζετε ότι ένα γουρούνι και ένα περιστέρι δεν κάθονται μαζί κατά τη διάρκεια του φαγητού τους;» 
και η απάντηση του Γκάντι ήταν...

«Μην ενοχλείσθε κ. καθηγητά, θα πετάξω παραπέρα» και λέγοντας αυτά πήγε και κάθισε σ' ένα άλλο τραπέζι.

Πράσινος από τα νεύρα του ο Mr. Peters θέλησε να πάρει την ρεβάνς στις επόμενες εξετάσεις, αλλά ο φοιτητής του απάντησε ορθότατα σε όλες τις ερωτήσεις του. Τότε ο Mr. Peters του έθεσε την παρακάτω ερώτηση :

«Κύριε Γκάντι,τι θα κάνατε αν περπατώντας στον δρόμο βρίσκατε ένα πακέτο γεμάτο σοφία και ένα άλλο γεμάτο λεφτά; Ποιο από τα δύο θα παίρνατε;» 

Χωρίς να πολυσκεφθεί ο Γκάντι του απάντησε : 
«Σίγουρα το πακέτο με τα χρήματα.»

Τότε ο Mr. Peters μ' ένα χαμόγελο γεμάτο ειρωνεία του είπε:
«Αν ήμουν στην θέση σας θα έπαιρνα αυτό με την σοφία, δεν νομίζετε;» 
και ο Γκάντι του απάντησε με απάθεια : 

«Ο καθένας παίρνει αυτό που του λείπει.»

Ο Mr. Peters ήδη υστερικός από την απάντηση του φοιτητή του έγραψε στην κόλλα τού διαγωνίσματος, 
"Ηλίθιος" και την έδωσε στον Γκάντι.

Ο Γκάντι πήρε την κόλλα τού διαγωνίσματος και κάθισε κάτω. 
Μερικά λεπτά αργότερα πάει στον καθηγητή του και του λέει: 

«Mr. Peters, υπογράψατε το γραπτό μου, αλλά ξεχάσατε να το βαθμολογήσετε.»





Γιατί τα Δέντρα είναι Ιερά ;

Ο συμβολισμός του Ιερού Δέντρου είναι εικόνα του κόσμου μας. Οι ρίζες του είναι βυθισμένες στον χθόνιο κόσμο όπου χάνονται μέσα στην άβυσσο του παρελθόντος και της μνήμης. 

Ο κορμός του ορθώνεται στο μεσοδιάστημα του παρόντος, ενώ οι φυλλωσιές του υψώνονται στο βάθος του έναστρου στερεώματος με τους καρπούς να σηματοδοτούν την υπόσχεση μιας καινούργιας αρχής.

Στις εσωτερικές παραδόσεις, ο άνθρωπος είναι μικρογραφία του Ιερού Δέντρου, με τα πόδια του να αντιστοιχούν στις ρίζες και το υπόλοιπο σώμα στον κορμό, τα κλαδιά, τα φύλλα και τους καρπούς.

Τι είναι όμως αυτό που κάνει ένα δέντρο ιερό; Η ίδια του η μορφολογία που το ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα του είδους του ή μπορεί η σύνδεση του με κάποιο μύθο, μια ιστορία δηλαδή που διηγούμαστε, όχι ως ανάμνηση ενός περασμένου γεγονότος αλλά ως κατάλυση του παρόντος χρόνου και τόπου που αποφέρει την άμεση αναφορά σε μια υπεριστορική πραγματικότητα που νοηματοδοτεί τις εμπειριών των ανθρώπων.

Αν λοιπόν το δέντρο έχει συσχετιστεί τόσο συχνά στην παράδοση με το ιερό, είναι γιατί εκφράζει αισθητά το περιεχόμενο των μύθων που φέρνουν το επίγειο κόσμο σε επαφή με το άρρητο, το αιώνιο, εκείνο το μεγάλο Άλλο.

Το Ιερό Δέντρο είναι γεφύρι και πυλώνας επομένως, αυτό που ενώνει τις αντικριστές πλευρές όπως και αυτό που τις κρατά σ’ απόσταση. Γι’ αυτό τον λόγο το κόψιμο ενός δέντρου θεωρούνταν από πάντα πράξη επίφοβη αν όχι ανίερη – διότι η υλοτομία αποκόπτει τους δεσμούς ανάμεσα στους κόσμους, τον λεπτοφυή του ουρανού με το χωμάτινο είδωλο του. 

Μαζί όμως, ανακόπτει και την ελπίδα της επιστροφής, διότι αν είναι στην φύση του ανθρώπου το αίσθημα της ετερότητας, τότε στην ωρίμανση του σπόρου και την υπερπήδηση των εμποδίων κατά την πορεία ανάπτυξης του, διαβάζει το άτομο την δική του έμφυτη ροπή για ανέλιξη και μέθεξη με το αδιαφοροποίητο.

Στην εικόνα του σπόρου ενός δέντρου ο άνθρωπος μπορεί και αναγνωρίζει την δική του εσωτερική σπίθα για την εκδήλωση και πραγμάτωση του αληθινού του Εαυτού. Και αυτή είναι ίσως η πιο βαθιά αλήθεια που διηγούνται οι μύθοι της ανθρωπότητας, όπως και η πραγματική αιτία που κάνει τα δέντρα ιερά.




Όλα μπορούν να θεραπευτούν.....!!!!!!

Ο άνθρωπος πεθαίνει για δύο λόγους. Είτε το ταξίδι του στη Γη ολοκληρώνεται επειδή νιώθει πλήρης, αφού έχει βιώσει ότι επιθυμούσε και έχει εκπληρώσει την αποστολή του, είτε αισθάνεται τόσο εγκλωβισμένος σε μια δύσκολη κατάσταση, ώστε θεωρεί ότι μοναδική διέξοδος είναι ο θάνατος.

Κάπου μέσα μας, υπάρχει μια κατάσταση της συνειδητότητας στην οποία βιώνουμε την απόλυτη αρμονία σε όλα τα επίπεδα και η υγεία μας είναι άριστη. Ουσιαστικά, αυτή είναι η φυσική μας κατάσταση. 

Σε αυτή την κατάσταση συνειδητότητας, ανταποκρινόμαστε αποτελεσματικά στις προκλήσεις της ζωής και ακούμε την εσωτερική φωνή μας, την διαίσθησή μας. Είμαστε ο εαυτός μας. Και χαίρουμε άκρας υγείας.

Αν θεωρήσουμε ότι το υλικό οικοδόμημα είναι μια μορφή ενέργειας που έχει μεγαλύτερη πυκνότητα σε σχέση με τα στρώματα της αύρας που την περιβάλλουν, μπορούμε να πούμε ότι είμαστε ένα ενεργειακό σύστημα αποτελούμενο από στρώματα ποικίλης ενεργειακής πυκνότητας.

Η ενέργεια κυκλοφορεί απρόσκοπτα στο σώμα μας όταν είμαστε υγιείς. Η συνειδητότητα είναι σε θέση να ανταποκριθεί επαρκώς σε όλες τις προκλήσεις που συναντά. Όταν το άτομο θέτει εμπόδια στην κυκλοφορία της ενέργειας μέσω συγκεκριμένων αποφάσεων ή αντιδράσεών του, και αν αυτά τα εμπόδια είναι απαράκαμπτα, εμφανίζονται συμπτώματα στο φυσικό σώμα.

   Συνειδητότητα → Ενεργειακό πεδίο → Φυσικό σώμα

            Απόφαση → Μπλοκάρισμα → Σύμπτωμα

Συνεπώς, μπορούμε να πούμε ότι όλα τα συμπτώματα αντανακλούν μπλοκαρισμένη ενέργεια. Όσοι ξεμπλοκάρουμε την ενέργεια λαμβάνοντας μια ευεργετική απόφαση ή μετέχοντας σε μια θεραπευτική συνεδρία, οι ισορροπίες του ενεργειακού πεδίου αποκαθίστανται και το σύμπτωμα υποχωρεί.

Εξετάζοντας το μοντέλο της συνειδητότητας, του ενεργειακού πεδίου και του φυσικού σώματός μας, βλέπουμε ότι το φυσικό σώμα είναι το αποτέλεσμα μιας διαδικασίας που ξεκινά από τη συνειδητότητα και συνεχίζεται στο ενεργειακό πεδίο μας. Αν αλλάξουμε την απόφαση που μπλόκαρε τη ροή της ενέργειας, οι ισορροπίες του ενεργειακού πεδίου αποκαθίστανται και το σύμπτωμα υποχωρεί,ανάλογα με το τι θεωρούμε εφικτό.

   Συνειδητότητα → Ενεργειακό πεδίο → Φυσικό σώμα

 Απόφαση αλλαγής → Απομάκρυνση μπλοκαρίσματος 

                 → Υποχώρηση συμπτώματος

Όταν το ενεργειακό πεδίο θεραπεύεται, τα αποτελέσματα επιδρούν και προς τις δύο κατευθύνσεις – τόσο προς τη συνειδητότητα όσο και προς το φυσικό σώμα. Έτσι βιώνουμε μια αλλαγή στη συνειδητότητά μας (αποφορτίζεται η πίεση σ΄ αυτό το επίπεδο), ενώ στο φυσικό επίπεδο υποχωρούν οι εντάσεις και τα συμπτώματα. Οι μικρές μαύρες και λευκές τρύπες αναδιατάσσονται. Όταν αναδιαταχθεί και η βιολογική δομή, το σύμπτωμα υποχωρεί. Αυτό μπορεί να συμβεί άμεσα ή μέσω μιας πιο αργής διαδικασίας, ανάλογα με το τι θεωρούμε εφικτό.

     Συνειδητότητα → Ενεργειακό πεδίο → Φυσικό σώμα

     Αποφόρτιση έντασης ← Θεραπεία (Απομάκρυνση 

      μπλοκαρίσματος) → Υποχώρηση συμπτώματος

Μοναδικός ρόλος του συμπτώματος είναι να μας γνωστοποιήσει ένα πρόβλημα. Όταν το πρόβλημα λυθεί στη συνειδητότητα, το σύμπτωμα παύει να έχει λόγο ύπαρξης.

Η ένταση σε ένα συγκεκριμένο σημείο του σώματος αντανακλά την ένταση σε μια συγκεκριμένη περιοχή της συνειδητότητας, για ένα συγκεκριμένο ζήτημα της ζωής μας. Τα δυσλειτουργικά τμήματα του σώματος αντανακλούν τις δυσλειτουργικές όψεις της ζωής μας. 

Όταν η ένταση για τη συγκεκριμένη όψη της ζωής μας αποφορτιστεί από το αντίστοιχο τμήμα της συνειδητότητας, τότε θα αποφορτιστεί και από το ανάλογο τμήμα του σώματος. Τότε, το σώμα, η συνειδητότητα και η σχετική όψη της ζωής μας θα μπορέσουν να επιστρέψουν στην έμφυτη κατάσταση ισορροπίας και αρμονίας. Θα επιστρέψετε στην ιδανική για εσάς κατάσταση.

Όλες οι παθήσεις και οι κακώσεις είναι συνέπειες μπλοκαρισμένης ενέργειας. Επειδή με τις σκέψεις μας μπορούμε να κατευθύνουμε τη συνειδητότητα (ή ενέργεια), έχουμε την ικανότητα να αποκαταστήσουμε τη ροή της ενέργειας όπου υπάρχουν μπλοκαρίσματα, τόσο στον εαυτό μας όσο και στους άλλους. Όταν αυτό επιτυγχάνεται, επιστρέφουμε στην εμπειρία της ολότητας. Επέρχεται η ίαση.

Είναι προφανές, λοιπόν, ότι όλα μπορούν να θεραπευτούν.
Είστε κυβερνήτης της ψυχής σας και κύριος του πεπρωμένου σας. Να θυμάστε ότι έχετε την δυνατότητα επιλογής. Επιλέξτε την ζωή! Επιλέξτε την αγάπη! Επιλέξτε την υγεία! Επιλέξτε την ευτυχία!

Συνοδοιπόροι είμαστε με τον ίδιο προορισμό…




Τρίτη 8 Ιουλίου 2014

Δεν έχω τίποτα πλέον.....!!!!!!!!

Λες :  δεν έχω τίποτα. Τα έχασα όλα!

Μα είναι αλήθεια αυτό. Δεν είχες ποτέ τίποτα.

Νόμιζες ότι είχες. Στην πραγματικότητα τί σου άνηκε από όλα αυτά που νόμιζες ότι είχες.

Μπορείς να φτιάξεις ένα τούβλο από το σπίτι που μένεις; Μπορείς να φτιάξεις ένα κουμπί ή μια κλωστή από το ρούχο που φοράς;

Κι αν τυχόν μπορείς αυτά, δεν μπορείς εκατοντάδες άλλα πράγματα που νομίζεις ότι σου ανήκουν.

Μπορείς να φτιάξεις τους άλλους όπως εσύ θέλεις;

Γι αυτό δεν σου ανήκει τίποτα και κανένας.

Είμαστε και ζούμε και έχουμε, εξαιτίας μιας Ανώτερης από την δική μας Νοημοσύνη.

Και αυτό το ξεχνάμε κάθε δευτερόλεπτο σε αυτόν το βίο.

Η Ζωή δεν είναι δικό μας κατασκεύασμα. Οπότε την στιγμή που λες δεν έχω τίποτα, είναι η πιο ευλογημένη στιγμή στην ζωή σου.

Γιατί ευθύς αμέσως παραδέχεσαι και θυμάσαι πως από κάπου αλλού έρχονται όλα αυτά. Εξαιτίας Κάποιου Άλλου υπάρχουν όλα αυτά που δεν έχεις, αλλά και εσύ μαζί.

Και τότε όλα είναι αλλιώς.

Είναι ευλογία να συνειδητοποιήσεις πως δεν έχεις τίποτα, γιατί τότε το παραμικρό που σου δίνεται έχει τεράστια αξία. Περιέχει τεράστια αγάπη και νιώθεις πελώρια ευγνωμοσύνη.

Με απέραντη αγάπη μας δίνονται τα πάντα.

Όμως εμείς με κλειστά μάτια σαν από πάντα τυφλοί και με κλειστά χέρια σαν θυμωμένες γροθιές, δεν τα παίρνουμε. Νομίζουμε πως όλα είναι δικά μας. Πως μας ανήκουν και πως κάποιος μας τα έχει στερήσει. Τίποτα δεν είναι δικό μας γι αυτό μπορούμε να έχουμε τα πάντα.

Τα μόνα που μας λείπουν είναι η σεμνότητα και η ταπεινοφροσύνη. Και τελικά ίσως μόνο η ενθύμηση. Είναι τα εμπόδια για την ευγνωμοσύνη. Και η ευγνωμοσύνη ανοίγει ανεκτίμητους δρόμους.

Τίποτα δεν είναι δικό μας, γι αυτό μπορούμε να έχουμε τα πάντα.

Τίποτα δεν είμαστε, για αυτό μπορούμε να είμαστε τα πάντα.
Με Φως, με Αγάπη και Δύναμη.





Γεώργιος Νικηταΐδης