Η ιστορία του Έκτωρα ''άγγελου ''......!!!!!!!

ΚΑΙ ΞΑΦΝΙΚΑ ΑΝΟΙΞΕ Η ΠΟΡΤΑ ΚΑΙ ΜΠΗΚΕ ΜΕΣΑ.ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ ΔΙΣΤΑΣΕ, ΗΤΑΝ ΟΛΑ ΓΥΡΩ ΠΟΛΥ ΦΩΤΕΙΝΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΕΥΚΑ.ΚΟΙΤΑΞΕ ΤΟ ΣΩΜΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΗΤΑΝ ΑΛΛΙΩΣ!ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΠΙΑ ΣΚΕΛΕΤΩΜΕΝΟΣ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΕΝΑ ΦΑΝΤΑΣΜΑ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΤΟΥ.ΤΟ ΤΡΙΧΩΜΑΤΟΥ ΕΛΑΜΠΕ ΚΑΙ ΟΛΑ ΓΥΡΩ ΗΤΑΝ ΤΟΣΟ ΦΩΤΕΙΝΑ!! 

ΓΙΑ ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΦΟΒΗΘΗΚΕ..."ΠΟΥ ΕΙΜΑΙ" ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΚΑΙ ΠΡΙΝ ΠΡΟΛΑΒΕΙ ΚΑΝ ΝΑ ΤΟ ΨΕΛΛΙΣΕΙ ΕΝΑ ΟΜΟΡΦΟ ΛΕΥΚΟ ΠΛΑΣΜΑ ΠΟΥ ΕΜΟΙΑΖΕ ΜΕ ΓΥΝΑΙΚΑ ΑΠΑΝΤΗΣΕ ΣΤΗΝ ΣΚΕΨΗ ΤΟΥ :

"ΜΗ ΦΟΒΑΣΑΙ ΕΚΤΩΡΑ ΕΔΩ ΔΕΝ ΘΑ ΠΟΝΑΣ ΠΙΑ, ΔΕΝ ΘΑ ΚΡΥΩΝΕΙΣ, ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΣΕ ΠΟΝΑΝΕ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ. ΕΛΑ ΜΕΣΑ"!

Ο ΕΚΤΩΡΑΣ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ ΔΕΙΛΑ.ΟΣΟ ΠΡΟΧΩΡΟΥΣΕ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΟΥΣΕ ΠΩΣ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΜΟΝΟΣ ΕΚΕΙ ΔΕΝ ΗΞΕΡΕ ΑΝ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΤΟ ΒΑΛΕΙ ΣΤΑ ΠΟΔΙΑ Η ΝΑ ΜΕΙΝΕΙ.

" ΕΚΤΩΡΑ ΜΗ ΦΟΒΑΣΑΙ" ΕΙΠΕ ΤΟ ΠΛΑΣΜΑ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗΝ ΣΚΕΨΗ ΤΟΥ.ΚΑΙ ΞΑΦΝΙΚΑ ΒΡΘΗΚΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΕ ΕΝΑ ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΚΗΠΟ.ΟΛΑ ΓΥΡΩ ΗΤΑΝ ΑΝΘΙΣΜΕΝΑ.Η ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ ΑΡΧΙΣΕ ΝΑ ΧΤΥΠΑ ΔΥΝΑΤΑ! ΕΝΙΩΘΕ ΕΝΑ ΣΚΙΡΤΗΜΑ!ΜΙΑ ΚΟΚΚΙΝΗ ΠΕΤΑΛΟΥΔΑ ΚΑΘΗΣΕ ΣΤΗΝ ΜΟΥΣΟΥΔΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΛΙΓΟ ΑΡΓΟΤΕΡΑ ΕΝΑ ΜΠΕΖ ΣΚΥΛΙ ΕΤΡΕΞΕ ΠΡΟΣ ΤΟ ΜΕΡΟΣ ΤΟΥ.

"ΓΕΙΑ ΣΟΥ ΕΚΤΩΡΑ! ΣΕ ΠΕΡΙΜΕΝΑ! ΕΜΑΘΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΟΥ ΗΣΟΥΝ ΠΟΛΥ ΚΑΙΡΟ ΝΗΣΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΗΡΘΕΣ ΕΔΩ ΜΑ ΟΠΩΣ ΒΛΕΠΕΙΣ ΔΕΝ ΠΕΘΑΝΕΣ.ΚΑΛΗ ΔΙΑΜΟΝΗ"! ΕΙΠΕ ΤΟ ΜΠΕΖ ΚΑΝΙΣΑΚΙ.

"ΠΟΙΑ ΕΙΣΑΙ ΠΩΣ ΞΕΡΕΙΣ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;" ΡΩΤΗΣΕ Ο ΕΚΤΩΡΑΣ ΕΝΟΧΛΗΜΕΝΟΣ.

"ΕΓΩ ΗΡΘΑ ΕΔΩ ΛΙΓΕΣ ΜΕΡΕΣ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΣΕΝΑ.ΟΛΟΙ ΕΔΩ ΜΑΘΑΙΝΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΑ ΠΛΑΣΜΑΤΑ ΕΚΕΙ ΚΑΤΩ ΚΑΙ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥΣ.ΣΙΓΑ ΣΙΓΑ ΘΑ ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΕΙΣ.ΕΜΕΝΑ ΜΙΑ ΚΥΡΙΑ ΜΕ ΠΥΡΟΒΟΛΗΣΕ ΚΑΙ ΜΕ ΠΕΤΑΞΕ ΣΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ.ΜΕΤΑ ΗΡΘΑ ΕΔΩ. 

ΕΔΩ ΠΕΡΝΑΩ ΚΑΛΥΤΕΡΑ.ΔΕΝ ΦΟΒΑΜΑΙ ΠΙΑ ΠΩΣ ΘΑ ΜΕ ΧΤΥΠΗΣΟΥΝ.ΕΧΕΙ Κ ΑΛΛΑ ΣΚΥΛΙΑ ΕΔΩ ΚΑΠΟΙΑ ΗΡΘΑΝ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΠΟΛΥ ΚΑΙΡΟ ΟΠΩΣ Η ΛΙΖΑ ΕΚΕΙ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ"

"Η ΛΙΖΑ;" ΑΝΑΡΩΤΗΘΗΚΕ Ο ΕΚΤΩΡΑΣ.

" Η ΛΙΖΑ ΕΧΕΙ ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΚΑΙ ΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΠΥΡΟΒΟΛΗΣΑΝ. ΗΤΑΝ ΕΝΑΣ ΚΥΡΙΟΣ ΛΕΕΙ ΜΕ ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΟΠΛΟ ΕΞΩ ΑΠΟ ΜΙΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΣΕ ΕΝΑ ΝΗΣΙ ΠΟΥ ΤΟ ΕΛΕΓΑΝ ΛΕΣΒΟ.ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ ΕΔΩ" ΕΞΗΓΗΣΕ ΤΟ ΚΑΝΙΣΑΚΙ.

"ΟΛΟΥΣ ΕΔΩ ΜΑΣ ΕΧΟΥΝ ΣΚΟΤΩΣΕΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ"; ΨΕΛΛΙΣΕ Ο ΕΚΤΩΡΑΣ.

ΤΟΥΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΥΣ ΝΑΙ. ΝΑ ΚΟΙΤΑ ΕΚΕΙΝΟΝ ΤΟΝ ΜΕΓΑΛΟΣΩΜΟ ΛΥΚΟ ΜΕ ΤΟΝ ΞΑΝΘΟ ΦΙΛΟ ΤΟΥ. ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΔΟΥΚΑΣ ΚΑΙ Ο ΡΗΓΑΣ.ΤΟ ΜΕΓΕΘΟΣ ΤΟΥΣ ΔΕΝ ΑΠΟΘΑΡΡΥΝΕ ΕΝΑΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΑΝΟΙΞΕ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΜΕ ΣΙΔΕΡΟΛΟΣΤΟ...ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΦΟΒΗΘΗΚΕ ΚΑΘΟΛΟΥ.ΞΕΡΕΙΣ ΦΙΛΕ ΠΩΣ ΕΜΑΣ ΔΕΝ ΜΑΣ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ"

"ΕΧΕΙΣ ΔΙΚΑΙΟ ΕΣΕΝΑ ΠΩΣ ΣΕ ΛΕΝΕ;"

"ΜΕΛΙΝΑ ΜΕ ΛΕΝΕ ΚΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΣΤΕ ΜΟΝΟΙ ΕΙΝΑΙ Κ ΑΛΛΟΙ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟΙ ΟΠΩΣ ΕΜΕΙΣ".

"ΠΟΙΟΙ;" ΡΩΤΗΣΕ Ο ΕΚΤΩΡΑΣ ΟΛΟ ΑΠΟΡΙΕΣ.

"ΚΟΙΤΑ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΠΑΡΕΑ ΣΤΟ ΒΑΘΟΣ ΙΣΙΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΛΙΜΝΗ"

"ΤΟΥΣ ΒΛΕΠΩ"!

"ΟΛΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΣΑΝ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ.ΗΤΑΝ ΠΕΙΝΑΣΜΕΝΟΙ ΟΠΩΣ ΗΣΟΥΝ ΚΑΙ ΕΣΥ.ΗΤΑΝ ΕΥΚΟΛΑ ΘΥΜΑΤΑ .ΠΛΗΣΙΑΣΑΝ ΕΦΑΓΑΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΗΡΘΑΝ ΕΔΩ"ΕΞΗΓΗΣΕ Η ΜΕΛΙΝΑ. ΒΛΕΠΕΙΣ ΕΚΕΙΝΟΣ ΠΟΥ ΠΛΑΤΣΟΥΡΙΖΕΙ;

ΕΚΕΙΝΟΣ ΕΧΕΙ ΠΟΛΥ ΧΙΟΥΜΟΡ!ΕΚΕΙΝΟΣ ΜΕ ΥΠΟΔΕΧΤΗΚΕ ΟΤΑΝ ΗΡΘΑ ΕΔΩ ΚΑΙ ΜΟΥ ΕΞΗΓΗΣΕ ΚΑΠΟΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΟΠΩΣ ΚΑΝΩ ΤΩΡΑ ΕΓΩ ΣΕ ΣΕΝΑ.ΚΑΝΟΝΑΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΝΕΟΦΕΡΜΕΝΟΙ ΝΑ ΥΠΟΔΕΧΟΝΤΑΙ ΤΟΥΣ ΥΠΟΛΟΙΠΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΑΙΣΘΑΝΟΝΤΑΙ ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΞΕΝΟ ΜΕΡΟΣ.ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΘΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙΣ Κ ΣΥ"

ΞΑΦΝΙΚΑ ΑΚΟΥΣΤΗΚΕ ΜΙΑ ΒΡΟΝΤΗ ΚΑΙ ΤΑ ΖΩΑ ΜΑΖΕΥΤΗΚΑΝ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΛΙΜΝΗ. Η ΒΡΟΝΤΗ ΠΟΥ ΑΚΟΥΣΤΗΚΕ ΔΕΝ ΤΡΟΜΑΞΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΚΑΙ ΣΥΝΝΕΦΑ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΑΝ ΠΟΥΘΕΝΑ.ΤΑ ΖΩΑ ΜΑΖΕΥΤΗΚΑΝ ΚΑΙ ΚΟΙΤΑΞΑΝ ΨΗΛΑ ΠΡΟΣ ΤΟ ΦΩΣ.ΚΑΙ ΤΟΤΕ Η ΦΩΝΗ ΤΟΥΣ ΕΙΠΕ:"ΕΓΩ ΣΑΣ ΑΓΑΠΩ"......!!!!!!

Για λόγους πνευματικών δικαιωμάτων το παραθέτω...όπως είναι με τα γράμματα κεφαλαία.....!!!!!!!

ΤΡΥΠΟΚΑΡΥΔΟΣ

Αδεσποτα Βολου

Ο Έκχαρτ Τόλλε για το Εγώ στις ερωτικές σχέσεις.....!!!!!!!!

Ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά του Εγώ είναι η αίσθηση της ανεπάρκειας και του ανολοκλήρωτου. Για να αντισταθμίσει αυτή την αίσθηση το Εγώ αναπτύσσει διάφορες στρατηγικές και ψάχνει για ευκαιρίες που θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει. Κάθε φορά που "γεμίζει το κενό" αισθάνεται μια παροδική πληρότητα, η οποία όμως λήγει πολύ σύντομα, και έτσι η προσπάθειά του να το ξαναγεμίσει συνεχίζεται. 

Αυτή η αίσθηση της ανεπάρκειας εκφράζεται με λόγια όπως "δεν είμαι ο εαυτός μου", "δεν είμαι ολοκληρωμένος όπως είμαι", "δεν αισθάνομαι σαν στο σπίτι μου" ή "δεν έχω φτάσει ακόμα εκεί που θέλω". Μεταξύ άλλων λοιπόν, ένας τομέας που χρησιμοποιεί πολύ συχνά το Εγώ για να αντισταθμίσει την αίσθηση της ανεπάρκειάς του είναι οι ερωτικές σχέσεις.

Μόλις το Εγώ βρει ένα άτομο που κρίνει ότι θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει για να γεμίσει το κενό του, εστιάζει όλη την προσοχή του πάνω του και ασυνείδητα το εξιδανικεύει. Πιστεύει πλέον ότι βρήκε το άτομο που θα του γεμίσει αυτό το κενό και θα το ολοκληρώσει. 

Εξ’ ου και η έκφραση "αυτός (ή αυτή) είναι ο ένας και μοναδικός (ή η μία και μοναδική)". Δημιουργείται μια εμμονή με την εικόνα του άλλου ατόμου. Και τότε λέει κανείς ότι είναι ερωτευμένος. Και μερικές φορές, αν είσαι τυχερός, θα βρεις έναν άνθρωπο που θα νιώθει το ίδιο για σένα: δηλαδή εσύ θα είσαι εκείνος που θα τον ολοκληρώνει. 

Και θα αισθάνεσαι τέλεια. Μπορεί να τον παντρευτείς κιόλας, αφού πρώτα βέβαια τον βάλεις να υπογράψει ένα συμβόλαιο που θα λέει ότι για την υπόλοιπη ζωή του θα ολοκληρώνει και εκείνος εσένα και δεν θα σε εγκαταλείψει. 

Και σ' αυτό το σημείο τελειώνει συνήθως η ρομαντική ταινία. Εδώ είναι που ο σκηνοθέτης λέει "cut". Αλλά η πραγματική ζωή συνεχίζεται. Και αφού παντρευτείτε, ή ακόμα και κατά τη διάρκεια του γαμήλιου ταξιδιού, εμφανίζονται οι πρώτες αμφιβολίες για το αν ο άλλος θα μπορέσει να ικανοποιήσει αυτή την τεράστια απαίτηση να σε ολοκληρώσει. 

Σιγά-σιγά επιστρέφεις στην καθημερινότητά σου, στη δουλειά σου ή στην οικογένειά σου, και βλέπεις ότι η αίσθηση της ανεπάρκειας είναι ακόμα εκεί. Σταδιακά αντιλαμβάνεσαι ότι ο άλλος δεν συμπεριφέρεται σύμφωνα με τις προσδοκίες σου για να σε κάνει ευτυχισμένο. Την προσδοκία αυτή τη βλέπεις γραμμένη ακόμα και σε αγγελίες: π.χ. "άντρας μόνος ψάχνει γυναίκα που θα τον κάνει ευτυχισμένο". 

Με τον καιρό λοιπόν, η ίδια αίσθηση της ανεπάρκειας και του φόβου επιστρέφει, ενώ η αυταπάτη της εξιδανίκευσης του άλλου σβήνει. Με τον νου σου όμως, αρχίζεις να κατηγορείς τον άλλον για τη δυστυχία σου και λες "αυτός φταίει που εγώ είμαι δυστυχισμένος". 

Αναβιώνεις και ξαναβιώνεις την ίδια κατάσταση του Εγώ, αυτή τη φορά όμως σε πιο έντονο βαθμό, γιατί για αρκετό καιρό την είχες καταπιέσει. Κάθε φορά που ο άλλος δεν ικανοποιεί την ανάγκη σου να νιώσεις ολοκληρωμένος, η υποτιθέμενη αγάπη μετατρέπεται σε μίσος ή επιθετικότητα. Μπορεί να κλείνεσαι στον εαυτό σου και να σε ρωτάει ο άλλος "τι έχεις;" και εσύ να μη μιλάς, ή μπορεί ακόμα και να του πετάς αντικείμενα για να τον εκδικηθείς. 

Και έτσι η σχέση μπορεί να λειτουργεί καλά για ένα διάστημα και μετά να περνάει μια κρίση, μετά να ξαναλειτουργεί για λίγο και μετά να ξαναπερνάει μια κρίση, κ.ο.κ. Και όσο περνάει ο καιρός οι περίοδοι που δεν λειτουργεί η σχέση μεγαλώνουν και διαρκούν περισσότερο. 

Η ευτυχία του γάμου μετατρέπεται σε δυστυχία μέσα στη σχέση και πολλές φορές ακολουθεί και το διαζύγιο. Όλα αυτά είναι οι διάφορες μορφές που πηγάζουν από την ίδια αιτία: την προσπάθειά σου να ολοκληρωθείς μέσα από έναν άλλον άνθρωπο, μια άλλη μορφή. Και ο πόνος που αναδύεται είναι ο πόνος του Εγώ.

Στις περιπτώσεις όπου το ενδιαφέρον και ο έρωτας δεν βρίσκουν αντίκρυσμα στον άλλον, ο νους δημιουργεί διάφορες φαντασιώσεις και ιστορίες, όπου ο εαυτός και το Εγώ νιώθουν πολύ άσχημα και μειονεκτικά. Γι' αυτό είναι πολύ πιθανό μετά τον μονόδρομο έρωτα να ακολουθήσει το μίσος και η αντιπάθεια για το άλλο πρόσωπο. Και εκεί φαίνεται ξεκάθαρα ότι ποτέ δεν υπήρχε αγάπη, αλλά ήταν απλά μια βαθιά ανάγκη του Εγώ που ήθελε να ικανοποιηθεί.

*Το κείμενο αποτελεί απόσπασμα από μαγνητοσκοπημένη ομιλία του Έκχαρτ Τόλλε.

Μετάφραση: Ν. Μπάτρας

http://www.aytepignosi.com

Ρ. Νατζέμυ : Από το "έχω" και το "κάνω" στο "είμαι".....!!!!!!!

Όσο περισσότερες προσκολλήσεις και εξαρτήσεις έχει ένας άνθρωπος, τόσο περισσότερο φοβάται και υποφέρει, εκτός και αν είναι απίστευτα ικανός να τις ικανοποιήσει όλες. Και είμαι υπέρ αυτού, να ικανοποιώ όσο περισσότερες ανάγκες μπορώ. Από εκεί και πέρα όμως, αν δεν γίνεται αυτό, και μέχρι να γίνει, πρέπει να είμαι καλά. Να μην είμαι δυστυχισμένος, φοβισμένος και πικραμένος μέχρι να γίνει αυτό που θέλω. Να μην πιστεύω ότι δεν μπορώ να είμαι καλά χωρίς κάτι συγκεκριμένο.

Ο Νιλ Ντόναλντ Γουώλς, στο βιβλίο του "Συζήτηση με τον θεό", έχει ένα κεφάλαιο πάνω σ' αυτό το θέμα. Το κεφάλαιο αναφέρει τρεις όψεις της ζωής μας : το "είμαι", το "έχω" και το "κάνω". Πολύ λίγοι άνθρωποι βασίζουν την ευτυχία και την πληρότητά τους στο "είμαι". 

Οι περισσότεροι από εμάς βασίζουμε την ευτυχία μας, την αξία μας και την ασφάλειά μας στο "έχω" (έχω έναν σύντροφο, έχω ένα σπίτι, έχω παιδιά, έχω χρήματα), ή στο "κάνω" (κάνω αυτά τα πράγματα, άρα αξίζω, άρα είμαι ασφαλής).

Είναι πολύ λίγοι οι άνθρωποι που βιώνουν πρώτα το "είμαι" (την ύπαρξη, την ουσία) και μετά ενεργούν από αυτό το επίπεδο. Δεν λέω να μην έχετε και να μην κάνετε, αλλά λέω μην προσπαθείτε να βρείτε την ευτυχία σας σ' αυτά που έχετε και κάνετε. Βρείτε πρώτα την ευτυχία στην ύπαρξη και τότε ότι κάνετε θα είναι μία προσφορά. 

Δεν θα είναι μία προσπάθεια για να αποκτήσετε την αγάπη των ανθρώπων, να είστε σπουδαίοι ή να αξίζετε μέσα από εξωτερικούς παράγοντες. Γιατί όταν τα κάνετε αυτά με αυτά τα κίνητρα, υπονομεύουν την πιθανότητα της επιτυχίας σας. Το ερώτημα γι' αυτή την ομιλία είναι: μπορώ να καλλιεργήσω περισσότερο το αίσθημα του "είμαι" και να μην βασίζομαι τόσο πολύ στο "έχω" και στο "κάνω"; Μπορώ να κοιμηθώ ήσυχα το βράδυ χωρίς να έχω κάνει τίποτα; Μπορώ να είμαι καλά αν δεν έχω κανέναν; 

Δεν είναι τυχαίο που οι μεγάλοι δάσκαλοι, πριν από τη μεγάλη διδασκαλία τους, περάσανε κάποιον χρόνο στην απομόνωση : ο Χριστός σαράντα μέρες στην έρημο, ο Βούδας κάτω από το δέντρο, ο Μωάμεθ μέσα στη σπηλιά. Δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι μεγάλες πνευματικές ψυχές το έχουν καταλάβει αυτό. 

Για να μπορέσουν να πραγματοποιήσουν το βίωμα του "είμαι", πρέπει να κάνουν ό,τι και ένα παιδί που θέλει να απελευθερωθεί από την προσκόλλησή του στα ναρκωτικά: θα πρέπει να μην βρίσκεται κοντά στα ναρκωτικά. Και αν το ναρκωτικό μου είναι το τηλέφωνο ή η τηλεόραση, ή ακόμα και τα βιβλία, ή το να μιλάω με άλλους, ένας τρόπος για να καλλιεργήσω αυτή την αίσθηση της ύπαρξής μου είναι να επιλέξω μία ή περισσότερες φορές τον χρόνο να απομονωθώ - όπου δεν θα μιλάω, δεν θα έχω ερεθίσματα, δεν θα ακούω άλλους ανθρώπους. 

Στην αρχή ο νους θα φλυαρεί πολύ έντονα. Μετά από την τρίτη μέρα περίπου θα αρχίσει να ησυχάζει και μετά ακολουθεί μια πανέμορφη εμπειρία. 

Ένας άλλος τρόπος είναι ο διαλογισμός. Ο καθημερινός διαλογισμός, όπου αφήνω τις σκέψεις να ηρεμήσουν, παύω να σκέφτομαι όλα αυτά που έχω να κάνω και να ελέγξω για το πώς θα καταλήξουν όλα, και αρχίζω να βιώνω ένα κενό. Ή, αν όχι ένα κενό, το αντίθετο. 

Κάτι πάρα πολύ γεμάτο. Μία πληρότητα. Αυτή η πληρότητα όμως δεν μπορεί να υπάρχει όσο είμαι ταυτισμένος με το Εγώ και τις ευθύνες, το άγχος και το φόβο του Εγώ σχετικά με όλα αυτά τα πράγματα. Συνιστώ αυτόν τον τρόπο αν θέλει κάποιος να δυναμώσει την άγκυρά του μέσα στο κέντρο της ύπαρξής του.

Αυτό δεν σημαίνει ότι θα είναι πια εντελώς αποταυτισμένος από τον σύντροφό του, τα παιδιά του ή άλλα πράγματα. Θα συνεχίζει να ενδιαφέρεται και ίσως ακόμα σε κάποιον βαθμό να αγχώνεται και να ασχολείται με όλα αυτά, αλλά θα έχει μία εσωτερική βάση. 

Με τα χρόνια θα αρχίσει να βιώνει ένα σταθερό σημείο μέσα του, που θα του λέει ότι όποια κατάληξη και αν έχει ένα γεγονός, είναι εντάξει. Εγώ βέβαια θα κάνω ό,τι μπορώ να κάνω. Δεν θα με απαλλάξει από το να κάνω τα πάντα για να εξελίσσονται τα πράγματα όπως θέλω. Αλλά θα υπάρχει η αίσθηση ενός κέντρου μέσα μου, αυτό το "είμαι", που θα παραμένει το ίδιο ό,τι και να συμβαίνει έξω από εμένα.

Το παραπάνω κείμενο αποτελεί απόσπασμα από ομιλία του Ηλία Ρόμπερτ Νατζέμυ.

http://www.aytepignosi.com

Διαλογισμός με τον Αρχάγγελο Ραφαήλ....!!!!!!

Κάθησε αναπαυτικά….με το σώμα ίσιο και χαλαρό….όσο σου είναι δυνατόν….ηρέμησε.., κλείσε τα ματάκια σου…….και άφησε τον εαυτό σου ελεύθερο και την καρδιά σου ανοικτή ώστε να λάβει τις ευλογίες αυτού του διαλογισμού…..!!!!! 

Αρχίζεις ήδη να νιώθεις υπέροχα…..αφέσου…..και θα νιώθεις όλο και καλύτερα…..άφησε πίσω σου ότι σε βαραίνει και νιώσε ανάλαφρος /η ……..ωραία….όμορφα….καταπληκτικά….όλα είναι υπέροχα στο εδώ και το τώρα….άσε τις σκέψεις να έρχονται και να φεύγουν….χωρίς να μένεις σε αυτές….ήδη νιώθεις καλύτερα….το σώμα σου έχει χαλαρώσει….οι μύες σου είναι τώρα απαλοί…..και έχει φύγει όλο το σφίξιμο που είχες…τι υπέροχα συναισθήματα..έρχονται τώρα στο νου σου…απόλαυσε τα……και κάνε τα κτήμα σου….για το υπόλοιπο της ημέρας…..και της κάθε μέρας σου…..είναι επιλογή σου…να είσαι καλά…..και να νιώθεις ευτυχία και γαλήνη……!!! 

Φέρε τώρα στο νου σου την οπτασία του Αρχαγγέλου Ραφαήλ…..νιώσε τον να είναι κοντά σου..δίπλα σου………..ευχαρίστησε τον για την παρουσία του……..και ζήτα του να σε ευλογήσει με την ενέργεια του…….

Τώρα νιώθεις τη ζέστη της σμαραγδένιας του ενέργειας στο κεφάλι σου…….χαλαρώνεις……….κατεβαίνει στο λαιμό……και θεραπεύει κάθε σου μπλοκάρισμα που έχεις σε σχέση με την επικοινωνία σου με τους γύρω σου……κατεβαίνει σιγά σιγά και στο υπόλοιπο σου σώμα…….και καθαρίζει και θεραπεύει ότι νοσεί πάνω σου……..είσαι γαλήνιος /α ……..ρουφάς κάθε σταγόνα της ενέργειας του……και η ψυχή σου ηρεμεί…….

Φεύγει κάθε φόβος που σε καθηλώνει καθημερινά….είσαι ένα υπέροχο πλάσμα του Θεού…….αφέσου…….να γίνεις ένα με την ενέργεια αυτή τη σμαραγδένια…….που μόνο θεραπεία…….μπορεί να σου προσφέρει……όλα είναι τέλεια……η καρδιά σου γαληνεύει….είναι στην αγκαλιά του Ραφαήλ…..

Όλο το είναι σου πλημμυρίζει αγάπη και φως…..λαχταράς να εξαγνίσεις κάθε κύτταρο σου……..και να επανέλθεις καθαρός /η και θεραπευμένος /η στην καθημερινότητα σου…….ώστε να προσφέρεις ότι καλύτερο στους γύρω σου…..Είσαι έτοιμος /η , ευχαρίστησε τον Αρχάγγελο Ραφαήλ για την βοήθεια και τη θεραπεία του.….σιγά σιγά……επανέρχεσαι…….τώρα πια όλα θα είναι καλύτερα…….θεραπευμένα και εξαγνισμένα…..άνοιξε σιγά σιγά……τα ματάκια σου…….όλα πήγαν Τέλεια….τώρα μπορείς να επιστρέψεις στα καθημερινά σου καθήκοντα…..με άλλη ψυχική δύναμη….!!!!!!!!

Λένα Μπαξέ

Τεστ: Τι αποκαλύπτει το υποσυνείδητό σου ;

Οι απαντήσεις σε αυτό το τεστάκι δείχνουν τις αξίες και τα ιδανικά σου. Πόσο μέσα πέφτει;

Φαντάσου τις ακόλουθες σκηνές και γράψε το πρώτο πράγμα που σου έρχεται στο μυαλό. Μη το πολυσκέφτεσαι αλλά κράτα την πρώτη σου αυθόρμητη σκέψη.

1. Περπατάς μέσα στο δάσος. Μπαίνεις σε ένα ξέφωτο και μπροστά σου είναι το σπίτι των ονείρων σου. Περιέγραψε το μέγεθός του.

2. Περιβάλλεται από φράκτη ή όχι;

3. Μπαίνεις μέσα στο σπίτι και προχωράς προς την τραπεζαρία. Βλέπεις το τραπέζι. Περιέγραψε το. Υπάρχει τίποτα πάνω ή γύρω από το τραπέζι; Βλέπεις άλλα άτομα ή το δωμάτιο είναι άδειο;

Ανάλυση απαντήσεων 

1. Το μέγεθος του σπιτιού αντιπροσωπεύει τη φιλοδοξία που έχεις και τις προκλήσεις που αναλαμβάνεις στη ζωή.

2. Η απουσία φράκτη είναι ένδειξη ανοιχτής προσωπικότητας ενώ η παρουσία φράκτη δείχνει εσωστρέφεια.

3. Αν πάνω στο τραπέζι υπήρχαν τρόφιμα ή λουλούδια ή αν γύρω από το τραπέζι κάθονταν άνθρωποι είσαι ικανοποιημένη από τη ζωή σου.

http://www.womenonly.gr

Ο Σκοπός της παρατήρησης....!!!!!!!!

Βλέπετε, στη ζωή παίρνουμε ακριβώς αυτό που δίνουμε. Η ζωή μας είναι ο καθρέφτης αυτού που είμαστε, κατ’ εικόνα και ομοίωσή μας. Είμαστε παθητικοί,τυφλοί, απαιτητικοί. Παίρνουμε τα πάντα, δεχόμαστε τα πάντα χωρίς ποτέ να αισθάνομαστε υποχρέωση. Η συμπεριφορά μας απέναντι στον κόσμο και απέναντι στη ζωή, είναι η συμπεριφορά εκείνου που έχει το δικαίωμα να απαιτεί και να παίρνει. 

Που δεν έχει ανάγκη ούτε να πληρώσει ούτε να κερδίσει (με τον κόπο του). Πιστεύουμε πως όλα μας πρέπουν, απλά και μόνο επειδή είμαστε εμείς! Όλη μας η τύφλωση βρίσκεται εκεί! Και δεν τραβάει την προσοχή μας. Όμως αυτό είναι που χωρίζει μέσα μας έναν κόσμο από έναν άλλο κόσμο. Δεν έχουμε μέτρο για να μετρηθούμε. Ζούμε αποκλειστικά με το “αυτό μ’ αρέσει” ή “ αυτό δεν μου αρέσει”. 

Που πάει να πει ότι δεν έχουμε εκτίμηση παρά μόνο για τους εαυτούς μας. Δεν αναγνωρίζουμε τίποτα πάνω από εμάς. Θεωρητικά, λογικά, ίσως, αλλά πραγματικά, όχι. Να γιατί είμαστε απαιτητικοί και συνεχίζουμε να νομίζουμε ότι όλα τα πράγματα αγοράζονται στις ευκαιρίες, ότι μπορούμε να τα έχουμε στην τσέπη μας αγοράζοντας τα, αν το επιθυμήσουμε. Τίποτε δεν αναγνωρίζουμε ούτε πάνω από εμάς, ούτε έξω, ούτε μέσα μας. 

Να γιατί, το ξαναλέω, δεν έχουμε μέτρο και ζούμε παθητικά, κατά τα γούστα μας. Ναι! η “αυτοεκτίμησή μας ”, μας τυφλώνει! Είναι το πιο μεγάλο εμπόδιο για μια καινούργια ζωή. Πρέπει να μπορέσουμε να υπερπηδήσουμε αυτό το εμπόδιο, αυτό το κατώφλι, πριν να πάμε πιο πέρα. Είναι η δοκιμασία που χωρίζει τους ανθρώπους σε δύο είδη: “την ήρα” και τον “καρπό”. 

Όσο έξυπνος, όσο προικισμένος, όσο λαμπρός και να είναι ένας άνθρωπος, αν δεν αλλάξει την αυτοεκτίμησή του, θα είναι χαμένος για μια εσωτερική ανάπτυξη, για μια εργασία με σκοπό την γνώση του εαυτού, για ένα αληθινό γίγνεσθαι. Θα μείνει όλη του την ζωή, όπως είναι . Η πρώτη απαίτηση, η πρώτη προϋπόθεση, η πρώτη δοκιμασία για όποιον επιθυμεί να εργαστεί στον εαυτό του, είναι να αλλάξει την αυτοεκτίμηση του. 

Πρέπει όχι να φανταστεί, όχι απλά να πιστέψει η να σκεφτεί, αλλά να δει μέσα του πράγματα που δεν είχε δει πριν, να τα δει πραγματικά. Η εκτίμησή του δεν μπορεί να αλλάξει ποτέ, αν δεν δει μέσα του. Και για να δει, πρέπει να “μάθει” να βλέπει: αυτή είναι η πρώτη μύηση του ανθρώπου προς την αυτογνωσία. 

Πριν από όλα πρέπει να ξέρει αυτό που πρέπει να κοιτάξει. Μόλις το μάθει, πρέπει να κάνει προσπάθειες, να κρατήσει την προσοχή του, να κοιτάζει σταθερά, εντατικά. Με το να κρατάει την προσοχή του, με το να μην ξεχνά να κοιτάζει, μια μέρα ίσως μπορέσει να δει. 

Αν δει μια φορά, ίσως δει μια δεύτερη φορά, και αν αυτό επαναληφθεί δεν θα μπορεί πια να μην βλέπει. Εκεί βρίσκεται η κατάσταση που αναζητούμε, ο σκοπός της παρατήρησης μας και από εκεί θα γεννηθεί η αληθινή επιθυμία, η ακατανίκητη επιθυμία του γίγνεσθαι... Από ψυχροί, γινόμαστε θερμοί, δονούμενοι...Βαδίζοντας στο Φως !!!

Stratos Helios

υδρογειος at ΓΑΛΑΞΙΑΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ 

Management at NASA - 

National Aeronautics and Space Administration

Helios

Omraam Mikhael Aιvanhov μιλάει για την βαθύτατη σημασία του Σταυρού.........!!!!!!!!!!!!

Ο ΑΙΒΑΝΧΩΦ.... 

μιλάει για την βαθύτατη σημασία του Σταυρού μέσα από την παραβολή της κατσαρόλας.....

Ο Χριστιανισμός συνδύασε το σταυρό με το θάνατο του Ιησού, όμως αυτό το σύμβολο υπήρχε πολύ πριν από Αυτόν.

Τον συναντάμε στις πιο αρχαίες θρησκείες και τους πιο αρχαίους πολιτισμούς :

στην Μεσοποταμία, στην Αίγυπτο στην Κίνα 

Που γεννήθηκε αυτό το σύμβολο; Ποίος το επινόησε;

Κανείς δεν το επινόησε, το σύμβολο αυτό υπάρχει μέσα στη Φύση.

Παρατηρήστε μονάχα τις κινήσεις του νερού και της φωτιάς.

Το νερό κυλάει, εξαπλώνεται, ακολουθεί την οριζόντια γραμμή.

Ενώ η φωτιά υψώνεται, ανεβαίνει : παίρνει την κάθετη κατεύθυνση.

Η φωτιά και το νερό (κάθετη και οριζόντια γραμμή), είναι η έκφραση των  2 αρχών, της αρσενικής και της θηλυκής, της θετικής και της αρνητικής, οι οποίες εργάζονται μαζί μέσα στο Σύμπαν.

Για να καταλάβετε στ’ αλήθεια το σταυρό πρέπει να καταλάβετε την φύση και την εργασία των 2 αρχών που αντιπροσωπεύονται από την φωτιά και το νερό, διαφορετικά θα βάλετε το νερό μέσα στη φωτιά, (μιλώντας συμβολικά), 

και η φωτιά θα σβήσει… ή πάλι, θα βάλετε την φωτιά μέσα στο νερό κι' αυτό θα εξατμιστεί.

Αν ξέρετε να υπολογίζετε σωστά την φύση αυτών των 2 στοιχείων, θα ενεργείτε σοφά :

θα βάζετε το νερό μέσα σ’ ένα δοχείο και θ' ανάβετε την φωτιά από κάτω :

η φωτιά θα διεγείρει και θα βράζει το νερό έτσι ώστε να πετυχαίνετε μια εκπληκτική ενέργεια χάρη στην οποία θα μπορείτε να ενεργοποιείτε μηχανές  και να βάζετε σε κίνηση τον κόσμο ολόκληρο.

Χάρη στον διαχωρισμό που βρίσκεται ανάμεσα τους, δεν θα αλληλοκαταστραφούν.

Πρέπει να μάθουμε πως να κάνουμε να εργάζονται μαζί το αρσενικό και θηλυκό, το ενεργητικό και το παθητικό, ο πομπός και ο δέκτης, το πνεύμα και η ύλη, ο άντρας και η γυναίκα, η νόηση και η καρδιά, η σοφία και η αγάπη.

Ο σταυρός λοιπόν αντιπροσωπεύει τις 2 αρχές, την αρσενική και την θηλυκή, οι οποίες συναντιούνται για να εργαστούν μαζί μέσα στο σύμπαν.

Αυτή όμως η εργασία γίνεται ξεκινώντας από ένα κέντρο : το σημείο τομής αυτών των 2 αξόνων του σταυρού.

Αυτό το κέντρο ενώνει τις δυνάμεις, τις συγκρατεί συνδεδεμένες.

Δίχως αυτό, όλα θα διασκορπίζονταν στον δίσκο μόλις θα άρχιζε ο σταυρός να γυρίζει.

Γιατί ο σταυρός γυρίζει, και στην περιστροφή του οι άξονες του διαγράφουν έναν κύκλο, το σύμβολο του ήλιου.

Ο σταυρός σε κίνηση είναι η Σβάστικα.

Αυτή η κίνηση μπορεί να γίνεται προς τα δεξιά ή προς τα αριστερά.

Ο σταυρός που στρέφεται προς τα δεξιά, σημαίνει ότι βιδώνουμε, σφίγγουμε, εμποδίζουμε την εκδήλωση των ενεργειών, τις συγκρατούμε για να τις εξουσιάζουμε.

Αυτό είναι το σύμβολο της πνευματικότητας η οποία φρενάρει την κίνηση των φυσικών δυνάμεων.

Παράδειγμα, οι γιόγκι, οι οποίοι, συγκρατώντας το σώμα τους ακίνητο, "βιδώνουν" την κατώτερη φύση τους με σκοπό να εκδηλωθούν οι ενέργειες της ανώτερης και θεϊκής φύσης τους, επειδή δεν μπορεί κανείς να πλησιάσει τον θεϊκό κόσμο παρά μόνο ελαττώνοντας την κινητικότητα και την δραστηριότητα του φυσικού σώματος.

Στρέφοντας τώρα προς την άλλη μεριά, η Σβάστικα σημαίνει ότι ξεβιδώνουμε, ότι ξεσφίγγουμε τα φρένα για να βάλουμε σε λειτουργία φυσικές και ενστικτώδεις ενέργειες και ότι έτσι κλείνουμε το πέρασμα στις ύψιστες δυνάμεις του πνεύματος, αφηνόμαστε στην μηχανική, στη γήινη πλευρά, για να γίνουμε αποκλειστικά ισχυροί μέσα στην ύλη.

Όταν ζωγραφίζουμε ένα σταυρό ή όταν κάνουμε το σημείο του σταυρού, πρέπει να εννοούμε το ανθρώπινο ον σαν σύνθεση των 2 αρχών, της αρσενικής (πνεύμα ή νόηση) και της θηλυκής (ψυχή ή καρδιά).

Η ένωση των 2 αυτών αρχών παράγει την κίνηση.

Ναι, όταν ενώνουμε την σκέψη με το συναίσθημα γεννιέται η κίνηση ή η δράση.

Η κίνηση του σταυρού διαγράφει έναν κύκλο, τον ήλιο.

Και όσο περισσότερο έντονη είναι η κίνηση, τόσο φωτεινότερος γίνεται ο ήλιος.

Ο ήλιος που ενώνει τις 2 αρχές, είναι ο σταυρός σε κίνηση.

Και όταν οι 2 άξονες του σταυρού, δηλαδή ένας άντρας και μια γυναίκα συναντιούνται, τι κάνουν;

Ενώνουν το νερό και την φωτιά.

Αν δεν ξέρουν πως να το κάνουν, σ' αυτό το σημείο, το νερό, δηλαδή η γυναίκα, θα εξατμιστεί και η φωτιά, δηλαδή ο άνδρας, θα σβήσει.

Επειδή η φωτιά και το νερό μπορούν να αλληλοκαταστραφούν, έχει συμπεράνει κανείς ότι είναι εχθροί. Φαινομενικά, αυτό είναι αλήθεια.

Οι άνδρες και οι γυναίκες δεν παύουν να πολεμούν οι μεν τους δε κι' αυτό που οι περισσότεροι άνθρωποι ονομάζουν αγάπη δεν είναι άλλο από ένα σφοδρό πόλεμο των φύλων.

Αυτός ο πόλεμος υπάρχει επειδή δεν έχουν καταλάβει το σύμβολο του σταυρού ώστε να δημιουργούν μαζί την κίνηση: την ζωή.

Το ότι οι άνδρες και οι γυναίκες αναζητούν οι μεν τους δε, σημαίνει ότι υπάρχει μια αιτία και πρέπει να τη βρούμε.

Αυτή η αιτία είναι ότι είναι αντιπρόσωποι των 2 μεγάλων κοσμικών αρχών οι οποίες δημιουργούν τη ζωή.

Για να δημιουργήσουν όμως αληθινά την ζωή αντί να καταστρέφουν ο ένας τον άλλο, πρέπει να συναντιούνται και να κάνουν ανταλλαγές μ' ένα νέο τρόπο.

Σας το έχω πει : δεν πρέπει να έρχονται κατευθείαν σε επαφή το νερό και η φωτιά.

Το νερό πρέπει να χύνεται μέσα σ' ένα σκεύος και να μπαίνει επάνω από την φωτιά.

Αυτός ο νόμος ισχύει για όλους τους ανθρώπους που συναντάτε.

Από σας εξαρτάται το αν θα καταστρέψετε ο ένας τον άλλο ή το αν θα καταφέρετε να δημιουργήσετε μια δύναμη ευεργετική για ολόκληρο το σύμπαν.

Μπορείτε να συναντάτε και ν' αγαπάτε τα όντα, με τη σκέψη σας όμως να μάθετε να τηρείτε μια ΑΠΟΣΤΑΣΗ. Η απόσταση είναι το σκεύος, η κατσαρόλα !

(Omraam Mikhael Aιvanhov)

http://revealedtheninthwave.blogspot.gr