Τρίτη 17 Ιουνίου 2014

Πράγματα για τα οποία θα χτυπήσεις το κεφάλι σου στον τοίχο μεγαλώνοντας που ΔΕΝ τα έκανες.....!!!!!!!

Πράγματα για τα οποία θα χτυπήσεις το κεφάλι σου στον τοίχο μεγαλώνοντας Διάλεξε ποια θα βάλεις στη λίστα σου και ξεκίνα τις αναθεωρήσεις. Μετά από χρόνια και όσο μεγαλώνεις, το μόνο πράγμα που δεν θα πρέπει να κάνεις είναι να χτυπάς το κεφάλι σου στον τοίχο. Ξεκίνα τις αλλαγές πριν τα χρόνια περάσουν και μετανιώνεις... 

1) Που δεν ταξίδεψες όσο περισσότερο γίνεται, όταν σού δόθηκε η ευκαιρία Μεγαλώνοντας θα αντιληφθείς πως τα ταξίδια είναι πολύ πιο εύκολα όσο είσαι νέος και πολύ πιο οικονομικά, ειδικά αν αποκτήσεις οικογένεια και πρέπει να πληρώνεις για τρία ή και τέσσερα επιπλέον άτομα. 

2) Που δεν έμαθες μια ξένη γλώσσα. Ειδικά αν έχεις φάει άπειρες σχολικές ώρες για να μάθεις κάποια που έχεις εντελώς ξεχάσει -π.χ. λατινικά ή αρχαία ελληνικά.

3) Που παρέμεινες σε μια προβληματική σχέση. To μοναδικό πράγμα για το οποίο μπορεί να μετανοιώσει όποιος εγκαταλείψει μια κακή σχέση, είναι που δεν το είχε κάνει νωρίτερα. 

4) Που ξέχναγες και δεν έβαζες αντηλιακό. Οι ρυτίδες, οι πανάδες και το μελάνωμα θα σου θυμίζουν τι μεγάλη χαζομάρα ήταν το εξωτικό μαύρισμα.

5) Οι ευκαιρίες που έχασες να δεις από κοντά τους αγαπημένους σου καλλιτέχνες. Θυμήσου όταν το 1993 είπες πως θα πας στην επόμενη συναυλία των Νιρβάνα, γιατί εκείνη τη χρονιά βαριόσουν.

6) Όταν φοβόσουν να δοκιμάσεις νέα πράγματα. Θα έρθει η ώρα που θα αναρωτηθείς τι ήταν αυτό που φοβόσουν και πώς ήταν δυνατόν να πέσεις σε τέτοια λούμπα.

7) Τις φορές που παραμέλησες το γυμναστήριο και την φυσική σου κατάσταση. Όταν μπορούσες, ήσουν ξάπλα στον καναπέ, τώρα που ίσως μπορείς, είναι δύσκολο να σηκωθείς από αυτόν. 

8) Το ότι σε περιόρισαν τα στερεότυπα του φύλου σου. Μεγαλώνοντας θα καταλάβεις πως ένα από τα πιο θλιβερά πράγματα είναι να λες πως "κάθε πράγμα στο καιρό του" και να έχεις χάσει τη μισή σου ζωή για να δείχνεις macho ή καλή νοικοκυρά.

9) To ότι δεν παραιτήθηκες από μια απαίσια δουλειά. Κάπως πρέπει να ζήσεις και να πληρώνεις τους λογαριασμούς, αλλά όχι έχοντας περάσει 40 χρόνια κόλασης.

10) Το ότι στο σχολείο δεν είχες το μυαλό σου όσο έπρεπε. Επειδή ούτως ή άλλως είναι αδύνατον να το αποφύγεις, προσπάθησε τουλάχιστον να κάνεις αυτές τις χιλιάδες ώρες χρήσιμες. 

11) Που δεν καταλάβαινες πόσο όμορφος ήσουν. Οι φορές που εσύ αγχωνόσουν για το πώς δείχνεις, ήταν και εκείνες που ήσουν πραγματικά πολύ όμορφος. 

12) Τις φορές που φοβήθηκες να πεις το "Σ' αγαπώ". Μετά από χρόνια θα καταλάβεις πως αυτό δεν λέγεται για να σου επιστραφεί, αλλά γιατί η αγάπη πρέπει απλά να εκδηλώνεται. Για να μη σκάσεις -- και για να προχωράει όμορφα η ζωή.

13) Τις φορές που δεν άκουγες τις συμβουλές των γονιών σου. Είναι σχεδόν εξοργιστικό να τις αναπολείς και να βλέπεις πόσο δίκιο είχαν πάντα. 

14) To να έχεις περάσει μια ζωή θεωρώντας τον εαυτό σου το επίκεντρο των πάντων. Όταν θα καταλάβεις πως δεν ήσουν το πιο σημαντικό πράγμα στον πλανήτη, απλά θα ντραπείς.
                         
15) Το πόσο πολύ σε ένοιαζε η γνώμη των άλλων. Μην αφήσεις να πάνε χαμένα χρόνια, επειδή σε ενδιαφέρει η κριτική και η αποδοχή ανθρώπων που μετά από καιρό δεν θα τους εκτιμάς καθόλου (ίσως και ούτε θα τους θυμάσαι καν).

16) Τις φορές που έβαλες στο περιθώριο τα δικά σου όνειρα για να υποστηρίξεις τα όνειρα των άλλων. Το να υποστηρίζεις τις φιλοδοξίες του περίγυρου σου είναι πολύ σημαντικό, αλλά όχι όταν παραμελείς τις δικές σου. 

17) Τις φορές που δεν ξεπέρασες όσο γρήγορα έπρεπε αυτό που σου συνέβη. Πολύς, αδικαιολόγητα χαμένος χρόνος για κάτι που δεν τον άξιζε.

18) H μνησικακία, οι έχθρες και οι τσακωμοί με εκείνους που αγαπούσες. Συγχωρείς και τα βάζεις στην άκρη.

19) Τις φορές που δεν υπερασπίστηκες τον εαυτό σου όπως έπρεπε. Οι γέροι που δεν σηκώνουν πολλά-πολλά, είναι ακριβώς το παράδειγμα που πρέπει να ακολουθείς. 

20) Που ποτέ δεν έκανες κάτι εθελοντικά. Δεν χρειάζεται να φτάσεις στο επίπεδο του Ηunger Games αλλά δεν υπάρχει μεγαλύτερη ικανοποίηση από το να έχεις κάνει κι εσύ τον κόσμο λίγο καλύτερο. 

21) Που δεν φρόντιζες τα δόντια σου. Μπορεί να σου φαίνεται υπερβολικό αλλά μεγάλα δεινά γεννιούνται από τα δόντια όσο μεγαλώνεις και θα μετανιώνεις για όλες τις φορές που παραμέλησες το βούρτσισμα και τον οδοντίατρο. 

22) Που δεν ρώτησες εγκαίρως αυτά που ήθελες τον παππού σου και τη γιαγιά σου Είναι κι αυτοί κανονικοί άνθρωποι και έχουν ζήσει ενδιαφέροντα πράγματα, τα οποία αν ζητήσεις να μάθεις, θα χαρούν να σου διηγηθούν και ίσως πάρεις και μερικά μαθήματα ζωής.  

23) Που δούλευες τόσες πολλές ώρες. Θα έρθει η ώρα που θα αναλογιστείς πως ο χρόνος που άξιζαν οι αγαπημένοι σου, έπρεπε να ήταν περισσότερος από αυτόν που αφιέρωσες στο γραφείο.

24) Που ποτέ δεν έμαθες να μαγειρεύεις. Θα εκπλαγείς πόσο όμορφο είναι να σερβίρεις το φαγητό που εσύ έφτιαξες και να το μοιράζεσαι με αυτούς που αγαπάς. 

25) Οι μικρές όμορφες στιγμές που δεν εκτίμησες. Όλες εκείνες τις φορές που δεν σταμάτησες να απολαύσεις μια υπέροχη θέα, να ακούσεις ένα ωραίο τραγούδι και να χαλαρώσεις έστω και λίγο… θα τις αναζητάς. 

26) Που δεν ολοκλήρωσες αυτό που ξεκίνησες. Πάντα ονειρευόσουν να κάνεις κάτι, το ξεκίνησες και τότε κάτι άλλο συνέβη και... Απλά κάν' το! 

27) Που άφησες να σε καθορίσει η καταγωγή σου. Ποτέ μην ακούσεις όποιον σου πει πως "αυτά δεν τα κάνουμε εμείς". Όλοι οι άνθρωποι μπορούν να κάνουν τα πάντα, απαλλαγμένοι από τα στερεότυπα για τις παραδόσεις, τις εθνότητες, τις τάξεις και τους λαούς. 

28) Που άφησες μια φιλία να κακοφορμίσει, χωρίς να σφυρίξεις τη λήξη της. Οι συναισθηματισμοί και η ασφάλεια της συνήθειας, δεν σε άφησαν να δεις πως ο κύκλος είχε κλείσει.

29) Που δεν έπαιξες όσο έπρεπε με τα παιδιά σου. Ξαφνικά θα έρθει η μέρα που θα πεις πώς μεγάλωσαν και δεν θα τα έχεις χορτάσει όσο ήθελες. 

30) Tα ρίσκα που δεν πήρες- κυρίως στον έρωτα. Αν δεν φας τα μούτρα σου στον έρωτα και δεν ζήσεις παθιασμένα, τότε μάλλον δεν έζησες. 

31) Που δεν εκτίμησες τη δύναμη της συνεργασίας. Όταν είσαι νέος νομίζεις πως μόνος σου μπορείς να κάνεις τα πάντα. Δεν ισχύει --και θα καταλάβεις πως η συνεργασία είναι το ήμισυ της επιτυχίας.

32) Που άφησες το άγχος να σε κυριεύσει. Όπως τραγούδησε και ο Tom Petty:"Most things I worry about/ never happen anyway."  

33) Tα άσκοπα δράματα. Κανείς δεν συμπαθεί τις drama queens... 

34) Που ντράπηκες να κάνεις αυτό που σου 'ρχεται μπροστά σε κόσμο. Άρπαξε μικρόφωνα, χόρεψε, γέλα, δείξε το ταλέντο σου και πέρνα καλά χωρίς να σε νοιάζει τι θα πουν οι γύρω σου. 

35) Που δεν έδειξες ευγνωμοσύνη σε εκείνους που την άξιζαν. Καθώς θα βλέπεις τη ζωή σου να τελειώνει, στο μυαλό σου θα στοιχειώνουν όλοι εκείνοι που αδίκησες, τα ευχαριστώ που δεν είπες και οι στιγμές αχαριστίας και αγνωμοσύνης που διέπραξες. Μη το αφήσεις να συμβεί. 





Μήπως σε στοιχειώνει κάτι από το παρελθόν ;

Μία από τις τελευταίες έρευνες, λέει ότι η αγάπη ενός πατέρα αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες επιρροές στην ανάπτυξη της προσωπικότητας. Η αγάπη του πατέρα συμβάλει τόσο ή και περισσότερο από την αγάπη της μητέρας, στην ανάπτυξη του παιδιού. Αυτό είναι ένα από τα πολλά ευρήματα στην έρευνα που έγινε σχετικά με τη γονική απόρριψη και αποδοχή, στην δημιουργία προσωπικότητας του παιδιού αλλά και στην μετέπειτα ενήλικη ζωή.

“Στο μισό αιώνα διεθνούς έρευνας μας, δεν έχει βρεθεί καμιά άλλη κατηγορία εμπειρίας που να έχει τόσο ισχυρή και σταθερή επίδραση στην προσωπικότητα και στην ανάπτυξη της προσωπικότητας, όπως η εμπειρία της απόρριψης από τους γονείς στην παιδική ηλικία” λέει ο Ronald Rohner του Πανεπιστημίου του Connecticut, συν-συγγραφέας στην έρευνα Προσωπικότητα και Κριτική της Κοινωνικής Ψυχολογίας. 

“Τα παιδιά και οι ενήλικες παντού - ανεξάρτητα από τις διαφορές στη φυλή, τον πολιτισμό και το φύλο - τείνουν να ανταποκρίνονται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, όταν αντιλαμβάνονται τον εαυτό τους, να απορρίπτεται από τους φροντιστές τους και από τα άτομα με τα οποία έχουν στενή σχέση”

Ο Rohner και ο συνεργάτης του Abdul Khaleque μετά από 36 έρευνες σε όλο το κόσμο, με 10.000 συμμετέχοντες διαπίστωσαν ότι ως απόκριση στην απόρριψη από τους γονείς, τα παιδιά έχουν την τάση να αισθάνονται πιο ανήσυχα και ανασφαλή, καθώς και πιο εχθρικά και επιθετικά προς τους άλλους. 

Ο πόνος της απόρριψης - ειδικά όταν συμβαίνει κατά την παιδική ηλικία - τείνει να μην υποχωρεί μέχρι την ενήλικη ζωή, γεγονός που καθιστά πιο δύσκολο για τους ενήλικες που απορρίφθηκαν σαν παιδιά να σχηματίσουν ασφαλείς σχέσεις εμπιστοσύνης με τους συντρόφους τους. Οι μελέτες βασίζονται σε έρευνες σε παιδιά και ενήλικες και μετρούσαν το βαθμό αποδοχής ή απόρριψης από τους γονείς και διατάξεις της προσωπικότητας των υποκειμένων.

Την τελευταία δεκαετία οι έρευνες στην ψυχολογία και την νευροεπιστήμη αποκαλύπτουν ότι όταν κάποιος νιώθει απόρριψη ενεργοποιούνται τα ίδια σημεία στον εγκέφαλο με αυτά που ενεργοποιούνται όταν νιώθει σωματικό πόνο. “Αντίθετα με τον σωματικό πόνο όμως, τον πόνο από τη απόρριψη, οι άνθρωποι τον ξαναζούν ξανά και ξανά για πολλά χρόνια” λέει ο Rohner.

Όταν πρόκειται για την επίδραση της αγάπης της μητέρας σε σχέση με της μητέρας, πάνω από 500 έρευνες δείχνουν πως ενώ τα επίπεδα αγάπης και αποδοχής από τους γονείς είναι σχεδόν ίδια, η επιρροή της απόρριψης είναι μεγαλύτερη από τη μεριά του πατέρα παρά της μητέρας. 

Ψυχολόγοι από 13 έθνη παγκοσμίως που δουλεύουν πάνω σε αυτήν την έρευνα, έχουν αναπτύξει τουλάχιστον μια εξήγηση, ότι τα παιδιά είναι πιθανό να δώσουν μεγαλύτερη προσοχή στο γονέα που αντιλαμβάνονται ότι έχει υψηλότερη ισχύ ή κύρος. Έτσι εάν ένα παιδί προσδίδει στον πατέρα του μεγαλύτερο κύρος, αυτός θα ασκεί μεγαλύτερη επιρροή. 

Ένα σημαντικό μήνυμα είναι ότι η πατρική αγάπη είναι πολύ κρίσιμη για την ανάπτυξη του παιδιού. Η σημασία της αγάπης του πατέρα θα πρέπει να παρακινήσει πολλούς άνδρες να συμμετάσχουν πιο ενεργά στην ανατροφή και φροντίδα των παιδιών. 

Οι έρευνες αυτές επίσης θα πρέπει να συμβάλουν ώστε να εξαλειφθεί το φαινόμενο που θέλει τις μητέρες να είναι πάντα υπεύθυνες στα προβλήματα συμπεριφοράς και δυσκολίας προσαρμογής των παιδιών. Στην πραγματικότητα, οι πατέρες συχνά εμπλέκονται περισσότερο στην ανάπτυξη προβλημάτων όπως αυτά.




Αλεξάνδρου Άντρη Ιωάννα

Μαθήματα ζωής.....!!!!!!

Πέντε μαθήματα που αργούμε να αφομοιώσουμε, αλλά όταν το κάνουμε θα αλλάξει η ζωή μας..!!!
Αναγνώριση, επαγγελματική επιτυχία, οικονομική εξασφάλιση. Όποιες και αν είναι οι προσωπικές μας φιλοδοξίες, υπάρχει ένας πλούτος γνώσης για να μας βοηθήσει να τις κατακτήσουμε. Αν, ωστόσο, ο υπέρτατος στόχος μας είναι να έχουμε μια ισορροπημένη και ήρεμη ζωή, το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε είναι να αναζητήσουμε τη σοφία που θα μας βοηθήσει να καλλιεργήσουμε στενές και υγιείς σχέσεις. 

Οι άνθρωποι που απολαμβάνουν στενούς κοινωνικούς δεσμούς με τους φίλους και την οικογένειά τους είναι πιο ευτυχισμένοι, έχουν λιγότερα προβλήματα υγείας και διαχειρίζονται καλύτερα το άγχος των καιρών μας. 

Οι καλές κοινωνικές σχέσεις είναι σημαντικές σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής μας, αφού όταν στερούμαστε ένα σταθερό και υποστηρικτικό περιβάλλον αυξάνονται οι πιθανότητες να αντιμετωπίσουμε προβλήματα, όπως η κατάθλιψη, που μπορούν να μας επηρεάζουν σε κάθε τομέα. 

Επιπλέον, οι κοινωνικοί δεσμοί προσφέρουν ευκαιρίες για εξέλιξη και προσωπική ανάπτυξη, αφού κάθε σχέση μπορεί να αποτελέσει μια ευκαιρία για να πειραματιστούμε και να μάθουμε κάτι για τον εαυτό μας, τον σύντροφό μας και τις δυνατότητες που υπάρχουν μεταξύ μας. 

Όταν, λοιπόν, χρειαζόμαστε συμβουλές για σχέσεις, καλό είναι να μην περιοριζόμαστε σε βιβλία αυτοβοήθειας και τηλεοπτικές εκπομπές. Η σοφία που προκύπτει μέσα από την πραγματική ζωή είναι πιο πολύτιμη και καλό είναι να αντιμετωπίζουμε με κριτικό μάτι τις διάφορες κοινοτοπίες που ακούγονται. Ας δούμε, λοιπόν, τα μαθήματα που μας διδάσκει η καθημερινότητά μας. 

Μάθηµα # 1: Ισχυροί κοινωνικοί δεσµοί 
«Η δύναµη των διαπροσωπικών σχέσεων είναι τόσο σηµαντική για την υγεία µας όσο και οι επιλογές που κάνουµε στον τρόπο ζωής µας» 

Έχουμε όλοι ακούσει τις κλασικές συμβουλές των γιατρών για να ζήσουμε περισσότερο: τακτική άσκηση, διακοπή καπνίσματος, ισορροπημένη διατροφή. Όμως, οι ισχυρές διαπροσωπικές σχέσεις παίζουν εξίσου σημαντικό ρόλο και όσο μεγαλύτερη είναι η ποσότητα και η ποιότητα των σχέσεών μας, τόσο περισσότερο ζούμε. 

Η δημιουργία ενός δικτύου που μας στηρίζει είναι δύσκολη στον σύγχρονο κόσμο, αλλά αξίζει να το κάνουμε. Υπάρχουν έρευνες που λένε ότι οι άνθρωποι με ενεργό κοινωνική ζωή έχουν λιγότερες πιθανότητες να πεθάνουν από οποιαδήποτε αιτία σε σχέση με τους λιγότερο κοινωνικούς ανθρώπους. Μάλιστα, το χαμηλό επίπεδο κοινωνικής αλληλεπίδρασης φαίνεται να έχει τις ίδιες αρνητικές επιπτώσεις με το κάπνισμα και την έλλειψη άσκησης. 

Έρευνα έδειξε ότι όσο περισσότερες κοινωνικές συνδέσεις έχουμε τόσο μεγαλύτερη είναι η ικανότητά μας να καταπολεμάμε τις λοιμώξεις. Οι ερευνητές έδωσαν σε υγιή άτομα σταγόνες που περιείχαν ιό γρίπης και είδαν ότι όσοι είχαν ευρύτερο κοινωνικό δίκτυο είχαν και λιγότερες πιθανότητες να αρρωστήσουν. Ωστόσο, σημασία έχει και το είδος των σχέσεων που διατηρούμε. 

Έτσι, οι στενές φιλίες, που μας παρέχουν ενθάρρυνση και υποστήριξη, μπορεί να έχουν προστατευτική επίδραση στο καρδιαγγειακό μας σύστημα, ιδιαίτερα σε περιόδους στρες. Οι ειδικοί εικάζουν ότι το άγχος, που συνδέεται με χαμηλή κοινωνική υποστήριξη, πυροδοτεί μια σειρά αντιδράσεων που επηρεάζουν αρνητικά το σώμα, συμπεριλαμβανομένων της καρδιαγγειακής λειτουργίας και του ανοσοποιητικού συστήματος. 
 
Μάθηµα # 2 : Δραστική αποδοχή 
«Δεν µπορείς να αλλάξεις αυτούς που αγαπάς, γι' αυτό εστίασε στο να αλλάξεις τον εαυτό σου» 

Η ιδέα ότι μπορούμε να διορθώσουμε τα «στραβά» των συνεργατών, των φίλων, των γονέων, των παιδιών μας, κάνοντάς τους να συμπεριφέρονται με τον τρόπο που εμείς θέλουμε, υπάρχει πάντα στο βάθος του μυαλού μας. Το Εγώ μας συχνά μας πείθει ότι ο τρόπος που εμείς βλέπουμε τα πράγματα είναι ο σωστός και ότι εμείς έχουμε μια βαθύτερη γνώση για το τι είναι καλύτερο. 

Η αλήθεια όμως είναι ότι το να προσπαθούμε να διορθώσουμε τα ελαττώματα κάποιου άλλου συνήθως γυρίζει μπούμερανγκ ή αποτυγχάνει και το άλλο πρόσωπο μπορεί να πάρει το μήνυμα ότι δεν είναι αρκετά καλό, να αγανακτήσει και τελικά να δημιουργηθεί μια ατμόσφαιρα που μας φέρνει σε απόσταση. 

Η καλύτερη λύση είναι να κοιτάξουμε μέσα μας και να διορθώσουμε το δικό μας πρόβλημα, αντί να προσπαθούμε να αλλάξουμε τους άλλους. Βέβαια, ορισμένες φορές αυτό σημαίνει ότι απλώς αποδεχόμαστε μια κατάσταση. Αν π.χ. γνωρίζουμε ότι ο σύντροφός μας μισεί τις μεγάλες συγκεντρώσεις, μπορούμε να πάμε μόνοι στο επόμενο πάρτι. Έτσι, αυτός δεν θα πιεστεί και εμείς δεν θα αναγκαστούμε να φύγουμε νωρίς. 

Κάνοντας υποχωρήσεις, ουσιαστικά αναγνωρίζουμε το γεγονός ότι υπάρχουν θέματα για τα οποία δεν πρόκειται ποτέ να συγχρονιστούμε με τους γύρω μας και ότι είμαστε πρόθυμοι αυτό να το αποδεχθούμε, προκειμένου ο άλλος να διατηρήσει την αυτονομία του. Με όλους θα έχουμε μόνιμες διαφορές, αλλά πρέπει να μάθουμε να ζούμε με αυτές. Ανεξάρτητα από το αν το άλλο πρόσωπο θα αλλάξει, η αποδοχή δείχνει τον σεβασμό μας απέναντί του. 

Μάθηµα # 3 : Το πάθος µειώνεται, η αγάπη µένει 
«Το να είµαστε εξοικειωµένοι µε τον σύντροφό µας δεν είναι το ίδιο µε το να µην τον αγαπάµε» 

Πολλές είναι οι παρανοήσεις που υπάρχουν αναφορικά με τις σχέσεις, π.χ. ότι το πάθος μένει από μόνο του ζωντανό. Έτσι, συχνά οι άνθρωποι υποθέτουν ότι μια σχέση έχει υποστεί μόνιμη ζημιά όταν η περίοδος του σεξουαλικού ενθουσιασμού περάσει και αρχίσουν οι τσακωμοί. Μέρος του προβλήματος προκύπτει από την πεποίθηση ότι είναι πιο εύκολο να κόψουμε τους δεσμούς παρά να παλέψουμε για την επίλυση των διαφωνιών. 

Το ανώριμο μέρος του εαυτού μας δεν θέλει να αντιμετωπίσει την περιορισμένη ικανότητά μας να επενδύσουμε στον άλλον και αγαπά την ιδέα ότι οι «συμβατοί» άνθρωποι δεν συγκρούονται. Σε μια καλή σχέση, όμως, τα ζευγάρια διαφωνούν, τα παράπονα ακούγονται και οι άνθρωποι αναλαμβάνουν την ευθύνη για τα λάθη τους. 

Είναι, επίσης, φυσιολογικό μετά το αρχικό στάδιο μιας σχέσης η σεξουαλική επιθυμία να υποχωρεί. Αυτό όμως προσφέρει μια ευκαιρία να εμβαθύνουμε στη σχέση μας με τρόπους που θα ήταν αδύνατο αρχικά. Η βαθιά αγάπη έρχεται μετά τη συναισθηματική εμπειρία της πρώτης περιόδου, όπου βλέπουμε πόσο ατελής είναι ο άλλος και παρ' όλα αυτά δεχόμαστε να δεσμευτούμε. 

Αν θέλουμε να οικοδομήσουμε μια σχέση, πρέπει να είμαστε έτοιμοι να βιώσουμε ένα ευρύ φάσμα συναισθημάτων. Η μόνη λύση για να ξεπεράσουμε τις δυσκολίες είναι να μιλήσουμε ανοιχτά για ό,τι μας απασχολεί και αντί να αναρωτιόμαστε αν είμαστε ακόμα ερωτευμένοι με τον σύντροφό μας, να ψάχνουμε τι μπορούμε να κάνουμε για να αποκατασταθεί η σχέση μας. 

Τέλος, ας θυμόμαστε ότι μια σχέση απαιτεί συνεχή προσπάθεια. Οι περισσότεροι από εμάς γνωρίζουμε τι είναι αυτό που κάνει τον σύντροφό μας να νιώθει καλύτερα, αλλά συνήθως είμαστε πολύ κουρασμένοι ή νευριασμένοι για να το κάνουμε. 

Μάθηµα # 4 : Καλοπροαίρετη αµέλεια 
«Μερικές φορές λίγη αδιαφορία είναι καλύτερη από την υπερπροστασία» Τηλεφωνούν καθημερινά στους δάσκαλους για να μάθουν πώς τα πάει το παιδί τους ή βρίσκονται συνεχώς μαζί του. Ο λόγος για τους υπερπροστατευτικούς γονείς, που προσκολλώνται στα παιδιά τους για να τα κρατήσουν ασφαλή και χαρούμενα ή επειδή πιστεύουν ότι έτσι δημιουργούν ισχυρούς οικογενειακούς δεσμούς.

Μια τέτοια νοοτροπία φαίνεται λογική σε έναν αβέβαιο κόσμο, γεμάτο κινδύνους (πραγματικούς ή όχι) και έντονο ανταγωνισμό. Ωστόσο, οι γονείς αυτοί συχνά υπερεκτιμούν την επίδρασή τους, δεν εμπιστεύονται τις ικανότητες του παιδιού και φαίνεται να μην καταλαβαίνουν ότι οι ισχυροί δεσμοί χτίζονται πάνω στην καθημερινή φροντίδα του. Μάλιστα, η ανάγκη τους για εμπλοκή γίνεται μεγαλύτερη όταν βλέπουν το παιδί τους ως υποκατάστατο για την εκπλήρωση των δικών τους ονείρων. 

Όμως, η παρέμβαση αυτή μπορεί μακροπρόθεσμα να επιδράσει αρνητικά. Με το να μην αφήνουν τα παιδιά να «σκοντάψουν» σε μικροπράγματα, δεν τα αφήνουν να αναπτύξουν την ικανότητα να αντιμετωπίζουν δύσκολες καταστάσεις, τους στερούν την αυτοπεποίθηση που χρειάζονται και ενισχύουν τη εξάρτηση από τους ίδιους. 

Επιπλέον, τα παιδιά που συνηθίζουν να παίρνουν ότι χρειάζονται, χωρίς να κάνουν οποιαδήποτε προσπάθεια, μπορεί μελλοντικά να απογοητευτούν, αφού ο υπόλοιπος κόσμος δεν τους αναγνωρίζει αυτό το αυτονόητο δικαίωμα. Κάνοντας, όμως, ένα βήμα πίσω, μαθαίνουμε στα παιδιά να σηκώνονται όταν πέφτουν, να αντιλαμβάνονται εσωτερικά το γονικό δέσιμο και να αναγνωρίζουν τις δικές τους ικανότητες. Η δουλειά μας ως γονέων είναι να καταστήσουμε τα παιδιά μας αυτάρκη. 

Μάθηµα # 5 : Τα αντίθετα δεν έλκονται για πάντα 
Το «κλειδί» για μια ευτυχισμένη και υγιή σχέση είναι η επιλογή ενός συντρόφου που μας μοιάζει αρκετά, ενός προσώπου που επικυρώνει τις υπάρχουσες απόψεις και τις συνήθειές μας, αντί να προσπαθεί να μας αλλάξει. Αυτό μπορεί να ακούγεται παράξενο, αλλά τα αντίθετα δεν έλκονται για μεγάλο χρονικό διάστημα. 

Ο ρόλος που παίζουν τα κοινά στοιχεία στις αξίες, τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας, το οικονομικό υπόβαθρο, τη θρησκεία είναι ιδιαίτερα σημαντικός για την επιτυχία μιας σχέσης. Όσο περισσότερο ένα ζευγάρι μοιράζεται μια παρόμοια προοπτική, τόσο μειώνονται οι πιθανές συγκρούσεις στη σχέση των δύο συντρόφων. Είναι ζωτικής σημασίας για την επιτυχία της σχέσης το ζευγάρι να βρει κοινό έδαφος όσον αφορά τις προσωπικές του αξίες. 

Ωστόσο, η συμβατότητα είναι η μία πλευρά του νομίσματος που λέγεται υγιής σχέση, καθώς η σπίθα της έλξης προέρχεται από τις μικρές μας διαφορές. Η κοινή βάση είναι σημαντική για τη διατήρηση μιας σχέσης σε βάθος χρόνου, αλλά η συμπληρωματικότητα κάνει πραγματικά τη διαφορά όσον αφορά το σεξουαλικό πάθος. 

Τα ζευγάρια που είναι υπερβολικά όμοια καταλήγουν να έχουν μια σχέση αδελφική, προβλέψιμη, χωρίς εκπλήξεις και νέα στοιχεία. 

Ποια είναι, λοιπόν, η χρυσή τομή; Το να έχουμε έναν σύντροφο του οποίου τα πάθη διαφέρουν αρκετά από τα δικά μας, ώστε να επεκτείνουν τις εμπειρίες μας, αλλά με τον οποίο να είμαστε σε συμφωνία για τα σημαντικά θέματα, όπως π.χ. το πώς να μεγαλώσουμε τα παιδιά μας. 





ΜΑΡΙΑ ΣΤΑΜΑΤΑΚΗ, ψυχοθεραπεύτρια, 
οικογενειακή θεραπεύτρια.
http://www.vita.gr

Δευτέρα 16 Ιουνίου 2014

Πού μπορεί να φτάσει μια γνωριμία απ' το Facebook ;

Στο κατώφλι της οικονομικής κρίσης, η πρωταγωνίστρια του βιβλίου αναζητά, αν όχι τον τέλειο άντρα, τουλάχιστον έναν σύντροφο. Οι παροιμίες της αθυρόστομης γιαγιάς της, που αναβλύζουν πηγαία σε κάθε δύσκολη κατάσταση, τη βοηθάνε να εκτονωθεί, και κάποιες φορές να βρει μια λύση στα προβλήματα επικοινωνίας των δύο φύλων. Η απολαυστική περιπλάνηση μιας σύγχρονης γυναίκας, με αυτοειρωνεία και καυστικό χιούμορ, στην Αθήνα λίγο πριν έρθουν τα πάνω-κάτω.

Η Στέλλα μας χαρίζει το απόσπασμα του βιβλίου της που μιλά για την γνωριμία της μέσω Facebook με τον ανθυποπλοίαρχο Μάκη! Ποιά κατάληξη θα έχει η γνωριμία αυτή; Διάβασε το απόσπασμα και μάθε το!

Έζησα να το δω κι αυτό λοιπόν. Κάποιος ναυτικός —ανθυποπλοίαρχος, μη νομίζετε κάνας μούτσος — με στάμπαρε που γράφτηκα στην ομάδα και μου έστειλε μήνυμα ότι θα ήθελε να βγούμε για ένα καφέ.

Εγώ σε τέτοια ραντεβού δεν πάω, διότι είμαι της άποψης ότι τίποτα καλό δε θα μου προκύψει, από την άλλη όμως σκέφτομαι τώρα πως και από τα υπόλοιπα ραντεβού που βγήκα τελευταία τίποτα καλό δεν προέκυψε. Άρα ή είμαι καταραμένη ή κάτι κάνω λάθος ή τι να πω, χάλασε ο κόσμος και κανένας πια δεν ενδιαφέρεται για σοβαρή σχέση.

Νομίζω όμως πως όσοι δουλεύουν στα καράβια είναι κάπως πιο συντηρητικοί σε τέτοια θέματα, σκέφτομαι λοιπόν να πάω να τον πιω εκείνο τον καφέ ελπίζοντας στο καλύτερο.

17 Απριλίου
Ο Μάκης — έτσι τον λένε — είναι πολύ συμπαθητικός, αλλά κάπως ξενέρωτος. Η συζήτηση δεν πολυτσούλαγε, και γενικώς δεν είναι ο τύπος του άντρα που θα χτυπήσει το χέρι στο τραπέζι και θα λύσει κάποιο πρόβλημα με το που θα παρουσιαστεί. Δηλαδή δεν είναι ο τύπος του άντρα που μου αρέσει. Όχι ότι ο Μάνος, ας πούμε, μου έλυσε κάποιο πρόβλημα, αντίθετα φρόντισε ώστε να αυγατίσουν και να πολλαπλασιαστούν σαν κουνέλια σε αναπαραγωγική περίοδο τα ήδη υπάρχοντα, πάντοτε όμως υπάρχει μια εξαίρεση στον κανόνα. 

Και επίσης, αυτός τουλάχιστον χτύπαγε το χέρι στο τραπέζι. Αλλά ο κανόνας παραμένει κανόνας, δεν μπορώ να κάνω άλλη έκπτωση, δε βγαίνω, πώς το λένε. Κάποιος λόγος υπάρχει που δεν μου αρέσει, απλώς τυχαίνει αυτή τη στιγμή να μου διαφεύγει.

Μου φάνηκε λίγο μαμούχαλος ο Μάκης, αυτό πρέπει να είναι το βασικό μείον του. Επίσης μέσα από τη συζήτηση προέκυψε η διόλου ευχάριστη πληροφορία ότι όταν ξεκινά για ταξίδι, λείπει κάνα οχτάμηνο και αυτό καθόλου δεν μου άρεσε. Όχι ότι σκόπευα να κάνω χωριό μαζί του πριν το ακούσω, αλλά όταν το είπε κι αυτό άρχισα να κοιτάζω γύρω-γύρω μπας και έρθει κάποιος για να πληρώσουμε.

Φεύγοντας μου ζήτησε να ξαναβρεθούμε αύριο και μου είπε πόσο πολύ θέλει μια σχέση (κάτω από άλλες συνθήκες τώρα θα χόρευα κάποιο αυτοσχέδιο χορό θριάμβου). Απέφυγα να απαντήσω, είπα πως «θα μιλήσουμε» και την έκανα με ελαφρά.

Δεν μ' αρέσει να απορρίπτω έτσι απλά κάποιον που βγάζει πέντε χιλιάρικα το μήνα εν καιρώ κρίσης και που θέλει σοβαρή σχέση, αλλά άμα δεν μου κάνει έστω ένα μικρό, ένα τοσοδούλι κλικ, βρε αδερφέ, δε γίνεται δουλειά. Εντάξει, δεν έχω την άνεση της Γαρμπή για να ξαποστέλνω όσους δεν έχουν «αυτό το κάτι που θέλω», αλλά μη ρίξουμε και τον πήχη στα υπόγεια. Πρέπει κάπως να μου κάνει κι εμένα κούκου. Αποφάσισα λοιπόν να ξεχάσω την ιστορία και να πάω για ύπνο.

19 Απριλίου
Ο Μάκης όμως μάλλον δεν είχε την ίδια άποψη. Τα μηνύματα για να «ξαναβγούμε» και να «ξαναδοκιμάσουμε» — λες και πρόκειται για γλυκό που δεν έδεσε καλά το σιρόπι— έφταναν απανωτά στο κινητό μου τις επόμενες μέρες.

Και πάνω που βαρέθηκα να του δίνω αρνητικές απαντήσεις και άρχισα να σκέφτομαι σοβαρά την πιθανότητα να αλλάξω αριθμό, ο κύριος εξαφανίστηκε. Κι όταν λέω εξαφανίστηκε, εννοώ ότι έκοψε κάθε επαφή μαζί μου, γιατί στο facebook ζούσε και βασίλευε και αναρτούσε και ποζεράδικες φωτογραφίες αγκαλιά με ξανθά γκομενάκια σε άγνωστους ταξιδιωτικούς προορισμούς. What the fuck!

23 Απριλίου
Η πικρή αλήθεια είναι ότι δε μου αρέσει καθόλου να με φτύνουν, δηλαδή να με αγνοούν με οποιοδήποτε τρόπο. Συνήθως αυτοί που με αγνοούν, γίνονται το σκοτεινό αντικείμενο του πόθου μου πριν προλάβει να πει κανείς «είσαι ηλίθια».

Έτσι και αυτή τη φορά, ο ξενέρωτος και μάλλον κάπως άσχημος Μάκης άρχισε να φαντάζει στα μάτια μου σαν μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα περίπτωση.

Το σκέφτηκα μια και δυο — όχι πολύ σοβαρά προφανώς — και σήκωσα το ακουστικό μου, για να τον καλέσω να πιούμε ένα καφεδάκι ακόμα, να δούμε μήπως τα βρούμε λίγο καλύτερα αυτή τη φορά. Πόσο συχνά εξάλλου συναντά κανείς άντρα τόσο αφοσιωμένο στο θεσμό των σχέσεων, όσο ισχυρίζεται πως είναι ο εν λόγω κύριος;

25 Απριλίου
Ντύθηκα, στολίστηκα και λαμπερή σαν την πυγολαμπίδα πήγα στο δεύτερο ραντεβού μου με τον ανθυποπλοίαρχο, τον οποίο αυτή τη φορά έβλεπα με άλλο —πιο θολωμένο— μάτι.
Δεν νομίζω ότι η κουβέντα τσούλαγε και πολύ καλύτερα αυτή τη φορά, αποφάσισα λοιπόν να βοηθήσω λίγο τα πράγματα πηγαίνοντας μετά από το σπίτι του. 

Το σεξ δεν ήταν ιδιαίτερα εντυπωσιακό — για την ακρίβεια θα μπορούσε να εντυπωσιάσει μονάχα με την κακοτεχνία της η συγκεκριμένη performance — κι ας με συμβούλευε η γιαγιά μου από τότε που μπήκα στα δεκαοχτώ πως άμα σε γαμήσει κανένας πρέπει να είναι μάστορας, οπότε την έκανα όσο πιο γρήγορα μπορούσα, σίγουρη ότι τα τηλεφωνήματα θα πέσουν βροχή και ο ναυτικός θα κολλήσει πάνω μου σαν
χταπόδι σε γλυστερό βράχο. Γιατί αυτός μπορεί να έχει τα χάλια του τα μαύρα, αλλά εγώ συναγωνίζομαι χαλαρά τη συμπατριώτισσα Σάσα — όχι τη Μπάστα, τη Γκρέι.

Κούνια που με κούναγε. Ο Μάκης εξαφανίστηκε και με έγραψε εκεί όπου δεν πιάνει μελάνι. Ω ναι, ο ανθυποπλοίαρχος αποδείχτηκε ένας ακόμα ανθυπομαλάκας που ήταν και κότα μέσα σε όλα, αφού μπήκε στη διαδικασία να κάνει ολόκληρη ιστορία μόνο και μόνο για να με ψήσει να του κάτσω. Κι αυτό που με εξαγριώνει πάνω από όλα είναι ότι έδωσα σε έναν ηλίθιο την ικανοποίηση να λέει ότι έχει πάει μαζί μου, και δεν εννοώ ότι έχει πάει μαζί μου για καφέ.

Γιατί καλά να μας δουλεύουν οι έξυπνοι, οι ψυχασθενείς, οι παλιοί μας φίλοι, αλλά να μας δουλεύουν και οι μούτσοι που ποιος ξέρει με τι βαθμολογία υπό του δέκα χώθηκαν στο ΤΕΙ και νομίζουν ότι κάτι κάνουν, αυτό πάει πολύ! Να σκατά που δεν είχαμε.

Δεν φταίει κάνας άλλος όμως, εγώ φταίω που κάνω γνωριμίες μέσω facebook με βλαμμένους. Αφήστε που όταν ψαχούλευα τη σελίδα του χτες, ανακάλυψα ότι καίγεται σε μια εφαρμογή που λέγεται «are you interested». Και επειδή ήμουν πολύ interested να μάθω περί τίνος πρόκειται, πήρα τηλέφωνο την κολλητή μου να μάθω τα νέα της και με την ευκαιρία τη ρώτησα και για την εφαρμογή, στην οποία καίγεται ο καλός μου νυχθημερόν. 

Τολμώ να πω ότι καθόλου δεν χάρηκα, όταν μου εξήγησε τι εστί βερίκοκο. Φαίνεται πως εκεί ψαρεύουν γκομενάκια όλοι οι καυλάντηδες εραστές και κάνουν γνωριμίες με σκοπό το σεξ. Όσο εγώ μπαινοβγαίνω σε σχέσεις αμφιβόλου χρονικής διάρκειας και ποιότητας, φαίνεται πως το greek kamaki έγινε social networking και πλέον δεν ξέρει κανείς από πού να φυλαχτεί.

Σκόραρα ένα παραδοσιακό μαλάκα τελικά και πολύ θα ήθελα να πω ότι τουλάχιστον ήταν η τελευταία κακή γνωριμία μου και ησύχασα, αλλά φυσικά τίποτα τέτοιο δεν μου συνέβη. Λες και δεν έχω γνωρίσει ήδη αρκετούς εκεί έξω, πρέπει τώρα να διευρύνω τον κύκλο μου και μέσω ίντερνετ.

Είμαι άξια της μοίρας μου. Ελπίζω ο ΟΤΕ να μου κόψει τη σύνδεση λόγω απεριόριστης βλακείας ή κάτι τέτοιο. Θα μείνω για πάντα αστεφάνωτη και η μόνη επίσκεψη που θα κάνω στον Καίσαρη θα είναι για κάποια χρυσή πλακέτα με το όνομα μου, από αυτές που φοράνε πλέον μονάχα κάτι υπέργηρες γεροντοκόρες. Και αυτήν θα πρέπει να την πουλήσω στο τέλος, γιατί σύνταξη δε νομίζω να μου δώσει ποτέ κανείς. Well done.

Συμπέρασμα : Τίποτα καλό δε θα μου συμβεί αν βγαίνω με άγνωστους από το facebook. Και όχι, η απελπισία που με βαρά αλύπητα δεν είναι δικαιολογία. Η βλακεία επίσης.


Η συγγραφέας Στέλλα Καραμπακάκη μοιράζεται μαζί μας ένα απόσπασμα από το νέο της βιβλίο, "Ένα Μπακούρι στην Αθήνα", που κυκλοφορεί στα βιβλιοπωλεία από τις "Εκδόσεις Πολύτροπον".




http://www.womenonly.gr

Tα 10 χαρακτηριστικά που αγαπάμε στους άντρες....!!!!!

Είναι πολλά αυτά που μας εκνευρίζουν, που μας θυμώνουν, και πολλά αυτά που δεν μπορούμε να καταλάβουμε στα αγόρια... Υπάρχουν όμως και αυτά τα 10 χαρακτηριστικά των άντρων, εξαιτίας των οποίων δεν μπορούμε να ζήσουμε χωρίς αυτούς...

1. Η αγκαλιά τους : Αυτή η τεράστια αγκαλιά που προκύπτει από τον κατά πολύ μεγαλύτερο θώρακά του, εν συγκρίσει με τον δικό σου... Αυτή η αγκαλιά που μέσα της χώνεσαι, χάνεσαι και προστατεύεσαι από ότι και αν έχει συμβεί...

2. Η κατασκευή τους : Το γεγονός ότι είναι κατασκευασμένοι και φτιαγμένοι για να επιδιορθώνουν τα υδραυλικά, να συναρμολογούν τα έπιπλα, να αλλάζουν τις λάμπες, να κάνουν όλα αυτά που εσύ όσο και αν προσπαθείς, απλά δεν μπορείς...

3. Η ευαίσθητη πλευρά τους : Όσο καλά και αν την κρύβουν, οι άντρες έχουν πιο ευαίσθητες κεραίες από τις γυναίκες. Ανεξάρτητα από το γεγονός ότι δεν εξωτερικεύουν τις ευαισθησίες τους τόσο εύκολα, θα σε εκπλήξει αυτή η διαφορετική τους πλευρά που θα την μοιραστούν μαζί σου, μόνο όταν αισθανθούν απόλυτα κοντά σου...

4. Η μυρωδιά τους : Το aftershave τους, το body wash τους. Η κολώνια τους. Το φυσικό τους άρωμα . Είναι από αυτά που απλά δεν μπορούμε να αντισταθούμε!

5. Το μυαλό τους : Έχει αποδειχθεί επιστημονικά ότι ο αντρικός εγκέφαλος λειτουργεί διαφορετικά από ότι ο γυναικείος... Μας τρελαίνει που είναι πιο πρακτικός, πιο συγκεκριμένος, και με πιο καθαρή οπτική απέναντι στα πράγματα.

6. Η αίσθηση του χιούμορ τους : Ο τρόπος που σε μιμείται, ο τρόπος που σε κάνει να γελάς, τα μικρά σας εσωτερικά αστεία, το χιούμορ που επιστρατεύει στις δύσκολες στιγμές... Αυτός ο παράδεισος!

7. Η προστατευτικότητά τους : Δεν υπάρχει τίποτα πιο ερωτεύσιμο από έναν άνδρα που σου κρατάει το χέρι όταν περνάτε τη διάβαση πεζών, που σου δίνει το σακάκι του γιατί κρυώνεις, που δεν «παίρνει» τα μάτια σου όταν κυκλοφορείτε βράδυ. Από αυτόν τον άντρα που νοιάζεται ειλικρινά για το αν πεινάς, αν κρυώνεις, ή αν φοβάσαι...

8. Τα ρούχα τους : Και ειδικά αυτά τα τεράστια του πουκάμισα, που τα «δανείζεσαι» χωρίς επιστροφή, τα oversided sweaters μέσα στα οποία χάνεσαι, και κουβαλούν πάντα την μυρωδιά του.

9. Η λογική και η ηρεμία τους να αντιμετωπίζουν τα προβλήματα : Όταν εσύ τα χάνεις, πελαγώνεις και νιώθεις τη γη να χάνεται κάτω από τα πόδια σου… Έρχεται η δική του σκέψη που τα απλοποιεί και τα εξομαλύνει όλα….

10. Το πάθος τους για εμάς : Ακόμα και όταν είσαι άρρωστη, όταν υποφέρεις από κράμπες περιόδου, όταν τον ταλαιπωρείς με τις κυκλοθυμίες σου, και παρόλα αυτά, αυτός είναι εκεί για σένα… Και μόνο για σένα!




Ευτυχία Φράγκου
http://www.shape.gr

Αν αναρωτιέστε «μα γιατί τραβάω όλους τους προβληματικούς;» - Ματθαίος Γιωσαφάτ.....!!!!!

Πόσες δεν έχουμε πει την περίφημη φράση «μα γιατί τραβάω όλους τους προβληματικούς;». Μάθετε λοιπόν τις βαθύτερες αιτίες των ερωτικών σας επιλογών. 

Συνήθως οι λόγοι που επικαλούμαστε για να εξηγήσουμε γιατί ερωτευτήκαμε ή και παντρευτήκαμε τον άνθρωπο που είναι δίπλα μας είναι προφανείς και κατανοητοί από το κοινωνικό πλαίσιο: ο χαρακτήρας, η μόρφωση, η εξωτερική εμφάνιση, η σεξουαλική επαφή, λόγοι οικονομικοί ή και κοινωνικοί.

Οι βαθύτεροι όμως λόγοι είναι καλά κρυμμένοι μέσα μας «Η επιλογή συντρόφου την οποία εμείς οι ψυχαναλυτές ονομάζουμε ανακλητική είναι η ωριμότερη, αυτή που οδηγεί στο μικρό ποσοστό του 10 με 20% που είναι οι ευτυχισμένοι γάμοι», εξηγεί ο ψυχίατρος-ψυχαναλυτής κ. Ματθαίος Γιωσαφάτ, ειδικός σε θέματα γάμου και οικογενειακής θεραπείας στο womenonly.gr. 

«Τι σημαίνει αυτό; Όταν έχουμε μια καλή μαμά και περάσουμε καλά, μαθαίνουμε να συγχωρούμε και τα ελαττώματά της, όπως ένας ώριμος άνθρωπος. Αποδεχόμαστε λοιπόν και τα ελαττώματα του συντρόφου μας και φτιάχνουμε μια καλή σχέση. Αυτό σημαίνει ότι έχουμε περάσει ομαλά και το οιδιπόδειο, δεν έχουμε μεγάλο άγχος αποχωρισμού, προδοσίας. Αποδεχόμαστε, π.χ., ότι η μαμά έκανε κι άλλο παιδί. Ή ξέρω ως παιδί ότι μ' αγαπάει, αλλά ανακάλυψα ότι αγαπά και τον μπαμπά, αλλά κι εγώ αγαπάω τον μπαμπά, άρα όλοι αγαπιόμαστε! 

Οπότε θα κάνω κι εγώ το ίδιο όταν μεγαλώσω με το σύντροφό μου». Οι λόγοι λοιπόν της επιλογής του ερωτικού συντρόφου βασίζονται στη σχέση με τη μητέρα και τον πατέρα, τη δική τους σχέση και τη σχέση μας μαζί τους.

Αναζητώντας τη ρίζα του προβλήματος
«Οι περισσότεροι μεγαλώνουμε με μαμάδες που δεν είναι επαρκείς, με μαμάδες που δεν έχουν μάθει να προσφέρουν αγάπη, να καταλαβαίνουν τις ανάγκες του μωρού», μας λέει ο κ. Γιωσαφάτ. «Και το μωρό επικοινωνεί με μη λεκτική συμπεριφορά για να ζητήσει αυτά που του λείπουν, κλαίει, αρρωσταίνει, γρατσουνάει, κλοτσάει κ.λπ. 

Στα ζευγάρια είναι πολύ έντονη αυτή η μεταβίβαση της πρώτης σχέσης, των πρώτων μη λεκτικών φόβων και συναισθημάτων. Γι' αυτό και τα ζευγάρια μαλώνουν, ιδιαίτερα αν ο πρώτος χρόνος δεν ήταν καλός, αν ήταν στερημένος από ζεστασιά, χάδια, αγκαλιές. Ξέρετε ότι υπάρχουν άνθρωποι που δεν μπορούν να χαϊδέψουν τρυφερά ο ένας τον άλλο;». Η επιλογή λοιπόν σε αυτές τις περιπτώσεις κουβαλά πάρα πολλά πράγματα που δεν έχουν λυθεί μέσα μας.

Στόχος η επιθυμητή μητέρα
«Τα προβλήματα της πρώτης μας σχέσης με τη μητέρα δημιουργούν και τους προβληματικούς έρωτες», υπογραμμίζει ο κ. Γιωσαφάτ. «Περιμένεις τότε όχι μόνο να βρεις μια κανονική γυναίκα, έναν κανονικό άντρα, αλλά ένα σύντροφο που θα την αντικαταστήσει σε καλύτερη έκδοση, θέλεις την επιθυμητή μητέρα. Αυτό δημιουργεί τον έρωτα, τον πιο παθιασμένο. Όχι όμως τον πραγματικό έρωτα. 

Γιατί σε αυτή την περίπτωση ψάχνουμε ένα ιδανικό που θα μας αγαπήσει, θα μας εκτιμήσει γι αυτό που είμαστε, όπως έπρεπε να το κάνει η μαμά. Κι όσο πιο πολύ περιμένει κανείς την επιθυμητή μητέρα, τόσο πιο πολύ την εξιδανικεύει. Είναι μια ναρκισσιστική ανάγκη. Όταν ακούσετε: Μια μόνο γυναίκα με έχει καταλάβει, εσύ, οι άλλες ήταν όλες... να καταλάβετε ότι πρέπει να απομακρυνθείτε γρήγορα απ αυτόν τον άνθρωπο! Σας βάζει στοιχεία που πιθανώς δεν έχετε!».

Διαλέγουμε αυτόν που μας μοιάζει
Έχετε σκεφτεί γιατί παραπονιόμαστε ότι τραβάμε μόνο προβληματικές περιπτώσεις στην ερωτική μας ζωή; Μήπως δεν φταίνε μόνο οι άλλοι; «Γιατί δεν τράβηξες κανέναν άλλο; θα ρωτούσα εγώ», λέει ο κ. Γιωσαφάτ. «Πρέπει να καταλάβουμε ότι δεν μπορούμε να ταιριάξουμε με κάποιον ωριμότερο ψυχικά από εμάς. Δεν θα συντονιστούμε. Και δεν έχει να κάνει ούτε με την ευφυϊα ούτε με την ικανότητά μας σε άλλους τομείς όπως το εργασιακό. Εκεί μπορεί να διαπρέπουμε. Άλλο όμως είναι η συναισθηματική ωριμότητα».

Ο πραγματικός έρωτας!
«Ο έρωτας κρατάει το πολύ ένα χρόνο», τονίζει ο κ. Γιωσαφάτ. «Ο ανακλητικός έρωτας, ο πρώτος για τον οποίο μιλήσαμε, που δεν είναι τόσο έντονος αρχικά, ωριμάζει σιγά σιγά. Αρχίζει ο ένας να ερωτεύεται τον άλλο με το χρόνο που του αφιερώνει και τον γνωρίζει. Αυτόν λέω εγώ πραγματικό έρωτα. Αντιλαμβάνομαι ότι ο άλλος είναι κάτι εξαιρετικό για μένα, γιατί με έπεισε και τον έπεισα γι αυτό».

Τα στάδια της ψυχικής ανάπτυξης 
«Για να έχεις μια καλή σχέση πρέπει να περάσεις τις ανάγκες του πρώτου έτους, τη μεγάλη εξάρτηση. Δεν πήρα πολλά από τη μάνα μου στον πρώτο χρόνο; Τότε ψάχνω μια γυναίκα - μαμά. Δεν δίνω και τόση σημασία στο σεξουαλικό. Κι αυτή η σχέση δεν πάει καλά γιατί διαλέγεις παρόμοιο τύπο συντρόφου. Στην αρχή φαίνεται ότι ο ένας θα φροντίσει τον άλλο και μετά και οι δυο περιμένουν τον άλλο να τους φροντίσει», εξηγεί ο κ. Γιωσαφάτ. 

«Στο δεύτερο έτος, το πρωκτικό στάδιο, το παιδί μαθαίνει με τη μάνα την αυτονομία, είναι η περίοδος της εναντίωσης. Αν δεν πάει καλά, αργότερα στη σχέση ο ένας θα προσπαθεί να επιβληθεί στον άλλο! Το τρίτο στάδιο είναι το φαλλικό, όπου το σεξ πηγαίνει στα γεννητικά όργανα. Αν πάει κάτι στραβά, διαλέγεις μια γυναίκα που σου αρέσει σεξουαλικά, αλλά αυτό εξαντλείται γρήγορα. Κι από εκεί και πέρα έχεις άλλες ανάγκες που δεν σου τις καλύπτει. 

Ο τέταρτος χρόνος που πάλι δεν πάει καλά είναι ο οιδιποδειακός, στάδιο που στην ανάπτυξη αντιστοιχεί γύρω στα 5 χρόνια του παιδιού. Εκεί υπάρχει πρόβλημα γιατί δεν θέλεις πολύ ερωτικά το σύντροφό σου. Αν καταφέρεις και πάρεις κάποιον που σου θυμίζει τη μαμά (ή τον μπαμπά), έχεις προβλήματα σεξουαλικά: στύσης, πρόωρης εκσπερμάτισης κ.λπ.».

Ζήτημα ισορροπίας
«Μια καλή σχέση προϋποθέτει ότι έχουμε περάσει σχετικά ομαλά αυτά τα στάδια : θέλεις να έχεις ένα μίνιμουμ εξάρτησης, να έχεις αυτονομία, αλλά δεν σου αρέσει να πατάς τον άλλο στο λαιμό. Θέλεις να κάνεις σεξ και να σου αρέσει, δεν ικανοποιείσαι όμως μόνο με αυτό. Τότε η σχέση εξελίσσεται σε αγάπη, σε έρωτα και μπορεί να κρατήσει. Δεν περιμένεις τόσο πολλά από τον άλλο, ενώνεις δυο ζωές, οι οποίες όμως δεν γίνονται ποτέ μια», τονίζει ο κ. Γιωσαφάτ.

Και τώρα τι κάνουμε;
«Μπορεί να ακούγονται λίγο απαισιόδοξα όλα αυτά, αλλά είναι η πραγματικότητα», παρατηρεί ο κ. Γιωσαφάτ. «Το πρώτο πράγμα που λέω είναι να βρεις μια καλή μαμά, με την ψυχοθεραπεία, ατομικά ή σε ομάδες, που βοηθούν πάρα πολύ τους ανθρώπους. Λέω επίσης κι έχω παρεξηγηθεί γι αυτό να μπορούν οι γυναίκες να είναι κοντά στο παιδί τους τον πρώτο χρόνο της ζωής του. 

Προτείνω συχνά και κάτι που ακόμα μοιάζει ουτοπικό : να γίνονται μαθήματα ζωής από το δημοτικό στα σχολεία, υπό μορφή ομάδας με εκπαιδευμένους δασκάλους. Το άλλο βήμα είναι ο διάλογος, που είναι δύσκολο βέβαια. Πάντα είχαν οι άνθρωποι προβλήματα και πάντα έβρισκαν τρόπους να τα αντιμετωπίσουν. Πρέπει να είμαστε και λιγάκι αισιόδοξοι». ΄

Άλλο έρωτας, άλλο αγάπη
«Δυο άνθρωποι είναι καθρέφτης ο ένας για τον άλλο. Οι ερωτευμένοι κοιτάζονται και θαυμάζονται αυτό δεν είναι αγάπη! Είναι ένα πολύ ευχάριστο αίσθημα, που οδηγεί σχεδόν πάντα σε φασαρίες. Γιατί την επόμενη μέρα που θα τον/τη δείτε θα έχετε ήδη μια μικρή απογοήτευση. 

Στην πρώτη επαφή δεν ξέρουμε τίποτα για τον άλλο, όσο προχωρά η επαφή όμως αρχίζει η απο-εξιδανίκευση». Εκεί εμφανίζεται η εσωτερική παλινδρόμηση, που δηλώνει την τάση του ανθρώπου να υπαναχωρήσει φοβισμένος και να κλείσει τις πόρτες επικοινωνίας για τη νέα σχέση.




Όλοι φοβούνται το '' σ'αγαπώ ''......!!!!!!

Μήπως ο σύντροφός σου είναι σιωπηλός μπροστά στις δύο αυτές λεξούλες; Εσύ από την πλευρά σου προσπαθείς συνεχώς να τον αποκωδικοποιήσεις για να δεις τι νιώθει για σένα;

Όποιος κι αν είναι ο λόγος που δεν σου εκφράζει τα συναισθήματά του υπάρχουν τα σιωπηλά σημάδια, που αποκαλύπτουν αν σε αγαπάει, ακόμα και αν δεν στο λέει ποτέ...

Και να θυμάσαι ότι τελικά οι πράξεις μιλάνε περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη προφορική δήλωση...

1. Σου δίνει παθιασμένα με μεγάλη διάρκεια φιλιά
2. Οι φίλοι του σε αγαπάνε
3. Σου χαμογελάει αφού σε φιλάει
4. Σε ακούει προσεκτικά
5. Σου πιάνει το χέρι με δική του πρωτοβουλία όταν είστε έξω

6. Σε παίρνει τηλέφωνο ή σου στέλνει μήνυμα χωρίς κανέναν απολύτως λόγο
7. Γελάει συχνά
8. Σε αγγίζει αυθόρμητα
9. Σου κάνει δώρα με νόημα
10. Μένει μαζί σου για να παρηγορήσει όταν το χρειάζεσαι

11. Μιμείται πολλές από τις συμπεριφορές σου και τα αστεία σου
12. Όπου κι αν είστε πάντα σε κοιτάει στα μάτια
13. Σε κοιτάει και πιάνει τα μαλλιά του ταυτόχρονα; Θέλει να σου πει σ'αγαπώ, αλλά αγχώνεται!