Γιατί δεν λειτουργεί το '' Μυστικό '' .....!!!!!!!!

Φαντάζομαι οι περισσότεροι έχουμε διαβάσει το "Μυστικό" της Rhonda Byrne και πιθανότατα έχουμε εφαρμόσει όσα προτείνει προσπαθώντας να καλυτερέψουμε τη ζωή μας και να υλοποιήσουμε όσα ονειρευόμαστε. Φυσικά το ίδιο έχω κάνει κι εγώ χωρίς, όμως, ιδιαίτερη επιτυχία. Σίγουρα ένιωσα αισιοδοξία στη σκέψη ότι με απλές πρακτικές θα μπορούσα να πραγματοποιήσω τα όνειρά μου και βρισκόμουν σε κατάσταση ευεξίας για ένα μεγάλο διάστημα. 

Όταν, όμως, τίποτα δεν άλλαξε, ξαναγύρισα στη προηγούμενη κατάσταση της βαθιάς πεποίθησης ότι αυτά συμβαίνουν σε κάποιους άλλους και ότι η δική μου πορεία είναι συγκεκριμένη και πιθανώς τίποτα δεν μπορεί να την αλλάξει.

Ψάχνοντας αργότερα και διαβάζοντας Αμερικάνους, κυρίως, καθοδηγητές προσωπικής ανάπτυξης και θεραπευτές διαπίστωσα ότι το "Μυστικό" είναι αρκετά απλοϊκό για να απευθύνεται σ' ένα ευρύ κοινό αλλά σίγουρα από μόνο του δεν παρέχει τη φόρμουλα της επιτυχίας.

Η βασική θεωρία του Μυστικού είναι ότι οι ζωές μας είναι το αποτέλεσμα των επιλογών που κάνουμε, των προθέσεων, των σκέψεων και των συναισθημάτων μας και φυσικά των πράξεών μας. Αυτό, όμως, δεν ήταν ποτέ μυστικό για τους ανθρώπους που χρόνια αναζητούν τους λόγους που η ζωή τους βρίσκεται σε μια συγκεκριμένη κατάσταση. 

Η σύγχρονη ψυχολογία υποστηρίζει το ίδιο πράγμα. Επίσης, μιλάει για τη δύναμη της πρόθεσης και το νόμο της Έλξης. Αν θέσουμε μια πρόθεση, την οραματιζόμαστε και πείσουμε τον εαυτό μας να αισθανθεί σαν να έχει ήδη πραγματοποιηθεί, τότε μετά από λίγο έλκουμε αυτό που επιθυμούμε στη ζωή μας. Τόσο απλά.

Να, λοιπόν, οι λόγοι για τους οποίους θεωρώ ότι το Μυστικό δεν μας είπε όλα τα μυστικά :

1. Υποστηρίζει ότι αν θέσουμε συνειδητά μια πρόθεση μπορούμε να την έλξουμε. Παραβλέπεται ο καθοριστικός ρόλος του υποσυνείδητου όπου είναι αποθηκευμένες πεποιθήσεις και εμπειρίες από τα παιδικά μας χρόνια, οι μνήμες των κυττάρων, ίσως που έρχονται σε πλήρη αντίθεση και επομένως εμποδίζουν αυτό που θέλουμε συνειδητά. 

Οι περισσότερες εφαρμογές του νόμου της Έλξης δεν αποδίδουν γιατί εμπλέκουν το συνειδητό νου, όπως όταν χρησιμοποιούμε θετικές επιβεβαιώσεις. Έχουμε πρόσβαση στο συνειδητό κομμάτι του νου που αποτελεί μόνο το 10% και παραβλέπουμε το υπόλοιπο 90% που αφορά στο υποσυνείδητο. 

Αν, για παράδειγμα, θέλω να αποκτήσω χρήματα αλλά έχω τη βαθιά πεποίθηση ότι οι πλούσιοι είναι διεφθαρμένοι και έχουν ξεπουλήσει κάθε ηθική αξία στο βωμό του χρήματος, τότε υποσυνείδητα θα σαμποτάρω την ευημερία μου. Ποιές είναι λοιπόν οι πιθανότητες το 10% να επικρατήσει στο 90%; Μάλλον ελάχιστες. 

Αυτό που θα πρέπει να κάνω πρώτα απ' όλα είναι να φέρω στο φως τις υποσυνείδητες εγγραφές, να καταλάβω τι είναι αυτό που μ' εμποδίζει να ζήσω τη ζωή που ονειρεύομαι και ν' απελευθερώσω την παγιδευμένη ενέργεια. Γιατί τα πάντα γύρω μας και μέσα μας, οι σκέψεις, τα συναισθήματα είναι ενέργεια.

2. Το Μυστικό επικεντρώνεται σ' αυτά που θέλουμε αλλά δεν έχουμε. Όσο κι αν οραματιζόμαστε ή φερόμαστε σαν να ζούμε ήδη τη ζωή των ονείρων μας, το υποσυνείδητο ξέρει ότι προσποιούμαστε. Επομένως, αυτό που καταγράφεται τελικά είναι η έλλειψη και η σφοδρή επιθυμία για υλικά που βρίσκονται εκεί έξω, μακριά από μας. 

Ο νόμος της Έλξης, όμως, βασίζεται σ' αυτό που είσαι όχι σ' αυτά που έχεις. Αφορά την έλξη της ψυχής, του πνεύματος, της συνείδησης. Οι ανάγκες της συνείδησης είναι απλές. Θέλει να εκφράζεται, να διευρύνεται, να γιορτάζει τη ζωή. Η συνείδηση είναι η έκφρασή μας. 

Αν αναζητάς την αγάπη σ' ένα σύντροφο, μόνο όταν γίνεις ένα άτομο που ακτινοβολεί αγάπη, ολοκλήρωση, ευγνωμοσύνη θα δημιουργήσεις τις κατάλληλες συχνότητες για να την έλξεις. Έλκεις αυτό που είσαι. Ο νόμος της Έλξης δεν είναι μια διανοητική άσκηση. Δεν πραγματοποιείται με τον οραματισμό και τις θετικές επιβεβαιώσεις.

3. Σ' όλο το βιβλίο δίνεται τεράστια σημασία στο πόσο σημαντικό είναι να σκεφτόμαστε θετικά και αποκλείουμε τις αρνητικές σκέψεις και τα αρνητικά συναισθήματα, Για όσους το δοκίμασαν ξέρουν πως αυτό είναι ανθρωπίνως αδύνατον. 

Αν δεν παρατήσουμε την προσπάθεια σύντομα, το μόνο που θα καταφέρουμε είναι να εγκλωβιστούμε σε μια σχιζοφρενική κατάσταση όπου θα παριστάνουμε τους χαρούμενους ενώ θα συσσωρεύουμε κάτω απ' το χαλί τόνους αρνητικών συναισθημάτων που κάποια μέρα αργά ή γρήγορα θα ξεχειλίσουν και θα μας κατακλύσουν όλα μαζί. 

Αυτό που πρέπει να καταλάβουμε είναι ότι η ανθρώπινη φύση μας περιλαμβάνει το θετικό και το αρνητικό, το καλό και το κακό. Όσο βρισκόμαστε σ' αυτή τη ζωή δεν μπορούμε να αρνηθούμε και να καταπιέσουμε την ανθρωπινότητά μας. Όχι μέχρι ν' αναληφθούμε, τουλάχιστον.

Αν σκέφτομαι μόνο θετικά ή αρνητικά βλέπω μόνο τη μισή εικόνα και περιορίζω τον εαυτό μου. Είμαστε το σύνολο από τα προτερήματα και τα ελαττώματά μας, τις όμορφες και τις κακές εμπειρίες μας. Βρισκόμαστε εδώ σ'αυτή τη στιγμή της ζωής μας εξαιτίας όλων αυτών. 

Αναζητούμε μια καλύτερη και πιο ολοκληρωμένη ζωή εξαιτίας όλων αυτών των εμπειριών. Το να νιώθουμε ενοχές για τα αρνητικά και τις αποτυχίες μας και να προσπαθούμε να τα διαγράψουμε σίγουρα δεν προσφέρει σε μια πιο θετική δόνηση. Πολλοί άνθρωποι προσπαθούν ν' αλλάξουν κάτι που έχει γίνει κι αυτό είναι μάταιο. Όταν ζητάμε οτιδήποτε από το Σύμπαν, εκφράζουμε τον περιορισμό μας. 

Το αντίθετο είναι να εκφράζουμε ευγνωμοσύνη γι' αυτά που έχουμε ήδη. Όταν αγκαλιάσουμε όλα τα κομμάτια του εαυτού μας, παρηγορήσουμε τα πληγωμένα μέρη μας και νιώσουμε ευγνωμοσύνη για όλα αυτά που μας έφεραν μέχρι εδώ ότι κι αν ήταν, δεν θα κρύβουμε πια παλιούς σκελετούς στη ντουλάπα που θα μας φοβίζουν και θα είμαστε έτοιμοι να πάμε παρακάτω.

Γιάννα Ντουδεσκέα

http://yannad.blogspot.gr

Κι όμως, άνδρες και γυναίκες είναι και οι δύο από τον πλανήτη Γη.....!!!!!!!

                

Άνδρες και γυναίκες θεωρείται παραδοσιακά ότι χαρακτηρίζονται από τόσο διαφορετικά στοιχεία προσωπικότητας, ώστε θα μπορούσαν κάλλιστα να προέρχονται από διαφορετικούς πλανήτες. Η ιδέα, ωστόσο, ότι τα δύο φύλα είναι εντελώς διαφορετικά καταρρίφθηκε πρόσφατα από μία έρευνα η οποία έδειξε ότι χαρακτηριστικά όπως η ενσυναίσθηση δεν είναι κτήμα μόνο του ενός φύλου.

Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι παρόλο που υπάρχουν μικρές διαφορές στο μέσο όρο μεταξύ ανδρών και γυναικών σε ό,τι αφορά κάποια χαρακτηριστικά όπως η επιθετικότητα, οι ομοιότητες μεταξύ των δύο ομάδων είναι τόσο μεγάλες ώστε κανένα γνώρισμα δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως ανδρικό ή γυναικείο.

Τα ευρήματα αυτά εξηγούν γιατί τα ζευγάρια ομοφυλοφύλων ανδρών και γυναικών καυγαδίζουν για τα ίδια πράγματα για τα οποία καυγαδίζουν και οι ετεροφυλόφιλοι. Δεν είναι το φύλο αλλά τα προσωπικά χαρακτηριστικά του κάθε ατόμου αυτά που δημιουργούν τριβές στις σχέσεις, λένε οι ψυχολόγοι.

Στο Περιοδικό Προσωπικότητας και Κοινωνικής Ψυχολογίας (Journal of Personality and Social Psychology) οι ερευνητές δήλωσαν: “Ενάντια στους ισχυρισμούς δημοφιλών τίτλων της εκλαϊκευμένης ψυχολογίας όπως 'Άντρες από τον Άρη, γυναίκες από την Αφροδίτη'' είναι αναληθές το ότι άνδρες και γυναίκες σκέφτονται σχετικά με τη σχέση τους με ποιοτικά διαφορετικούς τρόπους”.

Οι ψυχολόγοι ξαναανέλυσαν δεδομένα από 13 πρότερες έρευνες, οι οποίες είχε προηγουμένως θεωρηθεί ότι έβρισκαν σημαντικές ψυχολογικές διαφορές μεταξύ των φύλων, και οι οποίες γενικά βασίζονταν σε απαντήσεις ερωτηματολογίων. 

Συνολικά ανέλυσαν δεδομένα από 13.300 ανθρώπους, τα οποία συμπεριελάμβαναν πληροφορίες σχετικά με 122 χαρακτηριστικά, όπως σεξουαλικότητα και οικειότητα. Επίσης ανέλυσαν τα “πέντε μεγάλα” χαρακτηριστικά που καθορίζουν την προσωπικότητά μας: εξωστρέφεια, ανοιχτοσύνη, ευσυνειδησία, τερπνότητα και συναισθηματική σταθερότητα.

Αυτό που βρήκαν είναι ότι, παρόλο που κάποιες στερεοτυπικές δραστηριότητες, όπως το μποξ ή η χρήση καλλυντικών, ήταν πολύ συχνότερες μεταξύ ατόμων του ενός από τα δύο φύλα, ένας τέτοιος διαχωρισμός δεν υπήρχε για τα περισσότερα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας.

Πολλοί από τους άρρενες συμμετέχοντες βρέθηκαν να έχουν ανεπτυγμένη ενσυναίσθηση, μία ιδιότητα η οποία παραδοσιακά θεωρείται “θηλυκή”, ενώ συχνά οι γυναίκες ήταν καλές στα μαθηματικά, κάτι που λέγεται πως είναι “αρσενικό” ταλέντο.

Υπήρχαν γενικώς διαφορές μεταξύ των φύλων κατά μέσο όρο, αλλά ουσιαστικά σε όλες τις κατηγορίες υπήρχε μεγάλη διαφοροποίηση εντός του κάθε φύλου, κάτι που σημαίνει ότι κανένα χαρακτηριστικό δεν μπορεί να “περιγράψει” κάθε φύλο.

Τα άτομα που έφεραν ένα άκρος στερεοτυπικό αποτέλεσμα σε μία κατηγορία δεν έφεραν απαραιτήτως το ίδιο αποτέλεσμα σε άλλες κατηγορίες, δηλαδή ένας άντρας με υψηλή επιθετικότητα μπορεί να μην είχε σε μεγαλύτερο βαθμό από μια γυναίκα άλλα χαρακτηριστικά που θεωρούνται “αρσενικά”, όπως η ικανότητα στα μαθηματικά, πρόσθεσαν οι ερευνητές.

Ο καθηγητής Χάρυ Ρέις (Harry Reis) του Πανεπιστημίου του Ρότσεστερ (Rochester University), ένας από τους συγγραφείς της μελέτης, είπε: “Οι άνθρωποι αντιμετωπίζουν τα φύλα ως ξεχωριστές κατηγορίες. 

''Αγόρι ή κορίτσι;'' είναι η πρώτη ερώτηση που τίθεται στους γονείς ενός νεογέννητου, και το φύλο παραμένει κατά τη διάρκεια της ζωής ενός ατόμου ως το πιο επίμονο χαρακτηριστικό που χρησιμοποιείται για να διαχωρίσει κατηγορίες μεταξύ των ανθρώπων. 

Αυτό που βρήκαμε είναι ότι, στην συντριπτική τους πλειοψηφία, οι άντρες και οι γυναίκες δεν ανήκουν σε διαφορετική κατηγορία. Ίσως υπάρχουν χαρακτηριστικά που διαθέτουν περισσότερο οι άντρες ή οι γυναίκες, αλλά δεν ισχύει το ότι άνδρες και γυναίκες είναι ουσιαστικά και δραματικά διαφορετικοί μεταξύ τους σε αυτά τα ίδια χαρακτηριστικά.”

Ιωάννα Αρκά 

telegraph.co.uk

http://antikleidi.com/author/helleniccuisine/

http://antikleidi.com

Κάνε το δηλητήριο, γιατρικό. Γιατί θα έπρεπε να καλωσορίζουμε τα εμπόδια.....!!!!!

Ποιο είναι το χειρότερο πρόβλημα που έχετε τώρα; Έχετε χάσει το σπίτι σας; Τη δουλειά σας; Ανησυχείτε μήπως τα χάσετε; Ή μήπως αντιμετωπίζετε μια φοβερή ασθένεια; Οι Βουδιστές λένε οτι, όλοι οι άνθρωποι είναι προικισμένοι με την έμφυτη ικανότητα να δημιουργούν αξία, μέσα από οποιαδήποτε κατάσταση, ανεξάρτητα από το πόσο απαίσια ή/και τραγική είναι αυτή.

Σε αντίθεση με την αόριστη ιδέα ότι, πάντα κάτι θετικό μπορεί να βρεθεί ακόμα και στη πιο αρνητική κατάσταση, η αρχή της μετατροπής του δηλητήριου σε θεραπευτικό γιατρικό, εξηγεί με ποιο τρόπο γίνεται να μετατραπεί ακόμα και η πιο τρομακτική τραγωδία σε κάτι που χρειαζόμαστε για να γίνουμε πιο ευτυχισμένοι από ότι είμαστε σήμερα.

ΤΙ ΚΑΝΕΙ ΕΝΑ ΓΕΓΟΝΟΣ, ΑΣΧΗΜΟ;

Έχουμε την τάση να χαρακτηρίζουμε ως «άσχημο» κάθε γεγονός που μας κάνει να υποφέρουμε και μας φαίνεται άλυτο. Πιστεύοντας ότι μπορούμε να δούμε με μια ματιά, με απόλυτη σαφήνεια το σύνολο της ζωής μας, από την αρχή μέχρι το τέλος, και να γνωρίζουμε την τελική αξία της κάθε περίπτωσης, τη στιγμή που συμβαίνει. Πιστεύοντας ότι οι εαυτοί μας είναι προικισμένοι με αυτή τη τέλεια ενόραση, αποτυγχάνουμε να αναγνωρίσουμε δύο σημαντικά πράγματα:

- Η σημασία του κάθε γεγονότος αλλάζει, ανάλογα με τις συνθήκες του περιβάλλοντος μέσα στο οποίο εξελίσσεται. Ένας επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, μπορεί να θεωρεί άσχημο έναν σοβαρό τραυματισμό που τερμάτισε την καριέρα του αλλά θα αλλάξει γνώμη αν ακούσει ότι η υπόλοιπη ομάδα του, στο δρόμο για τον επόμενο αγώνα έπαθε ένα σοβαρό τροχαίο δυστύχημα.

- Η σημασία του κάθε γεγονότος αλλάζει, ανάλογα με το τι θα αποφασίσουμε να κάνουμε στη συνέχεια. Η μεγαλύτερη αποτυχία μας μπορεί, και συχνά είναι, ο σπόρος για τη μεγαλύτερη νίκη μας. Κάποιος θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι ο Μπαράκ Ομπάμα δεν θα είχε γίνει πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, αν δεν είχε υποστεί μια καταστροφική ήττα σε έναν εκλογικό αγώνα για τη Βουλή από τον Bobbie Rush.

Η ΕΠΙΛΥΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ ΑΠΟ ΕΞΩ ΠΡΟΣ ΤΑ ΜΕΣΑ

Συνήθως, προσπαθούμε να λύσουμε τα προβλήματά μας, χρησιμοποιώντας στρατηγικές που πιστεύουμε ότι έχουν τη μεγαλύτερη πιθανότητα επιτυχίας. Εάν η λύση Α δεν λειτουργεί, προσπαθούμε με τη λύση Β. Και αν η λύση Β αποτύχει, θα στραφούμε στη λύση Γ. Και αν λύση Γ αποτύχει, τότε … γυρίζουμε πίσω στην λύση Α., που είναι σχεδόν βέβαιο ότι εξακολουθεί να μην λειτουργεί, οδηγώντας μας να προσπαθήσουμε τη Β λύση και πάλι, και ούτω καθεξής.

Συνεχίζουμε τον κύκλο μέσα από όλες τις λύσεις που είμαστε πρόθυμοι να δοκιμάσουμε μέχρι να αρχίσει να εισβάλει στη ζωή μας η… κατάθλιψη.

Πολλές φορές, όμως, η πραγματική απάντηση είναι η λύση Δ. Η λύση Δ είναι συχνά κάτι που είτε έχει απορριφθεί ως ανεφάρμοστο ή κάτι που κυριολεκτικά δεν μας έχει ξανασυμβεί. Αλλά η λύση Δ είναι το μόνο πράγμα που μπορεί να μας επιτρέψει να καταβάλουμε τη νίκη που ελπίζαμε ή μια νίκη πολύ μεγαλύτερη από ό, τι είχαμε καν φανταστεί.

Πώς, λοιπόν, μπορούμε να εντοπίσουμε τη λύση Δ; Δεν είναι εύκολο. Θα μπορούσαμε να σκεφτούμε ότι είμαστε κοντά στην εξεύρεση της λύσης Δ, εάν η λύση αυτή δεν φαινόταν πολύ δύσκολη, αν όχι αδύνατο να εφαρμοστεί, αν δεν περιείχε ρίσκα, αν δεν κινδυνεύαμε να χάσουμε κάτι πολύτιμο ή αν δεν απαιτούσε περισσότερο θάρρος από όσο νομίζουμε ότι έχουμε.

Μερικές φορές Λύση Δ δεν είναι δύσκολη ή επικίνδυνη, ούτε τρομακτική, αλλά απλά δεν υφίσταται ακόμη ως δυνατότητα τη στιγμή που το πρόβλημα πρωτοπαρουσιάζεται. Ή μερικές φορές η λύση Δ μπορεί να μην σημαίνει αλλαγή όλων των εξωτερικών συνθηκών της ζωής μας.

Ο ΠΟΝΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΟΧΩΡΗΣΟΥΜΕ.

Αλλά πώς μπορούμε να λέμε ότι έχουμε αλλάξει το δηλητήριο σε φάρμακο, αν οι εξωτερικές μας συνθήκες δεν αλλάζουν;

Η απάντηση προϋποθέτει την αναγνώριση ότι το να πάρουμε αυτό που θέλουμε δεν είναι ο μόνος τρόπος για να κατάγουμε νίκη. Χωρίς να μειώνεται με οποιοδήποτε τρόπο τη σοβαρότητα ορισμένων από τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε, συχνά όμως, αυτό που θέλουμε, δεν είναι στην πραγματικότητα το καλύτερο για μας ή είναι, κυριολεκτικά, αδύνατο να επιτευχθεί (επαναφέροντας ένα αγαπημένο πρόσωπο από στη ζωή, για παράδειγμα).

Δεν εννοούμε, με τον ορισμό «κάνε το δηλητήριο, γιατρικό» ότι απλά πρέπει να εξορθολογήσουμε την αποτυχία μας ή να χρυσώσουμε το χάπι για τον εαυτό μας. Με τον ορισμό «κάνε το δηλητήριο, γιατρικό» εννοούμε την αληθινή νίκη που, συχνά, έρχεται συχνά σε μας με μια απροσδόκητη μορφή.

ΈΝΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ

Αλλά ποιο διαφορετικό αποτέλεσμα θα μας ικανοποιούσε εκτός από εκείνο που θα μας επιτρέψει να γίνουμε πιο ευτυχισμένοι από ότι ήμασταν πριν το δηλητήριο μπει στη ζωή μας; Η επίτευξη ενός άλλου ευνοϊκού αποτελέσματος που δεν είχαμε προβλέψει; Ενδεχομένως.

Αλλά οι ευνοϊκές συνθήκες δεν μπορούν να δημιουργήσουν διαρκή ευτυχία, διότι οι ευνοϊκές συνθήκες είναι πάντα προσωρινές.

Θα μπορούσε, ωστόσο, να προκαλέσουμε μια πραγματική νίκη, αν στην προσπάθεια μας να αλλάξουμε τις εξωτερικές συνθήκες της ζωής μας, κερδίζαμε σε σοφία. Η σοφία μπορεί να δημιουργήσει διαρκή ευτυχία, διότι, σε αντίθεση με τις ευνοϊκές συνθήκες, δεν μπορεί ποτέ κανείς να την πάρει από εμάς.

Τι χρειάζεται, λοιπόν, να κάνουμε για να κερδίσουμε σε σοφία;

Κερδίζουμε σε σοφία με την απελευθέρωση από τις αυταπάτες μας . Αλλά παραιτούμαστε από τις αυταπάτες μας μόνο όταν, ο πόνος που προέρχεται από τη συνέχιση τους υπερβαίνει τον πόνο να τις εγκαταλείψουμε, και αυτό συμβαίνει μόνο όταν οι εξωτερικές περιστάσεις επιβάλλουν ανακατατάξεις.

Αν δεν έχουμε υποστεί τον πόνο ενός χωρισμού, για παράδειγμα, ποτέ δεν θα έχουμε την ευκαιρία να ανακαλύψουμε ότι δεν χρειαζόμαστε την αγάπη κανενός για να είμαστε ευτυχισμένο παρά μόνο να αγαπάμε εμείς. Αν δεν είχαμε χάσει τη δουλειά μας, μπορεί ποτέ να μην βλέπαμε την αλήθεια, ότι στη πραγματικότητα τη μισούσαμε και μέναμε σ ‘αυτή μόνο από φόβο.

Έτσι, στην πραγματικότητα, οι δύσκολες συνθήκες είναι απαραίτητες για να μας βοηθήσουν να αναγνωρίσουμε το δρόμο για την ευτυχία. Οι δύσκολες συνθήκες μπορεί να είναι πραγματικά καλοί φίλοι. Ένα διάσημο βουδιστικό ρητό λέει: «Όταν εμφανιστεί κάποιο εμπόδιο, ο σοφός χαίρεται, ενώ ο ανόητος υποχωρεί»

ΜΙΑ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ ΖΩΗ

Μερικοί αγώνες, ωστόσο, μπορεί να πάρουν χρόνια ή ακόμα και δεκαετίες για να ευοδωθούν. Ο κούρσα είναι αντοχής. Αλλά όσο αρνούμαστε να ενδώσουμε στην απόγνωση και είμαστε σταθερά αποφασισμένοι να αναλάβουμε συγκεκριμένη δράση, η νίκη είναι πάντα δυνατό να συμβεί.

Και όπως έχουμε αναλάβει τη συγκεκριμένη δράση, όποια και αν είναι αυτή, καλό θα ήταν να θυμόμαστε το παράδειγμα από τη σκηνή στην ταινία Cool Hand Luke, όπου ο Πολ Νιούμαν αντιμετώπιζε έναν, κατά πολύ ογκωδέστερο, George Kennedy, σε έναν αγώνα πυγμαχίας… Δεν έχει σημασία πόσες φορές έχεις πέσει κάτω από τα χτυπήματα, σημασία έχετε πάντα να σηκώνεσαι!

psithyroi8.wordpress.com 

Psychology Today

http://antikleidi.com

Συναισθηματικός απολογισμός.......!!!!!!!

Τρόποι για να νιώθουμε καλύτερα με όσα έχουμε (και όσα μπορούμε να καταφέρουμε).

Οι τελευταίες μέρες του χρόνου δημιουργούν μια ιδιαίτερη συναισθηματική φόρτιση ξεχωριστή για τον καθένα. Για τα παιδιά ταυτίζονται οι μέρες αυτές με την ξεγνοιασιά, τις πολλές ώρες παιχνιδιού (χωρίς την πίεση του διαβάσματος) και με τα δώρα των γιορτών. Για άλλους σημαίνει ένας ακόμη χρόνος 'στην πλάτη τους' και την προσπάθεια να επεξεργαστούν την ιδέα ότι μεγαλώνουν.

Για αρκετούς εργαζομένους το διάστημα αυτό απαιτεί επίσης την ολοκλήρωση του οικονομικού απολογισμού της χρονιάς-που ενέχει και φόρτο εργασίας - και για πολλούς από τους υπόλοιπους σηματοδοτεί απλά τον απολογισμό της χρονιάς που τελειώνει ή και τη σκέψη για τους στόχους της επόμενης χρονιάς. Είναι αρκετοί βέβαια που αποφεύγουν να κάνουν αυτόν τον απολογισμό καθώς νιώθουν, όπως λένε, απογοητευμένοι με όσα δεν μπόρεσαν να υλοποιήσουν.

Είναι σημαντικό, ωστόσο, να έχουμε στο μυαλό ότι ο απολογισμός μας βοηθά να δούμε τι καταφέραμε, τι δεν καταφέραμε και σε όσα δεν καταφέραμε να αναγνωρίσουμε τι έφταιξε, ποια ήταν τα εμπόδια ώστε να τα αποφύγουμε και να μην υποπέσουμε στα ίδια λάθη. 

Τα λάθη μπορεί να αναφέρονται σε λανθασμένη εκτίμηση των ικανοτήτων/δυνατοτήτων (υπέρ-υπό), των χρονικών ορίων, του timing (συγχρονισμού), του τρόπου σκέψης καθώς και στον αρχικό ενθουσιασμό (που μετά μειώνεται) που εμποδίζουν την υλοποίηση των στόχων που έχουμε θέσει. 

Οι στόχοι (και η ικανότητα να θέτουμε στόχους) έχουν την ιδιότητα να μας κινητοποιούν για να τους επιτύχουμε και σε συνδυασμό με το να απολαμβάνουμε και να χαιρόμαστε όσα έχουμε (χωρίς να γεμίζουμε το μυαλό μας με ανησυχία και αυτοκριτική) θέτουν τα θεμέλια για μια καλύτερη ζωή.

Πώς θέτουμε στόχους  :

Ο στόχοι είναι σαν ένα ταξίδι που θέλεις να κάνεις..αν δε ξέρεις τον ακριβή προορισμό του ταξιδιού δεν μπορείς να βρεις και τον τρόπο για να πας. Για να υλοποιήσουμε κάποιους από αυτούς τους στόχους (π.χ. ξεκινάω δίαιτα) χρειάζεται να αφήσουμε πίσω μια παλιά συνήθεια και να υιοθετήσουμε μια καινούρια.

· Οι στόχοι να είναι σημαντικοί για σένα : σημαντικός στόχος για σένα είναι ό,τι επιθυμείς πολύ, αυτό που είναι σημαντικό για σένα και όχι για τους άλλους, αυτό που ανταποκρίνεται όχι στις κοινωνικές προσδοκίες αλλά στις δικές σου.

· Οι στόχοι να είναι SMART

· Specific-Συγκεκριμένοι : όχι γενικοί και αόριστοι (π.χ. αν θέλω να πάω στο εξωτερικό για αναζήτηση εργασίας και δεν γνωρίζω καλά τη γλώσσα χρειάζεται πρώτα να κάνω κάποια μαθήματα εξάσκησης)

· Measurable-Μετρήσιμοι: ώστε να εκτιμάς την πρόοδό σου και να παίρνεις ανατροφοδότηση (feedback)

· Attainable-Εφικτοί : ο εξοπλισμός, η γνώση και ο χρόνος είναι παράγοντες που επηρεάζουν την επίτευξη (π.χ. αν θέλω να κάνω υποβρύχια κατάδυση και δεν έχω τον απαραίτητο εξοπλισμό και τις γνώσεις δεν μπορεί να επιτευχθεί)

· Realistic - Πραγματικοί : σημαντικό να σε ''προκαλούν'' ή να σε συναρπάζουν (challenging) (οι προκλητικοί στόχοι ενισχύουν τη βελτίωση της απόδοσης) αλλά χωρίς να είναι ακατόρθωτοι ή πολύ δύσκολοι

· Timely-Έγκαιροι : χρειάζεται καλή εκτίμηση χρόνου και ανάλογος προγραμματισμός, μικρά βήματα κάθε φορά, βάλε μικρούς στόχους ή επιμέρους στόχους για να παρακολουθείς την πρόοδό σου και να δίνεις ανατροφοδότηση στον εαυτό σου

· Οπτικοποίησε (ή Φαντασιώσου) αυτό που θέλεις να πετύχεις (visualization) : αρκετές φορές η νοερή απεικόνιση και προετοιμασία είναι πολύ σημαντική για την επίτευξη ενός στόχου.

· Τα εμπόδια είναι μέσα στο πρόγραμμα : αν κάποιο εμπόδιο αναχαιτίσει την υλοποίηση του στόχου σου μην απογοητευτείς - είναι μια καλή ευκαιρία να επαναπροσδιορίσεις το τι έγινε μέχρι τώρα, να δεις τι κατάφερες και να δοκιμάσεις νέους τρόπους για να τον πλησιάσεις

Πως μπορούμε να νιώσουμε καλύτερα με όσα έχουμε (και όσα μπορούμε να αποκτήσουμε)

- Επιβραβεύστε τον εαυτό σας : Είναι σημαντικό να επιβραβεύσουμε τον εαυτό μας είτε λεκτικά «είμαι πολύ καλός/ή», «είμαι περήφανος/η για αυτό» «μπράβο σου ..(το όνομά σας)» είτε πρακτικά (ένα δώρο στον εαυτό σας) για όσα έχει καταφέρει μέχρι τώρα. 

Συχνά οι έντονοι ρυθμοί της καθημερινότητας δεν αφήνουν χρόνο για να το σκεφτούμε. Κάθισε και κάνε μια λίστα με όσα κατάφερες τη χρονιά που πέρασε (ακόμη και τα πιο απλά). Θα δεις ότι έχεις καταφέρει περισσότερα από όσα φαντάζεσαι.

- Αλλάξτε τον (αρνητικό) τρόπο σκέψης σας : Ο τρόπος σκέψης επηρεάζει τον τρόπο που νιώθουμε και που συμπεριφερόμαστε. Παρατήρησε τον τρόπο που αντιδράς ή που συμπεριφέρεσαι στον εαυτό σου κρατώντας ένα ημερολόγιο καταγραφής με γεγονότα που σε επηρέασαν αρνητικά και πως σκέφτηκες. 

Είναι ιδιαίτερα βοηθητικό να τροποποιήσεις αυτές τις δυσλειτουργικές σκέψεις (τύπου «όλα τα στραβά σε μένα», «δεν αξίζω τίποτα», «δεν θα τα καταφέρω») με θετικές εκφράσεις («μπορώ», «θα τα καταφέρω», «αξίζω»). Οι θετικές σκέψεις, όπως επισημαίνεται σε άρθρο της Mayo Clinic, μπορούν να μειώσουν το στρες και να βελτιώσουν την ποιότητα της ζωής του ατόμου.

- Απέφυγε να είσαι αυστηρός κριτής του εαυτού σου - Ενίσχυσε την αυτοεκτίμησή σου : Όπως αναφέρει στο βιβλίο του ο N.V.Pale ('The Power of Positive Thinking') η αυτοκριτική και οι αμφιβολίες για τον εαυτό μας σε συνδυασμό με τις αρνητικές σκέψεις επηρεάζουν αρνητικά την επίτευξη των στόχων. Συνεπώς, μην εστιάζεις μόνο στα λάθη σου χρησιμοποιώντας μεγεθυντικό φακό αλλά σκέψου ταυτόχρονα και αυτά που έχεις κάνει καλά.

- Νιώσε ευγνώμων : κάνε μια λίστα γράφοντας 2 ή 3 πράγματα που σε κάνουν να νιώθεις ευγνωμοσύνη για όσα έχεις κάνει, όσα έχεις αποκτήσει, όσα έχουν συμβεί και συμβαίνουν στη ζωή σου και σου δημιουργούν χαρά/ευτυχία.

- Εξέφρασε την αγάπη σου : τόσο στους ανθρώπους γύρω σου ότι τους αγαπάς, τους στηρίζεις όσο και στον εαυτό σου.

- Ζήσε στο τώρα : το να αναμοχλεύεις τις άσχημες στιγμές του παρελθόντος ή να αγχώνεσαι για το μέλλον δεν σου επιτρέπει να ζήσεις το παρόν. Το παρελθόν δεν μπορεί να αλλάξει και το μέλλον δεν μπορείς να το ελέγξεις ούτε να το προβλέψεις.

Οι στόχοι που βάζουμε είναι μια υπόσχεση στον εαυτό μας και μια προετοιμασία για αυτό που θέλουμε να επιτύχουμε. Τα εμπόδια που δυσκολεύουν την επίτευξη των στόχων μας σταματάνε όταν εμείς ήδη έχουμε αποφασίσει να σταματήσουμε την προσπάθεια. Άλλωστε, όπως είπε και ο Αριστοτέλης «η τύχη βοηθάει τους προετοιμασμένους».

Πηγές

Psychology Today: Goal Progress and Happiness

Pale, N.M. (2003). The Power of Positive Thinking

Mayo Clinic: Positive Thinking

Ευφροσύνη Μήτσιου 

http://www.frosomitsiou.gr/

http://antikleidi.com

Η μέθοδος του «άρα» - Οδυσσέας Ελύτης......!!!!!!

Μπαίνοντας ο εικοστός αιώνας στο τελευταίο του τέταρτο, αισθάνομαι άστεγος και περιττός. Όλα είναι κατειλημμένα – ως και τ’ άστρα. Οι άνθρωποι έχουν απαλλαγεί από κάθε παιδεία, όπως στην εποχή του Τσέγκις Χαν, και δεν ερωτεύονται ούτε κατ’ ιδέαν. 

Πρωθυπουργοί συναλλάσσονται με προσωπιδοφόρους, ποικίλες ομάδες καταλαμβάνουν αεροπλάνα και συλλαμβάνουν ομήρους, ενώ οι κολεγιόπαιδες λύνουν εκπληκτικές εξισώσεις με ευκολία που είναι ν’ απορείς: συν, πλην, δια, επί – άρα. Το μυστικό στη ζωή αυτή, φαίνεται, δεν είναι αν είσαι δούλος ή όχι. Καθόλου. 

Είναι να οδηγείσαι με συνέπεια σε κάποιο «άρα» και να έχεις έτοιμη την απάντηση. Πολύ ωραία. Μπροστά όμως σε μια φράση ποιητική, για ποιο λόγο αυτό το «άρα» στομώνει;

Το μυαλό μας κάνει μαιάνδρους απίθανους προκειμένου στο μέλλον να σταδιοδρομήσει στα εργαστήρια, στους ηλεκτρονικούς εγκεφάλους, οπουδήποτε οσφραίνεται όφελος χειροπιαστό. 

Προκειμένου όμως να καταλήξει σε μια συνειδητοποίηση του είναι παραμένει στην πρώτη Δημοτικού. Γιατί; "Λευκό βουνάκι πρόβατα κινούμενο βελάζει" - άρα; Μηδέν ο μαθητής. "Ο ήλιος κυκλοδίωκτος ως αράχνη μ' εδίπλωνεν" - άρα; Κενό. Το τρανζίστορ μας ναι• αυτό ξέρουμε να το λύνουμε και να το επανασυνδέουμε στο άψε-σβύσε. 

Όλα γίνεται να τα λύσεις και να τα επανασυνδέσεις, εκτός από τα λόγια που έγραψε ο ποιητής. Κάποια βίδα στο τέλος θα σε μπερδέψει. Μήτε που θα εφαρμόζει πουθενά, μήτε που χωρίς αυτήν θα λειτουργεί το μηχάνημα. Και ο ίδιος ο ποιητής, εάν κληθεί να δοκιμάσει, θ’αποτύχει.

Την αδεξιότητά του, που εντούτοις ευστόχησε, δεν μπορεί παρά να τη δικαιολογήσει με κάποιο ψέμα. Εκ των υστέρων, όλοι οι ποιητές, εξηγώντας τα ποιήματά τους, λένε ψέματα. 

Το διδακτικό προσωπικό των λυκείων και των πανεπιστημίων είναι σε θέση να μας πληροφορήσει με πάσαν ακρίβεια ποιες και πόσες παραλλαγές από κάθε στίχο του Σολωμού υπάρχουν.

Να μας πει, όμως, για ποιο λόγο συνιστά ποίηση της αυγής το δροσάτο ύστερο αστέρι και, από το άλλο άκρο, το μια Κυρία Ειρήνη Ανδρονίκου Ασάν, ποτέ. Ούτε θα ήτανε δυνατόν. Κάποια μέρα, πιθανόν, οι ηλεκτρονικοί εγκέφαλοι, καταμετρώντας τη διαδοχή φωνηέντων και συμφώνων σε όλους τους ενδεχόμενους συνδυασμούς, να «καρφώσουν» κάπου τον μαγικό εκείνον συνδυασμό που το αίσθημα του ποιητή συνέλαβε ακαριαία. 

Θά' τανε όμως, ας τ' ομολογήσουμε, κι από λίγο δολοφονία. Δεν αφαιρεί κανείς τους πέπλους της Θεάς ατιμωρητί, ούτε και θα καταφέρει τίποτε, τουναντίον, θα γελοιοποιηθεί όποιος δοκιμάσει τον αντίθετο δρόμο και στηριχθεί στον συμβολισμό των εικόνων.

Κι όμως κάποιο άλλο «άρα» θα πρέπει να υπάρχει. Κάπου εκεί, κατά το μέρος του μυστηρίου, ή κατά το μέρος της φωνητικής, ή και τα δύο μαζί. Τον καιρό που δεν καταλάβαινα τα μαθηματικά, θυμάμαι, μου λέγανε ότι δεν είχα παρά να μετατοπισθώ κατά ένα βήμα, σαν συλλογιστικός μηχανισμός, για να διατρέξω την απέραντη και συνάμα μηδαμινή απόσταση που ένιωθα να με χωρίζει απ' αυτόν τον χώρο. 

Και αναρωτιέμαι: μήπως θα ήταν χρήσιμο να το αντιστρέψουμε αυτό σήμερα; Και από τη μεριά τη δική μας να εξηγήσουμε στα παιδιά ότι μια διαφορετική από μέρους τους διαχείριση των στοιχείων της πραγματικότητας θα μπορούσε πάλι να τα βγάζει σε αλλιώς αυστηρά και αλλιώς αποδεικτέα μαθηματικά; 

Ο ποιητής διαχειρίζεται τα περιουσιακά του στοιχεία κατά τρόπο λευκό, μη προσοδοφόρο, ανεπίκαιρο, αλλά και για τούτο απρόσβλητον. «Ο ηνιοχεύων την των κινουμένων πνοήν…»Αλήθεια, εδώ πού πάει το «άρα»; Φοβούμαι, στο Α του Κενταύρου. Και είναι άδικο. 

Δεν επιτρέπεται να παραμένει ο άνθρωπος πάνω σ’ αυτή τη γη με τα τέσσερα. Τα υλικά του αγαθά που αέναα εκμηδενίζονται «συν τη αναλώσει» - και πώς να γίνει αλλιώς; - τον καταδικάζουν ουσιαστικά σε ισόβια: γραφείο-αυτοκίνητο-κρεβάτι-αποχωρητήριο-φέρετρο. Κι’ όμως, γι’ αυτά παθαίνεται και σκοτώνεται σ’ όλη του τη ζωή.

Πόσο ευπρόσδεκτος λοιπόν θα ήταν εδώ ένας λιγάκι λοξός, που θα ‘πιανε από την άλλη άκρη το πρόβλημα και θα τους έλεγε χωρίς ενδοιασμούς: Εθισθείτε στην ιδέα ότι η πραγματικότητα είναι μια ωραία γυναίκα που σας προσφέρεται – και δράσετε. 

Μη διστάσετε να εκλάβετε τα μαλλιά της για σύννεφα ή τη λύπη της για σιγανόφωνο τραγούδι. Μόνον ακούτε και χαϊδεύετε, χαϊδεύετε κι ακούτε. Δίνετε τις ιδιότητες που αφορούν τα έμψυχα στα άψυχα ή τα απτά στα νοητά και τανάπαλι. Με την ίδια ελευθερία που παρέχει το όνειρο να συνθέτει κομμάτια των καθημερινών σας εντυπώσεων και παλιές κρυφές σας επιθυμίες. 

Η πόρτα τότε μπορεί ν’ ανοίξει. Το σύννεφο να περάσει μέσα. Οπόταν, βέβαια, θα ρωτήσει ο άλλος: Και το κέρδος; Ποιο είναι; Απάντηση: Όλα και τίποτα. Είναι η μυστική κίνηση των πραγμάτων, κάτι που διπλασιάζει την ικανότητά σου ν’ αντιλαμβάνεσαι τη ζωή και που αποτελεί μια πρόσβαση στο πραγματικό νόημα της ελευθερίας. 

Επειδή – να το πούμε κι αυτό - ελευθερία δεν είναι να κινείσαι ανεμπόδιστα στο πεδίο που σου έχει δοθεί. Να διευρύνεις αυτό το πεδίο, και δη κατά τη διάσταση της αναλογίας των αισθήσεων, αυτό είναι. Διαθέτοντας καινούριες μονάδες για τη μέτρηση του κόσμου. 

Ένα ρυάκι δεν είναι απλώς λίγό νερό που κατρακυλάει τον κατήφορο. Είναι η λαλούσα κι εύχαρις υποδήλωση της παιδικής ηλικίας των πραγμάτων. Λίγη ξερή, τριμμένη στα δάχτυλά σου, μέντα σε πάει ολόισια στη σκέψη των Ιώνων. Τα χάδια σου είναι η μετάθεση μιας απαλής μουσικής, με όλα τα andante και τα allegro της, πάνω στην επιδερμίδα. 

Κι εκείνο το φυτό αντικρύ σου, που διαιρεί άνισα πλην σωστά τον χώρο, είναι η αόρατη γεωμετρία που διέπει στο βάθος ολάκερη την οικουμένη. Να, αυτή είναι μια ελευθερία πραγματική, που έχει τη δύναμη τη γενική ν’ αναστέλλει όλες τις επιμέρους αναστολές σου και να σε κάνει, κάθε φορά που τρως μια συναγρίδα ψητή, να τρως κι από λίγο Αιγαίο, με αντίς λεμόνι δυο τρεις οξείς στίχους του Αρχίλοχου. Υπερβολές; Δε νομίζω. Μάλλον ακριβολογίες. 

Ιδέστε πώς μια συκιά μαλώνει τον άνεμο με τα ροζιάρικα κλαδιά της• ακούστε, την ώρα που βραδιάζει, τα γαβγίσματα των σκύλων, πώς σχηματίζουν έναν ορίζοντα πέρα εκεί στην ακροποταμιά, και θα καταλάβετε. Κι αν δεν καταλαβαίνετε, τότε ρεμβάσετε. Μείνετε πολλή ώρα, μέχρις απελπισίας, μόνος, και ρεμβάσετε. Αλλά προσοχή: όχι καθόλου αναμασώντας τα αισθήματά σας• απλώς ανατοποθετώντας τα πράγματα γύρω σας.

Από το δοκίμιο Η μέθοδος του «άρα»του Οδυσσέα Ελύτη (1976)

Σ.Σ. Δεν έχω καταφέρει ποτέ να διαβάσω ολοκληρωμένο το κείμενο του δοκίμίου. Μια-δυο παραγράφους είχα αντιγράψει από ένα άρθρο της Ελευθεροτυπίας, που σχολίαζε το αφιέρωμα στον Ελύτη που έκανε το περιοδικό «Χάρτης», τ. 21,22,23, Νοέμβριος 1986. Χρόνια μετά, ψαχουλέυοντας στο διαδίκτυο βρήκα διάφορα σπαράγματα του κειμένου εδώ κι εκεί, ως αποσπάσματα από τη συλλογή «Εν Λευκώ», εκδ. Ίκαρος, σελ. 168. Δεν έχω το βιβλίο ούτε το περιοδικό - προσπάθησα να ανασυνθέσω τα αποσπάσματα σε ενιαίο κείμενο που να βγάζει νόημα, αλλά δεν είμαι σίγουρος αν και πόσο έχω λαθέψει. Τα εντός αγκύλης αποσιωπητικά είναι σημεία αμφιβολίας, όχι κατ' ανάγκην παραλείψεις. Τυχόν αναγνώστες που έχουν υπόψιν ολόκληρο το κείμενο ας μου στείλουν διορθώσεις εφόσον το κρίνουν σκόπιμο, ώστε με την κοπτική-ραπτική μου να μην έχω αδικήσει τον ποιητή. Ζητώ προκαταβολικά συγγνώμη πάντως. Για την ακούσια συμμετοχή της στη διαδικασία συρραφής των αποσπασμάτων ευχαριστώ ιδιαιτέρως τη Λορελάη.

rovithe.blogspot.gr

http://antikleidi.com

Πως το μυαλό μας ερμηνεύει το πέρασμα του χρόνου......!!!!!!!!!

Έφτασες "Εγγλέζος" στη δουλειά σου σήμερα; Οκ μπορείς να ευχαριστήσεις την τύχη σου που δεν έγινε κανένα φανάρι κόκκινο αλλά σταμάτα δυο λεπτά να ευχαριστήσεις το... μυαλό σου.

Ναι ναι καλά διάβασες και αυτό γιατί το εντυπωσιακά ακριβές εσωτερικό ρολόι του εγκεφάλου μας, μας επιτρέπει να εντοπίζουμε πέρασμα του χρόνου, μια ικανότητα απαραίτητη για πολλές κρίσιμες καθημερινές λειτουργίες.

Χωρίς τη δυνατότητα να εντοπίζουμε το χρόνο που παρήλθε, τα πρωινά μας στο κρεβάτι θα ήταν επ΄αόριστον. Το ίδιο συμβαίνει σε πολλά πράγματα που κάνουμε καθημερινά. Για παράδειγμα, στην οδήγηση θα μπορούσαμε να είμαστε στο τιμόνι αρκετή ώρα αν δεν μας ειδοποιούσε το εσωτερικό μας ρολόι ότι θα χάσουμε ας πούμε την έξοδο που θέλουμε.

Αλλά πως ο εγκέφαλός μας δημιουργεί αυτό το τέλειο πνευματικό ρολόι; Οι νευροεπιστήμονες πιστεύουν ότι έχουνε διακριτά νευρωνικά συστήματα για την επεξεργασία διαφόρων ειδών του χρόνου. Για παράδειγμα, για να διατηρήσουμε ένα κιρκάδιο ρυθμό, για να κοντρολάρουμε τον χρόνο κίνησης του σώματος καθώς και για τη συνειδητή επίγνωση του περάσματος του χρόνου.

Μέχρι πρόσφατα, η πλειοψηφία των νευροεπιστημόνων πίστευαν ότι αυτό το τελευταίο είδος της χρονικής επεξεργασίας, το είδος που σε ειδοποιεί όταν έχεις μείνει στο πρωινό για πολύ ώρα, υποστηρίζεται από ένα ενιαίο σύστημα του εγκεφάλου.

Ωστόσο, μια νέα έρευνα η οποία δημοσιεύτηκε πρόσφατα στο περιοδικό Journal of Neuroscience, έδειξε ότι ο εγκέφαλος μπορεί στην πραγματικότητα να έχει μια δεύτερη μέθοδο ανίχνευσης του χρόνου που πέρασε.

Μάλιστα, οι επιστήμονες ισχυρίζονται ότι αυτό το δεύτερο εσωτερικό ρολόι μας όχι μόνο δουλεύει παράλληλα με το κύριο νευρικό μας ρολόι αλλά μπορεί άνετε να το συναγωνιστεί.

Προηγούμενες έρευνας έδειχναν ότι μια περιοχή στον εγκέφαλο που ονομάζεται ραβδωτό σώμα βρίσκεται στη καρδιά του κεντρικού εσωτερικού μας ρολογιού, δουλεύοντας σε συνεργασία με τον περιβάλλοντα φλοιό του εγκεφάλου ώστε να αφομοιώσει τη χρονική πληροφορία. Για παράδειγμα, το ραβδωτό σώμα γίνεται ενεργό όταν οι άνθρωποι δίνουν προσοχή στο πόσο χρόνος έχει περάσει και άτομα που πάσχουν από τη νόσο του Πάρκινσον έχουν πρόβλημα στο να λένε την ώρα.

Αλλά η συνειδητή επίγνωση του χρόνου που έχει παρέλθει θέλει τον εγκέφαλο όχι μόνο να μετρά τον χρόνο αλλά να κρατά ένα "τρέξιμο" στη μνήμη του πόσο χρόνος έχει περάσει.

Εδώ και καιρό οι επιστήμονες γνωρίζουν ότι ο ιππόκαμπος του εγκεφάλου είναι πολύ σημαντικός για να θυμόμαστε τις εμπειρίες του παρελθόντος. Τώρα πιστεύουν ότι ίσως παίζει ρόλο και στο να θυμόμαστε το πέρασμα του χρόνου.

Στη νέα έρευνα που έρχεται στο φως της δημοσιότητας, οι επιστήμονες προσπάθησαν να διαλευκάνουν το μυστήριο χρησιμοποιώντας ποντίκια, κάνοντας διακρίσεις μεταξύ διαφορετικών χρονικών διαστημάτων.

Πριν το πείραμα, χορήγησαν στα ποντίκια μια ουσία που απενεργοποιεί προσωρινά τον ιππόκαμπο. Αυτό τους επέτρεψε να ελέγξουν αν χρειάζεται ένας λειτουργικός ιππόκαμπος για να γίνει διάκριση μεταξύ διαφορετικών χρονικών διαστημάτων.

Τα ποντίκια με ανενεργό ιππόκαμπο μπόρεσαν να βρουν τη διαφορά μεταξύ διαφορετικών χρονικών διαστημάτων (π.χ 3 έναντι 12 λεπτών), αλλά δεν έδειξαν καλύτερη εικόνα μεταξύ παρόμοιων χρονικών περιόδων (π.χ 8 έναντι 12 λεπτών).

Αυτό δείχνει ότι ο ιππόκαμπος είναι σημαντικός για τη διάκριση μεταξύ παρόμοιων χρονικών διαστημάτων αλλά δεν είναι απαραίτητος όταν τα διαστήματα είναι πολύ διαφορετικά.

Παραδόξως όμως, αυτό το μοτίβο ίσχυε μόνο για μακροχρόνιες περιόδους. Τα ποντίκια με μη λειτουργικό ιππόκαμπο είχαν φυσιολογική αντίδραση στο να διακρίνουν παρόμοιες περιόδους σε σύντομο χρονικό διάστημα αλλά είχαν καλύτερες επιδόσεις.

http://news247.gr 

salon.com

http://antikleidi.com

Γιατί ο εγκέφαλός μας προτιμά τις λίστες......!!!!!!!

Πιο εύκολη η διαδικασία, αλλά και λιγότερο αναλυτική

Κάθε φορά που ερχόμαστε αντιμέτωποι με νέες πληροφορίες, ο εγκέφαλός μας προσπαθεί αμέσως να καταλάβει τι είναι αυτό που έχει μπροστά του και να βγάλει κάποιο συμπέρασμα, έτσι ώστε να αποφασίσει – δηλαδή εμείς - αν είναι κάτι που έχει ενδιαφέρον, ή αν θα πρέπει να… προχωρήσουμε παρακάτω.

Όλα γίνονται αυτόματα και στιγμιαία. Δεν συνειδητοποιούμε καν ότι έχουμε κάνει μια επιλογή, ότι έχουμε ήδη πάρει μια απόφαση μέσα στο μυαλό μας και ότι έχουμε επιλέξει τον έναν ή τον άλλο δρόμο.

Το βλέμμα μας για παράδειγμα είτε σταματά κάπου, είτε συνεχίζει να «σκανάρει» στο οπτικό του πεδίου.

Κάθε φορά που χαζεύουμε το περιβάλλον γύρω μας, το οπτικό μας σύστημα «ξεχωρίζει» κάποια πράγματα που δε «μας ταιριάζουν», κάποια χαρακτηριστικά που ξαφνικά για κάποιο λόγο είτε αλλάζουν, είτε ξεχωρίζουν από μόνα τους στο φόντο.

Φανταστείτε ένα τίτλο εφημερίδας, που με τη βοήθεια γραφικών, προσπαθεί να «πιάσει» το μάτι του αναγνώστη, μέσα σε ένα περιβάλλον όπου κυριαρχούν δεκάδες άλλοι τίτλοι και ιστορίες, που προσπαθούν να πετύχουν τον ίδιο στόχο.

Αναρωτηθείτε για τα κείμενα ή τις φράσεις που είναι πιο πιθανό να τραβήξουν την προσοχή σας, είτε πρόκειται για το εξώφυλλο μιας εφημερίδας, είτε για μια δημοσίευση στο Twitter ή το Facebook.

Τα περισσότερα από αυτά που βλέπουμε είναι λέξεις και εικόνες. Μόλις κάτι μας τραβήξει την προσοχή, μένουμε σε αυτό, όμως και πάλι θα πρέπει να είναι αρκετά ενδιαφέρον για να μας κάνει να παραμείνουμε και να διαβάσουμε ολόκληρη την ιστορία.

Το 2009, όπως αναφέρει η ιστοσελίδα newyorker.com, ερευνητές από το πανεπιστήμιο της Αθήνας, μελέτησαν τις αντιδράσεις αναγνωστών στους τίτλους αγγλόφωνων εφημερίδων στις ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο, που περιείχαν από «βαριές» ειδήσεις, μέχρι κίτρινες φυλλάδες. Αυτό που διαπίστωσαν ήταν ότι οι άνθρωποι προτιμούσαν τους τίτλους που ήταν δημιουργικοί και «μη-πληροφοριακοί», για παράδειγμα: «Η οσμή της διαφθοράς, η μυρωδιά της αλήθειας».

Όχι μόνο τους αξιολόγησαν ως πιο ενδιαφέροντες γενικότερα, αλλά ανέφεραν ότι ήταν πιο πιθανό να διαβάσουν και ολόκληρη την ιστορία που συνόδευαν.

Οι τίτλοι και τα πρωτοσέλιδα «λίστας», παρέχουν την ιδανική ισορροπία πληροφορίας και αμφιθυμίας, προκαλώντας μας αρκετά έτσι ώστε να κάνουμε «κλικ» επάνω σε ένα δημοσίευμα, που θα θεωρήσουμε σχετικό με τα ενδιαφέροντά μας ή συναρπαστικό ως θέμα από μόνο του.

Οι λίστες αξιοποιούν σε υποσυνείδητο επίπεδο τον τρόπο που προτιμούμε να λαμβάνουμε και να οργανώνουμε τις πληροφορίες που δεχόμαστε.

Για παράδειγμα, είναι δύσκολο να απομνημονεύσουμε τα ψώνια που χρειάζεται να κάνουμε για ολόκληρη την εβδομάδα. Η διαδικασία γίνεται πιο εύκολη αν καθίσουμε και γράψουμε μια λίστα με τα πράγματα που χρειαζόμαστε. Ακόμη κι αν ξεχάσουμε το χαρτάκι στο σπίτι, είναι πιο εύκολο να θυμηθούμε μετά τι είχαμε γράψει, προσθέτει το δημοσίευμα.

Οι λίστες «ταιριάζουν» με τη γενικότερη τάση που έχει ο άνθρωπος να κατηγοριοποιεί πράγματα. Στην πραγματικότητα, είναι πολύ δύσκολο να μην κατηγοριοποιήσουμε κάτι ακριβώς τη στιγμή που το αντικρίζουμε.

Αυτός ο τρόπος οργάνωσης των πληροφοριών που δεχόμαστε, μας διευκολύνει τόσο στην άμεση κατανόηση αυτού που έχουμε μπροστά μας, όσο και στο να το θυμηθούμε αργότερα, όπως είχε επισημάνει από το 1968 ο νευροεπιστήμονας Walter Kintsch.

Μας είναι πιο εύκολο να επεξεργαστούμε τις πληροφορίες, όταν τις έχουμε μπροστά μας σε μορφή λίστας, παρά όταν είναι συγκεντρωμένες, όπως για παράδειγμα σε μια μεγάλη παράγραφο.

Το 2011 οι ψυχολόγοι Claude Messner και Michaela Wänke ερεύνησαν τι θα μπορούσε (αν υπήρχε κάτι) να απαλύνει το λεγόμενο «παράδοξο της επιλογής» -το φαινόμενο κατά το οποίο, όσο πιο πολλές πληροφορίες και επιλογές έχει κανείς, τόσο χειρότερα αισθάνεται.

Οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ο άνθρωπος νιώθει καλύτερα όταν η ποσότητα συνειδητής εργασίας που έχει να κάνει, προκειμένου να επεξεργαστεί κάτι, μειώνεται: όσο πιο γρήγορα πάρουμε μια απόφαση για κάτι – είτε για το τι θα φάμε, είτε για το τι θα διαβάσουμε - τόσο πιο ευτυχισμένοι είμαστε.

Σε ό,τι αφορά, λοιπόν, το περιεχόμενο μιας ιστοσελίδας ή τις δημοσιεύσεις στο Facebook, ανάμεσα στις ποικίλες επιλογές που υπάρχουν, οι πληροφορίες που μας δίνονται με τη μορφή λίστας είναι οι πιο «εύκολες» και «δυνητικά επιτυχείς», καθώς υπόσχονται ένα συγκεκριμένο τέλος.

Νομίζουμε πως ξέρουμε για ποιο λόγο την έχουμε επιλέξει, και αυτή η βεβαιότητα είναι εξίσου δελεαστική, όσο και καθησυχαστική.

Όσο περισσότερα γνωρίζουμε για κάτι –συμπεριλαμβανομένου του πόσο χρόνο θα μας πάρει για να το καταναλώσουμε- τόσο πιο πολλές πιθανότητες υπάρχουν για να το επιλέξουμε.

Η διαδικασία είναι αυτοτροφοδοτούμενη : θυμόμαστε με ευχαρίστηση ότι ήμασταν σε θέση να ολοκληρώσουμε ένα καθήκον (να διαβάσουμε ένα άρθρο), αντί να το αφήσουμε ατελείωτο, και αυτή η ικανοποίηση κάνει πιο πιθανό να επιλέξουμε ανάλογα άρθρα με τη μορφή λίστας ξανά, ακόμη κι αν δε μας αρέσει το θέμα που διαπραγματεύονται.

Ο κοινωνικός ψυχολόγος, Robert Zajonc, που μελέτησε τη σύνδεση μεταξύ του συναισθήματος και της γνωστικής λειτουργίας, υποστήριξε ότι το θετικό συναίσθημα της ολοκλήρωσης από μόνο του είναι αρκετό για να καθορίσει τις μελλοντικές αποφάσεις ενός ατόμου.

Στο σημερινό περιβάλλον των μέσων ενημέρωσης, τα άρθρα-λίστες είναι τέλεια σχεδιασμένα για τον εγκέφαλό μας. 

Μας «τραβούν» διαισθητικά, τις επεξεργαζόμαστε πιο αποτελεσματικά και μπορούμε να θυμηθούμε το περιεχόμενό τους καταβάλλοντας λιγότερη προσπάθεια. Βέβαια, καταλήγει το δημοσίευμα, θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι αναγκαστικά το περιεχόμενό τους είναι απίθανο να περιέχει εις βάθος ανάλυση, όπως τα παραδοσιακά άρθρα που βασίζονται στις παραγράφους και όχι στα… σημεία.

newsbeast.gr

http://antikleidi.com