Δευτέρα 5 Αυγούστου 2013

Η ευτυχία είναι... μαθηματική εξίσωση.........!!!

                            
Ομάδα Βρετανών επιστημόνων υποστηρίζει ότι έλυσε επιτέλους τον γρίφο της ευτυχίας. Πώς; Με μια απλή μαθηματική εξίσωση !

Φιλόσοφοι, κοινωνιολόγοι, ψυχίατροι, νευρο-φυσιολόγοι, πάσης φύσεως γκουρού, θεραπευτές και αναλυτές, πάσχιζαν και πασχίζουν να βρουν τα συστατικά της ευτυχίας και να φτιάξουν επιτέλους τη μαγική συνταγή που θα μας κάνει ευτυχισμένους.

Ψάξε-ψάξε λοιπόν, κάποιοι δηλώνουν πως τα κατάφεραν επιτέλους. Πρόκειται για μια ομάδα Βρετανών ψυχολόγων που μετά από πολλές και ποικίλες έρευνες καθώς και μεγάλης διάρκειας συνεντεύξεις που πήραν από 1000 και πάνω ανθρώπους, άνδρες και γυναίκες ηλικίας 25-55 χρονών, κατέληξαν σε μια μαθηματική εξίσωση, ή αλλιώς στην εξίσωση της ευτυχίας.

Πιο συγκεκριμένα υποστηρίζουν ότι μπορούμε να αξιολογήσουμε αν είμαστε ή όχι ευτυχισμένοι, προσθέτοντας και πολλαπλασιάζοντας τρία βασικά και κοινά δεδομένα σε όλους τους ανθρώπους, αφού προηγουμένως τα… αναγάγουμε σε αριθμούς.

Ακούγεται πολύπλοκο; Ε, δεν είναι και απλό, ούτε όμως και τόσο πολύπλοκο όσο δείχνει εκ πρώτης όψεως.

Ευτυχία = Π+(5χΥ)+(3χΑ)

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή προχωρώντας βήμα – βήμα μέχρι να καταλήξουμε στην εξίσωση : Ευτυχία = Π+(5χΥ)+(3χΑ), όπου

Π είναι τα προσωπικά μας γενικά χαρακτηριστικά : 

Ο τρόπος με τον οποίο προσεγγίζουμε τη ζωή μας, η ικανότητα προσαρμογής μας στις διάφορες καταστάσεις και αλλαγές και η ικανότητα μας να αντέχουμε και να διαχειριζόμαστε τις δυσκολίες και τις αναποδιές.

Υ είναι η κατάσταση της ύπαρξής μας : Η υγεία μας, η οικονομική μας σταθερότητα και η κοινωνικότητά μας-σχέσεις, φιλίες, κλ.π.

Α είναι οι βαθύτερες εσωτερικές μας ανάγκες : Η αυτοεκτίμηση μας, οι προσδοκίες μας, οι φιλοδοξίες μας ακόμα και η αίσθηση του χιούμορ που διαθέτουμε.

Για να αναγάγουμε σε αριθμούς το Π, το Υ και το Α, τους τρεις δηλαδή βασικούς παράγοντες της ανθρώπινης ζωής, πρέπει να εκτιμήσουμε κατά πόσον ισχύουν για μας οι παρακάτω 4 καταστάσεις και να βαθμολογήσουμε καθεμιά από αυτές ανάλογα.

1. Είστε άνθρωπος εξωστρεφής, ενεργητικός, ευέλικτος και ανοιχτός στις αλλαγές.

2. Σε γενικές γραμμές βλέπετε τη ζωή σας θετικά, αναδιπλώνεστε γρήγορα μπροστά στις αναποδιές και νιώθετε ότι έχετε τον έλεγχο της ζωής σας.

3. Νιώθετε καλυμμένοι σε σχέση με τις βασικές σας ανάγκες, την υγεία και τα οικονομικά σας, το αίσθημα ασφάλειας, την ελευθερία της βούλησής σας, τις ανθρώπινες σχέσεις σας.

4. Είστε σε θέση να βοηθήσετε τους κοντινούς σας ανθρώπους, μπορείτε να απορροφηθείτε σε αυτό που κάνετε, ασχολείστε με δραστηριότητες που έχουν για σας νόημα και σκοπό, νιώθετε ότι οι προσδοκίες σας ευοδώνονται.

Βαθμολογία :
Ανάλογα με το πόσο πολύ ή λίγο ισχύει για σας η καθεμιά από τις παραπάνω καταστάσεις παίρνετε από 1 έως 10 βαθμούς.

Παίρνετε 1 βαθμό αν απαντήσετε «καθόλου δεν ισχύει αυτό» και 10 βαθμούς αν απαντήσετε «ισχύει σε πολύ μεγάλο βαθμό». Αν απαντήσετε «Ισχύει σε μικρό βαθμό» παίρνετε από 2-5 βαθμούς, αν απαντήσετε «Ισχύει σε αρκετά μεγάλο βαθμό» παίρνετε 6-9 βαθμούς. Δηλαδή όσο περισσότερο ή λιγότερο ισχύουν οι παραπάνω 4 διατυπώσεις με τα δεδομένα της δικής σας ζωής τόσο περισσότερους ή λιγότερους βαθμούς παίρνετε.

Παράδειγμα :

Αν στη 1η κατάσταση απαντήσατε «Ισχύει σε αρκετά μεγάλο βαθμό» και πήρατε 8 βαθμούς.

Αν στη 2η απαντήσατε «Ισχύει σε πολύ μεγάλο βαθμό» και πήρατε 10 βαθμούς.

Αν στη 3η απαντήσατε «Ισχύει σε μικρό βαθμό» και πήρατε 5 βαθμούς.

Και, τέλος αν στη 4η κατάσταση απαντήσατε «Ισχύει σε αρκετά μεγάλο βαθμό» και πήρατε 7 βαθμούς, προκειμένου να αναγάγετε το Π, το Υ και το Α σε αριθμούς θα πρέπει να κάνετε τα εξής:
Προσθέτετε τους βαθμούς της 1ης και της 2ης απάντησής σας, δηλαδή 8+10=18 και έτσι βρίσκετε το Π = 18.

Οι βαθμοί της 3ης απάντησης σας είναι 5, οπότε Υ = 5.

Οι βαθμοί της 4ης απάντησής σας είναι 7, οπότε Α = 7.

Εν συνεχεία αντικαταστήστε στην εξίσωση της ευτυχίας, το Π, το Υ και το Α, με τους αριθμούς που αντιστοιχούν σε αυτά.

Ευτυχία = Π+(5χΥ)+(3χΑ)=18+(5χ5)+(3χ7)=18+25+21=64.

Ο βαθμός επομένως της ευτυχίας που βιώνετε είναι 64.

Ο μεγαλύτερος βαθμός ευτυχίας που μπορείτε να βιώσετε, με βάση πάντα την εξίσωση της ευτυχίας, είναι το 100. Όσο περισσότερο πλησιάζουν οι απαντήσεις σας στο 100 τόσο πιο ευτυχείς θα νιώθετε.

Όπως υποστηρίζουν οι ερευνητές η διαδικασία αυτής της εξίσωσης δεν περιορίζεται μόνο στο να μας δώσει ένα αποτέλεσμα, αλλά μας βοηθάει και να εντοπίσουμε τον βαθμό ικανοποίησης που αντλούμε από τους διαφορετικούς τομείς της ζωής μας, και επομένως να εστιάσουμε την προσοχή μας σε εκείνους που είναι λιγότερο ικανοποιητικοί, ώστε να τους βελτιώσουμε.

Ενδιαφέρουσες παρατηρήσεις
Κατά τη διάρκεια των συνεντεύξεων που πήραν οι ερευνητές από τους άνδρες και τις γυναίκες που συμμετείχαν στην έρευνα, έκαναν μερικές πολύ ενδιαφέρουσες παρατηρήσεις:
Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν ξέρουν τι είναι ευτυχία και συνήθως τη συσχετίζουν με τα πολλά λεφτά, τα μεγάλα σπίτια και τα ακριβά αυτοκίνητα. Όμως οι άνθρωποι που τα έχουν όλα αυτά, όπως μας δείχνει η ζωή , δεν είναι πιο ευτυχισμένοι από εκείνους που δεν τα έχουν αλλά ξέρουν να χαίρονται τη ζωή τους.

Οι περισσότεροι άνθρωποι που έφεραν χαμηλό σκορ στις απαντήσεις τους και δήλωσαν ότι δεν νιώθουν ευτυχισμένοι, είναι εκείνοι που έχουν εμμονή με το τι είναι σωστό και τι λάθος, που εστιάζουν την προσοχή τους περισσότερο στο τι τους λείπει και τι δεν έχουν, και λιγότερο στο τι θέλουν και πώς να το αποκτήσουν.


Οι παράγοντες που επηρεάζουν τον βαθμό ευτυχίας των ανδρών δεν είναι ίδιοι με εκείνους που καθορίζουν την ευτυχία των γυναικών: οι άνδρες θεωρούν πολύ πιο σημαντικό τον έρωτα, το σεξ, την αύξηση του μισθού τους, τα χόμπυ που τους συναρπάζουν και τη νίκη της ομάδας τους, ενώ για τις γυναίκες το πιο σημαντικό είναι η οικογενειακή ζωή, η συνύπαρξη γενικά με αγαπημένα πρόσωπα, η εμφάνισή τους-χαίρονται ιδιαίτερα όταν χάνουν τα περιττά τους κιλά- και ο καλός ηλιόλουστος καιρός.

Η πιο σημαντική όμως παρατήρηση των ερευνητών ήταν ότι η ευτυχία είναι …θέμα απόφασης! Εμείς δηλαδή είμαστε εκείνοι που θα επιλέξουμε αν θα βλέπουμε τη ζωή μας σαν μισογεμάτο ποτήρι, ή σαν μισοάδειο…


Μαρία Αντωνιάδου
http://www.lifesharing.gr

Βγαίνοντας από την πρίζα....!!!

Κατάσταση
Στο ταξίδι μας μέσα στο χρόνο ''κολλήσαμε'' την επίκτητη συνήθεια του να εστιαζόμαστε στο αρνητικό έτσι ώστε να βελτιώσουμε μια κατάσταση : καταπιανόμαστε τόσο πολύ με τα αρνητικά χαρακτηριστικά ή επιλογές κάποιου άλλου ή τα εμπόδια μιας κατάστασης.

Οι σκέψεις μας χρωματίζονται από το πού είναι η έγνοια μας (πού είναι η διάνοιά μας...). Έτσι όλες οι πνευματικές και εν τέλει οι φυσικές δυνάμεις μας εγκαταλείπουν...

Αντί να αναλύουμε και να συζητούμε σχετικά με το τί θα πρέπει κάποιος άλλος να αλλάξει στη συμπεριφορά του, είναι περισσότερο σημαντικό και λειτουργικό ''να τα πώ'' λίγο με τον εαυτό μου..." τί είναι αυτό που μπορώ εγώ να αλλάξω... η κατάσταση μπορεί και να χειροτερέψει... σε τί χρειάζεται εγώ να δυναμώσω...;".

...και από πού να αρχίσω;
Χρειάζεται να έχουμε την αγνή επιθυμία για διαρκή αλλαγή του εαυτού. Με αυτή την επίγνωση όλη μας η ενέργεια στρέφεται προς τη συνειδητή αλλαγή των αρνητικών στερεότυπων και συμπεριφορών και την αντικατάστασή τους με αληθινές αξίες. 


Οι αξίες έχουν μια οικογενειακή σχέση μεταξύ τους... Όταν κάποιος ζει μια από αυτές μπορεί να αναδύει αυτόματα όλες τις άλλες. Έτσι μπορεί να εκπέμπει ποιότητα σε οτιδήποτε σκέφτεται, λέει ή κάνει... όσο "καθημερινό" και να είναι...

Όταν στρέφομαι προς τα μέσα αναγνωρίζοντας την ιδιαίτερή μου αξία και χρησιμοποιώντας την στην καθημερινή μου ζωή, βιώνω την αληθινή επιτυχία σε ό,τι κάνω. Αυτό συμβαίνει επειδή εστιάζω και συνδέομαι μόνο με ό,τι ποιοτικότερο έχω να προσφέρω σε μια κατάσταση και... η αληθινή ικανοποίηση πλησιάζει...

Βγαίνοντας από την πρίζα...
Βουτώ μες τη σιωπή... στην επίγνωση του αληθινού εαυτού... εγώ η ψυχή, αποσυνδέομαι από την επίγνωση του υλικού μου σώματος και ότι το συνοδεύει ... συνδέομαι με την εσωτερική μου γαλήνη και αγνότητα... βγαίνω από τις πρίζες όλων των προβλημάτων, ανησυχιών, φόβων και επιφανειακών ευχαριστήσεων... εγώ η ψυχή, το ζωντανό φως, ξεκινώ την ανανέωσή μου... αποσυνδέομαι από όλα τα εξωτερικά και επιφανειακά...
Στη σιωπή στρέφομαι προς τα μέσα και επανασυνδέομαι με την αρχική μου ιδιότητα της γαλήνης... σταθεροποιώ τον εαυτό στη σκέψη της αρχικής μου γαλήνης...  αρχίζω να νιώθω ελεύθερος... παύω να ζητιανεύω την ελευθερία και τη γαλήνη ''εκεί έξω''... είμαι ο πρίγκηπας του εαυτού μου...  είμαι η γαλήνη... 

η αυθεντική μου κατάσταση είναι η γαλήνη και η ελευθερία... το αυθεντικό αυτό ρεύμα με απελευθερώνει από τα βάρη και τις ανησυχίες...


Πνευματικό Κέντρο Brahma Kumaris
www.brahmakumaris.gr
http://www.drosostalida.com

Τι θυμάμαι ;

                                       

Φθορά...

Η ρουτίνα στη ζωή έρχεται όταν αποκόβομαι ασυνείδητα από τα κίνητρα των πράξεων μου και έτσι μετά από καιρό έχω ξεχάσει ''για που ξεκίνησα''...

Αν δεν γεμίζω τον εσωτερικό μου χώρο με ευγνωμοσύνη, καλοσύνη και ένα κλίμα συνεργασίας και σεβασμού προς τον εαυτό, την Υπέρτατη Πηγή, τη φύση, τους άλλους, και το Χρόνο τότε άλλα πράγματα θα έρθουν να γεμίσουν αυτό το χώρο: προβλήματα , ανησυχίες, προσδοκίες, παράπονα, μνησικακία, απληστία, εξαρτήσεις, στόχοι, προθεσμίες. 

Τέτοιου είδους σκέψεις και συναισθήματα γεμίζουν μεν το χώρο και το χρόνο μας αλλά επειδή δεν είναι θρεπτική τροφή για το νου ή την καρδιά μας νιώθουμε συνεχώς συναισθηματική πείνα... κενό... θλίψη.

Ποιος φταίει .... ; 
Θα μπορούσε να γραφτεί μια λίστα από ενόχους και συνήθεις υπόπτους αλλά ας μη φτάσουμε ως εκεί...
Ας μη χάνουμε τη ζωή μας στα 'δικαστήρια' του νου και της καρδιάς μας... κάτι τέτοιο θα μας απογοητεύσει και τραυματίσει. Θα αρχίσουμε να εστιάζουμε μονίμως στο αρνητικό και θα μας κάνει γκρινιάρηδες και καχύποπτους (κάτι που συνήθως καλύπτουμε κάτω από το "ρεαλιστές")...

...η κα. Λήθη
Υπάρχει η φυσική τάση της ψυχής να λαμβάνει ως δεδομένο ό,τι έχει έτσι ώστε να μπορεί να χτίζει στέρεα, καινούργια πράγματα για το μέλλον της . Το αποθηκεύει στη μνήμη και επειδή η ζωή τρέχει, καινούργιες προτεραιότητες, στόχοι αλλά και πολλά δεδομένα και λεπτομέρειες γεμίζουν το "σκληρό δίσκο" της ψυχής. 

Έτσι, το " γιατί " ξεκινήσαμε αυτό που ξεκινήσαμε χάνεται κάτω από τον σωρό γεγονότων... και μαζί με αυτό η αίσθηση, η συνειδητότητα με την οποία ξεκινήσαμε έχει φθαρεί και έχει γίνει συνηθισμένη.

Αφθαρσία...
Το πρόβλημα ευτυχώς δεν είναι τα γεγονότα ή τα δεδομένα, οι λεπτομέρειες, οι στόχοι. Όλα αυτά είναι οι ζωντανές μας εκφράσεις. Όλα αυτά είναι τα παιγνίδια μας... το πρόβλημα είναι ότι έδωσα την καρδιά μου και την έγνοια μου σε αυτά και έτσι ξέχασα την αξία και τη μοναδικότητά μου.

Σταματώντας αυτή τη διαρροή αξίας και σημαντικότητας σε εξωτερικά πράγματα, πρόσωπα και καταστάσεις, αρχίζω να επιστρέφω στο εσωτερικό μου βασίλειο... η αυτοκυριαρχία μου ανατέλλει...

Ασκήσεις μνήμης
1. Κάνε μια λίστα όλων των υπέροχων στιγμών, συνειδητοποιήσεων, μαθημάτων και πνευματικών επιτευγμάτων που είχες. Φρόντιζε να διατηρείς τη λίστα αυτή όχι ως άλλη μια πηγή νοσταλγίας (κρυφή γκρίνια) αλλά ως ένα ζωντανό καθημερινό εργαλείο για ακόμη βαθύτερα επιτεύγματα. 

2. Στοχάσου αληθινές και δυνατές σκέψεις. Θα σε βοηθήσει να διατηρείς το νου έτοιμο και δυνατό:

π.χ: Η πηγή της ύπαρξής μου είναι γεμάτη γαλήνη, αγνότητα, ευτυχία, αγάπη, σοφία. Μου αρέσει να διατηρώ τη συνειδητότητα αυτή. Άρα θέλω να είμαι γαλήνιος στο διάλογο αυτό ή να έχω δίκιο, να κερδίσω άλλο ένα debate; 

...με τη δύναμη της σκέψης θυμίζω στον εαυτό: "είμαι ένα πνευματικό όν καλοσύνης και γαλήνης... λειτουργώ πολύ φυσικά όταν η εσωτερική μου ατμόσφαιρα διατηρείται γαλήνια... μου αρέσει να διατηρώ την αλήθεια μέσα μου... έτσι επικοινωνώ καλύτερα με τους γύρω μου". 
Όσο εξασκούμαι τόσο η σκέψη μου δυναμώνει και αρχίζω να την λαμβάνω σοβαρά υπόψη... περισσότερο από τις σκέψεις, τα λόγια ή τις πράξεις των άλλων. Δεν αδιαφορώ για τους άλλους ή τις καταστάσεις αλλά διατηρώ την προσοχή μου εσωτερικά: "τί σημαίνουν αυτές οι λέξεις για εμένα; τί σημασία έχει αυτή η κατάσταση για μένα; σε τι ωφελεί αυτή η σχέση ή συνεργασία στη δική μου ανάπτυξη;"

Έτσι μπορώ να κρατώ φρέσκια στη συνειδητότητά μου την αιώνια αλήθεια μου και την αλήθεια των άλλων: είμαστε όντα που μας αρέσει σε όλους η καλοσύνη, η ευτυχία και η προσωπική ανάπτυξη αλλά ξεχνάμε... δεν πειράζει...

...ας θυμάμαι ξανά και ξανά, αυτή είναι όλη η προσπάθεια.



Πνευματικό Κέντρο Brahma Kumaris

Κυριακή 4 Αυγούστου 2013

O νόμος της Έλξης από τον David Childerley......!!!

               

Όλοι μας δουλεύουμε με μιαν ασύλληπτου μεγέθους δύναμη.
Όλα στο σύμπαν είναι φτιαγμένα από ενέργεια...
... ακόμα κι εμείς...!

Είμαστε σαν μαγνήτες και η μία ενέργεια έλκει την άλλη.
Οτιδήποτε υπάρχει στο μυαλό σας...
... αυτό ακριβώς θα έλξετε...

Δημιουργείτε και έλκετε...
αυτό που σκέφτεστε πιο πολύ.
Το δυνατότερο και ισχυρότερο είδος ενέργειας
είναι γνωστό στο Σύμπαν ως... σκέψη!

Κάθε σκέψη έχει μια συχνότητα.
Οι σκέψεις στέλνουν μαγνητική ενέργεια
και έλκουν το όμοιο.
Και οι σκέψεις υλοποιούν!

Οι περισσότεροι άνθρωποι σκέφτονται τί δε θέλουν...
...οπότε έλκουν ακριβώς το ίδιο.
Η προσκόλληση της σκέψης σε δυνατά αισθήματα (θετικά ή αρνητικά), επιτυγχάνει την δημιουργική διαδικασία.
Θυμηθείτε ότι έλκετε αυτό που σκέφτεστε.
Επιλέξτε τις σκέψεις σας προσεκτικά!
Έχετε προσέξει πως εκείνοι που μιλούν περισσότερο για αρρώστιες τις έχουν;
Κι εκείνοι που μιλούν περισσότερο για ευημερία την έχουν...;

Οι σκέψεις δημιουργούν αισθήματα.
Οτιδήποτε αισθάνεστε αυτή τη στιγμή...

...είναι η απόλυτη αντανάκλαση εκείνου που βρίσκεται σε διαδικασία υλοποίησης!
Και έλκετε ακριβώς αυτό που αισθάνεστε...
Τα χαρούμενα αισθήματα έλκουν περισσότερες χαρούμενες καταστάσεις.

Μπορείτε να αισθάνεστε οτιδήποτε αυτή τη στιγμή.
Το Σύμπαν θα ανταποκριθεί στην ιδιότητα των αισθημάτων σας.
Και σε οτιδήποτε εστιάζεστε με σκέψεις και αισθήματα...
... αυτό θα έλξετε στη ζωή σας.
Θυμηθείτε...!

Εσείς δημιουργείτε το δικό σας σύμπαν καθώς προχωράτε.
Οπότε είναι σημαντικό να αισθάνεστε καλά.
Η ζωή γίνεται απίστευτη όταν συνειδητά εφαρμόζετε τον Νόμο της Έλξης.

Στο Σύμπαν αρέσει η ταχύτητα. Μη καθυστερείτε, μην αμφιβάλλετε.
Ακολουθείστε την παρόρμηση και τη διαίσθησή σας... Δράστε!
Και το Σύμπαν ανάλογα θα πράξει... ειδικά και μόνο για σας!
Να είσαστε ευγνώμων...
... κι έτσι θα έλξετε περισσότερα πράγματα στη ζωή σας.
Οραματιστείτε τί θέλετε...

... και νιώσετε το αίσθημα ότι το έχετε ήδη.
Εστιαστείτε στο αποτέλεσμα...
... και αφήστε τον τρόπο υλοποίησης στο Σύμπαν.

Οι επιστήμονες έχουν αποδείξει... 
... πως η θετική σκέψη είναι εκατοντάδες φορές δυνατότερη από την αρνητική.

Κάθε φορά που έχετε μιαν αρνητική σκέψη...
εν-θυμηθείτε αμέσως μιαν όμορφη ανάμνηση ή ένα σημαντικό πρόσωπο στη ζωή σας.

Κανένας άλλος δεν μπορεί να σκεφτεί ή να αισθανθεί για εσάς... μόνο εσείς!

Μη σπαταλάτε ενέργεια σε αρνητικές σκέψεις...
Εστιάστε μόνο σε αυτό που θέλετε.
Μη σκέφτεστε αυτά που δε θέλετε... αλλά αυτά που επιθυμείτε.
Να σκέφτεστε τί σας δημιουργεί χαρά
καθώς αυτό θα ανυψώσει την δόνησή σας άμεσα.
Επιλέξτε να μείνετε στην υψηλή δόνηση...
... και θέστε έναν τόσο μεγάλο στόχο που θα μπορούσε να σας αφήσει άφωνους με την ολοκλήρωσή του.
Να οραματίζεστε τον στόχο σας κάθε μέρα...
... είσαστε ο μόνος που μπορεί να δημιουργήσει την πραγματικότητά σας.

Θυμηθείτε: οι σκέψεις υλοποιούνται...

Πάντα να σκέφτεστε θετικά!
Δράστε τώρα και απολαύστε τη ζωή σας.
Απελευθερώστε τον εαυτό σας.

Είσαστε εκπληκτικοί... πραγματικά είσαστε!



μετάφραση: Έλενα Μπούση

Tο πιο βαθύ σκοτάδι είναι πριν ... την αυγή.........!!!

Περίπτωση
Όταν κάτι πηγαίνει στραβά ή όχι ακριβώς όπως θα θέλαμε νιώθουμε τις καταστάσεις να μας χρωματίζουν. Ο ενθουσιασμός μας στεγνώνει και ξεκινούμε ασυνείδητα να βάφουμε τις σκέψεις μας στο χρώμα των καταστάσεων... "σκούρα τα πράγματα..." 

Αναπαράγουμε μέσα μας με τέλεια αυτοσυγκέντρωση όλη την αρνητικότητα με τρόπο που και κορυφαίοι yogis ή κορυφαίες yoginis θα μας ζήλευαν ...: ούτε μια φωτεινή σκέψη δεν εισέρχεται στον σκούρο μας "διαλογισμό".

... οι ίδιοι μας θα επιμέναμε σε ένα σεμινάριο διαλογισμού με το γνωστό σύγχρονο μάντρα "δεν θα βρω ποτέ γαλήνη του νου...δεν θα βρω ποτέ γαλήνη του νου....", "πολύ δύσκολο... ξέρεις για μένα είναι πολύ δύσκολο έως και ανέφικτο να συγκεντρωθώ...έτσι είμαι ...εκ γενετής... τα γονίδια μάλλον... ή τα παιδικά μου χρόνια..." 

Ευτυχώς που η συγκέντρωσης αποτελεί μαζί με τις υπόλοιπες δυνάμεις τη φυσική κατάσταση της ψυχής και έτσι δεν χρειάζεται να μάθουμε τη συγκέντρωση ... 

"Τεχνικές" ή "τρικ" θα μας φτάσουν μέχρι εκεί που φτάνει το αληθινό μας ενδιαφέρον ... η ειλικρινής αναζήτηση και η αγάπη για αυτό στο οποίο συγκεντρωνόμαστε αρκούν... 

Το αληθινό μας ενδιαφέρον αναδύει από μέσα μας τη δύναμη της συγκέντρωσης, τοάνοιγμα της καρδιάς πειθαρχεί με φυσικό τρόπο το νου εκεί όπου η καρδιά χτυπά... 
και αν η καρδιά δεν γνωρίζει, φοβάται... οδηγεί το νου σε σκοτεινά μέρη... με στρατιωτική πειθαρχία... 

... αλλά η πιο ευοίωνη στιγμή του σκοταδιού είναι πριν τη χαραυγή, είναι η ώρα τηςσποράς της καινούργιας μου κατανόησης...της καινούργιας μου συνειδητότητας...

...αν το επιλέξω 

Λύση
Έτσι όπως ένα απλό κλικ φέρνει φως σε ένα δωμάτιο, η αλλαγή της συνειδητότητάςμου μπορεί να αναζωογονήσει το νου μου με φυσικό τρόπο... γι' αυτό χρειάζεται κατανόηση. Η κατανόηση κερδίζεται με τον πειραματισμό στη σιωπή. 
Στη σιωπή μπορώ να βιώσω την αντίθεση , contrast, της θετικής συνειδητότητας από την αρνητική. Στη σιωπή μπορώ να παρατηρήσω το πως η συνειδητότητά μου έλκει τις όμοιες με αυτήν σκέψεις από τη δεξαμενή μου, το υποσυνείδητο. Αν είναι φωτεινή, φως αναδύεται στο νου μου, αν όχι...

Ας απομακρύνω τον εαυτό μου για λίγα λεπτά μέσα στη μέρα από κάθε είδους θόρυβο... τηλεόραση, συζητήσεις, ιδέες, επιχειρήματα, ραδιόφωνο ακόμη και από τα CD και τα βιβλία χαλάρωσης... ας αφήσω όλες εκείνες τις δικαιολογίες που με φέρνουν στη δράση επειδή δεν μπορώ να μείνω για λίγο εγώ και ο εαυτός μου...ο αιώνιός μου σύντροφος. 

Άσκηση στη σιωπή
Μια από τις πιο κατάλληλές στιγμές για να βιώσω τη σιωπή είναι νωρίς το πρωί... πριν ξεκινήσω τη μέρα μου και πριν η "συνειδητότητα υποχρεώσεων" με γεμίσει με χιλιάδες σκέψεις, ας συνδεθώ με το πιο βαθύ μέρος της ύπαρξής μου. 

Αν φυτέψω τις πρώτες μου δυνατές σκέψεις εκείνη την ώρα, η μέρα μου δεν θα είναι πλέον σαν όλες τις άλλες...
Ας στραφώ προς τα μέσα και ας μιλήσω αργά και σταθερά στον εαυτό. Ας νιώθω την αλλαγή που φέρνει η κάθε σκέψη χωρίς να προσπαθώ να σταματήσω το νου μου...ας τον καθοδηγώ απαλά σε μια θετική ροή σκέψης... 

"Ποιος στα αλήθεια είμαι ; Τι ον είμαι; Στα αλήθεια είμαι ένα σώμα με μια ψυχή ... ή μια ψυχή που έχει ένα σώμα; Ας βιώσω τί από τα δύο είμαι...Αυτό είναι το σώμα μου... ποιος λέει αυτό το "μου"...;

Είμαι μια γαλήνια ψυχή... η αρχική μου κατάσταση είναι η γαλήνη...η σιωπή.

Η σημερινή μέρα που με περιμένει έχει όλες εκείνες τις ευκαιρίες για να αναπτύξω το πλήρες δυναμικό μου...
Έχω εμπιστοσύνη στον εαυτό μου και στη ζωή... ό,τι και να συμβεί γνωρίζω ότι η εξέλιξή μου είναι δική μου επιλογή...

Είμαι ο κύριος της ζωής μου... βρίσκομαι στο πιλοτήριο του νου μου... επιλέγοντας την εμπιστοσύνη στη ζωή σαν συνειδητότητα αναδύω σκέψεις δημιουργικές και μεταμορφωτικές... " 



Πνευματικό Κέντρο Brahma Kumaris

Θύμα ή... θαύμα ;

                        
Οι διαλογισμοί ενός θύματος...

Τί να κάνω; Είμαι μεγάλη γυναίκα...
Τι να κάνω; Είμαι πολύ νέος...

Είναι δύσκολο...

Είναι φυσικό να έχεις προσκόλληση; Παιδιά μου είναι... Είναι τα καλύτερα παιδιά του κόσμου...
Είμαι πτώμα... Μάτι δεν έκλεισα όλη νύχτα... Όταν ενδιαφέρεσαι ανησυχείς... Πού ήσουν;

Όλοι χρειάζονται κάποιον να τους ''αγαπά''... Είναι ανάγκη...
Πάλι πληγώθηκα... Γιατί η ''αγάπη'' να πονά;

Είσαι κακός και εκμεταλλεύεσαι τα αισθήματα του άλλου... Με πρόδωσες! Εσύ φταις!
Είσαι τόσο υπερβολικά καλός που με άφησες να σε εκμεταλλευτώ. Εσύ φταις!

Οι πολιτικοί φταίνε! Είναι ανεύθυνοι για τις πράξεις τους...
Οι πολίτες φταίνε! Δεν συμμετέχουν ενεργά...

Το σύστημα φταίει. Είναι σάπιο... Μην ξεχνάς ο Λεωνίδας έχασε τις Θερμοπύλες πρόσφατα πριν 2500 χρόνια και είχαμε Τουρκοκρατία 400 χρόνια. Άσε... Ατυχία πάνω στην ατυχία σου λέω...

Αυτά πρέπει να τα αναλαμβάνει η πολιτεία! Πληρώνονται για να κάνουν τη δουλειά τους...
Η πολιτεία δεν μας δίνει κανένα περιθώριο πρωτοβουλίας... Γιατί να τα αναλαμβάνει όλα εκείνη;

Ας μου δινόταν μια φορά η ευκαιρία... Τώρα μεγάλωσα...
Μου δόθηκαν τόσες πολλές ευκαιρίες που δεν μπορούσα να διαλέξω... Ήμουν πολύ νέος...

Εεε, μια βοήθεια ας έδιναν κι εκείνοι μια φορά...
Ααα, είναι τόσο παρεμβατικοί που δεν σε αφήνουν ελεύθερο...

Πέσαμε σε άσχημη εποχή...
Καλή εποχή δε λέω... αλλά πολύ νωρίς ήρθε και δεν προλάβαμε... Δεν μας προειδοποίησε κανείς...
Είναι βαρύς ο χειμώνας, δεν μπορώ να έρθω...
Είναι καυτό το καλοκαίρι, δεν μπορώ να έρθω...
Μόνο άνοιξη μπορώ, αλλά φέτος δεν είχε άνοιξη. Το γύρισε απροειδοποίητα σε καυτό καλοκαίρι...

Τα σημεία μιας αιθέριας ασθένειας...
Κάθε ασθένεια έχει τα σημάδια της ή τα ''σημεία'' της όπως έλεγαν οι παππούδες των Ελλήνων... Ευτυχώς... Όταν νοσεί ή πρόκειται να νοσήσει το σώμα μας βγαίνουν εξανθήματα, ανεβαίνουν ή πέφτουν θερμοκρασίες, υπάρχουν μουδιάσματα κτλ. σε συγκεκριμένα σημεία. Αν κάποιος διατηρεί καλή επαφή με το σώμα του θα παρατηρήσει όλα αυτά τα σημάδια και ίσως προλάβει...

Το ίδιο συμβαίνει και με την ψυχή... Όταν διατηρείς καλή επαφή με τον εαυτό σου και δεν παρασύρεσαι από τον ρυθμό της εξωτερικής πραγματικότητας (δεν χάνεσαι στις εξωτερικές σκηνές της ταινίας της ζωής, στους ρόλους σου ή τους άλλους ηθοποιούς), όταν δεν ξεχνιέσαι από τις προσωπικές σου προσδοκίες και επιθυμίες, είσαι σε θέση να ακούσεις και να δεις.

Τί να ακούσεις και να δεις; 
Ποιό μικρόβιο κρύβεται πίσω από την μόλυνση του θύματος;
Τα μικρόβια δεν φαίνονται με γυμνό μάτι. Είναι σαν να μην υπάρχουν κι όμως τα αντιλαμβάνεσαι είτε από το αποτέλεσμα είτε με ειδική παρατήρηση. Αυτό σημαίνει ότι κάτι είναι αιθέριο. Το εσωτερικό ελάττωμα της θυματοποίησης του εαυτού έχει κι αυτό το μικρόβιό του. Είναι κι αυτό αιθέριο, δηλαδή ''αόρατο'' και έτσι δεν το συνδέεις εύκολα με την εσωτερική μόλυνση της θυματοποίησης:
Όσο ψάχνεις για τον θαυματοποιό, για κάποιον ή για κάτι που τη ζωή σου θα αλλάξει ή εμπνεύσει άλλο τόσο θα βρίσκεσαι φυλακισμένος στη εσωτερική στάση του θύματος... Είναι φαινομενικά πιο εύκολο να είσαι θύμα αλλά εν τέλει πολύ οδυνηρό...

Από την άλλη η ανάληψη πλήρους ευθύνης για την ευτυχία σου και το παρελθόν σου είναι κάτι φαινομενικά δύσκολο αλλά απελευθερωτικό. Σε κάνει φίλο με τους ανθρώπους, τη Ζωή σου, την Πηγή και το Σύμπαν... Αξίζει...

Το Μυστικό... Ό,τι είμαι το έλκω...
Όταν νιώθω σαν θύμα (αίσθηση ότι αδικήθηκα, αδιέξοδο, απελπισία) είναι σημάδι ότι εκείνη τη στιγμή έχει σταματήσει η προσωπική μου ανάπτυξη. Σε οποιαδήποτε κατάσταση και με οποιοδήποτε άτομο βιώνω ότι είμαι το θύμα, η σκέψη μου ακινητοποιείται και η αδράνειά μου αυξάνεται αυτοκαταστροφικά. Είναι η χειρότερη μορφή άγχους (χρόνιο = κορτιζονούχο)... Όμως κάπου κοντά βρίσκεται μία ακόμη στιγμή εσωτερικής αφύπνισης... μια ακόμη πνευματική εμπειρία... Εφόσον το επιλέξω.... 

Επιλέγω να πειραματιστώ στην καλοπροαίρετη εσωτερική σιωπή με την επίγνωση ότι η ζωή δεν συμβαίνει έτσι τυχαία, ότι είναι ένα παιγνίδι... Επιλέγω να συντονιστώ με το κρυφό του νόημα... Εξερευνώ στην καθημερινότητά μου τον πνευματικό νόμο ότι "έλκω στην ζωή μου ό,τι χρειάζεται για το επόμενο βήμα της προσωπικής μου ανάπτυξης"... Αποκτώ την επίγνωση του ό,τι κρύβεται μέσα μου θα προβληθεί έξω μου για να επιλυθεί... 

Θα επιλυθεί όταν ενεργοποιήσω μια δύναμη ή αρετή που μέσα μου κοιμάται για καιρό... 
:
"Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
τον άγριο Ποσειδώνα δεν θα συναντήσεις,
αν δεν τους κουβανείς μες στην ψυχή σου,
αν η ψυχή σου δεν τους στήνει εμπρός σου"

Τον θυμωμένο Ποσειδώνα μη φοβάσαι,
τέτοια στον δρόμο σου ποτέ σου δεν θα βρεις,
αν μέν’ η σκέψις σου υψηλή... [Πηγή: ''Ιθάκη'' Καβάφης]

Το Μαγικό Φίλτρο : Μεταμορφώνοντας το θύμα σε θαύμα...
Τί ενώνει ένα θύμα με το θαύμα...; Ποια είναι η πρώτη κίνηση; Ποιο είναι το πρώτο βήμα; Από πού να ξαναρχίσω; Από πού να πάρω την πρώτη ώθηση για να σπάσω το ρόλο του θύματος;
Αν έχω αποκτήσει την παραπάνω ενόραση (insight) της σχέσης εσωτερικών και εξωτερικών γεγονότων της ζωής μου μπορώ με την αρετή της εμπιστοσύνης να προχωρήσω στη γιατρειά της συνειδησιακής κατάστασης του θύματος:

Ανάληψη καθολικής ευθύνης για την παρούσα κατάσταση της ζωής μου... 
Είμαι ο δημιουργός της αυταπάτης μου
Είμαι ο δημιουργός του πόνου μου
Είμαι η ψυχή που διευθύνει τη ζωή μου
Άρα... όλα είναι στο χέρι μου
Είμαι ο δημιουργός των επιλογών μου

Δεν είναι τέλειο; Μπορεί να έχει πικρή γεύση αλλά έτσι είναι τα μαγικά φίλτρα...

Αν συνειδητοποιήσω ότι είμαι ο δημιουργός του πόνου μου, είμαι έτοιμος για θαύματα... 

Μέχρι να συμβεί αυτό ποτέ δεν θα ξεκινήσω το δρόμο για την αληθινή ελευθερία... 

Άσκηση Διαλογισμού :
Η στιγμή ενόρασης (συνειδητοποίηση) είναι απαραίτητη για να περάσουμε από μια ακόμη έξυπνη σκέψη ή μια ακόμη χρήσιμη θεωρία της ψυχολογίας ή φιλοσοφίας στο βίωμα που σε αλλάζει πυρηνικά μέσα σου... Μία σκέψη, όσο απλοϊκή και να ακούγεται χρειάζεται να δημιουργήσει 'κρότο' μέσα σου και αυτό είναι η διαλογιστική εμπειρίαδηλαδή μια εμπειρία που υπερβαίνει τη σκέψη σου...

Προσοχή στις ''Σειρήνες'' του Οδυσσέα... Στις εύκολες λύσεις του νου...
Οι άνθρωποι συνήθως αποφεύγουν μια πειθαρχία στο διαλογισμό, ακόμη και άνθρωποι της πνευματικότητας και ιδιαίτερα οι τελευταίοι ξέρουν να καμουφλάρουν καλά τη δικαιολογία τους : "διαλογισμός θα πρέπει να είναι όλη η μέρα σου, όλη η ζωή σου" "εγώ διαλογίζομαι με τον καφέ μου" "μια βόλτα στο δάσος είναι διαλογισμός" "η επαφή με έναν άνθρωπο είναι διαλογισμός" "εγώ διαλογίζομαι ακούγοντας ένα καλό μουσικό κομμάτι" "για μένα διαλογισμός είναι να κοιτώ το σκύλο μου" "δεν χρειάζεσαι ούτε διαλογισμό, ούτε χορτοφαγία, ούτε αφιέρωση σε κάτι ανώτερο... όλα αυτά είναι εξωτερικές διαδικασίες"...

Όλα αυτά είναι καλά αλλά δεν είναι διαλογισμός ούτε πνευματικότητα... Αποτέλεσμα; Τα στερεότυπα του χαρακτήρα παραμένουν, οι ίδιες συζητήσεις, τα ίδια προβλήματα επαναλαμβάνονται με την ίδια ένταση.

Για να φτάσει ο διαλογισμός να είναι όλη σου η μέρα... ξεκίνα από τα 15 λεπτά πρώτα, στη σιωπή, ακίνητος, δίχως εξαρτήσεις, δίχως αποσπάσεις... Για να αλλάξεις χαρακτήρα απομακρύνσου από ένα βίαιο life-style... Άλλαξε πρακτικά...
Κακά τα ψέματα αν επιθυμείς κάτι βαθύτερο μέσα σου μην πολυακούς τη σκέψη σου, τις ''ευκολίες'' και τις ''ανέσεις' 'της... Πήγαινε πιο βαθειά από τα έξυπνα motos (συνθήματα)... Στην εσωτερική σιωπή του εαυτού... επέλεξε μια λέξη... κάνε τήν σκέψη και γιγάντωσέ την μέσα σου... ας την να κυριαρχήσει πάνω στις υπόλοιπες αρνητικές ή κρητικές σκέψεις... δυνάμωσε το φως της... επέλεξε κι άλλες 3 ή 4 που τις μοιάζουν... Γαλήνη, ηρεμία, ακινησία... καθαρότητα... Παίξε μαζί τους μέσα σου...

Άρχισε να τις αφήνεις λίγο λίγο... Ώθησε τον εαυτό σου απαλά να βιώσει το αίσθημα πίσω από την κάθε μία... Νιώσε πού θέλεις να επικεντρώσεις... Γέμισε με το αίσθημα που εντόπισες... Αν το χάνεις... Επέστρεφε στη σκέψη... Ξανά... απαλά... με ενδιαφέρον...


Αυλός της Γνώσης 

Η Μικρή Ψυχή και ο Ήλιος........!!!

Μια φορά και σε κανένα καιρό, ήταν μια Μικρή Ψυχή, που είπε στον Θεό :  "Ξέρω Τι Είμαι...! " 

και ο Θεός είπε : "Αυτό είναι υπέροχο! Τι Είσαι;" 
και η Μικρή Ψυχή φώναξε : "Είμαι το Φως!" 

O Θεός χαμογέλασε πλατιά, "Πολύ σωστά!" αναφώνησε, "Είσαι το Φως."



Η Μικρή Ψυχή ήταν τόσο χαρούμενη που κατάλαβε, αυτό που όλες οι ψυχές που βρίσκονταν στο Βασίλειο, ήταν εκεί για να το καταλάβουν. 
"Ουάου! Τέλεια!" Είπε η Μικρή Ψυχή. 
Σύντομα όμως, το ότι κατάλαβε Τι Είναι, δεν της ήταν αρκετό. 

Η Μικρή Ψυχή ένοιωσε εσωτερική αναταραχή και τώρα ήθελε να γίνει αυτό το οποίο ήταν.

Έτσι, η Μικρή Ψυχή ξαναπήγε στο Θεό (το οποίο δεν είναι κακή ιδέα για όλες τις Ψυχές που θέλουν να γίνουν Αυτό που Πραγματικά Είναι) και είπε : "Γεια σου Θεέ! Τώρα που ξέρω Τι Είμαι, είναι εντάξει για μένα και να Γίνω Αυτό που Είμαι;" 

Και ο Θεός είπε: "Εννοείς ότι θέλεις να γίνεις αυτό που είσαι ήδη;" 
"Χμ," απάντησε η Μικρή Ψυχή, "είναι άλλο πράγμα να ξέρω Τι Είμαι και τελείως διαφορετικό πράγμα, το να Είμαι Πραγματικά Αυτό. Θέλω να νοιώσω πώς είναι να είσαι το Φως !" 

"Μα είσαι ήδη το Φως." Επανέλαβε ο Θεός, χαμογελώντας ξανά. 
"Ναι, μα θέλω να μάθω πώς είναι, το να το νοιώθω!" ξεφώνησε παρακλητικά η Μικρή Ψυχή. 
"Καλώς," είπε ο Θεός κρυφογελώντας, " Θα 'πρεπε να το ξέρω. Πάντα σου άρεσε η περιπέτεια." 

Τότε η έκφραση του Θεού άλλαξε. "Μόνο, που υπάρχει ένα ζήτημα..." 
"Τι είναι;" ρώτησε η Μικρή Ψυχή. 

"Δυστυχώς, δεν υπάρχει τίποτα άλλο παρά μόνο το Φως. Βλέπεις, δεν έχω δημιουργήσει τίποτα άλλο από αυτό που είσαι κι έτσι, δεν υπάρχει για σένα εύκολος τρόπος να βιώσεις τον εαυτό σου σαν Αυτό που Είσαι, εφ' όσον δεν υπάρχει τίποτα που να μην Είσαι." 
"Εέεε;" είπε η Μικρή Ψυχή, που τώρα ήταν λίγο μπερδεμένη. 

"Σκέψου το έτσι," είπε ο Θεός. "Είσαι σαν ένα κερί μέσα στον Ήλιο. Βρίσκεσαι μέσα σ' αυτόν, μαζί με εκατομμύρια, δισεκατομμύρια άλλα κεριά που αποτελούν τον Ήλιο. Και ο Ήλιος, δεν θα ήταν ο Ήλιος, χωρίς εσένα. Ούτε θα ήταν Ήλιος, χωρίς κάποιο από τα κεριά του... δεν θα υπήρχε καθόλου Ήλιος, γιατί δεν θα έλαμπε τόσο αστραφτερά. Παρ' όλα αυτά, πώς να διακρίνεις τον εαυτό σου σαν Φως, εφ' όσον είσαι μέσα στο Φως; Αυτό είναι το θέμα." 

"Πολύ καλά," αναθάρρεψε η Μικρή Ψυχή, "Εσύ είσαι ο Θεός. Σκέψου κάτι!" 

Γι' άλλη μια φορά ο Θεός χαμογέλασε. "Το έχω σκεφτεί ήδη" είπε. "Εφ' όσον δεν μπορείς να νοιώσεις τον εαυτό σου σαν Φως, όσο είσαι μέσα στο Φως, θα σε περιβάλλω λοιπόν με σκοτάδι." 

"Τι είναι το σκοτάδι;" ρώτησε η Μικρή Ψυχή. 
Ο Θεός απάντησε: "Είναι αυτό που δεν είσαι." 
"Θα το φοβάμαι το σκοτάδι;" κλαψούρισε η Μικρή Ψυχή. 
"Μόνο αν επιλέξεις να το φοβάσαι." απάντησε ο Θεός. "Δεν υπάρχει τίποτα πραγματικά να φοβάσαι, εκτός αν το αποφασίσεις ότι υπάρχει. Καταλαβαίνεις; Το επινοείς. Υποκρίνεσαι." 

"Άααα! Έτσι!" είπε η Μικρή Ψυχή, που ένοιωθε ήδη καλύτερα. 

Κατόπιν, ο Θεός εξήγησε, ότι για να έχουμε την εμπειρία οποιουδήποτε πράγματος, θα πρέπει να εμφανιστεί το ακριβώς αντίθετο. 

"Είναι μεγάλο δώρο", Είπε ο Θεός, "γιατί χωρίς αυτό, δεν θα μπορούσες να γνωρίζεις πώς είναι το οτιδήποτε. Δεν θα μπορούσες να γνωρίζεις το Ζεστό, χωρίς το Κρύο, το Πάνω χωρίς το Κάτω, το Γρήγορο χωρίς το Αργό. Δεν θα μπορούσες να γνωρίζεις Αριστερό χωρίς Δεξί, Εδώ χωρίς Εκεί, Τώρα χωρίς Τότε. 

Γι' αυτό, όταν θα βρεθείς να περιβάλλεσαι απ' το σκοτάδι, μην τινάζεις τη γροθιά σου και μην υψώνεις την φωνή σου αναθεματίζοντας το σκοτάδι. Απλά να είσαι το Φως μέσα στο σκοτάδι, χωρίς να παραφρονείς. 

Τότε θα ξέρεις τι Πραγματικά Είσαι, καθώς και όλοι οι άλλοι επίσης. Άσε το Φως σου να λάμψει, ώστε όλοι να γνωρίζουν πόσο εξαιρετικό είσαι!" 

"Δηλαδή εννοείς, ότι δεν πειράζει να δείχνω και στους άλλους πόσο εξαιρετικό Είμαι;" ρώτησε η Μικρή Ψυχή. 

"Βεβαίως! Δεν πειράζει καθόλου!" Ο Θεός ξαναχαμογέλασε. "Να θυμάσαι όμως, - εξαιρετικό- δεν σημαίνει - καλύτερο.

Ο καθένας είναι εξαιρετικός, με τον δικό του ιδιαίτερο τρόπο! Παρ' όλα αυτά, πολλοί άλλοι το έχουν ξεχάσει αυτό. Θα καταλάβουν και για τους ίδιους, ότι δεν πειράζει να είναι εξαιρετικοί, μόνο όταν εσύ καταλάβεις ότι δεν πειράζει να είσαι εξαιρετικό." 

"Ουάου", είπε η Μικρή Ψυχή, χορεύοντας και χοροπηδώντας και γελώντας με χαρά. "Μπορώ να είμαι τόσο εξαιρετικό, όσο θέλω εγώ να είμαι!" 

"Ναι και μπορείς ν' αρχίσεις αμέσως τώρα" είπε ο Θεός, που χόρευε, χοροπηδούσε και γελούσε μαζί με τη Μικρή Ψυχή. "Ποιό μέρος του εξαιρετικού θέλεις να είσαι;"
"Ποιό μέρος του εξαιρετικού;" επανέλαβε η Μικρή Ψυχή. "Δεν καταλαβαίνω." 


"Καθώς έλεγα," εξήγησε ο Θεός, "το να είσαι το Φως είναι εξαιρετικό και το να είσαι εξαιρετικός, έχει πολλούς τομείς. Είναι εξαιρετικό το να είσαι καλόκαρδος. Είναι εξαιρετικό το να είσαι δημιουργικός. Είναι εξαιρετικό το να είσαι υπομονετικός. Μπορείς να σκεφτείς άλλους τρόπους που μπορείς να είσαι εξαιρετικός;" 

Η Μικρή Ψυχή έμεινε σιωπηλή για λίγο. "Μπορώ να σκεφτώ πολλούς τρόπους να είναι κάποιος εξαιρετικός!" αναφώνησε μετά η Μικρή Ψυχή. "Είναι εξαιρετικό να είσαι εξυπηρετικός. Είναι εξαιρετικό να μοιράζεσαι. Είναι εξαιρετικό να είσαι φιλικός. Είναι εξαιρετικό να σέβεσαι τα αισθήματα των άλλων!" 

"Ναι!" συμφώνησε ο Θεός "Και μπορείς να είσαι όλα αυτά τα πράγματα μαζί, ή όποιο μέρος τού εξαιρετικού επιθυμείς εσύ να είσαι, οποιαδήποτε στιγμή. Αυτό σημαίνει να είσαι το Φως." 

"Ξέρω τι θέλω να είμαι, ξέρω τι θέλω να είμαι!" ανακοίνωσε η Μικρή Ψυχή με μεγάλο ενθουσιασμό. "Θέλω να είμαι το μέρος του εξαιρετικού που συγχωρεί. Δεν είναι εξαιρετικό το να συγχωρείς;" 

"Μα και βέβαια," επιβεβαίωσε ο Θεός τη Μικρή Ψυχή. "Είναι πολύ εξαιρετικό." 

"Εντάξει" είπε η Μικρή Ψυχή. "Αυτό είναι που θέλω να είμαι. Θέλω να είμαι αυτός που συγχωρεί. Έτσι θέλω να βιώσω την εμπειρία του εαυτού μου." 

"Πολύ καλά" είπε ο Θεός, "υπάρχει όμως κάτι που πρέπει να ξέρεις." 

Η Μικρή Ψυχή, γινόταν τώρα λίγο ανυπόμονη. Έμοιαζε πάντα να υπάρχει κάποιο μπέρδεμα. "Τι είναι αυτό;" ρώτησε αναστενάζοντας η Μικρή Ψυχή. 
"Δεν υπάρχει κανείς που να μπορείς να τον συγχωρήσεις." 
"Κανείς;" Η Μικρή Ψυχή μετά βίας μπορούσε να πιστέψει αυτό που είχε ειπωθεί. 

"Κανείς!" Επανέλαβε ο Θεός. "Οτιδήποτε έχω δημιουργήσει είναι Τέλειο. Δεν υπάρχει ούτε μία και μοναδική Ψυχή σε όλη τη δημιουργία, λιγότερο Τέλεια από σένα. Κοίτα γύρω σου." 

Τότε ήταν που η Μικρή Ψυχή αντιλήφθηκε ένα τεράστιο πλήθος που είχε μαζευτεί. Ψυχές είχαν έρθει από πολύ μακριά, απ' όλο το Βασίλειο, γιατί είχε ακουστεί, ότι η Μικρή Ψυχή είχε αυτή την απίθανη συζήτηση με τον Θεό και όλοι ήθελαν ν' ακούσουν αυτά που λέγονταν. 

Βλέποντας τις αμέτρητες άλλες Ψυχές που είχαν μαζευτεί εκεί, η Μικρή Ψυχή κατάλαβε ότι έπρεπε να συμφωνήσει. 
Καμιά δεν φαινόταν λιγότερο Μεγαλειώδης, ή λιγότερο Τέλεια από την ίδια. Τόσο ήταν το δέος για τις Ψυχές που ήταν γύρω της και τόσο λαμπερό το Φως τους, που μετά βίας μπορούσε να τις αντικρίζει. 

"Ποιόν, λοιπόν, να συγχωρήσεις;" ρώτησε ο Θεός. 
"Ωωω! Θεέ μου, έτσι που πάει το πράγμα δεν είναι καθόλου ευχάριστο!" παραπονέθηκε η Μικρή Ψυχή. "Ήθελα να βιώσω τον εαυτό μου σαν κάποιον που συγχωρεί. Θέλω να γνωρίσω πως είναι να είσαι αυτό το μέρος του εξαιρετικού." 

Και η Μικρή Ψυχή, έμαθε πώς πρέπει να είναι, όταν νοιώθεις θλιμμένος. 
Τότε ήταν που ξαφνικά, μια Φιλική Ψυχή προχώρησε μπροστά από το πλήθος. "Μην ανησυχείς Μικρή Ψυχή" είπε η Φιλική Ψυχή, "εγώ θα σε βοηθήσω." 
"Αλήθεια, θα το κάνεις;" η Μικρή Ψυχή αναθάρρησε. "Μα τι μπορείς να κάνεις;" 
"Μπορώ να σου δώσω κάποιον να συγχωρήσεις!"
"Μπορείς;" 

"Βεβαίως!" είπε κεφάτα η Φιλική Ψυχή. "Μπορώ να έρθω στην επόμενή σου ζωή και να σου κάνω κάτι για να με συγχωρήσεις." 

"Μα γιατί; Για ποιο λόγο θα το έκανες αυτό;" ρώτησε η Μικρή Ψυχή. "Εσύ, που είσαι ένα Όν απόλυτης Τελειότητας! Εσύ, που δονείσαι με τόση ταχύτητα, που δημιουργεί ένα Φως τόσο λαμπερό, που μετά βίας μπορώ ν' αντικρίσω! 

Τι θα μπορούσε να σου προκαλέσει το να θέλεις να επιβραδύνεις τη δόνησή σου σε τέτοια ταχύτητα, ώστε να γίνει το Φως σου σκοτεινό και πηχτό; Ποια θα ήταν η αιτία να θέλεις -εσύ που είσαι τόσο ανάλαφρη και χορεύεις πάνω στ' αστέρια και κινείσαι μέσα σε όλο το Βασίλειο με τη ταχύτητα της σκέψης- να έρθεις στη ζωή μου και να κάνεις τον εαυτό σου τόσο βαρύ, ώστε να μπορέσεις να κάνεις κάτι τόσο κακό;" 

"Είναι πολύ απλό," είπε η Φιλική Ψυχή. "Θα το έκανα γιατί Σ' Αγαπώ." 

Η Μικρή Ψυχή Φάνηκε να εκπλήσσεται από την απάντηση. 


"Μην εκπλήσσεσαι," είπε η Φιλική Ψυχή. "Έχεις κάνει το ίδιο πράγμα για μένα. Δεν θυμάσαι; Έχουμε χορέψει μαζί, εσύ κι εγώ, πολλές φορές. Διά μέσω των αιώνων και όλων των εποχών έχουμε χορέψει. Κατά τη διάρκεια όλων των καιρών έχουμε διασκεδάσει μαζί. Απλά δεν θυμάσαι. Έχουμε υπάρξει και οι δύο μαζί το Παν. 

Έχουμε υπάρξει το Πάνω και το Κάτω του, το Αριστερό και το Δεξί του, το Εδώ και το Εκεί του, το Τώρα και το Τότε του. Έχουμε υπάρξει το Αρσενικό και το Θηλυκό, το Καλό και το Κακό, και οι δύο μαζί έχουμε υπάρξει το Θύμα και ο Θύτης του."

"Όπως καταλαβαίνεις, έχουμε ξαναβρεθεί μαζί εσύ κι εγώ πολλές φορές από πριν. Ο καθένας φέρνει στο άλλον, αυτήν ακριβώς την τέλεια ευκαιρία, ώστε να εκφραστεί και να βιώσει την εμπειρία Αυτού που Πραγματικά Είναι. Και έτσι, θα έρθω στην επόμενη ζωή σου και θα είμαι ο 'Κακός' αυτή τη φορά. Θα σου κάνω κάτι τόσο απαίσιο, οπότε μπορείς να αποκτήσεις την εμπειρία του εαυτού σου ως Αυτός που Συγχωρεί." 

"Μα τι θα κάνεις;" ρώτησε η Μικρή Ψυχή λίγο ανήσυχα, "που θα είναι τόσο απαίσιο;" 

"Κάτι θα σκεφτούμε", απάντησε η Φιλική Ψυχή σπινθηρίζοντας. 

Μετά η Φιλική Ψυχή φάνηκε να σοβαρεύει και είπε με ήσυχη φωνή "Ξέρεις, έχεις δίκιο σ' ένα πράγμα." 
"Ποιό είναι αυτό;" θέλησε να μάθει η Μικρή Ψυχή. 
"Θα πρέπει να επιβραδύνω την δόνησή μου και να γίνω πολύ βαριά, ώστε να καταφέρω να κάνω αυτό, ''το όχι και τόσο καλό πράγμα''. 

Θα πρέπει να υποκριθώ, ότι είμαι κάτι τελείως διαφορετικό από τον εαυτό μου. Γι' αυτό, δεν έχω παρά μόνο μία χάρη να σου ζητήσω σαν αντάλλαγμα." 

"Ωω, οτιδήποτε, οτιδήποτε!" ξεφώνησε η Μικρή Ψυχή και άρχισε να χορεύει και να τραγουδάει, "Θα γίνω αυτός που συγχωρεί, θα γίνω αυτός που συγχωρεί!" 

"Τότε η Μικρή Ψυχή παρατήρησε, ότι η Φιλική Ψυχή παρέμενε πολύ σιωπηλή." 

"Τι συμβαίνει;" ρώτησε η Μικρή Ψυχή. "Τι μπορώ να κάνω για σένα; Εσύ είσαι ένας Άγγελος που προθυμοποιείσαι να κάνεις αυτό το πράγμα για μένα!" 

"Φυσικά! Αυτή η φιλική Ψυχή είναι ένας Άγγελος!" διέκοψε ο Θεός. "Όλοι είναι! Πάντα να θυμάσαι: Δεν σου έχω στείλει τίποτα, παρά μόνον Αγγέλους’’. και χαμογέλασε. 
Κι έτσι η Μικρή Ψυχή ήθελε περισσότερο από ποτέ, να ικανοποιήσει το αίτημα της Φιλικής Ψυχής. 

"Τι μπορώ να κάνω για σένα;" την ξαναρώτησε. 
"Τη στιγμή εκείνη που θα σε κατακεραυνώσω και θα σε πλήξω," απάντησε η Φιλική Ψυχή, "τη στιγμή που σου κάνω το χειρότερο που θα μπορούσες να φανταστείς, εκείνη ακριβώς τη στιγμή..." 


"Ναι;" η Μικρή Ψυχή διέκοψε, "Ναι...;" 
"Θυμήσου Ποιός Πραγματικά Είμαι!" 
"Ώω! Μα ναι!" φώναξε συγκινημένη η Μικρή Ψυχή, "στο υπόσχομαι! Πάντα θα σε θυμάμαι, όπως ακριβώς σε βλέπω εδώ αυτή τη στιγμή!" 


"Πολύ καλά," είπε η Φιλική Ψυχή, "γιατί, όπως καταλαβαίνεις, θα έχω προσπαθήσει τόσο σκληρά για να υποκριθώ, που θα έχω ξεχάσει Ποιός Πραγματικά Είμαι και ίσως να μην μπορέσω να θυμηθώ για πάρα πολύ καιρό. Και αν ξεχάσω Ποιός Είμαι, ίσως ακόμα κι εσύ ξεχάσεις Ποιός Είσαι και τότε θα είμαστε και οι δύο χαμένοι. Οπότε θα χρειαστούμε μια άλλη Ψυχή να έρθει για να ξαναθυμήσει και στους δυό μας Ποιοί Είμαστε." 

"Όχι, δεν θα χαθούμε!" υποσχέθηκε η Μικρή Ψυχή ξανά. "Θα σε θυμηθώ! Και θα σ' ευχαριστήσω που μου πρόσφερες αυτό το δώρο - την ευκαιρία να βιώσω τον εαυτό μου, ως  Αυτός ο οποίος Είμαι." 

Έτσι, η συμφωνία είχε γίνει. Η Μικρή Ψυχή προχώρησε σε μία νέα ζωή, συγκινημένη που είναι το φως, το οποίο ήταν τόσο εξαιρετικό και ενθουσιασμένη που είναι το μέρος του εξαιρετικού που ονομάζεται Συγχώρεση. 

Και η Μικρή Ψυχή περίμενε με ανυπομονησία, να καταφέρει να βιώσει την εμπειρία του εαυτού της μέσα από τη Συγχώρεση και να ευχαριστήσει όποια άλλη Ψυχή το έκανε εφικτό. 

Και κατά τη διάρκεια όλων των στιγμών αυτής της νέας ζωής, όποτε μία νέα Ψυχή εμφανιζόταν στο προσκήνιο, είτε αυτή η νέα Ψυχή έφερνε χαρά, είτε λύπη - και ιδιαίτερα αν έφερνε λύπη - η Μικρή Ψυχή, σκεφτόταν αυτό που είχε πει ο Θεός. 

"Πάντα να θυμάσαι," ο Θεός είχε χαμογελάσει, "δεν σου έχω στείλει τίποτα, παρά μόνον Αγγέλους." 



Neale Walsch
http://www.drosostalida.com