Ζώδια και παροιμίες: Το καθένα έχει τη δική του.....!!!

ΚΡΙΟΣ
• Κι ο Άγιος φοβέρα θέλει. (Ένας Κριός δεν θα άφηνε κανέναν να μπει εμπόδιο στα σχέδιά του, ακόμα κι αν φορούσε… φωτοστέφανο).

• Όποιος χάνει στα χαρτιά, κερδίζει στην αγάπη. (Εμπνευσμένη παρηγοριά για τις ατυχίες στα προσφιλή του τυχερά παιχνίδια).

• Κάλλιο πρώτος στο χωριό, παρά δεύτερος στην πόλη. (Αναμενόμενο, για όποιον κυνηγά πάντα την πρωτοκαθεδρία).

• Το σιγανό ποτάμι να φοβάσαι. (Οι… μουλωχτοί τύποι δεν του πάνε καθόλου).

• Όποιος είναι έξω από τον χορό, πολλά τραγούδια ξέρει. (Σαν άνθρωπος της δράσης, σπάζεται απίστευτα με όσους κάνουν εκ του ασφαλούς κριτική).

ΤΑΥΡΟΣ
• Όποιος βιάζεται, σκοντάφτει. (Αργά, μελετημένα βήματα. Αφού αυτός είναι ο Ταύρος!).

• Όταν έχεις και δεν τρως, πρέπει να σε δει γιατρός. (Μα, υπάρχει άλλη εξήγηση για την ανορεξία; Ο έρωτας; Έλα, τώρα…).

• Νιάτα δουλεμένα, γερατειά αναπαυμένα. (Λέμε τώρα… Ακόμα και υπό τις παρούσες συνθήκες, ένας Ταύρος θα μπορούσε ή θα ήθελε να το πιστεύει αυτό).

• Μάζευε κι ας είν’ και ρώγες. (Έτσι έχουν φτιαχτεί ολόκληρες περιουσίες, Ή έστω, μονάδες οινοπαραγωγής ).

• Μικρό μικρό το αλώνι σου, μα ας είν’ καταδικό σου. (Τα τρελά οικονομικά ανοίγματα τα αφήνει για άλλους).

ΔΙΔΥΜΟΙ
• Αλήθεια χωρίς ψέματα, φαϊ χωρίς αλάτι. (Αν η πραγματικότητα χρειάζεται μια μικρή βοήθεια για να γίνει ενδιαφέρουσα, γιατί όχι;).

• Ίδιο πρόσωπο έρχεται, ίδιο μαντάτο φέρνει. (Γι’ αυτό και εκείνος δεν αντέχει να συναναστρέφεται όλο τους ίδιους και τους ίδιους).

• Αλλού το όνειρο κι αλλού το θαύμα. (Θα φτάσει μέχρι την άκρη του κόσμου για να το δει. Από περιέργεια, εννοείται).

• Άνθρωπος αγράμματος, ξύλο απελέκητο. (Το χαμηλό πνευματικό επίπεδο απλώς… δεν τον αφορά).

• Χάνεις κόπο και σαπούνι, σαπουνίζοντας γουρούνι. (Καλό επιχείρημα, για να εγκαταλείψει μια βαρετή προσπάθεια, προκειμένου να ασχοληθεί με κάτι άλλο).
ΚΑΡΚΙΝΟΣ
• Η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται. (Το πρωινό ξεκίνησε με συννεφιά. Τι ωραία…)

• Το μήλο κάτω από τη μηλιά θα πέσει. (Γι’ αυτό και τα πολύτιμα γονίδια πρέπει να διαιωνίζονται).

• Να λείπαν τα πιπέρια μου, να δω τις μαγειριές σου. (Πάντα παραπονιάρης, για όσα δεν του αναγνωρίζονται).

• Αλλού με τρίβεις, δέσποτα, κι αλλού έχω τον πόνο. (Ναι, αλλά δεν θα σου πει πού. Βρες το μόνος σου).

• Αδέλφια αγαπημένα, κάστρα που δεν παίρνονται. (Εξύμνηση στην ιερότητα και τη δύναμη των οικογενειακών δεσμών).

ΛΕΩΝ
• Όλα τα δάχτυλα δεν είναι ίσα. (Και φυσικά ο ίδιος είναι το μεγαλύτερο).

• Βασιλικός κι αν μαραθεί, τη μυρωδιά την έχει. (Η αρχοντιά και η μεγαλοπρέπεια του Λέοντα ακτινοβολούν, ακόμα και αν κηρύξει… στάση πληρωμών).

• Ας με λένε δημαρχίνα κι ας πεθαίνω από την πείνα. (Αν δεν μπορείς και να φαίνεσαι και να είσαι, προτίμησε το πρώτο).

• Όποια μέρα δεν γελάμε, τηνε χάνουμε απ’ τη ζήση. (Είναι ένα από τα ζώδια που εφαρμόζουν με απόλυτη συνέπεια αυτή τη σοφή αλήθεια).

• Ας μ’ αγαπούν οι επίσκοποι κι ας με μισούν οι διάκοι. (Αν πρέπει να επιλέξει τους θαυμαστές του, ας είναι τουλάχιστον οι καλύτεροι).

ΠΑΡΘΕΝΟΣ
• Η καλή νοικοκυρά, είναι δούλα και κυρά. (Ε, ποιος άλλος θα το έλεγε αυτό!)

• Των φρονίμων τα παιδιά, πριν πεινάσουν μαγειρεύουν. (Προνοητικότητα, η λέξη που αναβοσβήνει σαν φωτεινή επιγραφή στο μυαλό του).

• Φασούλι το φασούλι, γεμίζει το σακούλι. (Ακόμα και τα μικρότερα του μισού ευρώ κέρματα φυλάσσονται σε ξεχωριστά βαζάκια, ανάλογα με την αξία τους).

• Ανεμομαζώματα, διαβολοσκορπίσματα. (Οι δουλειές του αέρα, του ποδαριού και της αρπαχτής είναι έξω από τη λογική του).

• Τα άδεια βαρέλια περισσότερο βροντούν. (Τίποτα δεν του τη δίνει όσο η αναξιοκρατία των φιγουρατζήδων).

ΖΥΓΟΣ
• Δέντρο που λυγά δεν σπάει. (Ο πρωταθλητής της ευελιξίας και της προσαρμοστικότητας σας το εγγυάται).

• Χτίζει σπίτια η ομόνοια, τα γκρεμίζει η διχόνοια. (Σωστό κι αυτό. Όσο για τον ίδιο, είναι ικανός για πολλές υποχωρήσεις προκειμένου να διασφαλιστεί η αρμονία).

• Κράτα με να σε κρατώ, να ανεβούμε στο βουνό. (Ξέρει καλύτερα απ’ όλους πόσα πετυχαίνονται με τη συνεργασία).

• Ανάρια ανάρια το φιλί, για να έχει νοστιμάδα. (Αν ο έρωτας δεν εμπεριέχει μια τελετουργία, χάνεται η μισή απόλαυση).

• Μπρος στα κάλλη, τι είναι ο πόνος. (Εφόσον η ομορφιά έχει τίμημα, θα το πληρώσει χωρίς να κάνει… ούτε παζάρια).

ΣΚΟΡΠΙΟΣ
• Όπου ακούς πολλά κεράσια, κράτα μικρό καλάθι. (Δεν πρόκειται σε καμιά περίπτωση να την πατήσει, με το να ενθουσιαστεί προκαταβολικά και μετά να απογοητευτεί).

• Γελάει καλύτερα, όποιος γελάει τελευταίος. (Και γελάει σατανικά, εννοείται).

• Όποιος αγαπάει, παιδεύει. (Μα δεν το ξέρεις; Νόμος!)

• Όπου υπάρχει καπνός, υπάρχει και φωτιά. (Κι αυτό νόμος, και μάλιστα ακόμα πιο έγκυρος. Της Φυσικής!)

• Εγώ καλά παντρεύτηκα κι ας κλαίει όποιος με πήρε. (Αυτό το λέει όταν δεν τον πολύ-ενδιαφέρει πια να γλυκάνει τον άλλο, με το προαναφερθέν, «όποιος αγαπάει, παιδεύει»).

ΤΟΞΟΤΗΣ
• Είναι κι αλλού πορτοκαλιές που κάνουν πορτοκάλια. (Ο χρόνος ανάνηψης του Τοξότη από μια ερωτική απογοήτευση είναι εντυπωσιακά μικρός).

• Ο βρεγμένος τη βροχή δεν τη φοβάται. (Πάντα βρίσκει τη θετική πλευρά, ακόμα και στα χειρότερα).

• Καθαρός ουρανός, αστραπές δεν φοβάται. (Δεν έχει τίποτα να κρύψει. Γιατί άλλωστε; Αυτά είναι και σ’ όποιον αρέσουν).

• Χίλια να ξέρεις, ρώτα κι ένα. (Ο φανατικότερος οπαδός της δια βίου μάθησης).

• Λιθάρι που κυλάει, χόρτο δεν κρατάει. (Και μην τον είδατε! Είναι ικανός να κυλήσει, ακόμα και… στην ανηφόρα).

ΑΙΓΟΚΕΡΩΣ
• Αγάλι αγάλι γίνεται η αγγουρίδα μέλι. (Ο χρόνος είναι ο καλύτερος σύμμαχος).

• Πρώτα βγαίνει η ψυχή και μετά το χούι. (Αυτό μπορεί να σου το εγγυηθεί από πρώτο χέρι).

• Κάλλιο γαϊδουρόδενε, παρά γαϊδουρογύρευε. (Ρητό με καθολική ισχύ. Εφαρμόζεται στη δουλειά, στις σχέσεις, στα οικονομικά).

• Λαγός τη φτέρη έσειε, κακό της κεφαλής του. (Για σένα το λέει. Εκείνος δεν πρόκειται να την πάθει).

• Όπου λαλούν πολλοί κοκόροι, αργεί να ξημερώσει. (Γι’ αυτό του αρέσει να διεκπεραιώνει μόνος του όσες υποθέσεις του μπορεί, κι ας τον λένε «συγκεντρωτικό»).

ΥΔΡΟΧΟΟΣ
• Ο ψεύτης και ο κλέφτης τον πρώτο χρόνο χαίρονται. (Υπάρχει και μια κάποια δικαιοσύνη στο σύμπαν).

• Μην παίρνεις δίκιο ορφανού, ούτε τόπο ποταμού. (Προστασία δύο σε ένα: και για τις αδύναμες κοινωνικές ομάδες και για τη φύση).

• Καινούργιο κοσκινάκι μου και πού να σε κρεμάσω. (Με τόσα καινούργια βιβλία ή γκάτζετ που αποκτά κάθε τρεις και λίγο…)

• Δεν με θέλεις μια οργιά, δεν σε θέλω μια τριχιά. (Όχι, θα κάτσει να σκάσει για μια ερωτική απόρριψη).

• Κάθε εμπόδιο για καλό. (Η πιο εποικοδομητική αντίληψη για τις αναποδιές).

ΙΧΘΕΙΣ
• Ο λόγος σου με χόρτασε και το ψωμί σου φάτο. (Ή, για να μείνουμε στον συμβολισμό του ψωμιού, «λίγα ψίχουλα αγάπης σου γυρεύω…»).

• Από την πόλη έρχομαι και στην κορφή κανέλα. (Ψαρίσια στιγμή σουρεαλιστικής έμπνευσης).

• Άλλα λέει η θειά μου, άλλα ακούν τα αυτιά μου. (Πρέπει να τσεκάρεις κάθε φορά, για το αν εννοείτε αμφότεροι το ίδιο πράγμα).

• Κάνε το καλό, και ριξ’ το στον γιαλό. (Ο πρωταθλητής της ανιδιοτέλειας. Σπάνια θα σου «χτυπήσει» κάτι που σου πρόσφερε).

• Πέσε πίτα να σε φάω. (Μαγική ευχή, για όταν, χαμένος στα δικά του, δεν πρόλαβε να μαγειρέψει).


http://www.e-magazino.gr

Η Ψυχολογία της Παχυσαρκίας......!!!

                  
Οι διαταραχές πρόσληψης τροφής (ανορεξία, βουλιμία, και η παχυσαρκία) αποτελούν ραγδαίως εξελισσόμενα φαινόμενα σε όλες τις σύγχρονες δυτικές κοινωνίες. Ο παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας χαρακτηρίζει την παχυσαρκία ως τη νέα παγκόσμια επιδημία του 21ου αιώνα.

Εξίσου αποθαρρυντικά είναι τα ερευνητικά δεδομένα και στον ελλαδικό χώρο: ένας στους τέσσερις έλληνες έχει περισσότερα κιλά απ’ όσα του/ της αναλογούν, και η αναλογία αυτή αναμένεται να αυξηθεί δραματικά τα επόμενα χρόνια.

Από τη μια πλευρά, η μαζική στροφή τα τελευταία χρόνια στην εύκολη «λύση» του γρήγορου φαγητού (fast food) κι ο βομβαρδισμός των μέσων μαζικής ενημέρωσης με επιτυχημένα, κοινωνικά και συναισθηματικά καταξιωμένα καλλίγραμμα κορμιά-πρότυπα, κι απ’ την άλλη η συνεχώς αυξανόμενη διαφημιστική προπαγάνδα των ινστιτούτων αδυνατίσματος, η προβολή των «θαυματουργών» μηχανημάτων παθητικής γυμναστικής, των επαναστατικών χαπιών, και οι δίαιτες εξπρές, όχι μόνο αποπροσανατολίζουν τους καταναλωτές από την ουσιαστική 
λύση στο πρόβλημα της παχυσαρκίας, αλλά -κυρίως- επιδεινώνουν το ήδη υπάρχον πρόβλημα.

Όπως όλοι γνωρίζουμε η πρόσληψη παραπανίσιων κιλών στο σώμα μας συνδέεται άμεσα με τον μεταβολισμό μας. Με άλλα λόγια, οι ποσότητα τροφής που χρειάζεται ο καθένας μας για να συντηρεί το βάρος του στα φυσιολογικά του όρια εξαρτάται από την αποτελεσματικότητα και την ταχύτητα που ο οργανισμός μας «καιει» (δηλ μεταβολίζει) την ενέργεια που παίρνει από τις τροφές. 

Ο μεταβολισμός κάθε ανθρώπου βέβαια είναι διαφορετικός. Οι διαφορές αυτές του μεταβολισμού που υπάρχουν ανάμεσα στους ανθρώπους οφείλονται σε πολλούς παράγοντες:

Γενετικοί : η κληρονομικότητα θέτει τα όρια της στην μεταβολική ικανότητα του ατόμου, αφού ο καθένας μας είναι μέλος μιας συγκεκριμένης οικογένειας και είναι φορέας των γονιδίων αυτής της οικογένειας,

Περιβαλλοντικοί : το επίπεδο της σωματικής δραστηριότητας, οι προσωπικές επιλογές τροφών, ο αριθμός των γευμάτων ημερισίως επηρεάζουν το βάρος του ατόμου,

Ασθένειες που μπορεί να συμβάλλουν στην αύξηση του βάρους (π.χ. υποθυρεοειδισμός, το σύνδρομο του Cushing, η κατάθλιψη, και ορισμένα νευρολογικά προβλήματα μπορεί να οδηγήσουν στην υπερκατανάλωση τροφής) και

Η φαρμακοθεραπεία: κάποια αντικαταθλιπτικά χάπια και τα στεροειδή μπορούν να προκαλέσουν αύξηση βάρους.

Η επίδραση του Ψυχολογικού παράγοντα στην Παχυσαρκία

Ένας βασικός παράγοντας, που μπορεί σε μεγάλο βαθμό να επηρεάσει τις συνήθειες κατανάλωσης τροφής είναι ο ψυχολογικός παράγοντας. Πρόσφατη έρευνα αποκάλυψε ότι το 70% των ανθρώπων, όταν αγχώνονται, καταφεύγουν στο ψυγείο καταναλώνοντας μεγαλύτερη ποσότητα τροφών απ’ ό,τι έχει πραγματικά το σώμα τους ανάγκη.

Ο μεταβολισμός όπως και όλες οι άλλες αυτόνομες βιολογικές λειτουργίες ελέγχεται σε μεγάλο βαθμό από το κομμάτι εκείνο του νου μας που λειτουργεί ασυνείδητα. Το πρόβλημα της παχυσαρκίας, όπως και οι διαταραχές ελέγχου πρόσληψης τροφής (βουλιμία, και ανορεξία) οφείλονται σε μεγάλο βαθμό στις επιδράσεις που έχει δεχτεί το ασυνείδητο κομμάτι του νου μας, δηλ. σε ψυχολογικούς προγραμματισμούς οι οποίοι εξυπηρετούν στόχους που δεν είναι ακόμα συνειδητοί από μας, και με βάση τους οποίους καθορίζεται αυτόματα τόσο ο ρυθμός και οι λειτουργίες του μεταβολισμού, όσο και οι συνήθειες κατανάλωσης τροφής.

Μια από τις βασικές λειτουργίες του ανθρώπου, που συμβάλλει άμεσα στην επιβίωση του είδους είναι η κατανάλωση της τροφής. Η αναζήτηση και κατανάλωση της τροφής παράγει, από την πρώτη κιόλας βρεφική ηλικία, μια ισχυρή εξαρτημένη αντίδραση, που συνδέει άμεσα την κατανάλωση τροφής με την αίσθηση ασφάλειας, ευδαιμονίας, κι ελέγχου.

Κατά την πρώτη περίοδο ανάπτυξης του παιδιού –που ο Freud ονόμασε ως «στοματικό – αισθητηριακό στάδιο της ψυχοσεξουαλικής ανάπτυξης»- ο αναπτυσσόμενος άνθρωπος τείνει σταδιακά να ταυτίζει την ικανοποίηση της ανάγκης του/της για τροφή με βασικά αισθήματα ασφάλειας, άνεσης, ευδαιμονίας, καθώς η κάλυψη αυτής της πρωτογενούς ανάγκης για θρέψη συνδέεται με μια σημαντική συναισθηματική κάλυψη (δηλ. ότι τα σημαντικά άτομα του περιβάλλοντος του/της, και ιδίως η μητέρα του/της, τον/την αγαπούν, τον/την φροντίζουν και τον/την αποδέχονται.

Η εξαρτημένη αυτή λοιπόν στάση απέναντι στην τροφή, που αναπτύσσει το βρέφος καθώς θηλάζει τη μητέρα του, καθορίζει σε μεγάλο βαθμό τις συναισθηματικές του στάσεις και το ρεπερτόριο των συμπεριφορών του στο υπόλοιπο της ζωής του, σε μια σειρά από ζητήματα, συμπεριλαμβανομένης και της σχέσης του με το φαγητό.

Έτσι εξηγείται το γιατί οι περισσότερες προσπάθειες δίαιτας είναι καταδικασμένες σε αποτυχία. Παρόλο που η συνειδητή μας θέληση κι αποφασιστικότητα μπορεί να υπερισχύσει για κάποιο, μικρό χρονικό διάστημα, έτσι ώστε να χάσουμε κάποια περιττά κιλά, είναι σίγουρο ότι, όχι μόνο θα ξαναπάρουμε τα κιλά που χάσαμε πίσω, αλλά και ότι θα πάρουμε ακόμη περισσότερα μετά τον τερματισμό της δίαιτας.

Οι ασυνείδητοι λόγοι που σπρώχνουν τον παχύσαρκο να φαει υπερβολικά είναι πολύ πιο ισχυροί και γι’ αυτό πάντα υπερισχύουν της συνειδητής του προσπάθειας και της αποφασιστικότητάς του. Για να επιτύχει η προσπάθεια για οποιαδήποτε αλλαγή σε ζητήματα συμπεριφοράς και στάσης μας απέναντι στη ζωή –κατά τον ίδιο τρόπο και η διατροφική μας συμπεριφορά- δεν πρέπει να υπάρχει σύγκρουση ανάμεσα στο συνειδητό και το ασυνείδητό κομμάτι του ψυχισμού μας.

Αντίθετα, χρειάζεται να υπάρχει σύμπνοια και ομοφωνία ανάμεσα τους. Μόνο λοιπόν όταν τροποποιηθεί ο ασυνείδητος μηχανισμός στην ίδια του τη ρίζα, έτσι ώστε να μην χρειάζεται να επιτελεί τον στόχο που επιτελούσε μέχρι τώρα (π.χ. αναζήτηση ασφάλειας, ανακούφισης στον πόνο του αποχωρισμού, κ.λ.π.) μέσω της υπερβολικής κατανάλωσης τροφών, τότε μόνο οι διατροφικές ανάγκες και συνήθειες θα οδηγήσουν το άτομο αβίαστα στο φυσιολογικό του βάρος, αφού θα συμβαδίζουν με τις ψυχολογικές του ανάγκες. Το παραπάνω αποτέλεσμα μπορεί να επιτευχθεί με επιτυχία μέσα από την ατομική κι ομαδική ψυχοθεραπεία συνθετικής κατεύθυνσης.

Μερικοί, λοιπόν, από τους ψυχολογικούς παράγοντες που οδηγούν ασυνείδητα τα άτομα στην υπερφαγία, την πρόσληψη & διατήρηση υπερβολικού βάρους είναι οι εξής:

Ασφάλεια : Όπως είπαμε, ένα από τα βασικά συναισθήματα που προξενεί στο βρέφος ο θηλασμός, κι αργότερα στο παιδί η κατανάλωση τροφής, είναι το αίσθημα της ασφάλειας. Οι ενήλικες λοιπόν που αισθάνονται ανασφαλείς είναι πιθανόν να καταφεύγουν στην κατανάλωση υπερβολικών ποσοτήτων τροφής (υπερφαγία) για να ξανανιώσουν αυτό το σημαντικό και καταπραϋντικό αίσθημα ασφάλειας που αισθάνονταν όταν ήταν παιδιά καθώς τρέφονταν από την μητέρα τους. Σ’ αυτήν την περίπτωση το αίσθημα του κορεσμού που επιχειρεί ο/η ενήλικας μέσα από την κατανάλωση μεγάλης ποσότητας τροφής εξυπηρετεί την παλινδρόμηση σε μια παιδική αίσθηση ασφάλειας & ευδαιμονίας.

Απόρριψη : Η αίσθηση της απόρριψης από σημαντικά πρόσωπα του οικείου περιβάλλοντος μπορεί επίσης να ενεργοποιήσει την ανάγκη παλινδρόμησης στα συναισθήματα ασφάλειας, αποδοχής κι επιδοκιμασίας που παίρναμε όταν ήμασταν παιδία, έμμεσα από τη μαμά ή τον μπαμπά, μέσω της τροφής.

Ματαίωση : Όταν οι προσπάθειες που κάνει κάποιος για να εκπληρώσει ένα στόχο ματαιώνονται, εμποδίζονται, ή εξουδετερώνονται από έναν εξωτερικό παράγοντα, τότε είναι φυσικό να αισθάνεται ενόχληση, αίσθημα κενού, θυμό, απογοήτευση, πικρία, οργή, και σύγχυση. Παρόλο που το πιο σύνηθες είναι τα παραπάνω συναισθήματα να βιώνονται ως περιστασιακές αντιδράσεις σε μεμονωμένα γεγονότα, σπανιότερα μπορεί να αποτελέσουν μόνιμη κατάσταση για ορισμένους ανθρώπους, λόγω περιοριστικών συνθηκών, ή λόγω κάποιων εσωτερικών τους προβλημάτων.

Το αίσθημα της ματαίωσης είναι δυνατόν να ακινητοποιήσει έναν άνθρωπο σε τέτοιο βαθμό που ο μόνος τρόπος για να αντλήσει λίγη ανακούφιση και να αισθανθεί «καλά με τον εαυτό του» είναι το φαγητό. Φυσικά, όταν αυτό συμβαίνει σπάνια δεν αποτελεί πρόβλημα. Αν όμως η ματαίωση αποτελεί μόνιμη κατάσταση στη ζωή ενός ανθρώπου, ή το συγκεκριμένο άτομο έχει δυσκολία να επιλέξει άλλο τρόπο αντίδρασης στο αίσθημα ματαίωσης εκτός από το φαγητό, τότε ο άνθρωπος αυτός μπορεί να στραφεί στην πολυφαγία σαν μόνιμη λύση στα προβλήματά του.

Αυτοτιμωρία – Αυτοκαταστροφή : Άτομα που κατά την παιδική τους ηλικία εσωτερίκευσαν αρνητικά μηνύματα από τους σημαντικούς ανθρώπους του άμεσου περιβάλλοντός τους, όπως το ότι «δεν αξίζω τίποτα», «δεν είμαι όμορφος/η», «δεν θα πετύχω στη ζωή μου», «πρέπει να τιμωρηθώ για τις αμαρτίες μου», άτομα δηλαδή με βαθιά αισθήματα ενοχής και μίσους για τον ίδιο τους τον εαυτό, προσπαθούν ασυνείδητα να βλάψουν τον εαυτό τους αποκτώντας περιττό βάρος.

Εξάλλου, το πάχος που, όπως γνωρίζουμε, θεωρείται στις δυτικές κοινωνίες ανεπιθύμητο κι αντιαισθητικό εξωτερικό γνώρισμα που τείνει να στιγματίζει αρνητικά τους παχύσαρκους, μπορεί να «επιλεγεί» ως «λύση» από ένα άτομο που θέλει ασυνείδητα να τιμωρήσει τον εαυτό του, επιβεβαιώνοντας μ’αυτόν τον τρόπο την αρνητική εικόνα που έχει για τον εαυτό του.

Πάγιες αρνητικές σκέψεις: Αντιλήψεις που είχαν οι γονείς του παχύσαρκου, όταν αυτός/ αυτή ήταν παιδί (π.χ. «θα είσαι πάντα χοντρός όπως ο πατέρας σου», «πρέπει να τρως όλο το φαΐ σου, γιατί το πολύ φαγητό είναι υγεία!», «αφού μοιάζεις σε όλα στη μητέρα σου, θα γίνεις κι εσύ παχιά όπως είναι αυτή...»), καταγράφονται στον ασυνείδητο νου του παιδιού και είναι πιθανό να επηρεάσουν την μελλοντική αυτο-αντίληψή του και την εικόνα που θα έχει ως ενήλικας για το σώμα του, μολονότι σκέψεις όπως οι παραπάνω μπορεί να είναι μη ρεαλιστικές, ανακριβείς, αυθαίρετες, ή ακόμα και παράλογες.

Υπεραναπλήρωση ή αποφυγή του σεξ: Παιδικές τραυματικές εμπειρίες που σχετίζονται με το σεξ (σεξουαλική παρενόχληση ή κακοποίηση), ή ακόμα κι ο φόβος μιας γυναίκας να μείνει έγκυος, μπορεί να οδηγήσουν τον/ την ενήλικα στο να αποφεύγει τις σεξουαλικές επαφές με το άλλο φύλο. Αυτή η ασυνείδητη πρόθεση και επιθυμία αποφυγής επιτυγχάνεται με πολλούς τρόπους, ένας από τους οποίους είναι και η παχυσαρκία, αφού τα παχύσαρκα άτομα γίνονται πιο δύσκολα σεξουαλικά επιθυμητά ως σύντροφοι από το άλλο, ή και το ίδιο φύλο.

Επίσης, σε άλλες περιπτώσεις, παρόλο που η σεξουαλική επιθυμία είναι παρούσα, η -για διαφορετικούς λόγους- ελλιπής σεξουαλική ζωή προκαλεί ματαίωση, κατάθλιψη και έντονο στρες. Αυτή η χαμένη σεξουαλική ικανοποίηση συχνά υποκαθίσταται από την υπερβολική κατανάλωση φαγητού, αφού το αίσθημα κορεσμού που προκαλεί η υπερφαγία κατευνάζει παροδικά το άγχος και ηρεμεί τον/ την παχύσαρκο.

Παράδειγμα είναι η ανικανοποίητη σεξουαλικά σύζυγος από την φτωχή ερωτικής της ζωή μέσα στο γάμο της, που μη θέλοντας να απατήσει το σύζυγό της, βρίσκει εύκολη και αποτελεσματική διέξοδο στην υπερβολή κατανάλωση τροφής προκείμενου να αναστείλει την ανησυχία της.

http://www.aftognosia.gr/

Αυτό που μας τρομάζει περισσότερο...!!!

Συνήθως ό,τι μας τρομάζει περισσότερο από καθετί άλλο σ' αυτόν τον κόσμο δεν είναι η κατάθλιψη, η οικονομική ανέχεια, η ανεργία, η απώλεια της υγείας μας, ο χωρισμός, ούτε καν ο σωματικός μας θάνατος.

Εκείνο του οποίου ο φόβος μας παραλύει -και γι' αυτό παραμένει ασυνείδητος- είναι η πραγμάτωση αυτού που, στο απόλυτό της βάθος της, λαχταράει η ψυχή μας: η πραγμάτωση της επιθυμίας της για απαλλαγή από τα πάθη, για απώλεια των σαρκικών φόβων, για ελευθερία του νου & της καρδιάς μας από τις βιοτικές προσκολλήσεις μας και καθηλωτικές εμμονές μας.

Μας τρομάζει δηλαδή στο βάθος της ύπαρξής μας, όχι ο σωματικός μας αφανισμός από τον θάνατο, αλλά κυρίως η εκούσια παραίτηση μας απ' όλα αυτά με τα οποία μάθαμε από γεννησιμιού μας να ταυτιζόμαστε. Με άλλα λόγια, ο θάνατος αυτής της προσωπικότητας στην οποία έχουμε επιτρέψει να μας ορίζει και να μας ελέγχει, λες και αυτή είναι ο κύριός μας κι εμείς οι υπηρέτες της.

Το παράδοξο είναι όμως ότι στο βαθμό που κανείς τοιουτοτρόπως εκούσια "πεθαίνει", στον ίδιο ακριβώς βαθμό κάθε κρυμμένη στα βάθη του επιθυμία & δύναμη του ανασταίνεται από τον άδη της ψυχικής κι οντολογικής μηχανικότητα, ζωοποιεί την ύπαρξή του κι επιτρέπει στον αναγεννημένο πρώτα ψυχολογικά, κι έπειτα οντολογικά, άνθρωπο να ζει "εν αληθεία".

Γι αυτό αδερφέ μου «ξύπνα» από τον ύπνο σου, στήσε το αυτί σου και άκου πως τίποτα δεν σε χωρίζει από μένα, εκτός από τον φόβο, που τόσο απροκάλυπτα πια σου καλλιεργούν τα πολιτικά κόμματα, αυτά που καλείσαι να ψηφίσεις την Κυριακή. Αυτοί οι άνθρωποι πάντα σε ήθελαν και σε θέλουν νεκρό. Ένας νεκρός δεν είναι ποτέ εμπόδιο για τους άλλους νεκρούς.

http://www.aftognosia.gr

8 τρόποι για να κάνουμε τα παιδιά να μας ακούν.......!!!

Συχνά τα παιδιά όχι μόνο δεν υπακούν, ούτε καν ακούν τι τους λέμε -είτε από αφηρημάδα, είτε επειδή είναι απορροφημένα με κάποιο παιχνίδι. Όμως υπάρχουν κάποια τρικ που θα μας βοηθήσουν να ακουστούμε!

Αιφνιδιάστε τα

Όλοι οι γονείς επαναλαμβάνουν κάποιες συγκεκριμένες φράσεις όπως «σήκω», «φόρεσε τα παπούτσια σου», «μην λες κακές κουβέντες», «μην βγάζεις το μπουφάν σου». Είναι φυσικό όταν ακούν τα ίδια κάποια στιγμή να τους φαίνονται βαρετά. Αν τα αιφνιδιάσετε με κάποιες εναλλακτικές προτάσεις όπως: «μωρό μου, έχω κάτι σημαντικό να σου πω…δεν θα ξαναμιλήσεις άσχημα», ίσως το μήνυμα καταγραφεί πιο εύκολα. 

Κάντε μια προσπάθεια να κατανοήσετε τον κόσμο τους

Τα παιδιά έχουν μάθει να παίρνουν από εσάς μόνον οδηγίες που αφορούν καθήκοντα που έχουν. «Διάβασε», «ήρθε η ώρας για πιάνο», «έφαγες;» 

Ποτέ όμως δεν ενδιαφερόμαστε για το τι κάνει το χάμστερ, πως ντύθηκε η νέα τους πριγκίπισσα, ή πως νιώθει ο δεινόσαυρός τους. Αν ξεκινούσαμε με μια πιο σουρεαλιστική ερώτηση όπως «τι διαβάσατε σήμερα ο δεινόσαυρος κι εσύ;», που σημαίνει ότι ενδιαφερόμαστε για τον κόσμο του, ίσως να μας κάνει τη χάρη να μας αποκαλύψει αν έφαγε.

«Κοίταξε με λίγο»

Πριν του υποβάλετε μια ερώτηση κοιτάξτε αν η προσοχή του είναι στραμμένη αλλού. Ζητήστε του να σας κοιτάξει. Είναι ένας πολύ αποτελεσματικός και γρήγορος τρόπος να του πείτε αυτό που θέλετε. Προσοχή, όμως το άγγιγμα δεν σημαίνει τράβηγμα, ούτε σπρώξιμο. Οι άγριες χειρονομίες μπορεί να φέρουν το αντίθετο αποτέλεσμα.

Αγγίξτέ το

Αγγίξτε το χέρι του πριν του μιλήσετε, ώστε να προλάβει να αποσπαστεί από αυτό που ήδη κάνει. Γονατίστε στο ύψος του, κοιτάξτε το στα μάτια. Χαμογελάστε και μιλήστε του φιλικά. Οι άνθρωποι όλων των ηλικιών συνεργάζονται πολύ πιο εύκολα όταν έχουν απέναντί τους ένα ζεστό χαμόγελο και έναν φιλικό τόνο φωνής.

«Τι είπα;»

Ζητήστε από το παιδί, (ευγενικά και όχι απειλητικά) να επαναλάβει τι του είπατε, ώστε να είστε βέβαιη ότι το άκουσε. Η επανάληψη θα το βοηθήσει να εμπεδώσει την εντολή σας.

Κάντε το να γελάσει

Υποβάλετε την ερώτηση (ή την εντολή) με μια φωνή καρτούν ή με μια ξενική αστεία προφορά. Τα παιδιά είναι πάντα ανοιχτά στις πλάκες. Επίσης ζητήστε του να σας απαντήσει με την ίδια φωνή. Αυτή η «συνωμοτική» συνεννόηση, μπορεί να γίνει ένας κοινός σας κώδικας επικοινωνίας, ώστε να μαθαίνετε καθημερινά τα νέα του.

Δώστε σύντομες. ξεκάθαρες και συγκεκριμένες οδηγίες

Αν αρχίσετε την πρόταση σας μακρηγορώντας και με μακρόσυρτη φωνή, τότε είστε χαμένες εξ αρχής. α παιδιά δεν μπορούν τις εκτενείς αναλύσεις και τις μακροσκελείς εξηγήσεις. Βαριούνται και αποσπάται εύκολα η προσοχή τους. «Αυτό το παιχνίδι». «Τρώμε στις εννιά». «Πάρτε τα μπουφάν» είναι προτάσεις που μπορούν να κατανοήσουν και να ανταποκριθούν.

Χρησιμοποιήστε μέχρι επτά λέξεις. 

Τόσες είναι αυτές που μπορούν να αποθηκεύσουν τα νήπια. «Τρία – δύο – ένα…κρεβάτι» ή «Πλύσιμο χέρια-τραπέζι»

Ελένη Χαδιαράκου 

http://kids.in.gr

imommy

Οι 5 σωτήριες ικανότητες που όλοι πρέπει να αποκτήσουμε.....!!!

Ποιες είναι οι πλέον παραμελημένες αλλά παρ' όλα αυτά σωτήριες ικανότητες που μας βοηθούν να διάγουμε βίον -ως επί το πλείστον- ήρεμο και ευτυχισμένο;

Μπορούμε να κάνουμε οικονομία στις μπαταρίες μας, εξασκώντας τον εαυτό μας σε 5 πανανθρώπινες ικανότητες που μπορούν εύκολα να αποδειχτούν σωτήριες για την ηρεμία μας και την πορεία μας προς την ευτυχία.

ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ 1η: Να ακούμε αυτό που καθόλου δεν θέλουμε να ακούσουμε!
Μία στις τόσες (ίσως ανάλογα με τα φεγγάρια και την κίνηση των πλανητών) οι φίλοι, η οικογένεια και - σε σπάνιες περιπτώσεις - κάποιοι ξένοι παθαίνουν κρίση ειλικρίνειας και θέλουν να μας πουν αυτό που πραγματικά πιστεύουν για τη ζωή μας. Κάποιες φορές το κάνουν επίτηδες για να μας τσιγκλήσουν, άλλες είναι εν τη ρύμη του λόγου και ορισμένες είναι μετά από... πολλά ποτήρια αλκοόλ.

Όποιο κι αν είναι το κίνητρο, πρέπει να αντιμετωπίσουμε ατάκες του στιλ «ο άντρας σου γλυκοκοιτάζει την κολλητή σου» ή «είσαι τόσο αγχωμένη που δεν είσαι καθόλου ευχάριστη παρέα. Βαρεθήκαμε να ακούμε για τη δουλειά σου και τα προβλήματά της»...

Επειδή είμαστε τελείως απαίδευτοι για το πώς να φερθούμε (ποιος προετοιμάζεται για να ακούσει το χειρότερο;), οι πιθανές αντιδράσεις μας ποικίλουν από μία μπουνιά στη μούρη του συνομιλητή μέχρι... βωμολοχίες του αίσχιστου είδους.

Όμως ένα λεπτό: δεν είναι πιο... «οικονομικό» για εμάς να διατηρήσουμε την ψυχραιμία μας και να μην εκτεθείτε ανεπανόρθωτα; Υπάρχει ζωή και μετά από αυτό!

Αν τόσο πολύ διαφωνούμε με ότι ακούσαμε λέμε απλά «να κάτι που πρέπει να με προβληματίσει!» και κλείνουμε την κουβέντα εκεί. Άλλη επιλογή; Συμφωνούμε μαζί τους για ένα δευτερόλεπτο, «έχεις δίκιο!», και μετά από λίγο αποσυρόμαστε ευγενικά για το σπίτι, όπου μπορούμε να προσφέρουμε στον εαυτό μας μια εθελούσια... κρίση αμνησίας διαγράφοντας εντελώς από τον σκληρό μας δίσκο το αρχείο της συζήτησης που προηγήθηκε.

Δεν είναι απαραίτητο να κάνουμε οπωσδήποτε κάτι (ανάλογα και με τη βαρύτητα της είδησης φυσικά) για αυτό το απαίσιο νέο που μόλις μάθαμε. Μπορούμε απλά να μάθουμε να ζούμε με αυτό, όπως με τόσα άλλα στη ζωή μας που καθόλου δεν μας άρεσαν.

Ή πάλι μπορεί να το σκεφτούμε και να βρούμε ότι διαφωνούμε εντελώς με την δυσάρεστη άποψη της οποίας γίναμε δέκτης. Ωστόσο ίσως είναι η κατάλληλη στιγμή να βγάλουμε και κάποια συμπεράσματα, θετικά ή αρνητικά, για το άτομο που την εξέφρασε.

Από την άλλη, μπορεί το άτομο να είχε δίκιο! Υπάρχει και αυτή η πιθανότητα! Για σκεφτείτε το λιγάκι. Ίσως αποφασίσετε ότι το πρόβλημα πλέον είναι φανερό ακόμη και δια γυμνού οφθαλμού (πως αλλιώς το είδε ο άλλος;) και ότι ήρθε η ώρα να κάνετε κάτι...

ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ 2η: Να ξεπερνάμε τον 1ο γύρο!
Συνάντησα την καλύτερή μου φίλη στη δουλειά, στη διάρκεια της πρώτης σύσκεψης της εφημερίδας, όταν άγνωστοι μεταξύ αγνώστων, σε νέα γραφεία, ακούγαμε τον καινούργιο μας διευθυντή να θέτει τους στόχους του εντύπου. Κάποια στιγμή, για «να σπάσω τον πάγο» της είπα ένα αστείο χαμηλόφωνα. 

Με κοίταξε με ένα μειδίαμα που έλεγε «δεν έχω όρεξη» και μου είπε: «θέλω να ακούσω τον διευθυντή. Θα τα πούμε κάποια άλλη στιγμή» ρίχνοντάς με μέσα στο βαρέλι με τον πάγο! «Τι ξινή!» σκέφτηκα...

Λίγες μέρες μετά τη συνάντησα στο διάδρομο και με ξάφνιασε δανείζοντάς μου ένα βιβλίο που είχε ακούσει να λέω ότι θέλω να διαβάσω. Μία εβδομάδα αργότερα, φεύγαμε μαζί από τη δουλειά και μου εκμυστηρεύτηκε ότι ήταν πολύ καιρό άνεργη και ότι αυτή η δουλειά σήμαινε πολλά για την ίδια, γι' αυτό και ήταν τόσο αγχωμένη και σφιγμένη στη συμπεριφορά της.

Ο 1ος γύρος -είτε αφορά την πρώτη φορά που συναντάμε ένα νέο φίλο ή το πρώτο ραντεβού με κάποιο ερωτικό σύντροφο ή ακόμη και την πρώτη φορά που κάνουμε σεξ με τον πιθανό σύντροφό μας - είναι εκείνο το επικίνδυνο σημείο όπου όλα μπορεί να στραβώσουν, να θολώσουν, να δείχνουν άλλο απ' ότι είναι να είναι ακόμη και απωθητικά! Κανείς δεν είναι απόλυτα σίγουρος για ότι κάνει. 

Δυστυχώς όμως, είναι επίσης το σημείο όπου οι περισσότεροι θα βγάλουν το πρώτο καθοριστικό συμπέρασμα και θα γυρίσουν την πλάτη.

Αυτοί ωστόσο, που ξέρουν να δίνουν και μια δεύτερη ευκαιρία είναι εκείνοι που έχουν τις περισσότερες πιθανότητες να φτάσουν όχι μόνο στον 2ο και 3ο γύρο αλλά και στον 267ο γύρο κ.ο.κ. με ανθρώπους που αξίζουν και απλά είχαν μία κακή στιγμή. Και αυτό είναι ένα μεγάλο βήμα προς την ήρεμη, ισορροπημένη και «γεμάτη» ζωή.

ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ 3η : Να κάνουμε ένα διάλειμμα!
Αυτό είναι το πλέον δύσκολο. Κάνουμε όλοι τόσο κόπο για να χτίσουμε μια εικόνα, πώς να αποκολληθούμε από αυτή έστω και λίγο; Να κάτι που μπορεί να αποδειχτεί σωτήριο για την ψυχή, την ηρεμία και εν τέλει την ευτυχία μας.

Φανταστείτε το ιδανικό σκηνικό: να είμαστε με κάποιον που αγαπάμε και μας αγαπά, χωρίς να χρειάζεται να ανησυχούμε για το κινητό, το κομπιούτερ, τα μαλλιά μας, το μανικιούρ, το καλσόν, το πουκάμισο, την ετοιμότητα του μυαλού μας ή τον τόνο της φωνής μας. Ήρεμα, ήσυχα και απλά να είμαστε μόνο ο εαυτός μας. Σκέφτεστε κάτι καλύτερο;

ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ 4η : Να γίνουμε ο άρχοντας των ψιθύρων!
Στις σκηνές του πολέμου, όταν το κακό κονταροχτυπιέται με το καλό, στην τελευταία στη σειρά ταινία του Χάρι Πότερ όλοι ουρλιάζουν και χτυπιούνται. Ξαφνικά σαν ηλεκτρικό ρεύμα η ψιθυριστή φωνή του Άρχοντα του Σκότους, «παγώνει» τα πάντα. 

Όλοι σταματούν και τον ακούν: ο ψίθυρος νικάει τα ουρλιαχτά και τις φωνές και χρησιμοποιείται ως μέσο πειθούς, επιβολής και -γιατί όχι;- τρόμου.

Φανταστείτε πόση επίδραση μπορεί να έχει ένας «ψίθυρος» ή ένας χαμηλός τόνος στην εποχή των ουρλιαχτών που ζούμε! Όλοι φωνάζουν: στην τηλεόραση, στα κινητά, στη δουλειά, στο δρόμο, στα φανάρια. Χαμηλώνοντας τον τόνο της φωνής μας, είμαστε μια... έκπληξη για τον συνομιλητή μας. 

Και επειδή εμείς δεν είμαστε «Άρχοντες του σκότους» για να προκαλούμε τρόμο στους άλλους, μπορούμε να είμαστε μια ευχάριστη έκπληξη και απλά να προκαλούμε τους άλλους να μας ακούσουν. Αυτό άλλωστε δεν είναι το ζητούμενο; Να μας ακούσουν;

ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ 5η : Να κάνουμε ένα κομπλιμέντο που δεν είναι οφθαλμοφανές!

«Τι όμορφα παπούτσια», «ωραία μαλλιά», «τέλειο το φορεματάκι σου» και πόσα άλλα απόλυτα προβλέψιμα κομπλιμέντα ακούμε και ξεστομίζουμε καθημερινά... «Ωραίο κινητό», «σούπερ το laptop» και άλλα συναφή καλά λόγια του δευτερολέπτου ανταλλάσσονται στα πεταχτά σε διαδρόμους της δουλειάς, σε καφέ και εστιατόρια.

Μήπως να ξεπεράσουμε αυτό τον «πάγο» της εικόνας και να γίνουμε λίγο πιο ουσιαστικοί με τους ανθρώπους γύρω μας; 

Εσείς πως θα νιώθατε αν κάποιος συνάδελφος σας έλεγε «μπράβο, αντέδρασες πολύ έξυπνα στην παρατήρηση του διευθυντή» ή « συγχαρητήρια η ιδέα σου ήταν τέλεια»; Χρειάζεται σίγουρα λίγο παραπάνω κόπο, αφού πρέπει όχι μόνο να παρατηρήσουμε τους άλλους αλλά και να ξεπεράσουμε τα όποια συναισθήματα ζήλειας ή ανταγωνισμού έχουμε. Όμως, πραγματικά, δεν βρίσκετε ότι αξίζει τον κόπο;

Εάν ξεκινήσουμε εμείς κάνοντας σε κάποιον αυτό το δώρο, ίσως ανοίξουμε ένα νέο κύκλο γύρω μας όπου ο καθένας αποδίδει τα «του Καίσαρα στον Καίσαρα». Δεν θα είναι όμορφο να είμαστε κι εμείς μέρος αυτού του κύκλου; Τι λέτε;


Ελπίδα Δεδεμάδη
http://www.lifesharing.gr

6 συνήθειες που σε... χαντακώνουν επαγγελματικά....!!!

        
Αν νιώθεις ότι το «κλίμα» στη δουλειά σου είναι κάπως αρνητικό για σένα, πριν αρχίσεις να κατηγορείς τον έναν ή τον άλλον, έλεγξε μήπως φταίνε κάποιες από τις συνήθειες σου.

Όπως όλοι μας, έτσι και εσύ ίσως έχεις κάποιες «συνήθειες» που μπορεί οι δικοί σου άνθρωποι να ανέχονται επειδή σε αγαπούν, αλλά οι άλλοι, όπως οι συνάδελφοί σου στο γραφείο ή οι ανώτεροί σου, όχι μόνο δεν έχουν λόγο να το κάνουν, αλλά εξ αιτίας αυτών των συνηθειών σου σχηματίζουν για σένα μια εικόνα που δεν θα ήθελες.

Αν λοιπόν για οποιοδήποτε λόγο νιώθεις ότι το «κλίμα» στη δουλειά σου είναι κάπως αρνητικό για σένα, σπεύσε να κάνεις μια γρήγορη αυτοκριτική. Αναρωτήσου:

Χάνεις συχνά τα deadlines; Μήπως σπάνια φτάνεις στην ώρα σου; Μήπως είσαι συχνά αρνητική με ό,τι σου αναθέτουν; Πώς ντύνεσαι για να πας στη δουλειά σου; Μήπως έχεις την τάση να κουτσομπολεύεις; 

Ή μήπως μέσα στο ωράριο σου, κάνεις λίγη δουλειά, πολύ σερφάρισμα στο internet και δεν σταματάς να ανταλλάσσεις μηνύματα με τους κολλητούς σου;

Αν κάποιες από τις απαντήσεις σου στα παραπάνω ερωτήματα είναι "ναι" καλό είναι να μάθεις πώς σκέφτονται οι άλλοι για σένα, εξαιτίας αυτών των "ναι".

1. «Χάνεις» αρκετά deadlines
Μπορεί να θεωρείς ότι μερικές ώρες καθυστέρησης στην παράδοση κάποιας εργασίας που σου έχουν αναθέσει, δεν είναι και σπουδαίο «ατόπημα». Όμως, οι συνάδελφοί σου και δη, οι προϊστάμενοί σου, το πιθανότερο είναι να έχουν άλλη άποψη. Να θυμάσαι ότι η συνέπεια αποτελεί βασική προϋπόθεση επαγγελματικής εξέλιξης, όποια και αν είναι η δουλειά σου.

2. Δεν τηρείς αυστηρά τα ωράριά σου
Το να καθυστερήσεις μια - δυο φορές, λόγω της κίνησης ή κάποιου άλλου απρόοπτου περιστατικού, δεν έγινε και τίποτα. Αν όμως συνηθίζεις να φτάνεις αργοπορημένη στον χώρο της εργασίας σου, σίγουρα θα μετρήσει αρνητικά στο επαγγελματικό σου προφίλ. 

Γι αυτό χρειάζεται να προγραμματίζεις καλύτερα τον χρόνο σου, να φεύγεις το πρωί από το σπίτι εγκαίρως και να προσπαθείς να φτάνεις στο γραφείο μερικά λεπτά νωρίτερα.

3. Είσαι συνέχεια αρνητική
Δεν είσαι η μόνη που δεν είναι ευχαριστημένη με τις συνθήκες που επικρατούν στη δουλειά σου, δεν χρειάζεται όμως να δείχνεις τη δυσαρέσκειά σου σε κάθε ευκαιρία ! 

Αν κάθε φορά που σου αναθέτουν μία εργασία δυσανασχετείς, ή αν μονίμως φέρνεις αντιρρήσεις στον τρόπο με τον οποίο σου ζητείται να διεκπεραιώσεις μια εργασία και προσπαθείς να επιβάλλεις τον δικό σου, οι άλλοι, συνάδελφοι και προϊστάμενοι, παίρνουν το μήνυμα ότι δεν μπορείς ή δεν θέλεις να προσαρμοστείς στα δεδομένα του χώρου όπου εργάζεσαι. 

Είναι λογικό να εκφράζεις τα παράπονά σου κατά καιρούς, ή να αντιπροτείνεις αυτά που θεωρείς πιο σωστά, αλλά φρόντισε αυτό να το κάνεις με μέτρο και όχι φυσικά, σε καθημερινή βάση.

4. Μεταφέρεις «κουβέντες»
Αν συνηθίζεις να «μεταφέρεις» ό,τι ακούς μέσα στην εργασία σου σε άλλους συναδέλφους και προς τα έξω, πολύ σύντομα θα σου «κολλήσουν» την ταμπέλα της κουτσομπόλας και κανείς δεν θα σε εμπιστεύεται. Ενδιαφέρσου μόνο για τα νέα και τις εξελίξεις που αφορούν στη δουλειά σου και αν μπορείς, εκτός από το στόμα σου, κλείσε και τα αυτιά σου σε οτιδήποτε άσχετο.

5. Χαζεύεις στο internet και στέλνεις προσωπικά e-mails
Σίγουρα κατά τη διάρκεια του ωραρίου σου χρειάζεσαι να κάνεις κάποια διαλείμματα. Αν όμως σε βλέπουν να αποσπάσαι συνεχώς στο internet, να παίζεις παιχνίδια και να στέλνεις προσωπικά μηνύματα, τότε είναι πολύ πιθανό να σε επιπλήξουν έως και να χάσεις τη δουλειά σου.

6. Δεν ντύνεσαι «ευπρεπώς»
Μια ατημέλητη ή προκλητική εμφάνιση κάνει τους άλλους να σχηματίζουν διαφορετική γνώμη για σένα και να νομίζουν ότι δεν παίρνεις και πολύ στα σοβαρά τη δουλειά σου. Φρόντισε να μη φοράς αθλητικά ρούχα στο γραφείο ή «συνολάκια» βραδινής εξόδου, γιατί διαφορετικά υποσκάπτεις μόνη σου το παρόν και το μέλλον σου στη συγκεκριμένη εργασία.

Μαρία Κόλλια
m.kollia@lampiri.gr
http://www.lifesharing.gr

Πες ΌΧΙ! Μπορείς....!!!

              
Σου ζητούν να κάνεις πράγματα που δε θέλεις κι εσύ υποκύπτεις; Θες να κοιμηθείς αλλά τελικά βγαίνεις γιατί σε πίεσαν; Έιιι! Σύνελθε! Υπερασπίσου τις επιθυμίες σου και πες δυνατά: Όχι!

Γνωρίζεις ότι αν και από μικρά παιδιά όλοι μας ακούμε περίπου 400 φορές την ημέρα τη λέξη «όχι»; Ωστόσο, οι ειδικοί υποστηρίζουν ότι, παρά το γεγονός αυτό, πολλές φορές οι ίδιοι «εγκλωβιζόμαστε» στην ανάγκη του συνομιλητή μας να ακούσει απεγνωσμένα «ναι» και πολύ δύσκολα απαντάμε αρνητικά. 

Ο William Ury, συνιδρυτής του προγράμματος του πανεπιστημίου Χαρβαρντ για το «πως διαπραγματεύονται οι άνθρωποι» αναλύει τα μυστικά για τον τρόπο με τον οποίο μπορείς να πεις «όχι» για να μην αναγκαστείς να απαντήσεις θετικά σε κάτι το οποίο δεν θέλεις...

Κέρδισε χρόνο
Μην απαντήσεις βιαστικά όταν κληθείς να απαντήσεις «ναι» ή «όχι» από το συνομιλητή σου. Δεν είναι αγενές, ούτε καταδεικνύει αδυναμία να ζητήσεις λίγο χρόνο για να σκεφτείς τι πραγματικά θέλεις.

Σκέψου τι έχει στο «πίσω μέρος του μυαλού του»
Αφού κερδίσεις χρόνο, προσπάθησε να καταλάβεις πως θα αντιδράσει ο συνομιλητής σου, τόσο στο ενδεχόμενο που θα απαντήσεις θετικά, όσο και στην περίπτωση που θα πεις όχι. Είτε στη μία, είτε στην άλλη περίπτωση, αν οι συνέπειες για εσένα θα είναι αρνητικές, θα πρέπει πριν τοποθετηθείς να έχεις εκ των προτέρων προσμετρήσει όλα τα πιθανά σενάρια.

Απάντησε «δια ζώσης»
Αποφυγε, αν το ερώτημα είναι κρίσιμο για τα επαγγελματικά ή τα προσωπικά σου, να δώσεις την απάντηση μέσω τηλεφώνου. Πλην ελάχιστων εξαιρέσεων, το «ναι» ή το «όχι» πρέπει να λέγεται κατά πρόσωπο και όχι με ένα «άψυχο» 
e – mail ή άλλων ηλεκτρονικών μέσων.

Μην πλατιάζεις
Φρόντισε η απάντηση σου να είναι απλή και όσο το δυνατόν συντομότερη. Μην «ανοίγεις» τη συζήτηση. Αντιθέτως, προσπάθησε να τοποθετηθείς επί της ουσίας, χωρίς να δημιουργείς νέα «μέτωπα» διαλόγου που ενδεχομένως δεν θα οδηγήσουν πουθενά.

Μην είσαι πάντα αδιάλλακτη
Πριν τελειώσεις τη συνομιλία σου και αφού έχεις κατορθώσει να πεις «όχι», εάν το πρόσωπο το οποίο έχεις απέναντι σου παίζει σημαντικό ρόλο στη ζωή σου ή στην εργασία σου, δείξε ότι δεν είναι γενικά «πνεύμα αντιλογίας». Αφησε ανοικτά τα περιθώρια για ένα ενδεχόμενο «ναι» σε μια νέα ερώτηση –πρόκληση για να μην κλείσεις πόρτες τις οποίες κάποια φορά θα χρειαστεί να ανοίξεις ξανά.


Μαρία Κόλλια
m.kollia@lampiri.gr
http://www.lifesharing.gr