3 Δρόμοι Για Ν’Απομακρυνθείς Από Πεποιθήσεις που Σε Περιορίζουν...!!!

Περπατώ στ’ αφρόχειλα της άβυσσος και τρέμω. Δυο φωνές μέσα μου παλεύουν.

O νους : «Γιατί να χανόμαστε κυνηγώντας το αδύνατο; Μέσα στον ιερό περίβολο των πέντε αισθήσεων χρέος μας ν’ αναγνωρίσουμε τα σύνορα του ανθρώπου». Μα μια άλλη μέσα μου φωνή, ας την πούμε έκτη δύναμη,ας την πούμε καρδιά, αντιστέκεται και φωνάζει :

«Όχι! Όχι! Ποτέ μην αναγνωρίσεις τα σύνορα του ανθρώπου! Να σπας τα σύνορα! Ν’ αρνιέσαι ό,τι θωρούν τα μάτια σου! Να πεθαίνεις και να λες: «Θάνατος δεν υπάρχει!»
Νίκος Καζαντζάκης, Ασκητική

Οι φωνές που πάλευαν μέσα στο Νίκο Καζαντζάκη, παλεύουν μέσα σ’όλους μας. Είναι φωνές με διαφορετικές προθέσεις, φωνές που αν εισακούσουμε, μπορούν είτε να μας περιορίσουν είτε να μας εμψυχώσουν.

Δεν είναι πάντα κακό ν’αναγνωρίζουμε τα όρια μας. Αρκεί αυτά τα όρια να μην είναι όρια που μας περιορίζουν από το να υλοποιήσουμε τις πραγματικές μας δυνατότητες. Καμμιά φορά , οι περιοριστικές πεποιθήσεις που ριζώνουν μέσα μας από ακατονόητης προέλευσης σπόρο, μεγαλώνουν τόσο που επηρεάζουν ολόκληρη τη ζωή μας.

Είναι δύσκολο να καταλάβουμε ποιές είναι μιας και αποτελούν κομμάτι του τρόπου σκέψης μας και του τρόπου ζωής μας. Μπορεί σε μας οι πεποιθήσεις αυτές να μη φαίνονται περιοριστικές αλλά ρεαλιστικές, συνηθισμένες και λογικές.

Παραδείγματα περιοριστικών πεποιθήσεων:

«Χρειάζομαι την αποδοχή των άλλων για να αισθάνομαι ότι αξίζω. Εάν οι άλλοι με αποδοκιμάζουν, νιώθω ότι ακυρώνομαι, κατά συνέπεια ίσως να μην αξίζω και τόσο».

«Δεν είμαι αρκετά καλός και δεν ήμουν ποτέ ξεχωριστός σε τίποτα. Όταν ανήκεις στο μέσο όρο, τα πράγματα που μπορείς να πετύχεις είναι περιορισμένα».

«Δεν είμαι ελκυστικός/ή».

«Είμαι Χ ηλικίας και σε σχέση με τους συνομίληκους μου, δεν έχω καταφέρει τίποτα αξιόλογο».
«Οι άλλοι φταίνε για τις δυσκολίες μου. Έχω περάσει πολλά και οι συνθήκες ήταν πάντα δύσκολες. Πως είναι δυνατόν να προχωρήσεις όταν όλα είναι εναντίον σου».

«Είμαι ανάξιος αγάπης και οι άλλοι δε με θέλουν.Αργά ή γρήγορα θα μ’εγκαταλείψουν».

Οι πεποιθήσεις αυτές είναι συχνά ο πυρήνας των υπόλοιπων σκέψεων μας και του τρόπου με τον οποίο λειτουργούμε. Σ’ένα πρώτο, επιφανειακό επίπεδο ίσως να μην συνειδητοποιούμε ότι καθοδηγούμαστε από αυτές και μόνο μετά από προσεκτική ανασκαφή εντός μας καθώς και παρατήρηση να μπορέσουμε να τις αναγνωρίσουμε.

Υπάρχουν αναρρίθμητες πεποιθήσεις που μπορεί να περιορίζουν ένα άνθρωπο από το να ζεί τη ζωή του με πληρότητα και εσωτερική γαλήνη. Αυτές όμως που αφορούν τον εαυτό , μπορούν να υπαχθούν σε δύο ευρείες κατηγορίες: πεποιθήσεις αβοηθησίας /μειωμένης προσωπικής δύναμης και πεποιθήσεις οτι είμαστε ανάξιοι αγάπης/δεν είμαστε αρεστοί.

Εάν όμως αυτή η «χώρα» των περιοριστικών πεποιθήσεων είχε δρόμους που οδηγούσαν εκτός της, αυτοί θα μπορούσαν να είναι :

Ο Δρόμος της Αγάπης
Οι βαθιές αρνητικές πεποιθήσεις μας, βασίζονται κατά κύριο λόγο στην αυτοαμβισβήτηση, στην εσωτερίκευση του φόβου ότι δεν είμαστε αρκετά καλοί, αρκετά αξιαγάπητοι , αρκετά σημαντικοί ή δυνατοί. Οι λόγοι που ένας άνθρωπος, αφήνει αυτές τις φωνές της αυτοκριτικής να επικρατούν μέσα του , είναι ποικίλοι και διαφορετικοί για τον καθένα. Ίσως έτσι μάθαμε όταν μεγαλώναμε ότι είναι σωστό, ίσως οι γονείς μας έκαναν το ίδιο στους εαυτούς τους, ίσως καθόλη τη διάρκεια της ζωής μας να δεχτήκαμε πολύ σκληρή κριτική από τρίτους , την οποία πήραμε μέσα μας και κάναμε δική μας.

Όπως και να έχει, ο δρόμος της αγάπης για τον εαυτό μας, είναι εκείνος που απαλύνει την αμφισβήτηση και μας βοηθά να σωπάσουμε τις φωνές που μας σαμποτάρουν.

Το ν’αγαπήσουμε τον εαυτό μας, ίσως ακούγεται σα μια ενδιαφέρουσα ιδέα, πολλοί από εμάς όμως δυσκολεύονται να το κάνουν πράξη. «Πώς είναι δυνατόν ν’αγαπήσω τον εαυτό μου;» ,ίσως αναρωτιέσαι. Η απάντηση είναι, όπως ακριβώς αγαπάς και τους σημαντικούς ανθρώπους στη ζωή σου. Διάλεξε ένα από τα πιο αγαπημένα σου πρόσωπα και σκέψου :

· Εάν σε μια ευαίσθητη φάση της ζωής τους ζητούσαν τη βοήθεια σου, θα τους έλεγες ποτέ ότι είναι ανάξιοι αγάπης ή ασήμαντοι; Ότι δεν έχουν καταφέρει τίποτα αξιόλογο; Τι θα τους έλεγες αντί να τους κρίνεις; Πως θα τους βοηθούσες; Μπορείς να κάνεις το ίδιο απέναντι στον εαυτό σου;

· Φέρε στο μυαλό σου το αγαπημένο σου πρόσωπο. Τι αισθάνεσαι γι’αυτό; Κλείσε τα μάτια σου και συγκεντρώσου στο συναίσθημα αυτό της αγάπης. Τι εύχεσαι γι’αυτό το πρόσωπο; Μπορείς να κάνεις το ίδιο και για τον εαυτό σου;

Ο Δρόμος της Συμπόνιας
Η συμπόνια και η αγάπη είναι δύο έννοιες αλληλοσυνδεόμενες, απαραίτητες η μία στην άλλη. Συμπόνια δε σημαίνει λύπηση, ούτε ανούσια συναισθηματικότητα. Η συμπόνια είναι μια νοητική κατάσταση όπου επιθυμούμε οι άλλοι να είναι ελεύθεροι από τον πόνο. Η πραγματική συμπόνια χαρακτηρίζεται από ευγενική αγάπη προς τον άλλο αλλά και σοφία, πράγμα το οποίο σημαίνει ότι κατανοούμε τη φύση του πόνου , από τον οποίο ευχόμαστε να ελευθερώσουμε τους άλλους και ταυτόχρονα έχουμε βαθιά ενσυναίθηση και αγάπη απέναντι τους.
Για να βιώσεις συμπόνια για τον εαυτό σου
· Δοκίμασε να κατανοήσεις τη φύση των πεποιθήσεων αυτών που σε περιορίζουν και αμφισβητούν τη δύναμη σου. Από που μπορεί να προέρχονται; Πώς ρίζωσαν μέσα σου; Καθώς προσπαθείς να κατανοήσεις, κάνε το χωρίς κριτικότητα.

· Νιώσε την ανάγκη του εαυτού σου για να κατανοηθεί, όπως θα έκανες μ’ένα αγαπημένο πρόσωπο, συγχώρεσε τον κι αγκάλιασε τον ολοκληρωτικά. 

Ο Δρόμος της Πίστης
Όλες οι περιοριστικές πεποιθήσεις μας χαρακτηρίζονται από ατελείωτα «δεν». «Δεν είμαι καλός», «Δεν είμαι ικανός». 

Έχουμε βάλει τόσες ταμπέλες στον εαυτό μας, απλά παρερμηνεύοντας τις τυχόν αποτυχίες μας ως τελειωτικές και τα τυχόν λάθη μας ως καταστροφικά κι ενδεικτικά ενός βαθύτερου εσωτερικού ελλείματος.

Κι αν όντως στον παρελθόν κάναμε λάθη κι είχαμε αποτυχίες, και τι μ’αυτό; Όταν όντως αγαπάμε τον εαυτό μας, ξέρουμε πως καμμία αποτυχία δεν είναι τελειωτική.

Τι σημαίνει μια αποτυχία; Ότι κάτι χρειάζεται ν’αλλάξουμε στην προσέγγιση μας. Ο ένας τρόπος δεν πέτυχε, θα δοκιμάσουμε κάτι άλλο. Και θα δοκιμάσουμε ξανά και ξανά γιατί πιστεύουμε ότι θα πετύχουμε. Πιστεύουμε στη δύναμη μας να τα καταφέρουμε. 

Η θετική πίστη είναι κινητήριος δύναμη θετικών αλλαγών. Στα επιστημονικά πειράματα με το χάπι placebo, πολλά άτομα θεραπεύονται μόνο και μόνο επειδή προσδοκούν ότι έτσι θα γίνει.

Γι’αυτό μη βιάζεσαι να περιορίσεις τον εαυτό σου μέσα σε σύνορα που ίσως δεν υπάρχουν. Μερικές φορές είναι ωφέλιμο ν’αρνείσαι ότι νομίζουν ότι βλέπουν τα μάτια σου…

Μαρία Μεραμβελιωτάκη-Simon
http://happymind.gr

Το πείραμα της υπακοής....!!!

Michael Earthman

Ο ύμνος της Αγάπης...!!!

dsavidou

Πλούσιος μπαμπάς....Φτωχός μπαμπάς...!!!

MrMarkoni1961

Πώς να Βοηθήσετε ένα Αγαπημένο Πρόσωπο με Κατάθλιψη....!!!

Η κατάθλιψη είναι μια σοβαρή διαταραχή που αλλάζει όχι μόνο τη ζωή του ατόμου που την βιώνει αλλά και των ανθρώπων που αποτελούν το στενό περιβάλλον του.Εάν έχετε κι εσείς ένα αγαπημένο πρόσωπο που έχει κατάθλιψη, ίσως να αναρωτιέστε πώς θα μπορούσατε να τον/την βοηθήσετε αποτελεσματικά. 

Μπορεί μάλιστα στο παρελθόν να έχετε προσπαθήσει να προσφέρετε την βοήθεια σας και να έχετε απογοητευτεί βλέποντας την κατάσταση να μην βελτιώνεται.

Για να βοήθησετε το αγαπημένο σας πρόσωπο είναι σημαντικό να :

1. Κατανοήσετε τη φύση της διαταραχής αυτής καθώς και το τι συνεπάγεται. Η κατάθλιψη είναι κάτι πολύ πιο βαθύ από μια απλή θλίψη ή μελαγχολία και χαρακτηρίζεται από συγκεκριμένα συμπτώματα όπως διαρκές συναίσθημα θλίψης ή κενού, απώλεια ευχαρίστησης για δραστηριότητες που πριν ήταν ευχάριστες, απώλεια ελπίδων,χαμηλή αυτοεκτίμηση, εκνευρισμό, αλλαγές στον ύπνο και στην όρεξη για φαγητό, αίσθημα εξουθένωσης, ενοχές , έλλειψη συγκέντρωσης, χρήση ουσιών , αυτοκτονικές σκέψεις.

Βέβαια, η εμφάνιση των συμπτωμάτων ποικίλει από άνθρωπο σε άνθρωπο και δεν εμφανίζουν όλοι τα ίδια συμπτώματα ή με την ίδια ένταση.

2. Εάν κρίνετε ότι η κατάσταση είναι σοβαρή και ειδικά εαν υπάρχει αυτοκτονικός ιδεασμός, θα ήταν χρήσιμο να ενθαρύνετε το αγαπημένο σας πρόσωπο να αρχίσει κάποια θεραπεία. Είναι σημαντικό να θυμάστε ότι η κατάθλιψη είναι μια θεραπεύσιμη διαταραχή και να το υπενθυμίζετε και στον ενδιαφερόμενο. 

Η φύση της κατάθλιψης είναι βέβαια τέτοια που ο άνθρωπος που υποφέρει από αυτήν μπορεί αν μη νιώθει το κίνητρο να αρχίσει θεραπεία.

3. Εάν το άτομο δεν επιθυμεί να αρχίσει κάποια θεραπεία, προσπαθήστε να δείξετε κατανόηση και να δηλώσετε την υποστήριξη σας μέχρι να νιώσει έτοιμος /η για το επόμενο βήμα.

4. Πολύ συχνά, η κατάθλιψη ενός ανθρώπου μπορεί να συνεπιφέρει συναισθήματα κούρασης, απογοήτευσης ή ακόμα και θυμού στα άτομα του στενού τους περιβάλλοντος. Για να είσαστε αποτελεσματικοί στην προσπάθεια σας να τον βοήθησετε, είναι σημαντικό να φροντίζετε τον εαυτό σας και να έχετε χρόνο και εκτός της κατάστασης. 

Με αυτόν τον τρόπο, μπορείτε να απαλύνετε τη δική σας κούραση και να είστε πιο θετικοί απέναντι στον άνθρωπο σας. 

5. Θυμηθείτε ότι η «κατάθλιψη» δεν είναι η πραγματική φύση του αγαπημένου σας προσώπου. Η διαταραχή αυτή αλλοιώνει την συμπεριφορά και το συναίσθημα και αυτό που βλέπετε στην επιφάνεια είναι αποτέλεσμα αυτής της αλλοίωσης. 

Εάν για παράδειγμα, ο σύντροφός σας δεν έχει ερωτική διάθεση, προσπαθείστε να μην το παίρνετε προσωπικά μιας και η κατάθλιψη δημιουργεί απώλεια της ικανότητας για ευχαρίστηση σε πολλούς τομείς της ζωής.

6. Δείξτε τους ότι τους αγαπάτε ανευ όρων και ότι θα είστε εκεί όταν σας χρειάζονται. Ακόμα κι όταν θέλετε να εκφράσετε την κούραση ή τον εκνευρισμό σας, προσπαθείστε να εξηγήσετε ότι αισθάνεστε έτσι λόγω του προβλήματος που αντιμετωπίζουν παρά με αυτούς τους ίδιους ως άτομα.

Πολύ σημαντικό είναι επίσης, να είστε προσεκτικοί στον τρόπο που επικοινωνείτε απέναντι τους και να αποφύγετε να κάνετε τα εξής λάθη στην επικοινωνία σας μαζί τους:

1. «Τι σου λείπει; Δεν έχεις σοβαρά προβλήματα για να 

    αισθάνεσαι έτσι. Όλα είναι μες το μυαλό σου. Πρέπει 

    ν ’αρχίσεις να σκέφτεσαι θετικά». 

Η κατάθλιψη δεν δημιουργείται απαραίτητα από την σοβαρότητα των προβλημάτων που υπάρχουν στη ζωή κάποιου μια δεδομένη στιγμή. Τα αίτια της δημιουργίας της είναι συχνά πολυπλοκότερα απ’ότι φανταζόμαστε. 

Όπως και να έχει η παραπάνω πρόταση, υπαινίσσεται ότι η κατάθλιψη που αισθάνεται ο άνθρωπος σας είναι παράλογη κι ότι όλα θα φτιάξουν όταν αρχίσει να σκέφτεται θετικά. 

Οι περισσότερες έρευνες βέβαια δείχνουν, ότι οι ίδιοι οι καταθλιπτικοί συχνά κατηγορούν τον εαυτό τους που νιώθουν έτσι και πιέζονται εσωτερικά για να νιώσουν καλύτερα. Αυτή η εσωτερική κριτική και η πίεση είναι όμως ένας από τους παράγοντες που διατηρούν τον κύκλο της κατάθλιψης.

2.«Θέλεις πραγματικά να νιώσεις καλύτερα ; Όποιος θέλει, 

   μπορεί».

Παρόμοια με την πρώτη πρόταση, έτσι και αυτή ασκεί πίεση για γρήγορη βελτίωση και επικοινωνεί ότι η καλυτέρευση είναι θέμα θέλησης. Όπως και να έχει, όταν κάποιος ακούει «όποιος θέλει, μπορεί», πιθανώς να αισθανθεί αποτυχημένος μιας και δεν μπορεί να «νικήσει» την κατάθλιψη.

3.«Κανείς δεν είπε ότι η ζωή είναι εύκολη. Όλοι έχουν 

   προβλήματα. Σταμάτα να λυπάσαι τον εαυτό σου και δείξε 

   δύναμη». 

Ο εκνευρισμός που επιφέρει η ζωή με κάποιον άνθρωπο που υποφέρει από κατάθλιψη μπορεί να οδηγήσει τα άτομα του περιβάλλοντος του να φερθούν με αυστηρότητα, πιστεύοντας ότι με αυτό τον τρόπο θα τον ξυπνήσουν και θα τον κάνουν να δεί την πραγματικότητα. 

Η ήδη χαμηλή αυτοεκτίμηση και η αποδοκιμασία του εαυτού που υπάρχει στην κατάθλιψη μπορεί όμως να ενισχυθεί με τέτοιου είδους προτάσεις οδηγώντας σε περαιτέρω θλίψη.

Πιο πολύ από την αυστηρότητα, τον άνθρωπό σας μπορεί να βοηθήσει η συμπονετικότητα, η εμπιστοσύνη, η αγάπη άνευ όρων και το να ξέρει πώς τον αποδέχεστε και του στέκεστε. Εάν νιώσει το αντίθετο, ίσως να εντείνει την απομόνωση του όχι μόνο για να μην αισθάνεται απόρριψη αλλά για να μην αισθάνεται ότι αποτελεί «βάρος». 

Μαρία Μεραμβελιωτάκη-Simon 
http://happymind.gr

Αποδέχεσαι Τα Συναισθήματα Σου ;

Όταν βιώνουμε δυσάρεστα συναισθήματα όπως λύπη, θυμό, άγχος ή πόνο, μέσα μας συχνά υπάρχει μια έντονη αντίσταση απέναντι σε αυτό που μας συμβαίνει. 

Οι περισσότεροι από εμάς αντιμετωπίζουν τα συναισθήματα αυτά σαν «ανεπιθύμητους επισκέπτες» ή ακόμα και σαν εχθρούς που πρέπει να ξεφορτωθούν γρήγορα. Μέσα μας ξυπνάει η αντιδραστικότητα και ο επαναστατικός εαυτός 

που είτε δεν μπορεί να ανεχτεί αυτό που νιώθουμε ή που μας κρίνει αρνητικά γι’ αυτό που νιώθουμε. 

Εάν όμως καταφέρουμε να περάσουμε από την επανάσταση στην αποδοχή των συναισθημάτων μας, τότε θα αρχίσουμε να βλέπουμε τη ζωή σαν ένα «σχολείο», όπου οι καταστάσεις στοχεύουν να μας διδάξουν αυτό που χρειαζόμαστε να μάθουμε. Τότε, οι επώδυνες καταστάσεις θα μεταμορφωθούν σε γρίφους που πρέπει να αποκωδικοποιήσουμε χάνοντας τον τόσο ενοχλητικό χαρακτήρα τους. 

Όταν αποδεχόμαστε τα συναισθήματα μας, αποδεχόμαστε την πολυμορφία της ανθρώπινης εμπειρίας και κατανοούμε ότι ο φόβος, ο πόνος ή η θλίψη δεν μπορούν να καταργηθούν από τη ζωή μας. Όσο πιο πολύ παλεύουμε εναντίον αυτών των καταστάσεων, τόσο πιο πολύ ενέργεια τους δίνουμε,δημιουργώντας ένα φαύλο κύκλο. 

Όταν αντίθετα τις αποδεχόμαστε, τις αποδυναμώνουμε. Αντί λοιπόν να είμαστε θυμωμένοι που θυμώσαμε ή θλιμμένοι επειδή έχουμε κατάθλιψη, μπορούμε να αποδεχτούμε τα συναισθήματα μας, ν’αποδεχτούμε ότι είναι και αυτά πολύτιμα κομμάτια της εμπειρίας μας. 

Πώς μπορείς να καλλιεργήσεις την αποδοχή

1. Σκέψου κάποιο πράγμα στη ζωή σου για το οποίο νιώθεις ή είχες νιώσει ευγνωμοσύνη στο παρελθόν. Ίσως είναι η παρουσία αγαπημένων προσώπων, ένα χάρισμα που έχεις, μια εμπειρία που απόλαυσες. Οραματίσου το πράγμα αυτό και σκέψου τι σου έχει προσφέρει καθώς και τι μπορείς να μάθεις από αυτό. Νιώσε την ευγνωμοσύνη και την εκτίμηση που του έχεις.

2. Τώρα σκέψου κάποιον ή κάτι που θα ήθελες να αποφύγεις στη ζωή σου. Οραματίσου το και πάλι και παρατήρησε τις αντιδράσεις που προκαλούνται μέσα σου. Παρατήρησε ότι τείνεις να μην αποδέχεσαι αυτό το πράγμα. Συνειδητοποίησε πως επηρεάζει το σώμα σου, το μυαλό σου και τα συναισθήματα σου.

3. Τώρα φαντάσου ότι η ζωή επικοινωνεί μαζί σου σε μία γλώσσα που μόνο εσύ καταλαβαίνεις η οποία αποτελείται από γεγονότα και καταστάσεις. Ποιό είναι το κρυμμένο νόημα της ανεπιθύμητης κατάστασης που διάλεξες να σκεφτείς προηγουμένως;

4. Τώρα ξαναγύρισε στο πράγμα αυτό για το οποίο είσαι ευγνώμων. Φαντάσου το άλλη μια φορά, σκέψου το με εκτίμηση και έχε την επίγνωση της αποδοχής που νιώθεις απέναντι σε αυτό.

5. Τώρα γύρνα πάλι στη δυσάρεστη κατάσταση, φέρνοντας μαζί σου την αποδοχή την οποία ξύπνησες μέσα σου. Αναγνώρισε ότι η κατάσταση αυτή είναι προσωρινά αναπόφευκτη. Κατάλαβε ότι το ίδιο σύμπαν που παρήγαγε αυτό που ήταν ευχάριστο, παρήγαγε και αυτό που ήταν δυσάρεστο. Εάν νιώθεις την ετοιμότητα, φέρε και κράτησε μέσα σου την αποδοχή και αυτής της κατάστασης.

Πηγή: Ferrucci P. , (2004). What we may be. Techniques for psychological and spiritual growth through psychosynthesis. New York: Tarcher/Penguin. Μαρία Μεραμβελιωτάκη-Simon 
http://happymind.gr

7 Ερωτήσεις Για Να Βρείς Το Σκοπό Της Ζωής Σου...!!!

Ο σκοπός ή το νόημα της ζωής είναι ένα παλιό φιλοσοφικό ερώτημα από εκείνα για τα οποία έχουν γραφτεί και ειπωθεί πολλά. Για ποιόν λόγο είμαστε εδώ; Τι είμαστε; 

Από που προερχόμαστε;Ποιός είναι ο σκοπός μας;Τι έχει σημασία στη ζωή; Η αναζήτηση και η εύρεση νοήματος είναι θεμελιώδη στοιχεία της προσωπικής μας εξέλιξης. Πολλές φορές, η ανάγκη αυτή της αναζήτησης και απόδοσης νοήματος προκύπτει και στην ψυχοθεραπεία σε διάφορες εκδοχές : όχι μόνο χρειαζόμαστε να αποδόσουμε ένα νόημα ή σκοπό σε αυτά που μας συμβαίνουν αλλά η γνώση ότι σαν άνθρωποι έχουμε έναν απώτερο σκοπό μπορεί να είναι στήριγμα για να ξεπεράσουμε τις δυσκολίες. 

Πράγματι, έχω συχνά παρατηρήσει ότι όταν σαν ανθρωποι αναγνωρίζουμε ένα σκοπό ή μια κατεύθυνση στη ζωή μας , κάνουμε το πρώτο βήμα προς την αυτοπραγμάτωση.

Ο σκοπός της ζωής λοιπόν πέρα από ένα φιλοσοφικό ερώτημα μπορεί να είναι ένα προσωπικό ερώτημα. Ο καθένας από μας έχει το δικό του νόημα, το δικό του σκοπό. Στην πορεία της ζωής, μπορεί να ξεχάσουμε αυτό το σκοπό ή ακόμα και να αμελήσουμε να τον μάθουμε. Ποτέ δεν είναι αργά όμως να ανακαλύψουμε ποιό ειναι το δικό μας νόημα.

Οι 7 ερωτήσεις που ακολουθούν προορίζονται για να σε βοηθήσουν να καθορίσεις ποιός είναι ο προσωπικός σου σκοπός:

Πάρε χαρτί και στυλό και σημείωσε,

1. Ποιά νομίζεις ότι είναι τα πιο ξεχωριστά και σημαντικά 

    χαρίσματα που έχεις ως άνθρωπος; Σκέψου τουλάχιστον 

    πέντε τέτοια χαρίσματα.

2. Τι σου αρέσει να κάνεις λιγότερο; Τι σε κουράζει ή σε 

    κάνει να βαριέσαι;

3. Εάν δεν υπήρχε κανένας περιορισμός και ήξερες ότι 

    μπορείς μόνο να επιτύχεις, ποιός θα ήσουν, τι θα έκανες, 

    τι θα είχες;

4. Τι σε κάνει να χαμογελάς;

5. Φαντάσου ότι είσαι 8 ετών και ότι κοιτάς μπροστά στο 

    μέλλον σου με την φαντασία,την αισιοδοξία και τη 

    σιγουριά ενός παιδιού. Τι όνειρα θες να εκπληρώσεις;

    Πώς φαντάζεσαι τη ζωή σου; 

6. Τώρα φαντάσου ότι είσαι 80 ετών κι ότι κοιτάς το 

    παρελθόν σου με τη σοφία και τη γνώση ενός σοφού 

    ηλικιωμένου.Για τι πράγμα είσαι περήφανος; Τι 

    μετανιώνεις που δεν έκανες; Ποιές από τις πράξεις σου 

    θα άλλαζες και ποιές όχι;

7. Φαντάσου ότι οι άνθρωποι που αγαπάς και σέβεσαι 

    περισσότερο συζητούν για σένα. Τι θετικά πράγματα θα 

    ήθελες να λένε για σένα, τη συνεισφορά σου, τα 

    επιτεύγματα σου; 

Πολλές φορές η ζωή μας «προγραμματίζεται» από εμάς ή τους άλλους με τέτοιο τρόπο ώστε παραλείπουμε να κατανοήσουμε τον πραγματικό μας σκοπό. Χτίζουμε την εικόνα του εαυτού μας με βάση το επάγγελμα, τη μόρφωση και τους διάφορους άλλους ρόλους που αναλαμβάνουμε στην κοινωνία. 

Πέρα όμως από όποιους ρόλους μας χαρακτηρίζουν, υπάρχει μέσα μας «ένας βαθύτερος σκοπός» ένας σκοπός που σχετίζεται άμεσα με την ευτυχία και την αίσθηση της προσωπικής εκπλήρωσης. 

Προσπάθησε να απαντήσεις με ειλικρίνεια στις παραπάνω ερωτήσεις χωρίς να λογοκρίνεις τα πραγματικά σου συναισθήματα. Δεν έχει σημασία εάν μέχρι σήμερα δεν έχεις καταλάβει ή προσπαθήσει να πραγματοποιήσεις τον σκοπό σου. Ποτέ δεν είναι αργά, εάν πιστεύεις ότι δεν είναι αργά.

Μαρία Μεραμβελιωτάκη-Simon
http://happymind.gr