ΔΙΑΦΗΜΗΣΤΕΙΤΕ ΕΔΩ - Τηλ. επικοινωνίας : 6944 - 810879

Τρίτη, 29 Ιουλίου 2014

Πεποιθήσεις - Το «τείχος» πριν τον Ανώτερο Εαυτό....!!!!!!

Εδώ και αρκετά χρόνια, σχεδόν από παιδάκι, ακούω σε συζητήσεις με συμβουλές προς άλλους, τη φράση «να είσαι ο εαυτός σου». Στην αρχή, δυσκολευόμουν να αντιληφθώ τι θέλουν να πουν με αυτό, μιας και καταλάβαινα-αισθανόμουνα, ότι σε όσους απηύθυναν αυτή τη φράση, εκείνοι εξακολουθούσαν να κάνουν, ότι έκαναν και πριν, χωρίς κάποια εμφανή αλλαγή στη συμπεριφορά τους. Οι περισσότεροι μάλιστα, ρωτούσαν εκνευρισμένα «τι θες να πεις; Τι κάνω δηλαδή που δεν είμαι ο εαυτός μου;». 

Διαβάζοντας όμως τη φράση «γνώθι σ’ αυτόν» στο ιερό των Δελφών, κατανοούσα ότι πρόκειται για κάτι αρκετά σημαντικό. Για το λόγο αυτό άρχισα να ψάχνω, να ρωτάω, και να ενημερώνομαι για αρκετά χρόνια.

Με τον καιρό όμως, άρχισα να αντιλαμβάνομαι, ότι όσοι ασχολούνταν επαγγελματικά με το αντικείμενο της αυτοβελτίωσης, είτε αυτοί ήταν ψυχολόγοι, ψυχίατροι ή δάσκαλοι εναλλακτικών ομάδων, έλεγαν και σημείωναν κάτι απ όλα, χωρίς να μπαίνουν στην ουσία του πράγματος. Το αποκορύφωμα όλων ήταν όταν εισχώρησα για ένα διάστημα στις ομάδες του Osho… Μεγάλο πανηγύρι… 

Για μένα τουλάχιστον, πραγματικά, ήταν σαν να έμπαινα ξαφνικά σε νηπιαγωγείο, την ώρα που η δασκάλα είχε πάει ξαφνικά στην τουαλέτα και τα είχε αφήσει μόνα τους... Ήταν πραγματικά σκέτο case study. Κάθε μέρα ήταν υπόθεση εργασίας. Θα ήθελα να μιλήσω για αυτή μου την εμπειρία σε άλλο άρθρο, ήταν όμως τελικά, οι στιγμές που με βοήθησαν να αντιληφθώ αυτό που έψαχνα, με τον μαθηματικό τρόπο της έννοιας «εις άτοπον απαγωγή»…

«Να είσαι ο εαυτός σου» λένε, προσθέτοντας, «ο Εαυτός σου είναι μέσα σου», χωρίς να ρωτούν πρώτα «πες μας τη γνώμη σου για τον εαυτό σου». Κι αν το άτομο, αρχίσει να σε κοιτάει περίεργα, χωρίς να συνεχίζουν με ερωτήσεις όπως «πες μας τότε πως θεωρείς ότι σε βλέπουν οι άλλοι» ή ακόμη «πες μας τη γνώμη τη δική σου για τους άλλους, τα παράπονα και τις χαρούμενες στιγμές μαζί τους». 

Και το χειρότερο; Αν τολμήσεις να μιλήσει ο «μαθητής» κατά λάθος για τους άλλους, αυτοί απότομα, τον διακόπτουν σηκώνοντας την πύρινη ρομφαία της γνώσης και τον αποκεφαλίζουν: «Δεν υπάρχουν άλλοι» τον διατάζουν. «Οι άλλοι είσαι Εσύ». Κι αφήνουν το κουφάρι άδειο από εαυτό, μιας και οι ερωτήσεις μέσα σε δευτερόλεπτα ή θα τον πνίξουν, ή θα τον μετατρέψουν σε άβουλο πειθήνιο και εσωστρεφές όν. Κάποτε θεωρούσα ότι το αγνοούν; 

Ότι δηλαδή οι περισσότεροι αγνοούν αυτό που πρέπει να πουν. Όμως στην πορεία κατάλαβα, ότι λίγοι γνωρίζουν αλλά σιωπούν για λόγους ελλειμματικής ενημέρωσης και παιδείας προς την μεγάλη μάζα της ανθρωπότητας και οι περισσότεροι απλά πονούν. Κατανόησα ότι οι περισσότεροι ειδικοί και μη, που ασχολούνται με τη διδασκαλία του Εαυτού, για λόγους που θα εξαντλήσω σε άλλο άρθρο, αρνούνται να ακούσουν και να μιλήσουν για αυτό, διότι απλά πονούν εσωτερικά, πονούν αφόρητα. 

Διότι όταν προσπάθησα να ανοίξω συζήτηση μαζί τους και να θίξω αυτά που θα περιγράψω παρακάτω, μετά από λίγο σταματούσαν, όλοι, αδύναμοι να συνεχίζουν τη συζήτηση πάνω στο θέμα. Τι συμβαίνει λοιπόν; Γιατί είναι δύσκολο στον κάθε ένα να είναι ο Εαυτός του; Ποια είναι η δυσκολία; 

Ποιο είναι το σημείο, όπου στο δύσκολο ταξίδι προς τον Ανώτερο Εαυτό μας, τα παρατάμε και γυρίζουμε πίσω, τις περισσότερες φορές, εξαπατώντας τον, ότι τον βρήκαμε και ζούμε πια μαζί του, ενώ το μόνο που έχουμε κατορθώσει, είναι να γιγαντώσουμε κάποιο Εγώ μας; Ας αρχίσουμε το ταξίδι μας…

Όλοι μας, μηδενός εξαιρουμένου, μόλις αποφασίσουμε να στρέψουμε την προσοχή μας προς τα μέσα κι αρχίσουμε να ψάχνουμε για τον Εαυτό μας ή κατά άλλους τον Ανώτερο Εαυτό μας, θα βρεθούμε μπροστά σε ένα τοίχο. Ένα τοίχο σχεδόν αδιαπέραστο, ο οποίος έχει συσσωρεύσει όλες τις εμπειρίες από την ζωή που έχουμε ζήσει από την παιδική μας ηλικία, οι οποίες μοιάζοντας με γιγαντιαία τούβλα, αφέθηκαν όλο αυτό το διάστημα και έκτισαν, η μία πάνω στην άλλη, ένα πολύ γερό κάστρο, μέσα στο οποίο, έχουν οχυρωθεί όλα τα Εγώ μας. 

Κι αυτό το κάστρο, που το όνομά του είναι «κάστρο των πεποιθήσεων», στην είσοδό του έχει κρεμασμένο το κλειδί της πελώριας πύλης του, το οποίο είναι ελεύθερο εκεί μπροστά σου, να το πάρεις και να την ανοίξεις.

Όμως, όταν το πιάσεις στα χέρια σου και διαβάζεις απάνω του τη λέξη «αποδοχή», τίποτε δεν μαρτυρά αυτό που θα ακολουθήσει όταν το βάλεις στην κλειδαριά να το γυρίσεις. Τίποτα που να σου αφήνει να αντιληφθείς αυτό που θα διαπεράσει ολόκληρο το σώμα σου, μέχρι την ψυχή σου. 

Τίποτα που να κάνει εμφανή τον αφόρητο εσωτερικό πόνο αυτό, που σου κόβει την ανάσα, σε θυμώνει, σε αγριεύει, σε μεταμορφώνει σε άγριο θηρίο, σε άμορφη ενέργεια πίσω στην εποχή που ακόμη ο κόσμος ήταν ασχημάτιστος, αφήνοντάς σε εκεί μπροστά στη μεγάλη πύλη να ουρλιάζεις, λυγίζοντας στιγμή τη στιγμή. 

Διότι πριν να σου συμβεί αυτό, όλοι σχεδόν παρέλειψαν ευλαβικά να σου μιλήσουν για τούτο το φαινόμενο. Για αυτή τη στιγμή. Για τις πεποιθήσεις σου. Τι είναι, πως δημιουργούνται, πως τις ξεπερνάς και πως φτάνεις τελικά στο μεγάλο σκοπό σου; Τη συνάντηση με τον Εαυτό σου;

Ξέρετε όμως γιατί αρνούνται να μιλήσουν για αυτό; Διότι οι πεποιθήσεις, είναι αδύνατον να διαμορφωθούν, όταν είσαι μόνος σου. Διότι οι πεποιθήσεις δημιουργούνται από τη δική σου αλληλεπίδραση με όλους τους άλλους. Οι πεποιθήσεις, είναι η αντανάκλαση της δικής σου συνείδησης, πάνω τους. 

Και για να πάμε ένα βήμα πίσω, ας θυμηθούμε ότι συνείδηση είναι η αντανάκλαση της ψυχής σου πάνω στη συνειδητότητα. Το ψευδές σήμα που προέρχεται από την ψυχή σου όταν προσπίπτει στον αισθητό κόσμο. Αυτή η συνείδηση που αρχίζει και διαμορφώνεται μέσα σου, αρχίζει αμέσως και αντανακλά με τα πάντα. Μόλις όμως προσπέσει πάνω στη συνείδηση των «άλλων», εκείνη ακριβώς τη στιγμή, αρχίζει και διαμορφώνεται η πεποίθηση.

Τι είναι πεποίθηση όμως; Πεποίθηση είναι η προστατευτική λειτουργία του Εγώ, το οποίο ξεκινά και διαμορφώνει μια εσωτερική διαδικασία, με σκοπό να καλύψει τον εσωτερικό πόνο που αισθανόμαστε σε κάποιο σημείο του συναισθηματικού μας κόσμου. Πεποίθηση δηλαδή θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι, η πλασματική θεραπεία του εσωτερικού μας πόνου μέσω του Εγώ μας. 

Και λέω πλασματική διότι είναι απλά «κουκούλωμα» και όχι πραγματική θεραπεία. Η αιτία δηλαδή που προκαλεί τον πόνο, συνεχίζει και είναι εκεί, μιας το μόνο που κάνει το Εγώ, είναι να την «κουκουλώνει» με μια δραστηριότητα η οποία απλά «προλαβαίνει» τον εσωτερικό πόνο, πριν αυτός συμβεί.

Δύσκολο; Ας το κάνουμε πιο απτό… Τι σημαίνει πεποίθηση στην πράξη; Ζητάτε παραδείγματα, κι αυτό το άρθρο πραγματικά τα σηκώνει… Η ψυχή περιλαμβάνει τις πληροφορίες «διαμόρφωσης» (χαρακτηριστικά που θα πούμε στην επόμενη παράγραφο) και τις «λειτουργικές» πληροφορίες. Μια από τις «λειτουργικές» πληροφορίες της ψυχής είναι η «πίστη». 

Γνωρίζουμε όλοι σχεδόν τι σημαίνει η λέξη «πίστη» αν και η έννοια της λέξης είναι πιο βαθιά. Φαντασθείτε λοιπόν την έννοια της «πίστης», σαν ενεργειακή πληροφορία πάνω στο ενεργειακό σώμα της ψυχής. Αυτή η αγνή, πρωταρχική πληροφορία, προσπίπτει πάνω στη ροή της συνειδητότητας τη στιγμή που δημιουργεί τον αισθητό κόσμο, αντανακλάται και επιστρέφει πίσω σαν συνείδηση. Η επιστροφή όμως είναι αλλοιωμένη.

Πρώτη αλλοίωση. Η έννοια της «πίστης» μετατρέπεται σε «εμπιστοσύνη». Εννοιολογικά σαν λέξεις, μπορεί να αδυνατεί ο αναγνώστης να αντιληφθεί μεγάλη διαφορά, αλλά η ενεργειακή πληροφορία έχει μια πολύ βαθιά αλλαγή, διότι η «εμπιστοσύνη» μόλις αρχίσει να πάλλεται με την αλληλεπίδραση με όλα γύρω, δημιουργεί αυτόματα το άλλο της άκρο που είναι η «αμφιβολία». 

Ήδη λοιπόν, έχει δημιουργηθεί το πρώτο επίπεδο συνείδησης του αισθητού κόσμου. Το δίπολο «εμπιστοσύνη- αμφιβολία». Το επίπεδο αυτό συνείδησης, γίνεται αμέσως αντιληπτό από το Εγώ, το οποίο αυτομάτως, αρχίζει και αλληλεπιδρά με όλους. 

Το σημείο αυτό είναι πολύ σημαντικό για τον αναγνώστη, διότι αρχίζει και αντιλαμβάνεται τη σημασία που αρχίζουν να παίζουν οι «άλλοι» στην αλληλεπίδραση και στη συνέχεια της δημιουργίας της συνείδησης. Οι βασικές λειτουργικές πληροφορίες είναι πέντε και εκτός από την πίστη (προδοσία), είναι η δικαιοσύνη (αδικία), η μοναδικότητα (απόρριψη), η δυαδικότητα (εξάρτηση), και η ακεραιότητα (ταπείνωση).

Εδώ θα πρέπει να σημειώσουμε μερικές πληροφορίες για το Εγώ και πως διαμορφώνεται ενεργειακά. Η ψυχή, εκτός από τις λειτουργικές πληροφορίες που αναφέραμε, λαμβάνει (με επιλογή) και τις αρχικές ενεργειακές, πληροφορίες «διαμόρφωσης», βάσει των οποίων, το άτομο θα διαμορφώσει τα χαρακτηριστικά του. Δηλαδή το χαρακτήρα του. Προσέξτε. Όχι τη συμπεριφορά του, αλλά βαθύτερα, το χαρακτήρα του μιας και η συμπεριφορά εξαρτάται όπως θα δούμε από τις πεποιθήσεις. 

Αυτές είναι πληροφορίες-αρχεία, όπως παιδί, θύμα, πόρνη, καταστροφέα, ηγέτη, καλλιτέχνη, δικαστή, ιερέα, θεραπευτή, μύστη, ήρωα, ζητιάνο, διασώστη κλπ. Τα αρχεία αυτά είναι πάρα πολλά, αρκετά από τα οποία συνδυάζονται με άλλα, όμως περίπου πενήντα, είναι σε περισσότερο συχνή εμφάνιση ανάμεσα στις ψυχές.

Μερικά από αυτά τα αρχεία, (παιδί, θύμα, πόρνη, καταστροφέας) εμφανίζονται σε όλες τις ψυχές των ανθρώπων, ενώ τα υπόλοιπα ποικίλουν από ψυχή σε ψυχή. Ενώ σε κάθε ψυχή υπάρχουν αρκετά από τα αρχεία αυτά, συνήθως κυριαρχούν περίπου δώδεκα και ποτέ λιγότερα από τον αριθμό αυτό. 

Έτσι λοιπόν, για να ανακεφαλαιώσουμε για τον αναγνώστη, η ψυχή εισέρχεται στο ανθρώπινο σώμα με πέντε περίπου βασικά λειτουργικά αρχεία και δώδεκα περίπου αρχεία διαμόρφωσης. Είδαμε στην προηγούμενη παράγραφο πως αρχίζουν να χρησιμοποιούνται τα λειτουργικά αρχεία (με την πίστη σαν παράδειγμα), ας δούμε τώρα πως αρχίζει το Εγώ να διαμορφώνει τα χαρακτηριστικά του βάσει των αρχείων διαμόρφωσης.

Ας πάρουμε για παράδειγμα το αρχείο του καλλιτέχνη. Θα πρέπει όμως εδώ να πούμε, ότι κάθε ψυχή, αλληλεπιδρά με όλες τις πληροφορίες της συγχρόνως και όχι ένα-ένα αρχείο. Όλα μαζί, κάθε στιγμή, σε κάθε αλληλεπίδραση, σε όλη τη ζωή του ατόμου. Συνεχώς και χωρίς διακοπές. Απλά εμείς παίρνουμε ένα, για το παράδειγμά μας. 

Το άτομο λοιπόν, από τις πρώτες κιόλας στιγμές του, θα αρχίσει να αλληλεπιδρά με το αρχείο αυτό του καλλιτέχνη, ώστε να το αναδείξει όσο καλύτερα μπορεί και με την αλληλεπίδραση που θα επιτύχει να συμμετάσχει στη δημιουργία του κόσμου και την συνολική πληροφορία που θα έχει σαν εμπειρία να τη μεταβιβάσει στην πηγή της, την οποία με αυτό τον τρόπο θα την εξυψώσει. Οτιδήποτε κάνει σχετικό με την έννοια τέχνη, οποιαδήποτε αλληλεπίδραση με όλα γύρω, που σχετίζεται με αυτό το αρχείο, θα δημιουργήσει τις σχετικές εμπειρίες.

Επιστρεφόμενες δηλαδή πληροφορίες, που θα εισπραχθούν από την αντανάκλαση πάνω στη συνειδητότητα στην οποία συμμετέχουν και όλοι οι «άλλοι». Τι θα συμβεί δηλαδή σχετικά με τον «καλλιτέχνη» και την «πίστη»; Το άτομο, ξεκινώντας την αλληλεπίδραση θα εισπράττει θετικές και αρνητικές αντιδράσεις. 

Η κάθε θετική αντίδραση θα συγκαταλέγεται στην «εμπιστοσύνη» και η κάθε αρνητική στην «αμφιβολία». Όσο περνά ο χρόνος και οι εμπειρίες συσσωρεύονται, αρχίζουν να αυξάνουν και οι αντιδράσεις που εισπράττει το Εγώ του καλλιτέχνη. Στην περίπτωση λοιπόν που αυξάνονται οι αρνητικές αντιδράσει, αρχίζει και αυξάνεται η αμφιβολία, η οποία μόλις περάσει ένα επίπεδο αντοχής, τότε δημιουργείται το επόμενο επίπεδο συνείδησης το οποίο έχει να κάνει πια με τη συνολική αίσθηση που έχει συγκεντρώσει από την αλληλεπίδραση αυτή. Και στο επίπεδο αυτό, η αμφιβολία, μεταλλάχθηκε πια από την αλληλεπίδραση της με την συνειδητότητα σε «προδοσία».

Ήδη βρισκόμαστε στο δεύτερο επίπεδο συνείδησης όπου πλέον τι έχουμε δει; Βλέπουμε την λειτουργική πληροφορία της ψυχής «πίστη», να εκλαμβάνεται μετά από την αλληλεπίδραση της πληροφορίας του καλλιτέχνη με τον αισθητό κόσμο, σαν πληροφορία «προδοσίας». Το δεύτερο επίπεδο συνείδησης όμως δημιουργεί αίσθηση. 

Εσωτερική αίσθηση. Και η αίσθηση αυτή στην αρνητική αυτή έκβαση, είναι εσωτερικός πόνος ενώ στην αντίθετη περίπτωση θα είχαμε εσωτερική χαρά. Τώρα αναλαμβάνει εργασία το Εγώ και μάλιστα το Εγώ του καλλιτέχνη, το οποίο για να προφυλάξει το αισθητό σώμα του ανθρώπου από την αίσθηση του πόνου, δημιουργεί αυτόματα, ένα εσωτερικό ανάχωμα, ένα φίλτρο συναισθήματος, την πεποίθηση. Και στην συγκεκριμένη περίπτωση της προδοσίας, το Εγώ, το όποιο Εγώ, διαμορφώνει αστραπιαία, την πεποίθηση ή τη συμπεριφορά του «ελέγχου».

Τι σημαίνει αυτό; Το κάθε Εγώ, μόλις ανιχνεύσει στο σώμα αίσθηση εσωτερικού πόνου από προδοσία στη συνείδηση, αρχίζει και μετατρέπει το αρχείο της «πίστης» σε «έλεγχο». Τι κάνει δηλαδή; Πριν ξεκινήσει την επόμενη φορά να λειτουργεί το αρχείο του καλλιτέχνη, το Εγώ ελέγχει τα πάντα. Ποια πάντα; 

Το περιβάλλον και ειδικότερα τους «άλλους». Σκανάρει ενεργειακά να εντοπίσει κάποιο άτομο από το οποίο μπορεί να αισθανθεί προδοσία. Κι όσο το κάνει, κρατάει το αρχείο του καλλιτέχνη σε σιγή. Δηλαδή τι κάνει στην ψυχή, και στον Ανώτερο Εαυτό; Τον προδίδει… Τι κάνει είπαμε; Ναι τον προδίδει; Κυριαρχεί πάνω στις ιδιότητες της ψυχής, απλά για να μην νοιώσει το αισθητό σώμα, εσωτερικό πόνο… 

Και πότε το κάνει αυτό; Όταν αλληλεπιδράσει με τους «άλλους» και έχει αρνητική αντίδραση… Και πως το κάνει; Αντιδρώντας με τον ίδιο τρόπο… Προδίδοντας… Και την ψυχή αλλά και τον «άλλον» ο οποίος αλληλεπιδρά επίσης για τους δικούς του λόγους…

Αποτέλεσμα πρώτο. Το αρχέτυπο του καλλιτέχνη, είναι πλέον σχεδόν απενεργοποιημένο από το Εγώ, το οποίο αρχίζει να δίνει χιλιάδες δικαιολογίες για αυτό. Παράδειγμα: «Αν γίνει ζωγράφος, θα μείνεις, φτωχός, δεν υπάρχει μέλλον, δεν καταλαβαίνουν από τέχνη, θα πεθάνεις στην ψάθα, είναι εκτός μόδας…» και ότι άλλο θες, απλά και μόνο επειδή υπάρχει πλέον η πεποίθηση του ελέγχου… 

Αποτέλεσμα δεύτερο. Από τη στιγμή που θα καταγραφεί κάποια πεποίθηση στη συνείδηση, το Εγώ, κάθε Εγώ, μπορεί να τη χρησιμοποιήσει όπου θέλει. Σε όλες τις καταστάσεις της ζωής. Η πεποίθηση όμως είναι ενεργειακή πληροφορία και έτσι είναι αναγνωρίσιμη σιωπηρά. Το κάθε Εγώ δηλαδή, σκανάροντας το περιβάλλον, δηλαδή τη συνειδητότητα, την εντοπίζει αμέσως στον «άλλον» και αντιδρά αυτόματα και σιωπηρά.

Πως; Προδίδοντας πρώτο, πριν προλάβει και αισθανθεί τον εσωτερικό πόνο. Κι αυτή η πρώτη αντίδραση, προκαλεί το αντίδοτο του εσωτερικού πόνου. Την ηδονή. Κι έτσι αρχίζει ένας υποσυνείδητος φαύλος κύκλος, όπου το Εγώ πλέον κυριαρχεί, χωρίς ο άνθρωπος (το σώμα) να κατανοεί τι ακριβώς συμβαίνει. 

Κι αυτό συνεχίζεται με όλα τα βασικά λειτουργικά αρχεία, εκτός από τον έλεγχο δηλαδή, την αδικία, την απόρριψη, την εγκατάλειψη, την ταπείνωση και με όλα τα αρχεία διαμόρφωσης. Όπου στο τέλος, το άτομο, έχει χάσει εντελώς τον έλεγχο και αποφασίζει να πάει σε μια σχολή αυτογνωσίας, όπου τον διδάσκουν να στραφεί προς τον Εαυτό του και μάλιστα μερικές φορές με τρόπο που απελευθερώνει στην επιφάνεια όλες τις πεποιθήσεις, χωρίς εντοπισμό τους. Χαοτικό…

Και τότε το άτομο, αφού καταστρέψει τόσο τη δική του όσο και των άλλων γύρω του, στο τέλος πεθαίνει. Η ζωή του όμως είναι καταγεγραμμένη στην τέταρτη διάσταση. Έχουμε πει ότι ο κόσμος, άρα και η κάθε ζωή, κατέρχεται με κατακρήμνιση από την τέταρτη στιγμιαία στον αισθητό κόσμο και αμέσως εξαφανίζεται επιστρέφοντας πίσω πάνω στην τέταρτη. Φαντασθείτε το σαν ποτάμι που τρέχει. 

Συνεχής ροή. Εισέρχεται από την τέταρτη, κατεβαίνει και ξαναγυρίζει επάνω. Μόλις λοιπόν η ψυχή αρχίζει το ταξίδι της επιστροφής της, εισέρχεται στη τέταρτη και αντιλαμβάνεται ενεργειακά τι έχει συμβεί. Τι δηλαδή παραμένει σε ασυμφωνία με αυτό που είχε αρχικά επιλέξει. Κι αυτό την αναγκάζει να ξαναγυρίσει πίσω στον κόσμο, ώστε να το διορθώσει (η όλη επιστροφή είναι αρκετά πολύπλοκη, αλλά εδώ ο στόχος είναι ο Εαυτός και οι πεποιθήσεις για αυτό προχωρώ εδώ…).

Κατεβαίνοντας όμως πάλι στον αισθητό κόσμο, έχει μαζί της το λόγο της επιστροφής της. Κι αυτό είναι ένα ενεργειακό info-bag, ένα συσσωρευμένο ενεργειακό πεδίο που δημιουργεί δυσλειτουργία στην ροή της πληροφορίας τόσο προς την πηγή όσο και προς τη συνειδητότητα. Ένα ενεργειακό πεδίο που σκοπεύει να διορθώσει. 

Πως θα το κάνει όμως αυτό; Με υπενθύμιση. Πως δηλαδή; Εδώ γίνεται πια καθαρός ο ρόλος των «άλλων». Η ψυχή κατεβαίνοντας προς το πεδίο μας, και φέροντας τον ενεργειακό πρόβλημα, συνεχίζει να αλληλεπιδρά μέσα στην τέταρτη (ή και την πέμπτη) διάσταση με τις άλλες ψυχές και τις ζωές που υπάρχουν εκεί. 

Εδώ θα πρέπει να σημειώσω κάτι που θα ξαναγράψω φυσικά σε άλλο άρθρο, ότι ολόκληρη η «βασική» επόμενη ζωή μιας ψυχής, υπάρχει ήδη στην τέταρτη. Αυτός είναι ο λόγος που κάνει εκεί την επιλογή. Τη «βλέπει» τη ζωή, την «αντιλαμβάνεται» ενεργειακά και μένει να την ολοκληρώσει.

Έτσι λοιπόν επανέρχεται στην (επόμενη) ζωή της και αρχίζει να ζει στο νέο σώμα, μαζί με το πρόβλημα. Το ενεργειακό πρόβλημα των πεποιθήσεων, το οποίο όμως τη στιγμή ακριβώς που εισέρχεται στον κόσμο μας όπως έχω ξαναγράψει, λόγω του ενεργειακού θορύβου της συνειδητότητας η οποία υλοποιεί τον κόσμο, «ξεχνά» τις λεπτομέρειες. 

Τώρα οι λεπτομέρειες αυτές είναι μόνο καταγεγραμμένες μέσα στη συνειδητότητα. Πως θα τις θυμηθεί; Από την ίδια τη συνειδητότητα, με τη ροή της, εμφανίζονται στη ζωή της διαδοχικά η μία μετά την άλλη. Πως γίνεται αυτό;

Πριν μπει, τις καταγράφει στη συνειδητότητα μέσα στην τέταρτη και αμέσως επιλέγει τη ζωή που θα ακολουθήσει. Γεννιέται και αρχίζει να δέχεται τη ροή της συνειδητότητας η οποία αρχίζει και εμφανίζει τους «άλλους» με τους οποίους θα αλληλεπιδράσει και θα αρχίσει να «θυμάται» το πρόβλημα. Κι όσο περνάει ο χρόνος και αυτό παραμένει, τόσο το πρόβλημα εντείνεται. Έτσι μπορεί να σπαταλήσει δύο, πέντε, οκτώ ζωές μέχρι να φτάσει στο επίπεδο να το «δει» ολοκληρωτικά και να το θεραπεύσει.

Πως θα το θεραπεύσει όμως; Έδωσα ένα παράδειγμα στην αρχή, με την εκκίνηση της προδοσίας και του ελέγχου. Θα συνεχίσω με τον ίδιο συνδυασμό. Έγραψα λοιπόν, ότι όσο το πρόβλημα μεγαλώνει, το άτομο ελέγχει τα πάντα διαρκώς και μόλις υποπτευθεί ότι κάποιος ετοιμάζεται να το προδώσει, προλαβαίνει και προδίδει πρώτο. 

Και τότε, το αίσθημα του εσωτερικού πόνου, μετατρέπεται σε ηδονή. Όμως είναι αδύνατον να προλαβαίνει πάντα. Αντίθετα, όσο εκκρεμεί το πρόβλημα, στην προσπάθεια να θεραπευθεί, η συνειδητότητα εμφανίζει αμφίδρομα μπροστά του δυνατές καταστάσεις προδοσίας. Έτσι, συνεχίζεται σε βάθος αρκετών ζωών, μια αλληλουχία ελέγχου και προδοσίας με παράλληλη αδυναμία να βρει τον αληθινό του εαυτό.

Κάποια στιγμή, όσο η ψυχή ωριμάζει, αντιλαμβάνεται ότι είναι περιττό να κατηγορεί μόνο τους άλλους για προδοσία, διότι το ίδιο κάνει κι εκείνο. Εκείνη η στιγμή είναι η στιγμή της αποδοχής. Η έναρξη της θεραπείας. Δεν αρκεί όμως αυτό. Το επόμενο επίπεδο είναι πιο δύσκολο. 

Διότι μόλις αντιληφθεί τη διαδικασία της προδοσίας του ίδιου προς τους άλλους, θα πρέπει να ελευθερώσει τον εαυτό του από τη δικαιολογία που θα δίνει. Διότι πάντα το Εγώ, όταν προδίδει έχει μια δικαιολογία που το κάνει.

Για να αποδυναμώσει λοιπόν το Εγώ από την κυριαρχία αυτή, θα πρέπει συνειδητά, να υπερισχύσει απέναντί του και να κάνει την υπέρβαση, δίνοντας στους «άλλους» το δικαίωμα επίσης να προδίδουν. Με το που το κάνει αυτό συνειδητά, παρεμβαίνει και ελέγχει το συναίσθημα πόνου –ηδονής. Και τότε, όσο περισσότερο αφήνει τους άλλους να το ενεργούν, τόσο λιγότερο ελέγχει και τόσο περισσότερο αφήνει ελεύθερα τα αρχέτυπα διαμόρφωσης της ψυχής. 

Κι αυτή τη διαδικασία αποδοχής, θα πρέπει να την ακολουθήσει για όλα τα αρχεία ένα - ένα. Στην αδικία, στην απόρριψη, την εγκατάλειψη, στην ταπείνωση και φυσικά στην προδοσία που εξετάζουμε.

Δίνοντας την «άδεια» στους «άλλους» να προδώσουν, τι κάνει στην ουσία; Σταματάει να παραμορφώνει το σήμα τους. Το σήμα ελέγχου που προέρχεται από τους «άλλους» το αφήνει να περάσει από μέσα του, χωρίς να το αντανακλάσει σαν προδοσία. 

Και με αυτό που κάνει, «κατεβάζει» την ένταση ολόκληρου του πεδίου στο οποίο βρίσκεται. Κι αφού το επαναλάβει αρκετές φορές ώστε να καταγραφεί στη συνειδητότητα, παύουν οι «άλλοι» να το εντοπίζουν ενεργειακά πάνω του.

Έχει επέλθει η πλήρης αποδοχή και η θεραπεία. Το τείχος του κάστρου του Εγώ, χάνεται, γίνεται αχνό, η πύλη ανοίγει και τα Εγώ χάνουν την κυριαρχία τους. Το Εγώ του καλλιτέχνη που τον ήθελε ας πούμε ή διευθυντή ορχήστρας ή τίποτε, χάνει τη αρχική του δύναμη. 

Κι ο καλλιτέχνης πια μέσα του σαν πληροφορία, το μέρος του Εαυτού που περίμενε με υπομονή μέχρι να συναντήσει το επί μέρους Εγώ, ενώνεται με κάθε ένα κομμάτι του και συνθέτει το σύνολο του Ανώτερου Εαυτού. Κι αν δίπλα στον καλλιτέχνη υπάρχει ένας ήρωας, τότε συνθέτει έναν ήρωα -καλλιτέχνη. Κι αν δίπλα σε αυτούς τους δύο υπάρχει ένας θεραπευτής, τότε γίνεται ένας ήρωας- καλλιτέχνης- θεραπευτής.

Το ίδιο άτομο σιγά-σιγά, βρίσκει τα κομμάτια-πληροφορίες της ψυχής του και συνθέτει τον Εαυτό του. Μέχρι που να ενωθούν όλα. Έτσι που να αποτελούν ένα ενιαίο σύνολο, το οποίο πια θα δώσει μια ολοκληρωμένη μοναδικότητα στο σύμπαν. 

Κι όσο αισθάνεται το άτομο αυτή τη μοναδικότητά του αυτή, τόσο θα ευγνωμονεί το ρόλο που έπαιξαν οι «άλλοι» στη ζωή του. Ένα ρόλο, που χωρίς αυτόν, θα παρέμενε ακόμη στην αρχή του ταξιδιού του. Και με την ευκαιρία αυτή, αισθάνομαι την ανάγκη να πω ένα ευχαριστώ σε όλους. Απλά που υπάρχετε, εδώ, αυτή τη στιγμή του χρόνου…

** Υπήρχε διάθεση από το συγγραφέα να συνεχιστεί το άρθρο.......αλλά δυστυχώς το παρακάτω blog έχει καταργηθεί....!!!!!!!





Αλκιρέας

Η Ανατροπή της Πραγματικότητας.....!!!!!!

Η πραγματικότητα στην πραγματικότητα (!) είναι μόνο μέσα μας. Ζούμε μέσα μας. Ότι ξέρεις είναι μέσα σου, ότι βλέπεις είναι μέσα σου, όλοι οι άλλοι άνθρωποι και όλα τα πράγματα του κόσμου, και ο ίδιος ο κόσμος ολόκληρος είναι μέσα σου. Έξω σου, για σένα, δεν υπάρχει απολύτως τίποτε. Όλα τα βλέπεις με τα δικά σου μάτια, ταυτόχρονα τα επεξεργάζεσαι σύμφωνα με ότι ξέρεις (γι' αυτό και είναι τόσο σημαντικό το τι ξέρεις), και παίρνεις το αποτέλεσμα που είναι η αποκλειστικά δική σου αντίληψη.

Παντού εκεί έξω βλέπεις τον εαυτό σου. Τον εαυτό σου ανθρωπότητα, τον εαυτό σου κόσμο, τον εαυτό σου σύμπαν. Τον εαυτό σου αλήθεια, τον εαυτό σου ψέματα, τον εαυτό σου σωστά, τον εαυτό σου λάθος, τον εαυτό σου εικόνες μέσα σε εικόνες και γνώμες μέσα σε γνώμες, όλα δικά σου. 

Όταν βλέπεις κάτι κακό «εκεί έξω», αυτό το κακό απλώς είναι μέσα σου, γι' αυτό το βλέπεις, αλλιώς δεν θα το έβλεπες καθόλου. Δεν γνωρίζεις αληθινά τίποτε, μονάχα αναγνωρίζεις, αυτά που ήδη έχεις μέσα σου. 

Όλοι οι άνθρωποι που ξέρεις, για παράδειγμα, ζουν και υπάρχουν μόνο μέσα σου, διότι δεν είναι παρά μεταμφιέσεις του εαυτού σου, αντικατοπτρισμοί του δικού σου εαυτού, και κατά τα άλλα δεν υπάρχουν στ' αλήθεια για σένα. Δηλαδή, υπάρχουν, αλλά εσύ δεν ξέρεις σχεδόν τίποτε γι' αυτήν τους την ύπαρξη, παρά μόνο ένα καθρέφτισμά τους που είναι μέσα σου, απόλυτα ταυτισμένο και ερμηνευμένο από σένα όπως είσαι. 

Όλα αυτά που έζησες φτιάχνουν τη ζωή για σένα, όλα αυτά που έμαθες φτιάχνουν τη γνώση για σένα, όλες σου οι εμπειρίες είναι μνήμες που συμμετέχουν στις επόμενες εμπειρίες. Καμία εικόνα δεν είναι καθαρή για σένα, όλες σε περιέχουν. 

Για σένα τα πάντα λειτουργούν σε σχέση με σένα. Κι ο κόσμος όλος είναι σχεδιασμένος από σένα για σένα, είναι απόλυτα φανταστικός. Η μεγαλύτερη δύναμή σου είναι η φαντασία σου. Τα πάντα τα έχεις φτιάξει για σένα με τη φαντασία σου - και με τις εμπειρίες σου (δηλαδή τις μνήμες σου, δηλαδή αυτά που φαντάζεσαι γι' αυτά που συνέβησαν).

Όλα αυτά είναι το πνεύμα μας, διότι είμαστε πνεύματα, και ανάλογα με το πώς είναι το πνεύμα σου έτσι είναι και ο κόσμος, έτσι είναι τα πάντα. Για να κάνεις κάποια ζητήματα πράξη, πρέπει να γίνει μια επέμβαση του πνεύματος πάνω στην «πραγματικότητα», και αυτή θα γίνει, αν γίνει, όπως ακριβώς είναι το πνεύμα. Κι έπειτα το πνεύμα θα την παρατηρήσει και θα την κάνει πάλι δική του, δηλαδή: η υλική επέμβασή σου θα ξαναγίνει πνευματική. 

Αυτό κάνουμε συνεχώς : υλοποιούμε το πνεύμα, και έπειτα πνευματοποιούμε την ύλη, και πάλι από την αρχή, ώσπου όλα καταλήγουν πάλι στο πνεύμα. Αυτό που κάποτε φανταζόσουν, τώρα το έκανες πράξη, και μετά απλώς το θυμάσαι και το φαντάζεσαι πάλι, και θέλεις να το ξανακάνεις. 

Και συνεχώς οι πράξεις των άλλων γίνονται πνεύμα μέσα στο πνεύμα μας, το ίδιο και οι δικές μας μέσα στους άλλους. Το πιο όμορφο από όλα, όμως, είναι εκείνο το καθαρό πνεύμα, που ταξιδεύει απευθείας από πνεύμα σε πνεύμα, και δεν παύει ποτέ να είναι πνεύμα, και ταξιδεύει στον χρόνο, αθάνατο και αιώνιο. 

Το πραγματικό, προκύπτει από το πράγμα, που είναι το προϊόν της πράξης. Το πνευματικό, προκύπτει από το πνεύμα, που είναι το προϊόν της πνοής (της πνοής που μας ζωογονεί, που οξυγονώνει τον εγκέφαλο μας). Εν προκειμένω, της έμπνευσης (εν-πνεύση), της πνοής που φυσάει μέσα μας από αλλού (;). 

Το «φάντασμα» είναι το προϊόν της φαντασίας. Ζούμε ανάμεσα σε φαντάσματα. Το πνεύμα μας πράττει το πραγματικό ανάμεσα σε φαντάσματα, κι όλα στο τέλος γίνονται πνευματικά. Τον πραγματικό κόσμο τον παρακολουθεί το πνεύμα μας και τον αφομοιώνει, άρα ο πραγματικός κόσμος είναι κομμάτι του πνευματικού κόσμου. 

Τον πνευματικό κόσμο στον οποίο συμμετέχει το πνεύμα μας, τον επηρεάζει καθημερινά ο πραγματικός κόσμος με τρόπους ανεξιχνίαστους από εμάς, άρα ο πνευματικός κόσμος είναι κομμάτι του πραγματικού κόσμου. Το «μέσα» και το «έξω» συνδέονται, αλλά αυτή η σύνδεση είναι «μέσα».

Η φαντασία είναι ο τρόπος με τον οποίο βλέπει το πνεύμα την πραγματικότητα. Δεν μπορεί να τη δει αλλιώς. Λένε πώς ο κόσμος μας είναι μια φυλακή, στην οποία είμαστε φυλακισμένοι, (μεγάλος είναι ο πόθος μας να αποδράσουμε από την τυραννική καθημερινή πραγματικότητα του κόσμου). Ναι, είμαστε «πραγματικά» φυλακισμένοι, αλλά δεν είμαστε «πνευματικά» φυλακισμένοι. Κι αφού είμαστε πνεύματα, τότε δεν είμαστε στ' αλήθεια φυλακισμένοι, είμαστε ελεύθερα πνεύματα. 

Η Ουτοπία υπάρχει μόνο μέσα στα όνειρα μας (το λέει η λέξη : ου-τοπία, ο ου τόπος, ο τόπος που δεν είναι τόπος, ο τόπος που δεν υπάρχει, ο τόπος που δεν είναι τοπικός), και η δύναμή της είναι ότι μπορεί να αλλάξει τον ίδιο μας τον εαυτό, όχι τον κόσμο, αλλά ίσως και τα πνεύματα που έρχονται σε επαφή με το δικό μας. 

Δεν μπορούμε να αλλάξουμε τον κόσμο, διότι δεν τον γνωρίζουμε, και ο κόσμος δεν μας δίνει και καμία σημασία. Μπορούμε όμως να αλλάξουμε τα πνεύματα, που δημιουργούν τον κόσμο μέσα τους, και τότε, κατά κάποιο τρόπο, θα έχουμε αλλάξει τον κόσμο, όταν αυτά υλοποιήσουν το πνεύμα όπως το συνηθίζουν. 

Οι αλλαγές του κόσμου γίνονται μέσω του πνεύματος, όχι μέσω της πραγματικότητας. Αν θέλεις να γίνουν τα όνειρα σου πραγματικότητα, τότε προδίδεις τα όνειρα σου, τα ξεγελάς. Κράτα τα όνειρα σου, σαν όνειρα, μεγάλα και όμορφα, και άσε τα, ως όνειρα, να αλλάξουν τα πνεύματα των άλλων ανθρώπων γύρω σου. 

Αν θέλεις να βοηθήσεις τον κόσμο να εξελιχθεί, να γίνουν οι άνθρωποι καλύτεροι, τότε πρέπει να γίνεις εσύ καλύτερος, να βοηθήσεις τον εαυτό σου να εξελιχθεί, και τότε, ως δια μαγείας, ο κόσμος θα εξελιχθεί, οι άλλοι θα γίνουν καλύτεροι, απλά διότι όλα και όλοι είναι μέσα σου και θα έχεις γίνει εσύ καλύτερος και άρα θα το βλέπεις αυτό και γύρω σου. Αυτή είναι η Αλήθεια, γι' αυτό και είναι σημαντικό να το καταλάβουμε αυτό σε όλες του τις προεκτάσεις.

Γινόμαστε καλύτεροι για να αποκτήσουμε αληθινή όραση, αληθινά μάτια, όσο πιο αληθινά γίνεται. Κι όταν θα δεις τον κόσμο με τα αληθινά μάτια (σου), τότε θα δεις παντού τον μεγάλο μυστικό πόλεμο του πνεύματος, που δημιουργεί αναλόγως τον κόσμο, και τότε θα μπορέσεις να συμμετέχεις δυναμικά σε αυτόν τον πόλεμο, για να αλλάξουμε τον κόσμο, δηλαδή το μεγάλο πνεύμα, με τη βοήθεια του μεγάλου πνεύματος στο οποίο όλοι μας συμμετέχουμε και από το οποίο όλοι μας προερχόμαστε μαζί με τα πάντα, διότι, στην πιο υψηλή εικόνα -όπως όλα βρίσκονται μέσα στο πνεύμα μας- όλα βρίσκονται μέσα σε ένα μεγάλο πνεύμα, μαζί με όλα μας τα πνεύματα. 

Πιστεύω ότι η ώρα της ανατροπής, αργά ή γρήγορα, έρχεται. Της ανατροπής του κόσμου όπως τον ξέρουμε. Είναι μια προσωπική ανατροπή, μια πνευματική ανατροπή, αλλά ταυτόχρονα είναι μια πραγματική ανατροπή, μια παγκόσμια ανατροπή. Όλοι οι καλύτεροι άνθρωποι ανάμεσα στους ανθρώπους, εργάζονται αφοσιωμένα γι' αυτό, και δεν εργάζονται μόνοι τους αλλά και κάτι άλλο ανώτερο εργάζεται μαζί τους. Δεν θέλουμε να κάνουμε τη φαντασία πράξη, θέλουμε να κάνουμε την πράξη, φαντασία...

Ακούγεται τρελό, ίσως, αλλά το Πνεύμα κάνει όλα αυτά τα τρελά πράγματα, δεν φταίω εγώ... 





editorial από το τεύχος 116 του περιοδικού Strange~

Παρατηρήστε πώς ο νους θέλει να αποκοιμίσει τον εαυτό του μέσω κάποιας συνήθειας και μετά δεν θέλει να τον ενοχλεί κανείς.....!!!!!!!!

Ερώτηση (Μαθητής) : Έχετε πει πως αν κάποιος δει ότι κάτι που κάνει δεν είναι σωστό, τότε εκείνο που δεν είναι σωστό παύει να υπάρχει. Εγώ βλέπω ότι το κάπνισμα δεν είναι σωστό, αλλά αυτό δεν σταματάει.

Κρισναμούρτι : Έχετε παρακολουθήσει ποτέ μεγάλους να καπνίζουν; Τους γονείς σας, τους δασκάλους σας, τους γείτονες σας ή κάποιους άλλους; Τους έχει γίνει συνήθεια, έτσι δεν είναι; Καπνίζουν μέρα με τη μέρα, χρόνο με το χρόνο, κι έχουν γίνει σκλάβοι της συνήθειας αυτής. 

Πολλοί συνειδητοποιούν καμιά φορά πόσο κουτό είναι να είσαι σκλάβος μιας συνήθειας και την πολεμάνε, προσπαθούν να πειθαρχήσουν στον εαυτό τους για να την κόψουν, αντιστέκονται και δοκιμάζουν όλων των ειδών τους τρόπους για να απαλλαγούν από αυτή.

Αλλά, βλέπετε, η συνήθεια είναι κάτι νεκρό, γίνεται μηχανικά, κι όσο την πολεμά κανείς τόσο πιο πολλή δύναμη της δίνει. Αν όμως ο άνθρωπος που καπνίζει συνειδητοποιήσει αυτό που κάνει - ότι βάζει το χέρι του στην τσέπη για να βγάλει το πακέτο, ότι μετά το ανοίγει και παίρνει το τσιγάρο, ότι το βάζει στο στόμα του, το ανάβει και τραβάει την πρώτη ρουφηξιά -, αν κάθε φορά που κάνει αυτές τις κινήσεις απλώς τις παρατηρεί χωρίς να τις καταδικάζει, χωρίς να κατηγορεί τον εαυτό του και να νιώθει ενοχές λέγοντας πόσο φριχτό είναι που καπνίζει, τότε δεν θα δίνει κάθε φορά καινούργια ζωή σ’ αυτή τη συνήθεια.

Αλλά για να κόψεις κάτι που σου έχει γίνει συνήθεια - από το κάπνισμα έως κάποια σχέση - πρέπει να την ερευνήσεις σε βάθος, που σημαίνει ότι θα αναζητήσεις απάντηση στο ερώτημα γιατί ο νους καλλιεργεί συνήθειες, δηλαδή γιατί ο νους είναι απρόσεκτος. 

Αν πλένεις τα δόντια σου αφηρημένος, τότε το πλύσιμο των δοντιών σου γίνεται μια συνήθεια. Αν όμως πλένεις τα δόντια σου πάντα πολύ προσεκτικά, δίνοντας όλη σου την προσοχή σ’ αυτό, τότε δεν γίνεται συνήθεια, δεν είναι μια ρουτίνα που επαναλαμβάνεται επιπόλαια.

Κάντε το εξής : Παρατηρήστε πώς ο νους θέλει να αποκοιμίσει τον εαυτό του μέσω κάποιας συνήθειας και μετά δεν θέλει να τον ενοχλεί κανείς. Ο νους των περισσότερων ανθρώπων δουλεύει πάντα μέσα σε αυλάκια φτιαγμένα από συνήθειες και, καθώς μεγαλώνουμε, αυτό χειροτερεύει. 

Πιθανώς κι εσείς, σ’ αυτή τη νεαρή ηλικία, να έχετε ήδη αποκτήσει δεκάδες συνήθειες : Να φοβάστε τι θα συμβεί αν δεν κάνετε ότι σας λένε οι γονείς σας, αν δεν περάσετε τις εξετάσεις, αν μάθει ο πατέρας σας ότι καπνίζετε ενώ καπνίζει κι αυτός κ.ο.κ. Κι έτσι ο νους σας έχει ήδη μπει στο αυλάκι .Κι όταν έχει μπει η ζωή σου μέσα σ’ αυλάκια, παρόλο που μπορεί να είσαι δέκα ή δεκαπέντε χρόνων, έχεις ήδη μαραθεί μέσα σου, είσαι ήδη γέρος. 

Μπορεί να έχεις ένα δυνατό σώμα, αλλά δεν έχεις τίποτε άλλο εκτός από αυτό. Το σώμα σου μπορεί να είναι νεανικό και να μη γέρνει προς τα μπρος, αλλά ο νους σου είναι φορτωμένος και σκυφτός από το ίδιο του το βάρος.

Είναι πολύ σημαντικό, λοιπόν, να κατανοήσουμε στο σύνολό του το πρόβλημα «γιατί ο νους ζει πάντα μέσα στις συνήθειες, μέσα σε αυλάκια, γιατί κινείται πάνω σε κάποιες ειδικές ράγες σαν τραμ και φοβάται να αμφισβητεί, να ψάχνει»; Αν πείτε : «Ο πατέρας μου είναι το τάδε και το ίδιο θα γίνω κι εγώ», αν το πείτε αυτό χωρίς να το έχετε ψάξει, χωρίς αμφισβήτηση, χωρίς καμιά σκέψη αν θα ’πρεπε να κάνετε το ίδιο ή κάτι άλλο, τότε μοιάζετε με μηχανές. 

Το κάπνισμα, επίσης, σε κάνει μηχανή, σκλάβο μιας συνήθειας, και μόνο όταν το καταλάβεις αυτό ο νους σου γίνεται φρέσκος, νέος, δραστήριος, ζωντανός, κι έτσι κάθε μέρα θα είναι καινούργια για σένα, κάθε ηλιοβασίλεμα στον ορίζοντα θα είναι κάτι που θα το κοιτάς και θα σε γεμίζει πάντα χαρά, όπως την πρώτη φορά που το είδες.







Το Ψέμα γίνεται Αλήθεια και η Αλήθεια Ψέμα....!!!!!!

Mία φορά και έναν καιρό ήταν δύο μυθικά πλάσματα, η Αλήθεια και το Ψέμα.

Η Αλήθεια ήταν πανέμορφη, όλος ο κόσμος την αγαπούσε και την έβαζε στο σπίτι του.

Από την άλλη το Ψέμα ήταν ένα κακάσχημο τέρας, που και μόνο στην όψη του τρόμαζε τους ανθρώπους και αναγκαζόταν να ζει κρυμμένο στις σπηλιές γιατί πάντα έβρισκε τις πόρτες του κόσμου κλειστές.

Έτσι λοιπόν το Ψέμα αποφάσισε να κηρύξει τον πόλεμο στην Αλήθεια… Τη συνάντησε σε ένα ξέφωτο και ξεκίνησε μια λυσσαλέα μάχη.

Δέκα μέρες και δέκα νύχτες πάλευαν ασταμάτητα, τα σπαθιά τους έβγαζαν φλόγες, τίποτα δεν σταμάταγε το Ψέμα μέχρι να νικήσει την Αλήθεια.

Η Αλήθεια πάλευε με όλη της την δύναμη. Η κούραση ήταν χαραγμένη στα πρόσωπα και των δύο, αλλά κανείς νικητής κανείς ηττημένος ακόμα.

Για μια στιγμή βρήκαν το κουράγιο να σηκώσουν και οι δυο τα σπαθιά τους, η ένταση ήταν στο ζενίθ, ο στόχος ήταν το κεφάλι του αλλουνού.

Τι τραγική σύμπτωση όμως, η Αλήθεια κατάφερε να κόψει το κεφάλι του Ψέματος και το Ψέμα να κόψει το κεφάλι της Αλήθειας…

Για μια στιγμή επικράτησε αμηχανία, άρχισαν να ψάχνουν στα τυφλά τα κεφάλια τους. Δυστυχώς όμως η Αλήθεια πήρε το κεφάλι του Ψέματος και το Ψέμα το κεφάλι της Αλήθειας.

Και έκτοτε ο κόσμος δυσκολεύεται να τα αναγνωρίσει.

Το Ψέμα γίνεται Αλήθεια και η Αλήθεια Ψέμα...





Η πλάνη του '' εγώ '' περί της υλικής πληρότητας.....!!!!!!

Γεια σας φίλοι μου , σήμερα θα μιλήσουμε για τα επίπεδα πληρότητας και επιθυμιών και "ονείρων" στη συνείδηση μας.

Πολλοί φίλοι μιλάνε για τη πληρότητα, και επίσης για τον νόμο της έλξης!

Ο ορισμός της πληρότητας είναι "να νιώθουμε οτι έχουμε αυτό που χρειάζεται τη στιγμή που χρειάζεται, είναι η κατανόηση του τέλειου συγχρονισμού! 

Είναι φυσικό φίλοι ότι…., ότι έλκουμε είναι επειδή κατά ένα τρόπο ομοικραδαινόμαστε στην ίδια συχνότητα-κύμα και το βιώνουμε στην πραγματικότητα, κατά βάθος δεν έρχεται ή φεύγει τίποτα, όλα είναι εδώ, πάντα ήταν εδώ, απλά εμείς πρέπει να συντονιστούμε για να το βιώσουμε σαν αληθινό!

Αυτό όμως σημαίνει πολλά πράγματα!

Όλοι οι σοφοί και μύστες που δώσανε μια διδασκαλία για τη πορεία της ψυχής από την ύλη προς το πνεύμα και την αποδέσμευση της παχυλής ύλης!

Κάθε ψυχή που έχει τις ενσαρκώσεις , χρονικά μιλώντας, περνάει από μαθήματα στη ύλη μέχρι να αποδεσμευτεί και να πάει σε ένα άλλο επίπεδο και κύκλο ενσαρκώσεων σε μια λιγότερο παχυλή ύλη μέσα στις διαστάσεις του κόσμου.

Έτσι και στο δικό μας το επίπεδο υπάρχουν ορισμένα θέματα ψυχικά που προσδιορίζουν το πόσο κοντά είμαστε στα ανωτέρα επίπεδα της συνείδησης της ανθρωπότητας και ορισμένα θέματα που προσδιορίζουν τις νέες ψυχές συνήθως, ή "τεμπέλικες" ψυχές που δεν έχουν κάνει πολύ έργο (χαριτολογώντας)!

Αυτά τα ψυχικά θέματα φίλοι μου ,έχουν τη δική τους χαρά και ενθουσιασμό, όπως όλα τα ψυχικά θέματα , ακριβώς για να τραβάνε τη προσωπικότητα να συγχρονιστεί με αυτά για να πάρει την εμπειρία!

Είπαν στον άνθρωπο λοιπόν το νόμο της έλξης και ο καθένας λέει ότι ότι έλκει το αξίζει!

Φυσικά με αυτή τη μισή αλήθεια μόνο ενός επίπεδου, θα λέγαμε ότι όλοι οι πλούσιοι άνθρωποι πάμπλουτοι, και όλοι οι "Κροίσοι" φυσικά και αξίζουν όλη την ύλη που έχουν, και είναι επειδή το έλκουν, και είναι επειδή κάνουν το όνειρο τους πραγματικότητα ίσως!
¨Όμως...είναι επειδή βρήκαν τον εαυτό τους ? 
Είναι επειδή φωτίστηκαν?

Μήπως όλοι οι συνειδητοί Δάσκαλοι , όπως ο Χριστός, ο Βούδας, ο Σωκράτης, κτλ που επέλεξαν την λιτότητα, δεν άξιζαν ?
Δεν είχαν φωτιστεί ?
Δεν μπορούσαν να έλξουν πληρότητα?
Ήταν ανίκανοι?

Εδώ βλέπουμε φίλοι πως η πληρότητα σε κάθε επίπεδο αλλάζει..!!

Αλλάζει ο ενθουσιασμός σε κάθε επίπεδο συνείδησης!

Και εδώ έρχεται η διάκριση και κατανόηση πλέον , ότι...
ΑΝΑΛΟΓΑ ΤΟ ΕΙΔΟΣ ΠΛΗΡΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΠΙΘΥΜΙΕΣ ΠΟΥ ΕΧΕΙ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΚΡΥΣΤΑΛΛΩΣΕΙ, ΝΑΙ ΜΕΝ ΚΑΝΕΙ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΤΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΔΗΛΩΝΕΙ ΜΙΑ ΕΞΕΛΙΞΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ ΛΟΓΟΥ ΤΗΣ ΕΜΠΕΙΡΙΑΣ ΠΟΥ ΠΑΙΡΝΕΙ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ Ο ΙΔΙΟΣ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΖΕΤΑΙ ΣΑΝ ΨΥΧΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΙΚΗΣ ΕΜΠΕΙΡΙΑΣ ΑΠΟ ΤΗ ΥΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ.

Φίλοι ο Πνευματικός άνθρωπος, έχει περάσει τα στάδια υλικών επιθυμιών, έχει περάσει όλες τις επιθυμίες του εγώ, γι’ αυτό οδεύει και στην αναβάθμιση, γι’ αυτό φεύγει και από το σπήλαιο του Πλάτωνα, γι 'αυτό εννοεί το μάτριξ, επειδή όσο μαθαίνεις την ύλη πας στο πνεύμα!

Ο πνευματικός άνθρωπος , έχει αυτό που του χρειάζεται , και αυτό είναι η ΣΥΝΕΙΔΗΤΗ λιτότητα, με την έννοια του "μηδέν άγαν" τίποτα περιττό !

Και αυτό συμβαίνει στη πορεία της ψυχής, χρονικά μιλώντας, κάθε περιττή μορφή ελαττώνεται σε ενέργεια στην ανώτερη της διάσταση!

Άρα φίλοι καταλαβαίνουμε ότι η Ευτυχία, η ευδαιμονία, η χαρά, και ακόμα και η αναβάθμιση αλλάζει ποιότητα για κάθε "μεγάλο Ψυχικό θέμα ", και μπορεί να εμπεριέχει πολλές ενσαρκώσεις το κάθε ένα θέμα.

Έτσι θα μπορούσαμε να πούμε πως οι νέες ψυχές, έχουν θέματα που για να εκδηλωθούν και να πάρουν το μάθημα νιώθουν την πληρότητα με πολλά υλικά αγαθά(κρυσταλλωμένη ενέργεια), που είναι βοήθεια για να πάρουν το μάθημα, και οι παλιές ψυχές να χρειάζονται πολύ λιγότερη βοήθεια κρυσταλλωμένης ενέργειας , ακριβώς επειδή δουλεύουν με την ρευστή ενέργεια που έχουν ένωση.

Είναι σαν να λέγαμε ότι οι παλιές ψυχές έχουν ενέργεια απευθείας από τη φύση, σαν τη μέθοδο Τέσλα, ενώ οι νέες ψυχές χρειάζονται να κουβαλάνε μπαταρίες πάνω τους και να τις αλλάζουν!

Πολλές φορές μου λένε..." να μην έχω τα λεφτά, την ενέργεια για να κάνω αυτό που θέλω?"

Φυσικά να την έχεις, αλλά θυμήσου ότι αυτό το επίπεδο έχουν όλοι όσοι ζητάνε υλικά αγαθά, όσοι ζητάνε ενέργεια για εγωϊκές ακόμα επιθυμίες, από αυτόν που λες Ιλουμινάττι , δυνάστης, απατεώνα, τίμιο, μέχρι κάποιον που θα θέλει να γυρίσει το κόσμο, άλλον να έχει για τα παιδιά του, άλλος για να σώσει το κόσμο, άλλος για να νιώθει δύναμη να κάνει αυτό που επιθυμεί, άλλος για να έχει καθαρίστρια, γενικά για να εξομαλύνει τη Ζωή του, δεν αντιλέγω!

Η κρυσταλλωμένη ενέργεια ανήκει στο νόμο της οικονομίας …!! ! ( παρασιτική ζωή ,όσον αφορά τη μορφή )

Όλοι έχουμε επιθυμίες-ανάγκες, ανάλογα την συνείδηση μας και το ψυχικό μας μάθημα!

Υπάρχουν επίσης οι βρεφικές ψυχές, που ακόμα ψάχνουν να επιβιώσουν στη φύση και φυσικά παλεύουν να πάρουν το αρχικό μάθημα της επιβίωσης, δηλ να μάθουν πως να βρίσκουν την πληρότητα!

Να μάθεις να βρίσκεις την πληρότητα είναι ένα βασικό θέμα σε όλα τα επίπεδα, γιατί σε οδηγεί στο Ψυχικό σου θέμα, μέσω της εμπειρίας του!

Και βλέπεις ανθρώπους που περηφανεύονται επειδή το κατάφεραν, και καλά κάνουν, αλλά ποιος σου είπε ότι είσαι "φωτεινός"? ποιος σου είπε ότι είσαι "θετικός"?

Απλά στην άγνοια τους νόμιζαν ότι κατάφεραν το βραβείο της ύλης...
Όμως αυτό είναι το ένα βήμα, το να αποκτήσεις!
Το άλλο βήμα είναι να απο-αποκτήσεις, να ξεμπλεχτείς από τα δεσμά της ύλης!

Βλέπω να νιώθουν οι αγνοούντες ότι αυτό είναι "το" βήμα, και φωτιστήκαν, έκανα το όνειρο τους πραγματικότητα, έγιναν θετικοί, έγιναν Θεοί, κρυστάλλωσαν, δημιούργησαν συνειδητά.. , λες και μόνο οι θετικοί κρυσταλλώνουν...που το πας αυτό!

Όλη η πλάνη είναι ότι επειδή χωρίς κατάκριση τους έμαθαν να είναι ο εαυτός τους και ότι όλα έχουν ίδια αξία, το εγώ τους στην εξελικτική πορεία, έχει αφανίσει τα επίπεδα(με πρόσχημα την αγάπη...που δεν ξέρουν τι σημαίνει), και ζήτα ίσα δικαιώματα χωρίς να τα έχει αποκτήσει!

Θέλουν και να είναι στη ύλη και να είναι πνευματικά αναβαθμισμένοι, και να πηγαίνουν στο φως αλλά και να μένουν στο σκοτάδι, και να χουν επιθυμίες υλικές και να αναβαθμιστούν , και να πάνε στα ανωτέρα επίπεδα και να κολλάνε στα κατωτέρα!

Το μόνο που κάνουν είναι μένουν ακόμα στο ματριξ, και είναι φίλοι μια αλήθεια , δεν λέγω πικρή, γιατί η πίκρα είναι γι' αυτούς που κατακρίνουν!

Εγώ λέω είναι επιλογή...αλλά πόσο συνειδητή…? Όσο και ο ύπνος που ζουν μέσα!

Αυτό το "εγώ"...χειρίζεται τις πληροφορίες όπως θέλει.....

Βρε φίλε αφού αυτό κάνεις και αυτό δημιουργείς, και το προτιμάς όπως φαίνεται, γιατί δεν το παραδέχεσαι? βγάλε τη κατάκριση, και πες ναι, αυτό είναι το Ψυχικό μου θέμα, με ενθουσιάζει η ύλη, έχω επιθυμίες και καλά κάνω!

Γιατί θες να είσαι κάτι πιο φωτεινό από αυτό? κάτι πιο πνευματικό? για να κοροϊδεύεις τον εαυτό σου και μετά τους άλλους?
Γίνεται χωρίς ειλικρίνεια, που σημαίνει θέληση να προχωρήσεις πνευματικά?
Τελικά, μήπως δεν θες ακόμα το πνεύμα? δεν τρέχει τίποτα, χαλάρωσε, αιώνιοι είμαστε όλοι!

Θα μπορούσαμε να πούμε πως η απλότητα, η συνειδητή απλότητα είναι η μέθοδος να δημιουργείς με την ελάχιστη προσπάθεια!

Όλοι οι συνειδητοί Άνθρωποι, οι Δάσκαλοι της ανθρωπότητας το δίδαξαν αυτό , και σου έδειξαν πως μπορείς να από -ταυτιστείς από την ύλη, και να δουλεύεις με το ¨πνεύμα"!

Εδώ όμως φίλοι το "εγώ" πολλών φίλων έρχεται και αλλάζει τη διδασκαλία, μόνο και μόνο επειδή δεν θέλει να δει σε τι Ψυχικό επίπεδο βρίσκεται, επειδή κατακρίνει τον εαυτό του, επειδή θα ήθελε να είναι φωτεινό, θα ήθελε να είναι κάτι ιερό, κάτι όχι υλικό, ακριβώς επειδή νιώθει κόμπλεξ, κόλλημα , κόμπο λόγω της ίδιας του της αποκοπής από την συλλογική συνείδηση, ακριβώς επειδή συγκρίνει και δεν αγαπά, κατακρίνει το ίδιο του επίπεδο!

Έτσι λοιπόν φίλοι υπάρχουν τα γενικά ψυχικά θέματα ,τα πρωταρχικά στη πορεία μιας νέας ψυχής στη ύλη, είναι μαθήματα επιβίωσης!

Έπειτα είναι τα ψυχικά θέματα με το να έχεις μια υλική πληρότητα μαζεύεις κρυσταλλωμένη ενέργεια!

Μέτα είναι τα ψυχικά θέματα για να νιώσεις πληρότητα με τα συναισθήματα και το εγώ, όλοι οι διάσημοι, είδωλα, καριέρες πρότυπα, πολίτικες σταδιοδρομίες, και μετά να μάθεις την εγωική αγάπη, μέσω των σχέσεων με άλλα άτομα, και τους έρωτες και κοινωνικές ελεημοσύνες, ψεύτικη επιστήμη, εμπόριο, κτλ.

Μετά είναι τα ψυχικά θέματα που απομακρύνονται από την ύλη και είναι οι , οι φιλοσοφίες, θρησκευτικές πεποιθήσεις, πνευματικές έρευνες , αληθινή επιστήμη, πραγματική βοήθεια, σύνδεση με τη φύση, συμπαντική αγάπη και είναι το επίπεδο που βαδίζει σαν σύνολο η ανθρωπότητα!

Τα τελευταία επίπεδα φίλοι είναι τα ψυχικά θέματα συνειδητής ένωσης με τα ανωτέρα επίπεδα , με τη Πηγή, με κάθε μελλοντικό και παρελθοντικό παράλληλο εαυτό σου, είναι η κατανόηση, είναι η συλλογική συνείδηση. Είναι οι άνθρωποι "επιτυχίες", οι πρόδρομοι, αυτοί που λειτουργούν συνειδητά στα επίπεδα εκείνα που η μάζα δεν μπορεί να εννοήσει.

Επομένως φίλοι, καταλαβαίνουμε ότι η πληρότητα που θα νιώθει κάθε επίπεδο μπορεί να προσδιοριστεί όταν ξέρουμε τα κυρία ψυχικά θέματα της πορείας της ψυχής από την ύλη!

Ο πραγματικά φωτισμένος άνθρωπος, θα είναι απλός, η θα είναι μόνο για τα επίπεδα εκείνα ώστε να βοήθα τον άνθρωπο που δεν χει πνεύμα και γνώση!

Δεν κατακρίνουμε την βοήθεια της τεχνολογίας, αλλά φίλοι μου ο αληθινός άνθρωπος είναι ο ίδιος τεχνολογία και έχει απεριόριστες δυνάμεις που καμία τεχνολογία δεν φτάνει!

Γι’ αυτό και στα ανωτέρα επίπεδα δεν χρειάζεται τεχνολογία του κατωτέρου νου , διότι όλα γίνονται με συνείδηση. 

Έτσι λοιπόν φίλοι μου ο άνθρωπος θα ξαναγυρίσει στη φύση, θα χαθεί το κατώτερο νοητικό.

Θα είναι απλός, θα είναι φυσικός, θα είναι χωρίς την αρνητική τεχνολογία, χωρίς γενικά ράδιο - κύματα να επηρεάζουν και να περιορίζουν το ηλεκτρομαγνητικό του πεδίο, αλλά αυτό είναι ένα άλλο θέμα για μια άλλη ανάρτηση!
Ειρήνη σε όλους..!!!






Κυριακή, 27 Ιουλίου 2014

Γύρισε την πλάτη σου στην ύλη και το Σύμπαν θα σε φροντίσει.....!!!!!!!!

Μας έμαθαν πως αν χάσουμε το σπίτι μας από την τράπεζα ή την εφορία θα είναι κάτι ανεπανόρθωτο, οπότε, δούλευε άνθρωπε να πληρώνεις φόρους που δεν σου αναλογούν, μην πάνε και χαμένοι οι κόποι μιας ζωής…

Λες και η μητέρα Γη δε θα ανοίξει την αγκαλιά της να σε φιλοξενήσει και το Σύμπαν να σκύψει από πάνω σου και να ντύσει κάθε ανθρώπινη ανάγκη.

Και μέσα από αυτή την πρόκληση, θα ξεπηδήσει η οργανωμένη κοινότητα των ανθρώπων που θα βασίζεται στην ανταλλαγή αγαθών και υπηρεσιών, θα κάνει πέρα όλες τις προσωπικότητες που κρατούν την ψευδαίσθηση του κόσμου, γυρνώντας την πλάτη σε όλους όσους παίρνουν τα σπίτια για να τα μετατρέψουν σε άδεια, αραχνιασμένα κουτιά.

Και η ανθρώπινη ζωή ανακατεμένη με την ενέργεια του Σύμπαντος, θα απλώνεται έξω από τα κουτιά. Και όσοι θα εξακολουθούν να ζουν μέσα σε αυτά, θα δουν πως δεν τους χωράνε πια και θα βγουν έξω να ανταμώσουν τους άλλους.

Κάνε την αρχή και μη φοβάσαι.
Μας έμαθαν πως αν δεν προστατέψουμε την περιουσία μας, θα την χάσουμε, οπότε, αγόραζε άνθρωπε μπάρες ασφαλείας για τις πόρτες σου, κάνε ασφάλεια ζωής και κατοικίας, ασφάλισε τον τάδε διάσημο πίνακα ή τα διάσημα πόδια που φέρνουν λεφτά.

Για να ανοίξουν οι καρδιές των ανθρώπων, βάζε έναν άγγελο σε κάθε πόρτα και δίπλα στο παιδί που στέλνεις στο σχολείο αντί να αγοράζεις κλειδαριές και να αγοράζεις ασφάλεια… συνεργάσου με τα μέσα που σου δίνει το Σύμπαν και εμπιστεύσου το.

Όσοι περισσότεροι άνθρωποι εμπιστευθούν την ουσία του Εαυτού μέσα τους και ενώσουν τις καρδιές τους, τότε ο ίδιος ο κλέφτης θα ανοίξει και τη δική του καρδιά και θα πάρει μέρος στον κύκλο κρατώντας τα χέρια που άλλοτε λήστευε.

Και όλοι οι άνθρωποι θα γίνουν πολλές φωτεινές ακτίνες μαζί, που θα χαϊδεύουν γελώντας τα σφαλιστά παραθύρια, μέχρι να ανοίξουν κι αυτά και να γίνουν όλα φως.

Κάνε την αρχή και μη φοβάσαι.
Μας έμαθαν να μη μιλάμε σε ξένους, πως όλοι όσοι μας πλησιάζουν θέλουν να μας εκμεταλλευτούν θέλοντας κάτι να πάρουν από εμάς, πως δεν υπάρχει αγνή πρόθεση, οπότε άνθρωπε, άρχισε να παρεξηγείς τα χαμόγελα και την ευγένεια και κρύψου πίσω από την ανωνυμία που προσφέρει το internet, προκειμένου να ξεδιπλώσεις πάθη και επιθυμίες.

Όποιος έχει το Σύμπαν μέσα του, γίνεται διάφανος, αλλάζοντας καρδιές ή αφήνει να περάσουν από μέσα του – χωρίς να τον βλάψουν – όσοι δεν έχουν μάθει να αγαπούν.

Όταν ζεις την ανθρώπινη ζωή σου δίχως την προσωπικότητα να κρατάει την ψευδαίσθηση του κόσμου ενεργή, το Σύμπαν κι εσύ είσαστε ένα, δημιουργώντας κάθε Ύπαρξη μόνο από αγάπη.

Και όταν η αγάπη είναι το μόνο πράγμα που βιώνεις, εμποτίζει όλες τις καρδιές γιατί η ίδια η ανθρώπινη φύση έχει την τάση να ταξιδεύει προς τα εκεί που υπάρχει αγάπη και μόνο.

Βάλε στην άκρη το εγώ, ζήσε χωρίς τον χειρισμό της προσωπικότητας και θα γίνεις μια εστία αγάπης, αλλάζοντας τις καρδιές του κόσμου. Και θα εμπνεύσεις κι άλλους να κάνουν την ίδια αλλαγή μέσα τους.

Κάνε την αρχή και μη φοβάσαι.
Μας έμαθαν πως το να μην έχεις ερωτικό σύντροφο ή να έχεις σχέση με άτομα του ιδίου φύλου ή να αλλάζεις πολλούς συντρόφους δηλώνει ένα προβληματικό εαυτό, οπότε, άρχισε άνθρωπε να νιώθεις μέσα μας την πείνα του να βρεις ή να κρατήσεις με το ζόρι έναν σύντροφο, να κρύβεις τις ομοφυλοφιλικές σου τάσεις και να ντρέπεσαι να λες τον αριθμό των σχέσεων που έχεις κάνει.

Λες και το να αγαπάς μέσα από πολλούς ανθρώπινους τρόπους, συνήθειες και τάσεις, καθορίζουν ή λερώνουν το Σύμπαν που είσαι, προσπαθώντας να σε εντάξουν σε ένα σύστημα “κοινωνικής και σωστής συμπεριφοράς”, με φυτεμένα συστήματα πεποίθησης.

Και αν παρεκκλίνεις από αυτή τη συμπεριφορά, γίνεσαι το θήραμα των ίδιων των ανθρώπων που ζουν στην ψευδαίσθηση, θύματα του ίδιου σου του είδους.

Βάλε μεγάφωνο στην καρδιά σου και θα ακουστεί πάνω από όλες τις φωνές. Πού σου λέει να πας;

Μείνε μόνος αν είναι επιλογή σου ή μέχρι να βρεις αυτό το συγκεκριμένο που ψάχνεις, αγάπησε το ανθρώπινο φύλο με το οποίο νιώθεις άνετα, κάνε όσες σχέσεις θέλεις δίχως να υπόσχεσαι περισσότερα από όσα μπορείς να δώσεις – να παίζεις τίμια πάντα και μην πληγώνεις τις καρδιές των ανθρώπων.

Να τιμάς την αγάπη σε κάθε μορφή της και όλα τα φυτεμένα συστήματα πεποίθησης θα σπάσουν, δίνοντας ανάσα στους ανθρώπους.

Όπου υπάρχει αγάπη χωρίς έλεγχο και εκμετάλλευση, είναι ελευθερία από την ψευδαίσθηση. Πριν μάθεις να αγαπάς με ανιδιοτέλεια και να γίνεις ο ίδιος αγάπη, βίωσε την αγάπη που μπορεί να σου δώσει η ανθρώπινη φύση σου σε όλες τις μορφές της.

Κάνε την αρχή και μη φοβάσαι.
Κι αν φοβάσαι να κάνεις κάτι από όλα αυτά, πάρε τον φόβο σου αγκαλιά και κάνε το πρώτο βήμα με θάρρος… είναι καλύτερα από το να μένεις ακίνητος βλέποντας με θλίψη την ύλη γύρω σου να αλλάζει ή να προσπαθούν άλλοι να σε στριμώξουν σε αυτήν, ενώ εσύ προσπαθείς να γαντζωθείς πάνω της.

Να πηγαίνεις με τη ροή. Η ύλη αλλάζει συνεχώς ενώ η ουσία του Εαυτού μέσα σου παραμένει αναλλοίωτη και σταθερή, ακριβώς όπως ήταν πριν κι από την αυγή του Σύμπαντος και των κόσμων.
Και όλα είναι μια χαρά στον κόσμο σου.





Copyright © Έλενα Έρα,
http://revealedtheninthwave.blogspot.gr

Σάββατο, 26 Ιουλίου 2014

Ευγνωμοσύνη είναι η λέξη......!!!!!!!!!!!

Με τα μάτια ενός μικρού παιδιού ο κόσμος φαντάζει μαγικός..!!!!

Η ίδια η ζωή μοιάζει ένα τεράστιο θαύμα, όπου τα πάντα μέσα σε αυτή εξελίσσονται κατά ένα μαγικό και ανεξήγητο τρόπο.. Δεν έχει σημασία το πώς, σημασία έχει ότι συμβαίνουν όλα μαγικά.. Η φαντασία ενός μικρού παιδιού δεν γνωρίζει όρια.. Αρκεί που υπάρχει η μαγεία!!!

Μεγαλώνοντας όμως αυτή η υπέροχη αίσθηση που είχαμε οι περισσότεροι ως παιδιά, σιγά-σιγά αρχίζει να υποχωρεί και τη θέση της παίρνει η ζωή που όλοι ξέρουμε… Αυτή η σκληρή και άδικη με τα προβλήματα και τις αντιξοότητες της, που μας προσγειώνει απότομα στην πραγματικότητα..

Μια ζωή χωρίς ίχνος μαγείας !!
Μήπως όμως τελικά δεν είναι αυτή η αλήθεια που μάθαμε αλλά ζούμε σε μια πλάνη;; Κι αν μέσα στην παιδική φαντασία υπάρχει κάποια δόση αλήθειας;; Έχετε αναρωτηθεί ποτέ;;

Κι όμως η μαγεία της ζωής υπάρχει όντως, ποτέ δεν χάνεται είναι πάντα “εδώ” για εμάς και περιμένει υπομονετικά για να την ενεργοποιήσουμε με το “μαγικό ραβδάκι” μας..

Μπορεί να μην δείτε νεράιδες και δράκους όπως φανταζόσασταν παιδιά, αλλά θα έχετε τη δύναμη στα χέρια σας να αλλάξετε ριζικά την ζωή σας.. Να την μετατρέψετε στην ζωή των ονείρων σας, θα δείτε αυτά που ανέκαθεν επιθυμούσατε να εμφανίζονται μπροστά στα μάτια σας.. Τα όνειρα σας θα γίνονται πραγματικότητα.. ως δια μαγείας!!!

Δεν χρειάζεται να ξέρετε το πώς, χρειάζεται να ξέρετε μόνο τον τρόπο για να την φέρετε στη ζωή σας..

Και ο τρόπος “ακούει” στο όνομα «ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗ»!!!

Η ευγνωμοσύνη λειτουργεί μέσω του συμπαντικού νόμου που κυβερνά ολόκληρη τη ζωή μας. Σύμφωνα με το νόμο της έλξης, ο οποίος διέπει τα πάντα στο σύμπαν, τα πάντα είναι ενέργεια και τα «όμοια έλκονται». Και φυσικά στη ζωή μας ο νόμος έχει εφαρμογή στις σκέψεις και τα συναισθήματα μας, μιας και αυτά είναι ενέργεια.

ΟΤΙ ΣΚΕΦΤΕΣΤΕ ΚΑΙ ΟΤΙ ΑΙΣΘΑΝΕΣΤΕ, ΑΥΤΟ ΠΡΟΣΕΛΚΥΕΤΕ ΣΤΗ ΖΩΗ ΣΑΣ!!!

Έτσι λοιπόν και με την ευγνωμοσύνη, κάθε φορά που σκέφτεστε όλα όσα έχετε στη ζωή σας και νιώθετε πραγματικά ευγνώμονες, ο νόμος της έλξης διασφαλίζει πάντα ότι θα έλξετε πάνω σας ακόμα περισσότερα αγαθά. Φανταστείτε την ευγνωμοσύνη σαν ένα μαγνήτη, ο οποίος έλκει επάνω του όλα τα μεταλλικά αντικείμενα, δηλαδή τα “θέλω σας”, τα όνειρα σας!! Όσο μεγαλύτερη η ευγνωμοσύνη που αναβλύζει από την καρδιά σας, τόσο μεγαλύτερη η αφθονία που μαγνητίζετε. Αυτός είναι ο συμπαντικός νόμος και είναι απαράβατος!!!

Ανατρέχοντας χιλιάδες χρόνια πίσω, διαπιστώνουμε πως η δύναμη της ευγνωμοσύνης διδάσκεται, εφαρμόζεται και μεταδίδεται από γενιά σε γενιά σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη μας. Από τις ισχυρότερες θρησκείες και τα ιστορικά γεγονότα, μέχρι τις μεγαλύτερες επιστημονικές ανακαλύψεις. Εκεί διακρίνουμε ότι όλα έχουν ως θεμελιώδη αρχή την δύναμη της ευγνωμοσύνης.

Όποιοι κι αν είστε, όπου κι αν βρίσκεστε, σε όποιες συνθήκες κι αν ζείτε, η μαγεία της ευγνωμοσύνης είναι πάντα δίπλα σας, χωρίς διακρίσεις, αρκεί να την επιλέξετε..

Με το μαγικό της τρόπο η ευγνωμοσύνη μπορεί να φέρει θεαματικά αποτελέσματα στη ζωή σας, σε όλους τους τομείς. Δεν υπάρχουν όρια.. Όλα μπορούν να αλλάξουν και μόνο προς το καλύτερο!! Είναι το μέσον για να γίνετε, να κάνετε ή να αποκτήσετε ότι επιθυμείτε!!!

Όπως σε όλα τα παραμύθια και τους θρύλους για να ενεργοποιηθεί η μαγεία χρειάζεται να ειπωθούν πρώτα τα ¨μαγικά λόγια¨.

Στην μαγεία της ευγνωμοσύνης μια είναι η μαγική λέξη…, η λέξη

«ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ».

Είναι συγκλονιστικό το τι δύναμη μπορεί να κρύβει μια απλή λέξη..

Για να ζήσετε με ''οδηγό'' σας την ευγνωμοσύνη, για να βιώσετε την εμπειρία της μαγείας, η λέξη ''ευχαριστώ'' πρέπει να βρίσκεται πάντα στα χείλη σας, μα πάνω από όλα στην καρδιά σας!!!

Όσο περισσότερο σκέφτεστε και αρθρώνετε συνειδητά την λέξη ''ευχαριστώ'', τόσο μεγαλύτερη ευγνωμοσύνη θα αισθάνεστε.. Και κατά συνέπεια όσο μεγαλύτερη είναι η ευγνωμοσύνη που βιώνετε συνειδητά με το μυαλό και την καρδιά σας, τόσο μεγαλύτερη θα είναι και η αφθονία που θα λαμβάνετε!!!

Αυτό που επιταχύνει τη λειτουργία της μαγείας στη ζωή σας, είναι αυτή καθ’ αυτή η δύναμη του συναισθήματος.. Το συναίσθημα της ευγνωμοσύνης δηλαδή. Όσο πιο γνήσιο είναι το συναίσθημα, όσο πιο γνήσια ευγνώμονες είστε, τόσο πιο γρήγορα θα έρθει η αλλαγή στη ζωή σας.

Εφαρμόζοντας την ευγνωμοσύνη στη ζωή σας θα αλλάξετε εκ βάθρων όλες τις προβληματικές καταστάσεις που αντιμετωπίζετε σε όλους τους τομείς της ζωής σας. Απαιτείται ελάχιστη εξάσκηση για να την ενσωματώσετε στη καθημερινή σας ζωή και η αλλαγή που θα βιώσετε θα είναι τουλάχιστον θεαματική. Όλα σας τα όνειρα μπορούν να πάρουν σάρκα και οστά. Μην αφήνετε τη γνώση να γλιστρήσει μέσα από τα χέρια σας.

Πρόκειται για μια κυριολεκτικά μεταβαπτιστική γνώση, η οποία υπόσχεται να αλλάξει τα πάντα χωρίς ιδιαίτερο κόπο..

Εσείς πόσο ευγνώμονες νιώθετε σήμερα ;;;





Συντάκτρια: Ανθή Χαρέα.