ΔΙΑΦΗΜΗΣΤΕΙΤΕ ΕΔΩ - Τηλ. επικοινωνίας : 6944 - 810879

Πέμπτη, 28 Αυγούστου 2014

Θετική σκέψη : Ποια είναι τα στάδιά της και πώς θα την πετύχω.....!!!!!!!

Δεν είναι δυνατό να διαχωριστούν οι σκέψεις μας. Το μυαλό έχει μια δική του ζωή, και ανά πάσα στιγμή, μια σκέψη μπορεί να είναι θετική ή αρνητική, ή μπορεί να μην έχει καμία συναισθηματική φόρτιση απολύτως. Το πιο σημαντικό πράγμα είναι να καταφέρουμε να συνδέσουμε τις σκέψεις μας με τα αποτελέσματα. 

Αν το σύμπαν μπορεί να υποστηρίξει τις προθέσεις που ωφελούν την προσωπική ανάπτυξη ενός ατόμου και την ευημερία του, τότε η δύναμη της σκέψης έχει βρει την εκπλήρωσή της και το σκοπό της. Αλλά για τους περισσότερους από εμάς, οι προθέσεις μας συχνά οδηγούν σε μη ικανοποιητικά αποτελέσματα ή στα ακριβώς αντίθετα από αυτά που θέλαμε.

Αυτό που θέλουμε από τη ζωή και αυτό που έχουμε είναι δύο διαφορετικά πράγματα. Το χάσμα αυτό αντιπροσωπεύει την κατάσταση του διαχωρισμού και είναι άσχημη και συγκεχυμένη φάση για αυτόν που τη συνειδητοποιεί.

Στην υλιστική κοσμοθεωρία, δεν υπάρχει καμία σύνδεση ανάμεσα σε αυτό που βιώνω «εδώ και τώρα» και σε ό, τι συμβαίνει «εκεί έξω». Εκατομμύρια άνθρωποι δέχονται αυτό ως γεγονός, ενώ στην πραγματικότητα υπάρχει μια σοβαρή αποσύνδεση. 

Κάθε πνευματική παράδοση διδάσκει ότι συνδέονται ο εσωτερικός και ο εξωτερικός κόσμος. Δεν είναι απομονωμένοι μέσα στο κεφάλι μας. Μόνο ο «διαχωρισμός» μας πείθει, ότι είμαστε μόνοι, διαιρεμένοι, κατακερματισμένοι, σε σύγχυση και έξω από τη φύση μας.

Ο σκοπός του κάθε πνευματικού δρόμου είναι να σας επανασυνδέσει με την πηγή σας, η οποία είναι η καθαρή συνείδηση. Η πηγή είναι αδιαίρετη. Είναι το όλον. Όσο θα είστε πιο κοντά στην πηγή σας, τα συμπτώματα του «διαχωρισμού» θα μειωθούν σταθερά, και εν καιρώ, θα ανακαλύψετε ότι ποτέ δεν ήσασταν μια ξεχωριστή δημιουργία από δύο διαφορετικά πράγματα. 

Θα υπάρχετε σε μια ενιαία πραγματικότητα. Ο «διαχωρισμός» μεταξύ του «εδώ» και του «εκεί έξω» θα εξαφανιστεί. Στο σημείο αυτό, η σκέψη είναι φυσική, η ζωή σας θα σας υποστηρίζει και οι προθέσεις σας θα σας οδηγούν σε θετικά μόνο αποτελέσματα.

Όσον αφορά τα στάδια της προόδου προς αυτή την κατεύθυνση, υπάρχουν πολλοί δρόμοι και διαφέρουν από άτομο σε άτομο. Η έννοια του «διαχωρισμού» είναι μια εξαιρετικά ατομική κατάσταση. 

Επηρεάζει κάθε πτυχή του εαυτού σας , όπως το συναίσθημα, τα αισθήματα, τις σκέψεις, τις φυσικές αντιδράσεις, την υγεία, τις σχέσεις και την κοινωνία. Αλλά παρ’ όλες αυτές τις διαφορές, ο στόχος είναι πάντα ο ίδιος: να αφήσει πίσω του την κατάσταση του διαχωρισμού και να πλησιάσει την κατάσταση της ενότητας.

Τα επόμενα βήματα είναι μέσα σε αυτήν την πορεία της επανένωσης :

· Να έχεις ένα όραμα του στόχου σου.

· Να βρεις καθοδήγηση που μπορείς να εμπιστευτείς, είτε μέσω ενός προσωπικού δασκάλου, μιας ομάδας ή ακόμα και βιβλία που περιγράφουν το πνευματικό ταξίδι με ειλικρίνεια και ακρίβεια.

· Ο διαλογισμός, για να φθάσεις στα βαθύτερα επίπεδα του νου σου, να είναι καθημερινός.

· Να έχεις ένα τρόπο ζωής που να ευνοεί την ανάπτυξη της ευαισθητοποίησης, περιλαμβάνοντας χαμηλή πίεση, θετικές σχέσεις και την παντελή απουσία βίας, θυμού και φόβου από τη ζωή σου.

· Καλές συνήθειες όσον αφορά τη διατροφή, τον ύπνο και την άσκηση.

· Θεραπεία από παλιές πληγές από το παρελθόν.

· Απελευθερώνοντας παλαιές ενέργειες θυμού και φόβου.

· Συσχετίσου με άλλους ανθρώπους στο μονοπάτι σου που θα υποστηρίξουν τους στόχους σου.

· Ζήσε με σκοπό το μεγαλύτερο όραμα της ανθρώπινης ύπαρξης.

Ελπίζω αυτά τα στοιχεία να μη φαίνονται μυστικιστικά ή τρομακτικά, διότι γύρω από αυτά μπορεί να οικοδομηθεί μια πολύ παραγωγική και ικανοποιητική ζωή. Ισχύουν εδώ και αιώνες και θα συνεχίσουν να ισχύουν και σήμερα.
Namaste




Zizi Pateraki-Yanantin
Spiritual teacher/ Shaman
www.live-in-light.com
Image by bemquetequerobem.blogspot.com

Άφηνε το παρελθόν κάθε στιγμή.......!!!!!!!!!!

Ο θάνατος ήδη συμβαίνει. Είτε το αντιμετωπίσεις αυτό είτε όχι, είτε το κοιτάζεις είτε όχι, βρίσκεται ήδη εκεί. Είναι ακριβώς σαν την αναπνοή. Όταν γεννιέται ένα παιδί, εισπνέει. Εισπνέει για πρώτη φορά. Αυτή είναι η αρχή της ζωής. Κι όταν κάποια μέρα γεράσει, όταν πεθαίνει, θα κάνει εκπνοή.

Ο θάνατος συμβαίνει πάντα με την εκπνοή και η γέννηση με την εισπνοή. Αλλά η εκπνοή και η εισπνοή συμβαίνουν συνεχώς Με κάθε εισπνοή γεννιέσαι΄ με κάθε εκπνοή πεθαίνεις.

Το πρώτο λοιπόν πράγμα που πρέπει να καταλάβεις είναι ότι ο θάνατος δεν βρίσκεται κάπου στο μέλλον και σε περιμένει, όπως τον έχουν απεικονίσει πάντα. Αποτελεί μέρος της ζωής΄ είναι μια συνεχιζόμενη διαδικασία -όχι στο μέλλον, αλλά εδώ, τώρα.

Κατά κανόνα, σε έχουν διδάξει να θεωρείς ότι ο θάνατος είναι εναντίον της ζωής. Ο θάνατος δεν είναι εναντίον της ζωής -η ζωή δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς τον θάνατο. Ο θάνατος αποτελεί το ίδιο το έδαφος πάνω στο οποίο υπάρχει η ζωή. Ο θάνατος και η ζωή είναι σαν δυο φτερά: το πουλί δεν μπορεί να πετάξει με το ένα φτερό και η ύπαρξη δεν μπορεί να είναι χωρίς τον θάνατο. Το πρώτο λοιπόν πράγμα είναι η ξεκάθαρη κατανόηση τού τι εννοούμε με τη λέξη θάνατος.

Ο θάνατος είναι μια απολύτως αναγκαία διαδικασία προκειμένου να υπάρχει η ζωή. Δεν είναι ο εχθρός, είναι ο φίλος. Και δεν βρίσκεται κάπου στο μέλλον, βρίσκεται εδώ, τώρα. Δεν πρόκειται να συμβεί, συμβαίνει πάντα. Από τότε που είσαι εδώ, βρίσκεται μαζί σου. Συμβαίνει με κάθε μια εκπνοή - λίγος θάνατος, ένας μικρός θάνατος- αλλά εξαιτίας του φόβου, τον έχουμε τοποθετήσει στο μέλλον.

Ο νους προσπαθεί πάντα να αποφύγει πράγματα που δεν μπορεί να κατανοήσει και ο θάνατος είναι ένα από τα πιο ακατανόητα μυστήρια. Υπάρχουν τρία μόνο μυστήρια: η ζωή, ο θάνατος και η αγάπη. Βρίσκονται και τα τρία πέρα από τον νου.

Έτσι λοιπόν ο νους παίρνει τη ζωή ως δεδομένο΄ τότε δεν υπάρχει ανάγκη να ερευνήσεις. Είναι αυτός ένας τρόπος να το αποφεύγεις. Δεν σκέφτεσαι ποτέ, δεν διαλογίζεσαι ποτέ για τη ζωή΄ την έχεις απλώς αποδεχτεί, την έχεις πάρει ως δεδομένο. Αποτελεί ένα τεράστιο μυστήριο. Είσαι ζωντανός, αλλά μην νομίζεις ότι έχεις γνωρίσει τη ζωή.

Για το θάνατο ο νους κάνει ένα άλλο κόλπο: τον αναβάλει. Θα ήταν συνεχής η ανησυχία, αν τον αποδεχόταν εδώ και τώρα, έτσι λοιπόν ο νους τον τοποθετεί κάπου στο μέλλον -τότε δεν υπάρχει καμιά βιασύνη. Όταν έρθει, θα δούμε.

Και για την αγάπη ο νους έχει δημιουργήσει υποκατάστατα που δεν είναι αγάπη. Μερικές φορές την κτητικότητά σου την αποκαλείς αγάπη΄ μερικές φορές την προσκόλλησή σου την αποκαλείς αγάπη΄ μερικές φορές την κυριαρχικότητά σου την αποκαλείς αγάπη. Αυτά είναι παιγνίδια τού εγώ. Η αγάπη δεν έχει καμιά σχέση μαζί τους. Μάλιστα, εξαιτίας των παιγνιδιών αυτών, δεν είναι δυνατό να υπάρχει η αγάπη.

Ανάμεσα στη ζωή και το θάνατο, ανάμεσα στις όχθες της ζωής και του θανάτου, κυλάει το ποτάμι της αγάπης. Και αυτό είναι δυνατό μόνο για τον άνθρωπο που δεν παίρνει τη ζωή ως δεδομένη, που προχωρεί βαθιά μέσα στην ποιότητα εκείνη που έχεις όταν είσαι ζωντανός, για τον άνθρωπο που γίνεται υπαρξιακός, αυθεντικός. 

Η αγάπη είναι για τον άνθρωπο που αποδέχεται το θάνατο εδώ και τώρα και δεν τον αναβάλει. Τότε ανάμεσα σε εκείνα τα δυο προβάλει ένα όμορφο φαινόμενο: το ποτάμι της αγάπης.

Η ζωή και ο θάνατος είναι σαν δυο όχθες. Υπάρχει η δυνατότητα να κυλήσει το ποτάμι της αγάπης, πρόκειται όμως για δυνατότητα μόνο. Θα πρέπει να την υλοποιήσεις. Υπάρχει η ζωή και ο θάνατος, την αγάπη όμως πρέπει να την υλοποιήσεις, αυτό το σκοπό έχει η ύπαρξή σου ως άνθρωπος. Αν δεν υλοποιηθεί η αγάπη, έχεις χάσει την ουσία΄ έχεις χάσει το όλο νόημα της ύπαρξής σου.




Από το Ancient Music in the Pines , #8

Τετάρτη, 27 Αυγούστου 2014

Ακούγοντας τη φωνή της μοναξιάς: Τί έχει να μας “πει” ;

Αν είχε χρώμα θα ήταν θολό, αν ήταν τραγούδι θα ανέδυε πόνο… Και αν είχε φωνή η μοναξιά; Αναρωτιέμαι τι θα έλεγε. Ποιος θα την άκουγε και πώς κυρίως θα την έσβηνε;

Για να ακούσουμε τη φωνή της ας κατανοήσουμε την έννοια της. Όλοι αισθανόμαστε μόνοι περιστασιακά. Αυτό αντιτίθεται στην αντίληψη πολλών ότι η μοναξιά είναι ένα φορτίο που φέρουν αποκλειστικά, συγκρίνοντας τον εαυτό τους με τις ζωές όσων θεωρούν ευτυχισμένους. Σε ορισμένους διαρκεί μεγάλα χρονικά διαστήματα. Είναι μια κατάσταση χαρακτηριζόμενη από κενότητα, θλίψη, παραίτηση, άγχος, εσωστρέφεια, χαμηλή αυτοπεποίθηση, απαισιοδοξία, εχθρικότητα.

Η μοναξιά βιώνεται όταν δεν εκπληρώνεται η ανάγκη μας για εγγύτητα. Μας επισκέπτεται όταν ζούμε μόνοι, όταν απομακρυνόμαστε ακούσια ή μη από αγαπημένα πρόσωπα. Όταν αδυνατούμε να δημιουργήσουμε νέες σχέσεις είτε λόγω των συνθηκών της καθημερινότητάς μας (λ.χ. έλλειψη ελεύθερου χρόνου), είτε εξαιτίας ελλειμματικών δεξιοτήτων επικοινωνίας δικών μας ή ανθρώπων που μας περιστοιχίζουν.

Δεν περιορίζεται ωστόσο σε αυτά τα πλαίσια. «Θα σου πω ποια μοναξιά με τρομάζει περισσότερο, εκείνη που τη νιώθεις μέσα στο πλήθος, γιατί κανείς δεν ακούει τα λόγια σου, δε μετρά τους παλμούς της καρδιάς σου, δεν απλώνει το χέρι να πιάσει το δικό σου. Απλά βαδίζει δίπλα σου και πολλές φορές σε σπρώχνει για να περάσει.» (Γ. Ρίτσος). Επιπλέον, η ρηχή συναισθηματική υποστήριξη από τις σχέσεις που έχουμε διαμορφώσει συνιστά μοναξιά, όχι απαραίτητα οι μοναχικές στιγμές.

Έρευνες κρούουν τον κώδωνα και μιλούν για σύνδεση της μοναξιάς με κατάθλιψη και στρες εγκαθιστώντας ένα φαύλο κύκλο μεταξύ τους, με εγκαθίδρυση εξαρτήσεων, με ψυχοσωματικά συμπτώματα… Οι μοναχικοί άνθρωποι συχνά παραμελούν την υγεία τους λόγω κατάθλιψης με αποτέλεσμα η μοναξιά να σχετίζεται με εξασθένηση του ανοσοποιητικού συστήματος, με καρδιαγγειακή ή μη θνησιμότητα καθώς και με λειτουργική κατάπτωση όσων διανύουν την Τρίτη Ηλικία.

Έχει νόημα η μάχη με τη μοναξιά; Προφανώς. Δεν είναι εκ προοιμίου άνιση. Όμως η αποδοχή της σαν παροδικά αναπόφευκτη, φυσιολογική κατάσταση είναι λυτρωτική. Καιρός να αποκηρυχθεί το κοινωνικό στίγμα που περιβάλλει κάτι τόσο σύνηθες. Εξάλλου το μονοπάτι της αληθινή ζωής δεν είναι πάντοτε σπαρμένο με ροδοπέταλα. Ενίοτε χρειαζόμαστε ένα ήρεμο διάλειμμα απ’ την «πολλή συνάφεια του κόσμου». 

Αποβαίνει ευεργετικό για ενδοσκόπηση, μια ανάσα πριν τη συνέχιση της πορείας μας. Ευκαιρία για αποφόρτιση, να ασχοληθούμε με ότι αγαπάμε. Με δραστηριότητες που μπορούμε κάλλιστα να κάνουμε μόνοι και μας χαρίζουν πληρότητα, διασκέδαση, καλλιέργεια, μας κάνουν να ξεχνιόμαστε, μας προβληματίζουν και μας αφυπνίζουν! Κυρίως να απολαύσουμε την μοναδική παρέα με τον εαυτό μας. Αν θεωρούμε τον εαυτό μας ευχάριστη συντροφιά, θα υπάρξουν και άλλοι που θα συμφωνήσουν…

Όταν η μοναξιά έχει μόνιμο χαρακτήρα, ας αναζητήσουμε την πηγή της. Τότε πια θα αποτελέσει εφαλτήριο αλλαγής και επανασχεδιασμού. Μας φωνάζει ότι κάτι λείπει από τη ζωή μας; Ποιες πτυχές της ύπαρξής μας και της ζωής μας εν γένει χρειάζεται να ανασυγκροτηθούν; Ποιες προσωπικές αξίες παραγκωνίσαμε και καθίσταται αναγκαίο να ξαναθυμηθούμε; Δομείται γύρω από ένα σκοπό η ύπαρξή μας; Ας το προσπαθήσουμε!

Μήπως προκειμένου να περιβάλλουμε τον εαυτό μας με ασφάλεια ορθώνουμε εσωτερικά τείχη που μας αποκόπτουν από το χτίσιμο ουσιαστικών σχέσεων εμπιστοσύνης; Και αν αναλωνόμαστε σε λάθος επιλογές ή δε χρησιμοποιούμε τα κατάλληλα «εργαλεία»; Ίσως ήρθε η στιγμή να τονώσουμε την αυτοπεποίθησή και τις επικοινωνιακές μας δεξιότητες, να παράγουμε ρεαλιστικές, θετικότερες σκέψεις αναδομώντας τραυματικές παρελθοντικές εμπειρίες.

Ιδανικοί συμπαραστάτες στη μάχη αποτελούν μεταξύ άλλων εξειδικευμένοι επιστήμονες ικανοί να ανταποκριθούν στις εξατομικευμένες ιδιαιτερότητες και ανάγκες μας. Αρκεί να αφουγκραστούμε τη φωνή της μοναξιάς…





www.thedailybeast.com

Πώς να αυξήσουμε την πνευματική μας ευστροφία....!!!!!!!!

Η λέξη ευστροφία αποδίδεται ετυμολογικά ως η ιδιότητα των ατόμων να διαθέτουν ταχύτητα αντίληψης και να μπορούν να προσφέρουν λύσεις.

Συχνά συνδέεται με το να είναι κάποιος ετοιμόλογος. Ωστόσο, η ευστροφία μπορεί να παρερμηνευθεί μονομερώς ως δείκτης νοημοσύνης που αφορά στη λογική και επαγωγική σκέψη και όχι στα αποθέματα της γνώσης, της σοφίας και της εμπειρίας της πνευματικής μας ταυτότητας.

Επομένως, πώς θα μπορούσαμε να προσδιορίσουμε την ευστροφία με βάση τις βαθιές, αιώνιες αξίες και αρετές της ανθρώπινης ύπαρξης ως συνώνυμο της πνευματικής νοημοσύνης;

Όταν βρισκόμαστε σε κατάσταση πνευματικής επάρκειας είμαστε εύστροφοι και ετοιμόλογοι όχι διανοητικά, όχι για ζήτημα επιβίωσης, αλλά από καρδιάς και με τη στάση να επικοινωνήσουμε κάτι αληθινό προς το σύνολο.

Αντίθετα, όταν είμαστε ανεπαρκείς ως προς τα εσωτερικά αποθέματα της γαλήνης, τηςχαράς και της αγάπης, χάνουμε τον πηγαίο ρυθμό του αγνού αυθορμητισμού και αδυνατούμε να επικοινωνήσουμε.

Σε κατάσταση μίας παρορμητικής βιασύνης επιδιώκουμε σπασμωδικά να αποδείξουμε την αξία μας, να λάβουμε έπαινο ή σεβασμό, να έλκουμε την προσοχή των άλλων και να έχουμε εγγυημένα αποτελέσματα, με αφερέγγυες μεθόδους.

Πώς μπορούμε λοιπόν να αυξήσουμε την πνευματική μας ευστροφία και να απολαύσουμε τα οφέλη της;

Η πνευματική ευστροφία αυξάνεται με τη σιωπή και την εφαρμογή της σε μικρές δόσεις, αλλά συγκεκριμένες στιγμές της ημέρας. Η σιωπή λειτουργεί όπως ένα δυνατό φάρμακο που έχει συμπυκνωμένη ισχύ, αλλά μέσα σε λίγο χρόνο, θεραπεύει τα πιο δυνατά μικρόβια.

Όπως για τη θεραπεία χρειάζεται το φάρμακο, λίγες γουλιές νερό και εμπιστοσύνη στο χρόνο για να δράσει από μόνο του, έτσι και για την ευστροφία χρειάζονται μόνο λίγες στιγμές σιωπής, αποδοχή της κατάστασης και η συστηματικότητα στη δράση μας.

Τότε η ευστροφία θα δρα αυτόματα οποτεδήποτε τη χρειαστούμε.






www.plus.google.com

Γνώθι σαυτόν : Βρείτε νέο νόημα ανακαλύπτοντας τον πραγματικό σας εαυτό....!!!!!

Ο Σωκράτης με την περίφημη ρήση του “γνώθι σαυτόν” μας παρότρυνε αιώνες πριν να κάνουμε κάτι που πολλοί άνθρωποι μάλλον αγνοούν και θεωρούν ότι γίνεται αυτόματα!

Το να μάθουμε τον εαυτό μας είναι μια εξαιρετικά δύσκολη υπόθεση μιας και χρειάζεται να τον εκπαιδεύσουμε στην τέχνη της αυτοπαρατήρησης και καθαρής αντίληψης των συναισθημάτων και των σκέψεων μας.

Στην ψυχανάλυση χρησιμοποιείται ο όρος του ελεύθερου συνειρμού για να περιγράψει εκείνη τη διαδικασία όπου ο αναλυόμενος εκφράζει στον αναλυτή του, χωρίς κανένα φιλτράρισμα την κάθε του σκέψη. Αυτό βοηθάει το άτομο να ορίσει τις βαθύτερες σκέψεις και συναισθήματα και άρα να αποκτήσει πρόσβαση σε μέρη του εαυτού που μέχρι τότε του ήταν άγνωστα.

Συχνά, λέω στους ασθενείς μου να παρατηρούν τον εαυτό τους έξω από τις συνεδρίες, έτσι ώστε να μάθουν να ακούν τι τους λέει ο εσωτερικός τους εαυτός. Πολλές φορές, έχουμε συμπτώματα γιατί δεν υπακούμε στις επιθυμίες, σκέψεις και συναισθήματά μας. Αγνοούμε την ύπαρξη ενός εαυτού μέσα μας που μπορεί να υποφέρει, να καταπιέζεται, να αιμορραγεί ψυχικά, που μπορεί να φωνάζει για βοήθεια και εμείς απλά να τον απαξιώνουμε και να τον παραβλέπουμε.

Ο καλύτερος δρόμος προς την επίγνωση του αληθινού εαυτού είναι η αναγνώριση των συναισθημάτων μας την ώρα που τα νοιώθουμε και να θέλουμε να κάνουμε κάτι με αυτά.

Για παράδειγμα, όταν κάποιος νοιώθει θυμό, το πρώτο στάδιο επίγνωσης είναι η κατανόηση ότι νοιώθει θυμό, αλλά και σε ένα δεύτερο χρόνο να μπορεί να ελέγξει αυτό το θυμό και να μην πάρει τον έλεγχο του εαυτού. Τα συναισθήματα έχουν τόση δύναμη για την ανθρώπινη ύπαρξη και ψυχική ζωή που κατευθύνουν τον χαρακτήρα του ατόμου προς διαφορετικές κατευθύνσεις.

Τα συναισθήματα μπορεί να μας κάνουν υπερευαίσθητους, δηλαδή επειδή τα αισθανόμαστε τόσο έντονα να μην τα αντέχουμε και να μας οδηγούν σε μονοπάτια πανικού, συμπτωμάτων και απόλυτης παράδοσης σε αυτά. Από την άλλη μπορεί να έχουμε επίγνωση αλλά να μην θέλουμε να τα κατανοήσουμε και να εμβαθύνουμε δημιουργώντας ανθρώπους αδιάφορους και απαθείς.

Μερικοί από εμάς είμαστε πιο συντονισμένοι με το συναισθηματικό ψυχικό μας κόσμο, άλλοι χρειάζεται να κάνουν μεγαλύτερη προσπάθεια. Όπως και να έχει, ο συναισθηματικός νους τρέφετε με το συμβολισμό, το μεταφορικό λόγο, τα ποιήματα, τη μουσική, τα παραμύθια, το θέατρο, την τέχνη και την καλλιέργεια της δημιουργικότητας. 

Στην ψυχοθεραπεία δίνουμε μεγάλη έμφαση στα όνειρα, μια άκρως δημιουργική διαδικασία ανεύρεσης νοήματος και αποκάλυψης του αληθινού εαυτού. Έτσι, η χαρτογράφηση και διερεύνηση του ενδοψυχικού μας κόσμου μπορεί να μας φανερώσει πτυχές του δικού μας εσωτερικού κόσμου που θα μας συνεπάρει και εν δυνάμει να μας προσφέρει μια ζωή πιο ολοκληρωμένη, πιο ισορροπημένη και σίγουρα ψυχικά πιο πλούσια.





Νόρας Κοντοστεργίου, 
Ψυχολόγου, 
ψυχαναλυτικής ψυχοθεραπεύτρια
www.plus.google.com

Δευτέρα, 25 Αυγούστου 2014

4 Αυτοκαταστροφικά ψέματα που μας εμποδίζουν να αναλάβουμε πλήρως την ευθύνη της ζωής μας....!!!!!!!!

Μερικές φορές μπορείτε να σκεφτείτε ότι ίσως η ζωή σας δεν έχει πάρει την τροπή που θα θέλατε και σε αυτή τη φάση δεν είστε ευτυχισμένος. Ποιος όμως έχει την ευθύνη γι’ αυτό το αίσθημα; Ποιός σας οδήγησε να φτάσετε στο σημείο να αισθάνεστε έτσι; Ήταν ο προϊστάμενος σας στη δουλειά, ο σύντροφος σας, οι γονείς σας; Μήπως οι φίλοι ή εχθροί σας;

H αλήθεια είναι ότι επειδή εμείς οδηγούμε τη ζωή μας ο καθένας από εμάς είναι και ο ηγέτης της ζωής του. Και ένας πραγματικός ηγέτης μπορεί να πάρει την πλήρη ευθύνη της κατάστασης του. Με αυτόν τον τρόπο μπορείτε να πάρετε την πλήρη ευθύνη μόνο όταν αποδεχτείτε ότι εσείς και μόνο εσείς είστε υπεύθυνοι για ότι συμβαίνει στη ζωή σας. 

Βέβαια δε θα αρχίσετε να βρίσκετε λάθη στον εαυτό σας, η ευθύνη και η κατηγορία δεν είναι το ίδιο. Το να κατηγορείτε σημαίνει ότι βρίσκετε τα λάθη ενώ η ευθύνη είναι να βρίσκετε τα σημεία που εστιάζουν λόγω προσοχής. Όταν αναλαμβάνετε την ευθύνη στην πραγματικότητα δίνετε τη δύναμη στον εαυτό σας να μετατρέψει οποιαδήποτε πτυχή της ζωής σας που χρειάζεται μια θετική και ενεργή αλλαγή.

Τώρα θα αναρωτηθείτε : τι είναι αυτό που μας εμποδίζει να αναλάβουμε την ευθύνη; Η απάντηση βρίσκετε στον ηττοπαθή χαρακτήρα των σκέψεων μας. Μία ηττοπαθής σκέψη είναι σαν ένα μυρμήγκι, εάν δεν ξεφορτωθείτε το πρώτο γρήγορα θα βρείτε μια στρατιά μυρμηγκιών που θα βρείτε δύσκολο να την αντιμετωπίσετε. Συχνά πολλοί άνθρωποι λένε ψέματα στον εαυτό τους. Μερικά από τα μεγαλύτερα που έχουν και αρνητική επίδραση στον εαυτό τους είναι τα εξής:

Ψέμα 1: «Δεν μπορώ να το κάνω αυτό»
Εδώ θα επαναλάβουμε το εξής: από τη στιγμή που εσείς οδηγείτε τη ζωή σας, εσείς είστε και ο ηγέτης της. Και ηγέτης είναι εκείνος που έχει δεσμευθεί να παράγει ένα επιθυμητό αποτέλεσμα ακόμη και όταν αυτό θεωρείται ακατόρθωτο, δεδομένων των καταστάσεων. Με αυτόν τον τρόπο λέγοντας στον εαυτό σας ότι δεν μπορείτε να κάνετε κάτι, λέτε ψέματα και στον ηγέτη μέσα σας, σβήνοντας τη φλόγα και το πάθος της δημιουργίας.

Σκεφτείτε το εξής παράδειγμα: έχετε μία οικογενειακή επιχείρηση και τη δουλεύετε με τον ίδιο ακριβώς τρόπο όπως έκαναν και οι υπόλοιποι, έχετε πολύ ωραίες και φρέσκιες ιδέες που θα ανοίξουν τους δρόμους σε μεγαλύτερες επιχειρηματικές δραστηριότητες αλλά συνέχεια λέτε στον εαυτό σας ότι δεν μπορείτε να τις εφαρμόσετε. 

Φυσικό επόμενο είναι να χάσετε χρήματα αλλά το σημαντικότερο είναι η απώλεια της δυνατότητας να αφήσετε το εσωτερικό σας πνεύμα να εκφραστεί - η απώλεια της ευκαιρίας να κτίσετε ένα σκαλί εμπιστοσύνης προς τον εαυτό σας και να αποδείξει τα θαύματα που είναι ικανό να κάνει. Μόνο όταν θα βγείτε από τη ζώνη ασφάλειας που έχετε δημιουργήσει θα ανακαλύψετε πόσο ικανά μπορείτε να καταφέρετε τους στόχους σας.

Ψέμα 2: «Αυτός/ή είναι υπεύθυνος/η για τα προβλήματα στη ζωή μου»
Εάν μεταθέτετε την ευθύνη για οποιαδήποτε θέμα της ζωής σας στους άλλους θα παραιτηθείτε και από τη διάθεση και τη δύναμη να αλλάξετε τη ζωή σας.

Ψέμα 3: «Αυτό δεν είναι αλήθεια για εμένα»
Πολλές φορές όταν κάποιος μας κάνει μία ειλικρινή εκτίμηση όσον αφορά στοιχεία του εαυτού μας, τις περισσότερες φορές είναι δύσκολο να το αποδεχτούμε και έτσι το απορρίπτουμε. Δείτε το και αλλιώς, όπως και να έχει έτσι σας βλέπει και αυτή είναι η γνώμη του για εσάς. Είτε σας αρέσει είτε όχι, αυτό πιστεύει για εσάς. Η αυτοκυριαρχία απαιτεί αυτογνωσία και η άρνηση είναι το μεγαλύτερο εμπόδιο της αυτοεπίγνωσης.

Ψέμα 4: «Αυτός είναι ο χαρακτήρας μου και σε όποιον αρέσω!»
Τέλεια! Ωστόσο, η αυθεντική ηγεσία έχει να κάνει με τις πράξεις που σας προτρέπουν να γίνετε ο άνθρωπος που θέλετε να είστε για εσάς και μετά για τους άλλους. Εάν έτσι είναι ο χαρακτήρας σας, τότε αφήστε τις πράξεις να ενεργήσουν και όχι τα λόγια. 

Με το να διαδίδετε αυτό που είστε, προσελκύετε την προσοχή των άλλων, αλλά όταν οι ενέργειες σας δεν είναι σύμφωνες με τις δηλώσεις σας, τότε θα έχετε πρόβλημα στον τρόπο που γίνεστε αντιληπτός.

Την επόμενη λοιπόν φορά που θα αναλογιστείτε για τον αν μπορείτε ή όχι να φέρετε σε πέρας έναν στόχο ή μια επιθυμία, πριν κάνετε την περιοριστική σκέψη,“That’s impossible” («αυτό είναι αδύνατον!»), δώστε μία δεύτερη ευκαιρία στη σκέψη σας και δείτε ότι μέσα στην ίδια λέξη impossible, περιέχεται η φράση “I’m possible”!



Image by vietbao.vn

12 πράγματα που ένας πλούσιος δεν πρόκειται να σας πει ποτέ....!!!!!!

Πολλές φορές οι αληθινά πλούσιοι άνθρωποι, κρατάνε τόσο χαμηλό προφίλ που ούτε τους πιάνει το μάτι σας. Μπορεί να ζουν κυριολεκτικά δίπλα σας αλλά να μην καταλάβετε ποτέ ότι το υπόλοιπο του λογαριασμού τους μπορεί να έχει αρκετά μηδενικά. Αυτά είναι μερικά πράγματα που κάνει αλλά δεν πρόκειται να σας φανερώσει ποτέ.

- Δεν αγοράζει κάτι έτσι απλά για να υπάρχει.

– Το ότι έχει τα μέσα για να αγοράσει οτιδήποτε θέλει, δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να σκορπάει τα χρήματά του σε περιττές αγορές.

- Εξοφλεί την πιστωτική του κάρτα κάθε μήνα γιατί ξέρει ότι αν δεν έχει τα χρήματα να αγοράσει κάτι, τότε απλά δεν το αγοράζει.

- Δεν ξεχνά ποτέ ότι η οικονομική ελευθερία είναι στο μυαλό μας και οφείλεται κυρίως στην έλλειψη χρέους – και αυτό, είναι κάτι που είναι άσχετο από το ύψος των εισοδημάτων του.

- Κάνει υπομονή. Γιατί η υπομονή είναι αρετή. Δεν γίνεσαι πλούσιος μέσα σε μια νύχτα. Χρειάζεται σταθερή αποταμίευση σε βάθος χρόνου.

- Δεν εντυπωσιάζεται από το πολυτελές σας αυτοκίνητο, ούτε από το σπίτι σας που είναι διπλάσιο από το δικό του.

- Ζει σε ένα σχετικά απλό σπίτι και αν σας προσκαλέσει δεν θα πιείτε σαμπάνια αλλά ένα καθημερινό αλλά καλό κρασί. Στο γκαράζ του έχει ένα απλό, οικονομικό αυτοκίνητο. Αν σκεφτείτε ότι είναι τσίπης, μην του το πείτε, γιατί πολύ απλά δεν τον νοιάζει.

- Αντιλαμβάνεται ότι τα χρήματα είναι σαν ένα παιδί. Χρειάζονται κάποιον να τα φροντίζει, για να αναπτυχθούν. Για αυτό φροντίζει ιδιαίτερα τις επενδύσεις του.

- Πάντα ξοδεύει λιγότερα από όσα βγάζει. Το μότο της ζωής του είναι “καλύτερα να είσαι ένας ανώνυμος πλούσιος παρά ένας μεταμφιεσμένος φτωχός”.

- Αναγνωρίζει ότι αν δεν σχεδιάσεις προσεκτικά κάτι, είναι καταδικασμένο να αποτύχει. Αυτοί που έγιναν πλούσιοι χωρίς να το έχουν προσχεδιάσει, απλά στάθηκαν εξαιρετικά τυχεροί.

- Πάντα υπερβάλει στους αποταμιευτικούς του στόχους. Η οικονομική επιτυχία απαιτεί ένα στόχο αρκετά υψηλότερο από αυτόν που μπορεί να πετύχεις.

- Ξέρει ότι ο χρόνος ευνοεί τους νέους. Για αυτό ήταν αρκετά προνοητικός ώστε να ξεκινήσει να αποταμιεύει από μικρή ηλικία ώστε να εκμεταλλευτεί στο έπακρο τον ανατοκισμό του κεφαλαίου.

- Γνωρίζει από πρώτο χέρι ότι μακροπρόθεσμα η σκληρή δουλειά θα ισοσκελίσει κάθε εσφαλμένη οικονομική επιλογή – και φυσικά τέτοιες επιλογές θα είναι πολλές.