Κυριακή, 7 Φεβρουαρίου 2016

Ό,τι πράττεις… εισπράττεις....!!!!!!!!!

«Όταν παραπονιέσαι για το ΚΑΚΟ, το διπλασιάζεις. Όταν το περιγελάς, το εξουδετερώνεις»
Κομφούκιος, Κινέζος φιλόσοφος.

«Το γεγονός πως ο άνθρωπος γνωρίζει το ΚΑΛΟ και το ΚΑΚΟ, αποδεικνύει την ανωτερότητα της σκέψης του, σε σχέση με τα ζώα. Το γεγονός πως παρ’ όλα αυτά, κάνει το ΚΑΚΟ, αποδεικνύει την ηθική κατωτερότητα του, σε σχέση με τα ζώα» Mark Twain, Αμερικανός συγγραφέας.

«Το ΚΑΛΟ είναι πιο ενδιαφέρον από το ΚΑΚΟ, γιατί είναι πιο δύσκολο» Paul Claudel, Γάλλος ποιητής.

Πώς θα ξεχώριζε ο ΚΑΛΟΣ, αν δεν υπήρχε ο ΚΑΚΟΣ; Τι αξία θα είχε η ΑΛΗΘΕΙΑ, αν δεν υπήρχε το ΨΕΜΑ; Πώς θα ορίζαμε την ΟΜΟΡΦΙΑ, αν δεν υπήρχε η ΑΣΧΗΜΙΑ;

Αυτά τα ερωτήματα, όπως και χιλιάδες άλλα, θα πρέπει να απασχολούν τη σκέψη όσων έρχονται αντιμέτωποι, έστω και μία φορά στη ζωή τους, με τοξικούς, προβληματικούς και πάμφθηνους ανθρώπους, που μόνη τους έννοια όλη μέρα – κάθε μέρα είναι πώς θα πουλήσουν αξίες, πώς θα ανταλλάξουν συνειδήσεις και τελικά πώς θα εκμεταλλευτούν, πώς θα προσβάλλουν και πώς θα βλάψουν καλοπροαίρετους συνανθρώπους τους. 

Έχοντας τη φυσική τους ηλιθιότητα ως δύναμη, προφανώς δε βρίσκουν άλλον τρόπο να καταστήσουν υπαρκτή την ανύπαρκτη προσωπικότητά τους, παρά μόνο βλάπτοντας και σκορπίζοντας εχθρούς σε κάθε πέρασμά τους. Χαρακτηρίζονται από τον πρωταγωνιστικό ρόλο που έχουν στις κακοπαιγμένες επαναλαμβανόμενες ταινίες, τις οποίες συνάμα σκηνοθετούν, με διαφορετικούς συμπρωταγωνιστές κάθε φορά, αλλά με το ίδιο κακό και αποτυχές φινάλε.

Άλλοι τον παρομοιάζουν με «άγγελο», άλλοι με «άγιο» κι άλλοι απλά με υγιή ψυχή τε και πνεύματι άνθρωπο, που επισφραγίζει την αιτία της ύπαρξής του, με την ΚΑΛΟΠΡΟΑΙΡΕΤΗ υπόστασή του, που την εξαργυρώνει ΠΑΝΤΑ εμπράκτως, σε κάθε σταυροδρόμι της ζωής του. 

Στον αντίποδα, εκείνος που άλλοι αντιλαμβάνονται ως «προβληματικό», άλλοι ως «κουτοπόνηρο», «κομπλεξικό» και «υστερόβουλο» κι άλλοι απλά ως άρρωστο ψυχή τε και πνεύματι. 

Συστήνεται με πλασματικό ψεύτικο «φαίνεσθαι», προσαρμόζοντας την ανύπαρκτη προσωπικότητά του στην υπαρκτή των εκάστοτε άλλων, σκοτώνοντας κάθε ΚΑΛΟ με το ΚΑΚΟ του «είναι» για φινάλε, ιδίως όταν έχει ευεργετηθεί, χωρίς να το αξίζει. 

Δεν έχει ουδέποτε να προβάλει κάτι ουσιώδες, γι’ αυτό και αναλώνεται στην έπαρση και την πλασματική ψεύτικη εικόνα, που ματαιόδοξα επιδεικνύει, αφήνοντας την πραγματικότητα της ζωής του, να τον διαψεύδει και να τον γελοιοποιεί πανηγυρικά.

Το λαϊκό ρητό, λοιπόν: «καλό αν κάνεις ή κακό… θα’ ρθει να σε γυρέψει», βρίσκει απόλυτη εφαρμογή, αφενός σε εκείνους τους υπέροχους ανθρώπους, που καμία τύχη και καμία μοίρα δεν ορίζει την προκοπή και την ευτυχία τους και αφετέρου σε εκείνα τα κακέκτυπα που αγωνίζονται για να κάνουν το ευτελές τους «είναι» ορατό, απ’ τη στιγμή που είναι αόρατα και ανύπαρκτα τα ΚΑΛΑ τους έργα, για να τους εκπροσωπήσουν. 

Ως κληρονόμοι του πάμπλουτου πολιτισμού μίας χώρας, η οποία γέννησε και μοιράστηκε αυτό τον πολιτισμό με όλο τον κόσμο, γιατί να υπάρχουν άραγε αυτά τα κακέκτυπα, που θα εκπροσωπούσαν επάξια, τριτοκοσμικές χώρες, αντίστοιχου μικροπρεπούς επιπέδου με τη συμπεριφορά τους; Γιατί πολύ απλά, χωρίς αυτά τα κακέκτυπα, δε θα υπήρχε η ισορροπία στη ζωή, ώστε να ξεχωρίζει ο χρυσός ακόμα και μέσα στο βούρκο.

Η πίστη του καθενός και τα «ιερά» και «όσια», με τα οποία άπαντες υποτίθεται ότι χτίζουν την ύπαρξή τους, δε μυρίζουν λιβάνι, ούτε φοράνε ράσα, αλλά αποδεικνύονται καθημερινά εμπράκτως στο μεγαλοπρεπές «είναι» των ανθρώπων κι όχι στο μικροπρεπές τους «φαίνεσθαι».

Έχοντας έρθει όλοι αντιμέτωποι, έστω και μία φορά στη ζωή μας, με το ΚΑΚΟ, το άσχημο και το προσβλητικό, σε όποιο πλασματικό ψεύτικο περιτύλιγμα κι αν μας συστήθηκε αυτό, προσπαθούμε να μην ξεχνάμε ποτέ την αρνητική αίσθηση που μας είχε αφήσει βαθιά μέσα μας η ΚΑΚΗ του ενέργεια, από τις πρώτες κιόλας συναναστροφές μαζί του, ώστε να το αναγνωρίσουμε άμεσα σε ενδεχόμενη μελλοντική συναναστροφή.

Το να πολεμάς το ΚΑΚΟ, για το ΚΑΚΟ που σου έκανε, είναι σα να βαράς δυνατά το κεφάλι σου στον τοίχο και να μην περιμένεις, ότι κάποια στιγμή αυτό θα σπάσει.

Όποιος «σκοτώνει», ουσιαστικά «αυτοκτονεί», γι’ αυτό ας πιστέψουμε και ας επενδύσουμε στις καλές μας πράξεις, η αναμφίβολη επιστροφή των οποίων, μας ανταμείβει… αργά ή γρήγορα!





Να έχεις το κεφάλι σου στραμμένο προς τα αστέρια. Εκείνα ξέρουν τον δρόμο.....!!!!!!!!

Ένα γεγονός.
Θα ‘ρθεί η μέρα που θα φύγεις.

Σου εύχομαι ν΄αργήσει όσο γίνεται περισσότερο και να μην έρθει παρά μονάχα όταν έχεις ολοκληρώσει το ταξίδι σου σ’αυτόν τον κόσμο…

Να το απολαμβάνεις το ταξίδι σου…
Ένα είναι και μόνο μιά φορά μας χαρίζεται, γι’αυτό πρόσεχε…

Πρόσεχε να μην βουλιάξεις μέσα στο τίποτα, πρόσεχε να μην τσακιστείς με το καράβι της πραγματικότητας που σου επιβάλλανε, πρόσεχε να μην ξεχάσεις να ζήσεις πρίν χαθείς…

Να ρισκάρεις, να ‘χεις συνοδοιπόρο το φόβο σου, να ελπίζεις, να έχεις υπομονή και πείσμα, να έχεις πάντα ένα στόχο, ν’ακολουθείς τα όνειρα σου.

Μονάχα εκείνα ξέρουν το δρόμο να σε οδηγήσουν. Να εμπιστεύεσαι το ένστικτό σου, να ερωτεύεσαι με πάθος κάθε φορά, να μην αφήνεις τις πληγές του παρελθόντος να σε καθιστούν ανάπηρο στο παρόν, να έχεις γύρω σου ανθρώπους που σ’αποδέχονται και σ’αγαπάνε γι’αυτό που πραγματικά είσαι, να εκτιμάς κάθε πρωινό που ξημερώνει, 

να δίνεσαι εκεί που αξίζει, να μην αναλώνεσαι σε τρύπιες αγκαλιές, να χάνεσαι μέσα σε ψιθύρους, να κοιτάζεις γύρω σου και να βλέπεις, να γελάς δυνατά με την ψυχή σου, ν’ακούς, να μην ξοδεύεις άσκοπα τον χρόνο σου, κάθε στιγμή είναι πολύτιμη, να μην αφήνεις τη μιζέρια και τη θλίψη να σε παρασύρουν στη δίνη τους, να βουτάς μες τα σκοτάδια σου και να βρίσκεις μέσα τους το φως σου, να τα χαρίζεις τα ”σ’αγαπώ” σου, να λυγίζεις όταν δεν αντέχεις άλλο, να προσπαθείς…

Ξανά και ξανά…

Κι εκεί που νομίζεις ότι δεν αντέχεις άλλο κι έχεις φτάσει στο ζενίθ, να θυμάσαι ότι αντέχεις άλλο τόσο κι ακόμα περισσότερο…

Κρύβεις μέσα σου δύναμη που ούτε εσύ ο ίδιος δεν ξέρεις πως κατέχεις…

Γι’αυτό σου λέω…σταμάτα να περπατάς πιά σκυφτός.
Να’χεις πάντα το κεφάλι σου στραμμένο προς τ’αστέρια…

Ακολούθησε τα…
Εκείνα ξέρουν το δρόμο…





Γράφει η Luna Sirano.

3 Κλειδιά που ξεκλειδώνουν την υλοποίηση των ευχών μας.....!!!!!!!!

Υπάρχουν 3 Κλειδιά που ξεκλειδώνουν την υλοποίηση των ευχών μας.

Ο Αλαντίν ήταν τυχερός. Είχε βρει κάτι με περιεχόμενο : το λυχνάρι με το ενσωματωμένο τζίνι. Ό,τι επιθυμούσε, ό,τι ευχόταν το παράγγελνε στο τζίνι:κι αυτό υλοποιούσε τις ευχές στο άψε τρίψε! Κάτι γενναία βασιλόπουλα στα παραμύθια είναι εξίσου τυχερά. 

Βοηθούν κάποια παράξενη γριά που αποδεικνύεται μάγισσα και που για ανταμοιβή τους προσφέρει το μαγικό δαχτυλίδι που πραγματοποιεί τις ευχές. Ο Γκαστόνε Ντακ πάλι είναι άλλη περίπτωση – άκρως εκνευριστική για κάτι άτυχους σαν τον Ντόναλντ – επειδή είναι γεννημένος τυχερός κι ό,τι εύχεται υλοποιείται από μόνο του μέσα από ευνοϊκές συγκυρίες. 

Με όλους εμάς τους υπόλοιπους όμως τι γίνεται; Πόσες πιθανότητες έχουμε να πιάσουν οι ευχές μας ; Υπάρχει κάποιο μυστικό;

Η αλήθεια είναι πως μερικοί άνθρωποι φαίνονται να «γκαστονο-φέρνουν» καθώς η τύχη δείχνει να μεροληπτεί κάνοντάς τους χάρες. Η ζωή τους κυλά αρκετά αβίαστα, οι δυσκολίες τους είναι σπανιότερες και ηπιότερες και οι ευτυχείς συγκυρίες συνωστίζονται στην πόρτα τους μαζί με τις ευκαιρίες . Είναι απλώς τυχεροί ή έχουν καλό κάρμα; 

Ε λοιπόν είτε το ξέρουν είτε όχι οι άνθρωποι που καταφέρνουν ώστε τα όνειρά τους, δηλαδή οι ευχές τους, να υλοποιούνται έχουν πετύχει να συμβαδίσουν με μεγάλους συμπαντικούς νόμους κάνοντάς τους συμμάχους. Κάποτε τέτοιες καταστάσεις αποδίδονταν σε μαγικές επενέργειες. 

Σήμερα όμως η μεταφυσική συναντά τη φυσική και τις επιστήμες της συμπεριφοράς και της ψυχολογίας και μας καλούν να πάμε στα παρασκήνια, εκεί όπου γυρίζουν τα γρανάζια αυτού που ονομάζουμε πεπρωμένο, τύχη ή ατυχία. 

Μας αποκαλύπτονται έτσι μερικά καίρια μυστικά που κάνουν τις ευχές να πραγματοποιούνται ή να παρεμποδίζονται. Ένα από αυτά τα μυστικά το αποκάλυψε ένα πείραμα με νεογέννητα ποντικάκια. Οι επιστήμονες πήραν δυο ομάδες από ποντίκια και ακινητοποίησαν το κεφάλι τους έτσι ώστε η μία ομάδα να βλέπει μόνο οριζόντιες γραμμές και η άλλη μόνο κάθετες. 

Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα ο εγκέφαλός τους να εκπαιδευτεί ανάλογα και να προσαρμοστεί σε τέτοιο βαθμό ώστε όταν αργότερα τα ελευθέρωσαν επιβεβαιώθηκε ότι πράγματι δυσκολεύονταν να προσαρμοστούν στο περιβάλλον και να δουν τον κόσμο πλήρη και με οριζόντιες και με κάθετες επιφάνειες. 

Τα ποντίκια που είχαν μάθει να μην «αναγνωρίζουν» τις οριζόντιες γραμμές σκουντουφλούσαν επάνω στις γωνίες των τοίχων, στα πόδια των τραπεζιών και σε οτιδήποτε κάθετο ενώ εκείνα που ήταν «τυφλά» στις οριζόντιες κουτουλούσαν πάνω στα σκαλοπάτια ή δεν μπορούσαν να διαβούν ένα οριζόντιο εμπόδιο γιατί δεν το «έβλεπαν». 

Οι επιστήμονες του πρώην σοβιετικού στρατού που πραγματοποίησαν τα πειράματα κατέληξαν στο συμπέρασμα πως κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και με τους ανθρώπους. 

Έχοντας μάθει να σκεφτόμαστε με συγκεκριμένους τρόπους αυτοπεριοριζόμαστε και γινόμαστε «τυφλοί» σε ευκαιρίες ή εμπόδια που υπάρχουν μπροστά μας αντίθετα από άλλους που έχουν επιτρέψει στο νου τους να ανοίξει προς νέες δυνατότητες. Οι ατυχίες μας, οι ευχές μας που δεν καταφέρνουν να υλοποιηθούν, οφείλονται στο ότι μη μπορώντας να τα δούμε σκουντουφλάμε κι εμείς σε «συμπαντικά σκαλοπάτια» ενώ αντίθετα εκείνοι που τα βλέπουν απλά τα ανεβαίνουν. 

Το μόνο στο οποίο διαφέρουν είναι ότι έχουν επιτρέψει στο νου τους να κινείται σε περισσότερο εύρος. Οι εφευρέτες για παράδειγμα κι όλοι όσοι κάνουν νέες ανακαλύψεις έχουν βγει έξω από τον τρόπο σκέψης των πολλών, τον συμβατικό.

Φαίνεται λοιπόν πως το σχέδιο του πεπρωμένου μας και η υλοποίηση των ευχών μας είναι συνδυασμός δυο παραμέτρων: του συμπαντικού σχεδίου και των συμπαντικών νόμων. 

Για το πρώτο δεν μπορούμε να ξέρουμε πολλά. Για τους συμπαντικούς νόμους ευτυχώς γνωρίζουμε περισσότερα. Έτσι εκείνοι που έχουν εμβαθύνει στα μυστικά τους μας ενθαρρύνουν λέγοντας πως ακόμα κι αν τα πράγματα δεν φαίνονται να είναι ρόδινα στο παρόν μας μπορούμε να χαράξουμε ένα νέο δρόμο ζωής αξιοποιώντας 3 από τους σημαντικότερους συμπαντικούς νόμους. 

Για να έλξουμε λοιπόν αυτό που επιθυμούμε θα πρέπει να ενεργοποιήσουμε το νόμο της Απελευθέρωσης, το νόμο της Εκτίμησης και το νόμο της Έλξης.

Ο ΝΟΜΟΣ ΤΗΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ : ΞΕΡΙΖΩΣΤΕ ΤΑ ΑΓΡΙΟΧΟΡΤΑ
Το πρώτο και το σημαντικότερο βήμα είναι να αλλάξουμε τρόπο σκέψης. Γι αυτό και ο πρώτος σύμμαχός μας είναι ο Νόμος της Απελευθέρωσης. 

Αν δεν ξεκόψουμε από τις παλιές «κακές παρέες» του νου που δεν είχαν χώρο για το θαύμα, για την αυτοπεποίθηση και την επιτυχία δεν μπορούμε να προσελκύσουμε αυτές τις ποιότητες στη ζωή μας. 

Με λίγα λόγια χρειάζεται να απελευθερωθούμε από τα αρνητικά πρότυπα σκέψης και να αποκοπούμε από την ενεργειακή δέσμευση σε καταστάσεις που δεν επιθυμούμε πια. Είτε πρόκειται για μια συνήθεια που θέλουμε να κόψουμε, είτε για μια σχέση που θέλουμε να διακόψουμε, είτε για μια δουλειά που δεν μας κάνει πια είναι αναγκαίο πριν αναζητήσουμε κάτι καινούργιο να απαλλαγούμε από ό,τι δεν θέλουμε πια. 

Πρώτα πρέπει να βγούμε από την προηγούμενη δομή για να μας ελκύσει μια νέα, συμβουλεύει η φυσική. « Από τι θέλω να απαλλαγώ;» Όσο πιο συγκεκριμένη και ξεκάθαρη η απάντηση σε αυτό το ερώτημα τόσο πιο ξεκάθαρος θα είναι και ο στόχος μας. Στην ουσία αυτό από το οποίο θέλουμε να απαλλαγούμε είναι το εμπόδιο. 

Στέκεται ανάμεσα σε εμάς και σε αυτό που θέλουμε πραγματικά. Μας δένει με αόρατα αλλά υπαρκτά ενεργειακά νήματα. Αυτά ακριβώς που μας ενθαρρύνουν κάποιες εσωτερικές παραδόσεις να κόψουμε. Αν λ.χ. η ευχή μας είναι να αποκτήσουμε περισσότερη αυτοπεποίθηση θα πρέπει να κόψουμε πρώτα τους δεσμούς μας με την χαμηλή αυτοεκτίμηση. 

Φανταστείτε την σαν μια οντότητα από την οποία εκφύονται ενεργειακά νήματα που σας έχουν τυλίξει. Με τη δύναμη της απόφασής σας και με μια πράξη θέλησης πείτε μέσα σας «κόβω αυτά τα ενεργειακά δεσμά από τον εαυτό μου με πρόθεση να απελευθερωθώ από τη χαμηλή αυτοεκτίμηση» οραματιζόμενες ταυτόχρονα ότι κόβετε ή καίτε αυτά τα ενεργειακά νήματα που σας δέσμευαν και σας κρατούσαν αιχμάλωτη σε μια συγκεκριμένη περιοριστική κατάσταση.

Οι ευχές που πραγματοποιούνται είναι σπόροι που βλάστησαν και κάρπισαν. Αυτοί οι σπόροι δεν θα είχαν πιάσει ποτέ αν είχαν πέσει σε ένα χέρσο χωράφι γεμάτο αγριόχορτα. 

Γι' αυτό ο Νόμος της Απελευθέρωσης είναι ο πρώτος που χρειάζεται να κινητοποιήσουμε επειδή με τη βοήθειά του θα δημιουργήσουμε τις κατάλληλες συνθήκες, εκείνες που μετατρέπουν τους σπόρους των ευχών σε δέντρα επίτευξης.

Θα χρειαστεί λοιπόν να καθαρίσουμε το χωράφι του νου μας από τα αγριόχορτα των χρόνιων περιοριστικών πεποιθήσεων που σαμποτάρουν κάθε απόπειρα χαράς. Αυτό που θα πρέπει να αναζητήσουμε είναι οι αποθαρρυντικοί μηχανισμοί μέσα μας. 

Όλοι μας έχουμε υποστεί ένα είδος νοητικού προγραμματισμού από τότε που είμαστε παιδιά. Έχουμε πεποιθήσεις που προέρχονται από πράγματα που μας είπαν οι άλλοι κι εμείς τα πιστέψαμε. Όμως, οι πεποιθήσεις μας παράγουν τις σκέψεις μας και τον τρόπο που αντιδράμε καθώς και τα συναισθήματα που νιώθουμε.

Χρησιμοποιώντας το Νόμο της Απελευθέρωσης μπορούμε να αναπρογραμματίσουμε τον εαυτό μας μεταβάλλοντας τον τρόπο που σκεφτόμαστε και τα συναισθήματά μας και έτσι να αλλάξουμε τη ζωή μας προς το καλύτερο. 

Για παράδειγμα καθώς μεγαλώναμε ακούγαμε με τον έναν ή τον άλλο τρόπο « είσαι κακή» ή «δεν θα καταφέρεις ποτέ τίποτα» «παραείσαι ευαίσθητη και συναισθηματική» «είσαι πολύ κλαψιάρα» κλπ. Έτσι δημιουργήσαμε μια εικόνα για τον εαυτό μας που παρεμβαίνει ανάμεσα σε μας και το δικαίωμά μας στη χαρά και την πληρότητα.

Για να ξεριζώσουμε αυτά τα αγριόχορτα από το νου μας θα ήταν χρήσιμο να κάνουμε 3 βήματα :
1. Καταγράψτε όλους τους αρνητικούς χαρακτηρισμούς που ακούσατε να σας λένε όταν είσαστε μικρή. Αν δεν μπορείτε να θυμηθείτε και πολλά τότε καταγράψτε τις φράσεις που σας κάνουν να αισθάνεστε δυσάρεστα όταν τις ακούτε σήμερα.

2. Τώρα γράψτε πώς πιστεύετε ότι σας επηρέασε κάθε ένας από αυτούς τους χαρακτηρισμούς. Πώς επέδρασε στη στάση σας προς τη ζωή. Κοιτάξτε αυτά που σημειώσατε και συνειδητοποιήστε ότι αντιπροσωπεύουν μόνο ό,τι σας είπαν κι όχι ό,τι είστε πραγματικά. Αυτές οι φράσεις είναι μόνο στο νου σας. Ωστόσο, συνεχίζουν να σας επηρεάζουν επειδή όπου πάει η σκέψη πηγαίνει και η ενέργειά σας.

3. Σταθείτε μπροστά σε έναν καθρέφτη βάλτε το χέρι στην καρδιά και πείτε «ό,τι άκουσα να μου λένε ότι είμαι δεν είναι απαραίτητα αληθινό. Σήμερα, τώρα επιλέγω ένα νέο τρόπο που ενισχύει τη χαρά και την επιτυχία μου». 

Ολοκληρώστε αυτό το μικρό τελετουργικό ξαναγράφοντας τους χαρακτηρισμούς που ακούσατε ως παιδί αντικαθιστώντας τις αρνητικές λέξεις με άλλες που αισθάνεστε ότι μπορεί να είναι πιο βοηθητικές για σας, για παράδειγμα « Είμαι επαρκής» « Υπάρχει κάτι επιτυχημένο ή εύστοχο σε ό,τι κάνω» , 

« Τα συναισθήματά μου είναι ένα πολύτιμο κομμάτι της ζωής μου» « Το κλάμα μου με βοηθά να συνειδητοποιώ ότι κάτι δεν πάει καλά». Με λίγη υπομονή και μεθοδικότητα θα καταφέρετε οπωσδήποτε να δημιουργήσετε την κατάλληλη υποδομή στο νου σας για να φυτέψετε τις ευχές σας σε γόνιμο έδαφος.

Ο ΝΟΜΟΣ ΤΗΣ ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗΣ : ΤΟ ΠΛΟΥΣΙΟΤΕΡΟ ΛΙΠΑΣΜΑ
Ο δεύτερος μεγάλος νόμος που οδηγεί στην εκπλήρωση σχετίζεται με την ικανότητά μας να διακρίνουμε και να αναγνωρίζουμε την σημασία όσων ήδη λειτουργούν καλά στη ζωή μας. Μπορεί να γκρινιάζουμε για ό,τι πάει στραβά, ό,τι δεν έχουμε, ό,τι δεν μπορούμε όμως αν ρίξετε μια έντιμη ματιά στην καθημερινότητα θα διαπιστώσετε πως έχουμε πολύ περισσότερους λόγους να αισθανόμαστε τυχερές και ευνοημένες αν συνειδητοποιήσουμε την αξία όλων αυτών που θεωρούμε δεδομένα. 

Σκεφτείτε λ.χ. πώς θα ήταν η ζωή μας αν ξαφνικά ανοίγαμε τη βρύση και δεν είχαμε τρεχούμενο νερό. Αν αντί για τους θορύβους από την κίνηση στην πόλη ακούγαμε βόμβες να σφυρίζουν πέφτοντας. Αν θα έπρεπε να υφαίνουμε μόνες μας τα ρούχα μας ή να τα πλένουμε στο ποτάμι. 

Αν κάποιοι σημαντικοί άνθρωποι έλειπαν ξαφνικά από τη ζωή μας. Σπάνια σκεφτόμαστε αυτά τα ενδεχόμενα με αποτέλεσμα να μη συνειδητοποιούμε πόσες ευλογίες έχουμε στη ζωή μας. Ακόμα όμως κι αυτά που αποτελούν πηγή προβλημάτων εμπεριέχουν πάντα σημαντικά πλεονεκτήματα. 

Το μυστικό είναι να εστιάσουμε το νου μας σ’ αυτά αντί να τον εστιάζουμε στο πρόβλημα. Τότε τα πάντα μεταμορφώνονται. Ό,τι μοιάζει ατυχία και στέρηση μετατρέπεται κυριολεκτικά σε εύνοια της τύχης αν το κοιτάξουμε από άλλη οπτική γωνία. Κάθε κατάσταση έχει τα δυνατά και τα αδύναμα σημεία της. Το ζήτημα είναι σε ποια πλευρά συγκεντρώνουμε το νου μας.

Πριν λίγο καιρό κυκλοφορούσε στο διαδύκτιο ένα σχετικό ηλεκτρονικό μήνυμα εξαιρετικά διαφωτιστικό. « Ίσως γκρινιάζεις επειδή δεν βρίσκεις χώρο στάθμευσης αλλά αυτό σημαίνει ότι έχεις αυτοκίνητο. Ίσως θύμωσες με όσα πρέπει να πληρώσεις στην εφορία σκέψου όμως ότι έχεις εισοδήματα άξια προς φορολόγηση. 

Ίσως δεν σου αρέσουν τα πόδια σου, σκέψου όμως ότι έχεις πόδια. Ίσως καυγάδισες με κάποιο αγαπημένο πρόσωπο αυτό όμως σημαίνει ότι δεν είσαι μόνη, υπάρχει κάποιος στη ζωή σου με τον οποίο μπορείς αν θέλεις και να διαφωνείς.» 

Το e - mail συνέχιζε με μια λίστα τύπου Πολυάννας (τη θυμάστε εκείνη τη σειρά βιβλίων όπου η Πολυάννα ήταν το πρότυπο της αισιοδοξίας ακόμα κι όταν τα πράγματα ήταν χάλια;) ωστόσο έφερνε στο φως μια μεγάλη αλήθεια : τα ίδια πράγματα που αποτελούν πηγή στενοχώριας είναι και πηγή χαράς κοιτώντας τα με άλλο μάτι. 

Ο Νόμος της Εκτίμησης μας καλεί να συνειδητοποιήσουμε και να αποδώσουμε την αξία που δικαιούνται και ο εαυτός μας και οι καταστάσεις της ζωής μας. Μια μεγάλη μεταφυσική αρχή μας υπενθυμίζει εξάλλου πως όταν εκτιμάμε κάτι ή κάποιον συντονιζόμαστε με αυτό το αντικείμενο ή το πρόσωπο και το προσελκύουμε καθώς το όμοιο έλκει το όμοιο. 

Επειδή είναι απολύτως επιβεβαιωμένο το ουδέν κακόν αμιγές καλού μπορούμε να εκπαιδεύσουμε το νου μας ώστε να ανιχνεύει τα θετικά στοιχεία σε οποιαδήποτε κατάσταση ή πρόσωπο. Με αυτόν τον τρόπο αρχίζουμε να αποκτάμε επιλεκτική όραση εστιασμένη στο καλό. Τότε τα πράγματα αλλάζουν εντυπωσιακά προς το καλύτερο. 

Τι μπορείτε να κάνετε προς αυτή την κατεύθυνση; Αρχίστε πρώτα από τον εαυτό σας. Εστιάστε την προσοχή σας σε κάτι που έχει αξία στη ζωή σας, κάτι που εκτιμάτε. Δεν έχει σημασία τι είναι, μπορεί η ικανότητά σας να ενθαρρύνετε τους άλλους, ένα χαμόγελο από μια φίλη, ή η απλή παρουσία ενός κατοικιδίου.

Ακόμα κι αν περνάτε μια πολύ δύσκολη περίοδο θυμηθείτε ότι κι άλλοτε περάσατε δύσκολα και ότι τελικά καταφέρατε να επιβιώσετε. 

Κάθε μέρα πηγαίνοντας στη δουλειά σας σκεφτείτε ένα πράγμα που σας αρέσει σ’ αυτήν, όταν επιστρέφετε στο σπίτι αναγνωρίστε κάτι που σας δίνει χαρά σ’ αυτήν την επιστροφή, αν έχετε να κάνετε με δύσκολους ανθρώπους συγκεντρώστε τη σκέψη σας στις θετικές πλευρές τους. 

Το βράδυ καθώς πηγαίνετε για ύπνο φέρτε στο νου σας όλα όσα θεωρείτε δεδομένα και «ανακαλύψτε» τα. Ο άλλος τρόπος να τα ανακαλύψουμε είναι μέσα από την απώλεια ή την ενόχληση αλλά δεν συμφέρει. Την ικανότητά μας να απολαμβάνουμε τις μυρωδιές λ.χ. δεν την εκτιμάμε, επειδή τη θεωρούμε δεδομένη. Αναγνωρίζουμε όμως την αξία της όταν συναχωθούμε.

Αντίστοιχα η ζωή μας είναι κατάμεστη από ευλογίες την ύπαρξη των οποίων απολαμβάνουμε ασυνείδητα. Το ζητούμενο τώρα είναι να το κάνουμε συνειδητά. Αυτό δημιουργεί μέσα μας μια ψυχική ατμόσφαιρα αισιοδοξίας και ευγνωμοσύνης που είναι το καλύτερο λίπασμα για τους σπόρους των ευχών μας.

Ο ΝΟΜΟΣ ΤΗΣ ΕΛΞΗΣ : ΤΟ ΔΕΣΙΜΟ ΤΟΥ ΚΑΡΠΟΥ
Είπαμε ήδη πως το όμοιο έλκει το όμοιο. Αυτός είναι ο Νόμος της Έλξης. Στηρίζεται σε μια απολύτως επιβεβαιωμένη «μαγική κατάσταση» που ενισχύει και αυξάνει αυτό στο οποίο έχουμε εστιάσει τη σκέψη και την προσοχή μας. Το μυστικό εδώ είναι να αισθανθούμε σαν να έχουν ήδη υλοποιηθεί οι ευχές μας. 

Χρειάζεται να οραματιστούμε πώς θα νιώθουμε και θα φερόμαστε τότε και να συμπεριφερθούμε έτσι στο τώρα ακτινοβολώντας εκείνη την ποιότητα συμπεριφοράς που θα άρμοζε στην κατάσταση. Πρόκειται για ένα είδος αυτοπεποίθησης που δεν στηρίζεται σε κάτι χειροπιαστό (ακόμα) αλλά εκφράζεται σαν να είναι ήδη κατακτημένος ο στόχος. Η πρόθεση είναι το μυστικό συστατικό. 

Ακόμα και το σώμα πρέπει να αποπνέει την πρόθεσή μας. Μια σωματική στάση με τη σπονδυλική στήλη ευθυτενή κι όχι καμπουριασμένη, το κεφάλι που δεν είναι χωμένο μέσα στους ώμους αλλά στέκεται με σιγουριά πάνω στο λαιμό , ένα βλέμμα που κοιτάζει ίσια και μακριά δηλώνουν πρώτα σε εσάς την κατεύθυνση, ότι έχετε στόχο, δημιουργώντας μέσα και γύρω σας ένα ενεργειακό περιβάλλον που προσελκύει το καλό στη ζωή σας. Ακόμα και η αναπνοή θα συντονιστεί.

Οι μεγάλες αναπνοές λ.χ. συνδέονται συμβολικά με την αφθονία αλλά και με την ήρεμη σιγουριά. Κάνε «σαν να» είναι η φράση κλειδί εδώ. Οραματιστείτε λοιπόν ότι έχετε την ιδιότητα που θαυμάζετε ή ζηλεύετε σε κάποιον άλλο. Αυτό μπορεί να πάρει την μορφή μιας απλής δήλωσης π.χ. «γίνομαι όλο και πιο θαρραλέα» ταυτόχρονα δράστε σαν να διαθέτετε ήδη αυτή την ιδιότητα κάνοντας επιλογές που θα επιβεβαιώνουν την ύπαρξή της. 

Δηλώστε νοερά αλλά ξεκάθαρα την πρόθεσή σας λ.χ. «είμαι έτοιμη να δεχθώ έναν σύντροφο στη ζωή μου.» .Επαναλάβετε καθημερινά μια λέξη που περιγράφει την συγκεκριμένη θετική ιδιότητα που θέλετε να αναπτύξετε. Πείτε την όχι μόνο μέσα σας αλλά και δυνατά στη διάρκεια της ημέρας π.χ. «αυτοπεποίθηση». 

Και μη νομίζετε: αυτό το «σαν να» ή fake it to make it δεν είναι και τόσο στον αέρα. Ήδη το έχετε νιώσει: υπάρχει κάτι μέσα σας που σας σπρώχνει να γίνετε αυτό που πραγματικά μπορείτε να γίνετε. Κάτι ισχυρότερο από τον φόβο. 

Είναι το ομορφότερο, βαθύτερο και πιο αληθινό κομμάτι σας επειδή είναι φτιαγμένο από την ποιότητα του σύμπαντος και θέλει να ανοιχτεί στην πληρότητα και τη χαρά. Για να κινηθείτε προς τα εκεί μπορείτε να χρησιμοποιήσετε κι έναν ειδικό οραματισμό επίτευξης.

Ο ΟΡΑΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΠΙΤΕΥΞΗΣ
Εισπνεύστε βαθιά αισθανόμενες την εισπνοή και την εκπνοή να φτάνει ως τα πόδια μέχρι που να τα νιώσετε να ζωντανεύουν, να ενεργοποιούνται. Πείτε νοερά «ας συντονίσει το σύμπαν τα πόδια μου ώστε να μπορώ να βαδίζω στο μονοπάτι της ζωής μου με αυτοπεποίθηση». Πάρτε βαθιά εισπνοή και νιώστε την ενέργεια να μαζεύεται στους γοφούς σας. 

Νιώστε τη ζέστη να απλώνεται στην περιοχή της λεκάνης και πείτε νοερά «ας με οδηγεί αυτή η ενέργεια για να είμαι γειωμένη στη ζωή μου». Κατόπιν οραματιστείτε ότι εισπνέετε τη χρυσή φλόγα ενός κεριού, νιώστε τη ζεστασιά στο στομάχι και στην κοιλιά και πείτε νοερά «ας πλουτίσει αυτή η ενέργεια την καθημερινότητά μου ώστε να έχω την αυτοπεποίθηση και τη δύναμη να υλοποιήσω όσα επιθυμώ». 

Οραματιστείτε τώρα ότι εισπνέετε και εκπνέετε από την καρδιά. Κάθε νέα εισπνοή είναι συμβολική της νέας ζωής που επιθυμείτε, ή της νέας αγάπης που θέλετε να προσκαλέσετε στη ζωή σας. Πείτε μέσα σας «ας ανοίξει η καρδιά μου ώστε να δίνω και να παίρνω αγάπη χωρίς όρους».

Εισπνεύστε τώρα με την προσοχή στραμμένη στο λαιμό νιώστε τη ζεστασιά σ’ αυτή την περιοχή και πείτε «ας οδηγηθώ ώστε να εκφράζω την δική μου αλήθεια. Ας είναι τα λόγια μου αποτελεσματικά κι ας εκλαμβάνονται σύμφωνα με την πρόθεση που λέγονται, δίχως να παρερμηνεύονται». 

Τώρα εισέπνευσε στην περιοχή των ματιών νιώθοντας την ενέργεια να ζωντανεύει την εσωτερική όραση και πείτε «ας είναι ανοιχτά τα μάτια μου ώστε να βλέπω καθαρά όλες τις δυνατότητες που είναι ανοιχτές και διαθέσιμες για μένα».

Τέλος, εισπνεύσετε νιώθοντας την ενέργεια να φτάνει ως την κορυφή του κεφαλιού και πείτε μέσα σας «ας αναπτυχθεί η ικανότητά μου να νιώθω την σύνδεσή μου με την Πηγή των πάντων και ας καθοδηγηθώ για να είμαι ένα με όλα στη ζωή μου.» Ολοκληρώστε αυτή την άσκηση επίτευξης δίνοντας ευχαριστίες. 

Οι ευχές που πραγματοποιούνται είναι τελικά σαν βέλη. Όσο πιο δυνατό το χέρι που τεντώνει τη χορδή του τόξου τόσο πιο μακριά θα φτάσουν. Το τόξο είναι οι συμπαντικοί νόμοι. Το χέρι ο νους σας. Στείλτε τον στα πέρατα του σύμπαντος μαζί με τις ευχές σας.





Ιουλίας Πιτσούλη
Πηγή noosfera.gr

7 βήματα για να αλλάξεις το κάρμα σου.....!!!!!!!

Ένας από τους πιο σημαντικούς πνευματικούς νόμους είναι ο νόμος του κάρμα, και μπορεί κανείς εύκολα να τον αντιληφθεί αν κοιτάξει με ειλικρίνεια τη ζωή του αλλά και γύρω του. Όλα όσα ζούμε τώρα είναι αποτέλεσμα όσων κάναμε, σκεφτήκαμε, βιώσαμε στο παρελθόν. Πόσο εύκολο είναι να αναγνωρίσουμε τα λάθη μας και να απαλλαγούμε από τα καρμικά βάρη; 

Τι είναι το κάρμα: Το κάρμα είναι ο συμπαντικός νόμος της αιτίας και του αποτελέσματος. Δημιουργείται με την αιτία και βιώνεται με το αποτέλεσμα. Κάθε πράξη δημιουργεί μια μορφή ενέργειας. Αυτή η ενέργεια επιστρέφει σε εμάς ανάλογα με τη μορφή που της έχουμε δώσει. 

Π.χ., αν καλλιεργούμε σκέψεις μίσους και κακίας για μεγάλο χρονικό διάστημα, στην ουσία εκπέμπουμε αρνητικά κύματα τα οποία θα επιστρέψουν κάποια στιγμή σ’ εμάς. Αντίθετα, αν τρέφουμε θετικά, ανώτερα συναισθήματα, αυτά θα λάβουμε εν καιρώ. Το ίδιο βέβαια ισχύει και για τις πράξεις μας. 

Αν κάνουμε καλό, θα λάβουμε καλό. Αν κάνουμε κακό, θα λάβουμε κακό. Τόσο απλά! 

Αυτό που μας ξεγελά είναι ότι συνήθως το καλό ή το κακό επιστρέφουν όχι από εκεί που τα δώσαμε, αλλά από φαινομενικά άσχετη πηγή. Κάτι που επίσης προκαλεί σύγχυση είναι ότι συνήθως περνάει πολύς χρόνος για να γίνει αυτό, οπότε δεν συνδέουμε τα γεγονότα. 

Ίσως μάλιστα ο χρόνος που μεσολαβεί να είναι πολύ μεγαλύτερος απ’ ό,τι μπορούμε να φανταστούμε αν πρόκειται για κάρμα το οποίο ξεχρεώνουμε από μια προηγούμενη ζωή. Όμως δεν υπάρχει τυχαίο γεγονός, και ο νόμος του κάρμα το αποδεικνύει κάθε στιγμή. 

Οι σκέψεις, οι πράξεις και τα λόγια μας έχουν πάντα συνέπειες. Αυτές είναι που διαμορφώνουν τη συνέχεια της πορείας μας. Οι φράσεις «Ο,τι σπείρεις θα θερίσεις» και «Όλα εδώ πληρώνονται» περιγράφουν απόλυτα το νόμο του κάρμα. Κι αν δεν πληρωθούν όλα εδώ, σ’ αυτή τη ζωή, η ψυχή μας θα αναζητήσει ευκαιρίες για να ισορροπήσει το κάρμα της στις επόμενες ζωές. 

Τα περισσότερα προβλήματα στο παρόν έχουν να κάνουν με ενέργειες και αρνητικές πεποιθήσεις που έχουμε για καταστάσεις, γεγονότα και σχέσεις από το παρελθόν και από προηγούμενες ζωές. 

Πρέπει να αντιληφθούμε ότι θα θερίσουμε οπωσδήποτε τους καρπούς των σπόρων μας, δηλαδή των πράξεών μας, ανεξαρτήτως χρόνου, γιατί ως ανθρώπινες υπάρξεις δεν περιοριζόμαστε από το χρόνο. 

Το μόνο που περιορίζεται είναι η προσωπικότητά μας στον υλικό κόσμο. Τα αποτελέσματα μιας πράξης ακολουθούν τον άνθρωπο και μετά το θάνατο, στις επόμενες ενσαρκώσεις. 

Πώς λειτουργεί ο νόμος του κάρμα; Ο άνθρωπος δεν έχει ένα σώμα και ένα νου. Όταν πεθαίνει, μπορεί μεν να εγκαταλείπει το φυσικό σώμα του, αλλά παίρνει μαζί του τα υπόλοιπα, ενεργειακά σώματά του, στα οποία είναι καταγεγραμμένα συναισθήματα, σκέψεις και πράξεις του που θα ενεργοποιηθούν στις επόμενες ζωές του. 

Τα παραπάνω, θετικά και αρνητικά, θα τα βιώσει ξανά με σκοπό να αναπτυχθεί και να τελειοποιηθεί ως οντότητα. Τελικός προορισμός του είναι η φώτιση. 

Αυτό ισχύει βέβαια και για οτιδήποτε καλό μας συμβαίνει. Με το νόμο του κάρμα, μπορούμε να φτιάξουμε τη ζωή μας όπως εμείς θέλουμε, αρκεί να συνειδητοποιήσουμε ότι το μέλλον μας φτιάχνεται εξ ολοκλήρου από τις επιλογές που κάνουμε κάθε στιγμή. 

Στην πραγματικότητα, το κάρμα είναι η πηγή της ελευθερίας της ζωής. Μπορεί να απελευθερώσει τον άνθρωπο από τις παλιές του νοοτροπίες και από εσφαλμένες αντιλήψεις ώστε να ακολουθήσει μια νέα πορεία, αν το επιλέξει. 

Είναι δυνατόν να αλλάξει το κάρμα; Αυτό που ουσιαστικά θα πρέπει να μας απασχολεί είναι αν μπορούμε τελικά να μεταστρέψουμε τις αρνητικές επιρροές και το κάρμα από παλιές πράξεις και συμπεριφορές μας, κι αν μπορούμε, πώς. Η απάντηση είναι κατηγορηματική: Ναι! 

Και βέβαια μπορούμε, έχουμε τη δύναμη και την ικανότητα να αλλάξουμε την αρνητική τροπή των καταστάσεων που βιώνουμε τώρα λόγω του κάρμα, να αναδημιουργήσουμε το παρόν και να σχεδιάσουμε ένα ολοκαίνουργιο, υπέροχο μέλλον! Όπως εμείς οι ίδιοι «χαλάσαμε» την ενέργειά μας, εμείς οι ίδιοι θα πρέπει να τη «ξαναφτιάξουμε». 

Η απελευθέρωση από το κάρμα του παρελθόντος είναι μια απαραίτητη διαδικασία που πρέπει να γίνει συνειδητά για να κοπούν τα καρμικά δεσμά με πρόσωπα και καταστάσεις, ώστε να προχωρήσει κάποιος «καθαρός» από μπλοκαρίσματα προηγούμενων επιρροών. 

Η θετική πορεία ενός ατόμου μπορεί να επηρεάσει θετικά το περιβάλλον του, πάντα βέβαια υπό το πρίσμα του καρμικού νόμου, με την έννοια ότι ο καθένας μπορεί μεν να επηρεαστεί θετικά, αλλά πάντα σύμφωνα με την ελεύθερη βούλησή του και με το προσωπικό του κάρμα. 

Τιμωρία ή λύτρωση; Πολλές φορές λέμε για κάτι που συμβαίνει ότι είναι άδικο. Υπάρχουν άνθρωποι στους οποίους συμβαίνουν πραγματικά τραγικές καταστάσεις, όμως δεν μπορούμε να ξέρουμε γιατί κουβαλούν τόσο βαρύ κάρμα και τι έγινε στο παρελθόν ώστε να περνούν τώρα αυτές τις δοκιμασίες. 

Στην ουσία η αδικία είναι δικό μας δημιούργημα, ο ίδιος ο άνθρωπος καταστρέφει τον εαυτό του και το περιβάλλον του. Δεν υπάρχει αδικία από μόνη της. Υπάρχει μόνο μια συνεχόμενη δράση αιτιών και αποτελεσμάτων, τα οποία ενεργοποιούμε εμείς οι ίδιοι ανάλογα με τη θέλησή μας, καλή ή κακή. 

Ο νόμος του κάρμα δεν είναι τιμωρία, αλλά ένα μονοπάτι προς την αυτογνωσία, ενώ ταυτόχρονα μας δίνει την ευκαιρία να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι και να εξελιχτούμε ψυχικά. Αρκεί βέβαια να αναλάβουμε τις ευθύνες μας και να αποφασίσουμε να πάρουμε τη ζωή στα χέρια μας! Υπάρχουν μερικοί απλοί αλλά εξαιρετικά αποτελεσματικοί κανόνες, που, αν τους ακολουθήσουμε, μπορούμε πραγματικά να μετουσιώσουμε τα «λάθη» του παρελθόντος. 

Πώς να αλλάξουμε το κάρμα μας. Ενεργοποιώντας την εσωτερική μας δύναμη και αναλαμβάνοντας το κόστος των πράξεών μας. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να δεχόμαστε το ποσοστό ευθύνης που μας αναλογεί για οτιδήποτε μας συμβαίνει. Κάποιες φορές γνωρίζουμε πολύ καλά αυτό το ποσοστό, οπότε είναι εύκολο να το κάνουμε. 

Άλλες όμως πιθανόν να πιστεύουμε πως δεν φέρουμε καμία ευθύνη, κι εδώ ακριβώς είναι το θέμα. Όχι το φταίξιμο, αλλά η ευθύνη. Είναι δυο διαφορετικά πράγματα. Θα πρέπει να αποδεχτούμε ότι σε κάποιο επίπεδο έχουμε ευθύνη για ό,τι βιώνουμε, γιατί, αν δεν το κάνουμε και συνεχίσουμε να κατηγορούμε πάντα τους άλλους, στην πραγματικότητα τους παραχωρούμε τη δύναμή μας. 

Πώς λοιπόν θα αλλάξουμε τη ζωή μας αν οικειοθελώς τη «χαρίζουμε» στους άλλους; Αν μονίμως ασχολούμαστε με τα λάθη τους, αν συνεχώς τους κατηγορούμε, είναι εις βάρος μας, δεν υπάρχει περίπτωση να αλλάξουμε στο παραμικρό, ούτε να ανακουφίσουμε το κάρμα μας. Το θέμα είναι τι κάνουμε εμείς, όχι οι άλλοι! 

Βήμα 1 : Η ανάληψη της ευθύνης. Mπορείς να αναλάβεις την ευθύνη των πράξεών σου, ακόμα κι αν δεν μπορείς να καταλάβεις με ποιον τρόπο έχετε συμβάλει στη δημιουργία των καταστάσεων που αντιμετωπίζεις. Αποφάσισε να μετουσιώσεις τις συνέπειες της εσφαλμένης αντίδρασής σου ώστε να βελτιώσετε τη ζωή σου με τον καλύτερο τρόπο. 

Πες ευχαριστώ για τα μαθήματα που πήρες και διάλεξες να τα μετατρέψεις σε ευκαιρίες για την εξέλιξή σου. 

Πες νοερά: «Είμαι πρόθυμος/-η και ανοιχτός/-ή να αλλάξω οπτική, να ακούσω τις ανάγκες και την καθοδήγηση της ψυχής μου». 

Βήμα 2 : Η διαδικασία της συγχώρεσης. Τόσο το να συγχωρήσουμε όσο και το να ζητήσουμε συγνώμη κόβει κυριολεκτικά τα καρμικά δεσμά και μας απαλλάσσει από χιλιάδες τωρινά αλλά και μελλοντικά προβλήματα. Λένε ότι το να μη συγχωρείς κάποιον είναι σαν να πίνεις αργά ένα δηλητήριο, νομίζοντας πως θα πεθάνει. Αυτή είναι η ψευδαίσθηση της απροθυμίας για συγχώρεση! 

Συχνά το να συγχωρήσουμε είναι πιο δύσκολο από το να ζητήσουμε συγνώμη, και τα δυο όμως είναι απαραίτητα. Οι μόνοι που θα ωφεληθούν πραγματικά είμαστε εμείς. Ζήτησε λοιπόν, έστω και νοερά, συγχώρεση και συγχώρεσε κι εσύ, για να ελαφρύνεις σημαντικά το κάρμα σου και να βελτιώσεις την υγεία και τη ζωή σου. 

Πες νοερά: «Ζητώ συγνώμη (από το σύμπαν / τον Θεό / τη φύση / την ανώτερη δύναμη / τον εαυτό μου) για οτιδήποτε συνειδητά ή ασυνείδητα έκανα βάσει των όσων γνώριζα και βίωνα. Συγχωρώ τον εαυτό μου και επιλέγω να μην επαναλάβω ξανά τα ίδια λάθη. Συγχωρώ όλους αυτούς που με πλήγωσαν, τους βλέπω πλέον με συμπόνια και απελευθερώνω τον εαυτό μου από όλο το κάρμα ανάμεσά μας.» 

Βήμα 3 : Το μονοπάτι της αγάπης. Ο μόνος σίγουρος τρόπος για να μεταμορφώσουμε μια κατάσταση είναι να τη «γεμίσουμε» με αγάπη. Οτιδήποτε κοιτάζουμε, κάνουμε ή αγγίζουμε με αγάπη, δονείται διαφορετικά. Ακόμα και μια πέτρα θα αλλάξει! Δοκίμασε να «αγκαλιάσεις» με στοργή κάθε σου πρόβλημα, και θα ξαφνιαστείς από το αποτέλεσμα! 

Βήμα 4 : Ο δρόμος της προσφοράς. Κάθε φορά που προσφέρουμε κάτι, οπουδήποτε, δημιουργούμε θετικό κάρμα. Η προσφορά δεν είναι απαραίτητο να είναι υλική. Μπορεί να είναι μια καλή σκέψη, ένα αληθινό χαμόγελο, μια καλή κουβέντα. 

Βάλε στο πρόγραμμά σου κάθε πρωί που ξυπνάς την ακόλουθη ευχή-δήλωση και κάνε την πρώτη σκέψη της ημέρας: «Εύχομαι όλα τα ζωντανά πλάσματα της Γης να έχουν τέλεια υγεία, αφθονία και αγάπη!». Φαντάσου το για λίγο. Σκέψου όλοι να έκαναν κάθε πρωί την ίδια ευχή! 

Βήμα 5 : Συνειδητές επιλογές. Μην κάνεις σε κανέναν αυτό που δεν θέλεις να κάνουν σ’ εσάς! Ιδού η χρυσή οδός της ζωής. Η παρορμητική συμπεριφορά μπορεί να είναι καταστροφική για το κάρμα. Οι σκέψεις είναι το ίδιο δυνατές με τις πράξεις. 

Αν διαρκώς κατηγορείς και κρίνεις τους άλλους, ακόμα και σιωπηλά, τι είδους κάρμα πιστεύεις ότι δημιουργείς; Παρατήρησε τις σκέψεις σου πριν δράσεις. Σταμάτησε τις υπνωτισμένες και προβλέψιμες αντιδράσεις, άρχισε να σκέφτεσαι συνειδητά αν αυτό που πας να κάνεις θα ήθελες να το κάνουν σ’ εσένα, αν θα βλάψει κάποιον ή τον εαυτό σου, και επιλέξεις συνειδητά αν θα προχωρήσεις. 

Βήμα 6 : Η ισχυρή πίστη. Ο έκτος κανόνας για καλό κάρμα είναι η προσευχή και ο διαλογισμός, δυο πολύ σημαντικά στοιχεία για να αντιληφθούμε σε ποιους τομείς πρέπει να εργαστούμε ώστε να εξισορροπήσουμε το κάρμα μας. 

Να συνειδητοποιήσουμε ότι δεν είμαστε μόνοι, αλλά μέρος από το όλον, και ότι θα έχουμε αμέτρητη πνευματική υποστήριξη στο πλευρό μας αν αποφασίσουμε να χρησιμοποιήσουμε την πίστη μας. Υπάρχουν ορισμένες ενεργειακές τεχνικές όπως η θεραπεία πνευματικής ανταπόκρισης, η οποία βοηθάει στην απελευθέρωση από μοτίβα και προγραμματισμό προηγούμενων ζωών. 

Βήμα 7 : Τα συναισθήματα. Το πώς νιώθουμε κάθε στιγμή αποτυπώνεται στο ενεργειακό μας σώμα και μεταφέρεται με το πέρασμα των αιώνων στη ψυχή μας. Ακόμα κι αν στην επιφάνεια δείχνουμε αδιάφοροι ή ψυχροί, το υποσυνείδητό μας αποτυπώνει τα τραύματα και τις πληγές που δημιουργούμε μέσα μας. Έτσι, λοιπόν, είναι απαραίτητο να κάνουμε πράγματα με τα οποία νιώθουμε καλά. 

Κυρίως, όμως, θετικές σκέψεις. Μια διαφορετική οπτική, μια νέα απόφαση μπορεί να αλλάξει εκπληκτικά παρελθόν, παρόν και μέλλον, να εξαγνίσει, και να κάψει το αρνητικό κάρμα. Αναζήτησε οτιδήποτε σε κάνει να νιώθεις καλά και κάν’ το. Όσο περισσότερο νιώθεις υπέροχα τόσο θετικότερο κάρμα φτιάχνεις.

Μπορούμε να ξαναγράψουμε την ιστορία μας κάθε στιγμή. Έχουμε τη δύναμη να αλλάξουμε το κάρμα μας με συμπόνια, προσφορά, συγχώρεση, εμπιστοσύνη, αγάπη. Εμπιστοσύνη στην ανώτερη νοημοσύνη του δημιουργού που υπάρχει μέσα μας. 





Από τη Λιάννα Τελειώνη 

Το δέντρο των προβλημάτων....!!!!!!!


Μόλις είχε τελειώσει μια δύσκολη μέρα για τον ξυλουργό που είχαμε προσλάβει για της ανακαίνιση ενός παλιού σπιτιού στο χωριό. Όλα του είχαν πάει στραβά εκείνη την ημέρα. 

Το πρωί είχε μείνει από μπαταρία το αυτοκίνητο του οπότε καθυστέρησε να έρθει, στη συνέχεια χάλασε το ηλεκτρικό πριόνι, και στο τέλος της ημέρας διαπίστωσε ότι είχε ξεφουσκώσει το λάστιχο του αυτοκινήτου. Προσφέρθηκα να τον πάω σπίτι του.

Σε όλη τη διάρκεια του δρόμου, ήταν σιωπηλός. Όταν φτάσαμε στο σπίτι του, με προσκάλεσε να τον συνοδέψω για να με γνωρίσει στην οικογένεια του. Καθώς περπατούσαμε προς την είσοδο του σπιτιού, σταμάτησε για λίγα λεπτά μπροστά από ένα μικρό δέντρο, αγγίζοντας στο τέλος τις άκρες των κλαδιών με τα δύο του χέρια.

Μεμιάς, η διάθεση του άλλαξε. Μπήκε στο σπίτι χαμογελαστός, τον υποδέχθηκαν η γυναίκα και τα παιδιά του, τους φίλησε και τους αγκάλιασε με θέρμη.

Βγήκαμε στο μπαλκόνι να πιούμε ένα ποτό. Μην μπορώντας να συγκρατήσω την περιέργεια μου, τον ρώτησα γιατί είχε σταματήσει μπροστά από το δέντρο.

- Αχ, αυτό είναι το δέντρο των προβλημάτων μου, απάντησε. Ξέρω ότι δεν μπορώ να αποφεύγω τις στεναχώριες στη δουλειά μου. Όμως είναι δικές μου έννοιες, όχι της γυναίκας μου ούτε των παιδιών μου.

Μόλις επιστρέφω σπίτι, κρεμάω τα προβλήματα μου στα κλαδιά αυτού του δέντρου. Το επόμενο πρωί, πριν ξεκινήσω για τη δουλειά μου, τα ξαναμαζεύω.

Όμως συμβαίνει κάτι περίεργο. Το πρωί όταν βγαίνω και τα ψάχνω, κάποια από τα προβλήματα έχουν εξαφανιστεί, ενώ κάποια άλλα μου φαίνονται αρκετά ελαφρύτερα σε σχέση με το προηγούμενο βράδυ.....





by Αντικλείδι , http://antikleidi.com

Παρασκευή, 5 Φεβρουαρίου 2016

Άσε το χάος να σε οδηγήσει.....!!!!!!!

Είναι αυτό το παράξενο συναίσθημα που σου σφίγγει το στομάχι, όπως όταν κολυμπάς αρκετή ώρα και νιώθεις την ανάγκη τα πόδια σου να αγγίξουν κάτι στέρεο αλλά το νερό είναι βαθύτερο απ’ το ύψος σου. Πίστεψε με, δεν υπάρχει τίποτα σταθερό εκεί έξω για να κρατηθείς…

Εάν είχαμε δυνατότητα επιλογής ανάμεσα σε μια ζωή τάξης και αρμονίας ή μια ζωή χάους και αταξίας τι θα επιλέγαμε; Για τους περισσότερους από εμάς η επιλογή θα ήταν εύκολη. Θα ακολουθούσαμε το μονοπάτι της προβλεψιμότητας και της τάξης. 

 Όμως στον πραγματικό κόσμο τα πράγματα δεν είναι ποτέ έτσι. Οι ξαφνικές κι απρόβλεπτες αλλαγές της ζωής θα μας αργά ή γρήγορα φέρνουν αντιμέτωπους με το χάος, με τη μορφή του θανάτου, της αρρώστιας, της οικονομικής κρίσης, της απώλειας εργασίας κ.λ.π. 

Όλα αυτά τα γεγονότα αυτά μπορούν να μας πανικοβάλλουν ή να μας εξοργίσουν τόσο ώστε να καταριόμαστε το βαρύ μας πεπρωμένο αλλά αν κατανοήσουμε ότι το χάος μπορεί να γίνει η απαρχή της γέννησης ενός νέου κόσμου και αν μάθουμε την τέχνη να προχωρούμε μαζί με τα συμβάντα αντί να προσπαθούμε να τρέξουμε μακριά από αυτά, η ανταμοιβή θα είναι μεγάλη. 

Μέσα από τα δυσβάσταχτα συμβάντα, μέσα από το χάος, μας δίνεται μια μεγάλη ευκαιρία για προσωπική μεταμόρφωση και αναγέννηση.

«Σε κάθε χάος υπάρχει ένα σύμπαν, σε κάθε αταξία μια μυστική τάξη» - Καρλ Γιουνγκ

Το Χάος δεν είναι κάτι μονοσήμαντο, αλλά είναι ταυτοχρόνως θάνατος και γέννηση, καταστροφή και δημιουργία. Θάνατος και καταστροφή του παλιού, του στάσιμου, του χιλιοειπωμένου, αυτού που δεν οδηγεί πουθενά. Γέννηση και δημιουργία μιας τάξης ανώτερης από αυτήν που προϋπήρχε του χάους. Πως θα φτάσουμε λοιπόν σ’ αυτή την γέννηση; Ας αφήσουμε το χάος να βάλει τάξη…

1. Ηρέμησε
Τέτοιες καταστάσεις ή δυσάρεστα συμβάντα όπως τα παραπάνω που περιγράψαμε απαιτούν άμεση δράση ή την συνεχή αναζήτηση μιας λύσης. Οι περισσότεροι από εμάς δυστυχώς επειδή δεν έχουμε τη δύναμη να αποταυτιστούμε από την κατάσταση είτε εξοργιζόμαστε, είτε πέφτουμε σε κατάθλιψη και χάνουμε τον εαυτό μας μέσα στο συμβάν.

Έτσι, γίνεται πολύ δύσκολο να πάμε βαθύτερα ώστε να διαγνώσουμε τη φύση του προβλήματος, καθώς ο νους μας αδυνατεί να σκεφτεί καθαρά. Σε τέτοιες καταστάσεις λοιπόν όπου ο άνθρωπος είναι προδιατεθειμένος να σκέφτεται αρνητικά, ας προσπαθήσουμε να μη φορτώνουμε το νου μας με πολλές περιττές σκέψεις, χωρίς βέβαια να πιέζουμε ιδιαίτερα τον εαυτό μας (γιατί έτσι θα φέρουμε το αντίθετο αποτέλεσμα). Πως θα το πετύχουμε αυτό; 

Ας προσπαθήσουμε να κάνουμε οτιδήποτε μας αρέσει : έναν περίπατο στη φύση, μια βόλτα με έναν φίλο για καφεδάκι, ζωγραφική, μουσική, ανάγνωση ενός καλού βιβλίου, ή διαλογισμό. Γενικά ας προσπαθήσουμε περισσότερο να είμαστε παρά να κάνουμε πράγματα.

2. Αγκάλιασε το. Μην το πολεμάς
Αγκαλιάστε το χάος και αναλάβετε πλήρως την ευθύνη της ύπαρξής του στη ζωή σας. Όπως αναφέραμε παραπάνω, το χάος απαιτεί δράση και μπορεί να μας μεταμορφώσει. Αυτό μπορεί να συμβεί μονάχα αν αποδεχτούμε την κατάσταση όπως ακριβώς είναι. Τότε μόνον δίνουμε τη δυνατότητα στο μυαλό μας να καθαρίσει και να σχεδιάσει νέες διεξόδους από το χάος. 

Είτε μας αρέσει, είτε όχι, το χάος μας αναγκάζει να κάνουμε τολμηρές επιλογές και να προσχωρήσουμε με γενναία βήματα μπροστά στη ζωή. Με αυτόν τον τρόπο θα αλλάξουμε και θα μεταμορφωθούμε. Με αυτόν τον τρόπο θα ανακαλύψουμε νέες πτυχές του εαυτού μας και θα εξελιχτούμε σαν άνθρωποι.

3. Ας το να σε βοηθήσει να αγαπήσεις τον εαυτό σου
Μόλις αναπτύξουμε το απαραίτητο θάρρος για να αποδεχτούμε το χάος στη ζωή μας, ο εγωκεντρισμός μας υποχωρεί σημαντικά. Καταλαβαίνουμε ότι δεν έχουμε εμείς τον έλεγχο της ζωής μας αλλά μια δύναμη πολύ υπέρτερη της δικής μας ασημαντότητας. 

Σ’ αυτό το στάδιο, αρχίζουμε να νοιώθουμε περισσότερο συνδεδεμένοι με την αληθινή μας φύση, με την ψυχή μας. Νοιώθουμε την καρδιά αλλά και το μυαλό μας να επεκτείνονται πέρα από τα στενά, τα καθορισμένα τους όρια. Αν αφεθούμε και απολαύσουμε αυτή τη διαδικασία μας δίνεται η δυνατότητα να ξαναερωτευθούμε τον εαυτό μας. Αρχίζουμε να αντιλαμβανόμαστε την χαοτική διαφορά ανάμεσα στην αυτοαγάπη και τον ναρκισσισμό. 

Καταλαβαίνουμε πλέον ότι δεν αγαπάμε τον εαυτό μας όταν του υψώνουμε το δάχτυλο κατακρίνοντας τον συνέχεια, όταν δεν μοιραζόμαστε τα ταλέντα μας εξαιτίας του φόβου ότι δεν είμαστε αρκετά καλοί, όταν ψαλιδίζουμε τα φτερά μας για να μην πετάξουμε ελεύθερα, όταν νιώθουμε ότι ο θρόνος της ζωής δεν μας αξίζει...

4. Άνοιξε νέους ορίζοντες: εσωτερικά και εξωτερικά
Το χάος αφαιρεί ένα-ένα όλα τα περιοριστικά φράγματα, εσωτερικά και εξωτερικά, που έχει δημιουργήσει ο νους μας και μας εμποδίζουν να προχωρήσουμε. Αργά αλλά σταθερά νοιώθουμε τον εαυτό μας να πλημμυρίζει από ατέλειωτη ενέργεια και θετικότητα. 

Γινόμαστε ικανοί να διακρίνουμε αυτό που ωφελεί και εξελίσσει την ψυχή μας από αυτό που καθυστερεί την εξέλιξή της ή την οπισθοδρομεί. Μόλις αγγίξουμε την εμπειρία του χάους και καταφέρουμε να την αποδεχτούμε, μας δίνεται η δυνατότητα να αρχίσουμε να απολαμβάνουμε τη γαλήνη που ακολουθεί. Κατανοούμε τον εαυτό μας μέσα στο πλαίσιο του σύμπαντος και χαιρόμαστε την ύπαρξή μας χωρίς όρους πλέον.

5. Κι αυτό θα περάσει…
Όταν λοιπόν το χάος μας χτυπήσει την πόρτα ας το αγκαλιάσουμε, ας δουλέψουμε μαζί του, ας το βάλουμε στο προσκέφαλό σας και ας το αφήσουμε να μας μεταμορφώσει. Κι ας έχουμε στο νου μας κι εκείνη τη μαγική φράση του σοφού: «Κι αυτό θα περάσει». 

Όταν βρισκόμαστε στη μέση της αβεβαιότητας και του χάους στην προσωπική μας ζωή ή την εργασία μας, είναι δύσκολο να δούμε καθαρά τι μας συμβαίνει και να αξιολογήσουμε την κατάσταση αλλά τις περισσότερες φορές τα πράγματα δεν είναι τόσο άσχημα όσο νομίζουμε αρχικά. 

Πίσω από κάθε εμπειρία, τελικά, πάντα κρύβεται ένα σημαντικό μάθημα και αν φτάσουμε σ’ αυτή την βαθύτατη κατανόηση και στάση ζωής, τίποτα πλέον δε θα μπορεί να διαταράξει την εσωτερική μας γαλήνη.

«Πρέπει να έχει κανείς χάος μέσα του για να μπορέσει να γεννήσει ένα αστέρι που χορεύει.»
Φρειδερίκος Νίτσε

Συνοδοιπόροι είμαστε με τον ίδιο προορισμό…





Σε ψάχνει το Νόημα της Ζωής….!!!!!!

…και δεν σε βρίσκει. Κρύβεσαι ή μήπως άλλαξες διεύθυνση και παρέλειψες να το δηλώσεις;

Με βεβαιότητα σου το αναφέρω, ότι ποτέ δεν γνωρίζεις εξαρχής για ποιο λόγο βρίσκεσαι στη ζωή και τι σου επιφυλάσσει ο χρόνος. Τι θα άφηνες αλήθεια πίσω σου αν γνώριζες ότι σήμερα διανύεις την τελευταία σου ημέρα; Ποια θα ήθελες να είναι η κληρονομιά σου;

Στόχος μου είναι να σ’ ενθαρρύνω να βρεις τη σημασία της ζωής σου, το γιατί βρίσκεσαι εδώ τώρα και πως θα ήθελες να είσαι στη συνέχεια.

Είχες την τύχη να γνωρίσεις τον Randy Pausch, βραβευμένο καθηγητή της Επιστήμης των Υπολογιστών στο Carnegie Mellon; Έγινε γνωστός στο ευρύ κοινό από τις διαλέξεις που έχει δώσει σε Πανεπιστήμια κι εκπομπές, καθώς και για το βιβλίο του Τελευταία Διάλεξη, το οποίο βρίσκεται στη λίστα των μπεστ σέλερ των Νew Υork Τimes, μεταφρασμένο σε 35 γλώσσες. Πρόκειται για την πνευματική κληρονομιά προς τη σύζυγό του Τζέι και στα τρία τους παιδιά Κλόε, Ντίλαν, Λόγκαν που ήταν αντιστοίχως δεκαοκτώ μηνών, έξι και τριών ετών, όταν απεβίωσε.

Αν δεν είχες την ευκαιρία να τον ακούσεις ή να διαβάσεις το έργο του μέχρι πρότινος, μην το αναβάλλεις. Στις εκπαιδεύσεις όλων των βαθμίδων που υλοποιώ, προτείνω την ομιλία του ανεπιφύλακτα, καθώς αποτελεί μάθημα ζωής, έναν τρόπο να ζεις και να ολοκληρώνεις την ανθρώπινη αποστολή σου με συνέπεια, πρωτίστως στον εαυτό σου.

Γνωρίζοντας αυτόν τον άνθρωπο μέσω του έργου του, δύο ερωτήματα γεννώνται ευθύς αμέσως:

Έχεις back up στη ζωή σου; …μην ξαφνιάζεσαι, όπως αυτό που έχουν οι υπολογιστές! Και….

Έχεις ζήσει μία γεμάτη ζωή;

Θα σου το κάνω ακόμη πιο παραστατικό. Ξυπνάς μία ωραία πρωία και σε περιμένει η πιο δύσκολη δοκιμασία που σου επιφύλασσε ποτέ η πορεία σου και σε καλεί σε αναμέτρηση. Αμφίρροπο το αποτέλεσμα, εννοείται πως δεν γνωρίζεις την εξέλιξη. Η απόλυτη σύγκρουση και πέφτεις στο κενό… χάνεσαι στην πτώση και το αλεξίπτωτο δεν ανοίγει… πού σταματάς και πώς προσγειώνεσαι; Στο μηδέν. 

Πιο κάτω, δεν πάει. Και κει διαπιστώνεις ότι τα χάνεις όλα, μα όλα όμως. Ό,τι θεωρούσες περιουσία σου, δεν μετρά, τα δεδομένα σου είναι ανύπαρκτα… πώς παίρνεις ξανά φόρα να σηκωθείς; Πώς παίρνουν ξανά μπροστά οι μηχανές; Προς ποια κατεύθυνση; Με τι “καύσιμα”;

Αν γνωρίζεις το νόημα της δικής σου διαδρομής, πώς θα ήταν αν ακολουθούσες άλλες επιλογές; Οι έννοιες “επιτυχία” και “αποτυχία” είναι σχετικές στη ζωή. 

Στο ζωικό βασίλειο, όταν οι πιγκουίνοι ετοιμάζονται να πέσουν σε νερά όπου μπορεί να παραμονεύουν αρπακτικά, κάποιος θα θυσιαστεί, ο πρώτος, ο τελευταίος ή όποιος βρίσκεται πιο κοντά στον δράστη – τιμωρό(;), θα πληρώσει το τίμημα για τους υπόλοιπους.

Πιστεύω πως τώρα, περισσότερο από ποτέ, οφείλουμε να κοιτάξουμε μέσα μας παρά γύρω μας, το τι είναι πραγματικά αυτό που μπορούμε να κάνουμε, που θα δώσει αξία και νόημα στη ζωή μας, που θα μας επιτρέψει να κάνουμε επιλογές ενεργοποιώντας όλες μας τις δυνάμεις… κάτι που στην πλειοψηφία των ανθρώπων δεν αποκαλύπτεται σχεδόν ποτέ.

Κι εν μέρει πιστεύω ακράδαντα στο ότι είναι βασικό να γνωρίζεις το πώς κυλά η ζωή σου, τι σου χαρίστηκε και τι όχι, αλλά και τι είναι αυτό που της δίνει πραγματικά νόημα και σκοπό. Αν δεν το γνωρίζεις ήδη, σε προτρέπω να αρχίσεις να δουλεύεις πάνω σε αυτό. 

Αν δεν μπορείς να το κάνεις μονομιάς, κατέβαλε τη λιγότερη δυνατή προσπάθεια, απλά μη σταματήσεις με την πρώτη δυσκολία. Αναρωτήσου. Ποιό είναι το έργο ζωής που οφείλεις να επιτελέσεις για σένα και την κοινωνία;

Κι αν δεν γνωρίζεις τι είναι αυτό που έχεις επιλέξει να κάνεις, αν δεν γνωρίζεις το λόγο για τον οποίο βρίσκεσαι σ’ αυτή τη ζωή, σε προτρέπω να ανακαλύψεις τι είναι αυτό που πραγματικά δίνει νόημα σ’ εσένα. 

Κάθε ανακάλυψη σε τοποθετεί σε θέση ισχύος. Αν πηγαίνεις στη δουλειά σου που σιχαίνεσαι, στερείσαι έμπνευσης στο μέρος που ζεις κι εργάζεσαι, αρρωσταίνεις και μόνο στην ιδέα να συναναστρέφεσαι με συγκεκριμένους ανθρώπους, ήρθε η ώρα να αναρωτηθείς γιατί σου συμβαίνει αυτό. 

Μία υπόθεση κάνω… Όταν πηγαίνεις σε μία εργασία απλά για βιοποριστικούς λόγους και γνωρίζεις από πριν το πόσο μακριά θα μπορούσες να φτάσεις, μπορείς να αντιληφθείς το πόσο εύθραυστο είναι το τοπίο σου. Το να είσαι κάπου που δε θεωρείς ότι σου ταιριάζει, σου τσακίζει την αυτοπεποίθηση, όσο με το να είσαι κάπου που δεν εκτιμούν την αξία σου.

Έτσι λοιπόν πιστεύω ότι σου αξίζει να βρεις το νόημα της δικής σου ζωής, τι είσαι προορισμένος να κάνεις. Να επιλέξεις με συνέπεια και θάρρος, παρά το τίμημα που σου αναλογεί.

Το ζήτημα της υλοποίησης των ονείρων σου είναι συνυφασμένο με την έννοια του περιορισμένου χρόνου και άρα και της υπερπήδησης των εμποδίων της σκληρής καθημερινότητας. Μην ξεχνάς ότι τα μεγαλύτερα εμπόδια τα βάζουμε εμείς στους εαυτούς μας, τα εσωτερικά εμπόδια επομένως. Ποιο είναι το επιμύθιο; Οι τοίχοι υπάρχουν για να σταματούν όσους δεν θέλουν κάτι αρκετά.

Και κάπου εκεί ο θάνατος, να ενεδρεύει πίσω από τις ανθρώπινες ματαιότητες. Εκείνο που σου επιτρέπει ίσως να ζήσεις ελεύθερος είναι ότι δεν γνωρίζεις ακριβώς το πότε θα φύγεις από αυτή τη ζωή. Ο χρόνος είναι ακόμη δικός σου. 

Κι όταν έρθει το πλήρωμα του χρόνου, φτάνοντας στο τέλος της διαδρομής σου, είναι τότε που θα σε επισκεφθούν τα τελώνια… τα απομεινάρια των ονείρων σου, των σκέψεων που έκανες, των ικανοτήτων που απέκτησες καθ’ οδόν, των ταλέντων που σου δόθηκαν απλόχερα από την ίδια σου τη ζωή. 

Κι αν εσύ για κάποιους λόγους, δεν κυνήγησες ποτέ αυτά τα όνειρα, δεν ήσουν συνεπής στις σκέψεις και τις ιδέες που είχες, δεν αξιοποίησες τα δώρα που σου δόθηκαν… όλα αυτά που άφησες να σου γλιστρήσουν… θα σε κοιτάξουν, λίγο πριν το τέλος, διαπεραστικά και έντονα, απευθύνοντάς σου το λόγο για τελευταία φορά: “Ήρθαμε σε σένα… μόνο εσύ μπορούσες να μας χαρίσεις ζωή και τώρα πεθαίνουμε μαζί σου, για πάντα”.

Και το ερώτημα – κλειστό στη διατύπωσή του -, περιμένει τη δική σου απάντηση:

Αν υποθέσουμε ότι σήμερα είναι η τελευταία σου μέρα: Ζεις μια Ζωή Γεμάτη;
Ναι ( )

Όχι ( )

Ίσως ( )

ΥΓ. Όπως και να σημειώνεις την απάντησή σου, με (x) ή (v), μην περιμένεις να βρεις ζωή χωρίς να “ματώσεις” στη μετωπική...
            Συνοδοιπόροι είμαστε με τον ίδιο προορισμό…






της Δρ. Κουτσοσίμου Μένης
Ψυχολόγου – Σύμβουλου Ψυχικής Υγείας