Παρασκευή, 26 Μαΐου 2017

Το Θαύμα είσαι Εσύ...!!!!

ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΕΙΣΑΙ ΕΣΥ
Αλήθεια,πόσες φορές,πόσες ζωές,πόσα χρόνια,πόσες στιγμές,κοίταξες τα χέρια σου που κρατούν τους ανθούς της ζωής σου; Χέρια που έγιναν κλαδιά κι έδωσαν ανθούς;

Χέρια που για αιώνες, χρόνια,στιγμές, αναμόχλευαν, όργωναν,κι αφράτευαν το χωράφι της ψυχής για να δεχτεί κάθε στιγμή κι έναν καινούργιο σπόρο;

Αλήθεια,πόσες φορές το δάκρυ της θλίψης,του πόνου,του φόβου,της ανημποριάς………έτρεξε κι έγινε ρυάκι,για να ποτίσει,να δροσίσει το ζεστό και μαλακό χώμα της ψυχής σου;

Αλήθεια,πόσες φορές έσκυψες και κοίταξες βαθιά μέσα σου να δεις την ατέρμονη πάλη που γίνεται για να αναδυθεί μέσα από το παλιό,μέσα από το σκοτάδι η αγνή δύναμη της καινούργιας ζωής;

Αλήθεια,πόσες φορές έσκυψες ταπεινά και σιγά-σιγά,απαλά κι ανώδυνα σαν ένα βοτάνι πικρό ξερίζωσες τον θυμό,την θλίψη,την αμφιβολία,τον περιορισμό……..;

Αλήθεια, πόσες φορές φύσηξαν με ορμή και μανία οι αέρηδες του νου σου για να σπάσουν και να ισοπεδώσουν ότι εύθραστο και τρυφερό φρόντιζαν,μεγάλωναν και προστάτευαν τα χέρια σου;

Αλήθεια, πόσες φορές είδες τη λάμψη του δικού σου ήλιου που σε προσκαλούσε να λάμψεις,να υψωθείς,να νικήσεις την βαρύτητα και να φτάσεις σε αυτόν;Να γίνεις ήλιος,φως,ζωή;

ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΟΣΕΣ ΦΟΡΕΣ;

Κι έτσι σιγά-σιγά, βήμα-βήμα,χωρίς να θυμάσαι πόσες αιώνιες στιγμές χρειάστηκαν… τα χέρια σου να γίνουν κλαδιά και τ’ακροδάχτυλα σου γέμισαν ανθούς.

Οι ανθοί της δικής σου ψυχής,της δικής σου ζωής.

Αυτό είναι το θαύμα

Ένα θαύμα που κρατάς στα πολύτιμα και ιερά σου χέρια.

Ένα θαύμα που είσαι εσύ.

Γιατί το θαύμα δεν είναι κάπου αλλού μακριά από εσένα.




ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΕΙΣΑΙ ΕΣΥ
Γράφει η Ζωή Φωτάκη 

Η δεύτερη ζωή που δεν έζησα, Η αλάνθαστη ζωή...!!!!

Ο μόνος άνθρωπος που δεν κάνει λάθη είναι εκείνος που δεν κάνει τίποτα» ΤΗ. Roosevelt

Θα’ πρεπε να ζούμε δυο ζωές. Η μία δεν φτάνει.

Η πρώτη θα’ πρεπε να ήταν η πρόβα, η δοκιμή. Θα τη ζούσαμε και θα σημειώναμε τα λάθη μας και τα σωστά μας.

Θα σημειώναμε: «Μη σκας για το γα**μένο διαγώνισμα στη γλώσσα. Διάβασε ποίηση.»

Θα σημειώναμε: «Φίλησε την, τώρα! Φίλησε την, ανόητε, τι κοιτάς;»

Θα σημειώναμε: «Ταξίδεψε τώρα που είσαι δεκαοκτώ.»

Θα σημειώναμε: «Μην μένεις άλλο σ’ αυτή τη δουλειά. Σε τρώει.»

Θα σημειώναμε: «Μην μένεις άλλο σ’ αυτή τη σχέση. Σε τρώει.»

Θα σημειώναμε: «Κάνε νήμα.»

Θα σημειώναμε: «Διάλεξε να σπουδάσεις κάτι που αγαπάς. Θα το κάνεις για ολόκληρη τη ζωή σου.»

Θα σημειώναμε: «Ναι, ωραία η τέχνη σου, αλλά θα χρειαστείς χρήματα και χρόνο για να συνεχίσεις να την κάνεις.»

Θα σημειώναμε: «Παίξε με το παιδί σου σήμερα. Του υποσχέθηκες μια έκρηξη ηφαιστείου.»

Θα σημειώναμε: «Πήγαινε να δεις τη μάνα σου. Μην της κρατάς κακία. Πόσο καιρό ακόμα θα την έχεις;»

Θα σημειώναμε: «Βγες έξω. Είναι μια υπέροχη ηλιόλουστη μέρα.»

Θα κρατούσαμε σημειώσεις για όλα τα λάθη μας, για ό,τι πρέπει ν’ αποφύγουμε κι ό,τι πρέπει να προσέξουμε. Μετά θα ζούσαμε τη δεύτερη ζωή, την κανονική, έχοντας επίγνωση της πρώτης.

Μια αλάνθαστη ζωή.

Το λέω στην Νέλλη. Εκείνη γελάει.

«Πάλι τα ίδια θα κάναμε», μου λέει.

Την κοιτάω και θυμάμαι όσα έχουμε ζήσει. Σίγουρα. Σίγουρα πάλι τα ίδια θα έκανα. Αρκεί να ζούσα εκείνο το πρώτο φιλί, στο λιμάνι, με το νυχτερινό πλοίο να φεύγει σαν θηρίο.

Είμαστε τα λάθη μας και τα πάθη μας.

Δεν υπάρχει τελειότητα, όπως δεν υπάρχει κάποιο βαθύτερο νόημα. Το νόημα είναι η ζωή.

Όλοι εκείνοι οι εαυτοί μας είναι θαμμένοι μέσα μας. Το βρέφος, το παιδί, ο έφηβος, ο νέος, ο όχι και τόσο νέος όσο θα’ θελε να είναι, ο μεσήλικας και συνεχίζεται.
Κοιτιέμαι στον καθρέφτη.

Ποιος είναι αυτός ο αξύριστος που με κοιτάει; Κάποιον μου θυμίζει, κάποιον που έχω δει σε χιλιάδες καθρέφτες. Ήταν διαφορετικός κάθε φορά.

Του χαμογελώ του ψεύτη. Οι ρυτίδες πάνω απ’ το μέτωπο βαθαίνουν. Τις θυμάμαι από παλιά αυτές τις ρυτίδες. Τα μάτια κουρασμένα. Αλλά δεν άλλαξαν χρώμα.

Κρίση μέσης ηλικίας, στο κατώφλι των σαράντα; Δεν νομίζω, πάντα τέτοιες κρίσεις περνούσα, από παιδί.

Το ευφημίζω, το αποκαλώ Υψηλό Δείκτη Υπαρξιακής Νοημοσύνης. Όλοι τα καταφέρνουμε καλά σε κάτι.

Κάθομαι στην απέναντι καρέκλα, με γυρισμένη την πλάτη στον εαυτό μου, να κοιτάζω έξω.

Είναι μια όμορφη μέρα, άλλη μια ηλιόλουστη μέρα του χειμώνα.

Τι κρίμα να είναι τόσο μικρή η ζωή.

Προλαβαίνουμε να κάνουμε τόσο λίγα λάθη.




Φτιάξτε εύκολα & γρήγορα Λάδι Κανέλας & Σβήστε Ρυτίδες - Γραμμές Έκφρασης...!!!!!

Όλες γνωρίζουμε πως τα χρόνια περνούν και αποτυπώνονται στο πρόσωπο μας.

Αυτό που ίσως δεν ξέρατε, είναι ότι πέρα από τις ακριβές κρέμες του εμπορίου, μπορείτε να βοηθήσετε το δέρμα σας στη μάχη της αντιγήρανσης, κάνοντας μια απλή θεραπεία με ένα θαυματουργό αρωματικό λάδι κανέλας.

Πως θα φτιάξετε το λάδι κανέλας: Γεμίστε ένα γυάλινο βάζο των 100 ml με ράβδους κανέλας. Καλύψτε τους ράβδους μέχρι πάνω με λάδι ελιάς. Βάλτε και αφήστε το βάζο στον ήλιο για 3 εβδομάδες.

Η κανέλα θα αποδεσμεύσει τα δραστικά συστατικά της στο λάδι ελιάς και έτσι θα έχετε ένα θαυματουργό λάδι εύκολα και οικονομικά. Δεν χρειάζεται να βγάλετε τις ράβδους κανέλας από το μπουκάλι. Όσο μένουν μέσα τόσο το λάδι σας θα γίνεται πιο δυνατό.

Τρόπος εφαρμογής : Κάθε δύο μέρες απλώστε μια ποσότητα από το λάδι στο πρόσωπο και τον λαιμό σας δημιουργώντας μια λεπτή στρώση και δίνοντας ιδιαίτερη σημασία στα σημεία που έχουν ρυτίδες και τις γραμμές έκφρασης. Καλό θα ήταν να προτιμήσετε να κάνετε τη θεραπεία το βράδυ.

Σημείωση : Πριν χρησιμοποιήσουμε το λάδι κανέλας το αραιώνουμε με κάποιο άλλο λάδι όπως αραβοσιτέλαιο, σησαμέλαιο, baby oil, ότι έχουμε σε ποσότητες 5 σταγόνες λάδι κανέλας με 7 κουταλιές άλλου λαδιού. Δεν το χρησιμοποιούν όσοι είναι αλλεργικοί στην κανέλα.




Αυτό που υπάρχει στο μυαλό, έχει τη δύναμη να σε αρρωστήσει.....!!!!!!!

Γνωρίζουμε πως η λειτουργία του υπολογιστή μας εξαρτάται από τις δυνατότητες του σκληρού του δίσκου, που είναι το κομμάτι όπου αποθηκεύονται τα πάντα. Ακόμα κι αν διαγράψουμε ένα αρχείο, ένας εξειδικευμένος προγραμματιστής με τα σωστά μηχανήματα και τη σωστή γνώση μπορεί να το ανασύρει. Μέσα στον ανθρώπινο υπολογιστή οτιδήποτε μας συμβαίνει καταγράφεται με τη μορφή αναμνήσεων.

Ακόμα κι αν δεν το θυμόμαστε συνειδητά, ακόμα κι αν δεν έπεσε στην αντίληψή μας όταν συνέβη επειδή η προσοχή μας ήταν στραμμένη αλλού, παρ’όλα αυτά καταγράφεται. Υπάρχουν καταγεγραμμένες περιπτώσεις ανθρώπων που κάτω απ’ την επήρεια της ύπνωσης ή κατά τη διάρκεια εγχείρησης του εγκεφάλου, όπου ερεθίστηκαν συγκεκριμένα τμήματα, θυμήθηκαν γεγονότα που συνέβησαν όταν ακόμα βρίσκονταν στη μήτρα. 

Από όλες αυτές τις αναμνήσεις το 90% βρίσκονται στο ασυνείδητο ή υποσυνείδητο, πράγμα που σημαίνει ότι είναι πολύ δύσκολο, αν όχι αδύνατον να τις θυμηθούμε. 

Το γεγονός ότι οι αναμνήσεις μας επηρεάζουν άμεσα την υγεία, αποτελεί τη βάση της ψυχολογίας για περισσότερο από εκατό χρόνια. Αυτή η ιδέα άρχισε να επικυρώνεται επιστημονικά, όταν μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, νέοι στρατιώτες παρουσίαζαν τραύματα χωρίς να έχουν τραυματιστεί πραγματικά σωματικά. Το ονόμασαν shell-shock.

Τότε συνειδητοποίησαν πως αυτό που υπάρχει στο μυαλό, έχει τη δύναμη να σε αρρωστήσει.
(Σχόλιο τροφής : Άρα και το αντίθετο, να σε γιατρέψει!!!)

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΚΥΤΤΑΡΙΚΗ ΜΝΗΜΗ
Όλα τα δεδομένα, οτιδήποτε μας συμβαίνει ενσωματώνεται στην κυτταρική μνήμη με τη μορφή ενεργειακών μοτίβων. Ο Dr. Bruce Lipton εξηγεί πως το σώμα είναι σαν μια κάμερα. Η κάμερα καταγράφει οποιοδήποτε σήμα από το περιβάλλον και το αποθηκεύει σαν φιλμ στον πυρήνα του κυττάρου. 

Μερικά από αυτά τα δεδομένα περιέχουν καταστρεπτικές εικόνες και λανθασμένες πεποιθήσεις που δημιουργούν άγχος στο σώμα.Τα πανεπιστήμια του Stanford, του Harvard και της Νέας Υόρκης σε ξεχωριστές έρευνες που δημοσίευσαν, καταδεικνύουν ότι αυτά τα δεδομένα στην κυτταρική μνήμη μπορεί να είναι το χαμένο κομμάτι του παζλ στους τομείς της υγείας και της θεραπείας. 

Η έρευνα του Southwestern University Medical School συμπεραίνει πως η μεγαλύτερή μας ελπίδα για τη θεραπεία ανίατων ασθενειών στο μέλλον, στηρίζεται στο να βρεθεί ο τρόπος θεραπείας της κυτταρικής μνήμης που φαίνεται να είναι ο μηχανισμός ελέγχου στο σώμα.

Για πολλά χρόνια η επιστήμη πίστευε πως οι μνήμες αποθηκεύονται στον εγκέφαλο. 

Προσπαθώντας να καθορίσουν σε ποιο τμήμα ακριβώς, οι επιστήμονες τεμάχισαν και εξέτασαν τα μέρη του για ν’ ανακαλύψουν τελικά, πως παρ’όλο που οι αναμνήσεις μπορούν να ενεργοποιηθούν από διαφορετικά τμήματα του εγκεφάλου, η πραγματική αποθήκη δε βρίσκεται σ’ αυτόν, αλλά σε όλα τα κύτταρα του σώματος. 

Η απόδειξη δόθηκε με τη μεταμόσχευση οργάνων. Υπάρχουν πολλές περιπτώσεις όπου οι άνθρωποι που δέχτηκαν μοσχεύματα, άρχισαν να έχουν σκέψεις, αισθήματα, όνειρα ακόμα και διατροφικές συνήθειες του δότη.

Ο ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΑΓΧΟΥΣ
Όλοι έχουμε αναμνήσεις που μας γεμίζουν με αισθήματα λύπης, θυμού, φόβου, σύγχυσης κ.λ.π. κι αυτές είναι μόνο οι συνειδητές.

Ο Dr. Bruce Lipton υποστηρίζει ότι, οι λανθασμένες αναμνήσεις που είναι αποθηκευμένες στην κυτταρική μνήμη καλύπτουν το συνειδητό και ασυνείδητο νου και καθοδηγούν το σώμα να αντιδράσει με άγχος για να αμυνθεί. Το Institute of HeartMath που πρωτοπορεί στις εναλλακτικές έρευνες, διαπίστωσε κατά τη διεξαγωγή ενός πειράματος ότι η οργή ή οι χαρούμενες σκέψεις, κατέστρεφαν ή θεράπευαν αντίστοιχα το ανθρώπινο DNA που βρισκόταν υπό μελέτη σ’ έναν εργαστηριακό σωλήνα.

Το stress είναι ένας φυσικός και πολλές φορές κατάλληλος τρόπος που το σώμα αντιδρά σε μια κατάσταση που προκαλεί φόβο και είναι απαραίτητος μηχανισμός για ν’ αντιμετωπίσουμε τις προκλήσεις της ζωής. 

Δημιουργείται όταν το μυαλό πιστεύει ότι βρισκόμαστε σε κάποιο είδος κινδύνου, είτε σωματικό είτε συναισθηματικό. 

Όταν το μυαλό πιστεύει ότι δεν έχουμε την ικανότητα να διαχειριστούμε μια επείγουσα κατάσταση, εκκρίνει αδρεναλίνη προκαλώντας την αντίδραση που λέγεται “μάχη ή φυγή”. Αν αυτή η αδρεναλίνη δεν “καταναλωθεί” παραμένει στο σώμα δημιουργώντας ένταση και ανησυχία (τοξίνες). Πολύ άγχος χωρίς κάποια απελευθέρωση προκαλεί εξάντληση και ένα εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα.

Το σώμα και το μυαλό μας έχουν μια λίστα με πράγματα που πρέπει να γίνουν καθημερινά και ένα συγκεκριμένο ποσό ενέργειας να καταναλώσουν. “Πρέπει” να γίνουν λειτουργίες όπως η αναπνοή και η καρδιακή λειτουργία. 

“Χρειάζεται” να γίνουν π.χ. η πέψη, ο καθαρισμός του αίματος και η λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος. Και “θέλει” να διορθώσει ή να επιλύσει τις αρνητικές κυτταρικές μνήμες. Όταν η ενέργεια του σώματος μειώνεται εξαιτίας του άγχους, μειώνονται και οι λειτουργίες που γίνονται, ξεκινώντας από αυτές που θεωρούνται λιγότερο επείγουσες, όπως του ανοσοποιητικού.

Στο βιβλίο του The Single Cause and Cure for any Health Challenge, o Ph.D. Ray Gebauer παραθέτει έρευνες που συμπεραίνουν ότι όταν δεν έχουμε αρκετό χρόνο ν’ αναρρώσουμε από κάθε στρεσογόνο γεγονός που μας συμβαίνει, τα κύτταρά μας παραμένουν κλειστά, το σώμα γερνάει και εμφανίζει ασθένειες σαν φυσικό επακόλουθο.

Το να καταπιέζουμε τις καταστρεπτικές αναμνήσεις απαιτεί ένα τεράστιο ποσό ενέργειας σε καθημερινή βάση. Η διαδικασία αυτή δημιουργεί μόνιμο άγχος μέχρι που κάτι θα “σπάσει”, σύμφωνα με τον Dr. John Sarno, καθηγητή στο New York University Medical School. 

Η μόνη λύση είναι αυτές οι αναμνήσεις να θεραπευτούν αντί να καταπιεστούν. Αυτό που συμβαίνει, όμως, στις περισσότερες θεραπευτικές διαδικασίες είναι ότι συνεχίζουμε να κουβαλάμε μέσα μας όλα αυτά τα σκουπίδια των αρνητικών συναισθημάτων, μόνο που τα έχουμε ψεκάσει με άρωμα για να μη μυρίζουν τόσο πολύ.

Με το συνειδητό νου μπορούμε να διαλέξουμε θετικές σκέψεις, αλλά το υποσυνείδητο δεν μπορούμε να το ελέγξουμε γιατί λειτουργεί με συσχετισμούς. 

Αν, για παράδειγμα, σκεφτούμε τα Χριστούγεννα και έχουμε κάποιες άσχημες αναμνήσεις απ’ αυτά, το υποσυνείδητο ενεργοποιεί αυτές τις αναμνήσεις κι αρχίζουμε να νιώθουμε το αρχικό συναίσθημα που σχετίζεται με αυτές. 

Οι κυτταρικές μνήμες εκπέμπουν αρνητικές ενεργειακές συχνότητες και δημιουργούν άγχος και σύγχυση αφού δεν γνωρίζουμε συνειδητά από πού προήλθαν. Στο Southwestern University απέδειξαν πως ένα πρόσωπο, ζώο ή φυτό με καταστρεπτικές κυτταρικές μνήμες αγωνίζεται και δυσκολεύεται ακόμα κι όταν οι συνθήκες είναι ευνοϊκές.

TO ΑΝΤΙ-VIRUS ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
Όπως στον υπολογιστή, ο οργανισμός μας έχει ένα πρόγραμμα που μας προστατεύει από κάθε είδους “ιούς”. Καθώς μεγαλώνοντας αποκτούμε όλο και περισσότερες αρνητικές εμπειρίες, αυτό το πρόγραμμα προσθέτει συνεχώς νέα στοιχεία που τα αναγνωρίζει ως “ιούς”. 

Το anti-virus πρόγραμμα δρα αυτόματα σύμφωνα με την ενστικτώδικη αντίδραση της αποφυγής του πόνου και της επιδίωξης της ευχαρίστησης.

Από μωρά όπου δεν υπάρχει ακόμα η λογική σκέψη και δρούμε με το ένστικτο, ο πόνος και η ευχαρίστηση είναι οι δείκτες που μας μαθαίνουν τι να αποφεύγουμε και τι να επιδιώκουμε. Σαν ενήλικες καταλαβαίνουμε ότι η αντίδραση στην ευχαρίστηση ή στον πόνο δεν είναι πάντα λογική. 

Αυτό που δεν ξέρουμε, όμως, είναι ότι σε κάθε περίπτωση συνεχίζουμε να συμπεριφερόμαστε σύμφωνα με αυτό το αυτοματοποιημένο anti-virus πρόγραμμα. Πολλές φορές η συμπεριφορά μας είναι ανεξήγητη γιατί δεν γνωρίζουμε το ερέθισμα που την προκάλεσε και που οδηγεί πάντα σε μια ασυνείδητη ανάμνηση.

Σχόλιο τροφής : γι` αυτό λέω πάντα πως οι γονείς κακώς μαθαίνουν, ότι μαθαίνουν στα παιδιά, καλό ή κακό… Γονείς πάψτε, για όνομα του θεού σας, να περνάτε τις πεποιθήσεις και τις αναμνήσεις σας, στα παιδιά σας!! Μήπως κάπως έτσι προέκυψε το «αμαρτίες γονεών, παιδεύουσι τέκνα¨;

Το θέμα δεν είναι να τους λέει κάποιος τι να κάνουν ή τι να μην κάνουν, αλλά να τους δείχνει τους δρόμους να αποστασιοποιείται όσο είναι δυνατόν και να τα αφήνει να διαλέγουν, τις δικές τους αναμνήσεις, να χτίσουν τον δικό τους κόσμο!!)

ΠΩΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ;
Σύμφωνα με τον Dr. Ben Johnson, υπάρχουν τρεις τύποι αναμνήσεων καταχωρημένες στον σκληρό μας δίσκο :

1. Οι κληρονομημένες αναμνήσεις που είναι ενσωματωμένες στο DNA κάθε κυττάρου.
Όταν ένα ωάριο και ένα σπερματοζωάριο γονιμοποιούνται για να δημιουργήσουν το έμβρυο, του κληρονομούν μαζί με τα φυσικά χαρακτηριστικά και τις κυτταρικές μνήμες των γονιών του. Κι όχι μόνο τις δικές τους αλλά και αυτές που έχουν κληρονομήσει οι ίδιοι απ’ τις δικές τους οικογένειες. Συχνά σ’ ένα πεντάχρονο παιδάκι αναγνωρίζουμε όχι μόνο τα εξωτερικά χαρακτηριστικά, αλλά και στοιχεία του χαρακτήρα από έναν παππού, μια γιαγιά ή έναν θείο.

2. Οι προ-λογικές αναμνήσεις.
Μέχρι περίπου την ηλικία των έξι ετών, ο εγκέφαλος λειτουργεί στην κατάσταση όπου εκπέμπει κύματα Δέλτα- Θήτα. Αυτό σημαίνει πως όλες οι εμπειρίες μας καταγράφονται απευθείας στον “σκληρό μας δίσκο”, χωρίς να φιλτραριστούν πριν από τη λογική και την κριτική σκέψη που αναπτύσσουμε αργότερα.

Για παράδειγμα, όταν ένα μωρό ξυπνάει βρεγμένο μέσα στη νύχτα, το μόνο που ξέρει να κάνει είναι να κλάψει δυνατά μέχρι ν’ απαλλαγεί από αυτή την άβολη κατάσταση. Όταν, όμως, κάθε φορά αντιμετωπίζει μια νευριασμένη μητέρα που μπορεί ακόμα και να μην του φέρεται καλά, τότε αυτόματα συνδέει αυτά τα δύο γεγονότα. 

Το μωρό δεν μπορεί να γνωρίζει πόσο κουρασμένη ή καταπιεσμένη μπορεί να νιώθει η μητέρα του. Το μόνο που καταλαβαίνει είναι πως κάθε φορά που αισθάνεται δυσάρεστα, αντιμετωπίζει ταυτόχρονα και το θυμό της μητέρας. Αυτή η σύγχυση που νιώθει αποθηκεύεται στις προ-λογικές αναμνήσεις και μπορεί να ενεργοποιείται ανεξήγητα κάθε φορά που αναζητά την φροντίδα είτε από τη μητέρα του είτε από κάποιον άλλον.

3. Οι τραυματικές αναμνήσεις.
Σ’ αυτές μπορεί να περιλαμβάνονται όχι μόνο πολύ σοβαρά γεγονότα όπως η κακοποίηση αλλά και πολύ πιο ήπια όπως η αδιαφορία ή η απαξίωση των ικανοτήτων του παιδιού. Όταν μια τραυματική εμπειρία ενεργοποιείται, η λογική σκέψη παραγκωνίζεται και αναλαμβάνει το υποσυνείδητο δημιουργώντας άγχος στο σώμα προκειμένου να δράσει και να προστατευτεί.

Αυτές όλες οι αναμνήσεις κτίζουν ένα σύστημα πεποιθήσεων που λειτουργεί σαν προστατευτικό πρόγραμμα. Δηλαδή, το μυαλό χρησιμοποιεί αυτές τις αναμνήσεις σα μηχανισμό άμυνας για να προστατέψει το μωρό ώστε να επιβιώσει και να καταφέρει να γίνει ενήλικας. Κάθε φορά που μια απ’ αυτές τις αναμνήσεις ενεργοποιείται από τις τωρινές συνθήκες, ο μηχανισμός άμυνας προκαλεί άγχος στο σώμα προκειμένου να το θέσει σε θέση μάχης και να κάνει οτιδήποτε χρειάζεται για να επιζήσει.

ΟΤΑΝ ΣΥΓΚΡΟΥΕΤΑΙ Η ΚΑΡΔΙΑ ΜΕ ΤΟ ΜΥΑΛΟ
Η σύγχυση προκύπτει επειδή αυτή η αίσθηση του επείγοντος που νιώθουμε πολλές φορές δε συμβαδίζει με τις τρέχουσες συνθήκες που βιώνουμε. Όταν συμβαίνει αυτό, για να μην τρελαθούμε προσπαθούμε να το εκλογικεύσουμε βρίσκοντας τεχνητές αιτίες, πολλές φορές, στη ζωή μας που να ταιριάζουν αυτό που βιώνουμε με αυτό που νιώθουμε. 

Έτσι, χειροτερεύουν τα πράγματα γιατί δημιουργούμε ένα πρόβλημα εκεί που πριν δεν υπήρχε. Όταν, λοιπόν, αντιμετωπίζουμε ένα πρόβλημα στη ζωή μας είτε είναι υγείας, σχέσεων ή επαγγελματικό, αυτό που πρέπει ν’ αναρωτηθούμε είναι ποιο είναι το πραγματικό θέμα που βρίσκεται στην καρδιά μας, δηλαδή στο υποσυνείδητο. 

Η κύρια δουλειά της καρδιάς είναι να μας προστατεύει από τις επώδυνες καταστάσεις και για την καρδιά τα πάντα συμβαίνουν στο παρόν.

Στη σύγκρουση μυαλού (συνειδητού) και καρδιάς (υποσυνείδητου), η καρδιά κερδίζει πάντα. Όπως το διατυπώνει ο καθηγητής του Stanford, William Tiller από τους πιο καταξιωμένους φυσικούς στο χώρο της κβαντικής, “υπάρχει μια υποσυνείδητη πρόθεση για όλα τα θέματα της ζωής και όταν η υποσυνείδητη πρόθεση συγκρούεται με τη συνειδητή, το υποσυνείδητο κυριαρχεί πάντα”. 

Τις τελευταίες δεκαετίες στον τομέα της αυτοβελτίωσης, πολλοί “γκουρού” υποστηρίζουν πως με τις σωστές θετικές επιβεβαιώσεις μπορούμε ν’ αλλάξουμε τις καταστροφικές και λανθασμένες πεποιθήσεις μας και να προσελκύσουμε τη ζωή που ονειρευόμαστε. Το πρόβλημα είναι ότι αυτή η μέθοδος σχεδόν ποτέ δε λειτουργεί. 

Η δύναμη της θέλησης και του συνειδητού μπορεί να καλύψει για λίγο αλλά δεν μπορεί να τροποποιήσει τις υποσυνείδητες πεποιθήσεις.Το Πανεπιστήμιο του Waterloo στον Καναδά το 2009 έκανε για πρώτη φορά μια έρευνα πάνω στις θετικές επιβεβαιώσεις. 

Χρησιμοποίησε το καθιερωμένο διαγνωστικό τεστ για τη μέτρηση του άγχους στο αυτόνομο νευρικό σύστημα το Heart Rate Variability κατά τη διάρκεια αυτών των επιβεβαιώσεων για να ανακαλύψει πως το άγχος του σώματος αυξήθηκε πιο πολύ γιατί το υποσυνείδητο ήξερε πως αυτές οι δηλώσεις μπορεί να ήταν θετικές αλλά ήταν ψεύτικες.

Πάντα φερόμαστε με τον τρόπο που πιστεύουμε. Αυτό που είμαστε πραγματικά, αυτό που πιστεύουμε και οι προτεραιότητες που θέτουμε στη ζωή μας καθορίζονται από αυτά που βρίσκονται στην καρδιά μας (το υποσυνείδητο). 

Και το μόνο που προσπαθεί η καρδιά είναι να μας προστατέψει από τον πόνο. 

Έτσι, αν το σύστημα πεποιθήσεων που νομίζουμε ότι έχουμε δεν μας πηγαίνει εκεί που θέλουμε, αν σαμποτάρουμε τον εαυτό μας για ανεξήγητους λόγους, αν φαινόμαστε συνεχώς “άτυχοι”, αν αντιμετωπίζουμε προβλήματα υγείας, σχέσεων, επαγγελματικά κ.λ.π., αν εν ολίγοις καταλήγουμε να ζούμε μια ζωή που δε μας αρέσει, είναι γιατί το αυτοματοποιημένο anti-virus πρόγραμμα που έχουμε ενσωματωμένο ενεργοποιείται και αντιδρά σ’ έναν παλιό πόνο που νιώσαμε όταν η αρχική ανάμνηση δημιουργήθηκε. 

Ο μόνος τρόπος θεραπείας είναι η θεραπεία αυτών των λανθασμένων και καταστρεπτικών αναμνήσεων που μας κατευθύνουν στο να πιστεύουμε κάτι που δεν είναι αληθινό πια.




Γιάννα Ντουδεσκέα
Σημείωση: Όλα τα στοιχεία και οι πληροφορίες του άρθρου προέρχονται από το βιβλίο των Alex Loyd, Ben Johnson: The Healing Codes

Πέμπτη, 25 Μαΐου 2017

Γνωρίζεις τις θεραπευτικές ιδιότητες του κρεμμυδιού ;

Είχες σκεφτεί ποτέ πως λαχανικά και βότανα θα μπορούσαν να χρησιμεύσουν κάπου αλλού πέρα από την καθημερινή τροφή σου; Κι όμως πολλά λαχανικά ή βότανα χρησιμεύουν και για άλλες θεραπευτικές ιδιότητες. Σήμερα θα μάθουμε και άλλες ευεργετικές ιδιότητες του κρεμμυδιού...

Ήξερες ότι…

– Υπάρχουν 300 είδη κρεμμυδιών σε όλο τον κόσμο;

– Εάν υποφέρετε από πονόδοντο, βουτήξτε ένα μικρό κομμάτι βαμβάκι σε κρεμμυδόζουμο και βάλτε το στο πονεμένο δόντι.

– Για πληγές που προκαλούνται από καψίματα ή κοψίματα φτιάξτε έναν αντισηπτικό επίδεσμο, ανοίγοντας στα δύο ένα κρεμμύδι και χωρίζοντας τη λεπτή μεμβράνη που είναι ανάμεσα σε κάθε φύλλο. Βάλτε το πάνω στην πληγή και δέστε τριγύρω του μια γάζα.

– Για να απαλλαγείτε από το ενοχλητικό δάκρυσμα, καθαρίστε τα κρεμμύδια μέσα σε λεκάνη με νερό ή βάλτε τα για μισή ώρα στην κατάψυξη.

– Ένα κρεμμύδι κομμένο στα δύο διώχνει τις άσχημες μυρωδιές από το μπάνιο. Επίσης, αν κοιμάστε έξω και το βάλετε κοντά στο κρεβάτι σας θα διώξει τα κουνούπια.

– Για να ξαναδώσουμε λάμψη σε μια τσάντα ή σε κάποια ζώνη τις τρίβουμε με μισό κρεμμύδι.

– Τα νύχια που σπάζουν εύκολα δυναμώνουν αν τα τρίβουμε με ωμό κρεμμύδι κάθε μέρα.

– Οι δαχτυλιές από τις πόρτες και τα παράθυρα φεύγουν αν τις τρίψετε με κομμένο κρεμμύδι ή πατάτα.

-Εάν θέλετε να μαραθούν αποστήματα, καλόγεροι ή φλεγμονές, ψήστε ένα κρεμμύδι στο φούρνο και βάλτε το επάνω τους σαν κατάπλασμα για μερικές ώρες.

Και τώρα ήρθε ώρα να διαβάσουμε ένα από τα γιατροσόφια της γιαγιάς :

Για «καλόγερους» (μιξίτες). Ανακατεύουμε ψημμένο κρεμμύδι με λάδι και ζάχαρη και το βάζουμε στον «καλόγερο» για να σπάσει.




9 καθημερινές αιτίες που προκαλούν κατάθλιψη....!!!!!!!

Τα στοιχεία της ετήσιας έκθεσης του Ερευνητικού Πανεπιστημιακού Ινστιτούτου Ψυχικής Υγιεινής (ΕΠΙΨΥ), σχετικά με την ψυχική υγεία των Ελλήνων, έχουν διπλασιαστεί για τις βαριές περιπτώσεις της νόσου μέσα σε μόλις 3 χρόνια. 

Στις βασικές αιτίες που προκαλούν κατάθλιψη συγκαταλέγονται τα οικονομικά προβλήματα, η ανεργία, η θλίψη και τα ψυχολογικά τραύματα. Ωστόσο, σύμφωνα με το health.com, η κατάθλιψη έχει και άλλα «ύπουλα πρόσωπα», που είναι δύσκολο να αναγνωριστούν.

Υπερέκθεση στο internet
Δαπανώντας πάρα πολύ χρόνο σε chat rooms και σε site κοινωνικής δικτύωσης, σύμφωνα με μία σειρά από μελέτες, αυξάνετε τις πιθανότητες να πάθετε κατάθλιψη. Το συμπέρασμα αυτό αφορά ειδικά μάλιστα σε εφήβους.

Οι εξαρτημένοι από το διαδίκτυο μπορεί να δυσκολεύονται στην ανθρώπινη αλληλεπίδραση στον πραγματικό κόσμο και ενδεχομένως να εμφανίζουν έλλειψη συντροφικότητας, ενώ συχνά δεν έχουν ρεαλιστική άποψη για την καθημερινότητα. Ορισμένοι ειδικοί μάλιστα αποκαλούν αυτού του είδους την κατάθλιψη ως «κατάθλιψη του Facebook».

Σε μια μελέτη του 2010, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι περίπου το 1,2% των ατόμων ηλικίας 16 έως 51, που πέρασε ένα υπερβολικά μεγάλο χρονικό διάστημα σε site κοινωνικής δικτύωσης είχαν υψηλότερο ποσοστό να εμφανίσουν μέτρια έως σοβαρή κατάθλιψη. 

Ωστόσο, οι ερευνητές σημείωσαν ότι δεν είναι σαφές εάν η υπερβολική χρήση διαδικτύου οδηγεί σε κατάθλιψη ή αν οι καταθλιπτικοί άνθρωποι είναι πιο πιθανό να χρησιμοποιούν το διαδίκτυο.

Κάπνισμα
Το κάπνισμα έχει μία σχέση «θύτη-θύματος» με την κατάθλιψη. Δηλαδή, ενώ μπορεί ένας καπνιστής να είναι επιρρεπής στην κατάθλιψη, εξίσου μπορεί η κατάθλιψη να οδηγήσει στο κάπνισμα.

Ωστόσο, η νικοτίνη είναι γνωστό ότι επηρεάζει τη δραστηριότητα των νευροδιαβιβαστών στον εγκέφαλο, οδηγώντας σε υψηλότερα επίπεδα ντοπαμίνης και σεροτονίνης, που είναι, επίσης ο μηχανισμός της δράσης για αντικαταθλιπτικά φάρμακα.

Αυτό μπορεί να εξηγήσει την εθιστική φύση του, καθώς και τις εναλλαγές της διάθεσης που προκύπτουν όταν κάποιος σταματά το κάπνισμα, ενώ με την ίδια λογική ερμηνεύει και γιατί η κατάθλιψη συνδέεται με τη διακοπή του καπνίσματος. Με απλά λόγια, κόβοντας το τσιγάρο θα μπορούσε κάποιος να βοηθήσει στην εξισορρόπηση των χημικών ουσιών του εγκεφάλου του.

Νόσος του θυρεοειδούς
Όταν ο θυρεοειδής αδένας δεν παράγει αρκετή ορμόνη, η κατάσταση αυτή ονομάζεται υποθυρεοειδισμός και η κατάθλιψη είναι ένα από τα συμπτώματά της. Αυτή η ορμόνη είναι πολυλειτουργική και ένα από τα κύρια καθήκοντά της είναι να δρα ως νευροδιαβιβαστής και να ρυθμίζει τα επίπεδα της σεροτονίνης.

Εάν αντιμετωπίζετε νέα συμπτώματα κατάθλιψης, ειδικά σε συνδυασμό με ευερεθιστότητα, δυσκοιλιότητα και κόπωση, καλό θα ήταν να ελέγξετε τα επίπεδα του θυρεοειδούς σας. Ο υποθυρεοειδισμός είναι θεραπεύσιμος με φαρμακευτική αγωγή.

Κακές συνήθειες ύπνου
Δεν προκαλεί έκπληξη ότι η στέρηση ύπνου μπορεί να οδηγήσει σε ευερεθιστότητα, αλλά θα μπορούσε επίσης να αυξήσει τον κίνδυνο κατάθλιψης. 

Μια μελέτη του 2007 διαπίστωσε, ότι όταν υγιείς συμμετέχοντες είχαν στερηθεί τον ύπνο, είχαν μεγαλύτερη δραστηριότητα του εγκεφάλου όταν τους έδειχναν ενοχλητικές εικόνες από τους ξεκούραστους ομολόγους τους. Μάλιστα η δραστηριότητα του εγκεφάλου τους ήταν παρόμοια με την αντίδραση καταθλιπτικών ασθενών, σύμφωνα με τους ερευνητές.

Η έλλειψη ύπνου εμποδίζει την ανασύσταση των κυττάρων του εγκεφάλου, άρα ο εγκέφαλος σταματά να λειτουργεί καλά και αυτό μπορεί να οδηγήσει σε κατάθλιψη.

Τέλος μιας τηλεοπτικής εκπομπής
Όταν κάτι σημαντικό φτάνει στο τέλος του, όπως μια τηλεοπτική εκπομπή, ταινία ή μια μεγάλη ανακαίνιση στο σπίτι, μπορεί να προκαλέσει κατάθλιψη σε μερικούς ανθρώπους.

Το 2009, ορισμένοι οπαδοί της ταινίας «Avatar» δήλωσαν ότι αισθάνονται κατάθλιψη, ακόμα και τάσεις αυτοκτονίας επειδή ο φανταστικός κόσμος της ταινίας δεν ήταν πραγματικός. Παρόμοιες αντιδράσεις υπήρξαν και στην τελευταία ταινία του Χάρι Πότερ. 

Αρκετοί άνθρωποι, σύμφωνα με τους ειδικούς, απορροφώνται τόσο έντονα σε μια κινηματογραφική αφήγηση ξεχνώντας την πραγματική ζωή και τα προβλήματα τους. (Μη χειρότερα!!)

Η περιοχή που μένετε
Έρευνες διαπίστωσαν, ότι οι άνθρωποι που ζουν σε αστικές περιοχές έχουν 39% υψηλότερο κίνδυνο διαταραχών της διάθεσής τους, από εκείνους που κατοικούν στις αγροτικές περιοχές. 

Μια μελέτη του 2011 στο περιοδικό «Nature» προσφέρει μια εξήγηση για την τάση αυτή : Οι κάτοικοι των πόλεων έχουν περισσότερη δραστηριότητα στο τμήμα του εγκεφάλου που ρυθμίζει το στρες και τα υψηλότερα επίπεδα στρες μπορεί να οδηγήσουν σε ψυχωτικές διαταραχές.

Βέβαια, τα ποσοστά κατάθλιψης διαφέρουν ανάλογα με τη χώρα και την περιοχή που ζει κάποιος. Για παράδειγμα, οι πλουσιότερες χώρες παρουσιάζουν υψηλότερα ποσοστά σε σχέση με εκείνες που έχουν χαμηλότερα εισοδήματα, ενώ σημαντικό στοιχείο της έρευνας είναι ότι ακόμη και το υψόμετρο μπορεί να διαδραματίσει έναν ρόλο στην κατάθλιψη, με τον κίνδυνο αυτοκτονίας να αυξάνεται όσο αυξάνεται το υψόμετρο.

Πάρα πολλές επιλογές
Ο τεράστιος αριθμός των διαθέσιμων επιλογών π.χ στα σούπερ μάρκετ μπορεί να είναι συντριπτικός. Όσο καλό και αν φαντάζει αυτό σε μερικούς, οι ειδικοί επιμένουν ότι για ορισμένους ανθρώπους η ανταπόκριση στην υπερφόρτωση επιλογής, συνδέεται με τη τελειομανία και την κατάθλιψη.

Η έλλειψη των ψαριών στη διατροφή
Η χαμηλή πρόσληψη των ωμέγα-3 λιπαρών οξέων, που υπάρχουν σε αφθονία στο σολομό και τα φυτικά έλαια, μπορεί να σχετίζεται με τον αυξημένο κίνδυνο κατάθλιψης. 

Μία φινλανδική μελέτη του 2004, διαπίστωσε τη συσχέτιση μεταξύ της κατανάλωσης λιγότερων ψαριών και της κατάθλιψης, στην περίπτωση των γυναικών, όχι όμως και των ανδρών. Αυτά τα λιπαρά οξέα ρυθμίζουν νευροδιαβιβαστές όπως η σεροτονίνη, η οποία θα μπορούσε να εξηγήσει τη σύνδεση.

Κακή σχέση με τα αδέρφια
Αν και οι κακές σχέσεις με οποιονδήποτε θα μπορούσαν να προκαλέσουν κατάθλιψη, μια μελέτη του 2007 στο «American Journal of Psychiatry» διαπίστωσε, ότι οι άνδρες που δεν είχαν καλές σχέσεις με τα αδέλφια τους πριν την ηλικία των 20, είχαν περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν κατάθλιψη αργότερα στη ζωή τους.

Αν και δεν είναι σαφές τι είναι το τόσο σημαντικό στις αδελφικές σχέσεις, οι ερευνητές παρατήρησαν, ότι πάρα πολλές αντιπαραθέσεις συνδέονται με μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης κατάθλιψης πριν από την ηλικία των 50 ετών...

και τέλος, μην την αφήνετε να σας καταβάλει… χρησιμοποιήστε την : Κατάθλιψη: Ασθένεια ή… Ευλογία;




Πάρτε ρίσκα : Όταν κλείνει μια πόρτα, ανοίγει ένα παράθυρο....!!!!

Η φύση αλλάζει 4 φορές το χρόνο και αυτό είναι το απλούστερο παράδειγμα για να αντιληφθεί κανείς πως η αλλαγή είναι η φυσική εξέλιξη των πραγμάτων και η μονιμότητα και σταθερότητα που όλοι λανθασμένα αποζητούμε είναι απλά μια ουτοπία.

Η αλλαγή, λοιπόν, είναι η φυσική πορεία της ζωής και όσο πιο σύντομα αγκαλιάσουμε την όποια μετάβαση πραγμάτων τόσο το καλύτερο.

Είναι, ωστόσο, λογικό να είμαστε επιφυλακτικοί και διστακτικοί στο καινούριο, αλλά πιο λογικό και σαφώς αποτελεσματικότερο είναι να είμαστε ευπροσάρμοστοι και δεκτικοί στα πλάνα που επιφυλάσσει για εμάς η ζωή.

Γιατί λοιπόν είναι τόσο σημαντικό να μάθουμε να αποδεχόμαστε και να προσαρμοζόμαστε στις αλλαγές που φέρνει η ζωή στο δρόμο μας και γιατί η αντίσταση σε αυτές δεν έχει να μας προσφέρει απολύτως τίποτα;

1. Η αλλαγή είναι απαραίτητη
Η στασιμότητα δεν είναι κανενός επιθυμητή κατάσταση και για να μην περάσετε τη ζωή σας χωρίς πρόοδο και εξέλιξη, η αλλαγή θα πρέπει να είναι αναπόσπαστο κομμάτι της φιλοσοφίας σας. Η αλλαγή ακόμα κι αν δεν έχει τα επιθυμητά ή τα προσχεδιασμένα αποτελέσματα, στο τέλος της ημέρας κάνει πάντα καλό και πάντα για κάποιο λόγο γίνεται.

2. Εξωγενείς παράγοντες
Τις περισσότερες φορές στη ζωή, οι αλλαγές συμβαίνουν εξαιτίας εξωτερικών παραγόντων και η προσωπική επιρροή του καθενός πάνω στις εξελίξεις είναι περιορισμένη. Σε αυτές τις περιπτώσεις η προσαρμοστικότητα και ο τρόπος που θα διαχειριστούμε τις αλλαγές είναι αυτό που θα μας κάνει να διαφέρουμε από τους άλλους.

Οι αλλαγές, όπως αναφέραμε - και όπως ισχύει - είναι μέσα στο πρόγραμμα και αυτό που θα κάνει τη ζωή μας πιο δύσκολη ή πιο εύκολη θα είναι ο τρόπος που θα τις επεξεργαστούμε και εντάξουμε στο δικό μας τρόπο σκέψης.

3. Θετικό πρόσημο
Αν και η πρώτη αντίδραση στο διαφορετικό είναι συνήθως αρνητική, θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι σε όλα υπάρχει η θετική διάσταση ακόμα κι αν δεν είναι ορατή αρχικά.

Η κάθε αλλαγή γίνεται για ένα σκοπό, ακόμα κι αν αδυνατούμε να εντοπίσουμε τη θετική πλευρά, να μην έχετε καμία αμφιβολία, ότι αργά ή γρήγορα θα φανεί.

4. Νέες ευκαιρίες
«Όταν κλείνει μια πόρτα, ανοίγει ένα παράθυρο» λέει ο λαός και επειδή ο λαός είναι σοφός, κάτι παραπάνω θα ξέρει για τις ευκαιρίες που παρουσιάζονται, όταν τα αρχικά πλάνα καταρρέουν. Αρχίστε να αντιλαμβάνεστε τις απορρίψεις σαν μια ανακατεύθυνση στην πορεία της ζωής σας και όχι σαν τοίχο. Η αλλαγή γίνεται πάντα για το καλό σας, αρκεί να ανοίξετε τα μάτια σας και να το δείτε.

5. Περισσότερες ευκαιρίες για ευτυχία
Τη στιγμή που θα μάθετε να αποδέχεστε τις αλλαγές στη ζωή σας θα σας φύγει ένα μεγάλο βάρος, αλλά και το στρες που σας κατακλύζει, όταν συμβαίνει κάτι εκτός πλάνου και θα νιώσετε αυτομάτως ένα πλατύ χαμόγελο να σχηματίζεται στα χείλη σας.

Μη χαλάτε ενέργεια στο να σταματήσετε τις αλλαγές να συμβούν, αλλά επενδύστε όλες σας τις δυνάμεις στο να τις αγκαλιάσετε και εντάξετε στη ζωή σας με τον καλύτερο και αποδοτικότερο τρόπο.

6. Περιπέτεια
Η ευελιξία απέναντι στις αλλαγές, θα σας κάνει πιο περιπετειώδεις και με μεγαλύτερη διάθεση να δουλέψετε πάνω στην αλλαγή και να την κάνετε να έρθει εκείνη στα μέτρα σας και όχι εσείς στα δικά της. Δοκιμάστε τα όριά σας και διαπιστώστε ότι έχετε πολύ περισσότερες δυνάμεις και αντοχές από όσες αρχικά νομίζατε για τον εαυτό σας.

7. Θα εξελιχθείτε σαν άτομο
Δώστε την ευκαιρία στον εαυτό σας να μετανιώσει για ό,τι έκανε και όχι για όσα δεν είχε το θάρρος να τολμήσει, αν και όλοι γνωρίζουμε πως ποτέ δε μετανιώνουμε για όσα τελικά δοκιμάσαμε στη ζωή μας. 

Το ρίσκο πάντα αξίζει την προσπάθεια και τα όσα θα μάθουμε στην πορεία και το πόσο θα εξελιχθούμε σαν προσωπικότητες είναι από μόνα τους ο βασικότερος λόγος για να τολμήσουμε το διαφορετικό.