Τετάρτη, 4 Μαρτίου 2015

«Ταιριαστές – αταίριαστες σχέσεις» – Η Συναισθηματική ωρίμανση μέσα στον γάμο.....!!!!!!!!

Οι συναισθηματικές επαφές και ο γάμος, θεωρούνται ίσως από τα πιο πρωταγωνιστικά και πρωταρχικά στοιχεία στην διαμόρφωση της πορείας της ζωής του ανθρώπου. Εμπλέκουν την διαδικασίας την αναπαραγωγής και την διατήρηση των γονιδίων, την ψυχολογική επιβίωση, τηv συντροφικότητα, τον έρωτα, καθώς επίσης την αναβίωση και την “επιστράτευση” όλων των ασυνείδητων συγκινησιακών εικόνων της παιδικής περιόδου. 

Όσο πιο ομαλά είχε κανείς την δυνατότητα να βιώσει τα πρώτα στάδια της παιδικής του ηλικίας, τόσο πιο ώριμα και κατασταλαγμένα είναι σε θέση να κάνει επιλογές και να προσφέρει ευχαρίστηση στον εαυτό του και τους γύρω του.

Μέσα από τον γάμο συχνά επιδιώκεται η κάλυψη των αναγκών που δεν ικανοποιήθηκαν επαρκώς στα πρώτα στάδια ζωής, καθώς επίσης η προσπάθεια να ασκήσουμε θετικά έλεγχο στα κακώς κείμενα του παρελθόντος, επαναλαμβάνοντας ή πυροδοτώντας ασυνείδητες συμπεριφορές και στάσεις. 

Η ένωση δύο ανθρώπων και η δημιουργία ενός γάμου συνεπάγονται, κατά συνέπεια, την σύσταση ενός συνόλου, με όλα σχεδόν τα γνωρίσματα και την “κανονικότητα” των οικογενειών στις οποίες οι δύο νέοι σύντροφοι ανατράφηκαν.

Με την πάροδο του χρόνου και την επερχόμενη ρουτίνα στην σχέση, η φωνή της λογικής του ενήλικα μέσα μας επισκιάζεται από αυτόματες- μαθημένες αντιδράσεις και προσωπικές εσωτερικές συγκρούσεις, που περιπλέκουν την επικοινωνία, μπλοκάρουν τα θετικά συναισθήματα του ζευγαριού ενώ την ίδια στιγμή ενεργοποιούνται συναισθήματα και ρόλοι, με στόχο την διαπραγμάτευση παλαιότερων συναισθηματικών καταστάσεων. 

Στα προβλήματα του ζευγαριού συμπεριλαμβάνονται επιπρόσθετοι παράγοντες, όπως κοινωνικοί, οικονομικοί, πολιτισμικοί και εξωτερικοί(συγγενικά πρόσωπα, πεθερικά, φίλοι, επαγγελματικές και οικονομικές συνθήκες).

Ένα ακόμα θεμελιώδες στοιχείο για την διαμόρφωση μιας συναισθηματικής σχέσης , θεωρείται η αλληλεπίδραση ανάμεσα στα ζευγάρια . Έχει βρεθεί ότι κάποιοι ταυτίζονται καλύτερα με ορισμένους συντρόφους, ικανοποιώντας σε μεγάλο βαθμό ο ένας τις ανάγκες του άλλου, ενώ το ίδιο άτομο πιθανότατα να αντιμετώπιζε τεράστιες δυσκολίες στην σχέση του με έναν άλλον τύπο συντρόφου ή και το αντίθετο. 

Σαφώς αν έχω σοβαρά προσωπικά θέματα θα αντιμετωπίσω προβλήματα με τους περισσότερους τύπους συντρόφων, αν αποφασίσω να αναπτύξω στενούς συναισθηματικούς δεσμούς, εκτός βέβαια από έναν που μπορώ να είμαι σχετικά καλύτερα συγκριτικά με τους υπόλοιπους, αυτόν που μια μεγάλη και αξιόπιστη έρευνα χιλιάδων ζευγαριών στην Αμερική ονόμασε ως τον ισότιμο σύντροφο. 

Ισότιμος-ισοδύναμος Τύπος : Ομαλή εξέλιξη των σταδίων ανάπτυξης κατά την παιδική ηλικία ,ώριμη συμπεριφορά ως ενήλικας, αλληλοεξαρτώμενος και παράλληλα ανεξάρτητος, ενεργητικός και δραστήριος σε διάφορες πτυχές της ζωής του, επιδιώκει ισοτιμία στις σχέσεις χωρίς να είναι υποτακτικός-κυριαρχικός, μικρό βαθμό άγχους, υψηλή αυτοεκτίμηση, σεξουαλικά ικανός, πρόθυμος να αναπτύξει ισχυρούς δεσμούς και να προσφέρει απλόχερα αγάπη και σεβασμό στον/στην σύντροφο του(5%-10% στον συνολικό πληθυσμό).

Συναισθηματικός σύντροφος(οιδιποδειακός) : ρομαντικός, βαθιά σεξουαλικός-παθιασμένος, έντονα αλλά όχι πάντα αληθινά αισθήματα, ζηλότυπος, εξαρτητικός, υψηλός βαθμός άγχους, φόβος εγκατάλειψης, ελεγκτικός, κτητικός, δημιουργεί τριγωνικούς έρωτες, ζητά έντονα επιβεβαίωση και στενή οικειότητα .

Γονεϊκός τύπος : προστατευτικός, ελεγκτικός, κυριαρχικός, επιτυχημένος, αξιοθαύμαστος, νευρωτικός, ώριμος, εξαρτητικός, ανασφαλής με τις συνομήλικες γυναίκες, απευθύνεται σε αρκετά μικρότερες ηλικιακά συντρόφους (συνεπώς και πιο ανώριμες), ικανοποιώντας όλες τις ανάγκες και ασκώντας τους εμμέσως έλεγχο από φόβο μήπως εγκαταλειφθεί.

Ορθολογικός τύπος : η συμπεριφορά του καθοδηγείται από την λογική και όχι τα αισθήματά του, τα οποία φοβάται και αποφεύγει συστηματικά. Επιδιώκει μια σχέση λογική, με τακτοποιημένες υποχρεώσεις και ευθύνες ,διαχωρισμένα καθήκοντα με τον/την σύντροφο, που ο ίδιος/α τηρεί με ευλάβεια .Ρεαλιστής, ακολουθεί τις κοινωνικές πρακτικές, υποστηρικτικός, δεν απιστεί εύκολα, φοβάται να εκφραστεί και να εκδηλώσει τρυφερότητα, παρόλο που διαθέτει συναίσθημα.

Συντροφικός τύπος : αποφεύγει αυστηρά την μοναξιά διότι αισθάνεται εσωτερική μοναξιά, επιδιώκει από την σχέση κυρίως την κατανόηση και την συντροφικότητα, δεν επιζητά ή εκδηλώνει μεγάλη αγάπη. Αμυντικός , λογικός, ψυχαναγκαστικός , απογοητευμένος-αποθαρρυμένος ,πρώην ρομαντικός τύπος.

Παιδιακίσιος τύπος : παιδική συμπεριφορά, εξαρτητικός σύντροφος. Εμφανίζει δυσκολίες στην οργάνωση, ανώριμος, δεν αναλαμβάνει εύκολα ευθύνες, επιφανειακά παθητικός, κατά βάθος ελεγκτικός. Είναι ο τύπος συντρόφου που “αναδεικνύει” διαρκώς τον άλλον, αφήνοντας να φανεί πως δεν αποφασίζει σχεδόν ποτέ, ενώ κατά κύριο λόγο κατέχει υπόγεια το πάνω χέρι.

Παράλληλος : ναρκισσιστικός, απόλυτα ανεξάρτητος/η, αναζητά το συναισθηματικό “διάστημα” και τον απόλυτο σεβασμό του συντρόφου, όσον αφορά στις ατομικές του ανάγκες, ψυχρός, απρόθυμος να εκφράσει διάθεση για οικειότητα, σεξουαλικά σωστός (σε τεχνικό επίπεδο-φειδωλός συναισθηματικά). Αποφεύγει την συναισθηματική προσέγγιση ,παρόλο που διεκδικεί όλα τα θετικά χαρακτηριστικά του οικογενειακού πλαισίου (σπιτικό φαγητό, σεξουαλική ζωή, παιδιά, οικογενειακό κλίμα, ασφάλεια).

Ενδεικτικοί "ιδανικοί" και μη, συνδυασμοί ζευγαριών 
Οι παρακάτω συνδυασμοί προκύπτουν από τα αποτελέσματα μακροχρόνιων επιστημονικών ερευνών σε παντρεμένα και ελευθέρα ζευγάρια, δεν εκφράζει όμως απόλυτα, παρόλο τον μεγάλο βαθμό εγκυρότητας, την κατάσταση κάθε ζευγαριού ή συντρόφου.

· Ισότιμος με ισότιμο : Ώριμοι σύζυγοι,επιτυχημένος γάμος.

· Ισότιμος με συναισθηματικό : Ένας αρκετά καλός γάμος, αν ο ρομαντικός και παθιασμένος σύντροφος αποδεχτεί ότι δεν δύναται να απολαμβάνει την απόλυτη ενοποίηση μέσα στην σχέση.

· Ισότιμος με συντροφικό : Ικανοποιητικός συνδυασμός. Πρόβλημα ενδέχεται να προκύψει αν ο ισότιμος εκφράσει ανάγκες για εντονότερο συναισθηματικό δέσιμο, τρυφερότητα και σεξουαλική επαφή, όπου ο συντροφικός τύπος δεν "αναγνωρίζει".

· Ισότιμος με γονεϊκό : Δεν θεωρείται από τους καλούς συνδυασμούς, καθότι ο γονεϊκός τείνει να ασκεί έλεγχο, γεγονός που ο ισότιμος δεν αποδέχεται στην σχέση τους. Για τους λόγους αυτούς ,ο γονεϊκός παντρεύεται κατά κύριο λόγο τον παιδιάστικο τύπο.

· Συναισθηματικός με συναισθηματικό : Ιδανικός γάμος, αν υπάρχει ο ίδιος βαθμός ωριμότητας και στους δύο. Διαφορετικά ο πιο ώριμος δεν θα αντέξει την ανάγκη-τάση του άλλου να διεκδικεί την απόλυτη και αποπνικτική συγχώνευση.

· Παράλληλος με συναισθηματικό : Κακός συνδυασμός,ο παράλληλος θα ανταπεξέρχεται ικανοποιητικά στις υποχρεώσεις του, τα συναισθήματα του όμως είναι παγωμένα.

· Συναισθηματικός με γονεϊκό : Ένας από τους καλούς γάμους-σχέσεις. Ο γονεϊκός θα του προσφέρει απλόχερα τρυφερότητα, αγάπη, προστασία, ασφάλεια. Ο συναισθηματικός "βλέπει" εξάλλου στα μάτια του/της, την "λατρεμένη" μητέρα/πατέρα που δεν κατόρθωσε να ξεπεράσει ποτέ(καθήλωση στο οιδιπόδειο).

· Συναισθηματικός με παιδιάστικο : Ο παιδιάστικος απολαμβάνει κυρίως να παίρνει, σε αντίθεση με τον συναισθηματικό που διεκδικεί την έντονη αλληλεπίδραση στην σχέση. Μάλλον κακός συνδυασμός.

· Γονεϊκός με γονεϊκό : Συγκρουσιακός γάμος,σχέση, καθώς και οι δύο επιζητούν να ασκούν έλεγχο.

· Παιδιάστικος με παιδιάστικο : Δυστυχισμένος γάμος, όταν σταματά το παιχνίδι, ο αυθορμητισμός και ξεκινούν οι υποχρεώσεις της καθημερινότητας κανείς δεν αισθάνεται πρόθυμος να αναλάβει την ευθύνη.

· Συντροφικός με συντροφικό : Πολύ συμβατή σχέση, ιδιαίτερα μεταξύ συντρόφων που παντρεύονται σε μεγαλύτερη ηλικία, προέρχονται από προηγούμενους γάμους και δεν απαιτούν συναισθηματικές εντάσεις.

· Ο λογικός συμβαδίζει με αρκετούς επίσης τύπους συντρόφων, αρκεί να σέβονται τα όρια του και την δυσκολία του να εκφράζει το συναίσθημα που κρύβει βαθιά μέσα του.

· Τέλος ο παράλληλος ταιριάζει καλύτερα με τον παράλληλο, ο ένας κατανοεί και αποδέχεται τις ανάγκες του άλλου για απόλυτη ανεξαρτησία , καθένας ζει την ζωή του, χωρίς ιδιαίτερη εμπλοκή στην ζωή του συντρόφου . Απουσία συναισθηματικής εγγύτητας.

Μέσα στην σχέση ξαναγεννιούνται τα βιώματα , οι εικόνες και οι στενοί δεσμοί που είχαμε αναπτύξει με τους σημαντικούς άλλους της ζωής μας, όταν ήμασταν παιδιά. Άλλοτε ο δεσμός αυτός εκπληρώθηκε με ασφάλεια και άλλοτε όχι(ανικανοποίητες ανάγκες). 

Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων και έχοντας ασυνείδητα ως αναπαράσταση την αρχική οικογένεια, επιχειρούμε να δημιουργήσουμε την δική μας, διατηρώντας τα θετικά της στοιχεία και "ανακαλώντας" μέσα στον γάμο όσα μας πλήγωσαν τότε ,με σκοπό να τα λύσουμε. ΄Οσο μεγαλύτερη λοιπόν η συναισθηματική ανωριμότητα των συντρόφων , τόσο πιο δύσκολο φαίνεται να είναι το έργο μέσα στον γάμο.

Στην ερώτηση, τι γίνεται με τους γάμους που αντιμετωπίζουν προβλήματα στην καθημερινότητα τους, η απάντηση προκύπτει από την κλινική πρακτική. Σε κάποιες περιπτώσεις ο χωρισμός αποτελεί την λύση, σε κάποιες άλλες όχι. Μια δοκιμαστική προσπάθεια είναι απαραίτητη ούτως ή άλλως. Όταν υπάρχει η διάθεση, οι διαφορές επιλύονται και ο γάμος διατηρείται. 

Η ψυχοθεραπεία αποτελεί το πλαίσιο μέσα στο οποίο οι ανάγκες των συντρόφων αναγνωρίζονται, "μεταγλωττίζονται", αναλύονται και γίνονται συνειδητές από κοινού. Ο κάθε σύντροφος εκπαιδεύεται στο να κατανοεί ουσιαστικά τον εαυτό του και τον σύντροφο,αποφεύγοντας να επαναλαμβάνει μοντέλα συμπεριφοράς που ακυρώνουν και υποτιμούν την σχέση του. 

Μέσα στην θεραπευτική διαδικασία, οι δύο διαφορετικοί κόσμοι συναντιούνται, τεχνικές εποικοδομητικής επικοινωνίας ενθαρρύνονται και μηχανισμοί άμυνας που δρουν υπέρ της ψυχικής ευαλωτότητας του κάθε συντρόφου, επανεξετάζονται με στόχο την πραγματική ικανοποίηση των αιτημάτων των δύο συντρόφων.





Βικτωρία Χαλκιά-Ντότσικα
Διαπροσωπική Ψυχοθεραπεύτρια - Συμβουλευτική Ψυχολόγος - Εκπαιδεύτρια Σχολών Γονέων
Αντικλείδι , http://antikleidi.com

Όαση ζωής......!!!!!!!!!

Ένας άνθρωπος ταξιδεύει. Παίρνει μαζί του τις αναμνήσεις, γλυκές στιγμές που τον συντροφεύουν. Η δίψα του για ζωή τον επαναφέρει σε μνήμες που χρειάζεται να αντλήσει δύναμη, για να συνεχίσει. Μια εικόνα με εκείνον δίπλα στον πατέρα του τον κάνει να θέλει να ξαποστάσει. Ένα ζεστό στήριγμα, το συναίσθημα που ένιωσε τότε. Ένα κάθισμα η παρουσία του εκεί πλάθει με ασφάλεια τα ταξίδια του.

Κάτι τον κρατάει όμως! Δεν είναι πια κοντά του… Τον χρειάζεται, για να συνεχίσει. Νοσταλγεί την παρουσία του. Η μνήμη δεν είναι αρκετά δυνατή, ώστε να εξαφανίσει το βαρύ συναίσθημα από την απώλεια. Οι στιγμές που έζησε δεν επαρκούν, για να αποφύγει τη στενοχώρια που βαραίνει τη μοναξιά του. Η θλίψη γίνεται ο νέος σύντροφός του.

Προχωράει. Μια εικόνα του τον θυμίζει. Μια θάλασσα απλώνεται μπροστά του. Για αυτό αγαπάει τη θάλασσα, άραγε; Μήπως τον κρύβει μέσα της; Μήπως δεν έχει φύγει, αλλά απλώς δεν θέλει να του φανερωθεί; Είναι φορές που θέλει να πάει να τον συναντήσει. Αν όχι αυτόν, τη θάλασσα που του τον κρύβει. Δεν θα το καταλάβει κανείς. Θα πει σε εκείνους που θα τον περιμένουν ότι έφυγε για ένα μακρινό ταξίδι.

Θυμάται τότε, που έκαναν μακροβούτια αντάμα, ένα σώμα, μια ψυχή οι δυο τους. Πόσο του λείπει αυτό το ‘μαζί’! Προσπαθεί να πιαστεί από τις λέξεις. «Να γίνεις καλύτερος από εμένα, να με ξεπεράσεις», έτσι του έλεγε. Σαν άγιο φυλαχτό, η θύμηση από τα λόγια του, να τον προστατεύουν και να τον καθοδηγούν σε κάθε περίσταση. 

Όταν χρειάζεται να ανταγωνίζεται τους άλλους, να γίνεται καλύτερος και από τις προσδοκίες του ακόμα. Για αυτό άραγε προχώρησε στη ζωή του; Έχει το βλέμμα του, να τον συντροφεύει. Θαύμαζαν ο ένας τον άλλον, για διαφορετικούς λόγους ο καθένας. Το κοινό και των δύο; Τους άρεσαν τα ύψη. Ποθούσαν να κατακτήσουν τους ουρανούς.

Εκείνος έφυγε όμως. Και μένει μόνος του. Οι ουρανοί του άδειασαν. Τα ύψη του χαμηλώνουν. Σαν Ίκαρος που πλησίασε τον ήλιο και τα φτερά του έλιωσαν. Και εκείνος σαν Ίκαρος φλέγεται. Πέφτει χωρίς εκείνον. Τον καίει η νοσταλγία του ή μήπως ο θυμός του, που τον εγκατέλειψε;

Ήρθαν κοντά οι δυο τους. Τόσο κοντά, που κάποιες φορές ένιωθαν πως έπαιρνε οξυγόνο ο ένας από τον άλλον. Για αυτό κι η ανάσα του τώρα τελευταία, βγαίνει όλο και πιο δύσκολα.

Σε αυτό του το ταξίδι τον χρειάζεται : τη θάλασσά του, τους ουρανούς του, τον ήλιο, κι ας τον κάψει. Χρειάζεται τον ίδιο, την παρουσία του. Τα σημεία που του τον θυμίζουν δεν του αρκούν. Απλώνεται στο κάθισμα του. Ή μήπως στην αγκαλιά του; Τι θέλει εκείνος, άραγε; «Να μη το βάλω κάτω», σκέφτεται. «Να συνεχίσω το ταξίδι. Χωρίς εκείνον;», αναρωτιέται. «Πώς θα είναι η ζωή μου χωρίς εκείνον;»

Αναθυμάται τα λόγια του: «Να είσαι καλά, να προσέχεις και να αγαπάς τον εαυτό σου, όπως εγώ εσένα» του έλεγε φεύγοντας.

Μπολιάζεται με το πάθος του. Τον διαπερνά ένα δυνατό πάθος για ζωή. Εκείνος του έδωσε την άδεια να τον ξεπεράσει. Μπορεί να επιτρέψει στον εαυτό του να ζήσει. Έχει την άδεια για ζωή.

Τον σκέφτεται. Δεν είναι μόνος του. Τον συνοδεύει. Περπατάει, όπως εκείνος. Τον ακούει κι ας μην είναι δίπλα του. Απολαμβάνει τη θάλασσα. Δεν χρειάζεται να χαθεί στα βάθη της. Πρέπει και εκείνος με τη σειρά του να πει στο δικό του παιδί: «Μπορείς να με ξεπεράσεις, σου δίνω την άδεια». Πώς θα το πει, αν λείπει από το δικό του ταξίδι;

Ξεμακραίνει από εκείνον. Δέχεται το θάνατό του. Δεν κινδυνεύει πλέον να γίνει δικός του θάνατος. Δεν χρειάζεται να τον ακολουθήσει στο δικό του ταξίδι. Έχει τη δική του πορεία να χαράξει με τη παρότρυνση του γονιού του και το χάρτη στο χέρι∙ ένα χάρτη, που έχει τη σφραγίδα του. 

Ο πόθος για ζωή γίνεται δίψα ασίγαστη, προορισμός για την πηγή. Το ταξίδι είναι μια υπόσχεση για δυο ανθρώπους: έναν που προχωράει και έναν που με τα μάτια του μυαλού σαν παιχνίδι της φαντασίας ζεσταίνει με το βλέμμα, χαράζει τα βήματα και δείχνει το δρόμο∙ το δρόμο της ζωής.

''Εκείνος που ήπιε από την πηγή της ζωής δεν αποζητά το θάνατο''.

Οι παραστάσεις αγάπης είναι εμπειρίες ζωής που έχουμε βιώσει και έχουν αποτυπωθεί στην καρδιά μας. Τις εικόνες αυτές χρειάζεται να τις διασφαλίσουμε ως πολύτιμο σύμμαχο στον αγώνα της ζωής μας.

Αυτές οι παραστάσεις, που μπορεί να είναι πολύ διαφορετικές για τον καθένα μας, είναι εκείνες που μας καθιστούν πλούσιους στην ψυχή. Μπορεί να είναι κληροδότημα από τους γονείς μας, από αγαπημένους μας δασκάλους, από συγγενείς, από ανθρώπους που μας αγάπησαν πολύ.

Έχουμε ευθύνη προς τον εαυτό μας, αυτήν την αγάπη να την κάνουμε στόλισμα ψυχής και να ξεπροβοδίζουμε τις επιθυμίες μας, τη δημιουργικότητά μας, τους στόχους μας, με αυτήν ως παντοτινή συνοδεία, γιατί είναι ένα δώρο Τιμής.

Ορισμένες φορές κάνουμε το λάθος στο να αναλωνόμαστε να μας απορροφούν εκείνες οι παραστάσεις, όπου το παράπονο, το αίσθημα αδικίας, η απογοήτευση πρωτοστάτησε παρασύροντας την αξία μας. Εάν τοποθετήσουμε το αρνητικό στο χρονοντούλαπο της μνήμης, καταλαγιάζοντας τα συναισθήματα που μας προκαλεί, δε θα το αφήσουμε να μας παρασύρει σε ένα ψυχικό ή ακόμα και σε ένα σωματικό θάνατο, προκειμένου να το συναντήσουμε για να δικαιωθούμε.

Όσο προστατεύουμε σθεναρά αυτές τις παραστάσεις αγάπης και τους δίνουμε τη θέση που τους αξίζει, τόσο περισσότερο επιτρέπουμε στον εαυτό μας να ζήσει με αλήθεια, με αγάπη, με αξία. Η ζωή μάς ανήκει, όσο επιτρέπουμε στον εαυτό μας να έχουμε μια θέση σε αυτήν και τη θέση που θα ορίσουμε σε αυτήν, εμείς θα την διαλέξουμε. Οι ζωογόνες εικόνες θα μας συντροφεύουν, για να ενισχύουν την απόφασή μας ότι έχουμε δικαίωμα να ζήσουμε μια ζωή, όπου θα αισθανόμαστε αντάξιοι της.





Η Αγγελική Μπολουδάκη είναι ιδιώτης Κοινωνική Λειτουργός, τέως στέλεχος του Κέντρου πρόληψης της χρήσης εξαρτησιογόνων ουσιών Ν.Χανίων και τέως Εκπαιδευτικός Α.Τ.Ε.Ι. Είναι συγγραφέας του βιβλίου ‘Μαμά, μπαμπά, δε με κοιτάξατε και χάθηκα’, Εκδόσεις Αραξοβόλι
Αντικλείδι , http://antikleidi.com

Καθώς βαδίζεις, το τοπίο αλλάζει… Μήπως χρειάζεσαι νέα πυξίδα, χάρτη, και παπούτσια…;

                 

Συχνά γίνομαι μάρτυρας της παρακάτω αφήγησης στις ψυχοθεραπευτικές συνεδρίες :

«Είμαι σε αδιέξοδο… Η σκέψη και η έγνοια μου αναλώνεται συνήθως σε μικρά , ασήμαντα πράγματα.
Βασανίζομαι, αυτομαστιγώνομαι για γεγονότα της καθημερινότητας, δίνοντας στα στο μυαλό μου βαρύτητα δυσανάλογη με αυτήν που πραγματικά έχουν…

Γίνομαι ψυχικά «ράκος», κάνοντας ατελείωτες υποθέσεις, φτιάχνοντας σενάρια, προσπαθώντας να αναλύσω διανοητικά καταστάσεις την καθημερινότητας που, ρεαλιστικά μιλώντας, έχουν λίγη σημασία για μένα…

Το κεφάλι μου κουράζεται, βαραίνω συναισθηματικά, συχνά χάνω τον ύπνο μου. Αισθάνομαι σωματική κόπωση. Βρίσκομαι σ ψυχικό αδιέξοδο… Κι όλα αυτά, για το τίποτα…».

Ρωτώ : «Πώς είναι κατά τ’ άλλα η ζωή σου; Την χαίρεσαι; Υπάρχουν στην καθημερινότητα σου στιγμές απόλαυσης και χαράς;»

Μου απαντά : «Η αλήθεια είναι πως έχω μια / έναν καλό σύζυγο/ σύντροφο. Έχω τα παιδάκια μου υγιή. Τους γονείς μου που μας νοιάζονται και μας φροντίζουν. Κι εγώ καλά είμαι στην σωματική μου υγεία… Έχω μια καλή δουλειά, και σχετικά έχω και οικονομική ευχέρεια. Μοιάζει να μην πάει κάτι στραβά, να μην μου λείπει τίποτα. Κανονικά θα έπρεπε να μαι ευτυχισμένος, αλλά δεν είμαι….».

Φτάνοντας κανείς κοντά στο δεύτερο μισό της ζωής, έχει διανύσει αρκετά χρόνια φορώντας με επιτυχία την πολυάριθμα προσωπεία: του καλού παιδιού, του επιμελούς μαθητή και φοιτητή, του φροντιστικού συντρόφου και συζύγου, της ευχάριστης νύφης, ή γαμπρού, του βολικού φίλου πάντα πρόθυμο να ακούει τον άλλον, του αποτελεσματικού εργαζόμενου, του υπερπροστατευτικού γονιού, κ.α.

Αντίστοιχα, αρκετοί από τους διαθέσιμους ρόλους και τα προσωπεία, επειδή ίσως η υπόδησή τους θα προκαλούσε δυσάρεστα συναισθήματα στον εαυτό και τους άλλους, μείναν αφόρετα, ανενεργά, αχρησιμοποίητα.

Παραδείγματος χάριν, αυτά του αμελούς κι «ανόητου» μαθητή, του διεκδικητικού συντρόφου, της αντιδραστικής κι ανυποχώρητης νύφης, του ανθρώπου που εκουσίως, χωρίς εντοπισμένο λόγο και στόχο, δίχως ορατή σκοπιμότητα, μένει στο κενό, χωρίς… αλεξίπτωτο.

Αρκετοί άνθρωποι, για μεγάλα χρονικά διαστήματα της ζωής τους, επέτρεψαν στους ρόλους, τα στερεότυπα, και στην ανάγκη τους για κοινωνική συμμόρφωση να τους χρησιμοποιούν σαν να ήταν μαριονέτες.

Σχεδόν αυτοματοποιημένα υποτάχθηκαν στις συλλογικές απαιτήσεις του στενού οικογενειακού κύκλου και της ευρύτερης κοινωνίας, ταυτίζοντάς τες λανθασμένα με τις προσωπικές τους επιδιώξεις, στόχους κι «οράματα».

Κάποια στιγμή όμως έρχεται για πολλούς η στιγμή που η εσωτερική σύγκρουση ανάμεσα στην ατομική επιταγή για κοινωνική συμπόρευση με τις προσδοκίες των άλλων και την ανάγκη για εξατομίκευση γίνεται εμφανής κι αναπόφευκτη, διεκδικώντας την θέση της και τους δικούς της στόχους στην ψυχική τους ζωή.

Ο άνθρωπος που πιέζεται απ’ αυτήν την σύγκρουση δεν αρκείται πια στην μερική διευθέτηση των συνεχών συμβιβασμών, δεν βρίσκει καμιά ανακούφιση στην «λύση» της «χρυσής τομής».

Αν και η ζωή κυλά ομαλά με βάση τις ανάγκες και προοπτικές του χθες, οι εξελισσόμενοι σκοποί της ψυχής απαιτούν νέα οργάνωση, καινούργιους τρόπους σχέσεων με τους άλλους, τη θυσία του βολέματος, ρηξικέλευθες διαπροσωπικές λύσεις και ενέργειες.

Ο άνθρωπος που συμβιβάστηκε έως σήμερα στις «λύσεις» και τις απόψεις των άλλων για την προσωπική του ζωή, χρειάζεται τώρα να στραφεί βαθιά μέσα του ώστε να αφουγκραστεί με ενδιαφέρον κι αγωνία το σχέδιο που η ψυχή του απεργάζεται για τον ίδιο.

Να διερευνήσει τις δυνατότητες και τις προοπτικές της.

Να βρει τρόπους ώστε να εμπεριέχει τις δικές του αντιφατικές επιθυμίες, αλλά και τις συγκρούσεις που πιθανά να προκαλούνται ανάμεσα στον ίδιο και τους στενούς του άλλους, οι οποίοι απαιτούν από κείνον να παραμείνει αδιαφοροποίητος, στοιχισμένος στην οικογενειακή και κοινωνική προοπτική της συμπόρευσης κι ομοφωνίας.

Χρειάζεται να αντιμετωπίσει τους φόβους του για τις νεοεμφανιζόμενες επιθυμίες του.

Να γίνει «σκληρός» με τις απαιτήσεις των οικείων του προσώπων που διεκδικούν τα κεκτημένα τους δικαιώματα επάνω του.

Πρώτα απ’ όλα, η κρυμμένη ψυχική περιοχή στην οποία οι ενδοψυχικές συγκρούσεις λαμβάνουν χώρα, χρειάζεται να βγει στην επιφάνεια της επίγνωσης ώστε να γίνει αντικείμενο ενσυνείδητης επεξεργασίας από τον άνθρωπο που ζητάει να εξατομικευθεί.

Όταν ο άνθρωπος που επιθυμεί να ανακαινισθεί βλέπει κατάματα το «θεριό» με το οποίο παλεύει, απ’ την μια το εσωτερικό «τέρας» παίρνει ρεαλιστικές διαστάσεις, κι απ΄την άλλη, ο αγώνας του μαζί του γίνεται πιο νηφάλιος και συνειδητός.

Σ’ αυτήν την περίπτωση, η προοπτική της συνάντησης με νέους σκοπούς, στόχους κι αξίες τροφοδοτεί την ψυχή με πρόθεση κι ενέργεια κατανόησης, με νόημα κι ελπίδα.





Γρηγόρης Βασιλειάδης 

Αν θες να κόψεις δρόμο, γίνε κοφτερός σαν μαχαίρι.....!!!!

Σταμάτα να είσαι ψευτο-καλούλης!

Γίνε σκληρός, δηλαδή αληθινός, πρώτα με τον εαυτό σου.

Συνεπής, υπεύθυνος, στοχευμένος, λιτός, φλογερός, άπληστος και μαζί ολιγαρκής.

Κάθε στιγμή ζωής είναι μια μάχη, μια απόφαση, μια γεμάτη νόημα επιλογή.

Μην υποτιμάς καμιά στιγμή, κανένα σου λόγο, καμιά σου σκέψη, κανέναν και τίποτα.

Ζύγισε τους ανθρώπους και τα πράγματα σαν να είναι ο θησαυρός σου.

Δεν υπάρχει καθόλου χρόνος και ενέργεια για πέταμα.

Κάθε σκέψη και πράξη σου σε προετοιμάζει για τον σκοπό της ζωής σου.

Μάθε να θέτεις συγκεκριμένους στόχους που ετοιμάζουν "άπιαστους" σκοπούς, δηλαδή σκοπούς που σε υπερβαίνουν, εσένα και τις δυνατότητές σου.

Μάθε να λες πολλά "όχι".

Το «όχι» σου να είναι «όχι».

Να γίνει δεύτερή σου φύση.

"Όχι" ασήμαντα και σημαντικά, ανώδυνα κι επώδυνα.

Στον εαυτό σου και στους άλλους.

Μάθε, μέσα από τα "όχι" σου, να μην λογαριάζεις ακριβά την γνώμη των άλλων.

Χτίσε με γερές πέτρες την γνώμη σου, ψήλωσε και δυνάμωσε το εγώ σου.

Τόσο, ώστε να θελήσεις ολόψυχα να το εγκαταλείψεις.

Όταν έρθει η στιγμή, να το παραδώσεις για τον ακριβό μαργαρίτη.

Ο δρόμος της ψυχής σου προς το Μεγάλο "ΝΑΙ", είναι στρωμένος με πολλά μικρά και μεγάλα "Όχι".

Αν θες πολλά, γίνε πολύς.

Αν θες λίγα, συνέχισε να σαι λίγος.

Πάντως, πάρε απόφαση.





Γρηγόρης Βασιλειάδης 

Τρίτη, 3 Μαρτίου 2015

7 λόγοι που μας αρέσει η Άνοιξη.....!!!!!!!!!

Μπορεί ο καιρός να μην έχει φτιάξει ακόμα εντελώς και να θυμίζει χειμώνα αλλά επισήμως τουλάχιστον σήμερα μπήκαμε στην άνοιξη και αυτός είναι ένας λόγος να χαιρόμαστε.

Αγαπάμε λοιπόν την άνοιξη και το γιορτάζουμε αναφέροντας 7 λόγους γι’ αυτό. Περιμένουμε τους δικούς σας, στα σχόλια, στο τέλος του κειμένου.

· Περνάμε περισσότερο χρόνο με φίλους έξω.

· Η μέρα μεγαλώνει.

· Δεν κάνει κρύο. Δεν κάνει ούτε ζέστη. Ό,τι πρέπει δηλαδή για τρέξιμο.

· Ανανεώνουμε την γκαρνταρόμπα μας! Καταχωνιάζουμε τα παλτό και περιμένουμε πώς και πώς να φορέσουμε ρούχα ανάλαφρα, αέρινα και γεμάτα χρώματα.

· Υπάρχει μια αίσθηση ζωντάνιας. Η φύση είναι σε άνθιση και αυτομάτως η διάθεση όλων μας γίνεται πιο παιχνιδιάρικη και ξέγνοιαστη.

· Οι πάγοι λιώνουν.

· Οι σαγιονάρες ετοιμάζονται να κάνουν δυναμική επανεμφάνιση αφού είμαστε μια ανάσα πλέον από το καλοκαίρι!





πηγή: baby.gr

Κινόα : Η εναλλακτική υπερτροφή - Μάθετε τα οφέλη της.....!!!!!!!

Η κινόα έχει μπει δυναμικά στη διατροφή μας τα τελευταία χρόνια και όχι άδικα, αφού οι επιστήμονες την χαρακτηρίζουν εξαιρετικά ισορροπημένη και πλήρη τροφή.

Αυτός είναι και ο λόγος που η NASA εξετάζει το ενδεχόμενο χρήσης της στο ερευνητικό πρόγραμμα για τις μακροχρόνιες επανδρωμένες αποστολές.

Τι είναι
Η κινόα είναι θάμνος που καλλιεργείται για τους σπόρους του, οι οποίοι τρώγονται και μοιάζουν πολύ σε υφή και γεύση με τους ξηρούς καρπούς. Η κινόα ανήκει στα ψευδοδημητριακά και έχει στενή συγγένεια με είδη όπως τα παντζάρια και το σπανάκι. Έχει καταγωγή από το Περού και τη Βολιβία και παρότι δεν ανήκει στα δημητριακά, είναι γνωστή και ως «μητέρα των δημητριακών». 

Για τους Ίνκας αποτελούσε βασική τροφή μαζί με την πατάτα και το καλαμπόκι. Τη θεωρούσαν μάλιστα τόσο σημαντική, ώστε η πρώτη σπορά του έτους γινόταν συνήθως από τον αυτοκράτορα, ο οποίος χρησιμοποιούσε ειδικά εργαλεία από χρυσό. Οι ισπανοί κατακτητές αρχικά περιφρόνησαν την κινόα και στη συνέχεια απαγόρευσαν την καλλιέργειά της, επειδή οι σπόροι της χρησιμοποιούνταν σε παγανιστικές τελετές. Σήμερα χαίρει υψηλής εκτίμησης για τη διατροφική της αξία και πλέον τη συναντούμε όλο και πιο συχνά στη δυτική κουζίνα.

Διατροφική αξία

Πρωτεΐνες
H περιεκτικότητα της κινόα σε πρωτεΐνες είναι πολύ υψηλή (14%), ενώ σε αντίθεση με την πλειονότητα των φυτικών τροφών, αποτελεί πηγή πλήρους πρωτεΐνης και προμηθεύει τον ανθρώπινο οργανισμό με τα απαραίτητα αμινοξέα, που δεν μπορεί να συνθέσει μόνος του. Η ποιότητα των πρωτεϊνών που περιέχει δηλαδή πλησιάζει εκείνη των γαλακτοκομικών, του κρέατος, των πουλερικών και των ψαριών, που ανήκουν στην κατηγορία των πλήρων πρωτεϊνών.

Ασβέστιο
Αποτελεί πολύ καλή πηγή ασβεστίου, γι' αυτό και είναι χρήσιμη για τους χορτοφάγους και όσους έχουν δυσανεξία στη λακτόζη. Επιπλέον, δεν περιέχει γλουτένη, είναι πιο εύπεπτη από το σιτάρι, το καλαμπόκι ή τη σίκαλη και έχει χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη.

Αντιοξειδωτικές ουσίες
Έχει υψηλή περιεκτικότητα σε αντιοξειδωτικές φυτοθρεπτικές ουσίες. Μάλιστα, η συγκέντρωση δύο φλαβονοειδών ουσιών, της κουερσετίνης και της καμπεφερόλης, στην κινόα είναι μεγαλύτερη από την αντίστοιχη σε φρούτα όπως τα μούρα, που είναι κατεξοχήν πλούσια σε φλαβονοειδή.

Αντιφλεγμονώδης δράση
Η κινόα περιέχει πλήθος αντιφλεγμονωδών συστατικών που συμβάλλουν στην πρόληψη των φλεγμονών. Μελέτες σε ζώα έχουν δείξει ότι η τροφή με κινόα σε καθημερινή βάση ελαττώνει τον κίνδυνο εμφάνισης φλεγμονών (συμπεριλαμβανομένης και της παχυσαρκίας).

Άλλα θρεπτικά στοιχεία
Η κινόα είναι καλή πηγή διαιτητικών ινών, φωσφόρου, μαγνησίου και σιδήρου, ενώ περιέχει και διάφορες βιταμίνες του συμπλέγματος Β. Το υψηλό επίπεδο θρέψης που παρέχει η κινόα, την έχει καθιερώσει ως τρόφιμο με μεγάλο όφελος για την υγεία. Τα Ηνωμένα Έθνη την έχουν κατατάξει στις «χρυσές τροφές», ενώ ο Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών (FAO) την έχει αναγνωρίσει ως τρόφιμο με υψηλή θρεπτική αξία και με εντυπωσιακή βιοποικιλότητα.





onmed.gr

Η ουσία που αυξάνει το αίσθημα γενναιοδωρίας.....!!!!!!!

Ένα καλό πρωινό συνοδεύεται συνήθως και από αυγά, τα οποία προσφέρουν στον οργανισμό απαραίτητες βιταμίνες, ιχνοστοιχεία και πρωτεΐνες.

Κι αν δε συνηθίζετε να τρώτε - ή να σερβίρετε στους αγαπημένους σας - αυγά με το πρωινό γεύμα, ίσως διαβάζοντας τα συμπεράσματα της έρευνας που παρουσιάζετε παρακάτω να αλλάξετε γνώμη…

Επιστήμονες υποστηρίζουν, ότι η τρυπτοφάνη, ένα αμινοξύ που περιέχεται σε ορισμένα τρόφιμα, μπορεί να αλλάξει τη συμπεριφορά μας.

Σε πειράματα που έκαναν, βρήκαν ότι η κατανάλωση μιας μικρής ποσότητας τρυπτοφάνης –ισοδυναμεί με τρία αυγά- «διπλασιάζει» τα ποσά που οι εθελοντές δωρίζουν σε φιλανθρωπικούς σκοπούς.

Τα αυγά και άλλα τρόφιμα, όπως τα ψάρια και το γάλα, είναι πλούσια πηγή αυτού του αμινοξέος, το οποίο ο οργανισμός το μετατρέπει στην ορμόνη της «ευχαρίστησης», σεροτονίνη.

Μια ομάδα ψυχολόγων από το πανεπιστήμιο Leiden της Ολλανδίας, αναφέρουν στην έρευνά τους που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Frontiers in Psychology το εξής:

«Για πρώτη φορά ερευνήσαμε το κατά πόσο η χορήγηση μιας ουσίας, η οποία περιέχεται σε τρόφιμα όπως τα αυγά, τα ψάρια, η σόγια και το γάλα, μπορεί να προωθήσει το αίσθημα γενναιοδωρίας και φιλανθρωπίας».

«Η μελέτη μας είναι η πρώτη που δείχνει, ότι η δωρεές σε φιλανθρωπικούς σκοπούς μπορεί να ενισχυθούν με συμπληρώματα διατροφής που περιέχουν σεροτονίνη».

Στην έρευνα, όπως αναφέρει δημοσίευμα της βρετανικής εφημερίδας Daily Mail, συμμετείχαν 32 άντρες και γυναίκες.
Οι ερευνητές επισημαίνουν την εγγύτητα των περιοχών του εγκεφάλου που σχετίζονται με τη σεροτονίνη και την οξυτοκίνη.

Ίσως η προθυμία να δωρίσουν οι εθελοντές χρήματα σε κάποια φιλανθρωπική οργάνωση να διαμορφώνεται από την επίδραση που ασκεί η σεροτονίνη στα επίπεδα της οξυτοκίνης. Τα αποτελέσματα της έρευνάς μας υποστηρίζουν την υλιστική προσέγγιση του «είμαστε ό,τι τρώμε».




govastileto.gr