Σάββατο, 27 Αυγούστου 2016

Keanu Reeves : Το αύριο δεν είναι εγγυημένο, ας ζήσουμε το σήμερα.....!!!!!!

O Keanu Reeves μοιράζεται μέσω της σελίδας του στο Facebook κάποιες σκέψεις για το νόημα της ζωής και την κατάθλιψη, με την οποία πάλεψε για χρόνια.

''Βλέπετε αυτούς τους ανθρώπους πίσω μου; Τρέχουν για να πάνε στην δουλειά και δεν δίνουν προσοχή σε τίποτα. Κάποιες φορές η καθημερινότητα μας απορροφά τόσο πολύ, που ξεχνάμε να απολαύσουμε την ομορφιά της ζωής. Μοιάζουμε με ζόμπι.

Κοιτάξτε ψηλά και βγάλτε τα ακουστικά από τα αυτιά. Πείτε γεια σε κάποιον που βλέπετε και δώστε μια αγκαλιά σε κάποιον που δείχνει να πονάει. Βοηθήστε κάποιον. Πρέπει να ζείτε τη ζωή σαν να είναι η τελευταία μέρα.

Αυτό που δεν γνωρίζουν οι άνθρωποι για εμένα είναι ότι είχα κατάθλιψη για χρόνια. Ποτέ δεν το είπα αυτό σε κανέναν. Έπρεπε να παλέψω για να ξεφύγω. Το πρόσωπο που με κρατούσε μακριά από την χαρά ήμουν ΕΓΩ.

Κάθε ημέρα είναι πολύτιμη, οπότε ας της φερθούμε έτσι. Το αύριο δεν είναι εγγυημένο, ας ζήσουμε το σήμερα! ''





Το ταξίδι της ψυχής σε αυτή τη ζωή.....!!!!!!

Οι περισσότεροι από μας αναρωτιόμαστε … 
«Γιατί είμαι εδώ»; 

«Έχω έρθει εδώ σε αυτή τη γη για ένα συγκεκριμένο σκοπό;» 

«Ποιος είναι αυτός ο σκοπός;» 
Όλες οι ψυχές στη γη είναι εδώ για να αναπτυχθούν πνευματικά και να φτάσουν σε μια ανώτερη συνειδητότητα. Αυτή είναι μια εξέλιξη της συνείδησης η οποία παρουσιάζεται μέσα από τα διδάγματα και τις εμπειρίες που προκύπτουν καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής μας. Έτσι, η ψυχή επιλέγει να βιώσει γεγονότα που θα την βοηθήσουν να καλλιεργηθεί, να αγαπάει άνευ όρων και να φτάσει το Θείο. 

Αλλά τι είναι «ψυχή»; 
Θα μπορούσαμε να πούμε ότι ψυχή είναι το μέρος του εαυτού μας που δεν είναι ούτε το σώμα μας, ούτε το εγώ μας. Είναι η ουσία του ποιοί και τι είμαστε, το μέρος που ζει το σώμα μας. Είναι ο αυθεντικός εαυτός μας. Όλες οι θρησκείες και οι πνευματικές δοξασίες έχουν μια κοινή αρχή: 

Όλες διδάσκουν ότι υπάρχει ψυχή και ότι η ψυχή είναι ενσωματωμένη σε ένα φυσικό σώμα κατά τη διάρκεια αυτής της ζωής και ότι ζει μετά το σωματικό θάνατο. Όλες οι θρησκείες επίσης συμφωνούν ότι υπάρχουν επιπτώσεις και μετά το θάνατό μας, οι οποίες σχετίζονται με τα πράγματα που έχουμε κάνει σε αυτή τη ζωή. 

Ποιος είναι ο σκοπός της ψυχής; Γιατί να έρθει εδώ; 
Γιατί η ψυχή πρέπει να εισέλθει σε ένα φυσικό σώμα και μετά να φύγει και πάλι όταν πεθαίνει το σώμα; Γιατί δεν μπορεί η ψυχή να παραμείνει έξω από το σώμα για πάντα και να αποφύγει όλα τα προβλήματα και τις προκλήσεις που την μαστίζουν κατά τη διάρκεια της φυσικής ζωής; 

Στην πραγματικότητα, ο σκοπός της ψυχής είναι να κερδίσει μια ανταμοιβή για κάτι που είναι δυνατό να επιτευχθεί μόνο μέσα από ένα φυσικό και γήινο τρόπο. Λόγω του γεγονότος ότι είναι πιο δύσκολο να επιτευχθεί μια ανταμοιβή στον φυσικό κόσμο, η ψυχή έχει την ευκαιρία να ολοκληρώσει και να επιτύχει κάτι όταν μπει μέσα σε ένα σώμα. 

Η ψυχή επιλέγει να εισέλθει σε ένα δύσκολο περιβάλλον, ώστε να αισθάνεται ότι αφού έχει παλέψει τις δυσκολίες, έχει κερδίσει την ακεραιότητά της. Μπορεί να κερδίσει πραγματικά κάτι θετικό και να μάθει να είναι περισσότερο αυτάρκης. Μπορεί να γίνει πιο δυνατή, να προστατεύσει και να ενσταλάξει εμπιστοσύνη. 

Αν η ψυχή παραμείνει ακέραια σε αυτή τη ζωή, μπορεί να έχει πολύ μεγαλύτερη ανταμοιβή στον άλλο κόσμο, αλλά το έργο αυτό είναι εξαιρετικά δύσκολο για την ψυχή. Μπορεί να παγιδευτεί σε αυτόν τον κόσμο και να θεωρεί ότι είναι αδύνατο να βγει ποτέ. 

Είναι επιτακτική ανάγκη η ψυχή να θυμάται τον αληθινό σκοπό της, γιατί έρχεται στο φυσικό κόσμο και να περιηγηθεί προσεκτικά έτσι ώστε να μην ξεφύγει από το θείο σκοπό της. Διαμέσου της πνευματικής αναζήτησης, επιδιώκει να απαντήσει σε πολλά ερωτήματα που προκύπτουν κατά την διάρκεια αυτού του ταξιδιού της και οδηγούν σε μεγαλύτερη πνευματική ολοκλήρωση. 

Ο σκοπός της ψυχής έχει βαθιά πνευματικό χαρακτήρα. Είναι η εμβάθυνση της ευαισθητοποίησης, των αξιών, και το σημαντικότερο, να έχει μεγαλύτερη πληρότητα μέσα της. Και κάθε ψυχή δεν πρέπει να ξεχνά ότι είναι αλληλένδετη με τις άλλες ψυχές και μαθαίνει μέσα από αυτές. Κανείς δεν ζει μόνος. Ως εκ τούτου, ό, τι έχει επιλέξει να κάνει ή να μάθει επηρεάζει όλους τους άλλους και επηρεάζεται από όλους τους άλλους. 

Οι προκλήσεις στο δρόμο της ανακάλυψης του σκοπού της ψυχής. 
Όταν μιλάμε για σκοπό στη ζωή μας, είναι η συνειδητή προσπάθεια να δημιουργήσουμε κάτι. Μερικές φορές αυτό που θέλουμε πραγματικά φαίνεται αδύνατο ή ακατόρθωτο να γίνει. Όταν είμαστε βυθισμένοι στην αρνητικότητα, αισθανόμαστε χωρίς σκοπό και ότι ζούμε χωρίς νόημα. 

Όταν ξέρουμε ποιοι είμαστε και κατανοήσουμε τα Θεία δώρα, η ζωή μας έχει περισσότερο νόημα. Εάν κατανοήσουμε τα κίνητρά μας και τους φόβους μας είναι πιο εύκολο να ξεπεράσουμε τα εμπόδια και τους φραγμούς. Όταν είμαστε σε αρμονία με τον εαυτό μας, αυτή η αρμονία αντικατοπτρίζεται και στον κοινωνικό μας περίγυρο. 

Η ζωή μας καθορίζεται από τα κίνητρα της ψυχής μας. Μόλις καταλάβουμε το σκοπό της ψυχής μας, μπορούμε να αρχίσουμε να καταλαβαίνουμε γιατί είμαστε εδώ σ’ αυτή τη ζωή και ότι είμαστε υπόλογοι για το μέλλον μας. 

Το αποτέλεσμα είναι να επιταχύνουμε την προσωπική μας ανάπτυξη και την πνευματική μας πρόοδο. Αν λάβουμε υπόψη μας τις εμπειρίες του παρελθόντος, ειδικά τις επώδυνες, και τις δούμε πιο πνευματικά, θα συνειδητοποιήσουμε ότι η επίδρασή τους συνέβαλε στο να γίνουμε αυτό που είμαστε σήμερα. 

Σκοπός της ζωής μας δεν θα πρέπει να είναι εν γένει, η πορεία της σταδιοδρομίας μας ή ο μεγάλος έρωτας. Ο αληθινός σκοπός της ζωής μας ανάγεται στη Θεία σφαίρα. Εξαιτίας αυτού, έχουμε έρθει εδώ κάτω στη γη για να μαθαίνουμε από τις εμπειρίες μας. Η ζωή μας δεν είναι γραφτό να είναι μόνο ένας αγώνας. Το βλέπουμε έτσι όταν μας καταλαμβάνουν οι φόβοι μας ή αισθανόμαστε ανίσχυροι ή επιδιώκουμε κάτι που δεν είναι γραφτό να γίνει. 

Πώς θα βρούμε το σκοπό στη ζωή μας; 
Όλοι μας έχουμε βασικές ανάγκες που πρέπει να ικανοποιηθούν, όπως συναισθηματική και οικονομική ασφάλεια, το φαγητό, η ένδυση, η οικογένεια. Βέβαια, οι προτεραιότητες είναι διαφορετικές για τον καθένα μας και επίσης εξαρτώνται και από τις περιστάσεις. 

Κάποιοι άνθρωποι βάζουν τις ανάγκες των άλλων πάνω από τις δικές τους. Εκείνοι που έχουν έναν υψηλότερο σκοπό σ’ αυτή τη ζωή, πρέπει πρώτα να επικεντρωθούν στη θεραπεία της δικής τους ψυχής και μετά να δώσουν στους άλλους. 

Όταν η καθημερινή μας ζωή είναι χαοτική και οι περισσότεροι από μας έχουμε κάποιες καταστροφικές συνήθειες, αυτό μας αφήνει λίγο χρόνο για αυτοανάλυση και βαθύ συλλογισμό. Θα χρειαστεί να κάνουμε αλλαγές στον τρόπο που κατανέμουμε το χρόνο μας προκειμένου να βρούμε το σκοπό της ζωής μας. 

Αυτό μπορεί να γίνει είτε μειώνοντας τις περιττές δαπάνες, είτε ζώντας πιο απλά, είτε κάνοντας κάποια αλλαγή προτεραιοτήτων ή κάποια αλλαγή των συνηθειών μας. 

Χρειαζόμαστε την υποστήριξη της οικογένειας, των φίλων μας και των αγαπημένων μας προσώπων. Θα πρέπει να μας περιβάλλουν θετικοί άνθρωποι, οι οποίοι θα συμβάλουν στην παροχή κινήτρων και θα είναι καλοί ακροατές. Θα πρέπει επίσης να ενισχύσουμε την προσωπική μας δύναμη. 

Ο αυτοσεβασμός, η αυτοπεποίθηση και το θάρρος είναι υψίστης σημασίας για να οικοδομήσουμε γερά θεμέλια στη ζωή μας. 

Θα πρέπει να πιστεύουμε στα ταλέντα μας, στις ικανότητές μας και στις αξίες. Όταν πιστέψουμε στον εαυτό μας, θα νιώσουμε ενθουσιασμό και ψυχική αναγέννηση. Κατανοώντας τις αξίες μας στη δουλειά, στις προσωπικές μας σχέσεις, στην κοινωνία και την πνευματικότητα, βάζουμε τον θεμελιώδη λίθο για την κατανόηση του σκοπού στη ζωή μας. 

Αναγέννηση ψυχής 
Όταν θα ορίσουμε τι ξυπνά το πάθος μας για ζωή και συνδεθούμε με αυτό το πάθος σε ένα πολύ βαθύ επίπεδο, τότε θα αισθανθούμε σωματικά, συναισθηματικά και πνευματικά αναγεννημένοι. Μπορούμε να ψάξουμε βαθύτερα το νόημα και την κατεύθυνση της ζωής μας με αυτοανάλυση και εσωτερικό διαλογισμό. 

Μόλις βρούμε το σκοπό της ζωής μας, κάνουμε το πρώτο μεγάλο βήμα στην προσωπική μας ανάπτυξη και αντιμετωπίζουμε τις προκλήσεις της ζωής πιο εύκολα. Και θα πρέπει να ξέρουμε ότι η προσωπική ανάπτυξη συντελείται ξεπερνώντας τα εμπόδια και τις προκλήσεις που θα συναντήσουμε στο δρόμο μας. 

Ψυχή χωρίς σκοπό, είναι μια χαμένη ψυχή. 
Συχνά, όσοι δεν έχουν σκοπό, νιώθουν ανασφάλεια, αμφισβήτηση και απόρριψη. Η ανακάλυψη αυτού του σκοπού της ψυχής, κάθε μέρα, είναι η αποστολή του κάθε ανθρώπου πάνω στη γη. Γιατί ακόμα και τα προβλήματα έχουν ένα σκοπό. Θα υπάρχουν έτσι ώστε ο καθένας από εμάς μπορεί να ανακαλύψει το δικό του μοναδικό λόγο ύπαρξης. 

Όλοι μας έχουμε μια προσωπική και ηθική ευθύνη να ανακαλύψουμε την αποστολή μας σε αυτή τη ζωή και να αφήσουμε θετικές εντυπώσεις στους γύρω μας. Και τότε θα βρούμε τη χαρά μέσα μας και θα νιώθουμε ολοκλήρωση και νόημα. Είναι ο λόγος της ύπαρξής μας πάνω στη Γη. 

Μπορεί να είναι δύσκολο σε αυτό τον κόσμο να εκφράσουμε ποιοι πραγματικά είμαστε σε επίπεδο της ψυχής. Χρειάζεται δύναμη, τόλμη και θάρρος. Αλλά το σύμπαν θυμίζει σε όλους μας ότι αυτό είναι και το ταξίδι της ψυχής σε αυτή τη ζωή και θα πρέπει να απολαμβάνουμε και να τιμούμε το κάθε μας βήμα. Για κάθε ψυχή υπάρχει ένα μονοπάτι για να περπατήσει σε αυτή την ζωή που μόνο ο εσώτερος εαυτός μας μπορεί να το γνωρίζει. 

Ο τελικός σκοπός της ψυχής είναι η πνευματική της εξέλιξη, να γίνει πιο φωτισμένη, να αποστασιοποιηθεί από τις παγίδες που θα συναντήσει στην πορεία της εξέλιξής της και να μεγιστοποιήσει την πνευματική της ανάπτυξη.





ΗΛΕΚΤΡΑ ΚΑΛΕΡΓΗ

Ο νόμος της δικαιοσύνης είναι αδυσώπητος.....!!!!!!!!

Η διατροφή είναι ένα πολύ μεγάλο θέμα γιατί δεν περιορίζεται μόνο στις τροφές και τα ποτά που παίρνουμε κατά τα γεύματα. Τρεφόμαστε επίσης και από ήχους, από αρώματα, από χρώματα. Τα όντα του αόρατου κόσμου, ιδιαίτερα, τρέφονται με μυρωδιές. Η συνήθεια να καίνε λιβάνι στις εκκλησίες, π.χ. προέρχεται από την πολύ παλαιά γνώση ότι τα φωτεινά σώματα έλκονται από αγνές μυρωδιές, όπως είναι η μυρωδιά του λιβανιού, ενώ τα καταχθόνια πνεύματα έλκονται από τις απαίσιες μυρωδιές.

Αλλά δεν είναι μόνο οι μυρωδιές : οι ήχοι και τα χρώματα είναι επίσης μια τροφή για τα αόρατα πνεύματα και μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να τα έλξουν. Γι αυτό οι ζωγράφοι συχνά ζωγραφίζουν τους αγγέλους να παίζουν μουσική φορώντας φορέματα με αστραφτερά χρώματα.

Οι γραφές λένε : «Είστε ναοί του Ζώντος Θεού». Δεν πρέπει, λοιπόν, να λερώνετε αυτούς τους ναούς βάζοντας μέσα ακάθαρτα στοιχεία. Αν οι άνθρωποι ήξεραν σε ποια ουράνια εργαστήρια δημιουργήθηκαν, θα ήταν πολύ προσεχτικοί στην τροφή που μπαίνει για την κατασκευή αυτού του ναού, όπου ο Θεός πρέπει να κατοικήσει. Δυστυχώς, τρώγοντας κρέας, οι περισσότεροι από αυτούς μοιάζουν πιο πολύ με νεκροταφεία γεμάτα πτώματα παρά με ναούς.

Κάθε ον, ζώο ή άνθρωπος, ωθείται να διαλέξει αυτήν ή εκείνη την τροφή, κι αυτή η εκλογή είναι πάντα πολύ σημαντική. Αν θέλετε να μάθετε ποια είναι τα αποτελέσματα της κρεατοφαγίας, πηγαίνετε στο ζωολογικό κήπο, παρατηρήστε τα σαρκοφάγα ζώα, και θα τα μάθετε αμέσως. 

Άλλωστε, δεν είναι ανάγκη να πάτε μέχρι τους ζωολογικούς κήπους για να κάνετε αυτή τη διαπίστωση. Βρίσκει κανείς στη ζωή ανθρώπινα δείγματα απ’ όλα τα είδη των ζώων, και μάλιστα ακόμα και από αυτά που δεν υπάρχουν στα πάρκα, όπως τα μαμούθ, οι δεινόσαυροι και άλλα προϊστορικά τέρατα! 

Αλλά ας μείνουμε ευσπλαχνικοί και ας μείνουμε σ’ αυτά που είναι στους ζωολογικούς κήπους : εκεί μπορείτε να διαπιστώσετε ότι τα μεγάλα σαρκοφάγα είναι τα επικίνδυνα ζώα που βγάζουν μία πολύ δυνατή μυρωδιά, ενώ τα χορτοφάγα έχουν γενικά συμπεριφορά πολύ πιο ήρεμη. 

Η τροφή που τρώνε δεν τα κάνει ούτε βίαια, ούτε επιθετικά, ενώ το κρέας κάνει τα σαρκοφάγα ευερέθιστα. Το ίδιο, οι άνθρωποι που τρώνε κρέας ωθούνται περισσότερο προς μια πρωτόγονη και καταστρεπτική δραστηριότητα.

Η διαφορά μεταξύ της κρεατοφαγίας και της χορτοφαγίας βρίσκεται στην ποσότητα των ηλιακών ακτινών που περιέχουν. Τα φρούτα και τα λαχανικά είναι τόσο εμποτισμένα με ηλιακό φως, ώστε μπορούμε να πούμε ότι είναι μια συμπύκνωση του φωτός. 

Όταν τρώμε ένα φρούτο ή ένα λαχανικό, απορροφάμε λοιπόν, με άμεσο τρόπο, ηλιακό φως, που αφήνει μέσα μας πολύ λίγα κατάλοιπα. Ενώ το κρέας είναι μάλλον φτωχό σε ηλιακό φως, γι’ αυτό και χαλάει γρήγορα, είναι βλαβερό για την υγεία.

Η βλαβερότητα του κρέατος έχει ακόμα μια άλλη αιτία. Όταν οδηγούν τα ζώα στο σφαγείο, αυτά μαντεύουν τον κίνδυνο, νιώθουν τι τα περιμένει, και φοβούνται, πανικοβάλλονται. Αυτός ο φόβος προκαλεί μια ανωμαλία στη λειτουργία των αδένων τους που εκκρίνουν τότε ένα δηλητήριο. 

Τίποτα δεν μπορεί να εξαλείψει αυτό το δηλητήριο. Μπαίνει μέσα στον οργανισμό του ανθρώπου που τρώει το κρέας, κι αυτή η παρουσία δεν είναι βέβαια ευνοϊκή ούτε για την υγεία, ούτε για τη μακροζωία.

Θα πείτε : «Ναι, μα το κρέας είναι νόστιμο.» Ίσως, αλλά δε σκέφτεστε παρά την απόλαυσή σας, την ικανοποίηση σας. Μόνο η απόλαυση της στιγμής υπολογίζεται για σας, ακόμα και αν πρέπει να την πληρώσετε με το θάνατο αναρίθμητων ζώων και με τη δική σας καταστροφή.

Επιπλέον, πρέπει να ξέρετε πως ότι απορροφάμε σαν τροφή, γίνεται μέσα μας μια κεραία που συλλαμβάνει συγκεκριμένα κύματα. Έτσι το κρέας μας συνδέει με τον αστρικό κόσμο. Στις κατώτερες περιοχές του αστρικού κόσμου βρίθουν όντα που αλληλοτρώγονται σαν τα άγρια θηρία, και έτσι, τρώγοντας κρέας, είναι κανείς σε καθημερινή επαφή με το φόβο, την αγριότητα, τον αισθησιασμό των ζώων. 

Αυτός που τρώει κρέας διατηρεί μέσα στο σώμα του έναν αόρατο σύνδεσμο με τον κόσμο των ζώων και θα κατατρόμαζε αν μπορούσε να δει το χρώμα της αύρας του.

Τέλος, το να αφαιρείτε τη ζωή από τα ζώα είναι μια μεγάλη υπευθυνότητα, είναι μια παράβαση του νόμου : «Ου φονεύσεις». Άλλωστε, στη Γένεση, όταν πριν από την πτώση, ο Θεός έδωσε την τροφής τον άνθρωπο, λέει απλώς: « Να, σας δίνω χόρτο που φέρει σπόρους και κάθε δέντρο που έχει μέσα του καρπό δέντρου που κάνει σπόρο : αυτή θα είναι η τροφή σας».

Σκοτώνοντας τα ζώα για να το φάει κανείς, δεν τους αφαιρεί μόνο τη ζωή αλλά τους αφαιρεί επίσης και τις δυνατότητες να εξελιχθούν που η φύση τους έδωσε σ’ αυτή τη ζωή. Γι’ αυτό, στον αόρατο κόσμο, κάθε άνθρωπος συνοδεύεται απ’ όλες τις ψυχές των ζώων των οποίων έφαγε τη σάρκα, κι αυτές οι ψυχές του ζητούν αποζημιώσεις λέγοντας : «Μας στέρησες τη δυνατότητα να εξελιχθούμε και να μάθουμε, λοιπόν, στο εξής, εσύ θ’ αναλάβεις την εκπαίδευσή μας.» 

Αν και η ψυχή των ζώων δεν είναι ίδια με την ψυχή των ανθρώπων, τα ζώα έχουν μια ψυχή, κι εκείνος που τρώει το κρέας ενός ζώου είναι υποχρεωμένος να υπομένει την παρουσία της ψυχής του ζώου μέσα του. 

Αυτή η παρουσία εκδηλώνεται με καταστάσεις που ανήκουν στον κόσμο των ζώων. Γι’ αυτό, όταν θέλει ν’ αναπτύξει την ανώτερή του ύπαρξη, συναντά δυσκολίες, τα ζωικά κύτταρα δεν υπακούνε στην επιθυμία του, έχουν μια δική τους θέληση που κατευθύνεται ενάντια στη δική του. Πράγμα που εξηγεί ότι πολλές εκδηλώσεις των ανθρώπων στην πραγματικότητα δεν ανήκουν στο ανθρώπινο βασίλειο αλλά στο βασίλειο των ζώων.

Αναφορικά με τα ψάρια, το θέμα παρουσιάζεται διαφορετικά. Τα ψάρια, από εκατομμύρια χρόνια, έχουν τοποθετηθεί σε πολύ κακές συνθήκες εξέλιξης, το βλέπουμε αυτό όταν μελετάμε τη δομή του οργανισμού τους, το νευρικό τους σύστημα έχει μείνει πολύ υποτυπώδες. 

Επιτρέπεται, λοιπόν, να τα τρώει κανείς, πράγμα που τα κάνει να εξελίσσονται. Εξάλλου, μέσα στα ψάρια υπάρχει ένα στοιχείο ειδικά φτιαγμένο για τη σημερινή εποχή : το ιώδιο.

Η τροφή που καταπίνουμε πάει μέσα στο αίμα μας, και από εκεί έλκει τις οντότητες που της αντιστοιχούν. Στα Ευαγγέλια αναφέρεται: «Εκεί που βρίσκονται τα πτώματα, εκεί μαζεύονται οι γύπες.» Αυτό είναι αλήθεια και για τους τρεις κόσμους : το φυσικό, τον αστρικό και το νοητικό. 

Λοιπόν, αν θέλετε να είστε υγιείς και στα τρία επίπεδα, μην έλκετε τους γύπες με πτώματα. Ο Ουρανός δεν εκδηλώνεται μέσα από ανθρώπους που αφήνονται να γεμίζουν από φυσικές, αστρικές και νοητικές ακαθαρσίες.

Το κρέας αντιστοιχεί σ’ ένα ιδιαίτερο στοιχείο στις σκέψεις, στα συναισθήματα και στις πράξεις. Αν, π.χ., ονειρεύεστε ότι τρώτε κρέας, πρέπει να προσέξετε, γιατί αυτό δείχνει ότι θα εκτεθείτε σε ορισμένους πειρασμούς : να διαπράξετε πράξεις βίας, να παρασυρθείτε από αισθησιακές επιθυμίες ή να κάνετε σκέψεις εγωιστικές και άδικες.

Γιατί το κρέας αντιπροσωπεύει όλα αυτά : τη βία στο φυσικό επίπεδο, τον αισθησιασμό στο αστρικό επίπεδο, και τον εγωισμό στο νοητικό επίπεδο.

Η παράδοση αναφέρει ότι, πριν από την πτώση, ο Αδάμ είχε ένα ακτινοβόλο πρόσωπο, και όλα τα ζώα τον αγαπούσαν, τον σέβονταν, και του ήταν υπάκουα.

Ύστερα από την πτώση ο Αδάμ έχασε αυτό το πρόσωπο και τα ζώα έγιναν εχθροί του. Αν τα ζώα δεν έχουν πια εμπιστοσύνη στον άνθρωπο, αν τα πουλιά πετούν μόλις τα πλησιάσει και όλη η δημιουργία τον θεωρεί σαν ένα εχθρό, υπάρχει ένας λόγος :

Είναι γιατί έπεσε από τα πνευματικά ύψη όπου βρισκόταν. Πρέπει να ξαναβρεί την πρώτη του λαμπρότητα με το να υποταχθεί και πάλι στους νόμους της αγάπης και της σοφίας, τότε θα συμφιλιωθεί με όλα τα βασίλεια της δημιουργίας και θα είναι ο ερχομός της Βασιλείας του Θεού πάνω στη γη.

Φαινομενικά, ο πόλεμος μεταξύ των ανθρώπων οφείλεται σε οικονομικούς ή πολιτικούς λόγους, αλλά στην πραγματικότητα είναι το αποτέλεσμα όλης αυτής της σφαγής που γίνεται στα ζώα. Ο νόμος της δικαιοσύνης είναι αδυσώπητος. Υποχρεώνει τους ανθρώπους να πληρώσουν χύνοντας τόσο αίμα όσο έχυσαν σφάζοντας τα ζώα.

Πόσα εκατομμύρια λίτρα αίμα χυμένο στη γη που ζητά εκδίκηση από τον Ουρανό! Η εξάτμιση αυτού του αίματος έλκει όχι μόνο μικρόβια, αλλά δισεκατομμύρια κατώτερες οντότητες του αόρατου κόσμου. Να αλήθειες που δε γνωρίζετε και που ίσως να μην τις παραδεχτείτε, αλλά είτε τις παραδεχτείτε είτε όχι, εγώ είμαι υποχρεωμένος να σας τις αποκαλύψω.

Σκοτώνουμε τα ζώα, αλλά η φύση είναι ένας οργανισμός, και σκοτώνοντας τα ζώα, είναι σαν να αγγίζουμε ορισμένους αδένες αυτού του οργανισμού : τότε, οι λειτουργίες αλλάζουν, επέρχεται μια ανισορροπία, και δεν πρέπει να παραξενεύεστε αν ύστερα από λίγο καιρό ξεσπάσει ένας πόλεμος ανάμεσα στους ανθρώπους. 

Μάλιστα, έχουν σφάξει εκατομμύρια ζώα για να τα φάνε, χωρίς να ξέρουν ότι, στον αόρατο κόσμο, αυτά ήταν ενωμένα με ανθρώπους και ότι αυτοί οι άνθρωποι οφείλουν να πεθάνουν μαζί τους. Σκοτώνοντας τα ζώα, σκοτώνουν ανθρώπους. Όλοι λένε ότι πρέπει, επιτέλους να βασιλέψει η ειρήνη στον κόσμο, και ότι δεν πρέπει να ξαναγίνει ποτέ πια πόλεμος… Όμως ο πόλεμος θα εξακολουθεί όσο εξακολουθούν να σκοτώνουν τα ζώα, γιατί, σκοτώνοντάς τα, καταστρέφουμε εμάς τους ίδιους.

Ο Διδάσκαλος Omraam Mikhael Aivanhov




Η μαγική και αλχημική
έννοια της διατροφής
Πύρινος Κόσμος
Urantia Center

Παρασκευή, 26 Αυγούστου 2016

Ο Keanu Reeves συγκλόνισε τον κόσμο με ακόμα ένα δυνατό μήνυμα....!!!!!!!!

Ο Keanu Reeves είναι γνωστός εδώ και πολύ καιρό ως ένας λαμπρός ηθοποιός που μπορεί να παίξει σοβαρούς αλλά και ξεκαρδιστικούς ρόλους. Για κάτι άλλο για το οποίο είναι γνωστός είναι και η σοφία του. Δεν είναι κάτι που βρίσκεις συχνά σε διασημότητες.

Κάθε λίγο, μοιράζεται με τον κόσμο το δώρο των σκέψεών του. Και τώρα θα σας αφήσουμε με αυτές. Απολαύστε. Ελπίζουμε να πάρετε από αυτές αυτά που πήραμε και εμείς.

«Δεν μπορώ να είμαι κομμάτι ενός κόσμου όπου οι άντρες ντύνουν τις γυναίκες τους σαν πόρνες δείχνοντας οτιδήποτε θα έπρεπε να είναι πολύτιμο. Σε έναν κόσμο που δεν υπάρχει η έννοια της τιμής και της αξιοπρέπειας, και όπου κάποιος δεν μπορεί να βασιστεί σε αυτές όταν λέει «υπόσχομαι».

Όπου οι γυναίκες δεν θέλουν παιδιά και οι άντρες δεν θέλουν οικογένεια

Όπου τα κορόιδα πιστεύουν ότι είναι επιτυχημένα πίσω από το τιμόνι των αυτοκινήτων των πατεράδων τους, και ένας πατέρας που έχει λίγη δύναμη προσπαθεί να σας αποδείξει ότι είστε ένα τίποτα.

Όπου οι άνθρωποι αναληθώς δηλώνουν ότι πιστεύουν στον Θεό, με ένα ποτήρι με αλκοόλ στα χέρια τους και την έλλειψη κάθε κατανόησης για την θρησκεία τους

Όπου η έννοια της ζήλιας θεωρείται ντροπιαστική και η ευπρέπεια είναι μειονέκτημα

Όπου οι άνθρωποι ξέχασαν την αγάπη και απλά ψάχνουν για τον καλύτερο σύντροφο

Όπου οι άνθρωποι επιδιορθώνουν κάθε θρόισμα στο αμάξι τους κάνοντας οικονομία σε λεφτά και χρόνο και μοιάζουν τόσο φτωχοί που μπορούν να κρυφτούν μόνο πίσω από ένα ακριβό αμάξι

Όπου τα αγόρια σπαταλάνε τα χρήματα των γονιών τους στα κλαμπ, πιθηκίζοντας πρωτόγονους ήχους και τα κορίτσια τους ερωτεύονται γι αυτό.

Όπου οι άντρες και οι γυναίκες δεν είναι εδώ και καιρό αναγνωρίσιμοι και όλο αυτό ονομάζεται ελευθερία επιλογής , αλλά αυτοί που επιλέγουν ένα διαφορετικό μονοπάτι είναι στιγματισμένοι ως καθυστερημένοι δεσπότες.

Επιλέγω το μονοπάτι μου, αλλά είναι κρίμα που δεν βρήκα παρόμοια κατανόηση στους ανθρώπους εκείνους που ευχόμουν να την βρω πιο πολύ».





Μετάφραση: awakengr.com via higherperspectives.com

Πέμπτη, 25 Αυγούστου 2016

Ζητείται φταίχτης.....!!!!!!!!

Δε φταίω εγώ!
Ε και τότε ποιος φταίει;

Στο σχολειό : Ο διπλανός μου.
Στην πολυκατοικία : Ο γείτονας.
Στην κυβέρνηση : Η προηγούμενη.
Στη δουλειά : Ο διευθυντής.
Στους χαμηλούς βαθμούς μου : Ο αυστηρός καθηγητής.
Στη σχέση μου που χώρισα : Αυτός ο παλιο…….
Στην αϋπνία μου : Ο ΕΝΦΙΑ που πρέπει να πληρώσω.
Στις εξετάσεις που κόπηκα : Τα θέματα.
Στην κακή μου διάθεση : Ο καιρός.
Στο ραντεβού που καθυστέρησα : Τα σκουπίδια που έπρεπε να κατεβάσω.

Πάντα κάποιος φταίει, αλλά εγώ δεν έχω καμιά σχέση!

Παιδιά!
Καιρός να αναλάβουμε την ευθύνη μας! 
Ούτε εγώ να κουβαλάω την δική σου, ούτε εσύ τη δική μου. 
Άφησε επιτέλους τον άλλον να πάρει την ευθύνη που του αναλογεί!
Πάψε να την παίρνεις εσύ στη θέση του! 
Δεν τον βοηθάς…. Ανάπηρο κι ανεύθυνο τον κάνεις!!! 
Λάθος πιστεύεις ότι δείχνεις μεγαλύτερη αγάπη 
παίρνοντας περισσότερη ευθύνη.

Όμως μπορείς εσύ, να πάρεις την δική σου ευθύνη; 
Αλήθεια μπορείς;;
Η απάντηση δεν είναι τόσο εύκολη όσο φαίνεται, 
ούτε τόσο δεδομένη.

Θα έχεις καταφέρει να ενηλικιωθείς – όποια ηλικία κι αν έχεις – όταν αποδεχθείς ότι, σε ό,τι αφορά εσένα τον ίδιο, 

η ευθύνη είναι κατάδική σου!
Όπως και οι επιλογές σου.
Όπως και η ζωή σου. 
Και ίσως κάποτε καταλάβεις ότι 
ο ευκολότερος, ο βολικότερος δρόμος, 
δεν θα σε προστατέψει από τις συνέπειες….





Τίποτα δε φεύγει μέχρι να μας διδάξει αυτό που χρειάζεται να μάθουμε.....!!!!!!!

Με τον καιρό μαθαίνει κανείς τη λεπτή διαφορά ανάμεσα στο να κρατά ένα χέρι και να αλυσοδένει μια ψυχή.

Μαθαίνει πως αγαπώ δε σημαίνει : στηρίζομαι και ότι συντροφικότητα δε σημαίνει : ασφάλεια..κι έτσι κανείς αρχίζει να μαθαίνει….

Πως τα φιλιά δεν είναι συμβόλαια και ότι τα δώρα δεν είναι υποσχέσεις. Και αρχίζει να δέχεται τις ήττες του με το κεφάλι ψηλά και τα μάτια ορθάνοιχτα.

Και μαθαίνει να χτίζει όλες τις διαδρομές του στο σήμερα γιατί το έδαφος του αύριο είναι υπερβολικά αβέβαιο για να κάνεις σχέδια… και κάθε μέλλον μπορεί να μείνει στη μέση.

Μετά από κάποιο καιρό μαθαίνει κανείς πως αν είναι υπερβολική, ακόμα και η ζέστη του ήλιου μπορεί να τον κάψει. Έτσι φυτεύει τον δικό του κήπο και διακοσμεί την δική του ψυχή αντί να περιμένει κάποιον άλλο να του φέρει λουλούδια.

Μαθαίνει κανείς ότι μπορεί πραγματικά ν’ αντέξει, πως είναι πραγματικά δυνατός, πως πραγματικά αξίζει και μαθαίνει και μαθαίνει…με κάθε του μέρα μαθαίνει.

Με τον καιρό μαθαίνεις ότι το να είσαι με κάποιον επειδή σου προσφέρει ένα καλό μέλλον σημαίνει πως αργά ή γρήγορα θα θελήσεις να γυρίσεις στο παρελθόν σου.

Με τον καιρό καταλαβαίνεις πως μόνο αυτός που είναι ικανός να σε αγαπάει με όλα σου τα ελαττώματα, δίχως να προσπαθεί να σε αλλάξει, μπορεί να σου προσφέρει όλη την ευτυχία που επιθυμείς.

Με τον καιρό αντιλαμβάνεσαι πως αν βρίσκεσαι στο πλευρό κάποιου μόνο και μόνο για να συντροφεύεις την μοναξιά σου, στο τέλος θα φτάσεις να μη θέλεις ούτε να τον βλέπεις.

Με τον καιρό συνειδητοποιείς ότι οι πραγματικοί φίλοι είναι μετρημένοι και ότι, εκείνος που δεν αγωνίζεται γι’αυτούς, αργά ή γρήγορα θα βρεθεί πλαισιωμένος μόνο από ψεύτικες φιλίες.

Με τον καιρό μαθαίνεις πως τα λόγια που λέχθηκαν σε μια στιγμή θυμού μπορούν να συνεχίσουν να πληγώνουν αυτόν στον οποίο τα απεύθυνες για μια ολόκληρη ζωή.

Με τον καιρό μαθαίνεις να συγχωρείς αυτόν που το έπραξε, αλλά η συγχώρεση αφορά μόνο μεγάλες ψυχές.

Με τον καιρό αντιλαμβάνεσαι πως αν πλήγωσες σκληρά ένα φίλο, το πιθανότερο είναι ότι η φιλία ποτέ πια δε θα ξαναγίνει όπως πριν.

Με τον καιρό συνειδητοποιείς ότι, ακόμα κι αν είσαι ευτυχισμένος με τους φίλους σου, κάποια μέρα θα κλάψεις για εκείνους που άφησες να φύγουν.

Με τον καιρό θα καταλάβεις ότι κάθε εμπειρία που βίωσες με κάθε άνθρωπο είναι ανεπανάληπτη.

«Κανείς μαθαίνει, μαθαίνει και μαθαίνει, κάθε μέρα που περνάει, μαθαίνει».

Ελπίζω πως όπως και σε μένα, αυτά τα λόγια να μπορέσουν να μαλακώσουν λίγο το δρόμο σου.

Τίποτα δε φεύγει μέχρι να μας διδάξει αυτό που χρειάζεται να μάθουμε.





Χόρχε Λουις Μπόρχες

Η ποιότητα των σκέψεων σου καθορίζει την ποιότητα της ζωής σου.....!!!!!!!!!

Ο καθένας από εμάς βιώνει δύο διαφορές πραγματικότητες.

Η πρώτη είναι απτή, ορατή και υλική. Είναι η εξωτερική πραγματικότητα, μια σειρά γεγονότων που συμβαίνουν στη ζωή.

Η δεύτερη, είναι μη ορατή, άυλη και υποκειμενική. Πρόκειται για τη λεγόμενη εσωτερική πραγματικότητα, την εσωτερική δηλαδή φύση του κάθε ανθρώπου. Η εσωτερική αυτή πραγματικότητα, μοναδική για κάθε άνθρωπο, αποτελείται από τα συναισθήματα και τις σκέψεις μας.

Πόσο σημαντικός είναι όμως ο τρόπος που σκεφτόμαστε για την ευτυχία μας; Είναι οι σκέψεις οι σκιές της ευτυχίας ή της δυστυχίας μας;

Αυτό που πραγματικά συμβαίνει είναι ότι η εσωτερική μας πραγματικότητα καθορίζει την εξωτερική. Ο τρόπος ο οποίος αντιλαμβανόμαστε τις εξωτερικές καταστάσεις εξαρτάται άμεσα και κατεξοχήν από τον τρόπο που σκεφτόμαστε για αυτές. Τα γεγονότα και οι καταστάσεις της εξωτερικής πραγματικότητας είναι άχρωμα και ουδέτερα.

Αντιθέτως, οι σκέψεις μας και οι αντιλήψεις μας για αυτά τα κάνουν καλά η κακά, ευχάριστα ή δυσάρεστα. Το καλό/κακό, ευχάριστο/δυσάρεστο, οδυνηρό ή μη, είναι καταστάσεις του νου. Ακριβέστερα είναι η ψυχική μας διάθεση που την προβάλουμε πάνω στα γεγονότα μετατρέποντας τα σε θετικά ή αρνητικά.

Είναι η ποιότητα των σκέψεων μας που καθορίζει την ποιότητα της ζωής μας και όχι το αντίστροφο. Στον ίδιο βαθμό, τα όσα μας συμβαίνουν στη ζωή είναι αποτέλεσμα της ψυχικής μας κατάστασης και όχι η ψυχική μας κατάσταση αποτέλεσμα των γεγονότων.

Με άλλα λόγια, είμαστε αυτό που σκεφτόμαστε. Ένας άνθρωπος που έχει επιλέξει να σκέφτεται αυτό-ενισχυτικά και ενθαρρυντικά για τον εαυτό του κατά συνέπεια θα έχει μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση καθώς και καλύτερη ποιότητα ζωής από κάποιον που έχει επιλέξει τον αυτό-ακυρωτικό τρόπο σκέψης.

Αυτοπεποίθηση σημαίνει πίστη στον εαυτό και τις δυνάμεις μας. Σημαίνει θεωρώ τον εαυτό μου ικανό να ανταπεξέλθει στις περιστάσεις της ζωής, όσο φαινομενικά δύσκολες και αν είναι, στηριζόμενος πάντα στην αυθεντικότητα των συναισθηματικών μου δυνάμεων.

Βέβαια πολλές φορές η έννοια της αυτοπεποίθησης έχει λαθεμένα ταυτιστεί με τον ναρκισσισμό. Στην πραγματικότητα οι δύο έννοιες είναι εκ διαμέτρου αντίθετες. Ο ναρκισσισμός είναι το αντίθετο της αυτοπεποίθησης και δημιουργείται λόγω έλλειψης της τελευταίας κατασκευάζοντας έναν ψευδή εαυτό ως μηχανισμό άμυνας που προφυλάσσει το άτομο από τα καταθλιπτικά συναισθήματα.

Δυστυχώς, πολλές φορές η αυτό-αξία μας εξαρτάται από την άποψη που έχουν τρίτα πρόσωπα για εμάς. Οι σκέψεις ενός ανθρώπου που επιδιώκει συνεχώς την έγκριση των άλλων δεν είναι αυθεντικές αλλά εξωτερικά καθοριζόμενες. Και φυσικά, σε πολλές περιπτώσεις, η έλλειψη έγκρισης, αποδοχής και κυρίως αγάπης από τους άλλους πυροδοτεί καταθλιπτικές και αγχώδεις σκέψεις.

Παρόλα αυτά, ένας άνθρωπος μπορεί να βλαφτεί μόνο από «μέσα προς τα έξω» και όχι από έξω προς τα μέσα.

Δηλαδή, κανένα εξωτερικό γεγονός δε μπορεί να βλάψει έναν κυρίαρχο νου. Μπορεί να τον βλάψει μόνο αν ο ίδιος ο νους το ερμηνεύσει ως βλαβερό και καταστροφικό.

Το ότι ο άνθρωπος μπορεί να πάθει κάτι κακό αποκλειστικά μόνο εάν ο νους του το ερμηνεύσει ως «κακό» το υποστήριξε εμπράκτως ο Σωκράτης. Λέγοντας απερίφραστα στους δημίους του λίγο πριν την εκτέλεση του «Μπορείτε να με σκοτώσετε, αλλά δε μπορείτε να με βλάψετε» ο Σωκράτης αποδεικνύει ότι, ακόμη και στην περίπτωση του θανάτου, ο τρόπος ερμηνείας ενός γεγονότος το καθιστά οδυνηρό ή μη.

Αυτή είναι μάλλον και μία από τις υψηλότερες μορφές αυτοκυριαρχίας η οποία συνίσταται στον πλήρη έλεγχο της σκέψης. Οι σκέψεις και οι πεποιθήσεις μας έχουν αποστολέα και παραλήπτη τον ίδιο μας τον εαυτό. 

Καθορίζονται από εμάς και είναι αποτέλεσμα της προσωπικής εκλογής που κάνουμε για το αν θέλουμε να είμαστε ευτυχισμένοι ή δυστυχισμένοι.

Οι αυτό - ενισχυτικές σκέψεις και η αυτοεκτίμηση έχουν ως αποτέλεσμα μια αποδοτική και γεμάτη ζωή. Οι ακυρωτικές σκέψεις βυθίζουν το άτομο στη μιζέρια και τη δυστυχία. Εμείς καθορίζουμε τις εμπειρίες της ζωής μας μέσω του τρόπου που σκεφτόμαστε για αυτές και κυρίως του τρόπου μέσω του οποίου τις ερμηνεύουμε.

Εν κατακλείδι, είναι αυτή η ίδια η ποιότητα των σκέψεων μας που καθορίζει την ποιότητα της ζωής μας.





Κάλεσε τον Μέγα Δάσκαλο να σε Φωτίσει....!!!!!!!

Οι δονήσεις κάθε φράσης, κάθε σκέψης που κάνουμε έχουν δύναμη. Αυτό το ξέρουμε εδώ και κάποια χρόνια. Όπως επίσης ξέρουμε ότι τίποτε στη ζωή μας δεν έρχεται τυχαία και έτσι ξαφνικά. Κάπως το προκαλέσαμε και το προσκαλέσαμε. Κάποιες φορές άθελά μας και κάποιες φορές ηθελημένα.

Το θέμα είναι πως φτάνουμε στο συμπέρασμα να καταλάβουμε ότι για όλα όσα μας συμβαίνουν έχουμε μερίδιο ευθύνης.

Όπως και να έχουν τα πράγματα όλοι μας έχουμε ένα ισχυρό όπλο, που λέγεται προσευχή. Δηλαδή μία μορφή ισχυρής δόνησης η οποία μπορεί να καταρρίψει κάθε τι αρνητικό ή ασύμμετρο στη ζωή μας.

Μέσα στις τόσες προσευχές που σας έχω δώσει αναλυτικά για την δική σας αναβάθμιση και λύτρωση, σήμερα θα δούμε την παρακάτω ευχή.

Κύριε Ιησού Χριστέ, φώτισέ με.
Φώτισέ με!!! Μία φράση μεγαλείο, μία φράση η οποία λέει στον ίδιο τον Κύριο, να μας δώσει τη δική Του φώτιση για την δική μας ζωή, για τις δικές μας αποφάσεις.

Πότε μπορούμε να λέμε αυτή την ευχή?
Κάθε φορά που βρισκόμαστε μπροστά σε διλήμματα. Όταν εμείς δεν είμαστε σίγουροι για κάποιον δρόμο. Ακόμη και να είμαστε σίγουροι ως ένα σημείο, δεν ξέρουμε αν αυτός ο δρόμος μας γεννήθηκε από την λογική μας ή την καρδιά μας. Ίσως να μην έχουμε την δυνατότητα να ξεχωρίζουμε αυτή την βασική διαφορά. 

Έτσι κάτω από τέτοιες συνθήκες αρχίζουμε να λέμε την ευχή αυτή συνέχεια και συνέχεια, ζητώντας τον Ιησού να μας φωτίσει. Τι εννοούμε με αυτό. Ζητάμε από Εκείνον να μας δείξει αν ο δρόμος μας είναι κάτω από τα πλαίσια της αγάπης και της καρδιάς μας.

Αν ο δρόμος έχει μέσα του φόβο, ανασφάλεια τότε Εκείνος θα μας εμφανίσει άλλο μονοπάτι πιο εύκολο.

Όσο επιλέγουμε την δική Του κρίση απ’ τη δική μας, τόσο πιο κοντά μας θα Τον έχουμε και θα μας φωτίζει με την αγάπη Του κάθε μας βήμα, κάθε μας μονοπάτι.

Μπορούμε αυτή την ευχή να την λέμε και για τις σχέσεις μας. Δηλαδή όταν αντιμετωπίζω προβλήματα με τυχόν αφεντικά, φίλους, συγγενείς, γονείς, συντρόφους και παιδιά, λέγοντας αυτή την ευχή, θα μας δώσει αμέσως την βελτίωση της σχέσης.

Οπότε σε περιπτώσεις σχέσεων αντί για το φώτισέ με, λέμε φώτισε μας. Δηλαδή να μας οδηγήσει και τις δύο πλευρές στον δρόμο της αγάπης.

Όταν έχω να πάω σε ένα δύσκολο ραντεβού ζητάω από τον Ιησού να φωτίσει τον άνθρωπο αυτόν. Όχι με δόλο, ούτε με στόχο να παραπλανήσω τον συνάνθρωπό μου, αλλά με οδηγό την αγάπη Του να έχουμε μία όμορφη κατάληξη.

Έτσι όσο συνεργαζόμαστε με τον Ιησού κάνουμε ταυτόχρονα το θέλημά Του, γιατί δεν κατακρίνουμε κανέναν. Ενώ παράλληλα η ένωση μας με Εκείνον μέσα από αυτή την ευχή θα μας ενισχύσει την πίστη μας και θα μας απαλλάξει από πολλές ώρες άγχους και θυμού.

Αν μέχρι εχθές δεν έκανα καμία προσευχή καλό είναι να θυμάμαι πως η προσευχή είναι μία εκγύμναση του Νου, άρα είναι ανάλογη με την γυμναστική. 

Δηλαδή δεν μπορώ να έχω απαιτήσεις να έχω τα ίδια αποτελέσματα με αυτά που έχει κάποιος που γυμνάζεται χρόνια.

Όμως ο Θεός και Πατέρας μας, επειδή με κάθε μας προσπάθεια χαίρεται 100νταπλάσια, θα δούμε σχεδόν αμέσως την αγκαλιά Του.

Ακόμη και να μη δούμε την αγκαλιά Του καλό είναι να μη χάσουμε την πίστη μας και να συνεχίσουμε με περισσότερη θέρμη την προσευχή μας.

Να εστιάζουμε την ώρα της προσευχής μας και να παρατηρούμε. Ποιος προσεύχεται τώρα το μυαλό μου ή η καρδιά μου ?





Δωροθέα 

Η εξέλιξη της ψυχής.....!!!!!!

Η ψυχή μας είναι ένα αθάνατο Φως. Ένα Φως που υπάρχει ανά τους αιώνες. Η ψυχή θέλει να αναβαθμιστεί και μέσα από αυτό το θέλω της, γενναία επιλέγει να γεννηθεί για να βιώσει το σχολείο γη.

Η κάθε ψυχή έρχεται μέσα σε ένα «σκάφος» που λέγεται σώμα. Το σώμα το επιλέγει η ίδια η ψυχή πριν από την γέννησή της, επειδή γνωρίζει πως αυτό ( σώμα) θα της δώσει τη γνώση που χρειάζεται. Έτσι το σώμα μας, γίνεται πομπός και δέκτης από πληροφορίες και γνώσεις.

Το σώμα ως πομπός και δέκτης απαρτίζεται από ένα υπέροχο μηχανισμό, οποίος βοηθά την ψυχή στην ανέλιξή της. Κάθε ψυχή μπορεί να ανέβει στον Δημιουργό μας Θεό μόνο κατά τη διάρκεια που είναι στο σώμα της.

Εκεί μέσα στο σώμα τα συναντά όλα όσα χρειάζεται για την ανέλιξή της.

Οπότε το σώμα μας, είναι πάντα ο σοφός μας δάσκαλος, ο οποίος κάθε λεπτό μας οδηγεί προς τη μαθητεία, για την σωστή θητεία.

Όταν ένας άνθρωπος απομονώσει την ψυχή του και ζει κατά σάρκα, τότε το σώμα γίνεται πόλος έλξης πόνου για να αφυπνίσει και να προβληματίσει τον μαθητή - ψυχή. Αν εμείς δεν δώσουμε τη σημασία που χρειάζεται ως προς τη γνώση πόνο, τότε ο πόνος αυτός πολλαπλασιάζεται και ύστερα απλώνεται παντού γύρω μας.

Όταν η καρδιά αναζητήσει την Ουσιαστική Πηγής της, δηλαδή τον Θεό, τον Ιησού και το Άγιο Πνεύμα, τότε το σώμα οδηγείτε προς τη Φώτιση σταδιακά.

Εκεί και σε αυτό το σημείο στάδιο της Φώτισης υπάρχει ένα στάδιο που ο άνθρωπος χρειάζεται να προσέξει πάρα πολύ για να μην πέσει σε παγίδες.

Κατά τη διάρκεια της φώτισης ο διάβολος θα βάζει αρκετές παγίδες στον δρόμο μας. Και υπάρχει περίπτωση να πέσουμε σε αυτές. Δηλαδή στην αναζήτηση του Θείου, θα υπάρξει πάντα ανταπόκριση. Πάντα ο Θεός θα δώσει την Παρουσία Του και θα μας ανοίξει τα εσωτερικά μας μάτια. 

Εκείνο το χρονικό διάστημα του ανοίγματος αυτού, εμείς αυτό που χρειάζεται να κάνουμε είναι να αρχίσουμε να καθαρίζουμε το σώμα μας από όλα όσα το έχουν καταβάλει. Όχι αυτό δεν σημαίνει με τροφή, όχι αυτό δεν σημαίνει με διαλογισμό, όχι αυτό δεν σημαίνει με γυμναστική. Αλλά με πραγματική εκγύμναση του νου - καρδιά, να ανασύρει και να αναζητήσει τα σημεία πόνου που υπάρχουν μέσα της.

Τα σημεία πόνου της καρδιάς μας είναι πολλά, γιατί οι ώρες μας εδώ στη γη είναι πολλές. Ανάλογα πάντα με την ηλικία.

Τα σημεία του πόνου λοιπόν είναι και βρίσκονται : σε όλα τα αρνητικά συναισθήματα και σκέψεις. Σε όλες τις φορές που ενθουσιαστήκαμε, υποσχεθήκαμε, αρχίσαμε, επενδύσαμε και σταματήσαμε έναν δρόμο από τη ραθυμία μας. 

Σε όλες μας τις σχέσεις, κυρίως αυτές που θεωρήσαμε «μικρές», «χαζές». Σε όλους τους ανθρώπους που για κάποιο λόγο τους κατατάξαμε σε υποδεέστερους- κατώτερους- αρνητικούς - τοξικούς. Σε όλες τις στιγμές που νιώσαμε τους εαυτούς μας ανώτερους σε.

Μέσα εκεί λοιπόν σε αυτό το μεγάλο μας «σχολείο» πακέτο βρίσκονται όλα τα πέπλα που μας οδηγούν σε τύφλωση. Ο Θεός θα κάνει την Παρουσία Του σε εμάς, όταν εμείς αρχίσουμε τα βήματα μας προς Εκείνον και θα μας στείλει Πάντα το μήνυμά Του. 

Είτε με ένα όραμα, είτε με ένα θαύμα, είτε με έναν άνθρωπο, είτε με μία λύση σε ένας μας πρόβλημα, είτε με την παρουσία μίας Πνευματικής Οντότητας όπως ένας Άγιος. Αλλά μετά θα περιμένει την δική μας ανάπτυξη, αναζήτηση, ταπείνωση για να μας δώσει την επόμενη Φώτιση.

Όχι ταπείνωση δεν θα πει να είμαι ευγενικός, χαμηλών τόνων, ήρεμος και από μέσα μου να βράζω χειρότερα από μία χύτρα. Όχι ταπείνωση δεν θα πει λέω πάντα ναι, αλλά από μέσα μου κρίνω, αξιολογώ και κατατάσσω. 

Όχι ταπείνωση δεν θα πει σε ανέχομαι, αλλά θα πει, αγαπώ, συγχωρώ, αναγνωρίζω, σέβομαι, όχι την διαφορετικότητα του άλλου, αλλά το ότι είναι κι εκείνος παιδί Του Θεού. Γιατί όταν εστιάζω στην διαφορετικότητα θα νιώθω πάντα ότι εγώ υπερτερώ και ο άλλος υστερεί και αυτό λέγεται αλαζονεία και έπαρση.

Έτσι ο Θεός περιμένει από εμάς αυτά τα βήματα, για να περάσει ύστερα ο ίδιος στο επόμενο κομμάτι της Φώτισης.

Όμως στην πρώτη φώτιση υπάρχει ο κίνδυνος της παγίδας του διαβόλου, ο οποίος μας θέλει για τον εαυτό του. Τότε εκεί σε αυτό το πρωτοστάδιο της Φώτισης, ο άνθρωπος μπορεί να παγιδευτεί και να παραμείνει εκεί. Όχι γιατί δεν έχει δυνατότητες εξέλιξης, αλλά γιατί δεν θα αναζητήσει τα παραπάνω βήματα. Τα οποία βήματα οδηγούν το σώμα στην απόλυτη κάθαρση, υγεία, ισορροπία και αρμονία.

Υπάρχει δε και το ενδεχόμενο ο άνθρωπος να κάνει ένα ή δύο από τα βήματα της κάθαρσης και από εκεί ο Θεός να του δώσει ένα επόμενο βήμα φώτισης και από την μεγάλη ένταση ο άνθρωπος να μην μπορέσει να αντέξει αυτό το Μεγάλο Δέος, όπου τότε μαζεύεται ο άνθρωπος ξανά στο κλασικό του «καβούκι», δηλαδή μέσα στο δικό του σκοτάδι και πάλι σε αυτό το σημείο θα τον παραλάβει ο έξω από δω. 

Τότε ενδέχεται ο άνθρωπος να πέσει σε πλάνη. Αν δεν περπατήσει τα βήματα της κάθαρσης. Να έχει πάλι Φωτεινές ενδείξεις, μόνο που σε αυτό το σημείο, δεν θα είναι του Θεού, αλλά της αλαζονείας και της έπαρσης. Γιατί ο Θεός εμφανίζεται μόνο στην ταπείνωση και εκεί εξαφανίζεται ο διάβολος.

Η ψυχή λοιπόν αναζητά τον δικό της ανελκυστήρα - σώμα που θα την οδηγήσει από την Φώτιση στην Θέωση. Δηλαδή στο να δει και να γνωρίσει τον Θεό από κοντά. Εκεί μέσα στην καρδιά του.

Το σώμα πάντα είναι ένας φωτεινός φάρος που μας δείχνει κάθε λεπτό το σημείο ανέλιξης της ψυχής μας.

Τι σε προβληματίζει, τι σε ζορίζει, τι σε πονά, είναι όλα εξαιτίας του δρόμου της ύλης που έχεις βάλει για οδηγό στη ζωή. Βάλε οδηγό τη Φώτιση και περπάτα τα βήματα της κάθαρσης για να φτάσει η ψυχή σου, αλλά και εσύ στην τελειότητά της. Ένας Φωτεινός Φάρος και εσύ να γίνεις Θεού κατοικητήριο.





Δωροθέα 

Γιατί κάνουμε OM στη yoga και το διαλογισμό ;

Τί σημαίνει τελικά το ΟΜ που καλούμαστε πολλές φορές να επαναλάβουμε στην αρχή ή και στην λήξη του μαθήματος yoga, ή κατά την διάρκεια του διαλογισμού ; Πως το ΟΜ συνδέεται με τη yoga ; 

To OM είναι ένας ήχος χωρίς συγκεκριμένο νόημα, δεν σημαίνει τίποτα αλλά σημαίνει τα πάντα. 

Είναι μία δόνηση από την οποία λέγεται ότι ξεκίνησαν τα πάντα, από την οποία δημιουργήθηκε το υλικό σύμπαν και συμβολίζει το άπειρο. 

Το σύμπαν δεν είναι στατικό, αλλά έχει παλμό. Θα ακούσουμε την ρυθμική δόνηση του ΟΜ, αν παρατηρήσουμε ή αν έρθουμε πιο κοντά στην φύση και ακούσουμε πιο προσεκτικά τον παφλασμό των κυμάτων, το θρόισμα των φύλλων, τον ήχο της βροχής... 

Η σανσκριτική συλλαβή OM (γράφεται επίσης ως AUM) αποτελείται από τρία γράμματα εκ των οποίων :

Το «Α», συμβολίζει την κατάσταση της εγρήγορσης, το συνειδητό , την δημιουργία, το παρόν 

Το «U», συμβολίζει την κατάσταση του ονείρου, το υποσυνείδητο, το παρελθόν 

Το «M» την κατάσταση του βαθέος ύπνου, το ασυνείδητο, το μέλλον 

Η σιωπή ανάμεσα σε διαδοχικές επαναλήψεις ξεπερνά τις παραπάνω τρεις καταστάσεις, αντιπροσωπεύει την κατάσταση της καθαρής συνείδησης, την πραγματικότητα που βρίσκεται πέρα ​​από την τριάδα, από το μαύρο ή άσπρο, από οποιοδήποτε διαχωρισμό ή κατηγοριοποίηση, την πραγματικότητα που βρίσκεται πέρα ​​από το χρόνο και το χώρο. 

Η επανάληψη του ΟΜ, μας επιτρέπει να βιώσουμε μία εμπειρία σύνδεσης, ενότητας και αγάπης και μας φέρνει πιο κοντά στην αληθινή μας φύση: δεν είμαστε μόνοι, είμαστε όλοι συνδεδεμένοι. 

Μέσω της αναπνοής που συντονίζεται με την απαγγελία του ΟΜ, η ατομική μας ενέργεια συντονίζεται με την πηγή της και πολλαπλασιάζεται, δημιουργώντας ακαταμάχητο προσωπικό μαγνητισμό και λάμψη. 





Nancy Christidi 
Yoga Teacher 

Δάσκαλε, που χάσαμε την αγάπη μας ;

-Δάσκαλε, που χάσαμε την αγάπη μας ;
-Στη μετάφραση γιόκα μου!

Σε αγαπώ και θέλω να σε γνωρίσω. Αυτό το γνωρίσω, σημαίνει να μάθω για σένα, να μάθω εσένα. Δεν σημαίνει να σε αλλάξω, να σου επιβάλλω, να σε φέρω στα μέτρα μου και στα σταθμά μου, να ζήσεις εσύ τη ζωή τη δική μου ή να απαιτήσω από εσένα τη ζωή που δεν έζησα.

Σε αγαπώ που υπάρχεις. Αυτό που υπάρχεις. Όχι αυτό που φαντάζομαι, που επιθυμώ, που μου λείπει, που έχω στερηθεί, που διάβασα στα παραμύθια ή που μου είπαν ότι είναι αγάπη.

Σε αγαπώ και επιθυμώ να αυξηθείς στο δρόμο το δικό σου, και κάνω και ότι μπορώ γι αυτό. Αυτός, είναι ο μόνος λόγος που βρίσκομαι μαζί σου. Να αυξηθείς, να γίνεις περισσότερο, να κατακτήσεις τον εαυτό σου και όχι να ανταποκριθείς στις προσδοκίες μου.

Σε αγαπώ χωρίς να φοβάμαι γι αυτό. Ο κίνδυνος είναι πραγματικός. Μπορεί να με κοροϊδέψεις, να με πληγώσεις, να με εκμεταλλευτείς. Ο φόβος όμως του αν θα συμβεί αυτό, δεν είναι επιλογή μου. Αν τον επιλέξω, θα ζω σε μια φυλακή που εγώ θα την έχω χτίσει. 

Και σε αυτή τη φυλακή, θα θελήσω να βάλω και εσένα περιορίζοντάς σε σε τοίχους από νομίζω, υποθέτω, θεωρώ, παρακολουθώ, συμπεραίνω. Αν είναι να φύγεις, τα δεσμά που θα σου βάλω δεν θα σε κρατήσουν, ποτέ δεν το έχουν καταφέρει, αλλά αν είναι να μείνεις αυτά τα δεσμά θα σε κουράσουν κάποια στιγμή. Επιλέγω να σε αγαπώ χωρίς το φόβο και τις συνέπειές του.

Σε αγαπώ και κάνω βήματα προς το μέρος σου επιθυμώντας να επικοινωνήσουμε τις ανάγκες μας και όχι να τις απαιτήσουμε. Έτσι θα μάθεις τι με ευχαριστεί και θα γνωρίσω τι σε ευχαριστεί.

Σε αγαπώ επειδή νοιώθω ολόκληρος. Έτσι δεν σε δεσμεύω στην ανάγκη για το άλλο μισό, μια ανάγκη που βάζει δυσβάσταχτο βάρος πάνω στις ανθρώπινες σχέσεις αφού σχεδόν κανένας δεν μπορεί να γίνει αυτό που δεν είναι.

Και πάνω από όλα, σε αγαπώ γιατί έτσι. Επειδή η αγάπη, δεν έχει γιατί.





Το Μυαλό Έχει Ένα Κουμπί Διαγραφής - Μάθε Πως να το Χρησιμοποιείς.....!!!!!!!

Υπάρχει ένα παλιό ρητό στις νευροεπιστήμες που λέει: «Νευρώνες που πάλλονται ταυτόχρονα, συνδέονται μεταξύ τους».

Αυτό σημαίνει ότι όσο περισσότερο χρησιμοποιούμε συγκεκριμένους νευρικούς δρόμους στο μυαλό μας, τόσο ισχυρότερο γίνεται το κύκλωμα που συνθέτουν. Αυτός είναι ο λόγος που δουλεύει ένα άλλο παλιό ρητό, «η πρακτική μας κάνει τέλειους». 

Όσο περισσότερο εξασκούμε ένα μουσικό όργανο, μια γλώσσα, μια ταχυδακτυλουργία ή οτιδήποτε παρόμοιο, τόσο ισχυρότερα γίνονται τα κυκλώματα στο μυαλό που είναι υπεύθυνα γι’ αυτές τις λειτουργίες.

Οι επιστήμονες γνωρίζουν αυτά τα πράγματα εδώ και χρόνια. Ωστόσο, στις μέρες μας οι ερευνητές ανακαλύπτουν μια ακόμα πτυχή αυτής της αλήθειας: Για να μάθουμε κάτι, ακόμα πιο σημαντικό από την εξάσκηση είναι η ικανότητα να ξεμάθουμε ή να σπάσουμε τις παλιές νευρωνικές συνδέσεις που ρυθμίζουν πράγματα που δεν μας είναι χρήσιμα πλέον. Αυτό ονομάζεται «συναπτικό κλάδεμα».

Πώς και Γιατί Διαγράφονται Νευρωνικες Συνδέσεις :
Φανταστείτε το μυαλό σας σαν έναν κήπο, που στη θέση της καλλιέργειας λουλουδιών, φρούτων και λαχανικών, καλλιεργείτε συναπτικές συνδέσεις ανάμεσα στους νευρώνες. Αυτές είναι οι συνδέσεις στις οποίες οι νευροδιαβιβαστές, όπως η ντοπαμίνη, η σεροτονίνη και άλλες, ταξιδεύουν κατά μήκος τους.

Τα «Νευρογλοιακά κύτταρα» είναι οι κηπουροί του εγκεφάλου και δρουν έτσι ώστε να επιταχύνουν σήματα μεταξύ συγκεκριμένων νευρώνων. 

Υπάρχουν και άλλα πιο εξειδικευμένα νευρογλοιακά κύτταρα που απομακρύνουν σκουπίδια, ξεριζώνουν ζιζάνια, σκοτώνουν τα παράσιτα, σκαλίζουν το έδαφος. Αυτοί οι απαραίτητοι «κηπουροί» του εγκεφάλου σας ονομάζονται «μικρογλοιακά κύτταρα.» Η δουλειά τους είναι να «κλαδεύουν» τις συναπτικές συνδέσεις. Το ερώτημα είναι, πώς ξέρουν ποια να κλαδέψουν;

Οι ερευνητές μόλις τώρα αρχίζουν να διαλευκάνουν αυτό το μυστήριο, αλλά αυτό που ξέρουν είναι ότι οι συναπτικές συνδέσεις που χρησιμοποιούνται λιγότερο «μακράρονται» από μια πρωτεΐνη, την C1q(αλλά και με άλλες). Όταν τα μικρογλοιακά κύτταρα ανιχνεύσουν την πρωτείνη αυτή, συνδέονται μαζί της και καταστρέφουν (ή κλαδεύουν αν θέλετε) τη συγκεκριμένη σύναψη.

Με αυτόν τον τρόπο δημιουργείται στον εγκέφαλο ο ελεύθερος χώρος για να οικοδομήσουμε νέες και ισχυρότερες συνδέσεις ώστε να μπορούμε να μάθουμε περισσότερα πράγματα.

Αυτός Είναι ο Λόγος που ο Ύπνος Είναι Τόσο Σημαντικός

Ο εγκέφαλός σας αυτοκαθαρίζεται όταν κοιμάστε!
Κάποιες φορές όταν μπορείτε να μάθετε κάτι νέο, ή να ξεκινήσετε μια νέα εργασία ή ένα χόμπι μπορεί να έχετε νιώσει ότι το μυαλό σας είναι γεμάτο και δε χωρά άλλες ιδέες και επιδεξιότητες. Λοιπόν, αυτό ακριβώς ισχύει κυριολεκτικά.

Όταν μαθαίνετε πολλά νέα πράγματα καινούργια για σας, ο εγκέφαλός σας χτίζει συνδέσεις, αλλά παραμένουν πολλές άλλες αδρανείς και ανεπαρκείς. Ο εγκέφαλός σας θα πρέπει να κλαδέψει πολλές από αυτές τις συνδέσεις και στη θέση τους να οικοδομήσει πιο αποδοτικά και αποτελεσματικά μονοπάτια. Αυτό το κάνει όταν κοιμόμαστε.

Όταν κοιμάστε τα κύτταρα του εγκεφάλου συρρικνώνονται έως και 60% για να δημιουργηθεί χώρος ώστε τα νευρογλοιακά κύτταρα να φθάσουν και να απομακρύνουν τα απόβλητα. Έτσι κλαδεύονται οι συνάψεις.

Όταν ξυπνάμε μετά από μια ξεκούραστη νύχτα είμαστε σε θέση να σκεφτούμε καθαρά και γρήγορα. Είναι σαν να κάναμε ανασυγκρότηση στα κατακερματισμένα αρχεία του υπολογιστή.

Για τον ίδιο λόγω ο σύντομος ύπνος κατά την διάρκεια της μέρας είναι επωφελής για τις γνωστικές σας ικανότητες. Ένας υπνάκος για 10 ή 20 λεπτά δίνει στα μικρογλοιακά κύτταρα την ευκαιρία να ταξιδέψουν σε μακρινές συνδέσεις που δεν χρησιμοποιούνται, να τις καταστρέψουν και να αφήσουν χώρο για να αναπτυχθούν νέες.

Το να κάνετε πνευματικές εργασίες με στέρηση ύπνου είναι σαν να προσπαθείτε να ανοίξετε δρόμο μέσα σε μια πυκνή ζούγκλα κρατώντας μόνο ένα μαχαίρι. Σε αυτό το κατάφυτο περιβάλλον τα βήματα προόδου θα είναι αργά και κουραστικά.

Αντίθετα, όταν σκέφτεστε ενώ ο εγκέφαλός σας έχει ξεκουραστεί καλά είναι σαν να περιπλανιέστε άνετα μέσα σε ένα μεγάλο πάρκο. Τα μονοπάτια είναι σαφή και οριοθετημένα και συνδέονται μεταξύ τους σε ευδιάκριτα σημεία, τα δέντρα είναι στη θέση τους, μπορείτε να δείτε εκατοντάδες μέτρα μπροστά σας την πορεία. Είναι αρκετά αναζωογονητικό.

Να Πως Μπορείς Να Ελέγχεις Τι Θα Διαγραφεί από το Μυαλό Σου :

Όπως είπαμε και πιο πριν, οι συναπτικές συνδέσεις που δεν χρησιμοποιείτε μαρκάρονται για να ανακυκλωθούν. Αυτές που παραμένουν είναι και αυτές που θα τροφοδοτηθούν και θα οξυγονωθούν. Έτσι,πρέπει να είστε προσεκτικοί για το τι σκέφτεστε.

Εάν ξοδεύετε πάρα πολύ χρόνο σκεπτόμενοι θεωρίες για το πως θα τελειώσει το «Game of Thrones» και πολύ λιγότερο για θέματα που αφορούν τη δουλειά σας, μάντεψε ποιες συνάψεις θα μαρκαριστούν για να ανακυκλωθούν.

Αν είστε σε κόντρα με κάποιον από τη δουλειά και αφιερώνετε το χρόνο σας στο πως θα τον εκδικηθείτε, και όχι στα έργα και στις ιδέες που έχετε σε εξέλιξη, θα σχηματίσετε ένα μεγάλο ιστό με συναπτικές οδούς ευφάνταστων σεναρίων εκδίκησης, αλλά φτωχές συνάψεις για τα έργα σας που θα οδηγήσουν σε κακές επινοήσεις.

Αυτό στο οποίο επικεντρωνόμαστε, αυτό επικρατεί! Μπορείτε να πλοηγήσετε κυριολεκτικά το μυαλό σας και να επιλέξετε το τι θέλετε να γίνει δίνοντας προσοχή προς την κατεύθυνση υλοποίησής του.

Φυσικά, δεν μπορείτε να ελέγξει όλα όσα σας συμβαίνουν κατά τη διάρκεια της μέρας, αλλά μπορείτε να ελέγξετε πόσο σας επηρεάζουν. Για να γίνουμε πιο συγκεκριμένοι, μπορείτε να επιλέξετε αυτό που σας αρέσει και να κατασκευάσετε τις δικές σας νευρωνικές συνδέσεις προς υλοποίησή του.

Αντί να ασχολείστε με πράγματα που σας κρατάνε στάσιμους, επικεντρωθείτε σε πράγματα που μπορούν να σας κάνουν καλύτερο άνθρωπο. Αντί να φαντάζεστε σενάρια που πιθανόν ποτέ δεν θα συμβούν,διαλογιστείτε. 

Καθάρισε το μυαλό σας. Φέρτε το μυαλό σας στο τώρα και χρησιμοποιήστε την ψυχική σας ενέργειά προς το μονοπάτι που σας ωφελεί.Είναι πραγματικά ένα παιχνίδι στρατηγικής. Θα πρέπει να χρησιμοποιήσετε έξυπνα το μυαλό σας, να είστε έξυπνοι. 

Αντισταθείτε στον πειρασμό να ασχολείστε με πράγματα που δεν σας ωφελούν, αυτό είναι που θα σας κάνει πιο έξυπνους. Για να διαγράψετε κάτι, απλά, σταματήστε να σκέφτεστε γι 'αυτό. Ακόμα και όταν κάποιος άλλος σας το υπενθυμίζει, εστιάστε την προσοχή σας κάπου αλλού. Αργά ή γρήγορα θα πάρει το δρόμο του και θα μαρκαριστεί για να οδηγηθεί στην ανακύκλωση.





Ο σκοπός της καθημερινής, πνευματικής πρακτικής.....!!!!!!!

… μέσα σε όλους υπάρχει η σοφία. Ακολουθώντας ένα μονοπάτι που περιλαμβάνει την παράδοσή μας σε μία ανώτερη δύναμη, μπορούμε να ξεκλειδώσουμε την πόρτα που οδηγεί σε αυτήν τη σοφία.

Η πνευματική πρακτική μας ευθυγραμμίζει με την εσωτερική μας πυξίδα. Το αποτέλεσμα της ευθυγράμμισης είναι η ανάπτυξη της επίγνωσης μας. Μέσω της επίγνωσής μπορούμε να διακρίνουμε αν είμαστε ή όχι σε επαφή με τον εσωτερικό μας οδηγό. 

Όταν είμαστε σε επαφή με τον εσωτερικό μας οδηγό, δεν επηρεαζόμαστε από τις εξωτερικές δυνάμεις και επιρροές που μας περιβάλλουν στη ζωή. Είμαστε σε θέση να παραμένουμε εστιασμένοι στο σκοπό και την πρόθεση που έχουμε επιλέξει για τη ζωή μας.

Η εμπιστοσύνη στην εσωτερική μας καθοδήγηση, που μας μιλά καθημερινά, αποτελεί ένα μικρό κομμάτι του κλειδιού που ξεκλειδώνει την πόρτα προς τη φώτιση. Όμως αυτό είναι κάτι που εύκολα λέγεται αλλά δύσκολα γίνεται πράξη. 

Οι περισσότεροι από εμάς αναγνωρίζουμε για λίγο, μόνο τα μηνύματα που μας στέλνει ο εσωτερικός μας οδηγός κατά τη διάρκεια της εβδομάδας! Αλλά με το πέρασμα του χρόνου μέσω της άσκησης μπορούμε να καλλιεργήσουμε την επαφή αυτή και να την ενθαρρύνουμε ώστε να γίνει πιο δυνατή.

Ένα από τα αποτελέσματα της πνευματικής πρακτικής είναι να μας φέρει στην παρούσα στιγμή, στο εδώ και τώρα και να εξελίξει αυτήν τη διαδικασία, ώστε να φαίνεται ότι κινούμαστε πέρα από το παρόν, στην άλλη πλευρά, όπου το φυσικό βασίλειο δεν επεμβαίνει στην ανάπτυξή μας. 

Ένας από τους λόγους που είμαστε εδώ είναι να βιώσουμε την εμπειρία της ζωής, φωτισμένοι ή όχι. Όλα αποτελούν μέρος του ταξιδιού που μας δίνει την ευκαιρία να ενώσουμε με όμορφη αρμονία, αυτά τα δύο βασίλεια. 

Ποια είναι η σύνδεσή μας με το θείο; 
Ποια είναι η πρακτική μας; 
Ποια είναι η πνευματική μας άσκηση; 

Πως αφήνουμε τον εαυτό μας να παραδοθεί και να ελευθερωθεί από τις επίγειες ανάγκες, τους περιορισμούς αυτού του κόσμου ώστε να είναι μάρτυρας της ανάπτυξης του πνεύματός μας; 

Εγκαταλείποντας αυτές τις πτυχές του εαυτού, επιτρέπουμε στην αληθινή μας φύση να ανθίσει και για λίγες στιγμές κατά τη διάρκεια της πρακτικής μας, ο ακτινοβόλος εαυτός αναδύεται. Όσο πιο πολύ βιώνουμε τον ακτινοβόλο εαυτό μας, τόσο λιγότερο υποφέρουμε. 

Κερδίζουμε περισσότερη δύναμη κατά τη διάρκεια της ζωής μας και ελαττώνουμε την εξάρτησή μας από τα καπρίτσια του εξωτερικού κόσμου και τις επιρροές τους.

Αυτή η δύναμη βοηθά στο να μείνουμε σε επαφή με τον εσωτερικό μας οδηγό ότι και να συναντήσουμε στη ζωή μας. Το άνοιγμα του εαυτού στη εσωτερική καθοδήγηση είναι σαν την αγνή αγάπη. Αυτή η αγάπη μας συνδέει με το μοναδικό φως που μας παρηγορεί, μας ενθαρρύνει και γιορτάζει μαζί μας. Δεν είναι αυτού του κόσμου και έτσι δεν μπορεί να το αγγίξει ο κόσμος αυτός. 

Το αναγνωρίζουμε καθώς ωριμάζουμε : όσο περισσότερο ωριμάζουμε τόσο πιο λαμπεροί γινόμαστε και το φως αυτό θα γίνει ο πυρσός της ζωής μας. Ας αγκαλιάσουμε τη χαρά της ανακάλυψης του αληθινού εαυτού.

Η δημιουργία μίας πνευματικής πρακτικής μας φέρνει πιο κοντά σε αυτόν, τον αληθινό εαυτό που έχει πρόσβαση στις απαντήσεις των προσωπικών μας ερωτημάτων. Επίσης μας φέρνει σε επαφή με κάποιες αλήθειες που είναι σκληρό να γίνουν αποδεκτές καθώς αντικρίζουμε τον εαυτό μας χωρίς τις εξωτερικές του άμυνες. Μέσα σε όλους υπάρχει η σοφία. 

Ακολουθώντας ένα μονοπάτι που περιλαμβάνει την παράδοσή μας σε μία ανώτερη δύναμη, μπορούμε να ξεκλειδώσουμε την πόρτα που οδηγεί σε αυτήν τη σοφία. Έτσι πολλές απαντήσεις που αναζητούμε με το νου, δεν μπορούν να απαντηθούν από αυτόν. 

Σκοπός του νου δεν είναι να απαντά αλλά να ερωτά. Οι απαντήσεις που αναδύονται από μέσα μας, από τον εσωτερικό οδηγό μας, μας δίνουν διαύγεια, επιτρέποντάς μας να προχωρήσουμε μπροστά στο ταξίδι της αναζήτησης του αληθινού μας εαυτού.

Καθώς ανακαλύπτουμε όλο και περισσότερο τον εαυτό μας, αισθανόμαστε λιγότερο χαμένοι, μόνοι και εξαρτημένοι από τα υλικά αγαθά που μας καθορίζουν. 

Δημιουργώντας μία πνευματική πρακτική για τον εαυτό μας και ασκώντας το πνεύμα μας σε τακτική βάση, η ενέργεια που παράγουμε θα φέρει φως στους άλλους γύρω μας, δίνοντάς τους τη δυνατότητα να αρχίσουν τη δική τους πορεία ανακάλυψης. 

Η αγάπη που αναδύεται από μέσα μας έχει τη δύναμη να μεταμορφώνει συνεχώς εμάς και τον κόσμο γύρω μας, όσο εμείς θα συνεχίζουμε να την ανατροφοδοτούμε.





Μετάφραση: Basantpal K. από yogitimes.com

Τετάρτη, 24 Αυγούστου 2016

Το Σύμπαν δεν είναι το τζίνι που θα σου δώσει κάτι που δεν σου ανήκει.....!!!!!!!

Γιατί το Σύμπαν δεν πραγματοποιεί όλες τις «ευχές» ?
Ποιες είναι οι βασικές προϋποθέσεις για το Σύμπαν ?

Μήπως τα λέμε λάθος ? Μήπως δεν μας καταλαβαίνει ? Ποιος είναι ο τρόπος που θα «δουλέψει» υπέρ μας ? Γιατί σε άλλους δουλεύει και σε άλλους όχι ?

Το Σύμπαν έχει γίνει «μόδα», όλα εκεί τα τοποθετούμε, προσπαθούμε να είμαστε θετικοί, ζητάμε διάφορα, έχουμε πάρει ένα σωρό βιβλία που μας λένε πώς να έλξουμε και να μαγνητίσουμε από σύντροφο, λεφτά, σπίτι, δουλειά, καλές σχέσεις.

Ποιο είναι το μυστικό που κρύβεται και το Σύμπαν πότε δουλεύει υπέρ μας και πότε όχι ? 

Πώς γίνεται σε αυτά που θέλουμε πολύ να μην «κουνιέται» από τη θέση του, ενώ για άλλα να υπάρχει αμεσότητα, όπως μία θέση για παρκάρισμα ?

Να ξεδιπλώσουμε λοιπόν το «κουβάρι» για να δούμε τα γιατί και τις απορίες που εύλογα ο καθένας έχει. 

Να ξεκαθαρίσουμε πρώτα ότι το Σύμπαν δεν είναι μαγικό ραβδάκι, ούτε ένα είδος τζίνι που θα μας κάνει τις ευχές μας. Το Σύμπαν είναι γενικό για όλους και μπορούν όλοι να έχουν πρόσβαση σε αυτό, όμως χρειάζονται μερικές βασικές προϋποθέσεις για να μας «ακούσει», για να φτάσει η φωνή μας μέχρι εκεί.

Ο άνθρωπος που θα καταφέρει η φωνή του να φτάσει στο Σύμπαν, είναι αυτός που έχει καταφέρει να καθαριστεί απόλυτα από όλα όσα έχει δημιουργήσει και μαζέψει σε όλη του τη ζωή. Αυτά που υπάρχουν δηλαδή στην ατομική μας «αποθήκη». Η αποθήκη αυτή ακούει στο όνομα αιθερικό πεδίο. Για να το καταλάβουμε το αιθερικό πεδίο θα το παραλληλίσουμε με το σπίτι μας. 

Φανταστείτε λοιπόν ότι είστε μέσα στο σπίτι σας ( αιθερικό σας πεδίο), το οποίο έχει πάρα πολύ καλή ηχομόνωση. Ότι λέτε δηλαδή εκεί μέσα το ακούτε μόνο εσείς και κανένας άλλος. 

Πώς μπορείτε να ακουστείτε έξω από το σπίτι σας ( αιθερικό σας πεδίο) ? Μόνο όταν το αιθερικό πεδίο «γκρεμιστεί» θα υπάρχει πρόσβαση στο Σύμπαν.

Το αιθερικό πεδίο λοιπόν έχει μέσα του όλα όσα δομήσαμε όλα μας τα χρόνια από σκέψεις, λόγια, πράξεις, κριτική, αδικίες. Οπότε όταν ζητάμε οτιδήποτε από το Σύμπαν εκείνο θα μας επιστρέψει ότι υπάρχει μέσα σε αυτό το σπίτι (αιθερικό πεδίο). Αν έχουμε διαπράξει αδικία, αυτή θα μας επιστρέφεται, αν έχουμε πει ψέματα, ψέματα θα επιστρέψουν. Τι υπάρχει μέσα σε αυτό το σπίτι ( αιθερικό πεδίο) μόνο εσείς το γνωρίζεται και κανένας άλλος. 

Κάνε μία λίστα, γράψε εκεί όλα όσα έχεις δώσει στη ζωή σου. Από σκέψεις, λόγια, συναισθήματα, πράξεις. Προσπάθησε να μπεις μέσα, μέσα εκεί στην αλήθεια, εκεί σε αυτά που προσπαθείς να κρύψεις από τους άλλους. 

Όταν ολοκληρώσεις αυτή τη λίστα θα δεις τι ακριβώς έχεις να λαβαίνεις από το Σύμπαν. Αν θέλεις τώρα να ανοίξεις πρόσβαση στην ευλογία και την ευημερία, θα πρέπει να προετοιμάσεις το «έδαφος». Να γκρεμίσεις αυτά τα τείχη από το αιθερικό πεδίο για να μπορείς πια να ζητάς και να έχεις ανταπόκριση. 

Ο δρόμος «γκρεμίζω» λέγεται συγνώμη και συγχώρεση. Εκεί που χρωστάμε συγνώμη χρωστάμε και συγχώρεση. Αν κάποτε έπραξα μία αδικία αυτή συνεχίζει να βρίσκεται ενεργειακά μέσα στο οίκημά μου. Για να φύγει από εκεί μόνο με τη συγνώμη μπορεί. Αναζητώ πως και γιατί έκανα αυτή την αδικία. Ψάχνω να βρω πώς έπρεπε να είχα χειριστεί την κατάσταση αυτή. Τι μπορούσα να κάνω άλλο που να μην ήταν αδικία. 

Ζητώ συγνώμη από τον άνθρωπο που τον έφερα σε αυτή την άδικη θέση. Ενώ παράλληλα τον συγχωρώ για τυχόν αρνητικές σκέψεις που τον ανάγκασαν οι πράξεις μου να κάνει για μένα. Αυτή τη διαδρομή τη δουλεύω με σύνεση και συνέπεια στο τετράδιό μου. Ζητώ από το Σύμπαν να κάνει την κάθαρση αυτή με ασφάλεια και προστασία. Ψάχνω μετά να βρω πότε έκανα παρόμοια αδικία. 

Όσο δουλεύουμε τη συγνώμη και συγχώρεση θα αρχίσει να καθαρίζει το οίκημά μας. 

Προσοχή! Επειδή συνήθως βιαζόμαστε να τελειώνουμε μία ώρα αρχύτερα, για να φτάσουμε στη δυνατότητα να έλξουμε αυτά που θέλουμε, αυτή η διαδικασία δεν γίνεται να τελειώσει μέσα σε μία βδομάδα. Θέλει πολλές βδομάδες και αρκετούς μήνες για να αλλάξουμε τα τείχη. 

Αν θελήσετε να είστε ειλικρινείς με τους εαυτούς σας θα δείτε ότι δεν γίνεται να δημιουργήσω λάθος τοίχο, μέσα στα 30, 40, 50 χρόνια που ζω και να περιμένω να τον αλλάξω σε μία μέρα ή σε μία βδομάδα. Γιατί πολύ απλά έχω ασχοληθεί με την επιφάνεια και μόνο. 

Παράλληλα με την κάθαρση αυτή, μπορούμε να βάλουμε στην διαδρομή μας και τις επιθυμίες μας. Τι είναι αυτό που επιθυμώ ? Γιατί το επιθυμώ ? Το θέλω για μένα έτσι απλά ή υπάρχει πίσω του ένα φαίνεστε ? 

Αν για παράδειγμα το παρκάρισμα είναι εύκολο να το κάνετε, είναι γιατί το ζητάτε αποκλειστικά από σας για σας. Είναι μία σας πραγματική ανάγκη, οπότε δημιουργούνται οι προϋποθέσεις για να γίνει πραγματικότητα. Θα μου πείτε εδώ το Σύμπαν πώς με ακούει ενώ στα άλλα κουφαίνεται? 

Όλα τα ακούει και δεν κουφαίνεται, απλώς επειδή στη ζωή σας έχετε κάνει και πράγματα μέσα από αγνότητα και αγάπη έτσι απλά, έχετε να λαβαίνετε τέτοια μικρά.

Αλλά αυτό που κάνει τη διαφορά είναι ότι αυτό που ζητάτε είναι για σας και μόνο και όχι για να περηφανεύεστε. 

Άρα συνοψίζοντας πρώτα κάνουμε τη λίστα με όλα όσα έχουμε κάνει στη ζωή μας, όσα περισσότερα θυμηθούμε τόσο το καλύτερο. Μετά αρχίζουμε τη συγνώμη και συγχώρεση. Στη συνέχεια αναζητάμε μέσα στις επιθυμίες μας που υπάρχει δόλος και όχι ουσιαστική ανάγκη.

Το Σύμπαν είναι τσιγκούνικο για όποιον αρνείται τον εαυτό του ( Ταγκόρ). Αρνείται τον εαυτό του ( και όχι το εγώ του ) εννοεί, αυτόν που δεν έχει ιδέα ποιος είναι και συντηρεί την εγωιστική του δομή. Ο εγωιστής είναι κτητικός, επικριτικός και φυσικά νομίζει ότι αγαπάει τον εαυτό του. 

Αγαπάει το εγώ του και αυτό διαφημίζει με αλαζονεία. Ο Εαυτός είναι η ουσιαστική μας δομή με βάση την αγάπη . Οι εγωιστές μπορεί και εκείνοι να κάνουν χρήση το Σύμπαν, με μία βασική διαφορά. 

Δεν έχουν ιδέα η βοήθεια που τους έρχεται από πού είναι και που έχουν πουλήσει την ψυχή τους ? Θα τους δίνεται η «βοήθεια» αλλά η άλλη μεριά θα τη ζητήσει πίσω με τόκο. Ενώ η αγνή φυσική ενέργεια θα σου δώσει παραπάνω από αυτά που έχεις ανάγκη όταν φτάσεις στην απόλυτα κάθαρση του εγωιστικού δρόμου και μπεις στον δρόμο της αγνής αγάπης. 

Το Φως και το Σκοτάδι είναι δύο δυνάμεις στο σύμπαν. Το Φως ανήκει στον Θεό, στη δικαιοσύνη, στην αγάπη και το Σκοτάδι στην άλλη μεριά. Κάποιοι άνθρωποι λοιπόν που έχουν καταφέρει να μαγνητίζουν διάφορα καλό είναι να αναζητήσουν ποια δύναμη χρησιμοποιούν. 

Γιατί αν έχουν διαπράξει αδικίες στη ζωή τους και συνεχίζουν να μαγνητίζουν διάφορα, χωρίς τη διαδρομή κάθαρσης, τότε διατρέχουν θανάσιμο κίνδυνο και άμεσα θα πληρώσουν το τίμημα. Όσοι διαπράττουν αδικίες και συνεχίζουν να έλκουν (υλικό πλούτο) η κόλαση είναι μέσα στα σπίτια τους, το μόνο που τους μένει είναι να τη βιώσουν και πρακτικά.

Ψάξε λοιπόν καλά πριν αρχίσεις να ζητάς πώς έχεις δομήσει τη ζωή σου. Γράψε τώρα για όλα αυτά που έχεις δώσει ή που νομίζεις ότι έδωσες, πόσα ήταν μέσα από τα πρέπει, από τα δήθεν, από το προσποιούμαι ? Αυτά σου χρωστάει το σύμπαν. Αν θέλεις να τα αλλάξεις ο δρόμος σου ανοίχτηκε.





Δωροθέα