Σάββατο, 23 Ιανουαρίου 2016

Γίνε ο σκηνοθέτης της ζωής σου....!!!!!!!!!

                
Δεν υπάρχει καμιά άλλη πραγματικότητα πέρα από τον ορισμό που εμείς δίνουμε γι’ αυτήν

Υπάρχουν κυρίως δύο τρόποι για να αντιληφθούμε τη ζωή και τα γεγονότα που διαδραματίζονται γύρω μας. 
Ο πρώτος είναι σαν τα γεγονότα απλώς να συμβαίνουν ΣΕ μας. Υπό αυτό το πρίσμα βέβαια, εμείς δεν είμαστε παρά απλά θύματα των περιστάσεων. 

Επηρεαζόμαστε από την τύχη ή την συμπεριφορά των άλλων συνανθρώπων μας και δεν έχουμε άλλη επιλογή από το να κατηγορούμε όλους τους εξωτερικούς παράγοντες για την κακή μας διάθεση, την δυστυχία, τη φτώχεια, το αίσθημα του ανικανοποίητου, την έλλειψη αγάπης γύρω μας και τη μοναξιά μας. 
Σ’ αυτή την περίπτωση ο ηθοποιός ταυτίζεται απόλυτα με τον χαρακτήρα τον οποίο πρωταγωνιστεί στην ταινία της ζωής του και αρχίζει να πιστεύει ότι δεν έχει απολύτως κανένα έλεγχο πάνω στον τρόπο που θα βιώσει τις σκηνές που ο σκηνοθέτης θα εμφανίσει στο δρόμο του. Αυτός ο χαρακτήρας συχνά επηρεάζεται αρνητικά από κάθε απρογραμμάτιστη αλλαγή ή οτιδήποτε ο ίδιος έχει ορίσει ως “αρνητική περίσταση”. 

Έτσι, όταν η ζωή δεν του κάνει τα κέφια, καταλήγει να την χαρακτηρίζει σκληρή, τρομερή, έναν ατέλειωτο αγώνα επιβίωσης όπου όλα πραγματοποιούνται δύσκολα, με κόπους και με βάσανα.

Ο δεύτερος τρόπος για να αντιληφθούμε τη ζωή είναι σαν τα πάντα να συμβαίνουν ΓΙΑ μας. Μέσα από αυτό το πρίσμα ανακαλύπτουμε πως κάθε διαφορετική σκηνή που διαδραματίζεται στην ταινία μας έχει έναν μοναδικό σκοπό: να μας αφαιρέσει καθετί ψεύτικο που έχουμε πάνω μας, όπως περιορισμένες πεποιθήσεις και αντιλήψεις για τη ζωή μας και για τον ίδιο μας τον εαυτό και συνεπώς να μας βοηθήσει να προχωρήσουμε στο μονοπάτι της αυτογνωσίας και να εξελιχθούμε.

Το άτομο που αντιλαμβάνεται μ’ αυτό τον τρόπο τη ζωή όχι μόνο αναγνωρίζει στον εαυτό του τον πρωταγωνιστή της ταινίας αλλά επίσης και τον σκηνοθέτη και τον θεατή αυτής της ταινίας. Τριπλός ρόλος. 

Σημειώστε ότι και οι δύο τύποι θα αντιμετωπίσουν απρογραμμάτιστες περιπτώσεις και βέβαια ανεπιθύμητες καταστάσεις αλλά η διαφορά είναι ότι ο πρώτος χαρακτήρας σε κάθε απρόσμενη περίσταση θα φρενάρει την πορεία του, θα κλαψουρίζει ότι είναι θύμα των περιστάσεων και θα χαρακτηρίσει την περίσταση αυτή ως απόδειξη για την εχθρικότητα της ζωής στο πρόσωπό του.

Ο χαρακτήρας τώρα που αντιλαμβάνεται με τον δεύτερο τρόπο τη ζωή, αντίθετα με τον πρώτο, χρησιμοποιεί κάθε αντιξοότητα στο δρόμο του για να πιστοποιήσει ότι η ζωή πραγματικά ενδιαφέρεται γι’ αυτόν. 

Οι προκλήσεις της ζωής και οι αλλαγές, δεν είναι παρά μια ευκαιρία για ανάπτυξη, για εξέλιξη και για προσέγγιση της κατάστασης εκείνης που θα δηλώνει πιο αντιπροσωπευτικά αυτό που στα αλήθεια είναι. Αυτό είναι το μυστικό της συνδημιουργίας. 

Αποφασίζοντας τι συμβολίζουν τα γεγονότα για μας και δρώντας κατ’ αυτό τον τρόπο, όχι μόνο αλλάζουμε την κινηματογραφική μας εμπειρία αλλά ευθυγραμμίζουμε τους εαυτούς μας με ενεργειακά επίπεδα που φέρουν μέσα τους όλο και υψηλότερες δονητικές δυνατότητες.

Μπορεί σε κάποιο σημείο στην ζωή σου, ειδικά αν δουλεύεις πάνω στην γνώση του Εαυτού, να αρχίσεις να αναρωτιέσαι γιατί προσελκύεις τόσες δυσκολίες κοντά σου ή γιατί οι συνθήκες της ζωής σου παρουσιάζουν τέτοια αστάθεια. 

Ενώ όλοι οι υπόλοιποι γύρω σου μπορεί να δείχνουν ότι ζουν σχετικά άνετα με πολύ μικρές μεταβολές στις εξωτερικές τους συνθήκες, η δική σου ζωή μπορεί να έχει καταντήσει μια μικρή περιπέτεια με μεγάλα σκαμπανεβάσματα. 

Ίσως οι ριζικές μεταμορφώσεις που σου συμβαίνουν εσωτερικά να έλκουν συνεχώς νέες και μεγαλύτερες μετασχηματιστικές εμπειρίες που θα ενισχύσουν την συναισθηματική σου ανάπτυξη και την πνευματική σου ωρίμανση. 

Έχε υπόψη σου ότι όσο υψηλότερο είναι το εξωτερικό εμπόδιο που πρέπει να ξεπεραστεί τόσο μεγαλύτερη ανύψωση συνειδητότητας απαιτείται. Και η ειρωνεία τελικά είναι πως όσο η συνειδητότητα αφυπνίζεται, μπορεί οι εξωτερικές συνθήκες να γίνονται ακόμη πιο ασταθείς, η εσωτερική όμως γαλήνη και ηρεμία σταθεροποιείται.

Μπορείς, τότε, αντί να χρησιμοποιείς αυτή την αστάθεια και τις απρογραμμάτιστες αλλαγές που συμβαίνουν, για να πιστοποιήσεις πόσο λάθος πάνε τα πράγματα στη ζωή σου και για να κατηγορείς τον εαυτό σου, να διαπιστώσεις τις δυνατότητες εσωτερικής μεταμόρφωσης που κρύβονται πίσω ακριβώς από αυτή την αστάθεια. 

Αντί το μέγεθος του τραπεζικού σου λογαριασμού να καθορίζει την πληρότητα που νιώθεις κάθε φορά, μπορείς πολύ απλά να αλλάξεις τον ορισμό της πληρότητας. 

Αντί να επικεντρώνεις την προσοχή σου στα αγαθά που σου λείπουν μπορείς να την εστιάσεις τώρα στα αγαθά που έχεις. Φοράς ρούχα, δεν λιμοκτονείς από την πείνα, έχεις μια στέγη πάνω απ’ το κεφάλι σου, ένα κομπιούτερ στο σπίτι σου κι ένα λογαριασμό ίντερνετ για να διαβάζεις σήμερα αυτό το άρθρο. Έχεις πολύ περισσότερα λοιπόν απ’ το 90% του πληθυσμού της γης. Ποιος μπορεί να δηλώσει ότι δεν υπάρχει αφθονία στη ζωή σου; 

Αλλάζοντας έτσι απλά τον τρόπο που ορίζεις τον εαυτό σου και ερμηνεύεις τις συνθήκες της ζωής σου γίνεσαι πλέον ικανός να αλλάξεις την ίδια την εμπειρία της ζωής σου. Έτσι, αντί να ερμηνεύσεις την απρογραμμάτιστη αλλαγή σαν αιτία φόβου και ανασφάλειας μπορείς να την ερμηνεύσεις σαν μια πολύ καλή ευκαιρία για εξέλιξη και δημιουργία μιας καλύτερης έκδοσης του τωρινού σου εαυτού.

Χρειάζεται τελικά, κάθε τόσο στη ζωή μας, να κάνουμε ένα βήμα πίσω και στοχαζόμενοι στη σιγή, να επαναπροσδιορίζουμε τον εαυτό μας και να αποσυμβολίζουμε τα γεγονότα που συμβαίνουν στη ζωή μας. Μήπως οι δυσκολίες που προκύπτουν απ’ τους συμπρωταγωνιστές που συμμετέχουν στη δική μας ταινία συμβολίζουν πόσο ανήμποροι είμαστε να ελέγξουμε την ταινία αυτή; 

Ή μήπως μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τις αλληλεπιδράσεις μας μαζί τους ως καταλύτες για να ανακαλύψουμε μια ακόμα ασυνείδητη πλευρά του εαυτού μας που αγωνίζεται να έλθει στην επιφάνεια και να γίνει γνωστή μέσα από αυτούς; 

Μήπως τα υλικά αγαθά που κατέχουμε και τα νούμερα που αναγράφονται στο τραπεζικό βιβλιάριό μας πρέπει να συμβολίζουν την απαρέσκεια και την βαρυγκόμια για όσα μας λείπουν; Ή μήπως μπορούν να συμβολίζουν ακριβώς εκείνα τα πράγματα για τα οποία θα έπρεπε να είμαστε ευγνώμονες προς τον κεντρικό σκηνοθέτη της ζωής; 

Μήπως ο πόνος, η οικονομική κρίση, η ερωτική απογοήτευση, η αρρώστια και η μοναξιά συμβολίζουν τη φοβερή εχθρότητα της ζωής εναντίον μας; Ή μήπως τελικά συμβολίζουν ακριβώς αυτή την εμπιστοσύνη της ζωής στην εξαιρετική μας ικανότητα να υπερβούμε ακόμη και τις δυσκολότερες προκλήσεις; Ποιον θα αφήσετε να αποφασίσει τελικά για τους παραπάνω αποσυμβολισμούς; 

Εμείς και μόνον εμείς είμαστε οι σκηνοθέτες της εμπειρίας της δικής μας ζωής. Η Ζωή μπορεί να σκηνοθετήσει στην ταινία μας με τον τρόπο που Αυτή αποφασίζει την επόμενη σκηνή. Ο τρόπος που θα βιώσουμε την εμπειρία αυτής της σκηνής όμως είναι στο χέρι μας να τον αποφασίσουμε. 

Ας θυμόμαστε λοιπόν πως κάθε φορά που σκηνοθετούμε την εμπειρία μας με τον δεύτερο τρόπο, η εμπειρία αυτή όχι μόνο μας είναι πολύ πιο ευχάριστη αλλά συγχρόνως γίνεται και ριζικά μεταμορφωτική.

Συνοδοιπόροι είμαστε με τον ίδιο προορισμό…




Η γνώση βαδίζει παρέα με την ευθύνη.....!!!!!!!!!

                
Έχουμε εκπαιδευτεί να ξοδιάζουμε τη ζωή μας καταδιώκοντας τις σκέψεις μας και τις ματαιόδοξες προβολές μας στο μέλλον. Έχουμε επιλέξει την φυλακή μας. Γιατί άραγε; Επειδή αυτός είναι ο εύκολος, ο ανέξοδος δρόμος.

Το εσωτερικό κοίταγμα απαιτεί εξαιρετική λεπτότητα και μεγάλο κουράγιο. Απαιτεί μια ολοκληρωτική στροφή στη στάση που έχουμε μέχρι τώρα απέναντι στη ζωή. 

Είμαστε τόσο πολύ εθισμένοι να κοιτάμε μακριά από τον εαυτό μας ώστε έχουμε αποκοπεί πλήρως από την επικοινωνία με την εσωτερική μας υπόσταση. Και μόνον η ιδέα να κοιτάξουμε προς τα μέσα, μας τρομοκρατεί, καθώς η δυτική κουλτούρα δεν μας έχει προετοιμάσει για το τι μπορεί να συναντήσουμε. 

Μπορεί μάλιστα να θεωρούμε ότι αυτός που ενδοστρέφεται έχει ψυχολογικά προβλήματα, είναι καταθλιπτικός ή ακόμα και ψυχασθενής και αν επιχειρήσουμε κι εμείς να τον μιμηθούμε κινδυνεύουμε να τρελαθούμε. Είναι ένα από τα τελευταία τερτίπια του πολυμήχανου “εγώ” μας, στην προσπάθειά του να μας εμποδίσει να ανακαλύψουμε την αληθινή μας φύση. 

Έτσι, φροντίζουμε να γίνει η ζωή μας τόσο πυρετώδης ώστε να εξαλείψουμε και το ελάχιστο ρίσκο να βρούμε χρόνο να κοιτάξουμε μέσα μας. Ακόμη και η ιδέα του διαλογισμού μπορεί να τρομάξει τον κόσμο. 

Όταν ακούνε τις φράσεις «χωρίς εγώ» ή «κενότητα», νομίζουν ότι η εμπειρία αυτής της κατάστασης είναι παρόμοια με το να τους εκσφενδονίσουν έξω από ένα διαστημόπλοιο ώστε να περιπλανιόνται για πάντα σε ένα σκοτεινό, παγωμένο διάκενο. 

Τίποτα δε θα μπορούσε να απέχει περισσότερο από την αλήθεια από αυτή την αφελέστατη σκέψη. Μα σε ένα κόσμο αφιερωμένο στη διασκέδαση και στον περισπασμό, η εμπειρία της σιγής, της αταραξίας και της γαλήνης πραγματικά μας τρομάζει∙ προσπαθούμε να προστατέψουμε τους εαυτούς μας από αντίστοιχες εμπειρίες, καταφεύγοντας στον θόρυβο, στην ανώριμη ψυχαγωγία και στην ξέφρενη απασχόληση.

Έχω την αίσθηση, ότι οι περισσότεροι από τους συνοδοιπόρους μας, δεν θέλουν να θέσουν προς τον εαυτό τους καμιά ουσιαστική ερώτηση πάνω στο νόημα της ύπαρξης, από φόβο μήπως ανακαλύψουν πως υπάρχει κάποια άλλη πραγματικότητα από αυτή που ζούνε σήμερα.

Γιατί, αν όντως αυτή η πραγματικότητα υπάρχει, τότε τι είδους ζωή ζήσανε μέχρι σήμερα; Τι είδους σχέσεις με τους άλλους ανθρώπους δημιουργήσανε; Σε τι ασχολίες σπαταλήσανε τον χρόνο τους; Πως θα αντιδράσουν οι φίλοι τους και οι συνάδελφοί τους σ’ αυτήν την ανακάλυψή τους; 

Πως θα αξιοποιήσουν αυτή την νέα γνώση; Παρέα με την γνώση βαδίζει πάντα η ευθύνη. Και δυστυχώς, κάποιες φορές, ακόμη κι όταν η πόρτα του κελιού διάπλατα ανοιχτή παραμένει, ο φυλακισμένος επιλέγει να μην δραπετεύσει.
Συνοδοιπόροι είμαστε με τον ίδιο προορισμό…



Αν έχεις ένα όνειρο...!!!!!!!

Αν έχεις ένα όνειρο...Αν έχεις ένα όνειρο, προστάτεψέ το !
Ανέθρεψέ το με τη μουσική που αγαπάς, με ποίηση ερωτική, με εμπνευσμένη λογοτεχνία. Γαλούχησέ το με προσοχή, με φροντίδα, υπομονή κι επιμονή… όπως θα μεγάλωνες ένα μικρό παιδί. Εννιά μήνες περιμένουμε ένα παιδί να έλθει στον κόσμο, άλλα εννέα χρόνια για να μπορέσει να μιλήσει λογικά και ακόμα εννιά χρόνια για να γίνει ώριμος ενήλικας, έτοιμος να υπηρετήσει τον κόσμο. 

Το όνειρο χρειάζεται λιγότερο επίπονη δουλειά και συντομότερο χρονικό διάστημα για να ωριμάσει. Μα οφείλεις να του αφιερώσεις κάποιο χρόνο… και να το προστατέψεις απ’ το θανάσιμο μικρόβιο που ονομάζεται δυσπιστία. 

Τη στιγμή που δεις καθαρά το όνειρό σου και πιστέψεις αληθινά σ’ αυτό, αρχίζει να αναπτύσσεται. Όσο περισσότερο στοχεύεις σ’ αυτό και το θρέφεις με αγάπη και φροντίδα, τόσο επιταχύνεις την ανάπτυξή του. 

Και μια μέρα, χωρίς καλά - καλά να προλάβεις να το καταλάβεις, το βλέπεις μπροστά στα μάτια σου να παίρνει σάρκα και οστά. Και είναι τόσο ζωντανό, τόσο σπουδαίο, τόσο απαράμιλλα όμορφο, τόσο θεσπέσιο… που σ’ αφήνει ξέπνοο στην θέα του.

Αν έχεις ένα όνειρο…

Συνοδοιπόροι είμαστε με τον ίδιο προορισμό…



Πέμπτη, 21 Ιανουαρίου 2016

12 Βήματα για την αντιμετώπιση της κρίσης....!!!!!!!!

Ας Ανοίξουμε το Δρόμο.12 Βήματα για Αντιμετώπιση της Κρίσης.
– Έλα μωρέ, εσύ θα σώσεις τον κόσμο;

«Εγώ θα σώσω τον κόσμο, αν δεν σωθεί εγώ θα φταίω» Νίκος Καζαντζάκης

– Και ποιος είσαι εσύ που θα σώσεις τον κόσμο;»

- « Είμαι το Φως του κόσμου., Είμαι ο σωτήρας του κόσμου» Μαθήματα Θαυμάτων

Ιδού λοιπόν. Βρεθήκαμε να αναζητάμε έναν τρόπο να περάσουμε ακλόνητοι από τις δοκιμασίες της εποχής μας. Εμείς που γεννηθήκαμε τον 20ο αιώνα και πήραμε τη σκυτάλη από τις προηγούμενες γενιές πορευτήκαμε ο καθένας μας σύμφωνα με τις ερμηνείες του και τις αντίστοιχες επιλογές του. 

Κάποιοι, μαζί με τα λάθη μας επιχειρήσαμε να βρούμε το Φως μέσα μας και να το ακτινοβολήσουμε. Παράλληλα ο κόσμος έδινε τον δικό του αγώνα. Και φτάσαμε στον 21ο αιώνα με όλα του τα θαύματα αλλά και με τη διαπίστωση του τέλους μιας εποχής . Βρεθήκαμε εν μέσω μιας περιόδου μεγάλης δοκιμασίας και πολλαπλών κρίσεων. 

Το συλλογικό εγώ της ανθρωπότητας έχει συσσωρεύσει πολύ θυμό, βαθιά απόγνωση, μεγάλη εκδικητική μανία, ανόητη απληστία και προσήλωση στην εξωτερική και υλική πλευρά των πραγμάτων. Είναι κοινή διαπίστωση ότι όλες οι αξίες έχουν κλονιστεί συθέμελα. 

Κι όμως, μολονότι οι περισσότεροι δεν το έχουν αντιληφθεί στην πραγματικότητα ο κόσμος με κάθε – διαστρεβλωμένο – τρόπο κάνει απεγνωσμένη έκκληση για αγάπη. Το ίδιο κι ο εαυτός μας. Και είναι προφανές : αυτό που όλοι χρειαζόμαστε είναι θεραπεία από τις ψευδαισθήσεις διαχωρισμού. 

Σας ζητήσαμε τις προτάσεις σας για το πώς ξεκινώντας από εμάς θα ακτινοβολήσουμε το Φως μας προς όλους αδιακρίτως χτίζοντας ένα νέο παράδειγμα. Ανταποκριθήκατε και φτιάξατε ένα αληθινό «σχέδιο σωτηρίας» που μας προτείνει τρόπους για να αντιμετωπίσουμε τις κάθε είδους κρίσεις. 

Πρόκειται για τη δική σας συλλογική πρόταση που μας εμπνέει να ενωθούμε και να ανοίξουμε το δρόμο στην υπέρβαση κι όχι στην κατάρρευση.

Οι προτάσεις σας χωρίζονται σε δυο ενότητες :
Α. Εγώ με τον εαυτό μου.
Β. Εγώ με τους άλλους.

Α. ΕΓΩ ΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ

1. Προσευχή - Θαύματα
Ας θυμόμαστε πως δεν υπάρχει τίποτα εκεί έξω. Τα πάντα υπάρχουν σαν σκέψεις μέσα στο νου μας.

· Ας καλλιεργούμε συνειδητά τη βεβαιότητα ότι τίποτα στον κόσμο δεν μπορεί να μας διαχωρίσει από το εσωτερικό Φως στο οποίο όλοι είμαστε ένα.

· Ας κάνουμε καθημερινά μια ΄Άσκηση Θαυμάτων ή διαλογισμό για να έχουμε σταθερή επαφή με τον Αληθινό Εαυτό μας και να βρισκόμαστε σε μια κατάσταση ειρήνης, ηρεμίας και ασφάλειας η οποία θα μας επιτρέπει να αντιμετωπίσουμε θετικά τις όποιες προκλήσεις εμφανίζονται.

2. Ενημέρωση
· Όταν βλέπουμε τηλεόραση ας θυμόμαστε ότι το κέντρο βάρους είναι μέσα μας και η αξία βρίσκεται εντός γι αυτό ας μη παρασυρόμαστε σε άσκοπη πλύση εγκεφάλου.

· Ας είμαστε πολύ εκλεκτικοί και με οξυμένη διάκριση όταν ενημερωνόμαστε από τα μεγάλα κανάλια.

· Να ενημερωνόμαστε απλά και να μην παρακολουθούμε τα αναλυτικά ρεπορτάζ κινδυνολογίας και τα παράθυρα ευτέλειας.

· Πολύ σημαντικό: Ας διασταυρώνουμε αυτά που ακούμε από εναλλακτικές πηγές ενημέρωσης ( π.χ. ρεπορτάζ/tv χωρίς σύνορα www.tvxs.gr ) και επίσης ας διασταυρώνουμε τις διάφορες πληροφορίες που μας έρχονται με ηλεκτρονικά μηνύματα πριν τις διαδώσουμε.

· Σε κάθε περίπτωση να χρησιμοποιούμε την κριτική σκέψη μας και τον προσωπικό μας στοχασμό χωρίς να εκχωρούμε το συναίσθημά μας για χειραγώγηση.

3. Καταναλωτικές συνήθειες
· Ας αγοράζουμε συνειδητά όχι καταναλωτικά. Κάθε φορά που θέλουμε να αγοράσουμε κάτι ας ρωτήσουμε τον εαυτό μας «πόσο ανάγκη το έχω αυτό; Μήπως έχω ήδη παρόμοιο;»

· Στην καταναλωτική μας παρόρμηση ας αντιτάξουμε την εγκράτεια , τη διάκριση και την απεξάρτηση από το περιττό.

· Ας προσφέρει ο καθένας κάποιες υπηρεσίες ή προϊόντα αφιλοκερδώς σε ένα επίπεδο αμοιβαίας ανταλλαγής.

4. Εκλεκτικότητα
· Ας μας χαρακτηρίζει η εκλεκτικότητα σ’ αυτό που θα επιλέξουμε να δούμε ως θέαμα και να διαβάσουμε ως ανάγνωσμα και ας ενημερώσουμε και τους άλλους για ό,τι καλό βρίσκουμε.

· Ας απομακρυνόμαστε από συζητήσεις , συγκεντρώσεις και συναναστροφές όπου κυριαρχεί κάθε μορφής αρνητισμός.

5. Συγχώρεση του Εαυτού μας
· Ας αποφεύγουμε να κρίνουμε, να συγκρίνουμε, να παραπονιόμαστε, να ανταγωνιζόμαστε και να επιτιθέμεθα. ΄Όταν συμβαίνει αυτό ας το αναγνωρίζουμε κι ας επιστρέφουμε στον Εαυτό μας ενθυμούμενοι Ποιοι είμαστε αποσύροντας την καταδίκη από τον εαυτό μας.

· Ας θυμόμαστε να συγχωρούμε τον εαυτό μας όταν μπαίνουμε σε καταστάσεις απελπισίας, φόβου, τρόμου κ.λ.π.

6. Διαλογισμός, Οραματισμός
· Ας συντονιστούμε με άλλους στην ώρα προσευχής και διαλογισμού για να έχει μεγαλύτερη δύναμη.

· Ας συμμετέχουμε σε ομαδικούς διαλογισμούς που ήδη είναι δρομολογημένοι από άλλες ομάδες.

· Ας οραματιζόμαστε όλους ανεξαρτήτως στο Φως.

· Ας οραματιζόμαστε τη Γη μέσα στο Φως και την ανθρωπότητα να ζει σύμφωνα με ένα νέο μοντέλο ενότητας, ευημερίας, ειρήνης και σύνδεσης κι ας ενισχύουμε αυτή τη σκεπτομορφή καθημερινά.

Β. ΕΓΩ ΚΑΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ

7. Οικολογική Συμπεριφορά
· Ας ανακυκλώνουμε με ενθουσιασμό!

· Ας κάνουμε οικονομία σε ό,τι και όπως μπορούμε (νερό, ηλεκτρικό, ρύποι)

· Ας αποφεύγουμε προϊόντα που χρησιμοποιούν πειράματα στα ζώα.

· Ας προστατεύουμε τη φύση και τα ζώα.

· Ας παρακινούμε ο ένας τον άλλο να μη ρυπαίνει και ας καθαρίζουμε όποτε μπορούμε το χώρο έξω από το σπίτι μας, το δασάκι, την παραλία.

· Ας αποφεύγουμε μεταλλαγμένα προϊόντα ( η Greenpeace μπορεί να σας δώσει αναλυτικό κατάλογο γι αυτά www.greenpeace.gr )

· Ας συμμετάσχουμε σε εκστρατείες δεντροφύτευσης.

· Ας υποστηρίξουμε τους βιοκαλλιεργητές που χρησιμοποιούν πιο ήπιες μορφές καλλιέργειας.

· Ας χρησιμοποιούμε compost για λίπασμα στους κήπους μας.

· Ας θυμόμαστε να προσέχουμε τη φύση ακόμα και μέσα στην πόλη. Φέρνει στην καθημερινότητά μας μια αίσθηση ομορφιάς και αρμονίας.

8. Εθελοντική προσφορά
· Ας προσφέρουμε εθελοντικά χρόνο, ιδέες, υπηρεσίες , αντικείμενα και ό,τι άλλο μπορούμε για να ανακουφίσουμε κι ας υποστηρίξουμε ανάλογες πρωτοβουλίες.

Π.χ. www.fairplanet.gr Κιβωτός του Κόσμου, Σύλλογος Ελπίδα (ομάδα γυναικών για εθελοντική εργασία με παιδιά)

9. Σύνδεση με παρόμοια σκεπτόμενους ανθρώπους
· Ας ορίσουμε μια ώρα για προσευχή και ευλογία στον κόσμο κι ας επιδιώξουμε – π.χ. μέσω Ίντερνετ - να καλέσουμε όσο περισσότερους γίνεται για να συμμετάσχουν σ’ αυτό το παγκόσμιο ραντεβού.

· Ας επιδιώκουμε να συναντούμε συχνά ανθρώπους με παρόμοιες ιδέες και ιδανικά για να ανταλλάσσουμε απόψεις και να αλληλό-ενδυναμωνόμαστε.

10. Στάση ζωής
· Ας υιοθετήσουμε μια περισσότερο χαλαρή και φιλική διάθεση προς όλους.

· Ας θυμόμαστε να χαμογελάμε συχνά.

· Ας αποτρέπουμε συζητήσεις κινδυνολογίας ,απαξίωσης, απαισιοδοξίας και να στρέφουμε την προσοχή σε πιο αισιόδοξα θέματα.

· Ας μιλάμε ανακουφιστικά και με επιχειρήματα στον περίγυρό μας χωρίς να επαναλαμβάνουμε και να ενισχύουμε την καταστροφολογία.

· Ας θυμόμαστε τα Θαύματα που λένε ξανά και ξανά ότι είμαι ο Σωτήρας του Κόσμου, Είμαι το Φως του Κόσμου και ας το εκδηλώνουμε με τέτοιο τρόπο ώστε να το θυμίζουμε και στους άλλους για τον Εαυτό τους.

· Ας μοιραζόμαστε με τους γύρω μου λόγια χαράς, αγάπης, ειρήνης, αφθονίας και ενθάρρυνσης.

· Ό,τι αρνητικό κι αν συμβαίνει δεν το επαναλαμβάνουμε ούτε το τρέφουμε.

· Κάθε φορά που μπαίνουμε στον πειρασμό να πούμε κάτι αρνητικό ας σκεφτούμε «αυτό σε τι θα εξυπηρετήσει την ειρήνη μου;»

11. Ίντερνετ
· Ας συμμετέχουμε σε παγκόσμιες ομάδες και κινήματα αφύπνισης μέσω Διαδυκτίου.

· Ας συνδεθούμε μεταξύ μας ηλεκτρονικά για να ανταλλάσσουμε θετικά μηνύματα, χρήσιμες πληροφορίες για πνευματικά ζητήματα.

· Ας υλοποιήσουμε ένα νέο παιχνίδι ενότητας ως αντίδοτο των παιχνιδιών ανταγωνισμού-επιβίωσης-κυριαρχίας.(για συνεργασία και υλοποίηση επικοινωνήστε μαζί μας)

12. Πρώτες Βοήθειες σε στιγμές Κρίσης
· Όταν αντιμετωπίζουμε μια δύσκολη κατάσταση αντί να προβάλλουμε τις ανησυχίες μας στο μέλλον ή να βυθιζόμαστε στα αρνητικά συναισθήματα ας φέρνουμε την επίγνωσή μας στην παρούσα στιγμή –π.χ. στην αναπνοή μας- κι ας βοηθήσουμε το νου μας να ηρεμίσει.

· Ας θυμηθούμε το Όνομά Μας.

· Χρησιμοποιούμε μια από τις δυο ακόλουθες αποτελεσματικές τεχνικές για να εξαλείψουμε από μέσα μας αρνητικά συναισθήματα και πεποιθήσεις που διαταράσσουν την ειρήνη και τις σχέσεις μας.

Α . Ηο – ο- pono- pono
· Σε κάθε πρόκληση που μας ταράζει ας απαντήσουμε με την τεχνική του Ho-o-ponopono στρεφόμενοι μέσα μας κι επαναλαμβάνοντας «συγγνώμη-σ’ αγαπώ» μέχρι να νιώσουμε γαλήνη.

Μπορείτε να θεραπεύσετε οτιδήποτε έρχεται στην αντίληψή σας. Ό,τι κι αν εμφανιστεί, άσχετα με το πώς βρέθηκε, είναι εκεί για θεραπεία απλά επειδή βρίσκεται μέσα στην επίγνωσή σας. Μπορεί να μην έχετε ιδέα γιατί βρίσκεται στη ζωή σας αλλά μπορείτε να το απελευθερώσετε. 

Η πορεία που σας φέρνει γαλήνη πέρα από κάθε κατανόηση είναι η απλή φράση «σ’ αγαπώ». Λέγοντάς την στο Θεό εξαγνίζεται κάθε τι μέσα σας και μπορείτε να βιώσετε το θαύμα. Η ιδέα είναι να αγαπάτε το κάθε τι. 

Να αγαπάτε την υπερβολή, τον εθισμό, το προβληματικό παιδί, το γείτονα ή το σύντροφο, να τα αγαπάτε όλα. Η φράση «συγνώμη , σ’ αγαπώ» έχει μεταμορφωτική δύναμη. Τη λέτε για να αναγνωρίσετε ότι κάτι – χωρίς εσείς να ξέρετε τι- έχει μπει στο σύστημα του νου /σώματος. 

Δεν έχετε ιδέα πώς μπήκε εκεί. Ούτε χρειάζεται να γνωρίζετε. Αν είστε υπέρβαροι απλά πιάσατε το πρόγραμμα που σας κάνει έτσι. Λέγοντας «συγνώμη» λέτε στο Θεό ότι επιθυμείτε συγχώρεση μέσα σας για ό,τι το έφερε σε εσάς. Δεν ζητάτε από το Θεό να σας συγχωρήσει. Ζητάτε από το Θεό να σας βοηθήσει να συγχωρήσετε τον εαυτό σας.

Άσκηση Ho-o-ponopono
Φέρτε στο νου σας το όνομα και το πρόσωπο για το οποίο νιώθετε αρνητικά συναισθήματα και πείτε:Σου ζητώ συγνώμη για ό,τι μπορεί να υπάρχει μέσα μου, στο υποσυνείδητό μου ή ακόμα και στο αιτιατό μου σώμα, τώρα ή από το παρελθόν που μπορεί να έλκει αυτή τη συμπεριφορά από σένα ή να συμβάλλει στην πραγματικότητα αυτή. 

Σε ελευθερώνω από την ανάγκη να είσαι έτσι για δική μου εξέλιξη. Σε αγαπώ και θέλω να είσαι καλά. Θεέ μου, ευχαριστώ που εξαφανίζεις από μέσα μου όλες τις μνήμες, τάσεις, προγραμματισμούς, συναισθήματα ή πεποιθήσεις που μπορεί να έλκουν ή να συμβάλλουν στη δημιουργία μιας τέτοιας συμπεριφοράς ή κατάστασης και άφησε όλα αυτά να διαλυθούν μέσα στο φως της αγνής συνειδητότητας.*(*από το βιβλίο Zero Limits του Joe Vitale)

Β. Τεχνική ΤΑΤ -Tapas Acupressure Technique – ( TAT)
Φτιάξτε μια λίστα με τις σκέψεις που κάνετε για το συγκεκριμένο θέμα που σας ταράζει. Γράψτε αυθόρμητα χωρίς να κάνετε διορθώσεις .π.χ. «Πήρα μια λανθασμένη απόφαση και μισώ τον εαυτό μου» , «Δεν θα καταφέρω να ξανασταθώ στα πόδια μου ξανά» , 

« Έκανα μια λανθασμένη οικονομική επένδυση και δεν μπορώ να συγχωρήσω τον εαυτό μου» , «Δεν μπορώ να αλλάξω τίποτα» « Δεν μπορώ να δεχθώ αυτό που συμβαίνει στον κόσμο» . Στη συνέχεια ονομάστε τη λίστα σας δίνοντάς την τον τίτλο «αυτά».

ΤΑ 7 ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΤΕΧΝΙΚΗΣ ΤΑΤ
Πως γίνεται η στάση ΤΑΤ .Τοποθετήστε τον αντίχειρα στην εσωτερική γωνία του ματιού, στο πλάι της μύτης, και τον μέσο στην εσωτερική γωνία του άλλου ματιού. Ο δείκτης θα ακουμπήσει στο μέτωπο πάνω από τα μάτια στην περιοχή του τρίτου ματιού. 

Τώρα τοποθετήστε το άλλο σας χέρι στο πίσω μέρος του κεφαλιού σας με την παλάμη να ακουμπά ψηλά στον αυχένα και τον αντίχειρα να εφάπτεται στη γραμμή των μαλλιών. (Αν εφαρμόζετε την τεχνική σε κάποιον άλλο, στη γραμμή των μαλλιών του θα ακουμπά το μικρό σας δάχτυλο).Και τα δυο χέρια σας ακουμπούν απαλά δεν χρειάζεται να πιέζετε.

ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΗΣ ΤΕΧΝΙΚΗΣ

1ο Βήμα
Βάλε τα χέρια σου στη στάση ΤΑΤ και συγκέντρωσε την προσοχή σου στο πρόβλημα Πες μέσα σου :
Οτιδήποτε που οδήγησε στο συντονισμό μου , ταύτισή μου, η σύνδεσή μου με «αυτά» συνέβη. Μείνε όσο χρειαστεί και ύστερα κατέβασε τα χέρια σου.

2ο Βήμα
Βάλε πάλι τα χέρια σου στη στάση ΤΑΤ και συγκέντρωσε την προσοχή σου στο πρόβλημα αναγνωρίζοντας ότι συνέβη στο παρελθόν και πες:. Οτιδήποτε που οδήγησε στο συντονισμό μου , ταύτισή μου, η σύνδεσή μου με «αυτά» συνέβη, τέλειωσε. 

Μπορώ να χαλαρώσω τώρα και να μη συνδέομαι, ταυτίζομαι, συντονίζομαι με οτιδήποτε από αυτά τώρα. « Τέλειωσε. Είμαι καλά» Μείνε όσο χρειαστεί και ύστερα κατέβασε τα χέρια σου και νιώσε τις μεταβολές. Τι συνέβη;

3ο Βήμα
Βάλε τα χέρια σου στη στάση ΤΑΤ και πες: «Όλες οι αιτίες αυτού του προβλήματος θεραπεύονται τώρα» ή «Θεέ μου (Πατέρα, ή όποια άλλη αντίστοιχη έκφραση νιώθεις πιο κοντινή) σε ευχαριστώ που θεραπεύεις όλες τις αιτίες αυτού του προβλήματος» Μείνε όσο χρειαστεί και ύστερα κατέβασε τα χέρια σου και νιώσε τις μεταβολές. Τι συνέβη;

4ο Βήμα
Βάλε τα χέρια σου στη στάση ΤΑΤ και πες: «Όλες οι περιοχές του νου, του σώματος και της ζωής μου όπου αυτό το πρόβλημα είχε φωλιάσει /είχε εκδηλωθεί /είχε προσκολληθεί, θεραπεύονται τώρα»

Ή «Θεέ μου σ’ ευχαριστώ που θεραπεύεις όλες τις περιοχές του νου, του σώματος και της ζωής μου όπου αυτό το πρόβλημα είχε φωλιάσει/ είχε εκδηλωθεί / είχε προσκολληθεί» (επιλέγεις όποια έκφραση σε αντιπροσωπεύει περισσότερο) Μείνε στη στάση ΤΑΤ για λίγο και ύστερα κατέβασε τα χέρια σου και νιώσε τις μεταβολές. Τι συνέβη;

5ο Βήμα
Βάλε τα χέρια σου στη στάση ΤΑΤ και πες: «Όλα τα μέρη του εαυτού μου που αποκόμιζαν κάτι από αυτό το πρόβλημα θεραπεύονται τώρα»

Ή «Θεέ μου , σ’ ευχαριστώ που θεραπεύεις όλα τα μέρη του εαυτού μου που αποκόμιζαν κάτι από αυτό το πρόβλημα» Μείνε στη στάση ΤΑΤ για λίγο και ύστερα κατέβασε τα χέρια σου και νιώσε τις μεταβολές. Τι συνέβη;

6ο Βήμα
Βάλε τα χέρια σου στη στάση ΤΑΤ και συγκέντρωσε το νου σου στο: «Συγχωρώ όποιον ενοχοποίησα για αυτό το πρόβλημα, συμπεριλαμβανομένου του Θεού και του εαυτού μου».Μείνε στη στάση ΤΑΤ για λίγο και ύστερα κατέβασε τα χέρια σου και νιώσε τις μεταβολές. Τι συνέβη;

7ο Βήμα
Βάλε τα χέρια σου στη στάση ΤΑΤ και συγκέντρωσε το νου σου στο: «Ζητώ συγχώρεση από οποιονδήποτε πλήγωσα ή έβλαψα εξαιτίας αυτού του προβλήματος» Μείνε στη στάση ΤΑΤ για λίγο και ύστερα κατέβασε τα χέρια σου και νιώσε τις μεταβολές. Τι συνέβη;

Ανασκόπηση
Όταν ολοκληρώσεις τα 7 βήματα σκέψου και πάλι το πρόβλημα. Έλεγξε αν υπάρχει ακόμα κάτι που εξακολουθεί να σε απασχολεί. Εάν υπάρχει, συγκέντρωσε την προσοχή σου σ’ αυτό και κάνε τη στάση ΤΑΤ για μερικά λεπτά. 

Εάν χρειαστεί επανάλαβε τα 7 βήματα μέχρι που να μην έχει μείνει τίποτα που να σε πληγώνει ή να σε στενοχωρεί από αυτό το πρόβλημα. Θα ξέρεις ότι έχει ολοκληρωθεί η θεραπεία όταν ενώ θα φέρνεις στο νου σου εκείνο που ήταν το πρόβλημα θα νιώθεις πλέον ελευθερία και γαλήνη.

· Κάνε την τεχνική το πολύ για είκοσι λεπτά τη μέρα

· Πιες αρκετό νερό τις μέρες που κάνεις την τεχνική

· Όταν τελειώνεις κάθε φορά δίνε ευχαριστίες

Να θυμάσαι δεν είναι η τεχνική που θεραπεύει αλλά η Θεία Ενέργεια. Αυτό που κάνει η τεχνική είναι να ανοίξει την πόρτα ώστε η θεραπεία να μπορέσει να εκδηλωθεί.

Όσοι από σας εμπνέεστε ιδιαίτερα από κάποια από τις 12 προτάσεις και θέλετε να αναλάβετε κάποια σχετική πρωτοβουλία παρακαλούμε ενημερώστε μας ώστε να δώσουμε σε άλλους ενδιαφερόμενους τα τηλέφωνά σας για να ενωθείτε στην κοινή προσπάθεια. Ας εμπνέουμε ο ένας τον άλλον ώστε να υλοποιηθεί όχι το breakdown αλλά το breakthrough!
Με λίγα λόγια , Ας Κάνουμε Θαύματα!





Της Ιουλίας Πιτσούλη

Τετάρτη, 20 Ιανουαρίου 2016

Μάθετε πώς να κάνετε αλχημεία στις σκέψεις σας....!!!!!!!!

Μάθετε την τεχνική της αντί σκέψης και ελευθερωθείτε από τον νου σας. Γνωρίζετε ότι οι σκέψεις σας κλέβουν τα φώτα της δημοσιότητας από την συνειδητότητά σας;

Όλοι επιθυμούμε να έχουμε τον έλεγχο του νου μας και προτιμούμε ο εσωτερικός μας χώρος να είναι απαλλαγμένος από διασπαστικές σκέψεις που μας προκαλούν αντιδράσεις.
Οι αντιδράσεις σε αυτό το πλαίσιο σημαίνουν να σκεφτόμαστε ακόμα περισσότερες σκέψεις που προκύπτουν από τις σκέψεις που προγραμματιζόμαστε από το ΕΓΩ, να έχουμε.

Το ΕΓΩ ζει μόνο με τη σκέψη και την χρησιμοποιεί για να δημιουργήσει την πραγματικότητά μας.

Έχουμε την ανάγκη να απαλλαχτούμε από όλες τις σκεπτομορφές. Μια σκεπτομορφή είναι μια σκέψη που έχει ενεργοποιηθεί μέχρι το σημείο να αποκτήσει την δική της ζωή και κυριαρχεί μέσα στον αιχμάλωτο νου. Είναι κυριολεκτικά μια δημιουργημένη οντότητα που ζει μέσα μας και έχει άποψη.

Μια σκεπτομορφή μπορεί να συγκριθεί με κολλημένη ταινία – επαναλαμβάνεται συνέχεια και χρησιμεύει για να μας κρατάει σε δυσλειτουργία και ασυνείδητη ύπαρξη.

Γινόμαστε όπως ένας υπολογιστής που προσπαθεί να λειτουργήσει έχοντας ιό. Όλα είναι ένας αγώνας και η ταχύτητά μας είναι πιο αργή από ό, τι θα έπρεπε.

Οι σκεπτομορφές ριζώνουν στο μυαλό μας και κυβερνάνε την ζωή μας ενώ είμαστε ''αναίσθητοι''.

Πολλοί από εμάς έχουμε γίνει δούλοι των συνεπειών του να είσαι θύμα αυτών των οντοτήτων οι οποίες αποκτούν μεγαλύτερη πρόσβαση στο μυαλό μας μέσα από το σύστημα, με βάση κατασκευασμένες πληροφορίες, όπως λέξεις, αριθμούς, σχήματα, χρώματα και ήχους.

Το λυπηρό γεγονός είναι ότι όσο περισσότερη πλασματική γνώση και πληροφορία έχουμε αντλήσει από το σύστημα, τόσο πιο εύκολο είναι για μας να γίνουμε θύμα των πολλών δεδομένων που έχουμε απορροφήσει.

Μόλις αρχίσουμε να αντιλαμβανόμαστε το ολόγραμμα που ζούμε ως πραγματικότητα και την επιστήμη ή την θρησκεία, κατευθυντήριους φάρους της αλήθειας, τότε φυλακιζόμαστε.

Όσο περισσότερο ζούμε με τον νόμο της σκέψης, τόσο πιο δύσκολο είναι να ανακτήσουμε το συνειδητό μυαλό μας μέσα από την ολογραφική πραγματικότητα.

Να θυμάστε ότι τα λόγια προέρχονται από τις σκέψεις και οι σκέψεις δημιουργούν φως. Οι σκέψεις έχουν συχνότητα επειδή είναι ενεργητικές δονήσεις. Η δόνηση είναι ενέργεια και η ενέργεια λάμπει σαν φως.

Αν και αυτό το φως δεν μπορεί να γίνει αντιληπτό από την περιορισμένη όρασή μας, είναι εκεί και είναι αυτό που δημιουργεί την ολογραφική πραγματικότητα.

Μαθαίνουμε το αλφάβητο και το αριθμητικό σύστημα στο σχολείο, έτσι ώστε να μπορούμε να ''μαγεύουμε'' τους εαυτούς μας με όλα αυτά τα γράμματα και τους αριθμούς που ποσοτικοποιούν την αιώνια, πανταχού παρούσα φύση μας.

Όλοι έχουμε σκεπτομορφές αποτυπωμένες στην συνείδησή μας, διαφορετικά δεν θα μπορούσαμε να εκδηλώσουμε τίποτα σε αυτήν την πραγματικότητα. Το λιγότερο, πιστεύουμε ότι υπάρχουμε. Αυτή η σκέψη είναι ικανή να μας κρατήσει ζωντανούς.

Η βαρύτητα είναι μια μορφή σκέψης, η ενέργεια είναι μια μορφή σκέψης και ακόμη και ο χρόνος είναι μια μορφή σκέψης.

Κανένας από αυτούς τους γραπτούς νόμους της σκέψης είναι πραγματικός, αλλά γίνονται πολύ πραγματικοί από εμάς, από τις πεποιθήσεις που απορροφούμε από το κατασκεύασμα της συστημικής σκέψης που διαπερνά τις συχνότητες του νου μας, ο οποίος είναι προγραμματισμένος να λαμβάνει αυτό το ψεύτικο φως και το οποίο είναι ο μεγάλος απατεώνας.

Το ψεύτικο φως μεταδίδεται από όλα τα θεσμικά όργανα της γνώσης που επιμένουν ότι η πραγματικότητα είναι μόνο ό, τι είμαστε σε θέση να αντιληφθούμε με τις πέντε (πολύ περιορισμένες!) αισθήσεις.

Οι αισθήσεις μας είναι δεκτικές στις προτάσεις των σκεπτομορφών.
Όλες οι αισθήσεις μας είναι δέκτες που είναι συντονισμένοι στην τρισδιάστατη πραγματικότητα του συστήματος. Χρησιμεύουν μόνο για να βιώνουμε την ψευδαίσθηση. Και μόνο η πεποίθηση ότι μπορούμε μόνο με τις πέντε αισθήσεις να αντιληφθούμε την πραγματικότητα, δημιουργεί τον περιορισμένο τρισδιάστατο υλικό κόσμο.

Μόλις πιστέψουμε ότι αυτά που λαμβάνουμε είναι πραγματικά, τότε υποσυνείδητα συντονιζόμαστε με το ψεύτικο σόου φωτός που συμβαίνει γύρω μας.

Πιστεύοντας ότι αυτό το ψεύτικο σόου φωτός είναι το μόνο που υπάρχει, το χρησιμοποιούμε κάθε φορά που θέλουμε οι αισθήσεις μας να απολαύσουν, όχι εμείς, οι αισθήσεις μας. Και αν πιστεύουμε σε κάποιον θεό, τότε αισθανόμαστε ένοχοι, γιατί οι περισσότερες απολαύσεις θεωρούνται αμαρτίες. Και νιώθουμε ένοχοι, ένα σωρό τύψεις, λύπη και φόβο.

Εάν ένα ανθρώπινο ον βιώνει φόβο σε οποιαδήποτε μορφή, είναι σαν μια αιμορραγούσα φώκια σε νερά γεμάτα καρχαρίες. Ο φόβος σε ανοίγει διάπλατα στις καταστροφικές σκέψεις που οδηγούν σε κάθε είδους καταστροφικά αποτελέσματα.

Εκείνοι που βιώνουν πολύ φόβο, παρουσιάζουν τον υψηλότερο βαθμό δυσλειτουργίας στην πραγματικότητα τους. Όσο περισσότερο φόβο νιώθουμε, που εκδηλώνεται ως ενοχή, θυμός, νεύρα κτλ., τόσο βαθύτερα θα βυθιζόμαστε στην δίνη των αρνητικών εικόνων και καταστροφικών σκεπτομορφών.

Μπορούμε να το ονομάσουμε αυτό ''δαιμονική κατοχή" αν θέλετε. Πολύ περισσότεροι άνθρωποι απ΄όσους πιστεύουν είναι υπό κατοχή. Οι περισσότεροι μάλιστα ζούμε καθημερινά και κουβαλάμε αυτές τις σκεπτομορφές μέσα μας. Πρέπει να κατανοήσουμε ότι η σκέψη δίνει ζωή στις σκεπτομορφές.

Σκέφτομαι άρα Υπάρχω - Καρτέσιος
Ο Καρτέσιος ήταν κατά το ήμισυ σωστός, μόνο που δεν είσαι εσύ και ποτέ δεν ήσουν εσύ αυτός που σκέφτεται. Το ΕΓΩ σκέφτεται. Ο ΕΑΥΤΟΣ μας σκέφτεται.
εαυτός <μτγν. ἑαυτός <αρχ. αντων. ἑαυτοῦ,
η οποία αποτελείται από το ἕ (γ' πρόσωπο προσ. αντων.) "αυτόν" + αὐτός (το ἕ είναι ΤΡΙΤΟ πρόσωπο)

Όσο βαθύτερα η συνείδηση κατοικεί στην δυαδικότητα, τόσες περισσότερες σκεπτομορφές προσκαλούνται και μας κάνουν να αντιδρούμε, προκαλώντας μας να τροφοδοτούμαστε από την ψευδαίσθηση, μόνο που ως επί το πλείστων είναι αρνητική.

Γι 'αυτό όλες οι θρησκείες είναι βασισμένες στον φόβο και την δυαδικότητα. Τι έξυπνο πλάνο των μυστικών οργανώσεων να στήσουν τα θεμέλια και την πλατφόρμα δημιουργίας πραγματικότητας αυτού του κόσμου!

Είναι πολύ σημαντικό να αφαιρέσετε τον εαυτό σας από τη δυαδικότητα, έτσι ώστε να σταματήσετε να τροφοδοτείτε δύο διαφορετικές όψεις της ίδιας ψευδαίσθησης με τις σκέψεις. Μόλις η δυαδικότητα αποπρογραμματιστεί, θα έχετε πολύ περισσότερο χώρο στην διάθεσή σας, εκεί όπου πριν είχατε συγκρουόμενες σκέψεις μεταξύ καλού και κακού.

Η ζωή και ο θάνατος είναι επίσης βασισμένος στην δυαδικότητα.
Η έννοια των δύο αντιθέτων μπορεί να υπάρξει μόνο με την ύπαρξη του άλλου, και αν αφαιρέσετε το ένα, τότε η όλη έννοια παύει να υπάρχει.

Ο περιττός φόβο του κακού (π.χ. θάνατος) δεν θα μπορούσε ποτέ να έχει δημιουργηθεί. Οι αρχαίοι δεν φοβήθηκαν ποτέ τον θάνατο. Ήξεραν ότι ο θάνατος εδώ σήμαινε ότι θα "ξυπνήσεις" κάπου αλλού.

Τι και αν υπήρχε μόνο η ζωή; Τι και αν υπήρχε μόνο ο θάνατος;

Όλα είναι μελετημένα για να μας εξαπατήσουν και μπερδέψουν. Ο αληθινός σου εαυτός είναι αιώνιος και τώρα βρίσκεσαι σε μια τρισδιάστατη ψευδαίσθηση που έχεις δημιουργήσει επειδή πιστεύεις ότι είναι πραγματική. Είναι καιρός να βγεις από το κουτί και να παίξεις!

Πώς να κάνετε αλχημικά σε μια σκεπτομορφή
Πολλές πνευματικές παραδόσεις του παρελθόντος έχουν χρησιμοποιήσει την νηστεία για την εξάλειψη των επιβλαβών σκεπτομορφών του νου. Αυτή η πραγματικότητα είναι βασισμένη στο φως και στην ενέργεια. Η τροφή δίνει ενέργεια στον νου και ο νους δημιουργεί σκεπτομορφές.

Σου έχει τύχει ποτέ να είσαι γεμάτος ενέργεια αλλά να είσαι αναγκασμένος να κάτσεις ακίνητος και ήσυχος; Νιώθεις ότι ο νους σου θα εκραγεί. Είναι σαν να παθαίνεις βραχυκύκλωμα.

Το μυαλό σας χρειάζεται ένα ξεκαθάρισμα κάθε λίγο και λιγάκι. Υπάρχουν ιοί, με τη μορφή των σκεπτομορφών που ''τρέχουν'' προγράμματα και θα πρέπει να κάνουμε κάτι γι' αυτούς!

Όταν νηστεύουμε για μεγάλο χρονικό διάστημα αυτό που επιτυγχάνουμε είναι να αποδυναμώσουμε τις σκέψεις μας (δεν βρίσκουν ενέργεια αφού δεν τρώμε) έτσι ώστε να μπορέσουμε να στοχεύσουμε σε αυτές που θα είναι οι τελευταίες που θα απομείνουν και οι οποίες είναι αυτές που επικρατούν στην ψυχή μας και μειώνουν τον ενεργειακό εφοδιασμό. Μόλις τις εντοπίσουμε μπορούμε να κάνουμε αλχημικά, δηλαδή να τις μεταμορφώσουμε.

Μπορεί να είναι μια δύσκολη συναισθηματική διαδικασία, γιατί θα είναι μια μάχη με τους δαίμονές μας που δεν θέλουν να φύγουν, δεδομένου ότι ζουν μόνο εξαιτίας μας. Μόλις εντοπίσουμε το μοτίβο, την ημερήσια διάταξη και το σημείο προέλευσής τους, τότε μπορούμε να τους συγχωρήσουμε και να τους αγαπήσουμε, να τους απελευθερώσουμε και να ανασάνουμε με ανακούφιση ...

Αλλά μπορεί να ξανάρθουν. Αν το κάνουν, υπάρχει μια άλλη τεχνική που πρόσφατα έμαθα στην διαδικασία καθαρισμού μου.

Κάθε φορά που είστε αντιμέτωποι με ένα πρόβλημα σκέψης στο μυαλό και στο σώμα, τότε μπορείτε να χρησιμοποιήσετε την δήλωση ''Αυτό δεν είναι αυτό". Αυτό σημαίνει "τα συστήματα πληροφοριών δεν είναι τα συστήματα πληροφοριών".

Οι σκέψεις είναι συστήματα πληροφοριών (της Matrix προγραμματισμένης πραγματικότητας) που εμφυτεύονται στο μυαλό μας, το οποίο είναι επίσης σύστημα πληροφοριών, αλλά εμείς δεν είμαστε αυτό (σύστημα πληροφοριών).

Επισημαίνοντας το πρόβλημα στην ψυχή μας σωστά, λέγοντας, ''Αυτό δεν είναι αυτό", θα μετατοπίσουμε το πρόβλημα από τον χώρο που καταλάμβανε και θα καταλάβουμε τον χώρο στον οποίο το πρόβλημα υπάρχει.

Αν το πρόβλημα είναι αυτό που λέμε ότι είναι, τότε αλχημικά δεν θα έχουμε πλέον πρόβλημα.

«Αυτό δεν είναι αυτό!» Η δήλωση αυτή ακυρώνει το μυαλό. Είναι παράδοξο!

Θα χρησιμεύει για την αντιμετώπιση των σκεπτομορφών και μας φέρνει πίσω στο κενό και την ακινησία, όπου υπάρχει μόνο τώρα.





του Arno Pienaar
Μετάφραση Αγγελίνα Αγγελακοπούλου 

5 σημάδια που δείχνουν ότι δεν σέβεστε τον εαυτό σας....!!!!!!!!

Το πρώτο βήμα για την αντιμετώπιση κάθε είδους προβλήματος είναι η αυτοεπίγνωση, γι’ αυτό ελπίζω ότι η παρακάτω λίστα θα σας βοηθήσει. Αν έχετε κι εσείς οποιοδήποτε από τα 5 σημάδια που δείχνουν ότι δεν αγαπάτε τον εαυτό σας, εύχομαι αφού διαβάσετε αυτό το άρθρο να βρείτε χρόνο για να τα ξαναβρείτε με το πιο σημαντικό πρόσωπο στη ζωή σας – τον εαυτό σας.

1. Ζηλεύετε την ευτυχία, την επιτυχία και τις σχέσεις των άλλων ανθρώπων.
Ένα άτομο που αγαπά τον εαυτό του, όταν συναντά ανθρώπους που έχουν πιο πολλά προσόντα ή επιτυχίες, η άμεση αντίδρασή του είναι η έμπνευση. Θέλει να μάθει και να ακούσει περισσότερες εμπειρίες από αυτό το καταπληκτικό άτομο που μπορεί να του διδάξει τόσα πολλά.

Από την άλλη πλευρά, κάποιος που κάνει συνεχώς αυτοκριτική, θα νιώσει ζήλια, ανεπάρκεια και πίκρα. Μερικές φορές, το συναίσθημα είναι τόσο έντονο που μπορεί να αρχίσει να μισεί το άλλο άτομο έντονα. Στην πραγματικότητα, το μόνο που μισεί είναι ο εαυτός του.

2. Λέτε συνεχώς λευκά ψέματα.
Αν λέτε συχνά ψέματα, είτε μικρά είτε μεγάλα, και ύστερα σκέφτεστε ότι δεν θα έπρεπε να το είχατε κάνει, πιθανόν αυτό να οφείλεται στη σχέση που έχετε με τον εαυτό σας.

Αυτοί που λένε ψέματα συνεχώς στην ουσία ζητούν την έγκριση και την αποδοχή των άλλων.

Όταν αγαπάμε τον εαυτό μας η αποδοχή και η έγκριση είναι διαρκώς παρούσα διότι πηγάζει από μέσα μας. Ωστόσο, όταν βρισκόμαστε σε μια κατάσταση συνεχούς αυτοκριτικής, η αυτοεκτίμησή μας είναι χαμηλή με αποτέλεσμα υποσυνείδητα να προσπαθούμε με κάθε ευκαιρία να γεμίσουμε το κενό.

Με αυτό τον τρόπο, κινδυνεύετε να χάσετε την ακεραιότητά σας από κάποιους ανθρώπους που ίσως σας δείξουν αποδοκιμασία. Μην ανησυχείτε όμως, αυτό είναι κάτι που διορθώνεται εύκολα και δεν θα καταλήξει σε μια παθολογική κατάσταση!

3. Δυσκολεύεστε να κάνετε γυμναστική, να φάτε καλά ή να διακόψετε κακές συνήθειες.
Όταν αγαπάμε κάποιον, είναι αυτονόητο ότι δεν θέλουμε να τον βλάψουμε. Ποτέ δεν θα κάναμε κακό πχ στο παιδί ή τον σκύλο μας.

Όταν βέβαια αντιπαθείτε κάποιον, το ζήτημα είναι διαφορετικό.

Εκείνοι που αγαπούν τον εαυτό τους βρίσκουν ευχάριστο ακόμα κι απαραίτητο να φροντίζουν καθημερινά το πνεύμα και το σώμα τους. Αυτό είναι φυσικό αποτέλεσμα της συμφιλίωσης με τον εαυτό τους.

Αν σας είναι δύσκολο να δείξετε φροντίδα στον εαυτό σας, ίσως θα πρέπει να προσέξετε έτσι ώστε αυτή η διαδικασία να γίνει μια βασική ανάγκη και να μην αποτελεί κάτι μακρινό που σας προκαλεί ενοχές.

4. Νιώθετε ευτυχισμένοι μόνο όταν όλα πηγαίνουν καλά.
Αυτό είναι κάτι που φαίνεται απολύτως φυσιολογικό. Γιατί να είστε ευτυχισμένοι όταν τα πράγματα είναι άσχημα;

Ακριβώς αυτό όμως συμβαίνει στους ανθρώπους που αγαπούν τον εαυτό τους.

Σκεφτείτε ότι η ζωή είναι μια περιπέτεια. Αν κάνετε ένα ταξίδι και βρίσκεστε με καλή παρέα, ακόμα κι αν καθυστερήσει το αεροπλάνο ή το φαγητό έχει απαίσια γεύση, εσείς θα περνάτε καλά. Μπορείτε να πάρετε το όλο θέμα ανάλαφρα και να γελάσετε. Αν βαριέστε ή είστε δυσαρεστημένοι με την παρέα σας, αυτά τα μικροπράγματα μπορούν να σας τρελάνουν.

Αυτή είναι η δύναμη της σχέσης που έχετε με τον εαυτό σας. Όταν τα πράγματα είναι δύσκολα γελάστε, αδιαφορήστε και δοκιμάστε ξανά. Όταν η κατάσταση γίνεται πολύ άσχημη, παρηγορήστε τον εαυτό σας, πάρτε όσο χρόνο χρειαστείτε και διαβεβαιώστε τον εαυτό σας ότι όλα θα πάνε καλά.

5. Θυμώνετε με τον εαυτό σας επειδή παρουσιάζετε οποιοδήποτε από τα παραπάνω σημάδια.
Αν αισθάνεστε ντροπή ή φόβο επειδή ανακαλύψατε ότι σας λείπει η αυτοεκτίμηση, είναι σίγουρο ότι κάνετε υπερβολική αυτοκριτική.

Τέτοιου είδους άτομα συνήθως επιβάλλουν κάποια πρότυπα στον εαυτό τους. Θεωρούν ότι καθορίζονται από αριθμούς και προσδοκίες. Όταν ανακαλύπτουν ότι με κάποιο τρόπο δεν ανταποκρίνονται, νιώθουν λύπη.

Προσωπικά, πάντα υποστηρίζω το εξής : η αυτοβελτίωση χωρίς αυτοεκτίμηση είναι σαν να χτίζει κάποιος ένα σπίτι πάνω στην άμμο. Χτίζει ξανά και ξανά, αλλά αυτό βυθίζεται συνεχώς.

Πρέπει να χτίσετε θεμέλια με άνευ όρων αυτοαποδοχή ανεξαρτήτως από τα επιτεύγματα και τις προσδοκίες σας. Στη συνέχεια, αν ανακαλύψετε ότι υστερείτε σε κάτι, μπορείτε να ξεκινήσετε με ενθουσιασμό να αποκτάτε καινούριες γνώσεις.

Θεωρώ ότι είμαι ένας από τους επιζώντες αυτής της τρομερής μάστιγας της στέρησης αγάπης. Αφού σταθεροποίησα τη σχέση μου με τον εαυτό μου, είδα τη σχέση με το σώμα μου, το μυαλό μου, την οικογένειά μου, τον σύντροφό μου, το παρελθόν μου – με όλα και όλους – να βελτιώνεται ραγδαία.

Ζούμε σε μια εποχή που όλοι προσπαθούν να γίνουν καλύτεροι, αλλά ξεχνούν ότι το πιο σημαντικό πράγμα που πρέπει να διορθώσουν είναι η επικοινωνία ανάμεσα στην καρδιά, το μυαλό και το πνεύμα.

Όλα λοιπόν εξαρτώνται από εσάς.
Τι θα κάνετε για να αγαπήσετε τον εαυτό σας περισσότερο σήμερα κιόλας;




Άρθρο της Vironika Tugaleva
enallaktikidrasi.com

Τρίτη, 19 Ιανουαρίου 2016

Η ηλικία είναι ένα εμπόδιο του μυαλού.....!!!!!!

Ποτέ δεν είναι αργά να ξεκινήσεις να χτίζεις αυτό που ονειρεύεσαι και έχεις ως στόχο στην ζωή σου. Μην λες «Α τώρα αυτά δεν γίνονται..μεγάλωσα… που να τρέχεις τώρα κ.λ.π.» . Ένας από τους πιο σημαντικούς φιλόσοφους όλων των εποχών, αναδείχτηκε σύμφωνα με έρευνα του MIT μέσα στις 10 κορυφαίες προσωπικότητες της ανθρωπότητας, ξεκίνησε το έργο του σε ηλικία 56 ετών. 

Η επιρροή του ακόμα και σήμερα είναι εντονότατη σε πολλές φιλοσοφικές & θρησκευτικές γραμμές, στην διατροφή, στη φιλοζωία, στις τέχνες, στην μουσική, στα μαθηματικά,. στην αστρολογία και στις επιστήμες γενικώς. 

Η σχολή του θεωρείται από τις πιο σημαντικές όλων των εποχών. Άνοιξε την σχολή του στο Κρότωνα της Ιταλίας και πήρε το όνομά του. Πυθαγόρειος σχολή ονομάστηκε.

Ακόμα και σε εποχές που οι άνθρωποι δεν είχαν την βοήθεια της σύγχρονης τεχνολογίας, ο Πυθαγόρας κατάφερε να πετύχει τρομακτικά μεγάλο έργο αρχίζοντας στα 56 του. Ας αναλογιστούμε ότι την τότε εποχή η ηλικία των 56 θεωρείτο (κάτι) σαν την σημερινή ηλικία των 70.

Μην φοβάσαι να ξεκινήσεις δυναμικά τώρα. Ποτέ δεν είναι αργά όταν κάνεις κάτι που θέλεις και το πιστεύεις. Σίγουρα σε κάποια πράγματα η ηλικία παίζει το ρόλο της (π.χ. δεν μπορείς να γίνεις Ολυμπιονίκης των 100 μέτρων) αλλά σε πολλά , πολλά άλλα το μυαλό μας και μόνο είναι το εμπόδιο.




Βρες αν είσαι Ιντιγκο....!!!!!!

Δέκα και πλέον χρόνια μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο κάποια διαφορετικά παιδιά αρχίζουν να γεννιούνται, έχουν ματιά που σε κοιτάζουν βαθιά και αρχοντική αίσθηση του εαυτού τους. Είναι τα παιδιά ίντιγκο .

Οι γονείς αυτών των παιδιών ανήκουν κυρίως στα παιδιά της «έκρηξης». Είναι άνθρωποι δηλαδή που είχαν δημιουργήσει τομές στο οικογενειακό ή κοινωνικό περιβάλλον, με ανατρεπτικές απόψεις και τάσεις για την εποχή τους.

Η ονομασία τους ως ίντιγκο οφείλεται στο χρώμα της αύρας τους που έχει χρώμα σκούρο μπλε-μωβ (indigo blue) ή αλλιώς λουλακί, η μέθοδος που αποτυπώθηκε η αύρα των παιδιών ίντιγκο είναι η μέθοδος Κίρλιαν, μια τεχνική που ανέπτυξαν δύο Ρώσοι επιστήμονες, κατά τη δεκαετία του 1950.

Η Λι Κάρολ και ο Γιαν Τόμπερ έγραψαν ένα βιβλίο που εξερευνά τις νεότερες γενιές και τις διαφορετικές τάσεις τους . Του έδωσαν τον τίτλο τα Ίντιγκο Παιδιά. Διαπιστώνουν λοιπόν πως τα ίντιγκο παιδιά διαφέρουν πολύ μεταξύ τους, όπως όλα τα παιδιά, έχουν όμως δέκα κοινά πολύ σημαντικά χαρακτηριστικά και είναι τα ακόλουθα: 

1. Έρχονται στον κόσμο νιώθοντας σαν βασιλιάδες και συχνά συμπεριφέρονται ανάλογα.

2. Έχουν την αίσθηση ότι «τους αξίζει να βρίσκονται εδώ» και εκπλήσσονται όταν οι άλλοι δεν αισθάνονται το ίδιο.

3. Έχουν συναίσθηση της αξίας τους και συχνά δίνουν στους γονείς να καταλάβουν «ποιος είμαι εγώ».

4. Έχουν πρόβλημα όταν κάποιος προσπαθεί να ασκήσει επάνω τους απόλυτη εξουσία (χωρίς να παρέχει εξηγήσεις ή δικαίωμα επιλογής).

5. Ορισμένα πράγματα απλώς αρνούνται να τα κάνουν. Για παράδειγμα, δυσκολεύονται πολύ να περιμένουν υπομονετικά τη σειρά τους.

6. Τους δημιουργούν εκνευρισμό τα συστήματα που περιέχουν κάποιο τελετουργικό και δεν απαιτούν δημιουργική σκέψη.

7. Συχνά επινοούν δικούς τους, καλύτερους τρόπους, για να κάνουν ορισμένα πράγματα, τόσο στο σπίτι όσο και στο σχολείο . Σαν αποτέλεσμα, δίνουν την εντύπωση ότι «τα βάζουν με το σύστημα» ή ότι είναι αντικομφορμιστές απέναντι σε κάθε σύστημα .

8. Εμφανίζονται ως αντικοινωνικά άτομα, εκτός αν βρίσκονται με ομοίους τους. Αν δεν υπάρχουν γύρω τους άνθρωποι που να πουν τον κόσμο όπως εκείνα, μπορεί να γίνουν εσωστρεφή και να νιώσουν ότι δεν τα καταλαβαίνει κανείς. Σε πολλές περιπτώσεις το σχολείο τούς φαίνεται δυσβάσταχτο από κοινωνικής πλευράς.

9. Δεν ανταποκρίνονται σε μεθόδους πειθάρχησης που βασίζονται στην ενοχή όπως πχ. «αλίμονό σου όταν γυρίσει σπίτι ο μπαμπάς και δει τι έκανες!».

10. Δεν ντρέπονται να σου πουν τι χρειάζονται.

Η Νάνσυ Αν Τέιπ, συγγραφέας του "Ζώντας τη Ζωή σας μέσω του Χρώματος". Υποστηρίζει πως δύο βασικά χρώματα δεν ήταν πλέον παρόντα στα ζωικά ρεύματα της αύρας τους. Είχαν αντικατασταθεί από το ίντιγκο. 

Στην πραγματικότητα το ποσοστό των Ίντιγκο Παιδιών φτάνει σήμερα το 90% του πληθυσμού των νεότερων γενεών. 

Σε πολλές περιπτώσεις αυτά τα παιδιά εκλαμβάνονται λανθασμένα ως προβληματικά εξαιτίας της υπερδραστηριότητας που παρουσιάζουν και την φαινομενικής έλλειψης προσοχής τους για συγκεκριμένα πράγματα. "Υπάρχουν μάλιστα τέσσερις διαφορετικοί τύποι, ο καθένας από τους οποίους έχει και ένα διαφορετικό σκοπό. Πρώτος είναι ο Ίντιγκο Ανθρωπιστής, ο οποίος πρόκειται να εργαστεί με τα πλήθη. 

Κατόπιν εμφανίζεται ο Διανοητικός Ίντιγκο, ο οποίος ασχολείται με τη διαμόρφωση σχεδίων. Τρίτος είναι ο Ίντιγκο Καλλιτέχνης, συνήθως μικρόσωμος στην κατασκευή και τέταρτος ο Ενδοδιαστατικός Ίντιγκο, ο οποίος εκφράζεται ως απόλυτος τύπος και συνήθως είναι μεγαλόσωμος στην κατασκευή του".

Τα παιδιά Ίντιγκο είναι χαρισματικά και ήρθαν στη γη για να δώσουν αξία στη φύση και τον συλλογικό νου. Θέλουν να επιφέρουν θετικές αλλαγές, να κάνουν όλους να συμμετέχουν σε ένα ποιοτικό άλμα της ζωής. 

Παρ' όλη τη φιλολογία που υπάρχει γύρω από αυτά τα παιδιά, λίγα ουσιαστικά πράγματα έχουν γίνει γνωστά. Η μεγάλη κρίση που ζούμε, σκοπεύει να "χτυπήσει" ενεργειακά αυτές τις δυνάμεις τις ξεχωριστές που έχουν τα ϊντιγκο. Τα λέμε παιδιά, αλλά έχουν φτάσει, οι πρώτες γενιές, στην ηλικία κοντά στα 60. 

Δηλαδή είναι όλοι οι άνθρωποι που τώρα υποφέρουν..Βέβαια, η αλλαγή που έχουν ως αποστολή τα ίντιγκο, θα έρθει έτσι κι αλλιώς. Αλλά αυτό το ξέρετε. Γιατί είσαστε ένα από αυτά τα παιδιά...




Συχνότητες και ανθρώπινη σκέψη. Η αρχή των θαυμάτων.....!!!!!

Όπως έχουμε πει, ο άνθρωπος είναι πομπός και δέκτης συχνοτήτων. Κάθε σκέψη που κάνουμε εκπέμπει, το ανάλογο είδος συχνότητας, και μας προκαλεί τα ανάλογα συναισθήματα. τον λεγόμενο ψυχικό μας κόσμο. Και με τον ίδιο τρόπο δέχεται σαν δέκτης τις συχνότητες που υπάρχουν γύρω του και παντού.

Αυτός ο ψυχικός κόσμος, διαχωρίζεται σε δύο είδη συχνοτήτων.
Το ένα είναι το συνειδητό του εγκεφάλου, που παράγει συναισθήματα, σε ότι έχει σχέση με την υλική υπόσταση, και το άλλο το ασυνείδητο μας, το οποίο δέχεται υπερβατικές συχνότητες, αλλά και εκπέμπει πέραν της υλικής υπόστασης.

Οτιδήποτε παράγει ενέργεια εκπέμπει συχνότητες.
Από το οποιοδήποτε οργανικό τμήμα στο εσωτερικό μας σώμα, (για παράδειγμα η καρδιά, οι πνεύμονες), εκπέμπουν συχνότητες, και με τον ίδιο τρόπο, οτιδήποτε γύρω μας, αλλά και σε ολόκληρο τον πλανήτη, εκπέμπονται εισερχόμενες συχνότητες από το ενεργειακό πλέγμα, και εξερχόμενες από την φύση που ενεργεί κι αυτή, από όλα τα όντα, και τον άνθρωπο μαζί, από τα πάντα σε ολόκληρο τον πλανήτη. Και όλα μαζί αλληλεπιδρούν.

Η λήψη συχνοτήτων από το φυσικό περιβάλλον δημιουργεί αλυσιδωτές αντιδράσεις στον εγκέφαλο. Ο εγκέφαλος αρχίζει να συντονίζεται και να παράγει ανάλογες αντιδράσεις μέσα στο σώμα. Όπως για παράδειγμα, η συχνότητα μιας καταιγίδας είναι δυνατή να μας επιφέρει την παραπάνω εσωτερική αλλαγή των αλυσιδωτών αντιδράσεων, και ας μην είμαστε σε θέση να την αντιληφθούμε.

Με λίγα λόγια αλλάζει τα συναισθήματα μας η επίδραση του καιρού, λόγω των λήψεων αυτών των συχνοτήτων από τον εγκέφαλο.

Πλέον στην σημερινή εποχή, οι συχνότητες που θεωρούμε φυσικές, και σε αρμονία με το περιβάλλον, και τον άνθρωπο, έχουν αλλάξει λόγω της τεχνολογίας.

Το πρόβλημα βρίσκεται στο ότι είναι συνήθως καταστροφικές για τον άνθρωπο, λόγω ελέγχου του μυαλού και της σκέψης γενικότερα.

Πλέον εκπέμπουν συχνότητες ώστε να ελέγχουν την σκέψη μας, και οτιδήποτε θεωρούμε φυσιολογικό,τον πόνο την λύπη τον φόβο, κτλ, στην ουσία είναι σκέψη άλλων.Της Ελίτ που κυβερνά τον πλανήτη.

Για παράδειγμα, σε επιστημονικές έρευνες ελεγχόμενης έκθεσης στον ανθρώπινο εγκέφαλο, κύματα σε συχνότητες στα 523ΗΖ προξένησαν αίσθημα φόβου και πανικού.

Πρόσφατα ανακαλύφθηκε πως ακόμα και το DΝΑ ,(μορφή DΝΑ διπλή έλικα) παράγει συχνότητες, συνεπώς η έκθεση σε μη φυσιολογικές συχνότητες(δηλαδή τεχνητές) έχουν την δυνατότητα να σπάσουν και να δημιουργήσουν δυσλειτουργίες στο DΝΑ.

Ο Ρώσος επιστήμονας στο τομέα της κυματογενετικής Pjotv Garjajer ανακάλυψε πως το DΝΑ αποτελεί κεραία επικοινωνίας του ανθρώπινου σώματος.

Άρα καταλαβαίνετε όλοι σας, ότι αν δεν το έχουν κάνει ήδη, προσπαθούν να κόψουν κάθε επικοινωνία μας με το περιβάλλον και το ενεργειακό πλέγμα γύρω μας, να μην έχουμε καμιά επικοινωνία με τον υπερβατικό χώρο (παραδείσια κατάσταση), και να δεχόμαστε μόνον τις συχνότητες υποταγής της συνείδησης των ανθρώπων

Τα κύτταρα έχουν την δυνατότητα αποθήκευσης των συχνοτήτων. Η αποθηκευτική δυνατότητα του DΝΑ υπολογίζεται σε 3GIGABIT. Πολλές τεχνολογικές εφαρμογές (ηλεκτρονικές καθημερινές συσκευές) προκαλούν βλάβες, έτσι δημιουργούνται διάφορα ερωτήματα για την προστασία μας από το σπάσιμο των γονιδίων μας και από την μή προστασία μας.

Να μην πως για το καθημερινό μας λούσιμο από συχνότητες των ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων γύρω μας από τους ανθρώπους της Ελίτ, που πλέον ελέγχουν ήδη την σκέψη μας και το μυαλό μας.

Και να σκεφτείτε ότι τα "θαύματα" μπορούν να συμβούν γύρω μας τόσο μα τόσο εύκολα!
Οι συχνότητες μπορούν και να ευεργετήσουν ένα οργανισμό.
Έχει διαπιστωθεί πως όταν πετύχουμε συγχρονισμό των δύο ημισφαιρίων του εγκεφάλου πετυχαίνουμε αυτοβελτίωση, ενώ όταν βομβαρδίζουμε με συχνότητες «θετικές» για τον οργανισμό μπορούν να γιατρέψουν παθήσεις, αφού κάθε κύτταρο από τα εκατομμύρια του εγκεφάλου αποφορτίζει σε μια συγκεκριμένη συχνότητα.

Ο Αυστριακός Βίλχελμ Ράιχ όπου είχε κατασκευάσει ένα ενεργειακό θάλαμο από κρυστάλλους εκπέμποντας τέτοιες συχνότητες μέσω της οργόνης σε ασθενείς. Λέγεται δε ότι θεράπευσε ανίατες ασθένειες μέσα σε διάστημα λίγων ημερών. 

Η τύχη του Ράιχ ήταν να καταλήξει στη φυλακή των ΗΠΑ ως τσαρλατάνος ενώ η ταυτόχρονη παραδοχή του επιτεύγματός του θα έκανε οριστική παύση στη χρήση φαρμάκων. Πέθανε στη φυλακή ενώ μεγάλο μέρος των βίβλίων του κάηκε.

Καταλάβατε τώρα; Άντε να δούμε πότε θα ξυπνήσουμε. Τι να πω, πολύ μεγάλο θέμα. Καλή δύναμη. Και να σκεφτείτε δεν πρόλαβα να μιλήσω για τις υπερβατικές συχνότητες. ..σε άλλη ανάρτηση.

Ανοίχτηκαν οι Ασκοί του Αιόλου, και το πρόβλημα είναι ότι οι άνθρωποι είναι ανόητοι για να χειριστούν αυτή την ενέργεια.





Ζητήστε, Πιστέψτε, Αποκτήστε.....!!!!!!!

Όλα είναι εναντίον σου; Η τύχη δεν είναι με το μέρος σου; Πέρα από την γενικότερη κρίση που επικρατεί, έχεις αναρωτηθεί ποτέ μήπως έχεις και εσύ μερίδιο ευθύνης που όλα σου πάνε στραβά;

Η Ρόντα Μπερν, συγγραφέας του βιβλίου «Το Μυστικό» μας παρουσιάζει μια τελείως διαφορετική προσέγγιση των καταστάσεων που μας απασχολούν. 

Συγκεκριμένα, το μεγάλο μυστικό της ζωής είναι οι καλές και θετικές σκέψεις. Οι σκέψεις μας είναι μαγνητικές και έχει η καθεμία τους τη δική της συχνότητα. Καθώς τις πραγματοποιούμε, αυτές εκπέμπονται στο Σύμπαν και προσελκύουν όλα όσα βρίσκονται στην ίδια συχνότητα. Ό, τι εκπέμπετε επιστρέφει στην πηγή του, δηλαδή σε εσάς.

Πώς μπορούμε να πραγματοποιήσουμε τις επιθυμίες μας;

Τρία είναι τα βήματα :

1. Ζητήστε. Το να ζητήσετε από το σύμπαν αυτό που θέλετε σας δίνει τη θαυμάσια ευκαιρία να ξεκαθαρίσετε μέσα σας τι πραγματικά θέλετε.

2. Πιστέψτε. Το να πιστέψετε προϋποθέτει να ενεργείτε, να μιλάτε και να σκέφτεστε σαν να έχετε ήδη αποκτήσει αυτό που ζητήσατε. Όταν “εκπέμπετε στη συχνότητα της απόκτησης”, ο «νόμος της έλξης» κινεί ανθρώπους, γεγονότα και καταστάσεις έτσι ώστε εσείς να αποκτήσετε.

3. Αποκτήστε. Το να αποκτήσετε προϋποθέτει να νιώθετε όπως θα νιώσετε όταν πραγματοποιηθεί η επιθυμία σας. Το να αισθάνεστε καλά τώρα σας βάζει στη συχνότητα αυτού που επιθυμείτε.

Για παράδειγμα, για να χάσετε βάρος, μην εστιάζετε στην επιθυμία απώλειας βάρους. Αντίθετα, εστιάστε στο ιδανικό βάρος σας. Νιώστε την αίσθηση του ιδανικού βάρους σας και θα το προσελκύσετε.

Εστιάζοντας, λοιπόν, στη θετική πλευρά κάθε επιθυμίας μας, μπορούμε να την υλοποιήσουμε αρκεί να εφαρμόσουμε πιστά τα παραπάνω! Για να αποκτήσουμε κάτι, δεν αρκεί μόνο να το θέλουμε, αλλά να το πιστέψουμε και να εκπέμπουμε σκέψεις και συναισθήματα θετικής συχνότητας.

Όπως έγραψε και ο Paulo Coelho στον Αλχημιστή: «Όταν θέλεις κάτι πάρα πολύ, όλο το σύμπαν συνωμοτεί για να το αποκτήσεις».




Μερικές πολύ σημαντικές σκέψεις για τον ποιον επιλέγουμε να αγαπήσουμε και γιατί....!!!!!!!!

Κατά την διάρκεια της ζωής μας συναντούμε πολλούς και διαφορετικούς ανθρώπους, ο καθένας από τους οποίους είναι μοναδικός. Κάποιοι από αυτούς μας αφήνουν αδιάφορους, ενώ κάποιους άλλους τους ερωτευόμαστε και μας σημαδεύουν για το υπόλοιπο της ζωής μας. 

Η ψυχολόγος Irina Chesnova, με ειδίκευση οικογενειακή θεραπεία, προσπάθησε να εξερευνήσει τους λόγους για τους οποίους διαφορετικοί άνθρωποι έχουν τόσο διαφορετικές επιρροές μέσα μας.

Εικόνες του παρελθόντος
Κάποιες φορές δυσκολευόμαστε να κατανοήσουμε, γιατί ενδιαφερόμασταν τόσο πολύ για έναν άνθρωπο, τι είναι αυτό που μας έλκυε σ’ αυτόν. Η επιλογή μας τις περισσότερες φορές προκαλείται από ενστικτώδεις και ασυνείδητες διαδικασίες.

Κάπου βαθιά μέσα μας υπάρχουν εικόνες και αναμνήσεις των ανθρώπων που διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο στα πρώτα χρόνια της ζωή μας. Αυτές οι εικόνες μας κάνουν τον άνθρωπο που είμαστε σήμερα. Οι εικόνες αυτές προέρχονται από τους γονείς και τους συγγενείς μας, που άφησαν το στίγμα τους στο πεπρωμένο μας.

Αυτές οι εικόνες είναι συνήθως ένα μείγμα πραγματικότητας και φαντασίας της παιδικής ηλικίας. Έχουμε συνδυάσει τις εικόνες αυτές με την αγάπη και την κατανόηση που λάβαμε κατά την διάρκεια της παιδικής μας ηλικίας.

Όταν ένα τυχαίο πρόσωπο που συναντάμε, ξυπνάει με κάποιον τρόπο αυτές τις αναμνήσεις που ήταν αδρανείς μέσα μας, τότε δεν μπορούμε να τον προσπεράσουμε ή να παραμείνουμε αδιάφοροι. Μας κερδίζουν μοιραία το ενδιαφέρον, ενθουσιαζόμαστε και είμαστε ένα βήμα πριν ερωτευθούμε.

Παιδικά τραύματα
Η θεωρία που υποστηρίζει η ψυχολογία είναι ότι ο σύντροφος που επιλέγουμε είναι μια βελτιωμένη εκδοχή του ενός από τους δυο γονείς μας. Αυτός ο άνθρωπος θα έχει κάποια κοινά χαρακτηριστικά με τον έναν γονιό μας και γι’ αυτό ακριβώς ξέρουμε πως να επικοινωνήσουμε μαζί του. Ταυτόχρονα, όμως, τα χαρακτηριστικά αυτού του ανθρώπου που διαφέρουν από αυτά του ενός από τους δυο γονείς μας, μας χαροποιούν και μας αρέσουν.

Αν έλειπε η αγάπη από την σχέση με τον μπαμπά ή την μαμά σας, τότε αυτή η θεωρία ισχυρίζεται, ότι θα αναζητάτε την αγάπη και την φροντίδα που σας έλειψε στις σχέσεις σας στην ενήλικη ζωή σας, υποσυνείδητο επίπεδο.

Γι’ αυτό συχνά ψάχνουμε κάποιον που να μπορεί να γιατρέψει τα τραύματα της παιδικής ηλικίας. Αυτές οι νέες σχέσεις και επαφές μας βοηθούν να επιτύχουμε τις ψυχολογικές μας ανάγκες, τις προσδοκίες, τα όνειρα και τις ελπίδες μας και να συμπληρώσουμε ό,τι κάποτε μας έλειψε. Μας παρέχουν αγάπη, προστασία, αναγνώριση, θαυμασμό, εμπιστοσύνη στον εαυτό μας, κάποιες φορές ανεξαρτησία και τελειότητα.

Πράγματι, μια πολύ ενδιαφέρουσα ιδέα: υπάρχει κάτι στους συντρόφους μας, που μας κάνει να αισθανόμαστε ασφαλείς, ότι είμαστε στο “σπίτι μας”. Αισθανόμαστε, ότι πραγματικά μπορούμε να συνδεθούμε μαζί τους. Μας συμπληρώνουν, μας δίνουν αυτό που πάντα μας έλειπε.

Έχουν ιδιότητες που δεν μπορούμε να βρούμε στον εαυτό μας. Αλλά, και εμείς τους συμπληρώνουμε. Αυτός είναι σκληρός και αποφασιστικός, ενώ εκείνης της λείπει η σκληρότητα. Αυτή είναι σοφή, ενώ εκείνος είναι παρορμητικός. Αυτός είναι συγκρατημένος, ενώ εκείνη είναι αυθόρμητη.

Δεν θυμάμαι που το διάβασα αυτό, αλλά σίγουρα αποτυπώνει πολύ ωραία την αλήθεια: Οι άνθρωποι “κουμπώνουν” ο ένας με τον άλλον, όπως τα κομμάτια ενός πάζλ. Εκεί που ο ένας έχει καμπύλες που προεξέχουν, ο άλλος έχει καμπύλες προς τα μέσα.

«Αλληλοσυμπληρώνονται οι άνθρωποι με διαφορετικούς χαρακτήρες; Σύμφωνα με αυτή την λογική, αν έχω μια χωλότητα στο δεξί μου πόδι και μια στο αριστερό, μαζί μπορούμε να περπατήσουμε πιο γρήγορα ή ακόμα και να τρέξουμε.

Αντίθετα, αν ανατρέξουμε στην ιστορία των γάμων, θα δούμε ότι οι αρμονικές σχέσεις δημιουργούνται με βάση τις ομοιότητες και όχι τις διαφορές. Όταν τα ζευγάρια έχουν ομοιότητες στους 3 παρακάτω τομείς, τότε η σχέση τους έχει πολύ μεγάλες δυνατότητες.

Πρώτον, ζεστασιά και ψυχρότητα, όσον αφορά την ιδιοσυγκρασία. Αν ένας άντρας είναι οξύθυμος, το ίδιο οξύθυμη πρέπει να είναι και η σύντροφός του. Όχι το αντίθετο.

Δεύτερον, το επίπεδο της ειλικρίνειας και της ανοικτότητας. Δύο πολύ κλειστό άνθρωποι καταλαβαίνουν ο ένας τον άλλον πολύ καλύτερα από ό,τι ένας πολύ κλειστός και ένας πολύ ανοιχτός άνθρωπος.

Τρίτον, ο τύπος που ζηλεύει. Οι άνθρωποι που ζηλεύουν καταλαβαίνουν ο ένας τον άλλον πολύ καλύτερα. Οι σχέσεις τους είναι γεμάτες πάθος και μπορεί να αποδειχθούν πολύ πιο δυνατές και μακροχρόνιες από ότι με σχέση ανάμεσα σε κάποιον που είναι ζηλιάρης και σε κάποιον που δεν είναι.

Μια σχέση ανάμεσα σε δυο ζηλιάρηδες έχει πολύ μεγαλύτερες πιθανότητες από ότι μια μικτή σχέση. Δεν έχω βρει καμία μελέτη μέχρι τώρα, που να αποδεικνύει, ότι διαφορετικοί μεταξύ τους άνθρωποι αλληλοσυμπληρώνονται.» Vadim Petrovsky, ψυχολόγος.

Αυτό μοιάζει αρκετά με μια παράσταση που βλέπετε στο θέατρο. Εμείς επιλέγουμε εκείνους που είναι σε θέση να παίξουν αποτελεσματικά το ρόλο τους στο παιχνίδι μας, αυτούς με τους οποίους ταιριάζουμε και μπορούμε να επικοινωνήσουμε. 

Επιλέγουμε εκείνους που γνωρίζουν την υπόθεση του έργου. Ακριβώς, όπως και στο θέατρο δεν έχουν όλες οι ιστορίες αγάπης αίσιο τέλος. Κάποιες από αυτές αποδεικνύεται, ότι είναι δράμα ή ακόμα και τραγωδία. Όλα εξαρτώνται από το σενάριο, που οι δυο σύντροφοι γράφουν μαζί.

Ανακαλύπτοντας ο ένας τον άλλον
Η σχέση ανάμεσα σε δυο ανθρώπους είναι ένας ζωντανός οργανισμός, που χρειάζεται συνεχώς φροντίδα για να εξελιχθεί και καμιά φορά μπορεί να αρρωστήσει. Μπορεί να αναρρώσει από την ασθένεια ή μπορεί και να πεθάνει. 

Στην αρχή της σχέσης κατακλυζόμαστε από τα συναισθήματά μας και δεν μπορούμε να δούμε τα ψεγάδια του συντρόφου μας. Νομίζουμε, ότι βρήκαμε το ιδανικό. Αργά ή γρήγορα,όμως, τα μάγια λύνονται και βλέπουμε ξεκάθαρα τον άνθρωπο που έχουμε δίπλα μας με τα ελαττώματα και τα προτερήματά του.

Υπάρχουν δυο τρόποι για να το αντιμετωπίσουμε αυτό. Μπορούμε να απογοητευτούμε, να χωρίσουμε και να ξεκινήσουμε από την αρχή την αναζήτηση του “ιδανικού” συντρόφου. Ή μπορούμε να συμβιβαστούμε, να σεβαστούμε τις διαφορές μας, να αποδεχτούμε τις ατέλειες και να αναγνωρίσουμε, ότι κανένας από τους δυο δεν είναι τέλειος.

Είναι ζωτικής σημασίας να μην προσπαθήσουμε να αλλάξουμε τον σύντροφό μας και να μην ξεχνάμε τις αρετές του. Έχουν ιδιότητες στις οποίες μπορούμε να στηριχτούμε κατά την διάρκεια της κοινής ζωής μας, και ήταν αυτές οι ιδιότητες που μας προσέλκυσαν σε αυτόν σε πρώτη φάση.

Δεν υπάρχει τίποτα σημαντικότερο από τα να μπορούμε να δούμε τα προτερήματα του συντρόφου μας, τα οποία εμείς δεν έχουμε. Μετά μπορούμε να χτίσουμε μια σχέση στην οποία ο ένας στηρίζει τον άλλον.

Προσπαθήστε να βρείτε τρόπους να αντιμετωπίζετε μαζί τις δυσκολίες που σας παρουσιάζονται και την ίδια στιγμή να δημιουργείται μια πολύτιμη συλλογή από ωραίες αναμνήσεις και στιγμές ευτυχίας και αγάπης. Αφήστε πίσω σας τα παράπονα και τις απογοητεύσεις. Δεν χρειάζεστε μια συλλογή από αυτά.

Το μυστικό της επιτυχημένης και ευτυχισμένης σχέσης είναι η επικοινωνία και η ευχάριστη αλληλεπίδραση, χωρίς να κατηγορούμε ο ένας τον άλλον για διάφορα πράγματα, χωρίς χειραγώγηση ή κατηγορίες. Επίσης, είναι σημαντική η κοινή επιθυμία για συμβιβασμό και η επιθυμία να μιλήσουν και οι δυο σύντροφοι για την σύγκρουση και τον πόνο.

Αυτό βρίσκεται στην επιθυμία να μην παραμείνουμε σιωπηλοί μπροστά στα προβλήματα και απλώς να αντιμετωπίζουμε τα αρνητικά συναισθήματα. Αντίθετα, πρέπει να ζητήσουμε, να αποδεχτούμε και να παρέχουμε στήριξη, απορρίπτοντας τα πράγματα που δεν μας αρέσουν, αλλά και σεβόμενοι τις επιθυμίες και τα δικαιώματα του άλλου.




Ο καρκίνος προέρχεται από την εσωτερική ψυχική κατάσταση και ΔΕΝ είναι αυτό που μας λένε....!!!!!

Ο καρκίνος είναι μια αρρώστια του μυαλού και της ψυχής.
Ανακοίνωση (παραδοχή) γιατρών ενός εκ των κορυφαίων παγκοσμίως νοσοκομείων που ειδικεύεται στον καρκίνο: του αμερικανικού John Hopkins...

Ο καρκίνος των οστών αντιστοιχεί στην εσωτερική σύγκρουση της υποτίμησης. Ο καρκίνος των πνευμόνων στη έντονο φόβο του θανάτου. 

Τα παρακάτω αποτελούν επιλεγμένα αποσπάσματα από ένα μεγάλο εκπληκτικό άρθρο, με τίτλο "Η γλώσσα της θεραπείας"...

Η νέα ιατρική του γιατρού Χάμερ: Ο γιατρός Ρίκε Γκέερτ Χάμερ (Ryke Geerd Hamer) υπήρξε για πολλά χρόνια διευθυντής σε μια γερμανική κλινική. 

Η προνομιούχος θέση του, του επέτρεψε να συναντήσει πολλούς καρκινοπαθείς. Χάρις στις περιστάσεις, στην τύχη και στην λεπτομερή παρατήρηση, ο Χάμερ ανακάλυψε τους θεμελιώδεις νόμους που εξηγούν το μηχανισμό της εμφάνισης όλων των καρκίνων και όλων των ασθενειών. 

Στην περίπτωση αυτού του γιατρού, μπορούμε πραγματικά να μιλήσουμε για νόμους, αφού οι επαληθεύσεις που έγιναν από τον ίδιο και από άλλους ερευνητές και θεραπευτές έδειξαν ότι όλοι ισχύουν στις 100% των περιπτώσεων, πράγμα το οποίο δεν είχε ποτέ συμβεί έως τότε στην ιστορία της ιατρικής. Ο Χάμερ γι αυτή του την ανακάλυψη φυλακίστηκε (σχόλιο ανιχνευτή: !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!)

Ο ατσαλένιος νόμος του καρκίνου που διατυπώθηκε από τον Ρίκε Γκέερτ Χάμερ είναι ο εξής: “ Όλοι οι καρκίνοι προκαλούνται και ενεργοποιούνται από έντονες και βίαιες εσωτερικές συγκρούσεις που τις βιώνουμε χωρίς να τις εκφράζουμε. Η φύση της εσωτερικής σύγκρουσης καθορίζει την περιοχή του εγκεφάλου που θα πληγεί και το όργανο στο οποίο θα εντοπισθεί η ασθένεια.”

Παρατήρησε λοιπόν ότι οι ασθενείς που είχαν καρκίνο των οστών, για παράδειγμα, είχαν όλοι βιώσει κάποιο σοκ, κάποιο στρες, κάποια έντονη και βίαιη (αιφνίδια) εσωτερική σύγκρουση κατά την οποία αισθάνθηκαν υποτιμημένοι. Επιπροσθέτως, παρατήρησε ότι σε όλους τους ασθενείς που είχαν προσβληθεί από τον ίδιο καρκίνο, είχε εμφανισθεί ένα σημάδι στην ίδια συγκεκριμένη περιοχή του εγκεφάλου τους. 

Έτσι, ανακάλυψε ότι σε κάθε τύπο στρες αντιστοιχούσε η ίδια συγκεκριμένη περιοχή του εγκεφάλου και το ίδιο συγκεκριμένο όργανο, πάντα το ίδιο.καρκίνος του αριστερού στήθους σε μια γυναίκα δεξιόχειρα, στη έντονη εσωτερική σύγκρουση σε σχέση με ένα παιδί (πραγματικό, εικονικό, φανταστικό ή συμβολικό). 

Ο καρκίνος του δεξιού στήθους σε μια δεξιόχειρα γυναίκα αντιστοιχεί σε εσωτερική σύγκρουση γενικά με τον σύντροφο (σε μια γυναίκα αριστερόχειρα, οι αντιστοιχίες αντιστρέφονται). 

Ο καρκίνος του προστάτη αντιστοιχεί στη σεξουαλική εσωτερική σύγκρουση (πραγματική ή συμβολική) σε σχέση με τα παιδιά ή τους απογόνους (ή την ικανότητα δημιουργίας). Και ούτω καθεξής, για όλους τους καρκίνους.

Αυτός ο νόμος έχει επιβεβαιωθεί εδώ και σχεδόν 20 χρόνια από εκατοντάδες θεραπευτές (εκπαιδευμένους από τον Χάμερ ή τους διαδόχους του), σε δεκάδες χιλιάδες ασθενείς, χωρίς εξαίρεση. Αυτό που είναι φανταστικό σε αυτήν την ανακάλυψη, είναι ότι ο μηχανισμός: «σύγκρουση – εγκέφαλος – όργανο» λειτουργεί και προς τις δύο κατευθύνσεις. 

Για να το πούμε και αλλιώς, όσο η εσωτερική σύγκρουση είναι ενεργή, η περιοχή του εγκεφάλου που δραστηριοποιείται δίνει διαταγή στη βιολογική διαδικασία να παραγάγει καρκινικά κύτταρα στο όργανο που διαλέχτηκε για να εκφράσει την ανισορροπία. 

Αντιθέτως, όταν το άτομο λύσει την εσωτερική του σύγκρουση (με οποιονδήποτε τρόπο και αν το κάνει αυτό) και βάλει τέλος στο έντονο στρες του, η ίδια περιοχή του εγκεφάλου αντιστρέφει το πρόγραμμα και δίνει αμέσως διαταγή στη βιολογική διαδικασία, να σταματήσει την παραγωγή καρκινικών κυττάρων και να καταστρέψει τον όγκο που έχει δημιουργηθεί στο όργανο …

Έτσι σήμερα, αρκετές χιλιάδες ιατρικοί φάκελοι θεραπειών έχουν σχηματιστεί και συγκεντρωθεί από τον γιατρό Χάμερ και τους διαδόχους του. 

Μέσα σε αυτούς τους φακέλους, απαριθμούνται πολλές αποθεραπείες τις οποίες η επίσημη ιατρική χαρακτηρίζει ως “αυθόρμητες, ανεξήγητες ή αξιοθαύμαστες” : έτσι, ανιχνεύσεις (με σκάνερ), αναλύσεις αίματος, ακτινογραφίες, υποβολές εκθέσεων που έγιναν σε νοσοκομεία, αποδεικνύουν ότι ασθενείς έχουν θεραπευθεί εντελώς από καρκίνους, λευχαιμίες, σκληρύνσεις κατά πλάκας, μυοπάθειες, διάφορες εκφυλιστικές ασθένειες, κωφώσεις, σοβαρές διαταραχές της όρασης, ψωριάσεις, αλλεργίες, κ.λπ., χωρίς να προσφύγουν στη χημειοθεραπεία, την ακτινοθεραπεία, τη χειρουργική επέμβαση ή άλλες κλασικές θεραπείες που ορίζονται από την ιατρική.

Και όμως, πολλοί από αυτούς ήταν καταδικασμένοι από την επίσημη ιατρική, που είχε βεβαιώσει ότι ήταν ανίατοι, ότι θα πεθάνουν σε σύντομο χρονικό διάστημα. 

Κατά τη διάρκεια μιας από τις αναρίθμητες δίκες εναντίον του γιατρού Χάμερ στις οποίες ενάγων ήταν ο ιατρικός σύλλογος, ο δικηγόρος του Χάμερ είχε ζητήσει από το δικαστήριο να συγκρίνει το ποσοστό, σε εθνική κλίμακα, όσων επέζησαν από καρκίνο, με το ποσοστό όσων επέζησαν από καρκίνο ανάμεσα στους ασθενείς του πελάτη του (λαμβάνοντας υπόψη ότι μερικοί από αυτούς είχαν απευθυνθεί σ’ αυτόν, μερικές φορές στο τελευταίο τους στάδιο, απελπισμένοι, αφού είχαν δοκιμάσει τα πάντα). 

Αυτή η σύγκριση παρουσίασε με περιφανή τρόπο την ανωτερότητα της προσέγγισής του Χάμερ, σε σχέση με την προσέγγιση της επιστημονικής ιατρικής και ολόκληρου του οπλοστασίου της: 95% επιβίωση για περισσότερα από 5 χρόνια για τον Χάμερ, απέναντι στο 30% κατά μέσο όρο, σε εθνική κλίμακα στη Γερμανία. Χωρίς σχόλιο…! Αλλά θα το πω, οι φαρμακοβιομηχανίες πως θα πουλάνε τα δηλητήρια τους;

Η ασθένεια, είναι η τέλεια λύση που βρίσκει ο εγκέφαλος στο πρόβλημα των “εσωτερικών συγκρούσεων”

(Επίσης, από το ίδιο μεγάλο άρθρο) :
Όταν εμφανίζονται συμπτώματα (πόνοι, ερυθήματα, πυρετός, σπυριά, εξανθήματα, διάρροιες, εμετοί, κ.λπ.), αυτό είναι σημάδι ότι το σώμα αρχίζει να αποκαθιστά την ισορροπία του.

Έχω συναντήσει αυτήν την σύλληψη τόσο στην ομοιοπαθητική, τον βελονισμό, την οστεοπαθητική, όσο και στη Νέα Ιατρική του γιατρού Ρίκε Γκέερτ Χάμερ (Γερμανία), στην Ολιστική Βιολογία των Ζωντανών Υπάρξεων του γιατρού Κλωντ Σαμπά (Γαλλία) και σε άλλες ακόμη προσεγγίσεις. 

Για να το κατανοήσουμε αυτό, ας πάρουμε μια δεύτερη πολύ απλή μεταφορά. Ας συγκρίνουμε το σώμα μας (το ζωντανό) με ένα σπίτι (κατοικημένο). Η ζωή στο σπίτι παράγει κανονικά μια κάποια ποσότητα σκουπιδιών, καθημερινώς.

Φανταστείτε ότι κάποιος δημοτικός νόμος σας απαγορεύει να βγάλετε τον σκουπιδοτενεκέ σας στο πεζοδρόμιο μέχρι να έρθει νεότερη διαταγή. Αποφασίζετε τότε να τα αποθηκεύσετε μέσα σε ένα δωμάτιο. 

Μερικές εβδομάδες αργότερα, και ενώ η απαγόρευση πάντα ισχύει, ένα δεύτερο και μετά ένα τρίτο δωμάτιο χρησιμοποιείται για τα σκουπίδια, που προκαλούν μια όλο και περισσότερο αφόρητη μυρωδιά στο εσωτερικό του σπιτιού. Σε αυτό το στάδιο, μπορούμε να πούμε ότι το σπίτι σας έχει χάσει την ισορροπία του, την αρμονία του: είναι μολυσμένο και δηλητηριασμένο.

Μην αντέχοντας πια, ας φανταστούμε ότι αποφασίζετε να βγάλετε έξω τους σκουπιδοτενεκέδες σας, παρά την απαγόρευση. Κάνοντάς το αυτό εκδηλώνετε τη θέλησή σας να αποκαταστήσετε την ισορροπία μέσα στο σπίτι, σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα. 

Αρχίζει λοιπόν το σπίτι να επανέρχεται σε κατάσταση υγείας… Όμως, οι γείτονές σας ή η δημοτική αστυνομία δεν το βλέπουν καθόλου με το ίδιο μάτι: σύντομα, κάποιοι επεμβαίνουν και όχι μόνο επαναφέρουν τους σκουπιδοτενεκέδες μέσα στο σπίτι σας, αλλά επιπλέον καρφώνουν μερικές σανίδες στις πόρτες και στα παράθυρα του ισογείου, για να σας αποθαρρύνουν από το να επαναλάβετε την πράξη σας.

Για να επιστρέψουμε στο σώμα, κατά την περίοδο που η ανισορροπία εγκαθίσταται μέσα μας βαθμιαία (επώαση της μόλυνσης, συσσώρευση τοξινών, ανάπτυξη κάποιου όγκου, εκφυλισμός κάποιου οργάνου, μυός ή του αίματος, κ.λ.π.), η ασθένεια είναι αθόρυβη, ανώδυνη, α-συμπτωματική. Κάποιοι μιλούν για ψυχρή ασθένεια …

Αντιθέτως, όταν το σώμα “αποφασίσει” (θα δούμε αργότερα το γιατί) να αποκαταστήσει την ισορροπία του, θα προσπαθήσει να ξεφορτωθεί τη μόλυνση ή τις τοξίνες, να αποσυνθέσει τον όγκο ή να επισκευάσει το όργανο που έχει προσβληθεί, τον μυ ή το αίμα. Σε αυτήν την περίπτωση, το σώμα βγάζει τους σκουπιδοτενεκέδες του (πυρετός, σπυριά, εξανθήματα κ.λπ.). 

Η ασθένεια αρχίζει να “μιλάει”, εμφανίζονται πόνοι, εκδηλώνονται συμπτώματα. Αυτή είναι η θερμή ασθένεια …

Η εμφάνιση των συμπτωμάτων είναι σημάδι ότι το σώμα αρχίζει να αποκαθιστά την ισορροπία του. Αυτό που εκπλήσσει και προκαλεί σύγχυση με αυτήν την άποψη, είναι ότι αυτό που αποκαλούμε «ασθένεια» θα πρέπει σχεδόν πάντα να ερμηνεύεται ως αρχή της θεραπείας. Όμως, κάνουμε το ανάποδο.

Η θεραπεία μιας ασθένειας συνίσταται στο να ακούσουμε τα συμπτώματά της και να τα δούμε σαν ενδεικτικές πινακίδες του δρόμου που πρέπει να ακολουθήσουμε για να θεραπευθούμε.

Όσο και αν φαίνεται περίεργο, φαίνεται καθαρά ότι το αξίωμα αυτό είναι η λογική συνέπεια της άποψης που αναπτύχθηκε στο προηγούμενο αξίωμα. Τα συμπτώματα, όχι μόνο είναι οι σκουπιδοτενεκέδες που το σώμα προσπαθεί να εκκενώνει τακτικά για να βρει την ισορροπία του, αλλά συγχρόνως μας δείχνουν και αυτό που μπορούμε και πρέπει να κάνουμε για να βοηθήσουμε τον οργανισμό να επιτύχει πλήρως αυτήν την ισορροπία.

Εάν δεν έχουμε καθόλου υπερένταση, εάν το επίπεδο ζωτικής ενέργειας μέσα μας είναι υψηλό, πιθανώς το σώμα μας θα έχει αρκετές δυνάμεις για να βγάλει έξω μόνο του όλους τους σκουπιδοτενεκέδες του, όποτε θα του είναι απαραίτητο. Όμως συχνά είναι κουρασμένο…

Αρχίζει επομένως την εργασία, βγάζει έξω τους πρώτους σκουπιδοτενεκέδες, αλλά δεν προλαβαίνει να τους βγάλει όλους. Σε αυτήν την περίπτωση, όλα συμβαίνουν σαν η ταχύτητα με την οποία γίνεται η εκκένωση να ήταν πολύ μικρή σε σχέση με την ταχύτητα με την οποία γεμίζει με νέους σκουπιδοτενεκέδες. 

Αυτή είναι η κατάσταση που ονομάζουμε χρόνια ασθένεια, η οποία δεν σταματάει να εκφράζεται και ψάχνει την ισορροπία που δεν επιτυγχάνεται ποτέ.

Ο θεραπευτής ή ο ασθενής που το αντιλαμβάνεται αυτό, θα προσπαθήσει τότε να αφουγκραστεί τα συμπτώματα και θα ξεκινήσει μια διαδικασία που θα αποσκοπεί να φέρει στον οργανισμό πρόσθετη ενέργεια ώστε να επιταχύνει και να αυξήσει την έκφραση των συμπτωμάτων (δηλαδή την εκκένωση των σκουπιδοτενεκέδων). 

Αυτό κάνει και η ομοιοπαθητική (ορίζοντας μια θεραπεία που προκαλεί στο άτομο τα ίδια συμπτώματα με εκείνα που επιδιώκει να απομακρύνει), ο βελονισμός (ελευθερώνοντας τα ενεργειακά κυκλώματα και με αυτό τον τρόπο επιτρέποντας να επιταχυνθούν οι διεργασίες επαν-εξισορρόπησης), η οστεοπαθητική (απελευθερώνοντας τις λειτουργικές ή οργανικές εμπλοκές), η νηστεία και η ανάπαυση (βάζοντας περισσότερη ενέργεια στη διάθεση του σώματος ώστε αυτό να μπορέσει να καθαριστεί), κ.λ.π.

Η ιατρική, επιχειρώντας να εξαφανίσει όσο το δυνατόν πιο γρήγορα τα συμπτώματα, όχι μόνο στερείται ουσιαστικών πληροφοριών για την φυσική και βαθιά θεραπεία του ασθενούντος ατόμου, αλλά επιπλέον απομακρύνεται από τη σοφία που βασίζεται στο να αφουγκράζεσαι τη φύση, στρεφόμενη όλο και περισσότερο προς την έπαρση και την αλαζονεία μιας εκλογικευμένης γνώσης, αποσυνδεδεμένης από το οφθαμοφανές.

Οι παθογόνοι παράγοντες δεν είναι εχθροί της υγείας, αλλά σύμμαχοί της. Οι καρκινογόνοι παράγοντες δεν είναι υπεύθυνοι για τον καρκίνο (εκτός από το 1% των περιπτώσεων). Αλλεργιογόνοι παράγοντες δεν υπάρχουν.

Θα χρειαζόμουν πολύ περισσότερο χώρο για να τα αποδείξω αυτά με επιστημονικό και λεπτομερή τρόπο. Στη συνέχεια, όμως, όταν θα ασχοληθώ με τις εργασίες του γιατρού Χάμερ και του γιατρού Σαμπά, θα καταλάβετε καλύτερα γιατί το αξίωμα αυτό αποτελεί λογική συνέπεια της θεώρησης για την υγεία και την ασθένεια που παρουσιάζεται στο άρθρο αυτό.

Προς το παρόν, ας χρησιμοποιήσουμε μια τρίτη μεταφορά. Όταν συμβαίνει ένα σοβαρό τροχαίο ατύχημα, στον τόπο του ατυχήματος παρατηρείται συχνά η παρουσία αστυνομικών, χωροφυλάκων, οδηγών ασθενοφόρου, πυροσβεστών ή γιατρών. Αυτό είναι γεγονός. 

Σ’ αυτές τις περιπτώσεις συχνά καλούνται δημοσιογράφοι για να καλύψουν το γεγονός. Γενικά, εκτός και αν έχουν ιδιαίτερες πηγές πληροφοριών, οι ανταποκριτές φθάνουν μετά το ατύχημα και μετά τις δυνάμεις της αστυνομίας και των πρώτων βοηθειών.

Εάν δεν γνώριζαν την πραγματικότητα, παρατηρώντας κάθε φορά το ίδιο πράγμα, οι δημοσιογράφοι θα μπορούσαν να συμπεράνουν, με καλή πίστη, ότι οι αστυνομικοί, οι χωροφύλακες, οι οδηγοί ασθενοφόρου, οι πυροσβέστες και οι γιατροί είναι η αιτία όλων των ατυχημάτων που συμβαίνουν στους δρόμους ! Και στατιστικά, μια και θα βασίζονταν μόνο στις εκ των υστέρων παρατηρήσεις τους, θα είχαν σχεδόν πάντα δίκιο !

Φυσικά, θα μου πείτε ότι αυτό είναι ένα χονδροειδές σφάλμα λογικής, εφόσον το ατύχημα έχει προηγηθεί της άφιξης των πρώτων βοηθειών, και όχι το αντίστροφο. Φανταστείτε για μια στιγμή ότι το ίδιο συμβαίνει και με αυτό που αποκαλούμε ασθένεια. 

Ξέρουμε ήδη ότι όταν εμφανίζεται κάποιο σύμπτωμα, γεγονός που θεωρείται ότι αποτελεί την αρχή της ασθένειας, στην πραγματικότητα αρχίζει η διαδικασία του καθαρισμού, της επαν-εξισορρόπησης και της θεραπείας ( εάν το σώμα μας δεν έχει αρκετή ενέργεια για να βρει εντελώς την ισορροπία του, εξαντλείται μέσα σε αυτήν την προσπάθεια και δεν εκπληρώνεται ποτέ η θεραπεία του. Αυτή είναι και μια από τις αιτίες για τις οποίες πεθαίνουμε εξαιτίας της “ασθένειας”).

Το οποίο σημαίνει ότι όταν αρχίζει να φαίνεται κάτι (στο μεταφορικό παράδειγμα του σπιτιού, η έξοδος των σκουπιδοτενεκέδων), αυτό γίνεται επειδή πολλά αόρατα πράγματα έχουν συμβεί ήδη προηγουμένως (η συσσώρευση των σκουπιδοτενεκέδων στο εσωτερικό του σπιτιού). 

Μερικοί ερευνητές αναγνωρισμένοι για την αποτελεσματικότητά τους ως θεραπευτές, έχουν αποδείξει ότι οι ιοί, τα βακτηρίδια και οι μύκητες κινητοποιούνται από το σώμα (με διαταγή του εγκεφάλου) τη στιγμή που αρχίζει η επανεξισορρόπηση, για να βοηθήσουν να εκπληρωθεί η διαδικασία. 

Είτε για να φέρουν υλικά για να επανοικοδομήσουν τα κύτταρα που βλάπτονται, είτε για να εκκενώσουν τα κύτταρα που αχρηστεύονται.

Προφανώς, εάν η αρχική ανισορροπία (ψυχρή και μη ορατή φάση της ασθένειας) υπήρξε υπερβολικά βαθιά, μακρά ή/και υπερβολικά έντονη, ο καθαρισμός θα είναι τόσο βίαιος και τόσο έντονος που μπορεί να σπάσει τη ζωτικής σημασίας ισορροπία του οργανισμού και να προκαλέσει το θάνατό του. 

Αλλά, βασικά, καθώς οι ασθένειες δεν είναι ασθένειες, και καθώς οι παράγοντες που αποκαλούνται μολυσματικοί εμφανίζονται τη στιγμή της διαδικασίας της θεραπείας, ολόκληρη η θεωρία του Παστέρ καταρρέει προς όφελος μιας πολύ πιο δυναμικής θεώρησης, που έχει ως στόχο μάλλον την ενίσχυση του εδάφους και της ισορροπίας, παρά την εξαφάνιση των παραγόντων καθαρισμού (ιοί) ή ανοικοδόμησης (μύκητες και βακτηρίδια).

Όσον αφορά τους καρκινογόνους παράγοντες, διάφορες έρευνες έχουν δείξει ότι μόνο στο 1% των περιπτώσεων οι καρκίνοι προκλήθηκαν από αυτούς. Είναι η περίπτωση της έκθεσης σε ραδιενέργεια ή σε κάποιες πολύ τοξικές ουσίες σε ισχυρή δόση. 

Αντιθέτως, το 99% των άλλων καρκίνων οφείλονται σε παράγοντες έντονου στρες (βίαια ψυχολογικά σοκ που βιώνονται, χωρίς να εκφράζονται βιολογικά – οργανικά), συνδέονται δε συχνά με έντονες εσωτερικές συγκρούσεις που δεν έχουν λυθεί ψυχολογικά. 

Ο γιατρός Χάμερ ήταν ο πρώτος που το έδειξε αυτό με επιστημονικό τρόπο, σε περισσότερες από 8.000 περιπτώσεις καρκίνου. Η αξία του έγκειται στο ότι μπόρεσε να δείξει ότι η ανάπτυξη του καρκίνου έγινε σύμφωνα με κάποιους πολύ ακριβείς και αμετάβλητους νόμους. Θα το δούμε αυτό αργότερα.

Τελικά, οι αλλεργιογόνοι παράγοντες είναι δημιούργημα της φαντασίας,ανάλογο με εκείνο που θέλει τους αστυνομικούς και τους άλλους να προκαλούν τα ατυχήματα. Όλες οι αλλεργίες, χωρίς εξαίρεση, είναι στην πραγματικότητα διαδικασία θεραπείας μιας τεράστιας εσωτερικής σύγκρουσης αποχωρισμού (αφού είναι κάτι που εκδηλώνεται: σπυριά, δερματικά εξανθήματα, αναπνευστικές δυσκολίες).