Σάββατο, 28 Νοεμβρίου 2015

Δέκα οδυνηρά εμφανείς αλήθειες τις οποίες όλοι ξεχνούν πολύ γρήγορα...!!!!!!!

"Η αλήθεια δεν παύει να υπάρχει όταν την αγνοούμε".
Το ξέρετε καλά ότι μπορεί να ακούσετε κάτι εκατό φορές με εκατό διαφορετικούς τρόπους μέχρι να το χωνέψετε. Οι δέκα αλήθειες που παραθέτονται πιο κάτω ανήκουν σε αυτήν ακριβώς την κατηγορία – μαθήματα ζωής τα οποία πολλοί από εμάς μάθαμε πριν πολλά χρόνια και εξακολουθούν να μας τα υπενθυμίζουν, αλλά για κάποιον λόγο δεν τα έχουμε χωνέψει ακόμα.

Ο μέσος όρος ζωής των ανθρώπων είναι σχετικά μικρός
Βαθιά μέσα μας γνωρίζουμε ότι η ζωή είναι μικρή και πως όλοι θα πεθάνουμε κάποια στιγμή. Όμως μας εκπλήσσει όταν αυτό συμβαίνει σε κάποιον γνωστό μας. Είναι σαν να ανεβαίνουμε σκάλες έχοντας απασχολημένο το μυαλό μας και δεν υπολογίζουμε το τελευταίο σκαλοπάτι. 

Περιμένουμε να έχει άλλο ένα και για ένα μικρό διάστημα χάνουμε την ισορροπία μας πριν το μυαλό μας επιστρέψει στην πραγματικότητα και συνειδητοποιήσει πώς είναι πραγματικά ο κόσμος.

Ζήστε τη ζωή σας ΣΗΜΕΡΑ! Μην αγνοείτε τον θάνατο, αλλά μην τον φοβάστε κιόλας. Να φοβάστε τη ζωή που δεν ζήσατε επειδή φοβόσαστε τόσο πολύ να ενεργήσετε. Ο θάνατος δεν είναι η μεγαλύτερη απώλεια στη ζωή. Η μεγαλύτερη απώλεια είναι αυτά που πεθαίνουν μέσα σας όσο είστε ακόμα ζωντανοί. Να τολμάτε. Να έχετε θάρρος. Να ανησυχείτε για τον θάνατο αλλά να κάνετε το επόμενο βήμα.

Θα ζήσετε μόνο τη ζωή που φτιάξατε για τον εαυτό σας
Η ζωή σας είναι δική σας και μόνο. Οι άλλοι μπορεί να προσπαθήσουν να σας πείσουν, αλλά δεν μπορούν να αποφασίσουν αντί για εσάς. Μπορούν να περπατήσουν δίπλα σας, αλλά όχι με τα δικά σας βήματα. 

Βεβαιωθείτε λοιπόν πως το μονοπάτι το οποίο αποφασίσετε να ακολουθήσετε ακολουθεί τη δική σας διαίσθηση και επιθυμία και μην φοβάστε να αλλάξετε μονοπάτι ή να δημιουργήσετε ένα καινούργιο όταν κάτι τέτοιο είναι λογικό.

Να θυμάστε, είναι πάντοτε καλύτερο να βρίσκεστε στη βάση της σκάλας την οποία θέλετε να ανεβείτε παρά στην κορυφή μιας την οποία δεν θέλατε να ανεβείτε. Να είστε παραγωγικοί και υπομονετικοί. 

Και συνειδητοποιήστε πως η υπομονή δεν έχει να κάνει με την καρτερία αλλά με την ικανότητα να διατηρείτε μια καλή συμπεριφορά όταν εργάζεστε σκληρά γι” αυτά τα οποία πιστεύετε. Είναι η δική σας ζωή και αποτελείται μονάχα από δικές σας επιλογές. 

Είθε τα έργα σας να μιλούν πιο δυνατά από τα λόγια σας. Είθε η ζωή σας να κηρύττει πιο δυνατά από τα χείλη σας. Είθε η επιτυχία σας να είναι η φασαρία που θα κάνετε στο τέλος.

Και αν η ζωή σάς μαθαίνει μόνο ένα πράγμα, ας είναι η γνώση ότι το να κάνετε ένα βήμα στο πάθος σας, αξίζει πάντα. Ακόμη κι αν δεν έχετε ιδέα πού θα σας οδηγήσει, να είστε αρκετά γενναίοι, να προχωρήσετε στο άγνωστο και να ακούσετε την καρδιά σας.

Απασχόληση δεν σημαίνει και δημιουργικότητα
Το να είμαστε απασχολημένοι δεν είναι αρετή, ούτε κάτι που αξίζει σεβασμό. Αν και όλοι μας έχουμε εποχές που είμαστε πολύ απασχολημένοι, πολύ λίγοι έχουμε την πραγματική ανάγκη να είμαστε απασχολημένοι ΣΥΝΕΧΩΣ. Πολύ απλά δεν ξέρουμε να ζούμε με τα μέσα που διαθέτουμε ούτε να βάζουμε τις σωστές προτεραιότητες, ούτε φυσικά να λέμε όχι εκεί που χρειάζεται.

Το να είμαστε απασχολημένοι σπάνια ισούται με το να είμαστε δημιουργικοί στις μέρες μας. Κοιτάξτε γύρω σας. Οι πολυάσχολοι άνθρωποι είναι πολύ περισσότεροι από τους δημιουργικούς. Οι πολυάσχολοι άνθρωποι βιάζονται και συνεχώς αργούν στις υποχρεώσεις τους. 

Πηγαίνουν στη δουλειά τους, σε συνεδριάσεις, σε συναντήσεις, σε κοινωνικές υποχρεώσεις κ.λπ. Πολύ σπάνια έχουν ελεύθερο χρόνο για την οικογένειά τους και κοιμούνται λίγο. Κι όμως, τα emails φεύγουν από τα κινητά τους τηλέφωνα σε ρυθμό πολυβόλου και το πρόγραμμά τους είναι μονίμως φορτωμένο. 

Αυτό το πρόγραμμα τους δίνει την αίσθηση της υπεροχής και στης σπουδαιότητας. Είναι όμως απλά μια ψευδαίσθηση. Μοιάζουν με χάμστερς που γυρίζουν σε μια ρόδα.

Αν και το να είμαστε απασχολημένοι μπορεί να μας κάνει να νιώθουμε πιο ζωντανοί για λίγο, η αίσθηση αυτή δεν κρατάει για πολύ. Κάποια στιγμή, είτε είναι αύριο είτε την ώρα που θα πεθαίνουμε, θα ευχηθούμε να είχαμε σπαταλήσει λιγότερο χρόνο απασχολημένοι με την εργασία μας και να είχαμε ζήσει μια πιο συγκροτημένη ζωή.

Πριν την επιτυχία θα υπάρχει μια μορφή αποτυχίας
Τα περισσότερα λάθη είναι αναπόφευκτα. Μάθετε να συγχωρείτε τον εαυτό σας. Δεν είναι πρόβλημα το να κάνετε λάθη. Το πρόβλημα είναι να μην μαθαίνετε από αυτά.

Αν φοβάστε την αποτυχία, πιθανότατα δεν θα μπορέσετε να κάνετε ό,τι χρειάζεται για να επιτύχετε. Η λύση σε αυτό το πρόβλημα είναι να συμβιβαστείτε με την αποτυχία. Θέλετε να μάθετε τη διαφορά ενός μάστερ κι ενός αρχάριου; 

Ο μάστερ έχει αποτύχει περισσότερες φορές απ” όσες φορές έχει δοκιμάσει ο αρχάριος. Πίσω από κάθε έργο τέχνης βρίσκονται χιλιάδες αποτυχημένες προσπάθειες κατασκευής του, απλά αυτές τις προσπάθειες δεν τις μαθαίνουμε ποτέ.

Εν κατακλείδι: Το ότι δε συμβαίνει τώρα, δε σημαίνει ότι δεν θα συμβεί ποτέ. Μερικές φορές, τα πράγματα πρέπει να πάνε πολύ στραβά πριν πάνε σωστά.

Η σκέψη και η πράξη είναι δύο εντελώς διαφορετικά πράγματα
Η επιτυχία ποτέ δεν σας ψάχνει όσο κάθεστε και την αναλογίζεστε.

Είστε αυτό που κάνετε, όχι αυτό που λέτε ότι θα κάνετε. Η γνώση είναι βασικά άχρηστη χωρίς την δράση. Τα καλά πράγματα δεν έρχονται σε αυτούς που περιμένουν. Έρχονται σε αυτούς που δουλεύουν πάνω σε σκοπούς που έχουν νόημα. Αναρωτηθείτε τι είναι πραγματικά σημαντικό και να έχετε το θάρρος να χτίσετε τη ζωή σας γύρω από την απάντησή σας.

Και να θυμάστε, αν περιμένετε μέχρι να είστε 100% έτοιμοι να ξεκινήσετε, πιθανότατα θα περιμένετε για όλη την υπόλοιπη ζωή σας.

Δεν χρειάζεται να περιμένετε μια συγνώμη για να συγχωρήσετε
Η ζωή γίνεται πολύ πιο εύκολη αν μάθετε να αποδέχεστε όλες τις συγνώμες που δεν λάβατε. Το κλειδί είναι να νιώθετε ευγνωμοσύνη για κάθε εμπειρία – θετική ή αρνητική. Πρέπει να κάνετε ένα βήμα πίσω και να λέτε «Ευχαριστώ για το μάθημα». 

Να συνειδητοποιείτε πως η μνησικακία του παρελθόντος καταστρέφει τη σημερινή ευτυχία και πως το να κρατάτε κακία είναι σαν να επιτρέπετε σε κακούς ενοικιαστές να νοικιάζουν έναν χώρο στο μυαλό σας.

Η συγχώρεση είναι μια υπόσχεση – που θέλετε να κρατήσετε. Όταν συγχωρείτε κάποιον, δίνετε μια υπόσχεση να μην αφήνετε το αμετάβλητο παρελθόν να επηρεάζει τον παρόντα εαυτό σας. Δεν έχει να κάνει με το να ελευθερώνετε κάποιον εγκληματία για τα εγκλήματά του, αλλά με το να απελευθερώνετε τον εαυτό σας από το βάρος του να είσαστε αιωνίως θύματα.

Κάποιοι άνθρωποι απλά δεν ταιριάζουν με εσάς
Για τους άλλους, θα είσαστε τόσο σημαντικοί όσο οι άνθρωποι οι οποίοι σας περιστοιχίζουν. Να είστε λοιπόν γενναίοι και να απελευθερώνετε αυτούς που σας υποβαθμίζουν. Δεν πρέπει να προσπαθείτε να επιβάλλετε φιλίες με ανθρώπους που σας κάνουν να νιώθετε συνεχώς κάτι λιγότερο από σημαντικοί.

Αν κάποιος σας κάνει να νιώθετε άβολα και ανασφαλείς κάθε φορά που είστε μαζί του, πιθανότατα δεν είναι αυτό που λέμε «καλός φίλος». Αν σας κάνει να νιώθετε ότι δεν είστε ο εαυτός σας ή σας κάνει να νιώθετε κατώτερος, μην προσπαθείτε να γίνετε φίλος του. 

Αν νιώθετε συναισθηματικά αποστραγγισμένοι έπειτα από κάποια έξοδο μαζί του ή νιώθετε άβολα όταν αναφέρεται το όνομά του, ακούστε τη διαίσθησή σας. Υπάρχουν πολλοί «σωστοί» άνθρωποι για εσάς οι οποίοι θα σας γεμίζουν ενέργεια και θα σας εμπνεύουν να είσαστε ο εαυτός σας. Δεν έχει νόημα να προσπαθείτε να κάνετε παρέα με ανθρώπους που δεν ταιριάζουν με εσάς.

Δεν είναι δουλειά των άλλων να σας αγαπήσουν. Είναι δική σας δουλειά
Είναι σημαντικό να είσαστε ευγενικοί με τους άλλους, αλλά είναι ακόμα πιο σημαντικό να είσαστε ευγενικοί με τον εαυτό σας. Πρέπει να αγαπάτε πραγματικά τον εαυτό σας για να καταφέρετε το οτιδήποτε σε αυτό τον κόσμο. 

Βεβαιωθείτε λοιπόν πως δεν θα αρχίσετε να βλέπετε τον εαυτό σας μέσα από τα μάτια όσων δεν σας εκτιμούν. Να γνωρίζετε την αξία σας, ακόμα κι αν εκείνοι δεν τη γνωρίζουν.

Σήμερα, επιτρέψτε σε κάποιον να σας αγαπήσει γι” αυτό που είστε – όσα ελαττώματα κι αν έχετε, όσο μη ελκυστικοί κι αν νιώθετε μερικές φορές και όσο ατελείς νομίζετε ότι είστε. Επιτρέψτε σε κάποιον να σας αγαπήσει ανεξαρτήτως όλων αυτών κι επιτρέψτε σε αυτόν τον κάποιον να είναι ο εαυτός σας.

Δεν σας ορίζουν αυτά που κατέχετε
Τα υλικά αγαθά είναι απλά πράγματα και δεν έχουν να κάνουν με αυτό που είσαστε ως άνθρωποι. Οι περισσότεροι από εμάς μπορούν να τα βγάλουν πέρα με πολύ λιγότερα απ” όσα νομίζουν. Αυτή είναι μια σημαντική υπενθύμιση, ειδικά στις καταναλωτικές κοινωνίες οι οποίες επικεντρώνονται στα υλικά αγαθά και όχι στις ουσιαστικές συνδέσεις κι εμπειρίες.

Πρέπει να δημιουργήσετε τους δικούς σας πολιτισμούς. Μην παρακολουθείτε τηλεόραση, μη διαβάζετε περιοδικά μόδας και μη βλέπετε τις βραδινές ειδήσεις. Βρείτε τη δύναμη να γεμίσετε το χρόνο σας με ουσιαστικές εμπειρίες. 

Ο χρόνος και ο χώρος που καταλαμβάνετε αυτή τη στιγμή είναι η ΖΩΗ σας και αν ενδιαφέρεστε για τη ζωή των επωνύμων, τότε χάνετε τη δύναμή σας. 

Παραδίνετε τη ζωή σας στο μάρκετινγκ και στα μίντια, τα οποία έχουν δημιουργηθεί από τις μεγάλες εταιρίες για να σας κάνουν να θέλετε να ντύνεστε και να ζείτε με συγκεκριμένο τρόπο. Αυτός ο τρόπος σκέψης είναι τραγικός. 

Είναι πλύση εγκεφάλου προερχόμενη από το Χόλυγουντ. Αυτό που είναι αληθινό είσαστε ΕΣΕΙΣ, οι φίλοι σας, η οικογένειά σας, οι αγαπημένοι σας, οι ελπίδες σας, τα σχέδιά σας κ.λπ.

Πολύ συχνά μας λένε πως δεν είμαστε σημαντικοί. «Πάρε ένα πτυχίο, βρες μια δουλειά, αγόρασε αυτοκίνητο, αγόρασε σπίτι, συνέχισε να αποκτάς». Και είναι λυπηρό γιατί κάποια μέρα θα ξυπνήσετε και θα συνειδητοποιήσετε πως σας έχουν ξεγελάσει. 

Και μετά θα θέλετε να πάρετε πίσω το μυαλό σας από αυτούς που σας κάνουν πλύση εγκεφάλου και θέλουν να σας μετατρέψουν σε ανδρείκελα τα οποία τρέχουν και αγοράζουν τα πάντα.

Όλα αλλάζουν, κάθε στιγμή
Αγκαλιάστε την αλλαγή και συνειδητοποιήστε πως συμβαίνει για κάποιον λόγο. Στην αρχή μπορεί να μην είναι εμφανής, αλλά στο τέλος θα αξίζει τον κόπο.

Αυτά που έχετε σήμερα μπορεί αύριο να γίνουν αυτά που είχατε. Ποτέ δεν ξέρετε. Τα πράγματα αλλάζουν, πολλές φορές χωρίς προειδοποίηση. Οι άνθρωποι και οι καταστάσεις έρχονται και φεύγουν. 

Η ζωή δεν περιμένει κανέναν. Κινείται ταχύτατα και περνά από την ηρεμία στο χάος σε δευτερόλεπτα και αυτό συμβαίνει στους ανθρώπους καθημερινά. Πιθανότατα συμβαίνει δε κάποιον κοντά σας, αυτή τη στιγμή.

Μερικές φορές ένα κλάσμα του δευτερολέπτου αλλάζει την κατεύθυνση της ζωής μας. Μια φαινομενικά ασήμαντη κι αβλαβής απόφαση ταρακουνάει ολόκληρο τον κόσμο μας όπως ένας μετεωρίτης που πέφτει στη Γη. Ολόκληρες ζωές έχουν αναποδογυρίσει – προς το καλύτερο ή προς το χειρότερο – λόγω ενός απροσδόκητου γεγονότος. Και αυτά τα γεγονότα συμβαίνουν συνεχώς.

Όσο καλές ή κακές είναι οι συνθήκες τώρα, θα αλλάξουν. Να είστε σίγουροι γι” αυτό. Όταν λοιπόν η ζωή είναι όμορφη, χαρείτε την. Μην ψάχνετε συνεχώς για κάτι καλύτερο. Η ευτυχία ποτέ δεν έρχεται σε εκείνους που δεν εκτιμούν αυτό που έχουν όσο καιρό το έχουν.

Μετάφραση: Νίκος Πνευματικός για την Εστία της Θεραπείας, 



www.marcandangel.com (Marc & Angel Chernoff)

Η Ευγνωμοσύνη είναι Στάση Ζωής - μια απλή άσκηση για μια ζωή γεμάτη ευλογίες...!!!!!!

H γιορτή των ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΩΝ είναι μια συλλογική ευκαιρία, ώστε να πάρει ο καθένας από εμάς το χρόνο του για να επικεντρωθεί σε αυτά για τα οποία είναι ευγνώμων και να πει ευχαριστώ για όλα τα καλά και τις ευλογίες που έχει στη ζωή του. 

Υπάρχει μια απλή πρακτική που αξίζει να δοκιμάσουμε, και που διαρκεί μόνο λίγα λεπτά, αλλά μπορεί να εμβαθύνει τις σχέσεις μας με τους άλλους, τη σύνδεσή μας με την Πηγή της ζωής, καθώς επίσης και τη σχέση μας με τον εαυτό μας. 

Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε αυτή την πρακτική για να "καθαρίσουμε" την ενέργειά μας, καθώς, σε ό,τι στρέφουμε την προσοχή μας, αυτό διευρύνεται. Όταν είμαστε λοιπόν ευγνώμονες, τότε μπορούμε να έλξουμε περισσότερες ευλογίες στη ζωή μας από το Κβαντικό Πεδίο, όπου όλες οι πιθανότητες υπάρχουν.

Τι χρειάζεται; 
Ένα προσωπικό ημερολόγιο (ή οποιοδήποτε τετράδιο και στυλό για να γράψουμε, ή ακόμα και ένας ηλεκτρονικός υπολογιστής αν μας βολεύει καλύτερα) 

Να διαθέσουμε 10-15 λεπτά τουλάχιστον για την πρακτική αυτή. 

Να μη διστάσουμε να κάνουμε την άσκηση μόνοι μας, να τη μοιραστούμε με άλλους ή να την κάνουμε στα πλαίσια μιας ομάδας, αν αυτό επιθυμούμε. 

Στο προσωπικό ημερολόγιό μας :
1. Πρώτα θα πρέπει να κάνουμε μια λίστα με τουλάχιστον 10 πράγματα για τα οποία είμαστε ευγνώμονες (όχι άτομα). Μπορούμε να συμπεριλάβουμε πράγματα όπως: το σπίτι, το αυτοκίνητο, την καριέρα, τα κατοικίδια ζώα, κ.λπ. 

Για κάθε πράγμα στη λίστα, θα πρέπει να αφιερώσουμε λίγο χρόνο, ώστε να αισθανθούμε στην καρδιά μας ένα βαθύ αίσθημα ευγνωμοσύνης και να αναγνωρίσουμε, πώς βοηθά τη ζωή μας και πώς συμβάλλει στην ευτυχία μας;

2. Στη συνέχεια, θα πρέπει να κάνουμε μια λίστα με τουλάχιστον 10 ανθρώπους στη ζωή μας για τους οποίους αισθανόμαστε ευγνωμοσύνη, και είτε να γράψουμε το λόγο, είτε απλά να διαλογιστούμε γι’ αυτό, κάθε φορά που γράφουμε ένα όνομα. Όταν το κάνουμε αυτό, θα πρέπει να στείλουμε ειλικρινή αγάπη και εκτίμηση σε κάθε πρόσωπο ξεχωριστά. 

Χρειαζόμαστε ο ένας τον άλλον. Το να μοιραζόμαστε, να αγαπάμε, να δημιουργούμε ειλικρινείς σχέσεις, να δίνουμε και να παίρνουμε, είναι αυτά που μας κάνουν ανθρώπους. Θα πρέπει να αναγνωρίσουμε εκείνους στη ζωή μας που είναι πραγματικά και αληθινά "δότες ζωής" και στη συνέχεια να τους ευχαριστήσουμε, είτε κάποιοι από αυτούς είναι στη ζωή μας μόνο για ένα λόγο, για μια μόνο χρονική περίοδο, είτε είναι εκεί για μια ζωή. Ο χρόνος θα αποκαλύψει τα πάντα.

3. Τέλος, θα πρέπει να κάνουμε μια λίστα με τουλάχιστον 10 εμπειρίες για τις οποίες είμαστε ευγνώμονες. Αυτή η λίστα μπορεί να περιλαμβάνει ταξίδια, εκδηλώσεις, κλπ. Μέσα από τις εμπειρίες, τόσο τις καλές όσο και τις κακές, αναπτυσσόμαστε και εξελισσόμαστε. 

Κάθε εμπειρία υφαίνει το ύφασμα της ύπαρξής μας. Ας γιορτάσουμε όλες τις έντονες εμπειρίες του 2015 (ή και εμπειρίες που προηγήθηκαν) και ας επαινέσουμε τους εαυτούς μας για όλη την προσπάθεια που χρειάστηκε να καταβάλλουμε για να φτάσουμε εδώ που είμαστε τώρα.

Αυτή η άσκηση μας βοηθάει να αναγνωρίσουμε τα "δώρα" στη ζωή μας και όλα αυτά για τα οποία αξίζει να είμαστε ευγνώμονες. Όταν εστιάζουμε σε ό,τι ήδη έχουμε που λειτουργεί καλά για εμάς, τότε θα αρχίσουμε να προσελκύουμε ακόμη περισσότερα για τα οποία θα είμαστε ευγνώμονες. 

Και με αυτή τη θετική ενέργεια, μπορούμε επίσης, να αρχίσουμε να αφήνουμε πίσω μας πράγματα, ανθρώπους και αναμνήσεις εμπειριών που δεν μας ωφελούν πια. Έτσι, δημιουργείται χώρος για νέες δυνατότητες στη ζωή μας, οι οποίες μπορούν να γίνουν πραγματικότητα αν τις επιλέξουμε.

Εάν δυσκολευόμαστε να σκεφτούμε 10 πράγματα για την κάθε κατηγορία, τότε θα πρέπει να στραφούμε στην πρακτική της ΣΥΓΧΩΡΕΣΗΣ εκείνων που θα θέλαμε να συμπεριλάβουμε στη λίστα μας. 

Παίρνοντας χρόνο για να συγχωρέσουμε τους άλλους, απελευθερώνουμε ενέργεια και δημιουργείται χώρος για την αγάπη και τις ευλογίες που ρέουν προς και μέσα από εμάς.

Μακάρι να νιώθουμε όλοι ανιδιοτελή αγάπη και βαθιά εκτίμηση τώρα και πάντα. Ως γνωστό, η δύναμη της αγάπης και της ευγνωμοσύνης μπορεί να "κινήσει βουνά" και να είναι η αφορμή για να εκδηλώσουμε τις επιθυμίες της καρδιάς μας ατομικά και συλλογικά .

Ας είμαστε όλοι μαζί σε αυτή την προσπάθεια, συνδεδεμένοι και ενωμένοι με τη ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΗ ΑΓΑΠΗ.




γεννημένη μύστις και ονειρόπολα, αναζητώντας πάντα μια βαθύτερη σύνδεση με τη ζωή πάνω και πέρα από τον κόσμο...

Παρασκευή, 27 Νοεμβρίου 2015

Φαίνεται να ζεις την δική σου ζωή. Αναρωτήσου, είναι όντως η δική σου ;

Ό,τι γράφω είναι μέσα από τη δική μου ζωή μαθήματα, διδαχές μα όχι παθήματα. Δεν παθαίνεις όταν σου συμβεί κάτι με την έννοια την πεπατημένη. Χαλάνε οι ισορροπίες, ναι, όμως συνήθως αυτό που εμείς αποκαλούμε «πάθημα» είναι ένας επαναπροσδιορισμός, μια διόρθωση που δεν αποφασίσαμε να κάνουμε από μόνοι και επειδή τη χρειαζόμαστε για να εξελιχθούμε, μας την προσφέρει απλόχερα η ζωή. Είναι το δώρο της ζωής. Η παρέμβαση του Σύμπαντος. 

Μας έχουν μάθει πως η στεγνή καθημερινότητα είναι η ασφάλειά μας, το σίγουρο… Όλα με συγκεκριμένο τρόπο και πρόγραμμα. Σπουδές, 2 γλώσσες απαραιτήτως πλέον, μια δουλειά, μια οικογένεια με παιδιά για να είμαστε «φυσιολογικοί», μια έξοδος για να μην χαλάσουμε χατίρι, ένα σπίτι με δάνειο κι ας μην έχουμε χρήματα να το πληρώσουμε. 

Μας διδάσκουν από το σχολείο, από την οικογένεια, από την θρησκεία πώς να πειθαρχούμε σε κανόνες, σε πρέπει, οδηγώντας μας σε ένα δρόμο μονότονο χωρίς πινελιές μακριά από την δική μας προσωπικότητα. 

Μας κατευθύνουν σε πεποιθήσεις πως το ποτήρι πρέπει να είναι άδειο ή μισογεμάτο και πως πρέπει να επιλέξουμε σε ποια πλευρά να σταθούμε. Σημασία δεν έχει αν ένα ποτήρι είναι μισοάδειο ή μισογεμάτο. 

Σημασία έχει να το βλέπεις ουδέτερα και ως μέσο που σε βοηθά σε κάτι. Εξυπηρετεί μια ανάγκη σου. Διψάς πολύ το πίνεις όλο, διψάς λίγο αφήνεις μέσα. Είναι και οι φορές που δεν χρειάζεται να πιεις, δεν διψάς και απλά το αφήνεις ως έχει, δεν είναι απαραίτητο πάντα να διαλέγεις πλευρά. 

Εσύ θέτεις τις προτεραιότητες στην ζωή σου κανένας άλλος! Ζήσε με την δική σου προσωπικότητα και με σεβασμό στους γύρω σου. Δάκρυσε τα δικά σου δάκρυα, γέλασε με τα δικά σου αστεία, ζωγράφισε τις δικές σου εμπειρίες. 

Δεν είναι απαραίτητο να αντιγράψεις των άλλων για να είσαι ασφαλής! Εσύ δημιουργείς το περιβάλλον που σε γεμίζει ασφάλεια, εσύ μόνο μπορείς να καλύψεις τα τυχόν κενά σου! 

Μη γίνεσαι ο καθρέπτης των γύρω σου ούτε και να περιμένεις να γίνουν οι άλλοι ο δικός σου. Μην κάνεις συγκρίσεις, «γιατί να συμβεί σε εμένα αυτό και γιατί όχι στον διπλανό μου, «γιατί εγώ μόνο παθήματα και όχι ο άλλος;»

Πώς δέχεσαι ότι είσαι μοναδικός όταν βάζεις αυτά τα γιατί στην ζωή σου; Γεννήθηκες και υπάρχεις σε αυτή τη γη, φαίνεται να ζεις την δική σου ζωή… αναρωτήσου, είναι όντως η δική σου; 




Ρίνας Σερέτη

Πέμπτη, 26 Νοεμβρίου 2015

Η θεραπεία της ψυχής μέσα από τα όνειρα....!!!!!!!!!

Τα όνειρα ανέκαθεν κατείχαν κεντρικό ρόλο στη ζωή των ανθρώπων. Στην αρχαιότητα αντιμετωπίζονταν ως πρωταρχική δραστηριότητα της ψυχής και το περιεχόμενό τους θεωρείτο μια πραγματικότητα που ζούσε η ψυχή σε μια άλλη διάσταση.

Μια από τις πιο σημαντικές εφαρμογές των ονείρων, ήταν η χρήση τους ως θεραπεία τελετουργικής μορφής. Άνθρωποι που υπέφεραν από σωματικές, ψυχολογικές ή πνευματικές ασθένειες, μπορούσαν να επισκέπτονται θεραπευτικά κέντρα. 

Εκεί ιερείς-θεραπευτές ακολουθούσαν ένα συνδυασμό εφαρμοσμένης ιατρικής και πνευματικής καθοδήγησης, που βοηθούσε στην προετοιμασία του ασθενούς να δεχτεί την επίσκεψη του Ασκληπιού, του θεού της θεραπευτικής, κατά την εγκοίμησή του.

Η σύγχρονη ιατρική και ψυχοθεραπεία αποτελούν άμεση προέκταση της αρχαίας αυτής πρακτικής. Τα όνειρα θεωρούνται μορφές πραγματικών ψυχικών εμπειριών, που διαδραματίζονται στον εσωτερικό κόσμο και που αποκαλύπτουν τις πραγματικές διαστάσεις του αρχέτυπου κόσμου που υπάρχει αιώνια και πέρα από εμάς. 

Εφόσον τα όνειρα γεννιούνται στα αρχέγονα βάθη της ψυχής, εκεί όπου όλα είναι μυθικά, μπορούν να αποκαλύψουν, να ανακατατάξουν, να επηρεάσουν ή να μεταλλάξουν τις ίδιες τις διεργασίες της φαντασίας που συντελούνται εκεί.

Μπορούν, μέσα από αυτό το εσωτερικό ταξίδι της ψυχής, να διαμορφώσουν την κατάσταση του νου μας. Προσφέρουν θεραπεία μέσω της αφύπνισης και της αναδιοργάνωσης των ψυχικών ενεργειών και δομών. Για να γίνει αυτό, θα πρέπει να βιώσουμε άμεσα εμπειρίες που θα αλλάξουν τις εικόνες στο υποσυνείδητό μας και σαν συνέπεια τη ροή ενέργειας στο σώμα και στην ψυχή.

Πρακτικά έχουμε περισσότερο όφελος αν το πρωί ρωτήσουμε τον εαυτό μας : Τι έκανα στα όνειρά μου χθες βράδυ;, παρά :Πώς να ερμηνεύσω το όνειρο αυτό;. Η ανάλυση θα πρέπει να υποστηρίζει και να καθοδηγεί την εμπειρία του ονείρου, όχι να την υποκαθιστά. 

Χρησιμοποιώντας τους θησαυρούς που έχουμε συγκεντρώσει από την παράδοση του Ασκληπιού, μπορούμε να αναζητήσουμε την προσωπική μας θεραπεία.

Για να προκαλέσουμε μια ασκληπίεια θεραπεία για τον εαυτό μας, μπορούμε να ακολουθήσουμε τέσσερα βασικά στάδια θεραπείας, όπως προτείνει ένας πρωτοποριακός ψυχίατρος, ο Μάικλ Μέρφι, με τρόπους αποδεκτούς και ταιριαστούς σ’ εμάς.

Αυτά τα στάδια είναι : 
Α) Αναζήτηση. Το πρώτο βήμα γι’ αυτήν, είναι η αποδοχή ότι χρειαζόμαστε θεραπεία, ο εντοπισμός νοσογόνων παραγόντων και η αναγνώριση ότι η ασθένεια είναι αποτέλεσμα της έλλειψης ισορροπίας στην ψυχή.

Δε θα πρέπει να πιστεύουμε ότι η θεραπεία μέσω ονείρων είναι υποκατάστατο της συμβατικής ιατρικής. 

Αντίθετα, λειτουργεί πολύ καλύτερα ως συμπλήρωμα και υποστήριξή της, ως μέθοδος που στοχεύει κυρίως στα ψυχοσωματικά αίτια και στις κρυφές αιτίες των ασθενειών. Αναζήτηση σημαίνει να αφήσουμε το γνώριμο περιβάλλον πίσω μας και να ταξιδέψουμε σε άγνωστες περιοχές. 

Τέτοιες μπορεί να είναι ένα παραδοσιακό Ασκληπιείο, αλλά και μια εξόρμηση στη θάλασσα, στο βουνό, στην ερημιά ή ακόμα και σε μια γωνιά του σπιτιού μας, οπουδήποτε μπορεί κανείς να αποτραβηχτεί από τις καθημερινές πιέσεις της ζωής. 

Αυτό το «ταξίδι» θα είναι μια θεραπευτική αναζήτηση. Σπάζοντας την καθημερινή ρουτίνα και βρίσκοντας χρόνο για να ηρεμήσουμε και να αφουγκραστούμε, αναζητάμε θεϊκή υποστήριξη και απαντήσεις..

Β) Σύντροφοι προσκυνητές. Το να προχωρήσουμε στην αναζήτηση μαζί με άλλους, μας βοηθά στην προσωπική διαδικασία της ίασης και μας συνδέει με μια κοινότητα ανθρώπων που συμμερίζονται τις σκέψεις και τις ανησυχίες μας, μας βγάζει από την αίσθηση της απομόνωσης ή και της απελπισίας ακόμα.

Μπορούμε να εμπιστευτούμε την ανάγκη μας για θεραπεία σε φίλους ή συγγενείς, να βρούμε ομάδες υποστήριξης από άτομα με παρόμοιες ανάγκες, να απευθυνθούμε σε ψυχοθεραπευτή ή ακόμα και να διαβάσουμε έργα για αναζητήσεις και προσκυνήματα.

Όταν δούμε τον εαυτό μας να έχει ξεκινήσει ένα ταξίδι αναζήτησης, θεραπείας και πνευματικής αναγέννησης, τότε παύουμε να είμαστε συμβιβασμένοι με την πραγματικότητα και περνάμε στη συνεχή αναζήτηση μεταμόρφωσης.

Γ) Προετοιμασία. Η ενασχόληση με συγκεκριμένες ενέργειες, όπως η κάθαρση, η παρακολούθηση μουσικών και θεατρικών παραστάσεων, οι κατάλληλες σωματικές ασκήσεις, η αποτοξινωτική διατροφή και η αναζήτηση καθοδήγησης, μας βοηθά να αφήσουμε τον καθημερινό κόσμο πίσω μας, αυτά που μας ενοχλούν, μας καταπιέζουν ή μας αρρωσταίνουν.

Η προετοιμασία είναι σχεδιασμένη για να μας βοηθήσει να μπούμε σε μια διαφοροποιημένη και υγιέστερη πραγματικότητα. 

Όσο πιο γεμάτος και συνειδητός είναι ο χρόνος προετοιμασίας, τόσο περισσότερο συντονίζονται το σώμα και η ψυχή, ώστε να προσεγγίσουν την ισορροπία που είναι απαραίτητη για τη θεραπεία.

Όταν νιώσουμε ότι έχει έρθει η ώρα να αναζητήσουμε το όνειρο, ας μπούμε σε κάποιο είδος αβάτου. Ο Τζόζεφ Κάμπελ συνιστά την καθημερινή ολιγόωρη απομάκρυνση από τον κόσμο για να τραφεί η ψυχή με τέχνη, μουσική, διάβασμα, γράψιμο, σιωπή, διαλογισμό ή οτιδήποτε μπορεί να την ευφράνει.

Κατά άλλους το ίδιο χρήσιμη είναι και η εβδομαδιαία αργία. Αυτή η διαδικασία μπορεί να λειτουργήσει ως «θάλαμος εγκοίμησης», όπως επίσης η επίσκεψη σε ένα μουσείο τέχνης, το να περπατάμε ή να ξαπλώνουμε στην ύπαιθρο. Όταν συνειδητοποιήσουμε ότι το άβατο βρίσκεται μέσα μας και μάθουμε πώς να εισερχόμαστε σ’ αυτόν τον ιερό εσωτερικό χώρο, τότε όλος ο πλανήτης γίνεται «Ασκληπιείο», θεραπευτήριο για μας.

Δ) Το όνειρο. Η είσοδος σε κάποιο είδος αβάτου, η εγκοίμηση σ’ αυτό, ο διαλογισμός ή άλλη παρόμοια τεχνική, οδηγούν σε όνειρα ή οραματισμούς που θα μας θεραπεύσουν ή θα μας δείξουν πώς να θεραπευτούμε. Τα θεραπευτικά όνειρα μπορούν να παρουσιαστούν με διάφορους τρόπους. 

Μπορεί να βιώσουμε ένα «μεγάλο όνειρο» γεμάτο σύμβολα, που η σημασία τους να είναι ξεκάθαρη και ικανή να μας αλλάξει τη ζωή. Υπάρχει πάντα η πιθανότητα να μην αναγνωρίσουμε ή να μην κατανοήσουμε το μήνυμα του ονείρου. 

Είναι σημαντικό να καταγράφουμε όσες περισσότερες εικόνες μπορούμε από τα όνειρά μας, να τις επεξεργαζόμαστε, να αναλογιζόμαστε τί σημαίνουν, να τις συγκρίνουμε μεταξύ τους, βρίσκοντας τα κοινά τους στοιχεία. Είναι κεφάλαια της «θεραπευτικής μας Οδύσσειας».

Ας αντιμετωπίζουμε τα όνειρά μας ως πύλες μεταξύ της καθημερινής πραγματικότητας και ενός άλλου κόσμου, στον οποίο η ψυχή ταξιδεύει ή «ζει πραγματικά» όσο εμείς κοιμόμαστε.

Ας δεχτούμε τη σοφία και την καθοδήγηση που προσφέρουν. Η κάθαρση και τα θεραπευτικά όνειρα είναι δυο από τις απαραίτητες εμπειρίες που χρειαζόμαστε όλοι εμείς οι σύγχρονοι άνθρωποι, για να μπορέσουμε να επουλώσουμε τις ηθικές και πνευματικές πληγές που ταλανίζουν την ύπαρξή μας και το σύγχρονο πολιτισμό.




logiosermis.net

Πάψε να ζείς φυλακισμένη στη γνώμη των άλλων.....!!!!!!!!

Χιλιοειδωμένο μοτίβο, άμεσα αναγνωρίσιμο από χιλιόμετρα και διαρκώς επαναλαμβανόμενο σε ολοένα και μεγαλύτερη μερίδα του πληθυσμού, ιδιαίτερα του γυναικείου : η παράδοση στο τριπάκι του καλού και υπάκουου κοριτσιού, το οποίο δεν φέρνει πολλές αντιρρήσεις στους γύρω του και που, κυρίως, δεν μοιάζει να έχει μία ολοκληρωμένη και στερεή άποψη αναφορικά με το τι είναι αυτό που θέλει και προτίθεται να κάνει σε όλες τις πτυχές της καθημερινής της ζωής.

Η εν λόγω εξουσία μοιάζει να έχει εξαχθεί στον ευρύτερο περίγυρο της, ακόμη και το θεωρούμενο μη στενό, στις θελήσεις του οποίου υπακούει τυφλά, χωρίς αντίρρηση ή αντίδραση. Όταν το βλέπω από άβγαλτα κοριτσάκια, ίσως και να μπορώ να το δικαιολογήσω. Αλλά όχι κι εσύ, ρε φίλη, είναι δυνατόν;

Δύο εξηγήσεις μπορώ να δώσω : είτε ότι βαριέσαι να σκεφτείς και να δράσεις, αρκούμενη στη μικρότερη δυνατή ζημιά που μπορείς να σου προκαλέσεις ακολουθώντας κατευθύνσεις ακόμη και καταφανώς λανθασμένες, αναφορικά με τις απόλυτα προσωπικές σου ανάγκες και επιδιώξεις. 

Είτε ότι, απλούστατα, για να αποκομίσεις άλλα οφέλη, είσαι πρόθυμη να εκχωρήσεις την ατομική σου βούληση, σε αυτόν που κάνει την καλύτερη προσφορά ή σου δίνει τα υψηλότερα εχέγγυα προσωπικής σου ικανοποίησης. Θλιβερές αμφότερες έτσι; Και σου εξηγώ γιατί:

Κανείς δεν ξέρει τις ανάγκες σου καλύτερα από σένα. Για να στο εξηγήσω καλύτερα : οι συμπεριφορές είναι μοτίβα, που απαντούν κάτω από συγκεκριμένες χωροχρονικές συνθήκες και υπό αυστηρά ορισμένες προϋποθέσεις. 

Συνεπώς, μία συμπεριφορά που μπορεί να είναι φυσιολογική ή υγιής σε ένα συγκεκριμένο επίπεδο και από ένα άλφα πρόσωπο, μπορεί να είναι εξίσου απρόσφορη και καταστροφική, όταν αφορά ένα διαφορετικό μοτίβο και ένα β πρόσωπο.

Έτσι και με τις ανάγκες σου, οι οποίες ενεργοποιούν τους δείκτες συμπεριφοράς σου : είναι εκεί αποκλειστικά και μόνο για σένα, συνεπώς μόνο εσύ καλείσαι να ανταποκριθείς σε αυτές. Κανένα άλλο πρόσωπο. Ότι και να γίνει.

Συνεννοούμαστε;
Το καλό και το κακό είναι απόλυτα σχετικές έννοιες. Και πάλι παραλλάσουσες, ανάλογα με το πρόσωπο και τη δεδομένη χρονική στιγμή. Κάτι που είναι αγαθό και χρήσιμο για κάποιον, μπορεί να αποδειχθεί ανώφελο και βλαβερό για κάποιον άλλο. Από εκεί και πέρα, το να κατηγοριοποιείς τα δεδομένα σε τόσο στέρεα και δύσκολα διαρρηγνυόμενα καλούπια, απλά αφαιρεί μέρος της αξιοπιστίας των εκατέρωθεν επιχειρημάτων. 

Πρώτα και κύρια, διότι δεν είναι δυνατόν να είναι τόσο απόλυτες. Εσύ πώς μπορείς να αποδεχτείς μία τόσο αυθαίρετη κατηγοριοποίηση, ειδικά εις ότι έχει να κάνει με σένα την ίδια και μάλιστα από τον οποιονδήποτε τρίτο; Ιδίως όταν καλείται να επηρεάσει καθοριστικά τη ζωή σου…

Τα αποτελέσματα πάντα θα βαρύνουν εσένα. Καθώς και οι συνέπειες των όποιων επιλογών σου, ακόμη κι αν τα κάνει κάποιος άλλος αντί εσού. Συνεπώς, εφόσον θα κληθείς να πληρώσεις και το τίμημα, δεν βρίσκεις δίκαιο να χρεωθείς εξ ολοκλήρου την ευθύνη των αποφάσεων σου; 

Ε, γιατί και κερατάς και δαρμένος πάει πολύ, αναμφίβολα. Και δεν σου συνιστώ ούτε να γευτείς το feeling, ούτε να κάθεσαι να αναρωτιέσαι τι θα μπορούσες να είχες κάνει διαφορετικά για να αποτρέψεις το ανεπιθύμητο αποτέλεσμα, γεγονός που μπορεί να γίνει σαράκι και να σε τρώει διαρκώς…

Οι γνώμες των ανθρώπων είναι διαρκώς μεταβαλλόμενες. Που σημαίνει ότι, οποιαδήποτε εντολή ή κατευθυντήρια οδηγία σου δοθεί, θα μπορούσε να είναι και τελείως διαφορετική σε πρότερο ή μελλοντικό χρόνο. 

Μπορείς να ζήσεις, στα αλήθεια, με τέτοια και τόση αυθαιρεσία στη ζωή σου; Και κυρίως, με έλεγχο της, βάσει των επιθυμιών και γνωμών άλλων, οι οποίες μπορεί να είναι καταφανώς λανθασμένες ή και εχθρικές απέναντι σου; Απορώ πραγματικά…

Η σκληρή αλήθεια είναι πάντα εκεί. Και συνίσταται στο ότι δεν μπορείς ποτέ να τους έχεις όλους ικανοποιημένους ή ανάποδα, ότι δεν μπορείς να ευχαριστήσεις τον καθένα. 

Και δεν είναι και υγιές, καθ' ότι δεν είσαι πατάτες τηγανητές για να αρέσεις σε όλους, αλλά ένας άνθρωπος με τα κολλήματα, τα ελαττώματα του και τις δύσκολες ή ατυχείς στιγμές του. Τα οποία όμως δικαιούται να τα ζήσει στο έπακρο μόνος του, όπως αυτός θελήσει, Και χωρίς δεκανίκια από οπουδήποτε γύρω του…

Η ζωή είναι μόνο δική σου. Και κανενός άλλου. Από εκεί ξεκινάνε όλα, και πάντα σε αυτό το σημείο θα καταλήγεις, όταν σκεφτείς καθαρά τις επιλογές που διανοίγονται μπροστά σου. Είναι εκεί για σένα, είναι μόνο μία, δεν έχεις δεύτερη ευκαιρία σε αυτή και ναι, δυστυχώς περνάει πολύ γρήγορα. Συνεπώς, αν είναι να τη ζήσεις, ζήσε την καλά, και κυρίως, όπως θέλεις εσύ.

Οι γνώμες των άλλων είναι χρήσιμες όταν κολλήσεις ή για να ξεκαθαρίσεις κάποια πράγματ στο μυαλό σου, ποτέ όμως όταν έχει να κάνει με το πώς θα ζήσεις. Εκεί έχεις εσύ κα το καρότο και το μαστίγιο, και κανείς δεν δικαιούται να παρεμβαίνει και να παίζει με κάτι τόσο ευαίσθητο. Κάνε το παιχνίδι σου, και ανάλαβε το τιμόνι σου υπεύθυνα, με σοβαρότητα, σθένος και σιγουριά.

Θα διασφαλίσεις το σεβασμό των γύρω σου και τη δικής ου αξιοπρέπεια, όποια κι αν είναι η κατεύθυνση που θα δώσεις στο όχημα. Και ακόμη κι αν το στουκάρεις στον επόμενο τοίχο, ναι, το έκανες όλο εσύ. Και ακόμη κα για τις ζημιές και τα τραύματα σου, ναι, θα είσαι υπερήφανη. Απλά γιατί είναι όλα δικά σου. Και αυτό είναι το μεγαλύτερο κέρδος…




marymary.gr

Περιοχή στον εγκέφαλο νιώθει όταν πρόκειται να συμβεί κακό....!!!!!!!!

Μια μικρή και εξελικτικά αρχαία περιοχή στον εγκέφαλο, όχι μεγαλύτερη από μισό μπιζέλι, η οποία «πυροδοτεί» το ενστικτώδες αίσθημα σε έναν άνθρωπο ότι κάτι κακό πρόκειται να του συμβεί, εντοπίστηκε από Βρετανούς επιστήμονες.

Η περιοχή, την οποία οι νευροεπιστήμονες αποκαλούν ηνία, πιστεύεται ότι παίζει ρόλο - κλειδί στον τρόπο που οι άνθρωποι προβλέπουν τις άσχημες εμπειρίες και μαθαίνουν από αυτές για να μην τους ξανασυμβούν. 

Όμως, έπειτα από ένα σημείο, αυτή η θετική όψη του νομίσματος μπορεί να μετατραπεί σε αρνητική. Όσο πιο πιθανό θεωρεί κάποιος ότι θα συμβεί κάτι που φοβάται, άσχετα από το αν όντως συμβεί, τόσο περισσότερο η ηνία ενεργοποιείται.

Οι επιστήμονες υποπτεύονται ότι, όταν η εν λόγω εγκεφαλική περιοχή υπεραντιδρά, τότε ο άνθρωπος τείνει να κατακλύζεται από έλλειψη κινήτρων και απαισιοδοξία, εστιάζοντας κατά προτίμηση στα αρνητικά πράγματα παρά στα θετικά, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε κατάθλιψη.

Αν αυτό όντως συμβαίνει, τότε ενδέχεται να βρεθεί μια νέα θεραπευτική οδός για την κατάθλιψη.

Προηγούμενα πειράματα με ζώα είχαν δείξει ότι η ηνία ενεργοποιείται, όταν συμβαίνει κάτι δυσάρεστο, ενώ έχει επίσης διαπιστωθεί ότι καταστέλλει τη δράση της ντοπαμίνης, μιας ουσίας που παίζει ζωτικό ρόλο για την ομαλή λειτουργία του εγκεφάλου και του ψυχισμού.

Όμως έως σήμερα είχε αποδειχτεί δύσκολη η μελέτη στους ανθρώπους αυτής της περιοχής, που έχει διάμετρο μικρότερη των τριών χιλιοστών.

Οι ερευνητές του Ινστιτούτου Γνωσιακής Νευροεπιστήμης του University College του Λονδίνου, με επικεφαλής τον δρα Τζόναθαν Ρόιζερ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (PNAS), κατάφεραν για πρώτη φορά να «φωτίσουν» τη λειτουργία της συγκεκριμένης νευρωνικής δομής σε 23 εθελοντές, που υποβλήθηκαν σε λειτουργική μαγνητική εγκεφαλική απεικόνιση (fMRI).

Οι εθελοντές παρακολούθησαν μια σειρά από εικόνες και, ύστερα από λίγα δευτερόλεπτα, μερικές εικόνες συνοδεύονταν από τιμωρία (ήπιο ηλεκτροσόκ), άλλες από ανταμοιβή (χρήματα) και οι υπόλοιπες από τίποτε από τα δύο.

Αφού οι συμμετέχοντες στο πείραμα είχαν πια μάθει να συσχετίζουν μια εικόνα με ένα μελλοντικό αρνητικό, θετικό ή ουδέτερο ερέθισμα, διαπιστώθηκε ότι κάθε φορά που έβλεπαν την εικόνα που είχε συνδεθεί με το επερχόμενο ηλεκτροσόκ, «άναβε» η περιοχή της ηνίας στον εγκέφαλό τους.

Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι η εν λόγω περιοχή εξελίχτηκε για να βοηθά τα ζώα και τους ανθρώπους να μαθαίνουν από τις άσχημες εμπειρίες τους, έτσι ώστε να τις αποφεύγουν έγκαιρα στο μέλλον.

Όμως αυτή η αντίδραση, αν είναι υπερβολική, μπορεί να γυρίσει «μπούμερανγκ» και να δημιουργεί υπερβολική ανησυχία, απαισιοδοξία και τελικά κατάθλιψη.

Στο μέλλον, η κατάλληλη «χειραγώγηση» της εν λόγω περιοχής, φαρμακευτικά ή με άλλο τρόπο, μπορεί να μειώσει τα συμπτώματα της κατάθλιψης.





Τα παράλληλα σύμπαντα και η μετά θάνατον ζωή....!!!!!!

Η καινούργια προσέγγιση στο μεγαλύτερο φόβο του ανθρώπου λέγεται Βιοκεντρισμός, και προέρχεται τόσο από το χώρο της κβαντοφυσικής και της θεωρίας των παράλληλων συμπάντων, όσο και από τον ίδιο…τον Αϊνστάιν.

Σύμφωνα με ένα από τα θεμελιώδη αξιώματα της επιστήμης, καμίας μορφής ενέργεια δεν χάνεται. Δεν δημιουργείται και δεν καταστρέφεται απλά υπάρχει. Ξεκινώντας από αυτό, και με δεδομένο ότι ο εγκέφαλος, είναι μια τεράστια γεννήτρια ενέργειας, οι επιστήμονες καλούνται να απαντήσουν στο τι γίνεται αυτή η ποσότητα ενέργειας, όταν ο εγκέφαλος σταματήσει λόγω θανάτου να λειτουργεί . Είναι πιθανόν να μεταβιβάζεται σε ένα παράλληλο σύμπαν;

Για τους μελετητές, η θεωρία των παράλληλων συμπάντων, είναι μια πραγματικότητα πολύ πιο αντικειμενική από αυτό που θεωρούμε πραγματικότητα δεδομένου ότι έννοιες όπως ο χώρος και ο χρόνος, θεμελιώδεις όσον αφορά την προσέγγιση μας απέναντι στην πραγματικότητα, δν υφίστανται όπως τις αντιλαμβανόμαστε.

Οτιδήποτε ο εγκέφαλος επεξεργάζεται και χρησιμοποιεί σαν πληροφορία, είναι απλά ένα εργαλείο κατανόησης ενός συγκεκριμένου χωροχρόνου μιας συγκεκριμένης πραγματικότητας. 

Κάτι που αποδεικνύεται από την ανικανότητα του εγκεφάλου, να κατανοήσει την ύπαρξη του συμπαντικού απείρου, εφ» όσον ο προγραμματισμός του, του καθιστά κατανοητά μόνο τα πεπερασμένα σύνολα.

Σε ένα σύμπαν χωρίς χώρο και χρόνο (με τις έννοιες που εμείς τους δίνουμε) όπως στην ουσία έχει αποδειχτεί ότι είναι το σύμπαν, η έννοια του θανάτου, του τέλους, πολύ απλά δεν υφίσταται λένε οι ειδικοί. 

Υφίσταται η εμπειρία του θανάτου, όπως τον βιώνουμε με το συγκεκριμένης λειτουργίας εγκέφαλο μας, αλλά κατά πόσο αυτή η εμπειρία, ανταποκρίνεται σε μια αντικειμενική πραγματικότητα, για την οποία δεν έχουμε εργαλεία κατανόησης;

Ο ίδιος ο Αϊνστάιν είχε παραδεχτεί με αφορμή το θάνατό ενός φίλου του, του Μπέσο :

Ο Μπέσο έφυγε από αυτόν τον παράξενο κόσμο, λίγο πριν από μένα. Αλλά αυτό δε σημαίνει τίποτα. Άνθρωποι σαν κι εμάς, γνωρίζουμε ότι ο διαχωρισμός ανάμεσα στο παρελθόν, το παρόν και το μέλλον, είναι απλά και μόνο μια πεισματάρικη ψευδαίσθηση.

Σύμφωνα με τη μελέτη των επιστημόνων, η αθανασία δεν είναι μια διαρκής ύπαρξη σε έναν κόσμο δίχως τέλος γιατί πολύ απλά σαν έννοια, κατοικεί έξω από την έννοια του χρόνου όπως τον ξέρουμε. 

Σε έναν κόσμο έξω από την αντιληπτική μας ικανότητα, κι από ότι θεωρούμε πραγματικό και μη. Όσο δεδομένη είναι η περιορισμένη μας ικανότητα στον προσδιορισμό της πραγματικότητας άλλο τόσο είναι και η ικανότητά μας στον προσδιορισμό της μη πραγματικότητας.

Αυτής που δεν περιορίζεται από το χώρο, το χρόνο και τους νόμους ενός χιλιοστού του σύμπαντος, αλλά επεκτείνεται σε ολόκληρη την δημιουργία και τις παράλληλες, άπειρες όπως και ο χωροχρόνος, μορφές της.




arouraios.gr

Ο Οικουμενικός Θεραπευτικός κώδικας μόνο σε 6 λεπτά....!!!!!!!!!

Θεραπευτικός κώδικας των Dr. Alex Loyd και Dr. Ben Johnson.....Εκδόσεις ΔΙΟΠΤΡΑ

1. Εντόπισε το θέμα που σε απασχολεί.

2. Αξιολόγησε τα συναισθήματα σου σχετικά με το θέμα από 0 – 10.

3. Θυμήσου ανάλογες μνήμες, που ένιωσες όμοια συναισθήματα.

4. Επέλεξε το πιο παλιό ή το πιο έντονο συναίσθημα και αξιολόγησε το από 0 – 10.

5. Πες την προσευχή της ευγνωμοσύνης για θεραπεία ή την επικοινωνία με το υποσυνείδητο.

Προσευχή Ευγνωμοσύνης
“Θεέ μου, σε ευχαριστώ που ανοίγεις και θεραπεύεις με το φως, την αγάπη και την παντοδύναμη θεραπευτική σου ενέργεια, όλες τις γνωστές και άγνωστες αρνητικές εικόνες, λανθασμένες πεποιθήσεις, καταστρεπτικές κυτταρικές μνήμες, ενεργειακά εμπόδια και κάθε τι άλλο σε σχέση με το _____________ (το πρόβλημα ή το θέμα που θέλουμε να θεραπεύουμε).”

Ή / και Επικοινωνία με το υποσυνείδητο
“Αγαπημένα μου, υποσυνείδητο, εσωτερικό παιδί, κύτταρα του σώματος μου, σας αγαπώ και σας βεβαιώνω ότι είναι εντελώς ασφαλές να αφήσουμε όλες τις γνωστές και άγνωστες τραυματικές και λανθασμένες μνήμες, εικόνες και πεποιθήσεις και να βιώσουμε την _______ (αξία, αθωότητα, ιερότητα, ασφάλεια, ελευθερία, υγεία, ειρήνη, αφθονία, δύναμη, πληρότητα, χαρά, καλοσύνη, ομορφιά, διαύγεια, ταπεινοφροσύνη, εμπιστοσύνη, υπομονή, συγχώρεση… βάλτε αυτό που σας ταιριάζει πιο πολύ) μέσα μας, ειδικά σε σχέση με ______________________ (το πρόβλημα ή θέμα που θέλουμε να θεραπεύσουμε).”

6. Μετά κάνουμε τη διαδικασία περνώντας τρεις φορές από τα 4 σημεία από 30 έως 40 δευτερόλεπτα σε κάθε σημείο, καθώς συγκεντρωνόμαστε στο φως και στην αγάπη που θεραπεύουν τα πάντα μέσα μας ή στην αλήθεια που επιλέγουμε ή στην επικοινωνία με το υποσυνείδητο.
Α. Γέφυρα της μύτης (λίγο πιο πάνω). Β. Λαιμός «Adams apple». Γ. Σαγόνι. Δ. Οι κρόταφοι.

Ενδεικτικές πιθανές αλήθειες, αρετές και βιώματα στη διάρκεια της άσκησης που μπορεί να εστιαστούμε:

Είμαι φως,

Είμαι αγάπη

Αξίζω… Απόλυτη υγεία, ευτυχία, αγάπη όπως είμαι.

Με αγαπάει ο Θεός όπως είμαι.

Είμαι αγνός/η και ιερός/η όπως με δημιούργησε ο Θεός.

Αγαπώ όλους όπως είναι.

Είμαι… Δυνατός/η, ικανός/η, καλός/η, φωτεινός/η.

Θεραπευτική ενέργεια απλώνεται παντού μέσα μου.

Είμαι… Θεια συνειδητότητα… (ενέργεια).

Ή κάνουμε μια επικοινωνία, όπως γενικά περιγράφεται παραπάνω, με το υποσυνείδητο, το εσωτερικό παιδί ή και τα κύτταρα μας.

7. Μείνε όσο θέλεις με τα χέρια στην καρδιά ή απλώς χαλαρά και απόλαυσε την θεραπευτική ενέργεια που ανοίγει και θεραπεύει όλες τις κυτταρικές μνήμες που εμπόδιζαν μέχρι τώρα την υγεία, ευτυχία, ηρεμία και αρμονία μέσα σου.

8. Στο τέλος, αξιολόγησε πάλι την ένταση του θέματος και της παλιάς μνήμης από 0 – 10.

9. Κάνε αυτό τρεις φορές την ήμερα μέχρι να λυθεί. 



ΘΕΙΑ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΤΗΤΑ – ΥΓΕΙΑ – ΑΡΜΟΝΙΑ – ΕΥΤΥΧΙΑ – ΕΥΗΜΕΡΙΑ- ΑΓΑΠΗ

ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΣΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ
( Ιδιαίτερα από -9 μήνες έως 8 χρόνων + αιτιατό σώμα + κληρονομικά + όνειρα + φαντασία )

ΛΑΝΘΑΣΜΕΝΕΣ ΥΠΟΣΥΝΕΙΔΗΤΕΣ ΠΕΠΟΙΘΗΣΕΙΣ / ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ (ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ)
(είναι 1,000,000 φορές πιο δυνατές από τις συνειδητές)

ΑΠΟΘΗΚΕΥΟΝΤΑΙ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΕΣ ΑΡΝΗΤΙΚΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΣΤΑ ΚΥΤΤΑΡΑ

ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝΤΑΙ ΑΜΥΝΤΙΚΟΙ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΙ ΣΤΑ ΚΥΤΤΑΡΑ
(για την «προστασία» μας – αλλά εις βάρος μας)

Ι

ΓΙΝΕΤΑΙ Η ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ ΤΩΝ ΜΗΧΑΝΙΣΜΩΝ ΑΜΥΝΑΣ =/= ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ ΚΑΙ ΔΙΑΤΗΡΗΣΗΣ

ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙΤΑΙ ΜΙΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΣΗ / ΠΡΟΒΛΗΜΑ / ΔΥΣΑΡΜΟΝΙΑ

ΣΤΡΕΣ

ΑΝΙΣΟΡΡΟΠΙΑ ΜΕΤΑΞΥ ΣΥΜΠΑΘΗΤΙΚΟΥ &

ΠΑΡΑΣΥΜΠΑΘΗΤΙΚΟΥ ΝΕΥΡΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ

ΔΥΣΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ Η ΥΠΟΦΥΣΗ – ΥΠΟΘΑΛΑΜΟΣ –ΕΠΙΝΕΦΡΙΔΙΑ – ΘΗΡΩΙΔΗΣ 

ΔΥΣΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ ΟΛΑ ΤΑ ΑΛΛΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ -ΕΙΔΙΚΑ ΤΟ ΑΝΟΣΟΠΟΙΗΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

ΣΩΜΑΤΙΚΑ, ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΑ & ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ

Γενική Έκφραση Ευγνωμοσύνης
Θεέ μου, Σ’ ευχαριστώ πάρα πολύ που ανοίγεις και θεραπεύεις με την αγάπη, το φως και την απεριόριστη θεϊκή θεραπευτική δύναμή Σου όλες τις γνωστές και άγνωστες αρνητικές εικόνες, πεποιθήσεις, κυτταρικές μνήμες και ενεργειακές συνήθειες, μαζί με όλες τις σωματικές και συναισθηματικές συνέπειές τους σχετικά με την πραγμάτωση του ανώτερου πιθανού εαυτού μου κάθε στιγμή.

Ή / και Επικοινωνία με το υποσυνείδητο
Αγαπημένα υποσυνείδητο, εσωτερικό παιδί και κύτταρα μου, σας αγαπώ και σας βεβαιώνω ότι είναι εντελώς ασφαλές να αφήσουμε όλες τις γνωστές και άγνωστες τραυματικές και λανθασμένες μνήμες, εικόνες και πεποιθήσεις και να βιώσουμε την _ (αξία, αθωότητα, ιερότητα, ασφάλεια, ελευθέρια, υγειά, ειρήνη, αφθονία, δύναμη, πληρότητα, χαρά, καλοσύνη, ομορφιά, διαύγεια, ταπεινοφροσύνη, εμπιστοσύνη, υπομονή, συγχώρεση…) μέσα μας, ειδικά σε σχέση με (το πρόβλημα ή θέμα που θέλουμε να θεραπεύουμε).

Κατάλογος πιθανών εμπειριών, λέξεων, φράσεων, εικόνων στην διάρκεια των ασκήσεων 

Γενικές φράσεις για την Αυτοπαραδοχή, Ασφάλεια Ελευθερία, Αλήθεια (ειλικρίνεια), Συγχώρεση (Μη-συγχώρεση), ­­­­­Ορθή συμπεριφορά (Βλαβερές πράξεις), σωστή αντίληψη (Λανθασμένες πεποιθήσεις), Αγάπη, Χαρά, Ειρήνη, Υπομονή, Ευγένεια (να είμαι καλός), Καλοσύνη, Εμπιστοσύνη, Ταπεινοφροσύνη, αυτό-έλεγχος.

1. «_____________» Η αρετή, ιδιότητα που θέλεις να βιώσεις & φως, ενέργεια, άφημα κ.α.

2. Είμαι «_____________» Επιλέγω να έχω, βιώνω, είμαι, «_____________»

3. Είναι ασφαλές να είμαι (νιώθω) «_____________»

4. Με συμφέρει να νιώθω «_____________»

5. Μέσα μου είμαι «_____________»

6. Σε ευχαριστώ Θεέ μου για _____(την αγάπη φως, χάρη)

7. Σε ευχαριστώ Θεέ μου που γίνεται / έγινε __________

8. Είμαι καλός άνθρωπος. Είμαι όπως με δημιούργησε ο Θεός. Είμαι Ιερός (η).

9. Αξίζω και καλωσορίζω «_____________» (αυτό που θέλαμε)

10. Είμαι πνεύμα, αιώνιος, αθάνατος, άτρωτος. (δεν είμαι το σώμα)

11. Είμαι πάντα ασφαλείς.

12. Κάθε στιγμή είναι μια ελεύθερη επιλογή.

13. Δημιουργώ την πραγματικότητα μου. (παρελθόν, παρόν, μέλλον)

14. Ο Θεός με αγαπάει ακριβώς όπως είμαι.

15. Είμαστε όλοι ένα ον.




Eben Alexander : Ο γιατρός που «επισκέφθηκε» τον παράδεισο....!!!!!!

Σε ένα συγκλονιστικό άρθρο - εξομολόγηση, ο χειρουργός Eben Alexander περιγράφει πώς βίωσε την επιθανάτια εμπειρία. 

Όταν ήμουν μικρός, με υιοθέτησε μια οικογένεια. Μεγάλωσα χωρίς να έχω συγκρατήσει καμία ανάμνηση από τη βιολογική μου οικογένεια και χωρίς να γνωρίζω ότι είχα μια αδερφή, τη Betsy. Πολλά χρόνια αργότερα αναζήτησα την πραγματική μου οικογένεια, όμως η Betsy είχε ήδη πεθάνει. Αυτή είναι η ιστορία για το πώς ξανασμίξαμε – στον παράδεισο» γράφει ο Eben στη Daily Mail. 

Πριν ξεκινήσει την αφήγηση της μοναδικής ιστορίας του, ο Eben υπογραμμίζει πως είναι επιστήμονας, πως έχει αφιερώσει τη ζωή του στη μελέτη του ανθρώπινου εγκεφάλου. 

Ο θετός του πατέρας ήταν νευροχειρουργός και ο Eben αποφάσισε να ακολουθήσει τα βήματά του. Παράλληλα, ως ακαδημαϊκός δίδαξε στην Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ. Αν και δηλώνει κατ' όνομα Χριστιανός, ήταν ανέκαθεν επιφυλακτικός απέναντι στις επιθανάτιες εμπειρίες που του περιέγραφαν οι ασθενείς του. 

Οι γνώσεις του σχετικά με τον ανθρώπινο εγκέφαλο τον καθιστούσαν σχεδόν βέβαιο πως μια επιθανάτια εμπειρία ή μια «συνάντηση» με αγγελικές υπάρξεις δεν ήταν τίποτε παραπάνω από μια παραίσθηση που συνοδεύει ένα τραύμα στο κεφάλι. 

«Ανακάλυψα, κάτω από δραματικές συνθήκες, ότι τελικά έκανα λάθος», αναφέρει χαρακτηριστικά ο Eben στην εξομολόγησή του.

«Πριν από έξι χρόνια, ξύπνησα μια μέρα με φοβερό πονοκέφαλο. Λίγες ώρες μετά έπεσα σε κώμα. Ο νεόφλοιος του εγκεφάλου μου, το τμήμα που ελέγχει κάθε λογική διεργασία που χαρακτηρίζει τον άνθρωπο, είχε απενεργοποιηθεί εντελώς. 

Την περίοδο εκείνη δούλευα στο Γενικό Νοσοκομείο Lynchburg της Βιρτζίνια, όπου και μεταφέρθηκα εσπευσμένα. Οι γιατροί διαπίστωσαν ότι έπασχα από μηνιγγίτιδα – ένα σπάνιο στέλεχος του βακτηρίου E. coli είχε εισβάλει στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό και ''έτρωγε'' τον εγκέφαλό μου σαν οξύ. Οι πιθανότητες να ζήσω ήταν ελάχιστες. Βρισκόμουν σε κατάσταση φυτού και όλες οι ανώτερες εγκεφαλικές λειτουργίες μου ήταν ανέφικτες. 

Οι εξετάσεις δεν έδειχναν καμία συνειδητή δραστηριότητα, ο εγκέφαλός μου βρισκόταν εκτός λειτουργίας, όμως ο εσώτερος εαυτός μου υπήρχε ακόμη, καταρρίπτοντας κάθε γνωστό νόμο της Επιστήμης.» 

Για επτά ημέρες, ενώ βρισκόμουν σε κώμα, η συνείδησή μου 'ταξίδεψε' σε σφαίρες φανταστικές. Ήταν ένα ταξίδι πέρα από τα εγκόσμια, ένα ταξίδι που μέχρι εκείνη τη στιγμή θεωρούσα πέρα για πέρα αδύνατο. 

Σαφώς, δεν είμαι ο πρώτος άνθρωπος που ανακάλυψε ότι η συνείδηση ξεπερνά τη σωματική εμπειρία. Αυτό που ξεχωρίζει όμως στην περίπτωσή μου είναι ότι, σύμφωνα με τα υπάρχοντα επιστημονικά δεδομένα, είμαι ο μοναδικός άνθρωπος που έχει ταξιδέψει σε αυτόν τον παραδείσιο κόσμο ενώ ο φλοιός του εγκεφάλου δεν παρουσιάζει καμία δραστηριότητα και ενώ βρισκόμουν υπό συνεχή επίβλεψη.

Υπάρχουν καταγεγραμμένα στοιχεία για κάθε λεπτό που βρισκόμουν σε κώμα και κανένα από αυτά δε δείχνει πως ο εγκέφαλός μου λειτουργούσε. Με άλλα λόγια, σύμφωνα με τις Αρχές των Νευροεπιστημών, η εμπειρία μου δεν ήταν σε καμία περίπτωση σωματική. 

Όταν εμφανίστηκε ο ισχυρός πονοκέφαλος και έπεσα σε κώμα, σταδιακά άρχισα να αισθάνομαι πως μεταβαίνω σε μια πρωτόγονη κατάσταση, ένιωθα σαν να βουλιάζω σταδιακά στο χώμα. Γύρω μου όμως ένιωθα, άκουγα ή έβλεπα άλλες οντότητες. Ένιωθα τρομοκρατημένος αλλά ταυτόχρονα το αίσθημα ήταν ανακουφιστικό και οικείο 

Λίγο αργότερα, χωρίς να μπορώ να προσδιορίσω επακριβώς το χρόνο, ένα φως άρχισε να εμφανίζεται από ψηλά. Μέσα από το φως εμφανίστηκε μια μικρή πύλη, σαν μια τρύπα σε ένα κομμάτι ύφασμα, και ένιωσα να περνώ μέσα από εκεί, φτάνοντας σε μια κοιλάδα γεμάτη πράσινο και καταρράκτες. Υπήρχαν ροζ και λευκά σύννεφα και πίσω από αυτά ένας βαθύς μπλε ουρανός. 

Ο κόσμος αυτός δεν έμοιαζε μακρινός και ακαθόριστος. Ήταν ολοζώντανος. Γνωρίζω πολύ καλά πόσο αλλόκοτη μοιάζει αυτή η αφήγηση και κατανοώ όσους δεν μπορούν να την αποδεχτούν. Όπως και πολλά άλλα πράγματα σε αυτή τη ζωή, η εμπειρία μου ακούγεται υπερβολική μέχρι να τη ζήσει κανείς. 

Σε όλο αυτό το ταξίδι, είχα δίπλα μου έναν οδηγό. Ήταν μια πανέμορφη γυναίκα. Δεν την είχα δει ποτέ ξανά στη ζωή μου, δεν ήξερα ποια ήταν, όμως η παρουσία της ήταν αρκετή για να γιατρέψει την καρδιά μου, για να αισθανθώ και πάλι πλήρης. Το πρόσωπό την μου έμεινε αξέχαστο. Τα μάτια της είχαν ένα βαθύ μπλε χρώμα και τα μαλλιά της ήταν καστανόξανθα σαν το μέλι. 

Στο μεταξύ, βρισκόμουν σε κώμα ήδη για επτά ημέρες, χωρίς να υπάρχουν σημάδια βελτίωσης. Οι γιατροί προσπαθούσαν να αποφασίσουν αν πρέπει να με κρατήσουν σε μηχανική υποστήριξη. Ξαφνικά επανήλθα. Τα μάτια μου άνοιξαν και απλώς επέστρεψα. Δεν είχα καμία ανάμνηση από τη ζωή μου στη γη, γνώριζα όμως πολύ καλά από πού έχω επιστρέψει. 

Έπρεπε να μάθω τα πάντα από την αρχή: ποιος ήμουν και πού ήμουν. Μέσα στις επόμενες εβδομάδες, ξαναβρήκαν τον παλιό μου εαυτό. Μιλούσα και πάλι, ενώ η αγάπη και η υποστήριξη των δικών μου ανθρώπων με βοήθησαν να ξαναβρώ και τις αναμνήσεις μου. 

Οκτώ εβδομάδες αργότερα, επέστρεψαν πλήρως οι γνώσεις και οι εμπειρίες μου στο χώρο των Επιστημών. Η ανάρρωσή μου ήταν ένα θαύμα που δεν μπορεί να εξηγήσει η σύγχρονη Ιατρική. 

Όσα όμως είχα δει ενώ βρισκόμουν στο κώμα δεν ξεθώριασαν, ιδιαίτερα η εικόνα της γυναίκας. Τέσσερις μήνες μετά, έλαβα μια φωτογραφία. Ένας συγγενής μού είχε στείλει μια φωτογραφία της αδερφής μου. Ήταν ένα σοκ για μένα. Ήταν το πρόσωπο της γυναίκας που είχα δει. 





Αυτοί που φεύγουν από τη ζωή....!!!!!!!!!!

Ψυχές ανθρώπων μας αγαπημένων, όταν φεύγουν από τη ζωή γίνονται αρωγοί και φωτεινοί οδηγητές στο δικό μας μονοπάτι. 

Γιατί οι ψυχές δεν φεύγουν απλώς αλλάζουν διάσταση και έτσι από εκεί μπορούν να παρέμβουν με αγάπη στον δικό μας δρόμο. 

Η μνημοσύνη μας ως προς αυτές τις ψυχές τις κρατά στη ζωή μέσα από εμάς και πάντα μία ενεργειακή κορδέλα τους κρατά ενωμένους μαζί μας. Η ενεργειακή αυτή κορδέλα δεν κόβεται, αλλά αναπτύσσεται και εξελίσσεται. 

Η κορδέλα αυτή βοηθά και τις ψυχές ως προς την δική τους επαναφορά εδώ στον πλανήτη μας για να λάβουν νέο «σχέδιο». Όλοι μας έχουμε από έναν τουλάχιστον φύλακα Άγγελο για να μας προστατεύει και να μας κατευθύνει. Τώρα που οι δονήσεις ως προς την 4η και 5η διάσταση αλλάζουν, στο πλευρό μας δεν είναι μόνο ο φύλακας Άγγελός μας, αλλά και όλες οι ψυχές που έχουν φύγει από τη ζωή. 

Πώς τάσσονται στο πλευρό μας ? Ανάλογα με τη στιγμή, το πρόβλημα αναλαμβάνει και ο ανάλογως να μας στηρίξει.
Αν εμείς δεν είμαστε εξοικειωμένοι με την άυλη πραγματικότητα, ο τρόπος που θα επικοινωνήσουν μαζί μας μπορεί να είναι μέσα από όνειρο. Μπορεί να είναι μέσα από μία φωτογραφία, ένα μήνυμα. Πάντως προσπαθούν κι εκείνοι να μας δώσουν ένα σημάδι για να μας δείξουν, πως ακόμη και μετά από την φυγή τους από το σώμα, είναι εδώ μαζί μας. 

Οι κορδέλες που μας δένουν, έχουν τον στόχο της εκπαίδευσής μας. Εκείνοι από εκεί προσπαθούν να μας δείξουν την αγάπη και να μας οδηγήσουν στο να βρούμε την ισορροπία μας. Για τη συλλογική μας εξέλιξη. Γιατί όσο εμείς εξελισσόμαστε Πνευματικά εδώ, τόσο αυτές οι ψυχές θα λάβουν και πιο ελαφρύ πρόγραμμα ως προς την επαναγέννηση τους εδώ. 

Εκείνοι από ψηλά που είναι όλη τη μέρα προσεύχονται για μας για να τα καταφέρουμε να βιώσουμε την απόλυτη αρμονία και πληρότητα.

Οπότε οι ψυχές που φεύγουν από τον πλανήτη, απλώς δεν βρίσκονται στο δικό μας οπτικό πεδίο, γιατί το οπτικό μας νεύρο δεν είναι εκπαιδευμένο σε τέτοιες δονήσεις. Συνεχίζουν να υπάρχουν και όχι μόνο τάσσονται υπέρ μας «στρατιώτες» για να μας οδηγούν στην λύτρωση. 

Όσοι έχουν την δυνατότητα να επικοινωνούν ενορατικά με αυτές τις δονήσεις των ψυχών αυτών λαμβάνουν μηνύματα πιο άμεσα και σε πραγματικό χρόνο. 

Το σίγουρο πάντως είναι πως όπως και να έχουν τα πράγματα άνθρωποι που αγαπιούνται δεν χάνονται, δεν χωρίζονται. Γιατί η αγάπη είναι μία ισχυρή ενέργεια και έτσι υπάρχει ανά τους αιώνες και θα υπάρχει. Κανένας δεν μπορεί να χωρίσει ψυχές που αγαπιούνται πολύ. Γιατί πολύ απλά εκπέμπουν στην ίδια δονητική- συμπαντική - ενωτική δύναμη. 




Τετάρτη, 25 Νοεμβρίου 2015

Άγιος Στυλιανός : O άγιος της αγκαλιάς που χαρίζει και ''στεργιώνει'' τα παιδιά....!!!!!!!!!

               η εικόνα από https://iliaxtida.wordpress.com
Για τον άγιο προστάτη των βρεφών και των παιδιών, αλλά και των εγκύων και άτεκνων γυναικών, το αφιέρωμα μας σήμερα (26 Νοεμβρίου), που τιμάται η μνήμη του

Στίς 26 τοῦ μηνός Νοεμβρίου ἡ Ἐκκλησία μας τιμᾶ τόν ἅγιο Στυλιανό,ὁ ὁποῖος εἶναι ἰδιαίτερα ἀγαπητός στόν λαό καί θεωρεῖται προστάτης τῶν βρεφῶν καί νηπίων. 

Πολύ χαρακτηριστική ἀλλά καί συγκινητική εἶναι ἡ εἰκόνα του· ὁ ἅγιος κρατώντας ἕνα σπαργανωμένο παιδί στήν ἀγκαλιά του παρουσιάζεται ὡς φιλόστοργη μητέρα καί συγχρόνως ὡς χειροδύναμος πατέρας, πού προσφέρει στό παιδί τήν στοργή καί τήν δύναμη πού αὐτό χρειάζεται. 

Οἱ γυναῖκες πού δέν γεννοῦν παιδιά ἐπικαλοῦνται τήν πρεσβεία του καί οἱ μητέρες, ὅταν ἀρρωσταίνουν τά μικρά τους, προστρέχουν στήν βοήθειά του.

Άγιος εκ κοιλίας μητρός
Ο Άγιος Στυλιανός γεννήθηκε στην Παφλαγονία της Μικράς Ασίας , μεταξύ του 400 και 500 μ.Χ. Ήταν ευλογημένος από την κοιλιά της μητέρας του ακόμη. «Ούτος εκ μήτρας αγιασθείς, γέγονε του Αγίου Πνεύματος οικητήριον», αναφέρει χαρακτηριστικά το Συναξάρι του. Όσο μεγάλωνε, τόσο με την Χάριν του Θεού γινόταν κατοικητήριο του Αγίου Πνεύματος.

Από την παιδική του ηλικία έδειξε τα σπάνια προτερήματα της αγιασμένης ζωής του. Αν και ήταν και αυτός παιδί και νέος και έφηβος, μολονότι είχε κι εκείνος σάρκα, εν τούτοις δεν άφησε τις επιθυμίες να μολύνουν το πνεύμα και την ψυχή του. Φιλοσόφησε με την αληθινή σοφία του Θεού και είδε πόσο πρόσκαιρος και τιποτένιος είναι ο υλικός τούτος κόσμος.

«Πέταξα από πάνω μου μια βαριά άγκυρα» - τα πλούτη
H πρώτη ενέργειά του ήταν να πουλήσει την περιουσία του και να την μοιράσει στους φτωχούς της Εκκλησίας. Και όταν δεν του είχε απομείνει τίποτε πια από την πατρική κληρονομία , γεμάτος ανακούφιση και χαρά, είπε :

«Πέταξα μια βαρειά άγκυρα, που με κρατούσε δεμένο κοντά στις επιθυμίες του φθαρτού σώματος. Πέταξα από πάνω μου την φθορά και την απώλεια. Τώρα ανοίγεται μπροστά μου πιο ευδιάκριτος ό δρόμος της αληθινής ζωής.»

Ζει αγιασμένη μοναχική ζωή
Αφού, λοιπόν, με τις ευεργεσίες του, ανέβασε ο μακάριος Στυλιανός το γήινο θησαυρό του στους ουρανούς, και τον ασφάλισε, πήγε σε ένα μοναστήρι και ντύθηκε το μοναχικό σχήμα. Από τη στιγμή εκείνη καμιά γήινη σκέψη, καμιά υλική παρένθεση δεν μπορεί να τον απομακρύνει από την πίστη του και την προσευχή του. 

Πολέμησε σκληρά εναντίον των τριών εχθρών, της σάρκας, του κόσμου και του διαβόλου. Για να καταβάλει τον καθένα από αυτούς χρειάσθηκε πόλεμος πολυχρόνιος, σκληρός και ανύστακτος. Στις τρεις αυτές λέξεις κρύβονται ηρωισμοί και παλαίσματα υπεράνθρωπα.

Έτσι ο Άγιος Στυλιανός αποδεικνύεται λαμπρό αστέρι της ασκητικής ζωής. Γίνεται παράδειγμα σε νεότερους και παλαιότερους. Όλοι τον θαυμάζουν και τον προβάλλουν σαν παράδειγμα. Τον έχουν σαν πρότυπο μιμήσεως.

Αναχωρεί στην έρημο για να τελειωθεί εν Χριστώ
Άλλα η αυστηρότητα εκείνη του ασκητικού βίου δεν του είναι αρκετή, θέλει να πλησιάσει περισσότερο στην τελειότητα. Επιθυμεί, τώρα την πλήρη μόνωση τον αυστηρότατο ασκητισμό : τον αναχωρητισμό. Αποχαιρετάει τους αδελφούς μοναχούς στο Μοναστήρι και αποσύρεται ο Άγιος μακριά σε έρημο και ακατοίκητο μέρος. Εκεί στην έρημο κατασκηνώνει σ’ ένα σπήλαιο.

Το νέο στάδιο της ασκητικής του ζωής είναι ουράνιας τελειότητας. Οι μέρες και οι νύχτες του κυλούν με λογισμούς, με σκέψεις και προσευχές για τον Τρισυπόστατο Θεό. Ψάλλει ολόψυχα το μεγαλείο του Θεού. Υμνεί την Αγία Τριάδα. Ζει ενωμένος με τον Θεό! Τίποτε δεν διασπά την θεϊκή του γαλήνη.

Μελετά την φύση και υμνεί τον Δημιουργό
Όλα όσα βρίσκονται γύρω του και όσα προβάλλουν στον μακρινό του ορίζοντα δεν είναι τίποτε άλλο, παρά αποδείξεις του Δημιουργού. Μελετά τα δημιουργήματα του Θεού και δυναμώνει πιο πολύ η πίστη του.

Έβλεπε τον Θεόν στα απειροπληθή άστρα του ουρανού , που στροβιλίζονται στο αχανές διάστημα με τόση ταχύτητα, αλλά και ακρίβεια. Τα έβλεπε όλα αυτά και αναφωνούσε με τον Δαυίδ: «Οι ουρανοί διηγούνται δόξαν Θεού ποίησιν δέ χειρών αυτού αναγγέλλει το στερέωμα». Ξεσπούσε κατόπιν σε δοξολογία, λέγοντας: «Ως εμεγαλύνθη τα έργα σου, Κύριε! Πάντα εν σοφία εποίησας. Επληρώθη η γη της κτίσεως Σου»!

Πολλοί τον επισκέπτονται στην έρημο
Πολλά χρόνια έζησε τη σκληρή ζωή του αναχωρητού. Πάλεψε στην έρημο επί δεκαετίες ολόκληρες σκληρά με τον διάβολο και τον εαυτό του για να φθάσει στην αγιότητα που θέλει ο Θεός, ο Οποίος είπε: «γίνεσθε Άγιοι , ότι Εγώ Άγιος ειμί».

Ο Δημιουργός ήθελε να ζήσει ακόμη ο Άγιος Στυλιανός, για να λαμποκοπά με την αρετή του και να παραδειγματίζει με την αυστηρότητα της ασκητικής του ζωής. Διαδόθηκε, λοιπόν, η φήμη του Αγίου Στυλιανού παντού. Πλήθος κόσμου από διάφορα μέρη συνέρρεαν μ’ ευλάβεια προς τον Άγιον για να θαυμάσουν την αγιότητα του και ν’ αποκομίσουν ψυχικά και σωματικά αγαθά. Η αγία του μορφή, τα σοφά του λόγια, οι προτροπές του άλλαξαν την ζωή πολλών ανθρώπων.

Αγαπά πολύ τα παιδιά και τα θεραπεύει θαυματουργικά
Γνώριζε ο Άγιος Στυλιανός, ότι για να κερδίσει κανείς την Βασιλεία των Ουρανών πρέπει να έχει τη ψυχή του, σαν τη ψυχή των μικρών παιδιών που είναι αθώα. Ήξερε, ότι τα παιδιά έχουν αγγελικές ψυχές. Γι´ αυτό ήθελε να τα βοηθάει, να τα προστατεύει τα παιδιά.

Ο Θεός βράβευσε το ιερό του αίσθημα και του έδωσε την θαυματουργική δύναμη να θεραπεύει τα ασθενικά παιδιά. Μητέρες από κοντινά και μακρινά μέρη, με φορτωμένα στους ώμους ανάπηρα και άρρωστα παιδιά έτρεχαν , με πόνο και πίστη, κοντά στον Άγιο για να ζητήσουν την θεραπεία των παιδιών τους. 

Μέρες ολόκληρες βάδιζαν μέσα σ’ έρημα μέρη για να βρουν την δοξασμένη από τον Θεό ασκητική σπηλιά του Αγίου Στυλιανού. Και όταν έφθασαν εκεί, με δάκρυα στα μάτια έπεφταν στα πόδια του Γέροντα ασκητή, δόξαζαν τον Θεό, που τον συνάντησαν και τον παρακαλού­σαν να γιατρέψει τα παιδιά τους.

Ο Άγιος Στυλιανός γεμάτος καλωσύνη και συμπόνοια έπαιρνε τ’ άρρωστα νήπια στα χέρια του και με μάτια δακρυσμένα παρακαλούσε το Θεό να τα γιατρέψει. Ο Δεσπότης των Ουρανών άκουγε την ολόψυχη προσευχή του και ο Άγιος θαυματουργούσε. Παιδιά άρρωστα εύρισκαν την υγειά τους.

Μανάδες έκλαιγαν από χαρά έξω από το ασκητήριο του. Και άλλες καταφιλούσαν με σεβασμό και ευγνωμοσύνη το χέρι του Αγίου γέροντα, δοξάζοντας τον Θεόν. Τα θαύματα όμως αυτά γινόταν γνωστά σ’ όλα τα μέρη και κόσμος πολύς έτρεχε στον Άγιο Στυλιανό για να τον παρακαλέσει να γιατρέψει από κάποια ασθένεια τα παιδιά του.

Χαρίζει παιδιά στους ατέκνους
Αλλά δεν ήταν μόνο τα θαύματα της θεραπείας των παιδιών που δόξαζαν το όνομα του ταπεινού Αγίου Στυλιανού. Ο Άγιος απέκτησε φήμη ως θαυματουργού, διότι έκανε τους άτεκνους εύτεκνους, με την προσευχή του. 

Με την προσευχή του Αγίου Στυλιανού πολλές στείρες τεκνοποιούσαν. Πολλοί πιστοί Χριστιανοί με την ευλογία του, αν και ήταν άτεκνοι πρωτύτερα , απέκτησαν ωραία και γεμάτα υγεία παιδιά.

Πολλοί μάλιστα καλοί Χριστιανοί και μετά την κοίμηση του, επικαλούμενοι το όνομα του Αγίου και ζωγραφίζοντας σαν τάμα την εικόνα του , απέκτησαν παιδιά, αν και είχαν χάσει την ελπίδα πια να τεκνοποιήσουν.

Αναχωρεί προς Κύριον, αλλά συνεχίζει να θαυματουργεί
Έτσι έζησε κι έτσι δόξασε το όνομα του Θεού και δοξάσθηκε από τον Ουράνιο Πατέρα ο Άγιος Στυλιανός. Όταν έφθασε σε βαθειά γεράματα, έστειλε ο Θεός τους Αγγέλους Του και πήραν την αγία του ψυχή, για να την αναπαύσουν από τους πολύχρονους κόπους, τις στερήσεις και τη σκληρότητα της ασκητικής ζωής. Κοιμήθηκε , λοιπόν, ο Άγιος πλήρης ημερών και αρετών.

Πού τον έθαψαν, δεν γνωρίζουμε, ούτε διασώθηκαν άλλα στοιχεία από την κουρασμένη και αγιασμένη ζωή του. Έμεινε όμως το όνομά του. Τον σέβεται και τον τιμά όλη η Ορθόδοξη Χριστιανωσύνη. Τον επικαλούνται στις ανάγκες τους και προπάντος για τα άρρωστα παιδιά τους. 

Κτίζουν στο όνομα του μεγαλοπρεπείς Ναούς. Τα θαύματα του Αγίου συνεχίζονται και μετά την κοίμησή του. Και σήμερα ο Άγιος Στυλιανός εξακολουθεί να είναι προστάτης των παιδιών. Λένε μάλιστα, ότι από την λέξη «στυλώνει» που σημαίνει «στηρίζει τη υγεία των παιδιών».

Ο Άγιος εικονογραφείται με ένα νήπιο σπαργανωμένο στην αγκαλιά του που συμβολίζει ότι είναι ο προστάτης των νηπίων. Η μνήμη του Αγίου Στυλιανού εορτάζεται στις 26 Νοεμβρίου.

Από το βιβλίο: ΒΙΟΙ ΑΓΙΩΝ “Ο ΑΓΙΟΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ” του Αρχ. Χαράλαμπου Δ. Βασιλόπουλου, Εκδόσεις: Ορθόδοξου Τύπου

Συντόμευση- ολόκληρο το κείμενο εδώ και εδώ





Ο άγιος Στυλιανός ως προστάτης των βρεφών και των επιτόκων : λαογραφικά έθιμα και παραδόσεις....!!!!!!!

Μωρό στη “νάκα” με τη γιαγιά (Γούμερο Ηλείας, 1962, φωτ. Ντίνος Ψυχογιός) ,από https://iliaxtida.wordpress.com

Εκτός από την Παναγία οι έγκυοι αναγνώριζαν και συγκεκριμένους αγίους ως προστάτες τους, τιμώντας την μνήμη τους και προστρέχοντας στην βοήθεια τους. Μεταξύ αυτών συγκαταλέγονται ο Άγιος Ελευθέριος (15 Δεκεμβρίου) ο οποίος παρείχε στην επίτοκο «καλή λευτεριά» και με το αίσιο τέλος του τοκετού την «ελευθέρωνε» αλλά και ο άγιος Στυλιανόςο οποίος «στύλιωνε» όπως χαρακτηριστικά έλεγαν την γυναίκα και το βρέφος προστατεύοντας την από τους κινδύνους του πρόωρου τοκετού.

Την βοήθεια του επικαλούνταν και οι γυναίκες εκείνες οι οποίες είχαν χάσει τα παιδιά τους ώστε να τις βοηθήσει να τεκνοποιήσουν .

από το άρθρο Λατρευτικά έθιμα στον κύκλο της ζωής, του Νικολάου Ζαχαράκη, εδώ ολόκληρο

Ο λαογράφος Δημήτριος Λουκάτος αναφέρει στο βιβλίο “Τα φθινοπωρινά” :

“Το όνομά του (από το στύλος που μπορεί να αναφέρεται και σε ασκητικό στυλιτισμό) έδωσε (παρετυμολογικά) αφορμή να θεωρηθεί ο άγιος “στύλος” προστασίας και υγείας, ιδιαίτερα των άρρωστων παιδιών, αλλά και στηρικτής εγκυμοσύνης των ασθενικών μητέρων, που συνήθως απέβαλλαν. (Τους “εστύλωνε” τις γέννες).

Στις θεραπευτικές αυτές ιδιότητες του αγίου συνέβαλε και η Υμνογραφία του :

-Των νεογνών και νηπίων φύλαξ γενόμενος,

εκ πάσης επηρείας και δεινής καχεξίας

αλώβητα τα βρέφη και ασινή διαφύλαττε πάντοτε

και ευτεκνίαν παράσχου, Στυλιανέ…

Ο άγιος Στυλιανός παριστάνεται συνήθως “γέρων μακρυγένης- διχαλογένης”, που κρατεί στην εγκαλιά του ένα βρέφος σπαργανωμένο (κατά το παλιό σύστημα) και στο χέρι του χαρτί κατεβατό (ειλητάριον) που γραφει: “Παίδων φύλαξ πέφυκα, Θεού το δώρον” (Κόντογλου, Έκφρασις Α’, 1960).Η παράσταση αυτή είναι από τις πιο εκλαϊκευμένες της αγιογραφίας μας (φορητές, χάρτινες, μεταλλόχρωμες ή χαρακτές) που αναζητούν οι μητέρες για τα παιδιά τους (τις κρεμούν στα κρεβατάκια ή στα καρότσια τους) ή και για τις εγκυμοσύνες τους (“να στυλώσει η γέννα τους”) […]

Σέβονται πολύ οι νοικοκυρές τη γιορτή του και δεν κάνουν δουλειές. “Τ’άι- Στυλιανού, όσες έχουν παιδιά, δεν δουλεύουν, για να ζήσουν τα παιδιά τους” (Θράκη 1910) – “Οι μικρομάνες (που έχουν παιδί στην αγκαλιά) δεν δουλεύουν τ’άι-Στυλιανού, για το παιδί τους (Ήπειρος, 1969).

Στα ασθενικά παιδιά φροντίζουν να δίνουν το όνομα Στυλιανός, για να στυλώσουν κι εκείνα και τ’αδέρφια τους. Σε περιόδους βρεφικών επιδημιών τα βαφτιστικά ονόματα Στέλιος (όπως και Στέργιος) παρουσιάζονται συχνότερα. Η ονοματοθεσία αυτή δίνεται κι από πρωτύτερα, σαν υπόσχεση (τάμα) στον άγιο, για να κρατηθεί το παιδί-έμβρυο.”.....αντιγραφή κειμένου από εδώ

Στις 26 Νοεμβρίου είναι του Αγίου Στυλιανού, προστάτη των βρεφών (νηπίων). Γι΄ αυτό εικονίζεται στην εκκλησία να κρατάει βρέφος σπαργανωμένο. Σήμερα εκκλησιάζονται όλοι, κυρίως όμως οι μητέρες που έχουν μωρά και αποφεύγουν κάθε εργασία όλες οι γυναίκες. Από παρετυμολογία του ονόματός του, ο λαός πιστεύει, ότι ο Άγιος Στυλιανός, ΄΄στυλώνει΄΄ (ενισχύει) την υγεία των νηπίων, των οποίων είναι φύλακας.....από το tovoion.com

“Προστάτης των βρεφών, γιατί στυλώνει, στηρίζει, μεγαλώνει τα μωρά, γι’ αυτό σηκώνουν ύψωμα, μοιράζουν σιτάρι και δεν τσιμπούν (ράβουν) για την υγεία των μωρών. Σε κάθε σπίτι έχουν την εικόνα του και στο σχολείο ακόμα έχουν την εικόνα του, πλάι στην εικόνα των Τριών Ιεραρχών.....από την ιστοσελίδα της Φούρκας Κονίτσης εδώ


3) Ο Άγιος Στυλιανός ο Παφλαγών (26 Νοεμβρίου) 
Η πίστη του λαού ήταν ότι ο Άγιος αυτός ενίσχυε και προστάτευε το έμβρυο από πρόωρο τοκετό (το στύλιωνε) και μετά τη γέννα το στύλωνε, δηλαδή ενίσχυε την υγεία του βρέφους, αφού ήταν φίλος των νηπίων (το επώνυμο του αγίου από τη λέξη στύλος). 

Ο Άγιος Στυλιανός άγιασε σε σπήλαιο και έγινε λαϊκός γιατρός νεογνολόγος και βρεφολόγος που θεράπευε τα νήπια από διάφορες θανατηφόρες νόσους. Όσες δε γυναίκες είχαν χάσει τα παιδιά τους, τον επικαλούνταν να τις βοηθήσει ώστε να τεκνοποιήσουν και πάλι και να έχουν ευτοκία. Προς τούτο όλες οι έγκυες και μητέρες τιμούσαν με αργία την εορτή του Αγίου για να διαφυλάττει τα νήπια τους καθώς και οι επίτοκες ως επιφέροντα την ευτοκία.

απόσπασμα από : ’Αγιοι προστάτες, θεραπευτές-τιμωροί,για τη μάνα και το παιδίστη λαϊκή ιατρική παράδοση εδώ ολόκληρο το κείμενο

Ας έχουμε την χάρη και την ευλογία του Αγίου Στυλιανού!
Χρόνια πολλά σε όλα τα παιδάκια!



.

επιμέλεια ανάρτησης 

Η δύναμη του "τι" ως μέσο για μια άλλη κατεύθυνση ζωής....!!!!!!!!

Όταν τα πράγματα ζορίζουν…χρησιμοποίησε τη δύναμη του “τι”....!!!! 

Όπως οι περισσότεροι, όταν ήμουν παιδί, η ερώτηση που έκανα συνέχεια στους γονείς μου, ήταν “γιατί;”.

“Γιατί ο ουρανός είναι μπλε;”
“Γιατί πρέπει να πάω τώρα για ύπνο;”
“Γιατί δεν μπορώ να φάω τρία παγωτά;”

“Γιατί, γιατί, γιατί;”

Όπως κάθε παιδί, χωρίς κανένα σημείο αναφοράς για τη ζωή, χωρίς προηγούμενες εμπειρίες, ο μόνος τρόπος που είχα για να ανακαλύψω τον κόσμο και να κατανοήσω πως λειτουργεί, άρα και να μάθω να ζω, ήταν να ρωτάω “γιατί”.

Καθώς μεγάλωνα, διαμόρφωσα τις δικές μου εμπειρίες, τα δικά μου σημεία αναφοράς για τη ζωή και έμαθα πως λειτουργεί. Τα ερωτηματικά μου γι’ αυτήν άλλαξαν, έγιναν πιο βαθιά, πιο πολύπλοκα και ουσιαστικά, αλλά το “γιατί” έμεινε εκεί… κυρίως στις δύσκολες στιγμές.

“Γιατί με χώρισε;”
“Γιατί δεν πήρα προαγωγή;”
“Γιατί συμβαίνουν όλα αυτά σε μένα;”

Έχοντας χάσει την παιδική μου αθωότητα, τα “γιατί” ένιωθα ότι δεν ήταν πια ένας τρόπος για να μάθω τον κόσμο, αλλά περισσότερο ένας τρόπος να βυθιστώ σε όσα με κρατούσαν πίσω, σε όσα δεν με άφηναν να προχωρήσω μπροστά.

Και δεν είναι ότι ως ενήλικες δεν μπορούμε να μάθουμε ρωτώντας “γιατί”, αλλά περισσότερο το ότι αυτή η ερώτηση έχει πια πάρει τέτοια μορφή μέσα μας, που περισσότερο μεταφράζεται ως η διάθεσή μας να παρουσιάσουμε τον εαυτό μας ως ‘θύμα’ των καταστάσεων, ένας τρόπος που μας βάζει να γυρίζουμε γύρω από τον εαυτό μας.

Καθώς μεγαλώνουμε και ωριμάζουμε, έχει μεγαλύτερο νόημα, αντί να επικεντρωνόμαστε στο “γιατί”, όταν ρωτάμε τον εαυτό μας, να εστιάζουμε στο “τι”.

Η δύναμη του “τι”
Φαντάσου ότι έχεις μια φωτογραφική μηχανή. Για χρόνια χρησιμοποιούσες ένα φακό που λεγόταν “γιατί”. Και τώρα αλλάζεις το φακό. Αυτό είναι το “τι”. Ένας νέος φακός για να δεις τον κόσμο. 

Και τότε νιώθεις να αποκτάς την τρομερή δύναμη να βλέπεις προς το μέλλον, παρά να σκέφτεσαι και να παραπονιέσαι για το παρελθόν – που έτσι κι αλλιώς έχει περάσει. Αντί λοιπόν να σκέφτεσαι “γιατί έχασα αυτή τη δουλειά;”, ρωτάς τον εαυτό σου “τι έμαθα όταν εργαζόμουν εκεί;” ή “τι μπορώ να κάνω για να κερδίσω και να κρατήσω την επόμενη δουλειά;”. 

Αντί να αναρωτιέσαι “γιατί με χώρισε αυτός;”, ρωτάς “τι έμαθα για μένα από αυτή τη σχέση;” ή “τι θα κάνω στην επόμενη σχέση μου για να κρατήσει περισσότερο;”.

Όταν άλλαξα το “γιατί” με το “τι” στις ερωτήσεις, αυτό που κατάλαβα είναι ότι έδωσα την επιλογή στον εαυτό μου να προχωρήσει. Αυτή η ερώτηση, το “τι” ήταν μια δύναμη που με έπρωχνε να κάνω κάτι…αντί να κάθομαι και να βασανίζω το μυαλό μου, ψάχνοντας τις αιτίες και τους λόγους για κάτι που συνέβη. Αν οδηγείς θα με καταλάβεις. Το “γιατί” ήταν σαν να οδηγούσα με το πόδι στο φρένο. Το “τι” ήταν αυτό που μου έδωσε την ελευθερία που δίνει το “γκάζι”…αυτή την επιτάχυνση που χρειαζόμουν.

Όταν ρωτάμε, “Τι σημαίνει αυτό;”, αντί για “Γιατί συνέβη αυτό;” βοηθάμε τον εαυτό μας να κάνει ένα βήμα προς τα εμπρός. Μερικές φορές αυτό το βήμα είναι μεγάλο. Μια αλλαγή σχέσης, η αλλαγή δουλειάς ή η απόφαση να τρέξουμε ένα μαραθώνιο ή να ανεβούμε ένα βουνό. 

Αλλά τις περισσότερες φορές αυτό το βήμα είναι μικρό, όπως το να πάρουμε τηλέφωνο κάποιον για να λύσουμε μια παρεξήγηση. Αυτό που είναι σημαντικό δεν είναι το πόσο μεγάλο ή μικρό είναι το βήμα. Είναι να συνεχίσουμε να περπατάμε μέχρι να βρούμε τη σωστή κατεύθυνση και το δρόμο που εμείς επιλέγουμε. Τη δική μας διαδρομή.

Είναι ανθρώπινο και απόλυτα φυσιολογικό να θέλεις να ρωτήσεις “γιατί”. Όσο κι αν ξέρω ότι το “γιατί” δεν θα με οδηγήσει στις απαντήσεις που θα με πάνε μπροστά, πιάνω τον εαυτό μου – όταν τα συναισθήματα γεννιούνται, εκεί στα δύσκολα – να ρωτάω “γιατί”. 

Οι συνέπειες φανερώνονται όταν αυτά τα “γιατί” μου στερούν πολύτιμο χρόνο από τη δράση και με κρατάνε πίσω…αιχμάλωτη μιας κατάστασης που ήδη πέρασε.

Όλα όσα ρωτάμε τον εαυτό μας αντικατοπτρίζουν τη στάση μας σε μια κατάσταση, σε ένα γεγονός. Καθορίζουν τη συμπεριφορά μας, τον τρόπο που εμείς παρουσιάζουμε την κατάσταση ή το γεγονός στον εαυτό μας και στους άλλους, τον τρόπο που εμείς ανταποκρινόμαστε σε όσα συμβαίνουν.

Τώρα σε προκαλώ να σκεφτείς. Πόσο συχνά μπορείς να καταλάβεις αν ένα άτομο έχει “κακή μέρα”, μόνο κοιτάζοντάς το; Χωρίς να του μιλήσεις; Μερικές φορές, αρκεί μια απλή φυσική αλλαγή για να σε οδηγήσει στην αλλαγή της ψυχολογίας σου.

Μπορεί να ακούγεται ανόητο, αλλά αν ξεκινήσεις να επικεντρώνεσαι στο “τι” και απομακρύνεις την προσοχή σου από το “γιατί”, είναι η επιλογή που κάνεις να πεις ΟΧΙ στην απαισιοδοξία και να ανοίξεις την πόρτα στην ελπίδα.

Αυτό δεν σημαίνει ότι πάντα θα σου αρέσουν οι απαντήσεις που θα παίρνεις στην ερώτηση “τι”. Ίσως να σημαίνει ότι προχωράς σε μία απόφαση που έως τώρα σου φαινόταν απίθανη, αδιανόητη (π.χ να αφήσεις μια δουλειά που σου παρέχει μεγάλη ασφάλεια, αλλά δεν σε ικανοποιεί, για να κάνεις αυτό που θέλεις – ή να διακόψεις μια φιλία που τελικά αποδεικνύεται τοξική, αντί να κολλάς στα συναισθηματικά πρότυπα που σου επέβαλαν να μη διακόπτεις τις φιλίες που είχες από παιδί). 

Αυτές οι δύσκολες απαντήσεις είναι που μας γυρίζουν στα “γιατί” που μας βολεύουν, μιας και το να σκαλίζεις το παρελθόν είναι σίγουρα πιο ανώδυνο από το να σχεδιάζεις και να χτίζεις το μέλλον.

Αν όμως κολλήσεις στα “γιατί”, πως θα βρεις αυτόν το δρόμο που τόσο πολύ θέλεις να περπατήσεις; Πως μπορείς να το πετύχεις αυτό;

Ξεκίνησε με κάτι απλό.
#liveyourwords tip: Αντί να ρωτήσεις τον εαυτό σου “Γιατί να το κάνω αυτό;”, ρώτησέ τον “Τι πρέπει να κάνω πρώτα;”

5 καλοί λόγοι για να ρωτήσεις “τι”
1. Προοπτική: μπορείς να δεις έξω από αυτό που συμβαίνει και έξω από τον εαυτό σου!

2. ‘Ελεγχος: αποκτάς τη δυνατότητα να στηριχθείς μόνο στη δική σου δύναμη!

3. Ευκαιρία: να μάθεις κάτι πολύτιμο από τη ζωή!

4. Δύναμη: θα περπατήσεις νιώθοντας πιο δυνατός από πριν!

5. Ευγνωμοσύνη: έχοντας μάθει για σένα, έχοντας αποκτήσει μία ακόμη πολύτιμη εμπειρία που σου πρόσφερε η ζωή, έχοντας αποκτήσει τη δύναμη να επιλέξεις εσύ, πια, το δρόμο…μπορείς να νιώθεις τυχερός και να πεις ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ζωή!

Ζήτα τη βοήθεια του coach!
Κλείσε μια δωρεάν συνεδρία coaching τώρα και μάθε πως το life coaching μπορεί να σε βοηθήσει να δημιουργήσεις την κατάλληλη στρατηγική, για να πετύχεις τους στόχους σου.

Ελένη Χριστοδούλου
Η Ελένη είναι Certified Life & Relationship Coach, μέλος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Coaching (ICF) και του ICF Greece Chapter. Δραστηριοποιείται ως coach μέσα από ατομικές και ομαδικές συνεδρίες, workshops και σεμινάρια, ενώ αρθρογραφεί τακτικά. 

Στόχος της είναι να υποστηρίξει συστηματικά όλους όσοι θέλουν να αλλάξουν τη ζωή τους, παρέχοντάς τους τα εργαλεία εκείνα που θα τους βοηθήσουν να πετύχουν τους δικούς τους στόχους. Πιστεύει ότι το "κλειδί" βρίσκεται στη δύναμη των λέξεων. Γιατί “αν βρεις τον τρόπο να πεις κάτι, τότε μπορείς να το ζήσεις”.