Σάββατο, 31 Οκτωβρίου 2015

Οι άγιοι Ανάργυροι Κοσμάς και Δαμιανός....!!!!!!!!

Ξέρετε ότι υπάρχουν :
– τρία ζεύγη των αγίων Αναργύρων;

– είκοσι (20) άγιοι Ανάργυροι;
(κείμενο κατάλληλο και για τα παιδιά)

Οι άγιοι Ανάργυροι Κοσμάς και Δαμιανός (1 Ιουλίου) ήταν γιατροί στο επάγγελμα και παρείχαν ιάσεις σε όλους όσους είχαν ανάγκη. Για αντάλλαγμα δεν έπαιρναν χρήματα, αλλά το μόνο πού ζητούσαν ήταν να πιστεύσουν στον Χριστό.

Κάποιοι όμως καλοθελητές διέβαλαν τούς αγίους στον αυτοκράτορα και του είπαν ότι οι θεραπείες και τα θαύματα που επιτελούσαν τα έκαναν με μαγικές τέχνες. 

Τότε οι άγιοι Ανάργυροι επειδή δεν ήθελαν να πάνε άλλους αντί αυτών στον αυτοκράτορα, προσήλθαν μόνοι τους ενώπιον του και ο αυτοκράτορας Καρίνος προσπάθησε να τους μεταπείσει να αρνηθούν τον Χριστό. 

Εκείνοι όμως όχι μόνο δεν αρνήθηκαν την πίστη τους, αλλά κατάφεραν να μεταπείσουν και να μεταστρέψουν τον ίδιο τον αυτοκράτορα, αφού και ο ίδιος δέχτηκε τις θεραπευτικές τους ιάσεις. Συγκεκριμένα, όταν ο Καρίνος ανέκρινε τους αγίους, μετατοπίστηκε η θέση του προσώπου του και στράφηκε προς την ράχη του. 

Αμέσως τότε οι άγιοι την θεράπευσαν με την προσευχή τους στον Χριστό. Εξαιτίας αυτού του θαύματος, πίστευσαν στον Χριστό όσοι βρίσκονταν εκείνη την στιγμή μπροστά και ο ίδιος ο Αυτοκράτορας τους έστειλε πίσω στους συγγενείς τους με μεγάλες τιμές.

Αργότερα όμως, μετά από μεγάλο χρονικό διάστημα, οι άγιοι φθονήθηκαν από τον ίδιο τον δάσκαλο που τους είχε μάθει την ιατρική επιστήμη, γιατί είχαν αποκτήσει μεγάλη δόξα και φήμη. Γι` αυτό τον λόγο τους ανέβασε σε κάποιο όρος για να μαζέψουν δήθεν κάποια βότανα και εκεί τους επιτέθηκε με πέτρες και τους θανάτωσε.

Τα τρία ζεύγη των Αγίων Αναργύρων
Υπάρχουν τρεις συζυγίες Αγίων Αναργύρων που φέρουν το ίδιο όνομα, δηλ. Κοσμάς και Δαμιανός, τους οποίους τιμά η Ορθόδοξος Εκκλησία σε διαφορετικές ημέρες του έτους.

α) Είναι οι αυτάδελφοι Κοσμάς και Δαμιανός από τα μέρη της Ασίας, υιοί της ευσεβούς Θεοδότης, οι οποίοι γιάτρευαν τους ασθενείς που έπασχαν από κάθε είδους ασθένεια, χωρίς να παίρνουν χρήματα ή δώρα…

Ζούσαν ενάρετα με μεγάλη φιλανθρωπία και ακτημοσύνη κάνοντας πολλά θαύματα και εκοιμήθησαν στην πόλη Φερεμάν της Ασίας. Η μνήμη τους εορτάζεται την 1η Νοεμβρίου.

β) Με το ίδιο όνομα είναι και οι εκ της Ρώμης Άγιοι Ανάργυροι Κοσμάς και Δαμιανός που ήταν ιατροί και θεράπευαν χωρίς να πληρώνονται τους ασθενείς, θαυματουργώντας και διδάσκοντας την πίστη στον Χριστό, οι οποίοι μαρτύρησαν δια λιθοβολισμού εν έτει 284 και η μνήμη τους εορτάζεται την 1η Ιουλίου.

γ) Οι άλλοι δύο Άγιοι Ανάργυροι Κοσμάς και Δαμιανός ήταν από την Αραβία και άθλησαν επί του διώκτου Διοκλητιανού. Ήταν ιατροί και αυτοί που θεράπευαν σε διάφορες πόλεις και χωριά τους ασθενείς και δίδασκαν τον Χριστιανισμό. Αφού συνελήφθησαν και υποβλήθηκαν σε διάφορα μαρτύρια, καρφώθηκαν σε Σταυρό και κατόπιν αποκεφαλίσθηκαν. Η μνήμη τους εορτάζεται την 17η Οκτωβρίου.

* Οι Πατέρες της Εκκλησίας θεωρούν πρέπον και συστήνουν στους αγιογράφους να γράφουν πάνω στις εικόνες που αγιογραφούν τους Αγίους Αναργύρους την προέλευσή τους. Π.χ. εξ Ασίας, εξ Αραβίας, εκ Ρώμης.

Οι άγιοι Ανάργυροι είναι στην πραγματικότητα είκοσι (20)
Αρκετοί νομίζουν ότι οι Άγιοι Ανάργυροι είναι δύο, ο Κοσμάς και Δαμιανός, χωρίς να ξεχωρίζουν τα ζεύγη που τιμάμε τις δύο πρωτομηνιές (Ιουλίου και Νοεμβρίου). Αν ανατρέξουμε στα συναξάρια της εκκλησίας μας θα δούμε ότι η χορεία των Αναργύρων Αγίων ανέρχεται σε είκοσι μέλη. 

‘Όλοι είχαν την ιατρική επιστήμη ως μέσον θεραπείας και θαυμάτων, χωρίς υλικά ανταλλάγματα. Ας τους αναφέρουμε, όπως η Εκκλησίας μας τους θυμάται και τους μνημονεύει.

ΚΟΣΜΑΣ, ΔΑΜΙΑΝΟΣ : Μαρτύρησαν το 284 στη Ρώμη, η μνήμη τους είναι την 1η Ιουλίου 

ΚΟΣΜΑΣ, ΔΑΜΙΑΝΟΣ : Καταγωγή τους ήταν η Μ. Ασία, η μνήμη τους είναι 1η Νοεμβρίου 

ΚΥΡΟΣ, ΙΩΑΝΝΗΣ : Καταγωγή του πρώτου η Αλεξάνδρεια, του δευτέρου η Έδεσσα Μεσοποταμίας. Συνμοναστές, μαρτύρησαν με αποκεφαλισμό το 292 μ. Χ., η μνήμη τους τελείται στις 31 Ιανουαρίου.

ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝ : Από την Νικομήδεια, αποκεφαλίστηκε το 305, τιμάται στις 26 Ιουλίου.

ΕΡΜΟΛΑΟΣ : Και αυτός από την Νικομήδεια, ιερέας και γιατρός, αποκεφαλισθείς το 306 μ. Χ.Ή μνήμη του είναι στις 26 Ιουλίου.

ΣΑΜΨΩΝ : Καταγωγή του η Ρώμη, χειροτονηθείς ιερέας στην Κωνσταντινούπολη .Θεράπευσε τον αυτοκράτορα Ιουστινιανό και εκείνος του έχτισε ξενώνα για φιλοξενία αναξιοπαθούντων. κοιμήθηκε ειρηνικά και τον τιμάμε στις 27 Ιουνίου.

ΔΙΟΜΗΔΗΣ : Από την Ταρσό της Κιλικίας έζησε και έδρασε στην Νίκαια της Βιθυνίας, στην οποία άφησε και την τελευταία του πνοή, τον 3ο αι. μ. Χ. Τιμάται δε στις 16 Αυγούστου.

ΜΩΚΙΟΣ : Από την Ρώμη και αυτός ιερέας και γιατρός, αποκεφαλισθείς επί Διοκλητιανού τον 3ο αι. μ. Χ. Τιμάται στις 11 Μαΐου.

ΑΝΙΚΗΤΟΣ : Μαρτύρησε στην Νικομήδεια το 288 μ. Χ. και η μνήμη του είναι στις 12 Αυγούστου.

ΘΑΛΛΕΛΑΙΟΣ : Από τον Λίβανο της Φοινίκης, τον συνέλαβαν και μετά από βασανιστήρια πολλά αποκεφαλίσθηκε το 284. Τον τιμάμε στις 20 Μαΐου.

ΤΡΥΦΩΝ : Βοσκός χηνών στην αρχή, στην Λάμψακο της Φρυγίας, βασανίσθηκε και αποκεφαλίσθηκε το 250 επί Δεκίου αυτοκράτορα. Η μνήμη του τελείται την 1η Φεβρουαρίου.

ΙΟΥΛΙΑΝΟΣ : Από την Έμεσα της Συρίας. Μαρτύρησε το 284 και τον τιμάμε στις 6 Φεβρουαρίου.

ΚΟΣΜΑΣ, ΔΑΜΙΑΝΟΣ, ΛΕΟΝΤΙΟΣ, ΑΝΘΙΜΟΣ, ΕΥΤΡΟΠΙΟΣ : Οι Κοσμάς και Δαμιανός ήταν από την Αραβία γιατροί και πήγαν στην Αιγαίς της Λυκίας με τους αδελφούς τους Λεόντιο, Άνθιμο και Ευτρόπιοομολογήσαντες τον Χριστό, μαρτύρησαν και τιμώνται στις 16 Οκτωβρίου.

Βασισμένο σε κείμενο από το :http://1myblog.pblogs.gr




Αν αγαπάς το παρελθόν σου, άφησε το να φύγει...!!!!!!!!

Το παρελθόν είναι σίγουρα αναπόσπαστο κομμάτι του εαυτού μας. Αποτελείται από όλες αυτές τις εμπειρίες και επιλογές που αν ήταν άλλες δεν θα βρισκόμασταν σήμερα εδώ. Προσοχή όμως, όσο δεν μπορούμε να του γυρίσουμε την πλάτη άλλο τόσο δεν μπορούμε να ζούμε για πάντα μέσα σ' αυτό. 

Αν δεν ήρθε ακόμα, θα έρθει κάποτε η στιγμή που θα θελήσεις να πάψει να σε στοιχειώνει. Βρες την ισορροπία σου ανάμεσα σε παρελθόν-παρόν και μάθε να ζεις μ' αυτό. 

Αγάπησε το παρελθόν σου 
Βήμα πρώτο και ζωτικής σημασίας. Αν δεν το κάνεις δεν θα μπορέσεις ποτέ να το αφήσεις να φύγει. Αναγνώρισε ότι καλό σου έχει προσφέρει, αλλά και όλα τα παθήματα που έγιναν μαθήματα και σε έκαναν καλύτερο άνθρωπο. 

Το ξέρεις κατά βάθος πως όσο και να προσπαθείς να αλλάξεις το παρελθόν σου, δεν πρόκειται να συμβεί. Ασχολήσου με το πώς θα γίνεις καλύτερος από εδώ και πέρα και τα παλιά μαύρα σημεία θα ξεθωριάσουν με τον καιρό και θα σβήσουν. 

Νοστάλγησε με μέτρο 
Νοστάλγησε όλες τις καλές στιγμές αλλά μην κολλήσεις εκεί, βγες έξω και κυνήγα την ζωή για να αποκτήσεις κι άλλες. Γιατί όσο εσύ θα μένεις στάσιμος, ο χρόνος δεν θα πάψει να κυλάει.

Μάθε να συγχωρείς 
Τα μίση και οι κακίες θα σε τραβάνε απ' τα μαλλιά κάθε φορά που θα προσπαθείς να κάνεις ένα βήμα μπροστά. Το μέλλον δεν έχει θέσεις για ανθρώπους αδύναμους. Φαντάζομαι γνωρίζεις πως οι πιο αδύναμοι απ' όλους είναι αυτοί που δεν έμαθαν ποτέ να συγχωρούν. Κι όσους σε πλήγωσαν ανεπανόρθωτα και δεν εκτίμησαν την συγχώρεση σου, κλείδωσε τους σε ένα συρτάρι στο παρελθόν και μην το ανοίξεις ποτέ ξανά.

Διώξε τα φαντάσματα 
Είναι πολύ σημαντικό να μάθεις να ελέγχεις την απώλεια, είτε είναι ένας χωρισμός, ένας φίλος που χάθηκε ή ακόμα και ο θάνατος. Κράτα τα αγαπημένα σου πρόσωπα βαθιά στην καρδιά σου, πάντα θα έχουν μία θέση εκεί. Αλλά το να επιλέγεις συνειδητά να ζεις με φαντάσματα δεν είναι η λύση. Οι άνθρωποι έρχονται και πάνε, πάψε να θρηνείς γιατί στο τέλος θα μείνεις μόνος με τα φαντάσματα σου. 

Ότι δε μπορείς να αποφύγεις, πολέμησέ το 
Έρχονται στιγμές συννεφιασμένες και η αυθόρμητη αντίδραση είναι η φυγή. Εκεί είναι στημένη μια παγίδα, μην πέσεις στα γόνατα και ξεκινήσεις να προσεύχεσαι σε κάποιον θεό να σε γυρίσει πίσω στο παρελθόν. Μην απαρνηθείς το παρόν, στάσου γερά στα πόδια σου και πολέμησε για ένα καλύτερο μέλλον. 

Δες την αλήθεια 
Πράττουμε ως παρελθόν, απολαμβάνουμε ως παρόν και ονειρευόμαστε ως μέλλον.





Βασιλειάδη Τσαμπίκα - 
Συγγραφέας-αρθρογράφος

Φυλακές του νου....!!!!!!!!

Όλοι οι ενήλικες έχουμε μεγαλώσει σε διαφορετικές οικογένειες ο καθένας με διαφορετικούς γονείς , σε διαφορετικές πόλεις ,κάτω από διαφορετικά συστήματα εκπαίδευσης , συνθήκες διαβίωσης , ήθη και έθιμα .

Όλοι μας όμως έχουμε περάσει από "εκπαίδευση" που δεν είναι τίποτα άλλο από έναν υποταγμένο τρόπο να σκεφτόμαστε .Να αναπαράγουμε συστήματα αξιών και απόψεις κάποιων άλλων που είναι όμως κοινά αποδεκτές από την κοινωνία .Τα κοινά λεγόμενα "κουτάκια" ή τα "κουστούμια" που τα φοράς ανεξάρτητα εάν είναι το νούμερο σου ή όχι .

Αυτό είναι η προσωπικότητα που μας χτίζουνε μέρα την ημέρα ,χρόνο με το χρόνο . Ένα κουστούμι που σου φτιάξανε οι άλλοι και θέλεις δεν θέλεις θα το φοράς . Ανεξάρτητα εάν σου είναι άνετο και ευχάριστο ή αν σε κάνει να θέλεις να σκάσεις γιατί είναι τρία νούμερο μικρότερο και δεν σου αρέσει καν το χρώμα !!


Αυτό μας δείχνει με ακρίβεια τον ελεγχόμενο τρόπο "εκπαίδευσης" των ανθρώπων σε μια συγκεκριμένη κατεύθυνση . Και αυτή δεν είναι άλλη από τον επιφανειακό τρόπο ζωής που βασίζεται στον υλισμό . 

Οι άνθρωποι βασίζουν την αξία τους στα πτυχία που έχουν αποκτήσει , στην μόρφωση τους , στην κοινωνική του καταξίωση , στα υλικά τους αποκτήματα , στο περιβάλλον τους , και εν τέλει κατά πόσο είναι πετυχημένοι στην ζωή και ποιά είναι η θέση που κατέχουν από την κοινωνία .

Για να μπορέσουμε να ξεφύγουμε από αυτό χρειάζεται να κάνουμε μια ριζική αποδόμηση όλων αυτών των απόψεων και των πεποιθήσεων που απαρτίζουν την προσωπικότητα μας .Είναι όλα τα νοητικά σκουπίδια που μας έχουν φορτώσει και αναγκαζόμαστε να ζούμε με αυτά για μια ζωή .Να ζούμε μέσα στο εγώ μας αποκομμένοι από την θεία φύση μας .

Ήρθαμε στην ζωή σαν άγραφοι πίνακες , καθαρές ψυχές , μαλακοί σαν τα ζυμαράκια και αφήσαμε τους άλλους να μας λερώσουν . Να μας πλάσουν κατά το δοκούν σαν εκτρώματα έτσι όπως ταίριαζε στον δικό τους τρόπο ζωής και στα δικά τους θέλω . 

Και κυρίως οι γονείς μας , που συχνά για να απαλύνουμε τον πόνο αυτής της κακοποίησης , γιατί για κακοποίηση πρόκειται , τους δικαιολογούμε λέγοντας ότι αυτό ήξεραν αυτό έκαναν . Ή ακόμα χειρότερα ήθελαν απλά το "καλό" μας .

Και ποιός είναι ο ρόλος του γονιού εάν δεν είναι να περάσει τις γνώσεις των προηγούμενων γενεών στις επόμενες , θα ρωτούσε κάποιος? Θα απαντήσω με την γνωστή ρήση "αμαρτίες γονέων παιδεύουσι τέκνα".

Αντί λοιπόν να σεβαστούν οι προηγούμενοι τα παιδιά που είναι το μέλλον της ανθρωπότητας , τα τσαλαπατούν σαν ψυχές και αυτά και την χιλιοειπωμένη "ελεύθερη βούληση " που είναι αναφαίρετο δικαίωμα κάθε ύπαρξης .

Σεβασμός στην ελεύθερη βούληση του ανθρώπου, είναι να του δείξεις σαν παιδί , το δρόμο που οδηγεί στην αυτογνωσία . Να του δείξεις πως να ράψει τα κουστούμια των πεποιθήσεων του , μόνο του . 

Αυτά που θα το κάνουν να αισθάνεται άνετα , χαρούμενα , ελεύθερα και εν τέλει ευτυχισμένα . Αντί αυτού όμως θέλουν οι γονείς σώνει και καλά να τα κάνουν στρατιωτάκια , αμίλητα αγέλαστα και καλά υποταγμένα , αναπαράγωντας μέσα από αυτά την δική τους ζωή . Που στο τέλος πιο αποτέλεσμα φέρνει ?

Οι άνθρωποι γενιά μετά την γενιά ,να ζουν τα ίδια λάθη , χωρίς να έχει μεσολαβήσει καμιά επίγνωση για την εμπειρία της ζωής . Καμιά συνείδηση δεν γίνεται κτήμα του ανθρώπου . Ούτως ώστε ο καθένας να δώσει το δικό του στίγμα στην ζωή και να ακολουθήσει την δική του πορεία προς την αυτοπραγμάτωση .

Έτσι λοιπόν κάποιοι έχτισαν την φυλακή μας πέτρα πέτρα και εμείς καθόμαστε από μέσα και κοιτάζουμε τον κόσμο έξω . Μέσα από το μικρό οπτικό μας πεδίο , την περιορισμένη μας συνείδηση θέλουμε να ζούμε μια ελεύθερη ζωή . Αυτό δεν μπορεί να γίνει μέσα από την φυλακή . 

Για αυτό όσο συνεχίζεις να κοιτάζεις από το παραθυράκι της φυλακής , όσα βιβλία και να διαβάσεις , όλων των σοφών της γης τα λόγια και να αναπαράγεις στον εαυτό σου , πάλι μικρή θα είναι η εικόνα που έχεις για τον κόσμο .

Αυτό που θα σου δώσει την ελευθερία σου είναι να γκρεμίσεις τους τοίχους της φυλακής σου .

Αργά και μεθοδικά όπως στην έχτισαν οι άλλοι για λογαριασμό σου . Έτσι και εσύ θα την γκρεμίσεις , πέτρα πέτρα , μέρα με την ημέρα , για να μπορείς να βλέπεις όλη την εικόνα του κόσμου σου και με τα δικά σου μάτια . Να ζωγραφίσεις την ζωή με τα δικά σου χρώματα . Να ζήσεις ελεύθερα , με αυτοσυνείδηση γαλήνη και ευδαιμονία !! Σπάσε τα δεσμά !!




Άννα Μιχαηλίδου
Βιωματική θεραπεία

To ντάρμα του σώματος - Όσσο.....!!!!!!

Το μέϊκ απ είναι κατά βάση υποκρισία
Είμαι καλλιτέχνης του μέϊκ απ στη Νέα Υόρκη και αισθάνομαι ότι μπορεί κανείς να χρησιμοποιεί το μέϊκ απ για να μεγεθύνει από πνευματική άποψη τη φυσική ομορφιά της γυναίκας. . . Παρατηρώ όμως ότι οι γυναίκες στο Θέρετρο Διαλογισμού δεν φορούν μέικ απ.

Το μέϊκ απ αποτελεί εφεύρεση των άσχημων ανθρώπων. Δεν είναι πως είναι άσχημο το μέϊκ απ, το ίδιο το μέϊκ απ όμως είναι εφεύρεση των άσχημων. Οι άσχημοι αισθάνονται κατώτεροι σε σύγκριση με όσους έχουν φυσική ομορφιά -ζηλεύουν, είναι ανταγωνιστικοί. 

Οι άσχημοι προσπαθούν να αναπληρώσουν με τεχνητές μεθόδους. Οι φυσικά όμορφοι δεν έχουν την ανάγκη για αναπλήρωση. Αλλά οι φυσικά όμορφοι άνθρωποι είναι πολύ λίγοι, έτσι λοιπόν το μέϊκ απ έχει γίνει σχεδόν πράγμα ρουτίνας.

Επί χιλιάδες χρόνια ο άνθρωπος προσπαθεί να κρύψει με κάθε δυνατό τρόπο κάθε τι δικό του που είναι άσχημο -στο σώμα, στο νου, στην ψυχή. 

Ακόμη και άνθρωποι που είχαν φυσική ομορφιά άρχισαν να μιμούνται τους άσχημους και τους τεχνητούς, για τον απλό λόγο ότι το τεχνητό μπορεί και ξεγελάει. Για παράδειγμα, το στήθος δεν είναι από φυσικού του το ίδιο όμορφο όσο μπορείς να το κάνεις να δείχνει. 

Ακόμη κι αν έχει μια γυναίκα στήθος με φυσική ομορφιά, θα αρχίσει να αισθάνεται ότι οι γυναίκες που δεν έχει φυσική ομορφιά το στήθος τους μπορούν τουλάχιστον να υποκρίνονται και να δείχνουν ότι είναι πολύ πιο όμορφες. Έτσι άρχισαν να τις μιμούνται κι εκείνες που είχαν φυσική ομορφιά.

Το μέϊκ απ και η όλη ιδέα του μέϊκ απ είναι κατά βάση μια υποκρισία. Πρέπει κανείς να αγαπά και να αποδέχεται τη φύση του. . . Και όχι μόνο στο σωματικό επίπεδο, γιατί από εκεί ξεκινά το ταξίδι. Αν είσαι ψεύτικος εκεί, τότε γιατί να μην υποκρίνεσαι το ίδιο ψέμα και σε ό,τι αφορά το νου; 

Τότε τι κακό υπάρχει, αν υποκρίνεσαι πως είσαι άγιος, σοφός, ενώ δεν είσαι; Η ίδια λογική θα υπάρχει. Και μερικές φορές συμβαίνει να νικάει ο υποκριτής τον πραγματικό άνθρωπο, γιατί ο υποκριτής μπορεί να εξασκηθεί, μπορεί να κάνει πρόβες, μπορεί να καταφέρνει και να χειρίζεται τα πράγματα με πολλούς τρόπους.

Δεν λέω πως είναι κακό κάθε τι που δεν είναι φυσικό. 
Μπορεί να βελτιώσει κανείς τη φύση. Γι΄αυτό και υπάρχει η ευφυΐα, δεν πρέπει όμως να στρέφεται κατά της φύσης.
Για παράδειγμα, τα χείλη μπορούν να γίνουν κόκκινα μέσω καλύτερης τροφής, καλύτερης άσκησης, καλύτερης ιατρικής. Και αυτό αποτελεί επίσης βελτίωση της φύσης με τρόπο φυσικό. Είναι φτηνό πράγμα να βάζεις κραγιόν΄ δεν πρόκειται για πραγματική βελτίωση. Είναι καλό για το θέατρο.

Οι γυναίκες μπορεί να ξυρίζουν τα πόδια και τις μασχάλες τους. Καλό είναι, υγιεινό΄ δεν υπάρχει κάτι το κακό εκεί. Αν δεν φροντίζεις με κάθε τρόπο για την καθαριότητα του σώματος. . . Αν κάνεις μπάνιο κάθε μέρα και καθαρίζεις το σώμα σου, τότε δεν είναι κακές οι τρίχες της μασχάλης σου. Δεν υπάρχει κάτι το κακό εκεί. 

Δεν υπάρχει λόγος να τις αφαιρέσεις, έχουν τη δική τους θέση. Αλλά αν δεν κάνεις μπάνιο και αν δεν ακολουθείς την υγιεινή και την καθαριότητα, τότε ασφαλώς θα μαζέψουν σκόνη και θα μαζέψουν ιδρώτα και θα βρωμούν. Τότε είναι καλό να τις αφαιρέσεις. Δεν είμαι κατά της αφαίρεσής τους. Είναι όμορφο να ξυρίζεις τις τρίχες των ποδιών σου και να δίνεις όμορφο σχήμα στα πόδια σου.

Μπορεί να ξεγελάσεις του άλλους, αλλά πώς θα ξεγελάσεις τους ανθρώπους που βρίσκονται κοντά σου; Και είναι σωστό να τους ξεγελάς; Και αν σε αγαπούν λόγω του στήθους σου, μόλις ανακαλύψουν ότι το στήθος είναι ψεύτικο - πλαστικό ή λαστιχένιο- θα παραμείνει η αγάπη τους; Θα εξαφανιστεί. Ολόκληρη η ανθρωπότητα έχει γίνει ψεύτικη. Φαίνεται πως υπάρχει η ιδέα να εξαπατάς, να υποκρίνεσαι.

Θα πρέπει να βοηθούμε τη φύση να πάει πέρα από τον εαυτό της, δεν θα πρέπει να την καταπιέζουμε. Αν καταπιέζεις τη φύση, αρχίζεις να γίνεσαι σχιζοφρενής. Αρχίζεις να έχεις διπλή ατομικότητα: εκείνη που είσαι, μια άλλη που δείχνεις στους άλλους. Και μπορεί να γίνεις πολύ άνω-κάτω μέσα σου. Ποιος είσαι; Αυτό ή εκείνο; 

Δεν είναι μόνο ζήτημα ότι έχεις δυο προσωπικότητες θα χρειαστεί να έχεις πολλές προσωπικότητες. Η μητέρα θα έχει μια προσωπικότητα απέναντι στο παιδί - χρειάζεται να υποκρίνεται πως είναι μητέρα - και προς το σύζυγο χρειάζεται να υποκρίνεται ότι είναι σύζυγος. 

Και προς τον εραστή χρειάζεται να υποκρίνεται πως είναι η ερωμένη, και ούτω καθεξής. Θα έχει λοιπόν πολλές προσωπικότητες γύρω από τον εαυτό της και μέσα στη ζούγκλα όλων αυτών των προσωπικοτήτων θα χαθεί η ατομικότητα της. Θα της φαίνεται πολύ δύσκολο να ανακαλύψει το πρωταρχικό της πρόσωπο.

Μου λες, ''Μπορεί κανείς να χρησιμοποιεί το μέϊκ απ για να μεγεθύνει από πνευματική άποψη τη φυσική ομορφιά της γυναίκας. . .''

Είναι σκέτη ανοησία αυτό. Την πνευματικότητα δεν μπορεί να τη μεγεθύνεις με κανένα μέϊκ απ.

Η πνευματική ομορφιά δεν έχει καμιά σχέση με κάτι που μπορείς να το κάνεις από έξω.

Η πνευματικότητα είναι το πρωταρχικό σου πρόσωπο΄ είναι η ανακάλυψη της ενυπάρχουσας φύσης σου. Δεν χρειάζεται να την παραποιείς, δεν χρειάζεται να την βάφεις, δεν χρειάζεται να την κανονίζεις. Δεν έχει τρίχες στα πόδια, γιατί δεν υπάρχουν πόδια, δεν υπάρχουν μασχάλες, δεν υπάρχουν χείλη.

Η εσώτατη ύπαρξή σου είναι καθαρή συνειδητότητα. Δεν χρειάζεται κανένα μέϊκ απ.

Η όλη μου προσπάθεια εδώ είναι να σε βοηθήσω να είσαι ο εαυτός σου, να είσαι τελείως ελεύθερος από προσωπικότητα. Η προσωπικότητα είναι το ψεύτικο πράγμα που σε περιβάλει και η ατομικότητα είναι το δώρο της ύπαρξης. Βρίσκεται ήδη μέσα σου. Αν αφήσεις τις διάφορες προσωπικότητές σου, θα την ανακαλύψεις. Μόλις αφαιρέσεις τις προσωπικότητες, βγαίνει στην επιφάνεια.

Η πραγματική ζωή πρέπει να είναι φυσική και η πραγματική ζωή πρέπει κάποια μέρα να προχωρήσει πέρα από τη φύση. Η φύση όμως πρέπει να γίνει το θεμέλιο της -όχι ενάντια στη φύση, όχι κρύβοντάς την, αλλά ανακαλύπτοντας τον εσώτατο πυρήνα της φύσης.

Τότε υπάρχει η υπέρβαση και αυτό αποτελεί την πιο όμορφη εμπειρία. Ομορφαίνει εσένα, το σώμα σου, το νου σου, τη ψυχή σου. Δεν ομορφαίνει μόνο εσένα, ομορφαίνει ακόμη και τους ανθρώπους που έρχονται σε επαφή μαζί σου. Αυτή η ομορφιά ανήκει στο πέραν λέγεται πνευματική χάρη. Κάτι κατέρχεται από ψηλά και σε πλημμυρίζει.





Osho, Come, Come, Yet Again Come, Ομιλία #6
http://www.osho.com
http://neraidoergasthri.blogspot.com

Πώς θα βρω τον εαυτό μου....!!!!!!!

Απαραίτητη προϋπόθεση για να βρω κάτι είναι να ξέρω τι ψάχνω. Υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα στο ψάχνω τον εαυτό μου και στο θέλω να βρω έναν εαυτό. Το μόνο κοινό στοιχείο είναι ότι και τα δυο έχουν τον ίδιο δρόμο. Μόνο που στην μια περίπτωση πας και στην άλλη έρχεσαι. Δηλαδή έχουν διαφορετικές κατευθύνσεις στο ίδιο μονοπάτι. 

Επίσης για να τα καταφέρεις είναι καλό να ξέρεις τους λόγους που θες να το κάνεις και αυτοί να είναι ρεαλιστικοί. Γιατί ποιος ο λόγος να μπεις στην διαδικασία να ανοίξεις ένα ντουλάπι όταν ξέρεις πως δεν θα βρεις κάτι μέσα σε αυτό;

Διαβάζοντας τον εαυτό μας
Σε αυτήν την ανάγνωση που θα γίνει ξανά και ξανά, γιατί δεν μπορείς να αλλάζεις καθημερινά έναν εαυτό... Θα δεις πολλά σημεία που θα ήθελες να είσαι. Θα δεις γιατί οι συνθήκες δεν σου επέτρεψαν να μείνεις σε αυτό το επίπεδο σκέψης. Θα ψάξεις να βρεις πολλά στοιχεία μέσα σε εσένα μέσα από το πλάνο του εαυτού σου που θα ήθελες να έχεις τώρα και δεν έχεις. 

Χρειάζεσαι τόσα που να φτιάχνουν μια ολοκληρωμένη προσωπικότητα όχι μεμονωμένα κομμάτια. Μπορείς να διατηρήσεις κάποια χαρακτηριστικά που έχεις τώρα και σου αρέσουν μπορείς ακόμα να συνδυάσεις δυο μαζί η κάτι ενδιάμεσο. 

Μέσα από αυτήν την μελέτη θα αρχίσεις να περιγράφεις σε ένα χαρτί αυτό που θες να είσαι και αν θες να είσαι ο καλός σου εαυτός τότε πρέπει να τον περιγράψεις με στοιχεία που έχεις. Αν θες να γίνεις κάποιος άλλος τότε πρέπει να αλλάξεις κάποια από αυτά που διαθέτεις.

Πιάνοντας το τιμόνι
Οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν παρατήσει τον εαυτό τους στον αυτόματο πιλότο. Αν ξέρεις μια δυο αντιδράσεις τους έχεις τρομερή επιρροή πάνω τους. Είναι αυτό που λένε μαριονέτες. Αλλά εμείς ξέρουμε τι θέλουμε να είμαστε και θα χρησιμοποιήσουμε την νοημοσύνη που έχουμε για να κοντρολάρουμε τον εαυτό μας. 

Ξέρουμε από τώρα πως θα αντιδράσει όταν θα προσπαθήσουν να τον εκνευρίσουν να τον προσβάλουν. Είναι όλα αυτά που βγάλαμε στο δεύτερο σχέδιο. Και ξέρουμε ότι μπορεί να τα εφαρμόσει αφού το έχει αποδείξει και στο παρελθόν. Αν διαλέξαμε στοιχεία από το παρελθόν μας που θεωρούσαμε καλά.

Ο εαυτός μας σαν πρότυπο
Το πρότυπο μας είμαστε εμείς και σε αυτό τώρα έχουμε τυφλή εμπιστοσύνη σε αυτό. Και αν υπάρχουν αμφιβολίες για αυτό τότε καλύτερα να επανεξετάσεις το δεύτερο πλάνο σου. Το επίκεντρο μας είμαστε εμείς αλλά για εμάς, δεν είμαστε το κέντρο του κόσμου αλλά το κέντρο του εαυτού μας και η εξωτερική μας εικόνα γνήσιο αντίγραφο της εσωτερικής. 

Με το ψέμα με το ίσως και με το θα δεν θα καταφέρουμε τίποτα ουσιαστικό. Αν εμείς πρώτα δεν πιστέψουμε σε εμάς τότε κανείς δεν θα πιστέψει σε αυτό που είμαστε.

Οι συνέπειες των πράξεων μας και η ευθύνη αυτών
Είναι γεγονός ότι αν έχεις απαιτήσεις έχεις και υποχρεώσεις. Τώρα είσαι εσύ αυτός που σκέπτεται για εσένα. Εσύ έκανες την σωστή η την λάθος επιλογή και αν θες να είσαι ο εαυτός σου πρέπει να αναλάβεις την ευθύνη των αποτελεσμάτων και των καλών και των κακών. 

Αυτό θα σε οδηγήσει στον πραγματικό έλεγχο και όχι σε έναν φαινομενικά καλό έλεγχο. Το να ρίξεις τις ευθύνες σε κάποιον άλλον είναι εξαιρετικά εύκολο και γίνεται κυρίως όταν τα πράγματα δεν πήγαν καλά. Αλλά φτάνει να το κάνεις μια φορά για να πούμε ότι δεν είχες τον έλεγχο. Ούτε των κακών που πιθανόν θες να αποφύγεις ούτε των καλών.

Δώσε στον εαυτό σου τον χρόνο που χρειάζεται
Τέτοιες αλλαγές δεν μπορούν να γίνουν από την μια μέρα στην άλλη. Η μπορούν να γίνουν αλλά δεν θα έχουν τα σωστά θεμέλια για να το στηρίξουν. Δώσε στον εαυτό σου τον χρόνο που χρειάζεται για να αλλάξει. Άσε τον να δημιουργήσει έναν ισχυρό και γνήσιο χαρακτήρα μέσα στο καλούπι που του έχεις δώσει.

Προετοιμάσου για τα αδιέξοδα.
Είναι σίγουρο ότι αυτό που θα γίνεις δεν θα αρέσει σε όλους ιδικά αν θες να αρέσει σε εσένα. Δεν έχουν όλοι οι άνθρωποι στο περιβάλλον μας την ίδια αξία για εμάς και κάποιες προσαρμογές πρέπει να ρυθμιστούν έχοντας υπόψη και αυτούς τους ανθρώπους. 

Αλλά πρόσεχε μην θεωρήσεις κάποιους ανθρώπους δεδομένους όσο και αν φαίνονται και μην αφήσεις και τον δικό σου εαυτό σε δεύτερη μοίρα. Κάποια από αυτά θα τα δεις από την αρχή μερικά θα σου εμφανιστούν στην πορεία, τα εμπόδια. 

Εκεί θα πρέπει να αποφασίσεις αν θες να αλλάξεις λίγο την πορεία σου η αν θες να πατήσεις πάνω στα εμπόδια. Δεν ξέρεις τι είναι σωστό και τι λάθος και πάντα είναι δύσκολο για όλους ήταν, αλλιώς δεν θα το έβλεπαν για εμπόδιο. Πρέπει να είσαι προετοιμασμένος για τέτοιες καταστάσεις και πρέπει να είσαι εσύ αυτός που θα αποφασίσει και αυτός που θα αναλάβει την ευθύνη.

Tips
Το να είσαι ο εαυτός σου είναι ότι καλύτερο μπορείς να είσαι
Μη κοροϊδέψεις τον εαυτό σου λέγοντας του ότι μπορεί να είναι κάποιος που δεν μπορεί.Δεν υπάρχει σωστό και λάθος σε κάτι που προσπαθείς





Πως θα ξανασταθώ στα πόδια μου μετά από ένα λάθος ;

Ο James Joyce - κορυφαίος Ιρλανδός συγγραφέας - είχε πει «Mistakes are the portals of discovery», που σημαίνει «τα λάθη είναι οι πύλες της ανακάλυψης». Όντως, είναι ευθύνη δική μας να περιορίσουμε τις κακές συνέπειες, τις ζημιές που μπορεί να προκλήθηκαν από λάθη που κάναμε, αλλά το πιο σημαντικό από όλα είναι τελικά να μαθαίνουμε ότι και όσα μπορούμε από τα λάθη μας. 

Διαβάστε λοιπόν πως μπορούμε μετά από λάθος που κάναμε όχι απλά να σηκωθούμε πάλι στα πόδια μας αλλά να γίνουμε και πιο δυνατοί.

Δικό μου λάθος !
Μπορεί οι συνθήκες να ήταν κακές για εσάς τη δεδομένη στιγμή του λάθους. Μπορεί απλά να είχατε μία κακή μέρα. Όπως και να έχει, να θυμάστε ότι οι μεγάλοι ηγέτες, δεν κατηγορούν άλλους, όταν κάτι πάει στραβά. Αντίθετα αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους. 

Έτσι, δείχνουν ένα αίσθημα υψηλότερης ευθύνης και αναγνωρίζοντας το λάθος, έχουν τον έλεγχο, προκειμένου να μπορέσουν να το διαχειριστούν όπως κρίνουν. Εάν λοιπόν το λάθος είναι δικό σας, αναγνωρίστε το. Άλλωστε μην ξεχνάτε ότι κανείς δεν είναι τέλειος!

Διορθώστε το, στα… φανερά !
Καλώς ή κακώς τα λάθη πολλές φορές έχουν εκτός από τις άμεσες και εμφανείς συνέπειες και πιο έμμεσες, οι οποίες μπορεί να γίνουν επικίνδυνες. Προσπαθήστε να διορθώσετε το λάθος ή την κατάσταση, αλλά όχι στα κρυφά. 

Κρυμμένα προβλήματα, λάθη που έχουν γίνει αλλά προσπαθούν να τα καλύψουν, πολλές φορές γίνονται σοβαρές απειλές και παίρνουν άλλες διαστάσεις. Αυτό αφορά όχι μόνο το προσωπικό επίπεδο στη ζωή μας, αλλά και το επαγγελματικό.

Η δύναμη της συγγνώμης !
Ζητήστε συγγνώμη από τους ανθρώπους που επηρεάστηκαν αρνητικά από το λάθος σας. Προσοχή όμως! Η συγγνώμη πρέπει να είναι αληθινή και όχι να μοιάζει με αυτοάμυνα.

Προβληματίστε με το λάθος σας !
Πάρτε το χρόνο σας και σκεφτείτε τι προκάλεσε το λάθος; Τι κάνατε ενώ δεν θα έπρεπε ή τι δεν κάνατε όταν θα έπρεπε; Μην βιάζεστε να βγάλετε συμπεράσματα όμως. Συνήθως, για να καταφέρουμε να είμαστε πιο αποστασιοποιημένοι και να δούμε τα πράγματα με μια πιο ξεκάθαρη ματιά, πρέπει να περάσει κάποιο χρονικό διάστημα. Ιδιαίτερα αν το λάθος ήταν μεγάλο και οι… ζημιές πολλές.

Μοιραστείτε αυτά που μάθατε !
Η ανταλλαγή για αυτά που μάθαμε από λάθη μας, μπορεί να λειτουργήσει «ναυαγοσωστικά» για κάποιον άλλον, είτε πρόκειται για φίλο, είτε για συνάδελφό σας. Είναι σημαντικό λοιπόν να το μοιραστούμε, γιατί έτσι βοηθάμε –αφού μπορούμε- στο να αποτραπεί κάποιο άλλο λάθος.

Φυσικά, οι παραπάνω συμβουλές δεν θα σας μάθουν να μην κάνετε λάθη. Αυτό άλλωστε είναι αδύνατο. Αλλά ακολουθώντας τες, μπορεί να σας βοηθήσουν να μην κάνετε το ίδιο λάθος δύο φορές ή ακόμα και να σας αποτρέψουν από το να κάνετε κάποιο… καταστροφικό λάθος.





Πέμπτη, 29 Οκτωβρίου 2015

Η Δύναμη της προσφοράς και τα οφέλη της.....!!!!!!!!!!!

Επειδή πάντα στη ζωή μου έχω αυτή την αρχή - '' όλοι μαζί μπορούμε να κάνουμε τον κόσμο μας καλύτερο '' - στη καρδιά και το νου μου…..σήμερα θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας….μια ιδέα που μου ήρθε…..και θα μας κάνει όλους να νιώσουμε υπέροχα συναισθήματα χαράς και προσφοράς…..

Η ιδέα μου λοιπόν είναι να συμμετέχετε περισσότερο στο blog μου και αυτό γιατί θα ήθελα …..μαζί με εσάς φυσικά…..συνδημιουργοί μου να προσφέρουμε το 30% των κερδών μου κάπου…..αυτό το '' κάπου '' θα το αποφασίσουμε από κοινού…..και εννοώ….σαν πρωταρχική μου σκέψη…..θα κάνουμε μια ψηφοφορία εάν θα είναι βοήθεια σε παιδάκια….ή σε σκυλάκια…..και μετά θα αποφασίσουμε και το ίδρυμα που θα προσφέρουμε το ποσόν…..

Το blog μου έχει κλείσει περίπου δυόμιση χρόνια…..και με δυσκολία αποφάσισα πριν μισό χρόνο περίπου να βάλω διαφημήσεις…..γιατί θεωρώ ότι θα χαλούσα την αισθητική της σελίδας….

Αφού όμως το αποφάσισα τελικά…..είδα ότι το κέρδος μου ήταν μηδαμινό……και δεν θεωρώ ότι άξιζε τον κόπο….
( μπορώ να σας παρουσιάσω στοιχεία…..εάν κανείς έχει αμφιβολίες ) ….είχα σκοπό αυτό που ζητώ σήμερα από εσάς…να το κάνω μόνη μου…..αλλά βλέπετε ο Θεός είχε άλλα σχέδια…..και θεωρεί ότι συλλογικά θα είναι καλύτερα……

Αυτό που ζητώ λοιπόν από εσάς…..όταν και εάν φυσικά θέλετε…..όταν είστε στη σελίδα μου για να διαβάσετε ένα άρθρο…..να πατήστε  ένα με δυο κλικ…στη διαφήμιση που βρίσκεται στην αριστερή πλευρά της σελίδας ή στο τέλος του κάθε άρθρου…..θεωρώ ότι ο χρόνος που θα διαθέσετε θα είναι ελάχιστος…..δύο κλικ την ημέρα αρκούν…..δεν χρειάζεται να παραμείνετε και να δείτε όλη τη διαφήμιση.
Η αμοιβή για κάθε κλικ….είναι ένα λεπτό του ευρώ (00,01)…..μηδαμινό δηλ….αλλά επειδή ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ……εύχομαι και ελπίζω να έχετε την ίδια άποψη με μένα και να συμμετέχετε σε αυτή την προσπάθεια….τα οφέλη για εμάς θα είναι μεγάλα…..γιατί θα κάνουμε χαρούμενους αρκετούς ανθρώπους….και ζώα…..!!!!!!!!!!!

Κάθε μήνα θα αναρτώ το ποσόν….. που θα μου δείχνουν τα αποτελέσματα…..και θα ξέρετε επ’ακριβώς το ποσό που θα έχει μαζευτεί…..επειδή στην αρχή τα ποσά θα είναι μικρά…..θα τα συσωρεύουμε σε ένα εικονικό κουμπαρά…..

Σας ευχαριστώ για την αγάπη και την υποστήριξη σας….αλλά και την εμπιστοσύνη που μου δείχνετε όλα αυτά τα χρόνια….με το να μοιράζεστε μαζί μου τις ανησυχίες και τα προβλήματα σας….ξέρω ότι νιώθετε ότι μπορείτε να με εμπιστευτείτε γι’αυτό και το κάνετε…..!!!!!!!!...

Περιμένω με λαχτάρα και γλυκιά προσμονή τη συμμετοχή σας….αλλά και τα σχόλια σας σχετικά με το μέρος και το είδος της προσφοράς μας…..σκεφτείτε το και ο Θεός ας σας φωτίσει να κάνετε αυτό που προστάζει η καρδιά σας……!!!!!!!!!

Σας ευγνωμονώ για το κάθε τι που κάνετε για μένα…..ένα τρυφερό σχόλιο….ένα γλυκό ευχαριστώ…..μια υπέροχη φωτογραφία…..αλλά και τη συμμετοχή σας στο blog μου….που με την δική σας αγάπη έφτασε και ξεπέρασε το ένα εκατομμύριο ( 1.000.00 ) προβολές σελίδων…. στο Facebook και πάνω από εξήμιση εκατομμύρια (6.500.00 ) στο google ….και όλα αυτά τα κάνατε εσείς αγαπημένοι μου άγγελοι…..ο Θεός μαζί σας τώρα και πάντα…..!!!!!!!!!! 





Λένα Μπαξέ
Εργάτης Φωτός

Όταν ζήσεις πέρα για πέρα τον άνθρωπο, θα ζήσεις Εμένα μέσα σου....!!!!!!!

Η παλμική δόνηση που κυρίεψε το στέρνο της είχε τη νότα του ιερού μεγαλείου. Και τότε, οι πύλες του χρόνου άνοιξαν και το μέλλον μίλησε για άλλη μια φορά στην περιδεή Θ. Της μίλησε με προφητική φωνή, προοιωνίζοντας τον μελλοντικό προορισμό της και το μελλοντικό έργο της. 

Είπε: 
Βλέπεις τον Ωμέγα να κατέρχεται λαμποκοπώντας από λαμπρότητα. Πλήρης από τρομακτική μεγαλοπρέπεια και υπέρτατο κύρος, με το άγγιγμα του Άπειρου επάνω Του. 

Είναι το τέλος της μεγάλης οδοιπορίας που οδηγεί σ’ Αυτόν. Είναι ο Ήλιος των Ήλιων, η Στέψη των Στέψεων, το Χρίσμα των Χρισμάτων, μια πνοή απονομής χάριτος, δύναμης, λαμπρότητας, κύρους. Είναι ο μεγαλειώδης Κύριος στην απόλυτη δόξα Του. Κυβερνήτης των τεράστιων Κόσμων. 

Ο ένας και μόνος Κύριος και Κυβερνήτης. Σου φανερώνεται σ’ όλη Του την δόξα. Ξεπροβάλλει από το ήρεμο , ατάραχο , σιγηλό έδαφος του πιο μύχιου και σταθερού είναι σου. Σε διαπερνά με την λάμψη Του. Ξεπροβάλλει από μέσα σου, ακτινοβολεί από μέσα σου. Σε διαπερνά με την λάμψη. Κυβερνά και διέπει από μέσα σου. 

Λέει είμαι ο Ωμέγα. Είσαι το σκεύος μου. Σε χρίζω δοχείο μου, μέσα από σένα θα εκφρασθώ στους κόσμους μου. Είμαι ο Συμπαντικός Χριστός, ο Κτίσης του Κόσμου, ο εν παντί οικών. Σκεύος μου είσαι, για αυτό σε γέννησα και δικό μου έργο θα κάνεις.. ..

Όταν ζήσεις πέρα για πέρα τον άνθρωπο , θα ζήσεις Εμένα μέσα σου , θα εκφράσεις την δική μου ζωή, τα δικά μου πιστεύω. Θα σπείρεις τους δικούς μου σπόρους….. 

ΣΟΦΙΑ ΑΝΤΖΑΚΑ βιβλ.-7- ΙΕΡΟΣ ΓΑΜΟΣ 

                                   Το ταξίδι
Με τα φτερά σου θα ανεβώ ταξίδι για να πάω 

κι όσα δεν έζησα εδώ 

εκεί απλόχερα στο σύμπαν να σκορπάω 

τα χρώματα, τα αρώματα, αισθήσεις του μυαλού 

αγάπες του κορμιού, να ξεχαστούνε.
Μόνο ένα φως για φυλαχτό…
Τα όμορφα τα λόγια, 

τις ψεύτικες φωνές, 

τις ψεύτικες αγάπες και χαρές 

πίσω θα αφήσω.
Σε όλα, όσα ΣΕ έψαχνα… 

τα ψεύτικα που νόμιζα αληθινά κι αθάνατα 

μέσα στο χωροχρόνο κονιορτός θα γίνουν 

να σκορπίσω!!! 
Μόνο ένα φως μέσ' στην καρδιά για φυλαχτό… 
Για ΣΕΝΑ που έψαχνα να βρω… 
Ελίτα





Τετάρτη, 28 Οκτωβρίου 2015

Krishnamurti : Είσαι το Αποτέλεσμα του Παρελθόντος....!!!!!!!!

«Είσαι το αποτέλεσμα του παρελθόντος – το σώμα σου, τα συναισθήματά σου και οι σκέψεις σου. 

Το σώμα σου είναι απλώς ένα αντίγραφο. Κάθε συναίσθημα, για παράδειγμα ο φθόνος ή ο θυμός, είναι αποτέλεσμα του παρελθόντος. Ό,τι κι αν κάνεις γι’ αυτόν το φθόνο, όπως και να τον καταπνίξεις, να προσπαθήσεις να τον αλλάξεις σε κάτι άλλο ή οτιδήποτε άλλο κάνεις, είναι επίσης αποτέλεσμα του παρελθόντος. Έτσι, απλώς μετακινείσαι μέσα στον κύκλο της εμπειρίας». Jiddu Krishnamurti

Προσκάλεσα τον Κρισναμούρτι για ένα πικνίκ στην εξοχική περιοχή όπου μέναμε στη διάρκεια των διακοπών μας στο Όχαϊ. (Ο Jiddu Krishnamurti γεννήθηκε στο Μαντανάπαλι στη Νότια Ινδία στις 12 Μαΐου 1895 και έφυγε στις 17 Φεβρουαρίου του 1986 στο Όχαϊ της Καλιφόρνιας, στα 91 χρόνια του)

Καθίσαμε πάνω σε κάτι μεγάλους, πανάρχαιους, άσπρους βράχους και παρακολουθούσαμε την οικογένειά μου που κολυμπούσε στο καθαρό, γαλάζιο ποτάμι. Ύστερα από το φαγητό τον ρώτησα περισσότερα για την επίγνωση: 

«Παρατηρώντας τις αντιδράσεις μου συνήθως βρίσκω σ’ αυτές κάποια σφοδρή επιθυμία που παίρνει τη μια ή την άλλη μορφή, όπως του φθόνου. Τον βλέπω. Έρχεται και φεύγει, αλλά δεν φαίνεται να μπορώ να σκεφτώ πιο βαθιά από τόσο».

Με κοίταξε για μια στιγμή με καλοσύνη κι ύστερα είπε: 

«Είσαι το αποτέλεσμα του παρελθόντος – το σώμα σου, τα συναισθήματά σου και οι σκέψεις σου. Το σώμα σου είναι απλώς ένα αντίγραφο. Κάθε συναίσθημα, για παράδειγμα ο φθόνος ή ο θυμός, είναι αποτέλεσμα Έτσι, απλώς μετακινείσαι μέσα στον κύκλο της εμπειρίας».

Έκανε ένα σχέδιο στην άμμο για να το δείξει: έναν κύκλο με δύο σημάδια – ένα για το φθόνο κι ένα για τη δράση που ακολουθείς. 

«Πρέπει να “δουλέψεις” πάνω σ’ αυτό σκέψου το, στοχάσου γι’ αυτό, προσπάθησε να το δεις απ’ όλες του τις πλευρές – ήρεμα, αποστασιοποιημένα, σαν να κοιτάς ένα άγνωστο ζώο που δεν έχεις ξαναδεί και σε ενδιαφέρει το σχήμα του, οι συνήθειές του και λοιπά’ δεν ξέρεις αν είναι δηλητηριώδες ή όχι κι έτσι δεν κάνεις καμιά κίνηση. 

Αυτό είναι διαλογισμός, καθώς προσπαθεί κανείς να ελευθερώσει τον εαυτό του από το παρελθόν να ξεπεράσει το παρελθόν έτσι ώστε να ανακαλύψει το άγνωστο, το άχρονο’ αλλιώς απλώς μετακινείται μέσα στον κύκλο του παρελθόντος. Πρέπει να διαλογιστείς πάνω σ’ αυτό μέχρι να μπορέσεις να το νιώσεις να διαπερνάει όλη σου την ύπαρξη, όχι απλώς ένα μέρος της, όλα τα μέρη». 

Όλο το σώμα του Κρισναμούρτι εξέφραζε όσα έλεγε. «Τότε θα υπάρξει μεγάλη ηρεμία, απέραντη γαλήνη. Γραψ’ το αυτό όπως σου το είπα. Ύστερα κοίτα το και παρατήρησε τις αντιδράσεις σου σ’ αυτό. Σκέψου γι’ αυτό. Προσπάθησε να ανακαλύψεις τι σκέφτεσαι γι’ αυτό. Εκείνο θα ‘ρθει σε σένα αργότερα». 

Τα λόγια του είχαν ηρεμιστική επίδραση. Ακολούθησε μια μακρά σιωπή που στη διάρκεια της καθόμασταν ακίνητοί Ό,τι κι αν έκανε κανείς ήταν άχρηστο, ωστόσο, εξακολουθούσε να υπάρχει μια εσωτερική κίνηση. Ήθελα κάποιου είδους συντροφιά -ερωτική, φιλική, πνευματική ή θεία-, απλώς δεν ήθελα να είμαι εντελώς μόνος. Του είπα: 

«Πίσω από πολλές σκέψεις και πράξεις μου βρίσκεται η επιθυμία να βρω στοργή ή φόβος μήπως τη χάσω».
«Τι είναι εκείνο που πραγματικά επιθυμείς; Δεν είναι η στοργή». Περίμενε την απάντησή μου.

«Εννοείς ότι δεν είναι στοργή μέσα από την ίδια μου την καρδιά, αλλά κάτι απέξω;»
«Ακριβώς. Προσπαθείς να γεμίσεις ένα κενό μέσα σου. Είναι σαν να προσπαθείς να γεμίσεις έναν τρύπιο κουβά που δεν μπορεί ποτέ να γεμίσει».

«Πρέπει κανείς να συνεχίζει να ρίχνει κάτι εκεί μέσα κάθε μέρα».
«Και παρ’ όλα αυτά τον γεμίζει πολύ λίγο ικανοποιείται μόνο επιφανειακά. Το δοχείο δεν γεμίζει ποτέ ολόκληρο και για πάντα. Γιατί, λοιπόν, συνεχίζεις να το κάνεις αυτό»; Ο Κρισναμούρτι μού έριξε μια διερευνητική ματιά, παρακολουθώντας προσεκτικά την αντίδρασή μου. «Δεν το νιώθεις, δεν ζεις πραγματικά αυτό που είπα.

Αν το είχες δει πραγματικά θα σε είχε συναρπάσει. Θα ένιωθες τρομακτική ανακούφιση. Ευτυχώς που δεν έχω την ανάγκη να συνεχίζω να το κάνω αυτό!» Μπορούσα να νιώσω το δικό του αίσθημα ανακούφισης, αλλά δεν ένιωθα κι εγώ το ίδιο. «Γιατί νιώθω όσα λες τόσο επιφανειακά;»
«Ναι, γιατί;» με ρώτησε.

Ήμουν αποφασισμένος να απαντώ έντιμα. «Γιατί είμαι κουτός κι όχι αρκετά ευαίσθητος».

«Ναι. Βρες, λοιπόν, γιατί είσαι κουτός. Ερεύνησε τα πάντα: από το τι τρως μέχρι την κληρονομικότητά σου και την εγγλέζικη υποδομή σου – ιμπεριαλισμός και λοιπά. Ψάξε τις πράξεις σου’ ίσως είσαι φυλακισμένος από τις σκέψεις που κάνεις για τον εαυτό σου, από αναμνήσεις, συγκρίσεις, φυγές, όνειρα και λοιπά – εξέτασε τα πάντα. 

Καταπιάσου πραγματικά με ολόκληρο το θέμα. Αν κάτσεις αναπαυτικά και απλώς πεις “Εντάξει, είμαι κουτός” και δεν κάνεις τίποτα γι’ αυτό, τότε έχεις γεράσει». 

Ακούμπησε πίσω την πλάτη του ήρεμος. Ύστερα, σκύβοντας ξανά προς το μέρος μου και καρφώνοντάς με με τα λαμπερά, σκούρα καστανά μάτια του, μου είπε :
«Θα ‘πρεπε να ‘ναι για σένα ζήτημα ζωής και θανάτου».

«Γιατί είμαι κουτός τώρα;»
«Νομίζω γιατί είσαι απογοητευμένος».
«Ναι, αυτό είναι αλήθεια. Ξέρω γιατί είμαι απογοητευμένος».

Ένιωθα αποκαρδιωμένος με τη δουλειά μου σε ένα εργοστάσιο, κι αυτό μου έτρωγε όλη μου την ενέργεια. Η δουλειά της κατεργασίας τροφής ήταν για μένα η πιο εποικοδομητική απασχόληση κατά τη διάρκεια του πολέμου.

«Μπορείς εύκολα να εξιχνιάσεις την αιτία της, αλλά η απογοήτευση δεν φεύγει, έτσι δεν είναι; Γιατί, λοιπόν, είσαι απογοητευμένος;» Χαμογέλασε σαν να περίμενε να θέσω μόνος μου το ερώτημα στον εαυτό μου. «Ρώτα με ευθύτητα τον εαυτό σου “γιατί;” κοίταξέ το πραγματικά και θα ’χει φύγει. Θα βρεθείς στην κορφή του βουνού».

«Γαντζώνεται κανείς στην απογοήτευση. Γιατί συμβαίνει αυτό;» Ένιωσα την απογοήτευση να φεύγει, αλλά ένα κομμάτι μου έμοιαζε να κρεμιέται πάνω της.

«Γιατί είναι καλύτερο από το τίποτα. Δεν θες να είσαι άδειος, Ντέιβιντ. Γιατί δεν καταπιάνεσαι πραγματικά με το ερώτημα του κενού μέσα σου; Γιατί το γεμίζεις συνέχεια με διάφορες αισθήσεις – παρηγοριές, πίστεις, συγκρίσεις; Αν είχες έναν τρύπιο κουβά που στάζει, τι θα τον έκανες;»
«Θα τον πετούσα!»
«Μάλιστα. Δεν θα συνέχιζες να τον χρησιμοποιείς» 

Απόσπασμα από το βιβλίο “ Η Αναζήτηση Της Αλήθειας” πρόκειται για μια σειρά από προσωπικές συζητήσεις που είχε ο Ντέιβιντ Γιανγκτου με τον Jiddu Krishnamurti … 





Μπορείς να ζήσεις και χωρίς χρήματα; Ναι μπορείς....!!!!!!!

Με «αστρονομίσματα». Το Μάϊο του 1996, η Χάιντεμαρί Σβέρμερ αποφασίζει να αλλάξει ριζικά τις συνθήκες της ζωής της. Εμπνευσμένη από το παραμύθι «αστρονομίσματα», στο οποίο ένα κοριτσάκι χαρίζει κυριολεκτικά μέχρι και το τελευταίο ρουχαλάκι που του έχει απομείνει, ξεκινά το δικό της πείραμα αστρονομισμάτων: 

Χαρίζει τα έπιπλά της, αφήνει το διαμέρισμα και το ιατρείο της, παραιτείται από την ιατροφαρμακευτική ασφάλιση. Ό,τι χρειάζεται για να ζήσει, το παίρνει με ανταλλαγές μέσω του δικτύου ανταλλαγών ονόματι «πρακτορείο δούναι και λαβείν» που ιδρύει η ίδια στο Ντόρτμουντ.

Προσέχει τα σπίτια φίλων της κατά την απουσία τους, βοηθά που και που σε ένα κατάστημα με βιολογικά προϊόντα για λίγα φρέσκα λαχανικά, ένας φίλος της φούρναρης της δίνει λίγο πριν το κλείσιμο το ψωμί που αλλιώς θα πετούσε.

Το συμπέρασμά της μετά από περισσότερα από 16 ! χρόνια χωρίς χρήματα : «Είμαι πιο πλούσια από ποτέ». Έννοιες όπως δουλειά, ελεύθερος χρόνος και διακοπές, απέκτησαν ένα εντελώς καινούριο νόημα. Η ζωή της έγινε ένα ενιαίο κομμάτι.

Το πείραμα «αστρονομίσματα» είναι ένα μοντέλο που δίνει ελπίδα στον άνθρωπο για μια πιο «ελευθερη» διαβίωση στον πλανήτη.

…και ΝΑΙ μια Γερμανίδα τα κατάφερε, όπως τα έχουν καταφέρει πολλοί άνθρωποι να ζουν με ελάχιστα, αντί να μιζεριάζουν και να γίνονται θύματα της υποτιθέμενης «κρίσης».

Γράψαμε κάποιους τρόπους να κάνεις μια αρχή. Άλλωστε και η Heidemarie Schwermer, το προετοίμαζε 2 χρόνια πριν το ξεκινήσει. Κάποια βήματα που μπορούν να γίνουν είναι…

Δράση (Αιτία) είναι η … μη πράξη, δηλαδή όχι τι κάνεις αλλά τι ΔΕΝ κάνεις. Δράση είναι η Αποχή (Αποτέλεσμα). Αποχή=Δράση Αποχή από τα σούπερ μάρκετ ειδικά τα πολυεθνικά και τα εξωτερικών συμφερόντων LIDL, JAMBO, Carefour, MAKRO αλλά και τα Ελληνικά, Μασούτης, Βασιλόπουλος. κλπ. 

Όχι απλά αποχή αλλά εξαφάνιση. Να μην δουν ευρώ στο ταμείο τους μια ολόκληρη βδομάδα.. με υπόσχεση για συνέχεια, εκεί να δεις γλέντια. !

Αποχή από την αγορά ειδών ανάγκης – συμφοράς. Όλοι μαζί αποχή, από την αγορά γάλακτος, τυριών, γιαουρτιών μια βδομάδα και μετά ένα μήνα. ΌΛΟΙ ΜΑΖΙ. (ουτοπικόν)

Αποχή από την αγορά κρέατος, ένα ολόκληρο μήνα. Όλοι μαζί αποχή από την αγορά κάθε τροφής με κρέας. Καμία τροφή αίματος στον οργανισμό. (ουτοπικότατον)

Αποχή από την αγορά εφημερίδων και περιοδικών τους. Δείτε ποιοι τα εκδίδουν, είναι οι ίδιοι που έχουν τα κανάλια υπνώτισης, και τις κατασκευαστικές καρμανιόλες.

Αποχή από την τηλεόραση. Μην ανοίξεις την τηλεόραση ένα μήνα. Καθόλου.

Αποχή από την αγορά τσιγάρων, αλκοόλ, καφέ, βενζίνης. Όχι απαραίτητα όλα μαζί.

Αποχή από την κίνηση των αυτοκινήτων ένα ολόκληρο μήνα. Καθόλου κίνηση ένα μήνα.

Αποχή καθολική από τις εκλογές, ή από κάθε τι που δεν είναι υποχρεωτικό από κάποιον νόμο.

Αποχή από το να είσαι καταναλωτής οποιουδήποτε πράγματος, ιδέας, ομάδας. (σουρεαλιστικόν)

… να πάμε στην πιο δύσκολη πίστα…

Αποχή από την κατανάλωση. Αποχή από κάθε τι που επιβάλει κάποιο έθιμο ή συνήθεια.

Αποχή από το σεξ.

Αποχή από το φαγητό.

Αποχή από την κακομοιριά.

Μπορεί να γίνει και πιο δύσκολο, υπάρχει κι άλλη πίστα. Έτσι ας μείνουμε στα εύκολα. Αποχή από ότι περιμένουν να κάνεις. Μην το κάνεις, ή αν δεν γίνεται καθολική αποχή, απλά ελαχιστοποίησε την. 

Υπάρχουν δεκάδες μικρά συνοικιακά καταστήματα για να αγοράσεις τα απολύτως αναγκαία για την επιβίωση σου και σε πληροφορώ πως είναι ελάχιστα. 

Φρούτα, όσπρια, λαχανικά, λάδι, μέλι, ξηροί καρποί, χλωροφύλλη, φύτρα, ζυμαρικά, γάλα και παξιμάδια από μύγδαλα, καρύδια, ρύζι, ταχίνι, φυστικοβούτυρο ή βούτυρο από μύγδαλα. Το ψωμί φτιάξε το μόνος σου. Φρόντισε να είναι ΟΛΑ βιολογικά. …κι όλα αυτά για αρχή μόνο. 

Η απίστευτη ιστορία της Heidemarie ξεκίνησε πριν από 22 χρόνια, όταν ήταν μια μεσής ηλικίας καθηγήτρια δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης που χώρισε μετά από ένα δύσκολο γάμο, πήρε τα δύο παιδιά της και κινήθηκε προς την πόλη του Ντόρτμουντ, στην περιοχή του Ρουρ στη Γερμανία.

Ένα από τα πρώτα πράγματα που παρατήρησε ήταν ο μεγάλος αριθμός των αστέγων, και αυτό την συγκλόνισε τόσο πολύ που αποφάσισε να κάνει πραγματικά κάτι για αυτό. 

Πάντα πίστευε ότι οι άστεγοι δεν χρειάζονταν πραγματικά χρήματα για να γίνουν αποδεκτοί πάλι στην κοινωνία,αλλά μόνο μια ευκαιρία να χειραφετηθούν, κάνοντας τους εαυτούς τους χρήσιμους σ’ αυτή, έτσι άνοιξε ένα κατάστημα που το ονόμασε “Gib und Nimm” (Δούναι και λαβείν ).

Η μικρή επιχείρησή της ήταν ένα μέρος όπου μπορούσε κανείς να ανταλλάξει πράγματα και δεξιότητες για άλλα πράγματα και δεξιότητες που χρειάζονταν, χωρίς να χρησιμοποιούνται χρήματα. 

Παλιά ρούχα μπορούσαν να ανταλλαχθούν με συσκευές κουζίνας και υπηρεσίες σχετικές με αυτοκίνητα με υπηρεσίες υδραυλικών, και ούτω καθεξής. 

Η ιδέα δεν προσέλκυσε πολλούς από τους άστεγους του Ντόρτμουντ, επειδή, όπως κάποιοι από αυτούς της είπαν κατάμουτρα, δεν ένιωθαν ότι, μια μορφωμένη γυναίκα της μεσαίας τάξης, θα μπορούσε να τους καταλάβει, επιπλέον οι περισσότεροι άστεγοι ΘΕΛΟΥΝ να είναι άστεγοι, όπως και οι περισσότεροι άνεργοι.

Αντ 'αυτού,το μικρό κατάστημά της δέχτηκε επίθεση από πολλούς από τους άνεργους και τους συνταξιούχους της πόλης που ήταν πρόθυμοι να ανταλλάξουν δεξιότητες και παλιά πράγματα για κάτι που χρειάζονταν. 

Το κατάστημα της Heidemarie έγινε τελικά κάτι σαν φαινόμενο στο Ντόρτμουντ, και αυτό την έκανε να αναρωτηθεί για τη ζωή που ζούσε.

Άρχισε να συνειδητοποιεί ότι ζούσε με πολλά πράγματα που δεν είχε πραγματικά ανάγκη και αρχικά αποφάσισε να μην αγοράσει οτιδήποτε άλλο χωρίς να δώσει κάτι μακριά. Τότε συνειδητοποίησε πόσο δυσαρεστημένη ήταν με το έργο της και έκανε τη σύνδεση μεταξύ αυτού του συναισθήματος και των σωματικών συμπτωμάτων που είχε(πόνος στην πλάτη και μόνιμη αδιαθεσία), έτσι αποφάσισε να αναλάβει άλλες εργασίες.

Άρχισε να πλένει πιάτα για 10 γερμανικά μάρκα την ώρα, και παρόλο που πολλοί της έλεγαν πράγματα, όπως “Πήγες στο πανεπιστήμιο, σπούδασες για να το κάνεις αυτό;”, ένιωθε καλά με τον εαυτό της, και δεν αισθανόταν ότι, εξαιτίας των σπουδών της, έπρεπε να έχει μεγαλύτερες αξιώσεις από κάποιον που εργάζεται σε μια κουζίνα. 

Μέχρι το 1995, η ζωή της Heidemarie είχε αλλάξει τόσο πολύ που δεν ξόδευε σχεδόν τίποτα, σαν να είχε βρει όλα όσα χρειαζόταν στη ζωή της.

Έτσι, το 1996. πήρε τη μεγαλύτερη απόφαση της ζωής της: να ζει χωρίς χρήματα. Τα παιδιά της είχαν φύγει έτσι πούλησε το διαμέρισμα στο Ντόρτμουντ και αποφάσισε να ζήσει, νομαδικά ανταλλάσσονταν πράγματα και υπηρεσίες για όλα όσα χρειαζόταν. 

Ξεκίνησε ως ένα 12-μηνο πείραμα, αλλά ανακάλυψε ότι της αρέσει τόσο πολύ που απλά δεν μπορούσε να το εγκαταλείψει. 15 χρόνια αργότερα, εξακολουθεί να ζει σύμφωνα με τις αρχές του “Δίνω και Παίρνω”, κάνει διάφορες δουλειές για διαμονή σε σπίτια των διαφόρων μελών, και λατρεύει κάθε λεπτό από αυτό.

Έχει γράψει δύο βιβλία σχετικά με την εμπειρία του να ζει χωρίς χρήματα και ζήτησε από τον εκδότη της να δοθούν τα χρήματα για φιλανθρωπικούς σκοπούς, ώστε να μπορεί να κάνει πολλούς ανθρώπους ευτυχισμένους και όχι μόνο ένα. Είναι ευτυχισμένη, υγιής και καλύτερα από ποτέ.

Όλα τα υπάρχοντά της χωράνε σε μια βαλίτσα και ένα σακίδιο, έχει οικονομίες έκτακτης ανάγκης της τάξης των 200 € και όλα τα υπόλοιπα χρήματα τα δίνει. 

Η Heidemarie δεν έχει καν ασφάλεια υγείας καθώς δεν ήθελε να κατηγορηθεί ότι κλέβει το κράτος, και λέει ότι στηρίζεται στη δύναμη της αυτο-ίασης κάθε φορά που αρρωσταίνει λίγο.
…πόσα από αυτά μπορείς αν κάνεις;  Μπορείς; 





www.terrapapers

Αν μπορείς στην καταιγίδα να μην χάνεις την ελπίδα...!!!!!

Αν – 
R. Kipling

Αν μπορείς στην πλάση τούτη να περιφρονείς τα πλούτη κι αν οι έπαινοι των γύρω δεν σου παίρνουν το μυαλό,

αν μπορείς στην τρικυμία να κρατήσεις ψυχραιμία, κι αν μπορείς και στους εχθρούς σου να σκορπίσεις το καλό,

αν μπορείς με μιας να παίξεις κάθε τι που ’χεις κερδίσει, στην καταστροφή ν’ αντέξεις και να δώσεις κάποια λύση,

αν μπορείς να υποτάξεις πνεύμα, σώμα και καρδιά, αν μπορείς όταν σε βρίζουν να μην βγάζεις τσιμουδιά,

αν μπορείς στην καταιγίδα να μη χάνεις την ελπίδα, κι αν μπορείς να συγχωρήσεις όταν σ’ έχουν αδικήσει,

αν μπορέσεις τ” όνειρό σου να μη γίνει ο όλεθρός σου, κι αν μπορέσεις ν’ αγαπήσεις όσους σ’ έχουνε μισήσει,

αν μπορείς να είσαι ο ίδιος στην χαρά και στην οδύνη, αν η πίστη στην ψυχή σου μπρος σε τίποτα δεν σβήνει,

αν μιλώντας με τα πλήθη τη συνείδηση δεν χάνεις, αν μπορέσεις να χωνέψεις πως μια μέρα θα πεθάνεις,

αν ποτέ δεν σε μεθύσει του θριάμβου το κρασί, αν στα ψέματα των άλλων δεν λες ψέματα κι εσύ,

αν μπορείς να μη θυμώνεις, αλλά μήτε και να κλαις όταν άδικα σου λένε πως εσύ μονάχα φταις.

Αν μπορείς με ηρεμία δίχως νεύρα ή δυσφορία και τα ίδια σου τα λόγια να τ’ ακούς παραλλαγμένα,

αν μπορείς κάθε λεπτό σου να ’ναι μια δημιουργία και ποτέ σου να μην μένεις με τα χέρια σταυρωμένα.

Αν οι φίλοι σου κι οι εχθροί σου δεν μπορούν να σε πληγώσουν, αν οι σχέσεις με μεγάλους τα μυαλά δεν σου σηκώνουν

αν τους πάντες λογαριάζεις μα… κανένα χωριστά, αν μπορέσεις να φυλάξεις και τα ξένα μυστικά…

Έ! Παιδί μου τότε… Θα μπορέσεις ν’ απολαύσεις όπως πρέπει τη ζωή σου… Θα ’σαι Άνθρωπος σπουδαίος κι όλη η γη θα ’ναι δική σου!





Ιωάννης Λουπέλης

KRISHNAMURTI : Μπορούμε να δώσουμε όλη την ενέργεια της σκέψης μας ;

Μπορούμε να δώσουμε όλη την ενέργεια της σκέψης μας, του αισθήματος, του πάθους μας για να ανακαλύψουμε αν είναι κατορθωτό να ζήσουμε χωρίς να είμαστε διαιρεμένοι, έτσι που να ζούμε ολικά, ακέραια, με απόλυτη ασφάλεια; Αλλά εσείς δεν ενδιαφέρεστε για όλα αυτά. Απλώς θέλετε να επιβιώσετε. Και δεν επιβιώνετε - η επιβίωση σας απλά είναι η αντίδραση στη μη επιβίωση.

Τα κομπιούτερ χωρίς τους πολιτικούς στα χέρια καλών ανθρώπων, μπορούν να αλλάξουν όλη την δομή αυτού του κόσμου. Αλλά εμείς δεν ενδιαφερόμαστε για την ενότητα της ανθρωπότητας. Ωστόσο από πολιτική άποψη αυτό είναι το μόνο πρόβλημα. Και αυτό μπορεί να λυθεί μόνο όταν δεν θα υπάρχουν πολιτικοί, όταν δεν θα υπάρχουν κυρίαρχες κυβερνήσεις, όταν δεν θα υπάρχουν χωριστές θρησκευτικές οργανώσεις - και σεις, που ακούτε τώρα αυτά τα λόγια είστε άνθρωποι που μπορούν να το κάνουν αυτό.

Χρειαζόμαστε μια εσωτερική και μια εξωτερική επανάσταση ταυτόχρονα. Όχι πρώτα τη μια και μετά την άλλη. Πρέπει να είναι ταυτόχρονες. Πρέπει να είναι μια άμεση, ταυτόχρονα εσωτερική και εξωτερική επανάσταση χωρίς να δίνουμε έμφαση στη μια ή στην άλλη. Πως μπορεί να συμβεί αυτό; 

Μόνο όταν εσείς δείτε την πλήρη αλήθεια: ότι η εσωτερική επανάσταση είναι η εξωτερική επανάσταση. Όταν το δείτε αυτό, τότε αυτό συμβαίνει - όχι νοητικά, λεκτικά, ιδεατά. Αλλά υπάρχει μέσα σας η πλήρης εσωτερική επανάσταση; Αν δεν υπάρχει, και θέλετε την εξωτερική επανάσταση, τότε θα προκαλέσετε και άλλο χάος στο ήδη υπάρχον χάος στον κόσμο.

Οι γραφειοκράτες θέλουν δύναμη και την έχουν. Και εσείς όμως δεν θέλετε δύναμη; Δύναμη πάνω στη γυναίκα σας ή στον άνδρα σας; Στα συμπεράσματα σας ως προς το τι θεωρείτε σωστό, υπάρχει δύναμη. 

Κάθε ανθρώπινο πλάσμα θέλει κάποιου είδους δύναμη. Άρα μην κάνετε επίθεση στην δύναμη δύναμη που είναι επενδυμένη σε άλλους, αλλά ελευθερωθείτε εσείς από την απαίτηση για δύναμη μέσα σας. 

Τότε η δράση θα είναι ολότελα διαφορετική. Εμείς θέλουμε να κάνουμε επίθεση στην εξωτερική δύναμη, να αρπάξουμε αυτή τη δύναμη από τα χέρια εκείνων που την έχουν και να την δώσουμε σε κάποιον άλλο. Δεν λέμε στον εαυτό μας, "Ας ελευθερωθούμε από κάθε κυριαρχικότητα και κατοχή". 

Αν πραγματικά χρησιμοποιήσετε, δώσετε όλο το νου σας για να ελευθερωθείτε από κάθε είδους δύναμη - που σημαίνει να λειτουργείτε χωρίς κύρος ή θέση - τότε θα δημιουργήσετε μιαν ολότελα διαφορετική κοινωνία.

"Τhe impossible Question", σελ 37 Τζίντου Κρισναμούρτι





Ο Θεός είναι αγάπη με την οποία συγχωρώ....!!!!!!!

Ό,τι ο φόβος καταδικάζει η αγάπη το συγχωρεί. Αυτή είναι η μαγεία της αγάπης. Η συχώρεση διώχνει ότι παράγει ο φόβος. Η συγχώρεση είναι η σωτηρία της ψυχής, με την συγχώρεση χάνονται οι ψευδαισθήσεις, με την συγχώρεση αγγίζουμε την αγάπη που είναι η επίγνωση του Θεού. 

Μάθε να συγχωρείς …!!! Περπάτησε στην φύση, άκου το νερό που κυλάει, άκου τη φωνή του, άκου τα πουλιά που κελαηδούν γύρω σου, δες τα χιλιάδες χρώματα, ξεχώρισε και μύρισε τα υπέροχα αρώματα που σε περιβάλλουν όλα αυτά είναι για σένα μόνο για σένα… 

Τώρα πάρε βαθιές αναπνοές και βάλε όλα αυτά μέσα σου, μαζί με τον αέρα της Γης και τον Αιθέρα του Σύμπαντος, είναι δικά σου, ανήκουν σε σένα..., είναι για σένα, σκέψου, χωρίς θυμό, χωρίς εκδικητικότητα, χωρίς οργή, σκέψου μόνο με αγάπη όλους αυτούς που σε πλήγωσαν. 

Σκέψου μέσα στην σιωπή και αγκάλιασε τους με αγάπη… με πολύ αγάπη… ξεκίνα πρώτα από αυτόν που σου έκανε το μεγαλύτερο κακό και απελευθερώσου από τις κακές σκέψεις που γεμίζουν με δηλητήριο την ψυχή σου, αφέσου και εμπιστεύσου… Ο Θεός τα πάντα εν Σοφία εποίησεν.. 

Ο Θεός είναι η Αγάπη με την οποία συγχωρώ





Ο άνθρωπος δεν έχει ψυχή. ΕΙΝΑΙ ΨΥΧΗ....!!!!!!!

Η εξέλιξη των πάντων δεν είναι θεωρία, αλλά διαπίστωση. Όλα εξελίσσονται, όλα μεταμορφώνονται, όλα τείνουν προς κάτι καλύτερο μέσα από εμπόδια, από στιγμιαίες στάσεις, αλλά ποτέ με οριστικό σταμάτημα. Η ζωή είναι αιώνια, θάνατος δεν υπάρχει. Αν ο άνθρωπος βρίσκεται σε άγνοια και ισχυρίζεται ότι όλα τελειώνουν με τον σωματικό θάνατο, είναι επειδή αδυνατεί να συλλάβει την ζωή έξω από το σώμα.

Είναι τρομερά παράδοξο αλλά ο σχετικά μικρός αυτός κόσμος, που αντιλαμβάνεται με τις αισθήσεις του ο άνθρωπος, είναι ικανός να του προκαλέσει την τρομερή άγνοια για την υπερμηχανή που λέγεται σύμπαν, την αόρατη τεράστια πλευρά του παγόβουνου που κρύβεται μέσα στα παγωμένα νερά του θανάτου. 

Κάθε άνθρωπος σκέφτεται ότι ο γείτονας του είναι πιθανόν να πεθάνει και όχι αυτός ο ίδιος και ότι θα έχει πάντοτε τον καιρό να προβληματιστεί πάνω σ’ αυτό το θέμα. Η ανθρωπότητα στο σύνολό της ενδιαφέρεται ελάχιστα γι’ αυτό το τεράστιο ερώτημα, ενώ ταυτόχρονα υπάρχει σε όλες τις χώρες μεγάλος αριθμός σχετικών βιβλίων. 

Ελάχιστοι άνθρωποι διερωτώνται. Γιατί βρίσκομαι εγώ ; Τι εξυπηρετώ με την ύπαρξή μου ; Τι πρέπει να μάθω ; Οι περισσότεροι επειδή δεν θέλουν να γνωρίσουν, μαθαίνουν, στην καλύτερη περίπτωση, απλά να«πιστεύουν» στην Ύπαρξη ενός Θεού. 

Όπως όμως λένε οι Ινδοί : «Η Θεότητα δεν δημιουργήθηκε, δεν γεννήθηκε ποτέ και βρίσκεται πέρα από την κατανόησή μας». Έτσι οι άνθρωποι, αφού βρίσκουν αρκετά δύσκολο το να καταλάβουν το Θεό, σταματούν να επιδιώκουν και την ελάχιστη κατανόηση των Νόμων Του. 

Ποιος όμως είναι αληθινά υπεύθυνος γι’ αυτή την αδιαφορία, γι’ αυτή την άγνοια ; Ο άνθρωπος ατομικά ; Όχι, γιατί ο μέσος άνθρωπος πράγματι δεν μπορεί και δεν ξέρει ότι μπορεί να μάθει, δεν ξέρει ότι η βεβαιότητα της αθανασίας του δεν είναι ζήτημα πίστης ή απλού ενστίκτου, αλλά ζήτημα γνώσης πάνω απ’ όλα. Και αυτό ο κοινός θνητός δεν το ξέρει. 

Ο Χριστιανισμός έχει κάνει επίσης τη δουλειά του σ’ αυτό το θέμα πολύ καλά... Έχει αποκαλύψει την ύπαρξη του «Παραδείσου», έτσι που ο καθένας να θέλει να πάει εκεί, αλλά κανείς να μην θέλει να πεθάνει. 

Παντού υπάρχει ένας μαζικός φόβος για το θάνατο. Οι άνθρωποι έχουν γίνει σαν τη στρουθοκάμηλο, φοβούνται το θάνατο, κρύβονται και δεν θέλουν καν να διανοηθούν μια συζήτηση γι’ αυτόν. Από την άλλη μεριά ακούγεται συνέχεια το περίφημο «Ο άνθρωπος έχει ψυχή» ! Αυτό και αν είναι ένα μεγάλο ψέμα. 

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ δεν έχει ψυχή, ΕΙΝΑΙ ΨΥΧΗ !!! 

Είναι ψυχή και κατέχει ένα σώμα, δεν είναι σώμα και κατέχει μια ψυχή. Αυτό και αν δημιουργεί περιπλοκές στην κατανόηση της Αλήθειας. Δυστυχώς αυτή η απλή διαβεβαίωση δεν είναι δυνατό να κατανοηθεί από τις περισσότερες ανθρώπινες συνειδήσεις, όχι γιατί είναι τόσο, δύσκολη, αλλά γιατί είναι τόσο αντίθετης θεώρησης από αυτό που λέει η επίσημη θρησκεία. 

Διάφορες αντιφάσεις λέγονται για την άφιξη του ανθρώπου στη Γη και για την αναχώρησή του απ’ αυτήν. Ακούμε προτάσεις χωρίς νόημα όπως το «γεννηθήκαμε αμαρτωλοί» από την μια μεριά, που σημαίνει ότι έχουμε διαπράξει κάποιο έγκλημα πριν από τη γέννησή μας, και από την άλλη ότι δεν έχουμε άλλες ζωές, ούτε πριν ούτε μετά από αυτή τη ζωή, και ότι όταν πεθάνουμε θα πάμε στην Κόλαση, στο Καθαρτήριο των Ψυχών. 

Εκατομμύρια άνθρωποι ζουν με αυτές τις χωρίς νόημα διαβεβαιώσεις ή πανικοβάλλονται απ’ αυτές σε τέτοιο βαθμό που το θέμα του θανάτου, μια τόσο φυσική σημαντική διαδικασία παραμένει περιφρονημένο, τρομακτικό και πολλές φορές εξευτελιστικό, όπως και τα ίδια τα γηρατειά.... Ξεχνούν όλοι, ότι ο άνθρωπος γεννιέται μελλοθάνατος και ότι αυτό ισχύει για όλα τα ζωντανά όντα. 

Όλοι μας βρισκόμαστε σε ένα ατέλειωτο ταξίδι. Ελάχιστοι μπαίνουν στον κόπο να προετοιμαστούν για τη συνέχεια. Κανείς σχεδόν δεν διερωτάται. Τι θα βρούμε εκεί ; Δεν κάνουμε καμιά προσπάθεια να κατανοήσουμε τι είδος νόμοι μπορεί να μας διοικούν σ’ αυτή την ξένη χώρα που ονομάζουμε θάνατο. 

Δεν σκοτιζόμαστε να βρούμε τι είδους προϋποθέσεις απαιτούνται από μας καθώς μπαίνουμε σ’ αυτή την κατάσταση. Απλά υποκρινόμαστε ότι εμάς δεν θα μας συμβεί και κρύβουμε τα κεφάλια μας απ’ αυτό. 

Θα σκεφτείτε όμως, και δικαιολογημένα, «ε και» και τι θα συμβεί άμα αποφασίσουμε να ασχοληθούμε σοβαρά με τον θάνατο ; 

Τότε αγαπητοί μου, ίσως μετά από πολύ κόπο - γιατί «τα αγαθά κόποις κτώνται» - ίσως να αποκαλύψετε ότι πρώτον, ΕΙΣΤΕ ΑΘΑΝΑΤΟΙ, και δεύτερον, ότι, ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ή ΨΥΧΗ, ΔΗΛΑΔΗ ΕΣΕΙΣ, ΔΙΑΧΩΡΙΖΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΣΩΜΑ ΚΑΙ ΖΕΙ ΣΕ ΑΛΛΑ ΕΠΙΠΕΔΑ ΥΠΑΡΞΗΣ ΜΕ ΖΩΝΤΑΝΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΣΥΓΚΙΝΗΣΙΑΚΕΣ, ΝΟΗΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ, όπως καταλαβαίνουμε εδώ στη Γη αυτές τις λέξεις. 

Όταν λέτε «ΕΓΩ ΖΩ», «ΕΓΩ ΚΟΙΜΑΜΑΙ», «ΕΓΩ ΑΓΑΠΩ», ποιον νομίζετε ότι εννοείτε ; Φυσικά ΕΣΑΣ> Είναι όμως τελείως διαφορετικό όταν λέτε «το χέρι μου», «το κεφάλι μου», «το σώμα μου». Τα πρότυπα της γλώσσας μας αποδεικνύουν ότι το πνεύμα και το σώμα είναι δύο διαφορετικές οντότητες. 

Και αν αυτό κατανοηθεί και συνειδητοποιηθεί από τους ανθρώπους σε όλη του την έκταση τι νομίζετε ότι θα συμβεί ; Μα φυσικά θα αλλάξει η βάση όλου του πολιτισμού μας. Θα αναρωτηθείτε : «είναι δυνατό αυτό να συμβεί ;». Είναι δυνατό ; Όλοι οι άνθρωποι να κατανοήσουν την Αλήθεια ; 

Μα δεν χρειαζόμαστε όλους τους ανθρώπους. Φτάνει μια κρίσιμη μάζα. Ένα μεγάλο ποσοστό. Αλλά αυτό το ποσοστό δεν μπορεί να σχηματιστεί με αυτούς τους όρους. Και αυτό είναι πολύ άδικο. Άλλο να μην μπορεί κάποιος να καταλάβει και άλλο να του αποκρύπτεται η Αλήθεια. 

Γι’ αυτό πιστεύουμε ότι δεν μπορεί αυτή η κατάσταση να συνεχιστεί για πολύ ακόμα. Ο Ουρανός θα αναλάβει να την αποκαλύψει Εκείνος.... 

Η Εσωτερική Παράδοση πιστεύει ότι το πεπρωμένο του ανθρώπου καθορίζεται από τον τρόπο που το Πνεύμα ζει μέσα στο σώμα του. Το Πνεύμα οδηγεί τις πράξεις του σώματος. Το Πνεύμα μετενσαρκώνεται στο επίπεδο της Γης σε συγκεκριμένα σώματα, έτσι που να μπορεί να μάθει τι σημαίνει να χρησιμοποιεί ένα σώμα, πως είναι το να αισθάνεσαι συναισθηματικά όπως ο πόνος, η πείνα, ο θυμός, η αγάπη και η απογοήτευση. 

Όταν το σώμα αυτό πεθαίνει, το πνεύμα το αποβάλλει όπως ακριβώς ένα φίδι αλλάζει το εξωτερικό του περίβλημα. Πολύ αργότερα, ίσως και αρκετά σύντομα, το Πνεύμα θα πάει σ’ ένα άλλο σώμα για να μάθει περισσότερα μαθήματα. Το Πνεύμα έρχεται από το «Σπίτι» του όπου έχει απορροφήσει τα μαθήματα της προηγούμενης ενσαρκωμένης ζωής του στη Γη και κατοικεί πάλι σε ένα κατάλληλο φορέα στο επίπεδο της γης. 

Όταν μάθει όλα όσα μπορεί από αυτό το φορέα, τον αφήνει πάλι και επιστρέφει στην «άλλη πλευρά». 

Εκείνο που προσπαθεί το Πνεύμα να αναπτύξει μέσα στις επαναλαμβανόμενες γεννήσεις είναι οι περίφημες«Οκτώ Αρετές». Η Ορθή Γνώμη, η Ορθή Πρόθεση, η Ορθή Ομιλία, η Ορθή Δράση, ο Ορθός Τρόπος Ζωής, η ορθή Προσπάθεια, η Ορθή Σκέψη και η Ορθή Θεώρηση. Αναπόφευκτα μετά από πολλές ενσαρκώσεις, αφού καταφέρει να κατακτήσει όλα αυτά, σε μεγάλο βαθμό, είναι έτοιμο να κατοικήσει σε υψηλότερα επίπεδα. 

Στην ουσία όμως, επειδή η βιωματική εμπειρία είναι η βάση της κατανόησης της Αλήθειας, εναπόκειται προσωπικά στον καθένα από μας να σιγουρευτεί όχι μόνο για το αν όλα αυτά αληθεύουν, αλλά και για το αν το Πνεύμα (ο Εαυτός του) είναι αυτό που ζει μέσα σ’ ένα σώμα ή αν το σώμα έχει ένα πνεύμα μέσα του! Αυτά προς το παρόν, μια καθώς πρέπει εισαγωγή δεν επιτρέπει μια περαιτέρω επέκταση. 

Όσο και να ακούγεται μακάβριο, ένας θάνατος, στην περίπτωση που οι καταστροφές από τους προφήτες και τους ενορατικούς, επαληθευτούν, σημαίνει απλά ότι θα «μετακομίσει» κανείς σε μια άλλη διάσταση, ίσως με μικρότερα προβλήματα. 

Αυτοί που θα μείνουν όμως, θα σηκώσουν το βάρος της καταστροφής αλλά και όλου του πολιτισμού που ανατέλλει, του πολιτισμού της Νέας Εποχής. 

Οι ανώτεροι κόσμοι γνωρίζουν όχι μόνο ποια πρέπει να είναι η σύνθεση της ανθρωπότητας στο καινούργιο ξεκίνημά της, αλλά και το τι είναι αναγκαίο να γίνει από συγκεκριμένους ανθρώπους, για τη σωτηρία της φυλής. Και αν ο «κλήρος» πέσει σε μας, τότε μόνο θα καταλάβουμε το μέρος αυτής της ευθύνης. 
Ο Θεός μαζί μας.... 





Μ.Μ. 
ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΧΡΥΣΟΥΛΑΚΗ 
ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΟ ΕΝΑΤΟ ΚΥΜΑ

Τρίτη, 27 Οκτωβρίου 2015

Είμαι η Δύναμη που κάνω το Αδύνατο Δυνατό..Γιατί είμαι Δημιουργός.....!!!!!!!!!!!

Λέμε πως η σκέψη δημιουργεί!
Και έτσι είναι. Κι αυτό, γιατί αποτελεί το πιο ισχυρό μας «εργαλείο» με το οποίο, από τη μια δηλώνουμε την κατεύθυνση, (δηλαδή το «ΠΟΥ» αποφασίσαμε να δημιουργήσουμε κάτι), κι από την άλλη, δηλώνουμε το «σενάριο» που θα τη συνοδεύει, (δηλαδή το «ΤΙ» να είναι, αυτό που αποφασίσαμε να δημιουργήσουμε, «ΤΙ» να κάνει για μας εκεί που θα κατευθυνθεί). 

Αυτό όμως που τελικά θα «ΠΥΡΟΔΟΤΗΣΕΙ» την όλη δημιουργία μας, είναι το «Βαθύ Συναίσθημα» (ας το πούμε, μια και δεν υπάρχει άλλη πιο ακριβής, και κοντινότερη λέξη για να το περιγράψει), με το οποίο θα «ποτίζουμε», ή θα συνοδεύουμε την ανάλογη σκέψη…

ΚΥΡΙΩΣ, η «Βαθιά επιθυμία» (ένα είδος ……. Έρωτα, χωρίς να υποκρύπτει το οποιοδήποτε κόλλημα μας ή εξάρτηση εξαιτίας αυτής της δημιουργίας),η Απόλυτη Δυναμική της «Αισθαντικής Ανεξαρτησίας»,η «Σιγουριά» του αποτελέσματος, (χωρίς όμως να είμαστε στο μέλλον, αλλά να «φέρνουμε» το μέλλον στο τώρα μας Βιωματικά),

η Αυτοεκτίμηση, (πως αυτό που δημιουργούμε μας αξίζει),η Ακλόνητη Πίστη στο Σύμπαν και τον Εαυτό, (πως κατά κάποιον τρόπο «εισακούστηκε» το κάθε αίτημα μας και έχει ήδη δρομολογηθεί και γίνει,μια και έρχεται προς εμάς),με Πληρότητα (Εσωτερικής Αίσθησης Θέσης μας στα Εσωτερικά πεδία),και Ευγνωμοσύνη, (σαν Ευλογημένες Υπάρξεις που είμαστε,από «το χέρι προστασίας» που μας Τιμά με την Παρουσία του,σε όλες μας τις εκφράσεις και στάσεις της ζωής μας, κι αυτό, Είναι πραγματικότητα μας)…

Όλα, μα όλα αυτά είναι Ενέργειες. Ενέργειες, στις οποίες είναι απαραίτητο να «εκπαιδεύσουμε» τον εαυτό μας να τις «νιώθει», με Απόφαση. Αυτός είναι και ο χειρισμός των Ενεργειών…

Γιατί ως άνθρωποι είμαστε πράγματι Δημιουργοί. Του Εαυτού μας, της ζωής μας, του κόσμου μας, της Γης που κατοικούμε… Ανάλογη προς τη Δύναμη μας είναι και η «ακτινοβολία» της κάθε δημιουργίας μας. 

Αυτό σημαίνει λοιπόν, πως με κάθε τι που στρέφουμε την ενέργεια μας εκεί ώστε να φέρει ένα αποτέλεσμα, «εκπαιδευόμαστε», (αρχικά πειραματιζόμενοι, και αργότερα συνειδητότατα), ώστε να φτάσουμε σ’ ένα σημείο κάποια στιγμή, «να παίζουμε όλες τις ενέργειες» στα δάχτυλα… Τότε γινόμαστε Κυρίαρχοι του πεδίου…

Για να έρθουμε όμως σε τέτοιο στάδιο Ωρίμανσης, πρέπει να εισχωρούμε σε όλα τα συναισθήματα που «ανεξέλεγκτα» μας παρασέρνουν, χωρίς οι ίδιοι να έχουμε κανέναν έλεγχο πάνω τους, να τα ζούμε, να τα κατανοούμε, να τα ανακαλούμε κατά βούληση, να τα δυναμώνουμε ή να τα χαμηλώνουμε σε ισχύ και ένταση, και να «επιλέγουμε» φυσικά, από κάποια, να απέχουμε ακόμα και εντελώς…

Η πορεία μας είναι αυτή! Ξεκινώντας από «τα πάθη» ή «θέλω» του Υλικού σώματος, προχωρώντας στα συναισθήματα που μας καταρρακώνουν, για να φτάσουμε να ελέγξουμε τέλος ακόμα και τις σκέψεις μας. 

Διότι οι πιο βαριές δονήσεις περιλαμβάνουν το Υλικό σώμα, οι αμέσως ανώτερες το Συναισθηματικό Σώμα, και ακόμα πιο ψηλά, οι «άπιαστες» και «φευγάτες» δονήσεις το Νοητικό Σώμα, (ή Ανώτερο Νοητικό, αφού θα έχουμε κατευνάσει το Κατώτερο Νοητικό, που περιλαμβάνει τις αναλυτικές σκέψεις που συλλαμβάνουμε σαν βροχή και μας ταξιδεύουν, χωρίς τις περισσότερες φορές να συνηγορούμε με αυτά τα ταξίδια μια και μας βασανίζουν).

Καλό είναι να θυμόμαστε όμως, ότι η επιλογή της κάθε σκέψης, θα φέρει «το κάθε αντίστοιχο» συναίσθημα, όπως ακριβώς και «το νιώσιμο» του κάθε συναισθήματος, τις σκέψεις που του αναλογούν. Παίζουμε λοιπόν ανάλογα…

Μέσα σε όλα αυτά φυσικά, έχουμε τη δυνατότητα να διακρίνουμε σε τι είμαστε «πιο αδύναμοι», και σε τι πιο δυνατοί. Χρησιμοποιούμε λοιπόν «τα δυνατά» μας σημεία για να κατευνάσουμε αυτά στα οποία, (ακόμα), υστερούμε. Το ομορφότερο παιχνίδι του τρισδιάστατου πεδίου στο οποίο βρισκόμαστε, και το μεγαλύτερο στοίχημα με τον Εαυτό μας…

Η Σκέψη επιλέγει λοιπόν ΠΟΙΑ θα είναι η κάθε Ενέργεια. Ποιος όμως «ο χρωματισμός» της, αυτό, είναι δουλειά του Συναισθήματος. (Όπως είπαμε όχι απόλυτα ακριβής σαν λέξη όμως). Γιατί το συναίσθημα είναι η κόλλα….. Γι’ αυτό και η Αγάπη έλκει, και γι’ αυτό τα πάντα είναι Αγάπη. 

Όλες μα όλες οι Ενέργειες συγκεντρωμένες αποτελούν την Αγάπη. Η Αγάπη δεν είναι συναίσθημα. Αν τη νιώσουμε πραγματικά βρισκόμαστε στην Ευδαιμονία. 

Που είναι η ανώτατη αισθαντική κατάσταση του ανθρώπου! Συμβαίνει γιατί η Αγάπη είναι αυτή που περιλαμβάνει τα πάντα. Αυτήν «σπάμε» σε κομμάτια, για να νιώσουμε τα συναισθήματα, χαμηλώνοντας τη δόνηση Της. Μια και αυτή, ΕΙΝΑΙ τα ΠΑΝΤΑ. 

Αυτό, ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ να το ξεχνάμε ποτέ…

Με όλα αυτά καταλήγουμε, πως ένας άνθρωπος τελείως Νοητικός, είναι πράγματι ένας σκληρός άνθρωπος. Κι αυτό, γιατί δεν νιώθει… Ακόμα κι αν «συλλαμβάνει» και «έχει εκλάμψεις» της ουσίας των Εννοιών της Ανώτερης Νόησης, αν δεν αγγίξει την Αγάπη, δεν μπορεί να «αγκαλιάσει» τίποτα… 

Κι αυτό γιατί η σκέψη δίνει τις «πληροφορίες» των Ενεργειών. Το νιώσιμο τους όμως «ΑΠΟ ΜΕΣΑ», το κάνει «η ταύτιση η δική μας» με κάθε μία από τις Ενέργειες.

Ο στοχασμός για Ελευθερία, Πίστη, Εμπιστοσύνη, Αυτοκυριαρχία, Αυτοδυναμία, Αυτάρκεια, κλπ, και για όλες τις Αξίες (τις οποίες έλεγαν οι Αρχαίοι Έλληνες), είναι που μας καθιστά την Αλήθεια αυτών των Ενεργειών. Εμβαθύνοντας όμως. Όχι απλώς αποτυπώνοντας την ουσία τους στο Επίπεδο του Νου. 

Δε μιλάμε για χαρά, λύπη, άγχος, απογοήτευση, κλπ. Αυτά είναι «χαμηλής δόνησης» ενέργειες, καθαρά συναισθηματικής φύσης, άρα του συναισθηματικού σώματος. Η Ανώτατη οκτάβα τους όμως είναι που μας δίνει την πραγματική Ουσία της κάθε Ενέργειας, και αυτήν πρέπει να αναζητάμε…

Ταυτιζόμενοι απόλυτα με την κάθε Ενέργεια, μπορούμε να έχουμε ολοκληρωμένη εικόνα της κάθε μιας από αυτές. Και ποια είναι σε νιώσιμο, αίσθηση, ταύτιση, και τι πληροφορίες φέρει. 

Αν δεν φτάσει «να συνταράξει» όλο μας το Είναι η «γνωριμία μας» με κάθε μία Ενέργεια, δεν την έχουμε γνωρίσει πραγματικά, και άρα δεν μπορούμε και να την χειριστούμε. Γι’ αυτό λέμε, «να μπαίνουμε» μέσα, σε κάθε τι που αντιληφθήκαμε πως νιώσαμε. Να το πιάσουμε και να το ξετινάξουμε! Κι αυτό, μέχρι τη ρίζα του. Η «ρίζα» είναι το βάθος της Ενέργειας, και η Αλήθεια της.

Η ζωή μας όλη αποτελείται απ’ όλα τα παραπάνω. Οπότε γι’ αυτούς που «δεν έχουν χρόνο» γι’ Αυτογνωσία, θα πω πως η δικαιολογία αυτή, φαντάζει, (το λιγότερο), αστεία...

Από παντού, και σε όλα, υπάρχει η κατανόηση του Εαυτού, του πεδίου στο οποίο βρισκόμαστε, και όλων των Ενεργειών. Είναι εκεί. Εμείς χρειάζεται να πάμε να τις ζήσουμε, ώστε να τις δούμε οι ίδιοι «ΑΥΤΟΠΡΟΣΩΠΩΣ», και «ΕΚ ΤΩΝ ΕΣΩ»…!