Σάββατο, 14 Φεβρουαρίου 2015

Διαχείριση Άγχους : Η Διαφραγματική Αναπνοή....!!!!!!!

Μπορούμε να διαχειριστούμε το άγχος, με απλές ασκήσεις χαλάρωσης, διαφραγματικής αναπνοής. 

Το άγχος πλέον έχει γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς μας. Η λέξη ΑΓΧΟΣ έχει αρνητική «γεύση» παρόλο που ουσιαστικά το άγχος ενεργοποιεί έναν μηχανισμό του οργανισμού που έχει βασική σημασία για την επιβίωση του ανθρώπου, διότι τον θέτει σε ετοιμότητα για να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά απειλητικές καταστάσεις. 

Σε καταστάσεις έντασης ενεργοποιείται το αυτόνομο συμπαθητικό νευρικό σύστημα με συνέπεια μεταξύ άλλων την αύξηση της αρτηριακής πίεσης, την αύξηση της καρδιακής συχνότητας, την αύξηση της αιμάτωσης των λειτουργούν των μυών και γενικά συμβαίνει μια αντίδραση συναγερμού και τάση για δράση. 

Αν η δράση του αυτόνομου συμπαθητικού συστήματος είναι υπερβολική, δηλ. ενεργοποιείται συνέχεια χωρίς να υπάρχει άμεση απειλή, τότε αντί για να προστατέψει τον άνθρωπο, επιδρά δυσμενώς στη λειτουργικότητά του, δημιουργώντας αρνητικές επιπτώσεις στις επιδόσεις του, προκαλώντας φόβο, ακόμα και πανικό και γενικότερα, μειώνει την ποιότητα ζωής του. 

Οι ασκήσεις χαλάρωσης έχουν πολύ μεγάλη σημασία στην αποτελεσματική διαχείριση του άγχους και του stress γιατί αντισταθμίζουν την υπερβολική δράση του αυτόνομου συστήματος ώστε το σώμα να γυρίσει στις φυσιολογικές του λειτουργίες. 

Επίσης, η χαλάρωση είναι αποτελεσματική σε πολλές σωματικές και ψυχοσωματικές νόσους όπως π.χ. σε οσφυαλγία, αϋπνία, υπέρταση, κεφαλαλγία και συνεπώς και στην βελτίωση της ποιότητας ζωής. Για αυτούς τους λόγους, όλο και περισσότεροι ψυχοθεραπευτές από ποικίλες θεραπευτικές κατευθύνσεις χρησιμοποιούν τεχνικές χαλάρωσης ως συμπληρωματικές τεχνικές μέσα στο θεραπευτικό τους πλαίσιο.

Βασικό συστατικό σχεδόν όλων των μεθόδων χαλάρωσης αποτελεί η εκμάθηση της διαφραγματικής αναπνοής, διότι μέσω αυτής επιτυγχάνουμε τη μείωση της έντασης, ηρεμία του νου και του νευρικού συστήματος καθώς και μεγαλύτερες δυνατότητες αυτοσυγκέντρωσης και δημιουργικότητας. 

Άσκηση διαφραγματικής αναπνοής :
1. Βρείτε ένα οικείο σας μέρος, στο οποίο αισθάνεστε άνετα (π.χ. κρεβατοκάμαρα, στρώμα στη βεράντα, καναπές).

2. Φροντίστε να μη διακοπεί η άσκηση χαλάρωσης (π.χ. κλειστό κινητό, κατάλληλη ώρα εξάσκησης).

3. Φορέστε άνετα ρούχα και δημιουργήστε το χώρο χαλάρωσης κατάλληλα, ανάλογα με τις ανάγκες σας (π.χ. αρωματικά κεριά, κλιματισμός, χαλαρωτική μουσική).

4. Φροντίστε να μην έχετε πίεση χρόνου.

5. Φροντίστε να έχετε βάλει κάποιο είδος ειδοποίησης (π.χ. κινητό) για να σας ξυπνήσει σε περίπτωση που σας πάρει ο ύπνος κατά τη διάρκεια της άσκησης αναπνοής, έτσι ώστε να νιώθετε άνετοι.

6. Δεν πρέπει να έχετε καταναλώσει αλκοόλ ή να έχετε φάει πριν την άσκηση.

7. Φροντίστε να έχετε τη διάθεση «Θα προσπαθήσω, θα αφεθώ και θα ανακαλύψω» και όχι την απαίτηση «Πρέπει να πετύχω!».

8. Ξαπλώστε στο οικείο σας μέρος που έχετε διαμορφώσει κατάλληλα.

9. Στρέψτε όλη την προσοχή σας στην αναπνοή σας. Τοποθετήστε το ένα χέρι στο στήθος σας και το άλλο χέρι στην κοιλιά σας. Πάρτε μια αναπνοή. Παρατηρήστε, ποιο χέρι κινείται πιο πολύ πάνω – κάτω με την αναπνοή σας. Σε αγχώδεις καταστάσεις, συνήθως κάνουμε υπερβολική αποκλειστική θωρακική αναπνοή και έτσι σηκώνεται πιο πολύ το χέρι που είναι τοποθετημένο στο στήθος.

10. Υπάρχουν διάφοροι τρόποι να πετύχετε τη διαφραγματική αναπνοή. Επιλέξτε τον τρόπο που σας ταιριάζει ή συνδυάστε τους παρακάτω τρόπους.

Τρόπος 1 : Τεντώστε την πλάτη σας. Τοποθετήστε τα δύο σας χέρια στην κοιλιά έτσι ώστε να ακουμπήσουν οι άκρες των δακτύλων σας μεταξύ τους. Εισπνεύστε από τη μύτη (ή και από το στόμα αν σας βολεύει καλύτερα), και προσπαθήστε να «τραβήξετε» την αναπνοή σας μέσα στην κοιλιά σας. Κρατήστε την ανάσα σας για λίγα δευτερόλεπτα. Νιώθετε τα χέρια σας να σπρώχνονται προς τα πάνω. 

Θα έχετε άμεση ανατροφοδότηση αν κάνετε διαφραγματική αναπνοή αν νιώθετε ότι τα χέρια σας χάνουν την επαφή μεταξύ τους διότι η κοιλιά σας σηκώνεται και «φουσκώνει». Μετά εκπνεύστε από το στόμα. Με την εκπνοή θα νιώσετε την κοιλιά σας να γίνεται επίπεδη και τα χέρια σας να επανέρχονται στην αρχική τους θέση. Κανονίστε ώστε η χρονική αναλογία εισπνοής – εκπνοής να είναι περίπου τρία προς πέντε. Αναπνεύστε με ένα ρυθμό που είναι ελαφρώς πιο αργός από το συνηθισμένο ρυθμό σας, αλλά παραμένει άνετος για σας. 

Τρόπος 2 : Τοποθετήστε ένα χοντρό βιβλίο πάνω στην κοιλιά σας. Κάνετε εισπνοή, προσπαθήστε να «τραβήξετε» την εισπνοή σας μέσα στην κοιλιά έτσι ώστε να σηκωθεί το βιβλίο.

Τρόπος 3 : Τοποθετήστε τα δύο σας χέρια στην κοιλιά και προσπαθήστε να φανταστείτε μέσα στο σώμα σας ένα μπαλόνι. Δώστε στο μπαλόνι αυτό και ένα χρώμα που σας αρέσει και φανταστείτε ότι το λεπτό κομμάτι του μπαλονιού βρίσκεται στην περιοχή του στήθους σας και το κομμάτι που φουσκώνει βρίσκεται στην κοιλιά σας. Πάρτε μια εισπνοή και φανταστείτε ότι φουσκώνει το μπαλόνι αυτό – θα φουσκώσει λίγο το λεπτό κομμάτι (το στήθος δηλαδή) αλλά ο προορισμός είναι η κοιλιά και «φουσκώστε» το φανταστικό μπαλόνι μέσα σας.

11. Προσπαθήστε η εκπνοή να διαρκέσει πιο πολύ από την εισπνοή και σταδιακά, χωρίς πίεση, αυξήστε τον χρόνο εκπνοής ώσπου να είναι διπλάσιος από το χρόνο που κάνετε εισπνοή, π.χ. εάν εισπνέετε 3 δευτερόλεπτα, κάνετε εκπνοή για 6 δευτερόλεπτα, μετρώντας σιγά-σιγά από μέσα σας.

Η διαφραγματική αναπνοή χρειάζεται εξάσκηση μέσω της επαναλαμβανόμενης πρακτικής. Καλό θα ήταν να εξασκείστε 2 – 3 φορές την ημέρα για περίπου 3-5 λεπτά ανά πρόβα. 

Όταν αισθάνεστε οικεία με την διαφραγματική αναπνοή σε ήρεμες, ελεγχόμενες καταστάσεις, μπορείτε στη συνέχεια να μετατοπιστείτε σε αυτό τον τρόπο αναπνοής – χαλάρωσης και σε αγχώδεις καταστάσεις για να μειώσετε αποτελεσματικά την ένταση, την ανησυχία και το άγχος σας.





Συντακτική Ομάδα Υγείαonline

Μήπως βαριέσαι; Τι νόημα έχει η ζωή για σένα;

               

Γιατί νοιώθουμε συχνά καταδικασμένοι σε βαρεμάρα κι απόγνωση και πως μπορεί να μας βοηθήσει στο πρόβλημα αυτό η υπαρξιακή ψυχοθεραπεία.

Μήπως βαριέσαι; Πλήττεις συχνά με όλα και με όλους; Αναρωτιέσαι τι νόημα έχει η ζωή για σένα; Θες να μάθεις γιατί συχνά νιώθεις καταδικασμένος σε βαρεμάρα κι απόγνωση;

Γιατί έμαθες να βλέπεις τον έρωτα μόνο ως συναισθηματική έξαρση, ως πόθο και ανάγκη για πλησίασμα ενός ατόμου -συνήθως - του άλλου φύλου. Και σ’ αυτόν τον έρωτα στήριξες την ελπίδα σου για ολοκληρωτική αναζωογόνηση του εαυτού σου, που, κατά τ’ άλλα, κοιμάται όρθιος…

Αυτός ο «έρωτας» είναι μια μόνο εκδοχή Έρωτα. Πριν φτάσεις σ' αυτήν, αναρωτήθηκες εάν και πόσο έχεις ερωτευθεί τον εαυτό σου: Όπως τον ανακαλύπτει για πρώτη φορά και ερωτεύεται το βρέφος την αντανάκλασή του μέσα στο βλέμμα της μητέρας του. Όπως το μικρό παιδί χαίρεται κι ενθουσιάζεται, χωρίς - να βλέπουμε εμείς οι μεγάλοι- κάποιο επαρκή λόγο για χαρά κι ενθουσιασμό.

Όπως το γατάκι παίζει για ώρες κυνηγώντας την ουρά του. Όπως τ' αγοράκια μαλλιοτραβιούνται και κλωτσιούνται με "λύσσα" στο προαύλιο του σχολείου και σε δύο λεπτά αγκαλιάζονται και τρέχουν να παίξουν μπάλα μαζί. Όπως ο αγνός πιστός στέκει για ώρα με στυλωμένο το βλέμμα του στο εικόνισμα, αντικρίζοντας με ερωτικό πόθο το αληθινό του πρόσωπο σ' αυτό του Χριστού.

Αν δεν ερωτευθείς το κάθε ίχνος ζωής μέσα σου, άδικα θα ψάχνεις τον "μεγάλο έρωτα" στις διάφορες γνωριμίες σου. Μάταια θα αναρωτιέσαι "γιατί και σήμερα βαριέμαι;".

Ατελέσφορα θα ψάχνεις το φταίξιμο στην μάνα σου, τον σύζυγο ή τον σύντροφό σου, στις φίλες και στην κακή σχέση με τον εργοδότη σου.

Αν δεν ξεχάσεις, σαν ένα κακό αστείο, το κουστούμι της σοβαρότητας που σου φόρεσαν, και δεν δεις την κάθε σου μέρα σαν αυτό που είναι : ένα παιχνίδι που "δικαιώνει" τους παίκτες μόνο επειδή εμψύχως παίζουν, τότε αυτό που τόσο παρεξηγημένα θεωρείς "ενήλικο" εαυτό, θα συνεχίσει να σε προδίδει, να σε καταποντίζει στο αδιέξοδο της "πετυχημένης" ζωής σου...

Ο φόβος σου θα δικαιώνεται, και η αγάπη θα καταντάει μια ακόμη ρομαντική λέξη, ανάμεσα στις άλλες, στο ερμηνευτικό του Μπαμπινιώτη. Η "βαρεμάρα" έχει παρόμοιες ρίζες με την κατάθλιψη.

Είναι η κακή, η προβληματική διαχείριση της ψυχικής σου ενέργειας. Η άστοχη κι επιζήμια χρησιμοποίηση του προσωπικού σου χρόνου. Η ανεπίγνωστη υποταγή σου στην τάση σου για αυτοκαταστροφή. Η ενδοτική συνεξάρτησή σου με το πάθος της ήττας, που μέσα σου έχει ταυτισθεί με την συνήθεια.

Μα, πάνω απ' όλα, είναι ο φόβος σου για την ερωτική διάσταση της ύπαρξής σου, και της ζωής στο σύνολό της. Δεν σε κουράζει ο άλλος - όπως πιστεύεις -, ούτε η σχέση σου μαζί του. Βαριέσαι μόνο τον εαυτό σου.

Αν και συνήθως δεν έχεις επίγνωση αυτού, πλήττεις με την επιλογή σου να μην είσαι αυθεντικός, να μην λες ούτε να ζητάς αυτό που εννοείς και θέλεις. Επιδιώκοντας να γίνεις κάτι που δεν είσαι πραγματικά, δεν βλέπεις, επομένως και δεν διεκδικείς, ούτε αποκαλύπτεις αυτό που σήμερα είσαι.

Περιμένεις απ’ τον χρόνο, από την κάθε μέρα σου να κυλίσει, λες και είναι βάρος απ’ το οποίο περιμένεις με ανακούφιση να απαλλαγείς. Διστάζεις, λες και έχεις κάτι σημαντικό να χάσεις αν τολμήσεις. Λες και δεν ξέρεις πως το μόνο που χάνεις είναι ευκαιρίες.

Αξιολογείς κάθε σκέψη, λόγο και πράξη σου, όχι από σωφροσύνη, αλλά επειδή φοβάσαι μήπως ο κατακριτέος από σένα αυθορμητισμός σου αποκαθηλώσει τον γυάλινο «ανδριάντα» σου που ο ίδιος έστησες, προβάλλοντας στους άλλους την ανάγκη σου να υπερ-ελέγχεις τον εαυτό σου.

«Ζυγίζεις» την κάθε λέξη, φράση και πράξη σου με κριτήριο το αντίκρισμα που πιστεύεις πως έχουν στην γνώμη των άλλων, λες και γνωρίζεις από μέσα τις εσωτερικές διεργασίες που λαμβάνουν χώρα στις ψυχές τους, και τα κίνητρά τους. Λες και οι «άλλοι» θα αποφανθούν εάν έζησες στο τέλος της ζωής σου.

Προτιμάς την ανία και την πλήξη, αφού αυτές δεν διασαλεύουν τον θάνατο που επέλεξες να υπηρετήσεις. Δεν υπονομεύουν την ασφάλειά σου. Μαζί τους, δεν ρισκάρεις να εκτεθείς, ούτε να ζήσεις.

Το μόνο όμως που αδιαφιλονίκητα σου ζητάει η ψυχή σου είναι να είσαι αυθεντικός. Δεν την νοιάζει καθόλου αν είσαι «καλός», «αγαπητός», «αποτελεσματικός», ή «επαρκής». Εκείνη γνωρίζει πως η δέσμευση σου στην υπηρεσία της αυθεντικότητας δημιουργεί τις προϋποθέσεις για να δειχτείς απροϋπόθετα επιθυμητός, επαρκής, και αξιόπιστος.

Αναρωτιέσαι ποιο είναι τελικά το «αντίδοτο» σ’ αυτήν την κατάσταση;

Δες χωρίς περιστροφές όλο σου το σκοτάδι στην ψυχαναγκαστική επιδίωξη της ασφάλειας σου, λαχτάρησε την αυτό-παράδοση, όπως ο ασθενής το φάρμακο που θα τον θεραπεύσει, θυμήσου πως, πίσω και πάνω απ' όλα, είσαι παιδί και πως όλα - επειδή είναι πολύ σοβαρά - είναι παιχνίδι...! Στις παραπάνω επιγνώσεις και στην απόφαση για υλοποίησή τους θα σε βοηθήσει η υπαρξιακή ψυχοθεραπεία.

Μόνο όταν αρχίζεις να αντιμετωπίζεις την ζωή ως μια απέραντη «αλάνα με παιχνίδια» και τον εαυτό σου ως «μικρό παιχνιδιάρη εξερευνητή» και παιχνίδι μαζί, θα μπορείς να πεις στο τέλος πως όλα «άξιζαν τον κόπο»…





Συντακτική Ομάδα Υγείαonline

Το σώμα μας ως φύλακας της αλήθειας.....!!!!!!!!

Το σώμα μας είναι ο ναός της ψυχής μας. Στεγάζει τις επιθυμίες, τους φόβους, τις ανασφάλειες, τις ανάγκες μας. Ένας ξαφνικός πονοκέφαλος μπορεί να είναι η έκφανση ενός ισχυρού συναισθήματος. Μία σωματική αίσθηση όπως η ασφυξία, πιθανόν να αντιπροσωπεύει μια κατάσταση που νιώθουμε ότι μας εγκλωβίζει.

Συχνά, όταν τα πράγματα στην καθημερινότητα μας είναι πιεστικά μπορεί να δυσκολευόμαστε να σηκωθούμε από το κρεβάτι και να βιώνουμε το κορμί μας βαρύ σα μολύβι. Αντιθέτως, όταν προσδοκούμε κάτι ευχάριστο να συμβεί, ή όταν ερωτευόμαστε, το σώμα μας γίνεται ανάλαφρο, σπιρτόζικο.

Ο φόβος ή η απειλή μπορεί να μας προκαλέσει ταχυπαλμία, εφίδρωση, σφίξιμο στο στομάχι. Τα συναισθήματα εκφράζονται και επιβάλλονται μέσα από τα κύτταρά μας. Έτσι αυτά αποκτούν μνήμη. Καταγράφουν τις εμπειρίες μας επάνω τους κι όταν ένα ερέθισμα ερμηνευθεί ως παρελθούσα εμπειρία τότε αναβιώνετε το συναίσθημα και η σωματική αντίδραση που τη συνόδευε.

Παράδειγμα : Ένας νυν ενήλικας όταν ήταν μικρό παιδί κάθε φορά που ο πατέρας του θύμωνε βίωνε τρόμο, διότι ο γονέας του γινόταν βίαιος. Ο έντονος φόβος τον έκανε να τρέμει, ενώ δυσκολευόταν να αναπνεύσει. Στην προσπάθειά του να κατευνάσει το πατέρα του έχανε τα λόγια του και τραύλιζε. 

Το άγχος του κορυφωνόταν, ένιωθε ανυπεράσπιστος και ήθελε εκείνη τη στιγμή ν΄ ανοίξει η γη να τον καταπιεί. Του ήταν αδύνατο να διαχειριστεί αυτή την κατάσταση καθώς το κορμί του πάγωνε και ακινητοποιούνταν. Αυτός ο ενήλικας μπορεί τώρα όταν ερμηνεύσει μία κατάσταση φοβικά να έχει τις ίδιες σωματικές αντιδράσεις με τότε.

Ωστόσο, μία φοβική κατάσταση για έναν άνθρωπο δεν είναι απαραίτητα φοβική για κάποιον άλλον. Η ίδια δηλαδή κατάσταση μπορεί να επενδυθεί με διαφορετικό συναίσθημα ή με διαφορετική ένταση. Τα αρνητικά συναισθήματα όπως και τα θετικά καταλαμβάνουν ένα συγκεκριμένο χώρο μέσα μας και επάνω μας. Εκείνος ο οποίος έζησε μέσα στο φόβο ή τη θλίψη είτε θα στραφεί σ’ ένα εξισορροπιστικό συναίσθημα προκειμένου να επιβιώσει, όπως θυμός ή η οργή, είτε θα ενδοβάλλει το φόβο και τη θλίψη.

Σε κάθε περίπτωση τα συναισθήματα θα διαμορφώσουν την προσωπικότητά του και θα μεταλλάξουν το κορμί του. Μπορεί να εκδηλώσει όπως τότε δυσκολία στη αναπνοή, αναπνευστικά προβλήματα, τραύλισμα, ακινητοποίηση. Ως ενήλικας, δε μπορεί να εξηγήσει τι ακριβώς του συμβαίνει. Ίσως σκέπτεται ότι όλο αυτό είναι ανεξήγητο. Πιθανόν να θεωρεί τον εαυτό του δειλό ή άξιο περιφρόνησης ή αδύναμο.

Αν μπορέσει κάποια στιγμή να κάνει τη σύνδεση με το παρελθόν του ίσως αρχίσει να νιώθει λιγότερο φόβο. Το κορμί του αλλά και η ψυχή του χρειάζονται μία διορθωτική εμπειρία που θα απελευθερώσει την μπλοκαρισμένη ενέργεια του τραύματός του.

Η Alice Miller, στο βιβλίο της «το σώμα δεν ψεύδεται ποτέ» αναφέρει περιπτώσεις διασήμων καλλιτεχνών ή φιλοσόφων όπου τα αρνητικά συναισθήματα που βίωσαν σε νεαρή ηλικία από το στενό τους περιβάλλον τους οδήγησαν σε σοβαρότατες ασθένειες καθώς δεν είχαν αρωγούς στην προσπάθειά τους να ανακαλύψουν το εσωτερικό τους δράμα.

Έτσι το κορμί φυλάσσει όλη την αλήθεια του παρελθόντος μας η οποία όταν δεν αποκαλύπτεται μετουσιώνεται σε ασθένειες.





Συντακτική Ομάδα Υγείαonline

Γιατί δεν είμαστε ευχαριστημένοι με όσα έχουμε ;

Είμαστε άτυχοι και αδικημένοι ή απλώς ανικανοποίητοι;
«Όλο ατυχίες μου συμβαίνουν», «Αν είχα καλύτερη δουλειά, περισσότερα χρήματα, μεγαλύτερο σπίτι, όλα θα ήταν διαφορετικά». Παράπονο, ζήλια, αδικία. Αυτά είναι τα συναισθήματα που «κρύβονται» πίσω από τις παραπάνω φράσεις και ίσως να τα έχουμε αισθανθεί και εμείς οι ίδιοι. 

Πράγματι, συχνά νιώθουμε αδικημένοι από τη ζωή, τη μοίρα, πιστεύοντας ότι οι άνθρωποι γύρω μας έχουν μεγαλύτερη εύνοια, περισσότερη τύχη, επιπλέον ευκαιρίες. Τι είναι, τελικά, αυτό που μας οδηγεί να αισθανόμαστε μονίμως ανικανοποίητοι; Να μην μπορούμε να απολαύσουμε τη ζωή και να δαπανάμε χρόνο και φαιά ουσία ζηλεύοντας όσα απολαμβάνουν οι άλλοι; 

Ζήτημα ασφάλειας 
Είναι στη φύση του ανθρώπου να επιδιώκει να καλύπτει τις βασικές του ανάγκες, να αισθάνεται ότι έχει εξασφαλίσει την επιβίωσή του. Όσο περισσότερα και καλύτερα πράγματα έχει κανείς στην κατοχή του, τόσο πιο ασφαλής νιώθει. Πρακτικά και συναισθηματικά, η δυνατότητά μας να καλύπτουμε τις ανάγκες, τις φιλοδοξίες, τις επιθυμίες μας μας κάνει να νιώθουμε «εξασφαλισμένοι», πιο επιτυχημένοι, λιγότερο εκτεθειμένοι σε προβλήματα. 

Μας προσφέρει προστασία, μας γεμίζει με ένα αίσθημα ικανοποίησης ότι μπορούμε να ζήσουμε αυτό που θέλουμε. Η επιθυμία αυτή για εξασφάλιση μέσω της κατοχής υλικών αντικειμένων είναι και η αιτία εμφάνισης συναισθημάτων όπως η ζήλια, ο φθόνος, ο ανταγωνισμός, η αδικία. Βέβαια, σήμερα έχουν αυξηθεί οι ανάγκες και επομένως τα αγαθά που σχετίζονται με τα χρήματα, με αποτέλεσμα αυτά να μετατρέπονται σε πειρασμούς για τον σύγχρονο άνθρωπο, ο οποίος πλέον δεν καλύπτεται με το λίγο, αλλά επιδιώκει το «όλο και περισσότερο». 

Ο άνθρωπος, όταν εξοικειώνεται με μια κατάσταση, βολεύεται σε αυτήν, θέλει να την παγιώσει και, αν είναι δυνατόν, να αυξήσει την ικανοποίηση που του προσφέρει. Όπως συμβαίνει π.χ. με μια γεύση που μας αρέσει και θέλουμε να τη γευόμαστε ξανά και ξανά. Άλλος, βέβαια, είναι σε θέση να διατηρήσει το μέτρο και άλλος καταλήγει στην απληστία. 

Το αίσθημα της αδικίας
Υπάρχουν αντικειμενικές καταστάσεις που μας κάνουν να νιώθουμε αδικημένοι. Όπως π.χ. στην περίπτωση που ενώ μας άξιζε μια εργασιακή θέση λόγω προσόντων, τελικά την πήρε ένας άλλος υποψήφιος, με λιγότερες δυνατότητες, μόνο και μόνο γιατί γνώριζε τον διευθυντή. Ωστόσο, συχνά το αίσθημα της αδικίας είναι επίπλαστο, αφού συνήθως κάνουμε προβολή σε ένα πρότυπο του οποίου γνωρίζουμε μόνο ένα κομμάτι του. 

Ας πάρουμε, για παράδειγμα, τη φράση «Πόσο άδικο είναι αυτή η γυναίκα να είναι τόσο όμορφη». Κάνοντας αυτήν τη σκέψη, παραβλέπουμε άλλες πτυχές αυτού του προτύπου, όπως π.χ. τις θυσίες που έχει κάνει αυτή η γυναίκα για να αποκτήσει το καλλίγραμμο αυτό σώμα (π.χ. στερητικές δίαιτες και εξαντλητική άσκηση), τις οποίες ίσως εμείς δεν θα ήμασταν διατεθειμένοι να κάνουμε. Ουσιαστικά, δηλαδή, δεν γνωρίζουμε εκ των έσω το πρότυπο με το οποίο συγκρίνουμε τον εαυτό μας. 

Το αίσθημα της αδικίας που νιώθουμε συνήθως προκύπτει από πρώιμες εμπειρίες μας. Μπορεί, δηλαδή, να βλέπαμε τους γονείς μας να το αναπαράγουν στην παιδική μας ηλικία ή να το προέβαλλαν εκείνοι σε εμάς, λέγοντάς μας π.χ. «Τι άτυχος που είσαι που δεν πήρες τα μάτια της γιαγιάς σου», δημιουργώντας μας την αίσθηση ότι είναι άδικο αυτό που μας συμβαίνει και κάνοντάς μας να νιώθουμε ότι είμαστε άτυχοι. 

Μαθαίνεται η απόλαυση; 
Σύμφωνα με τη Θετική Ψυχολογία (κλάδος της ψυχολογίας που μελετά τις θετικές διαστάσεις της ανθρώπινης ύπαρξης, όπως η αισιοδοξία, το νόημα της ζωής και η ψυχική ανθεκτικότητα, οι οποίες μας ωθούν να εξελιχθούμε), η ιδιότητα του «απολαμβάνειν» είναι είτε ιδιοσυγκρασιακό χαρακτηριστικό (το κληρονομήσαμε) είτε επίκτητο (προέρχεται από το περιβάλλον μας ως πρότυπο ή από την προσωπική μας ωρίμαση, σκέψη και επεξεργασία). 

Ουσιαστικά, έχει να κάνει με το να είμαστε ευχαριστημένοι με αυτά που έχουμε, με το να βρίσκουμε κάτι ευχάριστο σε οποιαδήποτε κατάσταση. Για να μπορούμε να απολαμβάνουμε, πρέπει να συνυπάρχουν δύο στοιχεία : η προσπάθεια να βρίσκουμε χαρά σε όσα ζούμε αυτήν τη στιγμή και η αισιοδοξία για το μέλλον. 

Οι υπερβολικές προσδοκίες μπαίνουν εμπόδιο σε αυτήν τη διαδικασία, αφού μας οδηγούν συχνά στη ματαίωση, στην απογοήτευση. Η ζωή περιλαμβάνει πολλές δυσκολίες, γι’ αυτό είναι σημαντικό να είμαστε ρεαλιστές, να αναμένουμε τις αναπόφευκτες δυσκολίες που θα βρεθούν στον δρόμο μας. Μια δυσκολία σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί ένδειξη αδικίας ή αποτυχίας, ούτε υπάρχει κάποια σκοπιμότητα πίσω από αυτήν. Όχι, το σύμπαν δεν συνωμοτεί εναντίον μας..!

Μπορώ να είμαι ικανοποιημένος με όσα έχω; 
Ικανοποιημένος με όσα έχει και άρα ευτυχισμένος δεν είναι αυτός που δεν συναντά ατυχίες στη ζωή του, αλλά εκείνος που αντιμετωπίζει με συγκεκριμένους τρόπους τις διάφορες καταστάσεις της ζωής. Ποιες είναι, λοιπόν, οι στρατηγικές που εφαρμόζουν οι ευτυχισμένοι άνθρωποι;

*Θέλουν να είναι ευτυχισμένοι : Στρέφουν, δηλαδή, το βλέμμα τους προς την ευχάριστη πλευρά. Έχουν στη φύση τους την αισιοδοξία και την τάση να αντιλαμβάνονται τα πράγματα από τη θετική τους σκοπιά. 

*Επιτρέπουν στον εαυτό τους να χαρεί : Δεν έχουν το αίσθημα της μιζέριας. Αφήνονται να γελάσουν με την ψυχή τους, να απολαύσουν ένα φαγητό, να ζήσουν με όλο τους το είναι ένα ηλιοβασίλεμα.

*Ξέρουν να δίνουν : Τα θετικά συναισθήματα ανακυκλώνονται. Δίνοντας θετικά συναισθήματα στους άλλους, παίρνουν και αυτοί με τη σειρά τους. Δεν αφήνουν, δηλαδή, τα πάντα στην τύχη˙ αντίθετα, καθορίζουν οι ίδιοι την τύχη τους. 

Step by step
Πρακτικά βήματα για να μάθουμε να εκτιμάμε όσα έχουμε:

* Λίστα ευγνωμοσύνης 
Φτιάχνουμε μια λίστα με όλα τα καλά που μας έχουν συμβεί και τα συγκρίνουμε με τα αντίστοιχα αρνητικά. Η σύγκριση αυτή συνήθως μας βοηθά να συνειδητοποιήσουμε ότι τελικά τα άσχημα πράγματα που μας συμβαίνουν είναι λίγα, ενώ αυτά για τα οποία θα έπρεπε να είμαστε ευγνώμονες είναι πολύ περισσότερα. 

* Αλυσίδα θετικών επιπτώσεων 
Αφιερώνουμε λίγο χρόνο στο να αναλογιστούμε τις ωφέλιμες επιδράσεις που έχουν στη ζωή μας τα θετικά πράγματα που μας συμβαίνουν. Για παράδειγμα, το γεγονός ότι έχουμε μια δουλειά, το οποίο είναι από μόνο του ένα θετικό στοιχείο -ιδιαίτερα στις μέρες μας-, έχει πολλά ακόμα ευνοϊκά επακόλουθα, όπως το ότι μας δίνεται η δυνατότητα να καλύπτουμε τις ανάγκες μας, να είμαστε δημιουργικοί κ.λπ.

* Ευχάριστες καταστάσεις
Δημιουργούμε εμείς οι ίδιοι ευχάριστες καταστάσεις. Βρίσκουμε, για παράδειγμα, ευκαιρίες να διοργανώσουμε πάρτι με φίλους, σχεδιάζουμε μικρές ή μεγάλες αποδράσεις, ξεκινάμε ένα καινούργιο χόμπι. 

* Κοινωνικές συναναστροφές 
Σχετιζόμαστε με άλλους. Οι επαφές με τους γύρω μας μάς δίνουν συναισθηματική πληρότητα, μας βοηθούν να δημιουργήσουμε ένα νέο πλαίσιο αντιλήψεων, να δούμε τα πράγματα από νέες οπτικές γωνίες και να εξελιχθούμε. 


ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΤΗΝ κ. ΝΑΤΑΛΙΑ ΚΟΥΤΡΟΥΛΗ, MSc, ψυχολόγο υγείας, με εκπαίδευση στη Γνωσιακή Ψυχοθεραπεία και τη Συμβουλευτική, διευθύντρια στο Κέντρο Εφαρμοσμένης Ψυχοθεραπείας και Συμβουλευτικής.





Μυρτώ Αντωνοπούλου 

Όσοι πιστεύουν έχουν μια γαλήνη στο μυαλό τους λέει μια μελέτη.....!!!!!!!!

Άνθρωποι με ισχυρές θρησκευτικές πεποιθήσεις είναι λιγότερο ανήσυχοι και με μικρότερη αμφιβολία για τον εαυτό τους, και αντίστοιχα ο σκεπτικισμός τους, σύμφωνα με μια μελέτη της εγκεφαλικής δραστηριότητας.

Ερευνητές στον Καναδά εξέτασαν 50 άτομα και διαπίστωσαν ότι όσοι πιστεύουν βαθιά έδειξαν λιγότερη αντίδραση στο τμήμα του εγκεφάλου που σχετίζεται με τη λήψη αποφάσεων και την προσδοκία ανταμοιβής.

“Η θρησκεία προσφέρει ένα ερμηνευτικό πλαίσιο για την κατανόηση του κόσμου. Σας επιτρέπει να ξέρετε πότε πρέπει να δράσετε, πώς να ενεργείτε, και τι πρέπει να κάνετε σε μια ειδική κατάσταση”, λέει ο Michael Inzlicht, ένας νευροεπιστήμονας στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο, ο οποίος ηγήθηκε της νέας μελέτης. “Προσφέρει ένα είδος προσχεδίου για το πώς να αλληλεπιδράτε με τον κόσμο.”

Οι φοιτητές που έλαβαν μέρος στη μελέτη προέρχονται από διαφορετικές θρησκευτικές και πολιτιστικό υπόβαθρο. Αν και η πλειοψηφία τους ήταν χριστιανοί, οι επιστήμονες εξέτασαν, επίσης, μουσουλμάνους, Ινδουιστές, Βουδιστές και άθεους.

Οι συμμετέχοντες κλήθηκαν να περάσουν το ψυχολογικό τεστ ‘Stroop task’, όπου δοκιμάζεται η γρηγοράδα και η ευελιξία του νου, όπου αυτοί έδειχναν τις λέξεις «κόκκινο», «μπλε», «πράσινο» και ούτω καθεξής γραμμένες με διαφορετικά χρώματα. Στη συνέχεια, πρέπει να πατήσουν ένα κουμπί που αντιστοιχεί στο χρώμα της λέξης. Οι ερευνητές στη συνέχεια, παρακολουθούσαν τις εγκεφαλικές δραστηριότητες σε ένα τμήμα του μπροστινού εγκεφαλικού φλοιού (ACC). Τα άτομα με αγχώδεις διαταραχές έτειναν να δείχνουν υψηλή δραστηριότητα στην περιοχή αυτή.

Οι φοιτητές με ισχυρές θρησκευτικές πεποιθήσεις έδειχναν μια μικρότερη δραστηριότητα της περιοχής ACC, λιγότερο έντονη από ό,τι οι άλλοι συμμετέχοντες. Η τάση αυτή ήταν εμφανής ακόμη και όταν ελήφθησαν υπόψη τόσο η νοημοσύνη τους όσο και τα γνωρίσματα της προσωπικότητας.

Πιστεύεται ότι η εξήγηση που μπορεί να δοθεί είναι ότι στις θρησκείες προσφεύγουν περισσότερα τα άτομα με ορισμένα χαρακτηριστικά του εγκεφάλου, αλλά ο Inzlicht υποψιάζεται ότι η θρησκεία αλλάζει τον τρόπο που εργάζεται ο εγκέφαλος μας. Ο ίδιος τονίζει, επίσης, ότι κι άλλα συστήματα πεποιθήσεων μπορεί να έχουν παρόμοια επίδραση. Μία από τις προηγούμενες μελέτες του έδειξαν ότι επιβεβαιωμένοι συντηρητικοί στις ΗΠΑ έχουν ασθενέστερη αντίδραση στην περιοχή του εγκεφάλου ACC από τους φιλελεύθερους.

Ο Inzlicht πιστεύει ότι οι φανατικοί φίλαθλοι θα μπορούσαν κι αυτοί να έχουν μια παρόμοια υψηλή δραστηριότητα, που να σχετίζεται με τις καθημερινές ανησυχίες και αγωνίες τους.





Μυστικά καλής υγείας μόνο για γυναίκες.....!!!!!!!!

Εκτός από τις δέκα εντολές του Μωυσή υπάρχουν και οι απαράβατες εντολές καλής υγείας που επιβάλλεται κάθε γυναίκα να γνωρίζει.

Βρετανική έρευνα του Πανεπιστήμιου της Οξφόρδης που πραγματοποιήθηκε ανακάλυψε πολύτιμα μυστικά για την καλή υγεία του ωραίου φύλου από την κορυφή μέχρι τα νύχια.

Κάντε συχνά σεξ, βγείτε με τις φίλες σας, φάτε καρύδια και μανιτάρια, κοιμηθείτε τουλάχιστον έξι ώρες, περπατήστε, αφεθείτε στα χάδια του ήλιου , κόψτε το κάπνισμα και τέλος ελέγξτε το σωματικό σας βάρος .

Βγείτε στον ήλιο για 20΄ 
Έρευνα, που δημοσιεύτηκε στην «American Journal of Clinical Nutrition» απέδειξε πως η επάρκεια βιταμίνης D και ασβεστίου σχετίζεται με μείωση του κινδύνου εμφάνισης όλων των τύπων καρκίνου στις γυναίκες με εμμηνόπαυση.

Για το λόγο αυτό οι ειδικοί συστήνουν επί 20΄ την έκθεση του προσώπου και των χεριών στον ήλιο - δηλαδή, των σημείων όπου κατά κύριο λόγο ''παράγεται΄΄η βιταμίνη D.

Συχνό...σεξ
Πολυάριθμες επιστημονικές μελέτες επισημαίνουν τα ευεργετικά οφέλη του σεξ και της καλής υγείας. Όπως έχει αποδειχθεί το σεξ τουλάχιστον δυο φορές την εβδομάδα αποτελεί ασπίδα προστασίας για τα καρδιαγγειακά νοσήματα, απομακρύνει το στρες και την κατάθλιψη, ανακουφίζει από τους χρόνιους πόνους, ενώ ορισμένοι ερευνητές πιστεύουν ότι οι γυναίκες που απολαμβάνουν συχνά το σεξ «κερδίζουν» 2-8 χρόνια ζωής! 

Ούτε large ούτε extra small
Οι ερευνητές της Million Women Study διαπίστωσαν ότι υπάρχει άμεση σχέση μεταξύ του πάχους και πολλών τύπων καρκίνου (του ενδομητρίου, των ωοθηκών, του οισοφάγου, του μαστού κτλ.).

Επίσης, το 5% των περιστατικών καρκίνου σε γυναίκες παραγωγικής ηλικίας αποδίδεται στα παραπανίσια κιλά . Οι ειδικοί, όμως, κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου και για τις πολύ αδύνατες , καθώς το χαμηλό σωματικό βάρος έχει αποδειχθεί ότι επηρεάζει τη γονιμότητα και αυξάνει τον κίνδυνο οστεοπoρωτικών καταγμάτων. 

Καρύδια και μανιτάρια για τον καρκίνο 
Σύμφωνα με τους ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του αμερικανικού Πανεπιστημίου Marshall η κατανάλωση καρυδιών και μανιταριών μπορεί να περιορίσουν την ανάπτυξη των όγκων στο στήθος.

Ευεργετικό το πράσινο τσάι 
Το πράσινο τσάι χάρη στην αντιοξειδωτική του δράση, έχει καρδιοπροστατευτικές και αντικαρκινικές ιδιότητες. Μάλιστα, αποδεικνύεται πιο ευεργετικό για τις γυναίκες σε σχέση με τους άνδρες, βάση μελέτης του Γαλλικού Ινστιτούτου Υγείας και Ιατρικής Έρευνας. 

Βόλτα με τα πόδια
Το περπάτημα τουλάχιστον για 20 λεπτά θωρακίζει από τον καρκίνο του μαστού. Σύμφωνα μάλιστα με το Διεθνές Αντικαρκινικό Ινστιτούτο (International Agency for Research on Cancer), το 10-16% των περιπτώσεων καρκίνου του μαστού αποδίδεται στην έλλειψη φυσικής δραστηριότητας. 

Θηλάστε το μωρό σας
Για κάθε χρόνο θηλασμού μια γυναίκα μειώνει τον κίνδυνο καρκίνου του μαστού κατά 4,3%, ενώ η γέννηση κάθε παιδιού μειώνει τον εν λόγω κίνδυνο κατά 7%, σύμφωνα με τους Βρετανούς ερευνητές. 

Σίδηρο για ατσάλινη υγεία 
Ένα πολύ συχνό φαινόμενο που αφορά το 30% των γυναικών παραγωγικής ηλικίας και αποδίδεται κυρίως στην απώλεια αίματος λόγω της εμμήνου ρύσεως αποτελεί η έλλειψη σιδήρου.Με την κατανάλωση τροφίμων που αποτελούν πλούσιες πηγές σιδήρου μπορείτε να καταπολεμήσετε το πρόβλημα αυτό.

Αποφύγετε τις υπερβολές
Αντιμικροβιακά σαπούνια, μαντιλάκια, στοματικά διαλύματα και προϊόντα για κολπικές πλύσεις... Σύμφωνα με τους γυναικολόγους τα διάφορα αντιμικροβιακά σαπούνια, μαντιλάκια, στοματικά διαλύματα και προϊόντα για κολπικές πλύσεις προστατεύουν από τα παθογόνα μικρόβια, αλλλά μπορεί να διαταράξουν τη φυσιολογική χλωρίδα του κόλπου στις περιπτώσεις όπου το μέτρο χάνεται.

Βγείτε με τις φίλες σας! 
Η παρέα με τις φίλες σας φαίνεται ότι επιδρά ευεργετικά στο ορμονικό σας προφίλ, αυξάνοντας τα επίπεδα της ορμόνης προγεστερόνης, γεγονός που οδηγεί στη μείωση του στρες. Αυτό ήταν το συμπέρασμα στο οποίο κατέληξαν πρόσφατα οι ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν. 

Μη στερείστε τον ύπνο 
Όπως απέδειξε ιαπωνική μελέτη του Πανεπιστημίου του Τοχόκου, οι γυναίκες που κοιμούνται λιγότερο από έξι ώρες την ημέρα αντιμετωπίζουν έως και 60% μεγαλύτερο κίνδυνο να εμφανίσουν καρκίνο του μαστού, σε σύγκριση με όσες κοιμούνται επτά ώρες. 

Τα...αυτονόητα
Μην καπνίζετε 
Το κάπνισμα σχετίζεται με την εμφάνιση καρκίνου του πνεύμονα, του μαστού, καθώς και του τραχήλου της μήτρας. 

Μην αμελείτε το τεστ Παπανικολάου και την μαστογραφία για την πρόληψη του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας και του μαστού αντίστοιχα.





Παρασκευή, 13 Φεβρουαρίου 2015

Η επιστροφή μου κοντά σας - Ένα μεγάλο Ευχαριστώ…..!!!!!!!!!!!

Το ‘’ ευχαριστώ ‘’ είναι λίγο για όλους….

Από τους τραυματιοφορείς που με μετέφεραν δυο άντρες με ευγενικά πρόσωπα,γλυκύτητα και ηρεμία στη φωνή…..έως τους γιατρούς και το νοσηλευτικό προσωπικό……που ασχολήθηκε μαζί μου………στο Γενικό Νοσοκομείο Αττικής - Σισμανόγλειο – Αμαλία Φλέμιγκ…. 

Θέλω να ευχαριστήσω τους Πνευμονολόγους Ιατρούς :

ΑΓΓΕΛΙΔΟΥ ΜΑΡΙΑ

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΠΑΠΠΑΣ

ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ

ΝΑΚΚΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ

Τις νοσοκόμες :

ΣΤΑΜΑΤΙΝΑ ΠΕΡΑΚΗ

ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΦΟΥΝΤΑ

ΑΝΝΑ ΚΥΡΙΣΟΓΛΟΥ

Και τις δυο κυρίες που είχα παρέα στο δωμάτιο 412…….

Φανή Παλαμάρα

Γεωργία Πόπορη

Πέμπτη…… η αγαπημένη μέρα της ψυχής μου……όλα Πέμπτη συνέβησαν…..ώρα 7:45 και η αναπνοή μου αρχίζει να μειώνεται…….λέω μέσα μου……..θέλεις να γυρίσεις Σπίτι….μήπως ήρθε η ώρα….αλλά πάλι……νιώθω ότι έχω να δώσω ΑΓΑΠΗ….και ότι αφήνω κάτι ημιτελές….και περιμένω…….μόνο η ψυχή μου γνωρίζει το Σχέδιο της…….

Και μόλις άρχισα εγώ τις διαπραγματεύσεις με τον εαυτό μου…….ότι δεν του δίνω πλέον άλλο περιθώριο για ξάπλες και ανάρρωση……η ψυχή και το σώμα μου είχαν άλλη γνώμη……!!!!!!!!!! Θεώρησαν ότι μια επίσκεψη σε νοσοκομείο θα μας έδινε μια σαφή εικόνα της όλης μου κατάστασης…..!!!!!!!!!!! Και έτσι και έγινε…….

Ανησυχητική η κλινική εικόνα μου στην αρχή με μεγάλο κίνδυνο για τη σωματική μου ακαιρεότητα……αλλά μετά από την θεραπεία που μου ξεκίνησαν αμέσως άρχισα να συνέρχομαι……..οι δυνάμεις μου μηδαμηνές ……λόγω μειωμένου οξυγόνου……..έως και σήμερα…….αλλά πλέον είμαι και νιώθω πολύ καλύτερα…….σε λίγο καιρό θα είμαι και πάλι μια δυναμική γυναίκα γεμάτη αγάπη για όλους σας………

Θέλω να πω ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ σε όλη την Συμπαντική μου Οικογένεια……όλους τους αγγέλους της Γης…….που είσασταν μαζί μου όλες αυτές τις ημέρες……….το ένιωθα ότι δεν ήμουν μόνη……..!!!!!!!!!!! 

Χθες Πέμπτη πάλι και ώρα περίπου 6:30 απόγευμα…….πατήσα τα ποδαράκια μου στο σπίτι μου ……..η χαρά μου πολύ μεγάλη……που θα άρχιζα τις αναρτήσεις μου και την επικοινωνία μου με όλους σας……..αλλά πάλι οι δυνάμεις λιγοστές……….η επιστροφή μου……..ήταν γεμάτη ευτυχία…………και γεμάτη από μια σακούλα φάρμακα……..

Πριν από λίγο όμως… η λαχτάρα μου να επικοινωνήσω μαζί σας…….μου αναπτέρωσε το ηθικό και τις δυνάμεις μου ……..και κάθησα να γράψω και να καταγράψω……όλα όσα βίωσα…….εν συντομία….γιατί τα άσχημα συμβάντα…..μόνο επιγραμματικά αξίζει να τα αναφέρεις…….ενώ για τα ευχάριστα μπορούμε να λέμε πολλά…….!!!!!!!!!!!

Καλώς βρεθήκαμε λοιπόν και πάλι ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΙ μου……….ΣΑΣ ΕΥΓΝΩΜΟΝΩ…..ΠΟΥ ΕΙΣΑΣΤΑΝ ΜΑΖΙ ΜΟΥ ΟΛΕΣ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΜΕΡΕΣ……….

Ο Θεός και οι Άγγελοι να είναι πάντα μαζί σας………και η ζωή σας να είναι πλημμυρισμένη ΑΓΑΠΗ και ΦΩΣ….!!!!



Λένα Μπαξέ