Πέμπτη, 14 Αυγούστου 2014

Αυτά είναι τα πιο μεγάλα θαύματα της Παναγίας στην ιστορία του Ελληνισμού.....!!!!!!!

Εκτός από τα θαύματα που έχουν καταγραφεί κατά καιρούς σχετικά με μεμονωμένα πρόσωπα, υπάρχουν και ορισμένα που η Ιστορία έχει καταγράψει επιβεβαιώνοντας την «ειδική» σχέση που έχει ο Ελληνισμός με την Παναγία. 

Από την Πόλη και την Τήνο μέχρι τον Ορχομενό. Αυτές είναι κάποιες από τις σημαντικότερες θείες παρεμβάσεις της Θεοτόκου στον του της Ιστορίας.

ΟΤΑΝ ΑΒΑΡΟΙ ΚΑΙ ΠΕΡΣΕΣ ΠΟΛΙΟΡΚΟΥΣΑΝ ΤΗΝ ΒΑΣΣΙΛΕΥΟΥΣΑ
Ζωντανό θαύμα της Παναγίας είναι η σωτηρία της Κωνσταντινούπολης από τους Αβάρους και τους Πέρσες οι οποίοι πολιόρκησαν την Πόλη από ξηρά και από θάλασσα ενώ έλειπε σε εκστρατεία ο αυτοκράτορας Ηράκλειος.

Τότε οι χριστιανοί κατέφυγαν στη βοήθεια της Παναγίας. Συγκεκριμένα στο ναό των Βλαχερνών γίνονται δεήσεις και ο πατριάρχης Σέργιος κρατώντας στα χέρια του την εικόνα της Παναγίας ενθάρρυνε το στρατό που είχε πάρει θέσεις αμύνης στο φρούριο της Πόλεως. Το έτος 626 μ. Χ. λοιπόν με τη βοήθεια της Παναγίας ο εχθρικός στρατός νικηθήκε .

Ο αρχηγός των βαρβάρων Χαγάνος , κατά τη διάρκεια των μαχών, έβλεπε με τρόμο «γυναίκα σεμνοφορούσαν και περιτρέχουσαν το τείχος, μόνην ούσαν». 

Η νίκη αποδόθηκε στη Παναγία και από τότε καθιερώθηκε ο Ακάθιστος Ύμνος προς τιμήν Της.

Όπως αναφέρει ο βυζαντινός χρονογράφος Θεοφάνης και επί αυτοκράτορος Κωνσταντίνου Πωγωνάτου η Κωνσταντινούπολη πολιορκήθηκε από τους Άραβες κατά τα έτη 677 και 718 και σώθηκε πάλι από τη Θεοτόκο. Στη τελευταία πολιορκία (718) οι χριστιανοί με τον Τίμιο Σταυρό και την εικόνα της Παναγίας κύκλωσαν το τείχος και παρακαλούσαν τον Θεό να τους σώσει. 

Τότε καταιγίδα ξέσπασε πάνω από το στόλο των Αράβων στη Προποντίδα και βούλιαξαν 2.500 πλοία και πνίγηκαν 6.000 άνδρες. Ακόμη επί αυτοκράτορος Μιχαήλ του Γ’ το έτος 860 η Κωνσταντινούπολη με τη βοήθεια της Παναγίας αναχαιτίζει την επιδρομή των Ρώσων και γλυτώνει από τον κίνδυνο. 

ΟΙ ΤΟΡΠΙΛΕΣ ΣΤΗΝ ΤΗΝΟ 
Κατά τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο το 1940 η Παναγία και πάλι προστάτευσε την Ελλάδα. Ένα μεγάλο θαύμα έκανε η Θεοτόκο στη Τήνο στις 15 Αυγούστου το 1940 στις 08:25 το πρωί. Γίνεται λόγος για τον τορπιλισμό της Έλλης. 

Η μια τορπίλη που εκτοξεύθηκε όπως έγινε γνωστό αργότερα, από το ιταλικό υποβρύχιο, βύθισε το πλοίο και μία δεύτερη αστόχησε γκρεμίζοντας μέρος του μώλου του λιμανιού. 

Υπήρχαν όμως και άλλα δύο επιβατικά πλοία εκείνη την ώρα κοντά στην Έλλη που ήταν και εκείνα στόχοι των Ιταλών. Τα πλοία ΕΛΣΗ και ΕΣΠΕΡΟΣ βγήκαν αλλώβητα από τις τορπίλλες. Η μία πέρασε δίπλα από την πλώρη του ΕΣΠΕΡΟΥ και η άλλη κάτω από τα ύφαλα της ΕΛΣΗΣ.

Η Παναγία έσωσε χιλιάδες προσκυνητές εκείνη την ημέρα. 
ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΘΑΥΜΑ ΣΤΟΝ ΟΡΧΟΜΕΝΟ
Στις 8 Σεπτεμβρίου του 1943, ανήμερα των Γενεθλίων της Παναγίας μας οι Ιταλοί συνθηκολογούν. Μία ομάδα από κατοίκους του Ορχομενού Βοιωτίας πλησιάζουν στον σιδηροδρομικό σταθμό της Λειβαδιάς και ζητούν από την εκεί Ιταλική φρουρά να παραδώσει τον οπλισμό της. Διαφορετικά, τους απειλούν πως θα δεχθούν επίθεση από τους αντάρτες που βρίσκονται στην περιοχή του Τζαμαλιού (Διονύσου). 

Οι Ιταλοί αρνούνται να παραδοθούν και ενημερώνουν τους Γερμανούς, οι οποίοι αφού κύκλωσαν και αφόπλισαν τους Ιταλούς έστειλαν εναντίον των Ορχομένιων την άλλη μέρα, 9 του Σεπτέμβρη, απόσπασμα με τεθωρακισμένα. Οι Ορχόμενιοι, που είχαν φθάσει στο μεταξύ στο σταυροδρόμι του Αγίου Ανδρέα, ανέτοιμοι και ανοργάνωτοι καθώς ήταν, σκόρπισαν στη γύρω περιοχή με κατεύθυνση οι περισσότεροι τον απόμερο Διόνυσο. 

Οι Γερμανοί όμως συνέχισαν την καταδίωξη με σκοπό να επιβάλλουν αντίποινα στον Ορχομενό, όπως ήταν η συνηθισμένη τακτική τους. Το βράδυ της 9ης Σεπτεμβρίου μπαίνουν οι Γερμανοί στον Ορχομενό και συλλαμβάνουν εξακόσιους ομήρους. Ένα τμήμα μένει στην πόλη, ενώ ένα άλλο με τρία τανκς προχωρεί προς τον Διόνυσο. 

Λίγο έξω από τον Ορχομενό είναι χτισμένη η πιο αρχαία Εκκλησία της Βοιωτίας (874 μ.Χ.), αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου - παλιό Μοναστήρι της Σκριπούς. Είναι ακόμη μεσάνυχτα. Η φάλαγγα έχει προσπεράσει πεντακόσια πενήντα μέτρα τον Ναό, όταν ξαφνικά το πρώτο τανκ ακινητοποιείται στη μέση του δρόμου. 

Μπροστά τους οι Γερμανοί βλέπουν μια μεγαλόπρεπη γυναίκα με το χέρι υψωμένο σε απαγορευτική στάση. Το δεύτερο τανκ προσπαθεί να προσπεράσει το πρώτο, αλλά πέφτει σε ένα χαντάκι, ενώ το τρίτο τανκ ακινητοποιείται σε ένα χωράφι, μέσα από το οποίο προσπαθούσε να περάσει. 

Ξημέρωσε η 10η Σεπτεμβρίου. Ο Γερμανός διοικητής Χόφμαν ζήτησε από τους κατοίκους ένα τρακτέρ για να τραβήξει τα τανκς. Τότε συνέβη και κάτι άλλο Θαυμαστό: Τα βαριά αυτά άρματα μετακινήθηκαν από το τρακτέρ σαν άδεια σπιρτόκουτα! -Θαύμα, Θαύμα! φώναξε ο διοικητής και ζήτησε από τους κατοίκους να πάει στην Εκκλησία. Εκείνοι τον οδήγησαν πράγματι στον Ναό. 

Ο Γερμανός στη Θεομητορική Εικόνα του τέμπλου αναγνώρισε τη γυναίκα που εμπόδισε τη φάλαγγα να προχωρήσει! Έπεσε αμέσως στα γόνατα και φώναξε με Θαυμασμό: -Αυτή η γυναίκα σας έσωσε! Να την τιμάτε και να τη δοξάζετε. Ο Ορχομενός σώθηκε.

Ο Χόφμαν διατάζει να ελευθερωθούν οι εξακόσιοι μελλοθάνατοι και υπόσχεται πως μέχρι το τέλος του πολέμου η πόλη δεν θα πάθει κανένα κακό. Οι κάτοικοι ευχαριστούν και δοξολογούν την Προστάτιδα Θεοτόκο για την ανέλπιστη σωτηρία τους. Ο ήλιος γέρνει στη δύση. Τα τανκς φεύγουν με τα πυροβόλα κατεβασμένα, γιατί νικήθηκαν από την Υπέρμαχο Στρατηγό του Ορχομενού. 

Για το λόγο αυτό η Παναγία της Σκριπούς, εκτός των άλλων ημερομηνιών, Γιορτάζει και στις 10 Σεπτεμβρίου με Λιτανεία και μεταφορά της Εικόνας, στον τόπο που ακινητοποιήθηκαν τα τανκς. Όσο ζούσε ο Χόφμαν, παρευρισκόταν κι αυτός σχεδόν κάθε χρόνο στις 10 Σεπτεμβρίου, για να ανάψει ένα κερί και να τιμήσει την Παναγία μας. 

Της αφιέρωσε μάλιστα ένα μεγάλο καντήλι και χρηματοδότησε την πρώτη Εικόνα με την απεικόνιση του Θαύματος.

Οι πληροφορίες για τα γεγονότα στον Ορχομενό προέρχονται από το βιβλίο «Εμφανίσεις και θαύματα της Παναγίας» έκδοση της Ι.Μ. Παρακλήτου.






Κείμενο : Αρβανίτη Μίρκα

Πόσων ετών κοιμήθηκε η Παναγία και ποια ήταν η ζωή Της ;

Πόσων ετών ήταν η Παναγία όταν άφησε τη γη; Ποια ήταν η ζωή της; Γιατί δεν βρέθηκε ποτέ το σώμα Της; Αυτές είναι τρεις βασικές ερωτήσεις τις απαντήσεις των οποίων γνωρίζουν λίγοι. 

Η Μαριάμ όπως ήταν το πραγματικό της όνομα, πριν εξελληνιστεί σε Μαρία, ήταν η μονάκριβη κόρη ενός ηλικιωμένου ζευγαριού, της Άννας και του Ιωακείμ. 

Όλη τους την ζωή πάλευαν να αποκτήσουν ένα παιδί όμως δεν είχαν σταθεί τυχεροί. Αντίθετα ζούσαν σε καθεστώς κοινωνικής απομόνωσης, αφού οι άτεκνοι εκείνη της εποχή θεωρούνταν λίγο έως πολλοί καταραμένοι ή όχι ευλογημένοι από τον Θεό. 

Κατά την παράδοση η Αγία Άννα προσευχήθηκε στον Θεό δηλώνοντας πως αν της χάριζε ένα παιδί θα το αφιέρωνε σε Εκείνον. Λίγες μέρες μετά, ο αρχάγγελος Γαβριήλ επισκέφθηκε το ζευγάρι και τους ενημέρωσε πως οι προσπάθειες τους θα έχουν αποτέλεσμα και το παιδί τους θα είναι φορέας μιας ξεχωριστής αποστολής.

Παρά το προχωρημένο της ηλικίας του ζευγαριού, τα λόγια του αγγέλου βγήκαν αληθινά και γέννησαν ένα όμορφο κορίτσι. 

Της έδωσαν το όνομα Μαριάμ, το οποίο σημαίνει βασίλισσα, κυρία αλλά και ελπίδα. 

Όταν η Μαριάμ έγινε τριών ετών, οι γονείς της, τήρησαν την υπόσχεση τους και την οδήγησαν το Ναό όπου την παρέλαβε ένας ιερέας ο οποίος δεν ήταν άλλος από τον Προφήτη Ζαχαρία, τον πατέρα του αγίου Ιωάννη του Προδρόμου. 

Η Παναγία έζησε 12 χρόνια στο Ναό, στα Άγια των Αγίων. Κατά τη διδασκαλία της Εκκλησίας αυτός που της έφερνε καθημερινά τροφή ήταν ο ίδιος ο Αρχάγγελος Γαβριήλ. 

Όταν ήρθε η ώρα να βγει από τον Ναό, οι ιερείς αποφάσισαν να την δώσουν σε κάποια οικογένεια, δεδομένου πως οι γονείς της είχαν ήδη φύγει από τη ζωή. 

Τότε, γνωρίζοντες κατά την παράδοση, την ειδική αποστολή της Μαριάμ, βρήκαν έναν μεγάλο σε ηλικία άνδρα, τον Ιωσήφ, ο οποίος ήταν χήρος και πατέρας τριών παιδιών. 

Τέσσερις μήνες έμεινε κοντά στον Ιωσήφ η Μαριάμ μέχρι να ξεκινήσει πλέον το θεϊκό σχέδιο. 

Στη Ναζαρέτ όπου ζουσε την επισκέφθηκε ξανά ο Γαβριήλ όπου της είπε το ιστορικό: «Χαίρε κεχαριτωμένη• ο Κύριος μετά σου». Τότε έμαθε και η ίδια ποια ήταν η αποστολή της την οποία αποδέχτηκε με χαρά.

Λίγους μήνες αργότερα ο Ιησούς γεννήθηκε και η μητέρα του ήταν πάντοτε κοντά του, ακόμη και την στιγμή της Σταύρωσης. 

Από το βιβλίο των Πράξεων των Αποστόλων γνωρίζουμε ότι η Παναγία παρέμεινε κοντά τους μέχρι την ημέρα της Πεντηκοστής. 

Η τελευταία συνάντηση με τον αρχάγγελο που την συντρόφευε από τα τρια της χρόνια, έγινε τρεις μέρες πριν την κοίμησή Της.

Τότε ο Γαβριήλ την ενημέρωσε ότι πλέον ήρθε η ώρα, δίνοντας της μεγάλη χαρά αφού θα έβλεπε ξανά το παιδί Της. Η παράδοση αναφέρει ότι την τρίτη ήμερα από την εμφάνιση του αγγέλου, λίγο πριν κοιμηθεί η Θεοτόκος, οι Απόστολοι δεν ήταν όλοι στα Ιεροσόλυμα, αλλά σε μακρινούς τόπους όπου κήρυτταν το Ευαγγέλιο. 

Τότε, ξαφνικά νεφέλη τους άρπαξε και τους έφερε όλους μπροστά στο κρεβάτι, όπου ήταν ξαπλωμένη η Θεοτόκος και περίμενε την κοίμηση Της. Μαζί δε με τους Αποστόλους ήλθε και ο Διονύσιος Aρεοπαγίτης, ο Άγιος Ιερόθεος ο διδάσκαλος του Διονυσίου, ο Απόστολος Τιμόθεος, και άλλοι.

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΤΙΜΙΑΣ ΖΩΝΗΣ
Όταν εκοιμήθη, με ψαλμούς και ύμνους την τοποθέτησαν στο μνήμα της στη Γεσθημανή. Ο μοναδικός που δεν ήταν παρών στο γεγονός ήταν ο Απόστολος Θωμάς. 

Λέει η παράδοση πως όταν η νεφέλη, το σύννεφο δηλαδή, μετέφερε τον Θωμά στη Γεσθημανή συνάντησε την Θεοτόκο την στιγμή της ανόδου Της στον ουρανό. 

Εκείνη του χάρισε την ζώνη Της για να μπορεί να αποδείξει την συνάντησή τους. 

Όταν ο Θωμάς πήγε και εξιστόρησε το γεγονός στους υπόλοιπους Αποστόλους, άνοιξαν τον τάφο και είδαν πως το σώμα έλειπε.

Η ΗΛΙΚΙΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ
Η Παναγία όταν μπήκε στο Ναό ήταν τριών ετών. Έμεινε στο ιερό δώδεκα χρόνια. Τρείς μήνες αφού βγήκε από το ιερό μέχρι τον Ευαγγελισμό και εννέα μήνες κυοφορία, δεκαέξι ετών γεννά τον Χριστό. Έζησε με τον Χριστό τριάντα δύο χρόνους, άρα 48 ετών ζει την Σταύρωση, την Ανάσταση και την Ανάληψή Του. Έζησε μετά απ' την Πεντηκοστή άλλα έντεκα χρόνια και εκοιμήθη στη Γεσθημανή. 
Ήταν 59 ετών.





ΚείμενοΣταμάτη Αννα
http://www.dogma.gr

Τετάρτη, 13 Αυγούστου 2014

Κάντε επανεκκίνηση στους νευρώνες του εγκεφάλου σας.....!!!!!!!!

Ο τρόπος που νιώθουμε, αντιδρούμε και στεκόμαστε απέναντι στα πράγματα δεν αποτελεί κομμάτι του DNA μας. Ένα νέο παρακλάδι της νευροεπιστήμης μάς πληροφορεί ότι μπορούμε να μεταμορφώσουμε ριζικά το συναισθηματικό μας κόσμο, αρκεί να συνδέσουμε σωστά τα… εγκεφαλικά μας δίκτυα.

Focus στο νου
Ο κλάδος που μελετά τη σχέση εγκεφάλου-συναισθημάτων ονομάζεται συναισθηματική νευροεπιστήμη. Ένας από τους βασικότερους εκπροσώπους της είναι ο νευροεπιστήμονας και καθηγητής ψυχολογίας Ρίτσαρντ Ντέιβιντσον. Στο νέο του μπεστ σέλερ The Emotional Life of your Brain (Η συναισθηματική ζωή του εγκεφάλου σου, εκδ. Α Plume Book) για πρώτη φορά μαθαίνουμε πώς γεννιούνται οι συναισθηματικές μας αντιδράσεις με γνώμονα όχι την ψυχολογία αλλά τους εγκεφαλικούς νευρώνες μας.

Κάθε άνθρωπος έχει ένα συγκεκριμένο συναισθηματικό προφίλ. Σε αντίθεση με τη συναισθηματική μας κατάσταση, δηλαδή την αντίδρασή μας σε κάτι που συμβαίνει, η οποία τις περισσότερες φορές διαρκεί ελάχιστα δευτερόλεπτα, ή τη διάθεση που μας ακολουθεί ώρες, ακόμα και μέρες, το «συναισθηματικό στυλ», κατά τον Ντέιβιντσον, είναι αυτό που καθορίζει τον τρόπο με τον οποίο αντιδρούμε σε όσα συμβαίνουν γύρω μας.

Είναι ο πυρήνας του συναισθηματικού μας κόσμου και, σύμφωνα με τους επιστήμονες, αποτελείται από έξι κατηγορίες. Ανάλογα με το πού βρισκόμαστε στην κλίμακα της καθεμίας (π.χ. είμαστε πολύ, λίγο, ελάχιστα προσαρμοστικοί) προκύπτει το πώς νιώθουμε, σκεφτόμαστε και αντιδρούμε.

Οι 6 αποχρώσεις των συναισθημάτων
Στη συνέχεια αναφέρονται οι έξι πυλώνες που διαμορφώνουν το «συναισθηματικό στυλ» της προσωπικότητάς μας και οι περιοχές του εγκεφάλου οι οποίες ελέγχουν καθέναν από αυτούς.

Ευελιξία : Πόσο αργά ή γρήγορα επανακάμπτουμε ύστερα από μια δυσκολία. Όταν μας συμβεί κάτι δυσάρεστο, απλώς ξαναμαζεύουμε τις δυνάμεις μας και ριχνόμαστε στη μάχη ή βουλιάζουμε στον αρνητισμό και την παραίτηση; Το συγκεκριμένο χαρακτηριστικό καθορίζεται από τα σήματα που ανταλλάσσουν ο προμετωπιαίος φλοιός και η αμυγδαλή του εγκεφάλου μας.

Οπτική : Για πόσον καιρό μπορούμε να διατηρήσουμε ένα θετικό συναίσθημα; Το παραπάνω επηρεάζεται από το κοιλιακό ραβδωτό στρώμα, βασικό για το σύστημα ανταμοιβής του εγκεφάλου.

Κοινωνική διαίσθηση : Η ικανότητα που διαθέτουμε να λαμβάνουμε μηνύματα από τους γύρω μας. Μπορούμε να διαβάσουμε τη γλώσσα του σώματος και από τον τόνο της φωνής τους να καταλάβουμε τι σκέφτονται ή αντίθετα oι αντιδράσεις των άλλων μας μπερδεύουν; Υπεύθυνη γι’ αυτό το χαρακτηριστικό είναι η αλληλεπίδραση ανάμεσα στην αμυγδαλή και την ατρακτοειδή περιοχή του εγκεφάλου.

Αντίληψη για το σώμα : Έχουμε επίγνωση των σκέψεων και των συναισθημάτων μας, ακούμε το σώμα μας όταν μας μιλάει ή μήπως δεν έχουμε ιδέα για το τι συμβαίνει στο κεφάλι μας; Το «χάρισμα» αυτό καθορίζεται από την ικανότητα του νησιωτικού φλοιού του εγκεφάλου να ερμηνεύει τα σήματα από τα σπλαχνικά όργανά μας.

Προσαρμοστικότητα : Το πόσο καλοί είμαστε στο να ελέγχουμε και να προσαρμόζουμε τις συναισθηματικές μας αντιδράσεις ανάλογα με την περίσταση καθορίζεται από τη δραστηριότητα στον ιππόκαμπο του εγκεφάλου.

Προσοχή : Η δυναμική με την οποία μπορούμε να αφοσιωθούμε σε κάτι. Το κλειδί γι’ αυτό το χαρακτηριστικό είναι και πάλι ο προμετωπιαίος φλοιός του εγκεφάλου. Σύμφωνα με τον Ντέιβιντσον, δεν υπάρχει ιδανικό «συναισθηματικό στυλ» (Στο βιβλίο του ο συγγραφέας έχει συμπεριλάβει αναλυτικά τεστ που αποκαλύπτουν την… ακριβή επίδοσή μας σε όλα τα προηγούμενα. Ωστόσο, ακόμα και αν δεν τα κάνουμε, μπορούμε μέσα από τη γνώση που έχουμε για τον εαυτό μας να καταλάβουμε περίπου πώς λειτουργούμε).

Το πού ακριβώς βρισκόμαστε στην κλίμακα της καθεμίας από τις έξι κατηγορίες μπορεί να μας ευνοεί ή όχι σε διαφορετικούς τομείς της ζωής μας. Για παράδειγμα, κάποιος που δεν έχει αναπτυγμένη την ικανότητα της κοινωνικής διαίσθησης ευνοείται σε πιο μοναχικά επαγγέλματα, όπως εκείνο του προγραμματιστή Η/Υ. Το ερώτημα βέβαια είναι αν το «συναισθηματικό στυλ» είναι κάτι με το οποίο γεννιόμαστε ή είναι δυνατό να διαμορφωθεί στην πορεία της ζωής μας.

Restart στους νευρώνες;
Οι έρευνες έχουν δείξει ότι πράγματι τα παιδιά έρχονται στον κόσμο με συγκεκριμένο «συναισθηματικό στυλ», το οποίο καθορίζεται από τα γονίδια που έχουν κληρονομήσει από τους γονείς τους. Ωστόσο ο ειδικός υποστηρίζει ότι ο γενετικός παράγοντας θα επηρεάσει το τελικό συναισθηματικό μας προφίλ μόνο 20%-60%. Ενώ το περιβάλλον και οι εμπειρίες μας θα αφήσουν το δικό τους αποτύπωμα σε αυτό. Ακόμα όμως και αν πορευόμαστε στην ενήλικη ζωή μας με ένα συγκεκριμένο «συναισθηματικό στυλ», αυτό δεν σημαίνει ότι θα το έχουμε για πάντα.

«Το παλιό δόγμα της νευροεπιστήμης ότι ο ενήλικος εγκέφαλος έχει καθορισμένη μορφή και λειτουργία είναι λανθασμένο» λέει χαρακτηριστικά ο Ντέιβιντσον. Και σε αυτό το σημείο μπαίνει στο παιχνίδι η λεγόμενη νευροπλαστικότητα, η ικανότητα του μυαλού μας να αλλάζει συνήθειες και δραστηριότητα ανάλογα με τις εμπειρίες, τις σκέψεις και τις προθέσεις μας. Με λίγα λόγια, έχουμε τη δυνατότητα να εκπαιδεύσουμε τους νευρώνες του εγκεφάλου μας ώστε να μπορέσουμε να τροποποιήσουμε τους έξι παράγοντες του «συναισθηματικού μας στυλ».

Για αρχή θα μπορούσαμε να κάνουμε κάτι πολύ απλό. Να αυξήσουμε για μια εβδομάδα τις ευχάριστες δραστηριότητες: μια βόλτα με ποδήλατο, μια αισιόδοξη ταινία, έναν καφέ με την καλύτερή μας φίλη. Όσο απλά και αν ακούγονται τα παραπάνω, στο τέλος των 7 ημερών θα έχουμε καταφέρει να αυξήσουμε τα θετικά μας συναισθήματα. 

Θα έχουμε επέμβει δηλαδή σε συγκεκριμένα δίκτυα του εγκεφάλου και θα τα έχουμε επαναπρογραμματίσει. Ο ίδιος προτείνει τις παρακάτω ασκήσεις για κάθε κατηγορία.Οι περισσότερες βασίζονται στις αρχές του «διαλογισμού της επίγνωσης» (mindful meditation).

Ευελιξία : Για να ενισχύσουμε αυτό τον τομέα, μας προτείνει να ακολουθήσουμε ένα είδος διαλογισμού της θιβετιανής βουδιστικής παράδοσης, το οποίο ονομάζεται tonglen, δηλαδή «παίρνω και εισπράττω». Η συγκεκριμένη άσκηση θα αυξήσει την ικανότητά μας να συμπάσχουμε με τους άλλους, τη λεγόμενη ενσυναίσθηση.

Για 10’, τέσσερις φορές την εβδομάδα, φέρτε στο μυαλό σας κάποιον για τον οποίο γνωρίζετε ότι περνάει άσχημα, τον άνεργο φίλο σας, το συνάδελφο που αντιμετωπίζει προβλήματα, και σε κάθε εισπνοή υποθέστε ότι παίρνετε μέσα σας τα αρνητικά του συναισθήματα. Σε κάθε εκπνοή φανταστείτε ότι τα συναισθήματα αυτά μετατρέπονται σε συμπόνια, η οποία βοηθάει τον άνθρωπο αυτό να ξεπεράσει τα προβλήματά του. Η παραπάνω άσκηση είναι ιδιαίτερα χρήσιμη σε όσους θεωρούν ότι ξεπερνούν πολύ εύκολα μια δυσάρεστη κατάσταση, χωρίς να της δίνουν τη σημασία που πρέπει.

Αν πάλι θεωρείτε ότι ξοδεύετε περισσότερο χρόνο σε κάθε δυσκολία, ο ειδικός προτείνει κάτι απλό: κάθε φορά που συμβαίνει κάτι δυσάρεστο, απομακρυνθείτε από την… εμπόλεμη ζώνη. Είχατε μια διαφωνία με τον/τη σύντροφό σας; Φύγετε για λίγο από το σπίτι, σβήστε από το μυαλό σας το χώρο στον οποίο συνέβη το περιστατικό. Όταν επιστρέψετε όλα θα είναι καλύτερα.

Οπτική : Με ποιον τρόπο θα διατηρήσουμε τα θετικά συναισθήματα για μεγαλύτερο διάστημα και κυρίως πώς θα αυξήσουμε το σύνδεσμο ανάμεσα στον προμετωπιαίο φλοιό και το κοιλιακό ραβδωτό στρώμα, τη βάση για τη γέννηση θετικών συναισθημάτων στον εγκέφαλο; Ο Ντέιβιντσον προτείνει την «τεχνική της ευζωίας» η οποία αναπτύχθηκε στο Πανεπιστήμιο της Μπολόνια στην Ιταλία. Κάθε μέρα για μία εβδομάδα κάντε τις παρακάτω τρεις ασκήσεις:

1.Καταγράψτε ένα θετικό χαρακτηριστικό του εαυτού σας και ένα κάποιου ανθρώπου με τον οποίο έρχεστε συχνά σε επαφή. Επαναλαμβάνετε τη διαδικασία τρεις φορές την ημέρα.

2.Προσπαθήστε να εκφράζετε συχνά την ευγνωμοσύνη σας με πηγαία «ευχαριστώ». Κάθε βράδυ σημειώνετε τις στιγμές μες στην ημέρα κατά τις οποίες νιώσατε ότι είχατε μια ειλικρινή επαφή με κάποιον.

3.Βρείτε ευκαιρίες για να πείτε καλά λόγια στους άλλους. Μια δουλειά που έγινε σωστά από κάποιο συνάδελφο, το καινούριο φόρεμα της κολλητής σας θα μπορούσαν να είναι μια καλή αφορμή.

Κοινωνική διαίσθηση : Πώς θα γίνουμε πιο ανοιχτοί και δεκτικοί στους άλλους και σε όσα συμβαίνουν γύρω μας; Ο ειδικός προτείνει: «Όταν είστε σε δημόσιο χώρο παρατηρήστε τη γλώσσα του σώματος όσων βρίσκονται γύρω σας. Προσπαθήστε να μαντέψετε για τι πράγμα μιλάνε. Επιπλέον δώστε προσοχή στις εκφράσεις που παίρνουν οι φίλοι και οι γνωστοί σας όταν συζητούν για συγκεκριμένα θέματα, καθώς και στον τόνο της φωνής τους».

Αντίληψη για το σώμα : Το να μπορούμε να νιώσουμε και κατ’ επέκταση να ελέγξουμε τα σημάδια που μας δίνει το σώμα μας είναι σημαντικό τόσο για την υγεία όσο και για τις σχέσεις μας με τους άλλους. Αν η αντίληψή μας αυτή είναι μειωμένη σημαίνει, για παράδειγμα, ότι δεν μπορούμε να καταλάβουμε πως το τσούξιμο στα μάτια μας ίσως είναι ένδειξη πυρετού. Από την άλλη, η τάση να αναλύουμε εξονυχιστικά όλα τα σήματα που μας στέλνει το σώμα μας ενδέχεται να μας κάνει υποχόνδριους, να οδηγήσει σε κρίσεις πανικού, να δυσκολέψει την καθημερινότητά μας.

Πώς θα ενισχύσουμε την αυτογνωσία μας; Η λύση και σε αυτή την περίπτωση, κατά τον ειδικό, είναι ένα είδος διαλογισμού: Επιλέξτε μια ώρα μέσα στην ημέρα που νιώθετε ξεκούραστοι. Σταθείτε όρθιοι, συγκεντρωθείτε στην αναπνοή και στις αισθήσεις σας, κι αν καταλάβετε πως αφαιρείστε, εστιάστε και πάλι στην αναπνοή σας. Όταν θα έχετε επαναλάβει πολλές φορές αυτή τη διαδικασία, θα μπορείτε, χωρίς προσπάθεια, να αντιλαμβάνεστε τι λειτουργεί σωστά και τι λάθος σε ολόκληρο το σώμα σας.

Προσαρμοστικότητα : Για να μπορούμε να ρυθμίζουμε τα συναισθήματά μας, ο Ντέιβιντσον προτείνει μια απλή τεχνική: «Για να αντιληφθείτε ποια είναι τα γεγονότα που σας προκαλούν έντονες αντιδράσεις, φτιάχνετε συχνά μια λίστα με περιστατικά ή συμπεριφορές (που συνέβησαν μέσα στην ημέρα ή την εβδομάδα). Κάποια στιγμή που θα έχετε χρόνο, σκεφτείτε αυτά τα γεγονότα και τις συμπεριφορές αναλυτικά, αφιερώνοντας τουλάχιστον 15’. Ταυτόχρονα θα πρέπει να αναπνέετε βαθιά. Σταματήστε να σκέφτεστε όταν φτάσετε σε μια κατάσταση απόλυτης ηρεμίας».

Προσοχή : Για να ενισχύσουμε λοιπόν τη δραστηριότητα του προμετωπιαίου φλοιού του εγκεφάλου που ευθύνεται για τη συγκέντρωση, μπορούμε να κάνουμε την εξής άσκηση: Κάθε μέρα, επί 10’, καθίστε σε ένα ήσυχο μέρος του σπιτιού με τα μάτια ανοιχτά. Εστιάστε την προσοχή σας και το βλέμμα σας σε ένα αντικείμενο. Αν αρχίσετε να αφαιρείστε και να σκέφτεστε άλλα πράγματα, στρέψτε πάλι την προσοχή σας σε αυτό το αντικείμενο. Κάντε τη συγκεκριμένη άσκηση καθημερινά. Αν αισθανθείτε ότι μπορείτε να μείνετε συγκεντρωμένοι για παραπάνω από 10’, αυξήστε σταδιακά το χρόνο, περίπου κατά 10’ το μήνα. Συνεχίστε να κάνετε το ίδιο μέχρι η άσκηση να διαρκεί περίπου μία ώρα.

Όλες οι παραπάνω ασκήσεις αλλάζουν τον εγκέφαλό μας με όπλο τον ίδιο μας το νου. «Εμπνευσμένες είτε από πανάρχαιες παραδόσεις είτε από σύγχρονες ψυχιατρικές τεχνικές, αυτό που κάνουν είναι να μεταβάλλουν τα νευρικά συστήματα που αποτελούν τη βάση για καθένα από τα έξι «συναισθηματικά στυλ» επισημαίνει ο επιστήμονας. Η διαδικασία να αλλάξουμε τον τρόπο που αισθανόμαστε και αντιδρούμε σε ό,τι μας συμβαίνει δεν είναι και τόσο απλή.

Απαιτείται βαθιά σκέψη και γνωριμία με τον εαυτό μας, συστηματική ενδοσκόπηση και αποφασιστικότητα, ώστε να μπορέσουμε να επέμβουμε οι ίδιοι στα δίκτυα του εγκεφάλου μας, προκειμένου να μεταβάλουμε συνήθειες και πράγματα που λειτουργούν με τον ίδιο τρόπο για χρόνια. Ωστόσο και μόνο η σκέψη ότι μπορούμε να αλλάξουμε σε τέτοιο βαθμό τον εαυτό μας είναι κάτι περισσότερο από αισιόδοξη. 

«Το άτομο που είστε σήμερα δεν χρειάζεται να είναι το ίδιο με εκείνο που θα είστε αύριο» συμβουλεύει ο Ντέιβιντσον, κι εμείς δεν έχουμε παρά να πάρουμε μια βαθιά ανάσα και να ακολουθήσουμε τη συμβουλή του.




Μαρία Πατούχα

Τρίτη, 12 Αυγούστου 2014

Τι μας επιφέρει η διδασκαλία των Αναληφθέντων Διδασκάλων.....!!!!!!!!!

Άλλες ονομασίες : Δάσκαλοι της Λευκής Αδελφότητας, Πνευματικοί Διδάσκαλοι, Κοσμικοί Διδάσκαλοι

Η πνευματική εξέλιξη όλων των όντων περνάει από πολλές βαθμίδες, από το κοσμικό έως το θεϊκό. Από βαθμίδα σε βαθμίδα ελκύουμε ολοένα και περισσότερη αγάπη, ολοένα και περισσότερο φως, ολοένα και περισσότερο μεγαλείο μέχρι του σημείου να κόψoυμε κάθε δεσμό με το γήινο. 

Νιρβάνα, Σατόρι, Φώτιση, υπάρχουν πολλές λέξεις, που περιγράφουν την κατάσταση της ελευθέρωσης και ολοκλήρωσης της πραγματικής μας ουσίας. Στην Λευκή Αδελφότητα υπάρχουν ολοκληρωμένα όντα, που δρουν από ένα άλλο επίπεδο καθαρού φωτός, τα οποία έζησαν σαν άνθρωποι την υψηλότερη αυτό-πραγμάτωση και δεν χρειάζεται να γεννηθούν ξανά.

Οι άνθρωποι είναι σε θέση να επικοινωνούν με τους αναληφθέντες διδασκάλους. Ο καθένας από αυτούς τους διδασκάλους έχει μια ειδική δόνηση και ένα μήνυμα και μπορεί να μας βοηθήσει για την πνευματική μας εξέλιξη. Είναι μία ανεκτίμητη ευλογία, να έχουμε αυτήν την βοήθεια από «πάνω».

Ποτέ προηγουμένως δεν μας φανερώθηκαν καταστάσεις Καθαρότητας, Ειρήνης, Μεγαλείoυ και Αγάπης χωρίς όρους και η καθοδήγηση πως θα μπορούσαμε με υπομονή και σεβασμό να ενσωματώσουμε αυτές τις ποιότητες βήμα-βήμα στην ζωή μας.

Τα λόγια και οι ενέργειες των Διδασκάλων είναι γνωστά στην ψυχή μας και δεν αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της. Ο υλικός κόσμος όμως, στον οποίο ζούμε μας απομακρύνει από τις βαθιές αλήθειες που ήδη γνωρίζουμε, μας παραπλανά και μας εξουσιάζει. Συνεχώς προσπαθούμε για υλικά οφέλη, και ξεχνάμε ποιοι πραγματικά είμαστε.

Νομίζουμε ότι διαρκώς φταίει κάποιος άλλος για τα προβλήματα που μας δημιουργούνται και δεν ψάχνουμε στο βάθος του εαυτού μας να βρούμε την πραγματική αιτία των προβλημάτων, που ξεκινά από τον ίδιο μας τον εαυτό.

Κανένα μήνυμα των Διδασκάλων, δεν μας είναι εντελώς άγνωστο. Και όταν διαβάζουμε αυτά τα μηνύματα που δόθηκαν μέσω channeling σε άλλους ανθρώπους, που οι δονήσεις τους έχουν φτάσει σε υψηλότερο επίπεδο, ώστε να συλλαμβάνουν αυτά τα μηνύματα, καταλαβαίνουμε αμέσως ότι είναι αληθινά, γιατί αντιπροσωπεύουν την ουσία του Ανώτερου Εαυτού μας, αλλά πολλές φορές δεν θέλουμε να το παραδεχθούμε, παρακινούμενοι από τα ελαττώματα του κατώτερου εαυτού μας, που τον έχουμε αφήσει να εξουσιάζει την ζωή μας, σαν να είναι αυτός ο Αρχων της Υπαρξης.

Αν αφήσουμε τον Ανώτερο Εαυτό μας να εκδηλωθεί στην ύλη, αν τον αφήσουμε να μας καθοδηγεί και να φωτίζει τον δρόμο μας, τότε όλοι μας θα εκδηλώσουμε τα θεϊκά χαρίσματα του Εαυτού μας, σαν ολότητα, και θα ζούμε σύμφωνα με τον Θεϊκό Νόμο, που περικλείει όλες τις ποιότητες, για τις οποίες μας μιλούν οι Διδάσκαλοι της Σοφίας και που στην ουσία είναι οι βασικές προϋποθέσεις για μια ευτυχισμένη ζωή, για μια αληθινή ζωή, γεμάτη από αυτές τις εμπειρίες που μας δίνουν την δυνατότητα να εξελιχθούμε και να προχωρήσουμε σ' ένα επόμενο στάδιο, αυτό της αυτό-πραγμάτωσης, της εκδήλωσης και της μετουσίωσης.

Μέσα από όλη μας την διαδρομή προς την ατομική εξέλιξη θα συναντήσουμε παγίδες, που μπορεί να μας βγάλουν προσωρινά από τον δρόμο μας. Αν όμως έχουμε καλέσει τον Ανώτερο Εαυτό μας να μας καθοδηγεί, να είστε σίγουροι, ότι τα εμπόδια και οι παγίδες θα είναι παροδικά. 

Γιατί θα κατανοούμε ότι η δική μας εξέλιξη δεν επιδέχεται συγκρίσεις και υποβολές από κατώτερα συναισθήματα, όπως εγωισμός, ζήλια, μίσος, φόβος. Εχουμε όπλα να πολεμήσουμε, όχι τους άλλους, αλλά αυτά τα δικά μας κατώτερα ένστικτα. Πρέπει όμως πρώτα να τα αποδεχθούμε. Να κατανοήσουμε ότι είναι δικά μας, γιατί αλλιώς θα νομίζουμε ότι προέρχονται από τους άλλους και ότι δεν ανήκουν σε εμάς. 

Μια ειλικρινής ενδοσκόπηση των προθέσεών μας, θα μας φέρει σίγουρα αντιμέτωπους με τις ανασφάλειες και τους φόβους μας και έτσι, αφού τους αντιληφθούμε, θα τους εξουδετερώσουμε και θα αφήσουμε χώρο για την εκδήλωση του φωτός και της αγάπης.

"Ο Εσωτερισμός και οι σχολές του τοποθετούν μπροστά μας την μεγαλύτερη παγίδα που μπορεί να υπάρξει: την αφύπνιση και την γιγάντωση της χειρότερης μορφής εγωισμού, του πνευματικού εγωισμού. 

Ο πνευματικός εγωισμός καλλιεργεί την ακαταδεξία, τον ελιτισμό, την χωριστικότητα, το μονοπώλιο της σωτηρίας, πράγματα που διασαλεύουν την ενότητα τον Όντων την οποία πρεσβεύει η Λευκή Αδελφότητα. 

Αυτές είναι οι θέσεις της Αδελφότητας και για όσους ψάχνουν να την βρουν, ένας μόνο δρόμος υπάρχει. Αυτός ο δρόμος δεν ακολουθείται με παροτρύνσεις του τύπου "θα πρέπει να γίνεται καλοί ή ανεκτικοί, θα πρέπει να αποκτήσετε κατανόηση κλπ." Εάν ξεκινήσετε με παροτρύνσεις άλλων, τότε χάσατε για πάντα την πραγματική σας ευκαιρία που σας ανήκει. Ο δρόμος είναι ένας και ή τον θέλει κανείς ή δεν τον θέλει. Την απάντηση θα την βρείτε μέσα σας και όχι έξω από εσάς.

Ξεκινώντας την έρευνα του εαυτού σας, αυτό το "θέλεις ή δεν θέλεις αυτόν τον δρόμο" θα αλλάξει πολλές φορές, γιατί σε κάθε γωνία του λαβύρινθου της ψυχής παραμονεύει και ένας Μινώταυρος. Ο ηρωικός Θησέας κουράστηκε παλεύοντας για να σκοτώσει έναν μόνο Μινώταυρο. Πόσο μάλλον εσείς που θα συναντήσετε πολλούς Μινώταυρους. Κάθε φορά που θα σκοτώνετε έναν Μινώταυρο θα μπαίνει και περισσότερο φως στον λαβύρινθο της ψυχής σας.

Θα πρέπει όμως να προμηθευτείτε δύο βασικά όπλα και έναν ισχυρό βοηθό. Το πρώτο όπλο με το οποίο πρέπει να εξοντώσετε κάθε έναν από τους Μινώταυρους σας είναι το ξίφος που ονομάζεται ΘΕΛΗΣΗ. Αυτό είναι και το όπλο που θα σας κουράσει. Το δεύτερο όπλο είναι η ασπίδα που θα σας κάνει αόρατο και συνεπώς άτρωτο και αυτό είναι η ΣΟΦΙΑ. Και ο βοηθός σας είναι ο Ανώτερος Εαυτός σας που γνωρίζει τους δαιδάλους της ψυχής και σας προμηθεύει με το κατάλληλο όπλο..."

"O Διδάσκαλος ΔΙΑΣ"
(απόσπασμα από το βιβλίο «Σύγχρονες Επιστολές των Διδασκάλων της Σοφίας» του Roger de Pins - Eκδόσεις ΤΕΤΡΑΚΤΥΣ)




Αναληφθέντες Διδάσκαλοι : Μητέρα Μαρία....!!!!!!!!!


Το μήνυμα της Μητέρας Μαρίας
«'Οτι κι αν γίνει, μην φοβάστε. Περιβληθείτε με το φως μου. Θα αισθανθείτε ατέλειωτη αγάπη. Η χάρη του Θεού είναι μαζί σας.»

Η Μητέρα Μαρία είναι η Κυρία του Ουρανού και της Γης. Εργάζεται με τους Αγγέλους για το Θεϊκό Σχέδιο. Αντιπροσωπεύει την Παρθένο, την Αγνότητα, την Σύλληψη, το Ανόθευτο και Καθαρό βλέμμα, το βλέμμα που βλέπει ολοκάθαρα αυτό που δεν μπορούν να δουν τα μάτια.

Σ' όλες της τις ενσαρκώσεις ήξερε να συλλαμβάνει το Θεϊκό σχέδιο με καθαρότητα και επίγνωση και να το μεταδίδει, ανεξάρτητα από το τι συνέβαινε γύρω της. Πάντα ήταν σε σύνδεση με τους Αγγέλους και άλλα όντα του Φωτός. Αυτό ήταν η προετοιμασία της για την ενσάρκωσή της, σαν Μαρία, Μητέρα του Ιησού. Στα παιδικά του χρόνια, του μετέδωσε την αγάπη και την προστασία, με τις οποίες ο Ιησούς μπόρεσε να διαφυλάξει αυτήν την Καθαρότητα και να προασπίσει την ενότητα με τον Θεό.

Η εργασία της Μητέρας Μαρίας είναι να ανάβει την Θεϊκή φλόγα στις καρδιές των ανθρώπων για να ανανεώνουν την υπόσχεσή τους για εφαρμογή του Θεϊκού Σχεδίου, που είναι γραμμένο στην ψυχή τους.

Φέρει μέσα της ολόκληρο το φάσμα των χρωμάτων του Φωτός, και έχει σαν σύμβολα το μαργαριτάρι και το άσπρο τριαντάφυλλο.

Εχει τον ρόλο της Αρχηγού στο καρμικό Συμβούλιο, η οποία εμφυτεύει στους ανθρώπους που έχουν αποφασίσει να ξαναγεννηθούν, το Θεϊκό Σχέδιο και το Χριστικό Φως.

Η Μαρία ήταν μαζί με τον Ιησού η περισσότερο τιμώμενη Αγία, στον χριστιανικό κόσμο. Η αγάπη της, η φροντίδα και η προστασία της ζητήθηκαν σε πολλούς τόπους και εκκλησίες καθώς και σε τόπους δύναμης. Οι εμφανίσεις της Μαρίας είναι φημισμένες (Φάτιμα στην Πορτογαλία, Λούρδη στην Γαλλία, Κρακάου στην Πολωνία , Τήνος στην Ελλάδα κλπ). Στην Βίβλο γίνεται συχνή αναφορά για την Μαρία, ο Γαβριήλ εμφανίστηκε μπροστά της πριν την γέννηση του υιού της Ιησού Χριστού. Το όνομά της σημαίνει : η 'Ομορφη, εκείνη που έχει αγαπηθεί από τον Θεό.

Στην καρδιά της Μαρίας βρίσκεται η αγνότητα και η καθαρότητα. Η καθαρότητα της καρδιάς είναι για κάθε πνευματικό μονοπάτι μία βασική προϋπόθεση και μία από της αρετές, με την οποία πρέπει κανείς να εργαστεί.

H Κουάν Γιν στην Ασία, η 'Ισις στην Αίγυπτο, αυτό το αρχέτυπο της ολοκληρωμένης μητρικής γεμάτης αγάπης φροντίδας είναι για όλους τους πολιτισμούς μία λαχτάρα και μία πληρότητα.

Αγάπη χωρίς όρους και φροντίδα, πέρα από ενοχές και από καλό και κακό. Η αγάπη της Μαρίας μας δίνει προστασία, μία ζεστή, γεμάτη αγάπη καρδιά, ασφάλεια και εμπιστοσύνη και την δύναμη, να ενσωματώσουμε στην πράξη την θεϊκή συμπόνια, όχι από υποχρέωση, αλλά από την καρδιά μας.



Αναληφθέντες Διδάσκαλοι : Σαιν Ζερμαίν....!!!!!!!!

Το μήνυμα του Σαιν Ζερμαίν
«'Ολη η μαγεία βρίσκεται στην ηρεμία. Γνώριζε, ότι δεν πρέπει να είσαι ο κριτής των καταστάσεων στη ζωή σου, που σου φαίνονται άδικες. Οι κοσμικοί νόμοι της δικαιοσύνης της αιτίας και του αποτελέσματος εργάζονται με ακρίβεια. Οι αιτίες για αυτό που είναι να συμβεί στην ζωή σου, είναι διαφορετικής φύσης. 

'Ισως εσύ διάλεξες αυτές τις εμπειρίες, ίσως αυτά που σου συμβαίνουν τώρα, να εξομαλύνουν προηγούμενη δράση, ίσως ανήκουν στον δρόμο της μύησης σου και της δοκιμασίας σου, ίσως έχεις αποφασίσει να διευκολύνεις άλλους να πάρουν κάποια εμπειρία μέσα από σένα. 

Αποδέξου αυτήν την εμπειρία στην ζωή σου και μετέβαλλε τα συναισθήματά σου, για να μην σε εμποδίζουν πια στον δρόμο σου. Αυτή είναι η δύναμη που σου δόθηκε και που μπορείς να την χρησιμοποιήσεις κάθε στιγμή, Εγώ και ο Πατέρας είμαστε ένα.»

Είναι ένα φως, γεμάτο αφοσίωση, που ενώνει την καρδιά μας με τον 'Υψιστο. Αυτός ο μετασχηματισμός είναι θεραπευτικός και γεμάτος ευλογία, μας οδηγεί σε εξαγνισμό και καθαρότητα για να ενωθούμε με αφοσίωση με το Θεϊκό.

Ο Σαιν Ζερμαίν είναι ένας από τους αναληφθέντες Διδασκάλους και μέλος της Λευκής Αδερφότητας. Είναι ο φύλακας της 7ης ακτίνας, της βιολετί ακτίνας της θεραπείας. Σ' αυτόν ανήκει η βιολετί φλόγα της μεταστοιχείωσης. 'Οταν καλουμε την Χάρη Του τότε εξαγνιζόμαστε και είμαστε ολοένα και πιο ικανοί να αναγνωρίσουμε το Θεϊκό και να εκδηλώσουμε το Θέλημα Του.

«Είμαι το Φως» μία ένωση με το θεϊκό αιώνιο φως, έτσι μας διδάσκει ο Σαιν Ζερμαίν την ευλογία που βρίσκεται στην θεϊκή αγάπη και έκσταση. 'Ο,τι στέκεται εμπόδιο στο δρόμο προς την εξάγνιση, μετασχηματίζεται συνέχεια, απαλλαγμένο από τις αρνητικές ενέργειες του υλικού κόσμου και ανοίγει την καρδιά μας για το Φως και την Θεϊκή Αγάπη.

Μερικές από τις προηγούμενες ενσαρκώσεις του :
Ανώτατος ιερέας στην Ατλαντίδα
Ο προφήτης Σαμουήλ
Ιωσήφ από την Ναζαρέτ
Μέρλιν, σύμβουλος του βασιλιά Αρθούρου
Χριστόφορος Κολόμβος
Παράκελσος
Κόμης Σαιν Ζερμαίν

Ο κόμης του Σαιν Ζερμαίν ταξίδευε σ’ όλη την Ευρώπη. Κύριος σκοπός του ήταν να διευρύνει την συνειδητότητά του. Μιλούσε πολλές γλώσσες. 'Ηταν ανεξάρτητος και πλούσιος, γιατί σαν αλχημιστής που ήταν μπορούσε να μετατρέψει τα μέταλλα σε χρυσό, που δεν έχανε ποτέ την λάμψη του. Δεν ενδιαφερόταν πολύ για υλικές ανάγκες και είχε νεανικό παρουσιαστικό, χωρίς να έχει τα ίχνη του χρόνου.

Ο Σαίν Ζερμαίν στέλνει στους ανθρώπους την 7η ακτίνα της πνευματικής ελευθερίας και τους προετοιμάζει για την νέα εποχή. Φωτίζει την παλιά γνώση με νέο φως και μας βοηθά να αποκτήσουμε πάλι πρόσβαση σ’ αυτήν.

I am a being of Violet Fire, I AM the purity GOD desires Εγώ είμαι ένα ον από την βιολετί φλόγα, ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ η καθαρότητα, που επιθυμεί ο ΘΕΟΣ.





http://www.reikicenter.gr

Πως να ενεργοποιήσετε τις δυνάμεις του μυαλού σας.....!!!!!!!!!

Ενεργοποιήστε το δεξί ημισφαίριο του εγκεφάλου σας και αλλάξτε ζωή. Ανακαλύψτε μια επαναστατική τεχνική που θα σας βοηθήσει να εκμεταλλευτείτε τα συναισθήματα και το ένστικτό σας. Γιατί τις περισσότερες φορές η λογική δεν είναι αρκετή.

Σας έχει περάσει ποτέ από το μυαλό ότι οι αποφάσεις τις οποίες νομίζετε ότι έχετε λάβει με πλήρη συνείδηση στην ουσία αντιπροσωπεύουν ένα μόνο κομμάτι του εαυτού σας; Έχετε αναλογιστεί ότι οι σχέσεις σας με τους άλλους καθορίζονται μόνο από το ένα ημισφαίριο του εγκεφάλου σας; Και ότι, σε τελική ανάλυση, μέσα στο κεφάλι σας μπορεί να συμβαίνει μια άγρια διαμάχη ανάμεσα σε δύο στρατόπεδα την οποία δεν έχετε καν αντιληφθεί;

Μπορεί να γνωρίζαμε ήδη, με απλά λόγια, ότι το αριστερό ημισφαίριο είναι εκείνο της λογικής και το δεξί της διαίσθησης και του συναισθήματος. Εκείνο όμως που δεν ξέραμε είναι ότι το πρώτο πολύ συχνά μπλοκάρει το δεύτερο και ότι για να απολαύσουμε τη ζωή, να εκμεταλλευτούμε τις ευκαιρίες και να στηρίξουμε τις επιλογές μας θα πρέπει να βρούμε τρόπο να τα συμφιλιώσουμε και να ενισχύσουμε εκείνο που είναι πιο αδύναμο.

Left & right...
Τον προηγούμενο αιώνα έρευνες του βραβευμένου με Νόμπελ καθηγητή Ρότζερ Σπέρι άλλαξαν μια για πάντα τις απόψεις μας για τον εγκέφαλο. Ο ίδιος διενήργησε τη δεκαετία του ‘50 πειράματα σε ασθενείς που είχαν επιληψία και στους οποίους είχε αφαιρεθεί το μεσολόβιο. Πρόκειται για μια παχιά δέσμη του εγκεφάλου που αποτελείται από περίπου 300 εκατ. νευρικές ίνες και συνδέει τα δύο ημισφαίρια μεταξύ τους.

Οι έρευνες, σύμφωνα με τον ίδιο, έδειξαν ότι το δεξί ημισφαίριο που μέχρι τότε υποτίθεται ότι ήταν «αμόρφωτο», «καθυστερημένο», χωρίς συνείδηση, αποδείχτηκε ανώτερο όσον αφορά κάποιες πνευματικές λειτουργίες. Το δεξί ημισφαίριο, λοιπόν, του εγκεφάλου δεν ήταν κατώτερο του αριστερού. Ήταν απλώς διαφορετικό. Ενώ το αριστερό είχε ένα γραμμικό τρόπο σκέψης, επεξεργαζόταν τις λέξεις και διέθετε ως όπλο του την ανάλυση, το δεξιό σκεφτόταν με πιο ολιστικό τρόπο, αναγνώριζε συγκεκριμένα μοντέλα και μπορούσε να ερμηνεύσει τα συναισθήματα.

Με λίγα λόγια, διαθέτουμε δύο «εγκεφάλους». Από αυτή την αφετηρία ξεκίνησε ο Ουίλιαμ Ντόνιους, συγγραφέας του νέου μπεστ σέλερ Thought Revolution: How to Unlock your Inner Genius (Η επανάσταση της σκέψης: Πώς να ξεκλειδώσετε την εσωτερική σας ευφυΐα, εκδ. Changing Lives Press), το ταξίδι για την ανακάλυψη της βαθύτερης δύναμης που κρύβει μέσα του. Ενώ ήταν επιτυχημένο στέλεχος σε μεγάλες τράπεζες, συνειδητοποίησε ότι δεν είχε τον έλεγχο της ζωής του. 

Άρχισε, λοιπόν, να ερευνά, με βάση τις μελέτες επιστημόνων, τι ακριβώς συμβαίνει στον εγκέφαλό μας, πώς παίρνουμε τις αποφάσεις μας, τι μας εμποδίζει από το να πράξουμε αυτό που θα μας κάνει ευτυχισμένους. Και ανακάλυψε ότι στο μυαλό μας συγκατοικούν δύο εντελώς διαφορετικοί κόσμοι...

Μία σκληρή μάχη
Ας αντιμετωπίσουμε τα δύο ημισφαίρια του εγκεφάλου ως δύο άτομα με εντελώς διαφορετικούς χαρακτήρες για να καταλάβουμε τι ακριβώς συμβαίνει στους νευρώνες μας. Το δεξί νιώθει γεμάτο όταν μπορεί να ξεπερνάει τα όρια των δυνατοτήτων του. Το αριστερό όταν συμμετέχει σε δραστηριότητες που ικανοποιούν τις ανάγκες του σώματος. Επίσης του αρέσει να λαμβάνει μέρος σε αυτές για τις οποίες είναι σίγουρο ότι θα πάρει «καλό βαθμό».

Λειτουργεί, δηλαδή, κατά κάποιον τρόπο εκ του ασφαλούς. Όσον αφορά την εργασία, εκεί και τα δύο ημισφαίρια συμμετέχουν εξίσου. Όταν δεν συμβαίνει αυτό, υπάρχει πρόβλημα. Ειδικά όταν το δεξί μένει εκτός, όταν νιώθει ότι δεν ολοκληρώνει το σκοπό του, τότε νιώθουμε άβολα και δυσάρεστα. Αυτό το συναίσθημα μεταφέρεται και στο αριστερό ημισφαίριο, το οποίο καλείται να στείλει μηνύματα για αλλαγή πλεύσης... 

Και τότε ξεσπάει μια διαμάχη ανάμεσα στα δύο ημισφαίρια. Το αριστερό, «ήσυχο» εκ φύσεως, προσπαθεί να διατηρήσει την τάξη και το status quo, ενώ το δεξί... πετάει τη σκούφια του για ανανέωση.

Σύμφωνα με τον ειδικό, «σε αυτούς τους πολέμους συνήθως νικητής αναδεικνύεται το αριστερό ημισφαίριο, καθώς είναι το βασικό λειτουργικό σύστημά μας. Αυτό, λοιπόν, σε τέτοιες περιπτώσεις ασκεί ένα είδος βέτο», για να μας προστατέψει από αποφάσεις που μπορεί να μας κάνουν κακό. Και έτσι επινοεί ένα ψέμα προκειμένου να μας αποτρέψει από μια λανθασμένη επιλογή, ενώ παράλληλα μας γλιτώνει από τις τύψεις».

Σας θυμίζει κάτι; Ναι, εξαιτίας του προτιμήσατε να μείνετε στη διαφημιστική στην οποία μετά από 15 χρόνια δεν είχατε πια κανένα ενδιαφέρον, γιατί φοβηθήκατε να ρισκάρετε και να πάτε να ζήσετε στην επαρχία διδάσκοντας αγγλικά. Ο αριστερός εγκέφαλος σας σέρβιρε το ψέμα της σωστής επιλογής με το περιτύλιγμα της «ασφάλειας» και της «σιγουριάς». Το αριστερό ημισφαίριο φταίει που δεν ακολουθήσατε τον έρωτα της ζωής σας, τότε, στο Λονδίνο, και σας έπεισε ότι αυτή η απόφασή σας ήταν για το καλό σας, αφού ποτέ δεν θα είχατε εκεί την επαγγελματική επιτυχία που βιώσατε εδώ.

Και όμως μετά από όλες εκείνες τις αποφάσεις που ποτέ δεν πήραμε, ή αφήνοντας πίσω μας το δρόμο που ποτέ δεν ακολουθήσαμε, ή ακόμα κι αν δεν αντιμετωπίσαμε ποτέ διλήμματα, υπάρχουν φορές που κάτι λείπει. Ένα αγνοούμενο κομματάκι που καταστρέφει το παζλ της ολοκλήρωσης και της ευτυχίας μας. «Καθώς σχεδόν πάντα λειτουργούμε με βάση το αριστερό ημισφαίριο, στην πορεία της ζωής μας περιορίζουμε το δημιουργικό, διαισθητικό δεξιό ημισφαίριο. Κατά συνέπεια ελαχιστοποιούμε τη δυνατότητά μας για αυθεντική επιτυχία στη ζωή» σημειώνει ο Ντόνιους.

Τι μπορούμε να κάνουμε; Κατά τον ίδιο, πρέπει να μάθουμε να αναγνωρίζουμε, να αξιολογούμε και να εμποδίζουμε τους εαυτούς μας να πιστεύουν τα ψέματα που λέμε οι ίδιοι σε εμάς και μπαίνουν εμπόδιο στο δρόμο μας. Πώς θα το καταφέρουμε;

Αλλάξτε χέρι
Στο βιβλίο του ο Ντόνιους μας προτρέπει να κηρύξουμε μια επανάσταση απέναντι στον παλιό τρόπο σκέψης μας και να σκεφτούμε τι έχει ουσιαστικό νόημα στη ζωή μας. Και αυτό δεν θα συμβεί ούτε με την απομόνωση, ούτε με το διαλογισμό.

Το κλειδί για να ανακαλύψουμε τον πραγματικό μας εαυτό είναι να ενισχύσουμε το αδύναμο δεξί ημισφαίριο του εγκεφάλου. Και ένας τρόπος για να συμβεί αυτό, σύμφωνα με το συγγραφέα, είναι να μάθουμε να γράφουμε με το αριστερό μας χέρι (το μέρος του σώματός μας που ορίζεται από το δεξί ημισφαίριο του εγκεφάλου) αν είμαστε δεξιόχειρες και με το δεξί αν είμαστε αριστερόχειρες.

Ο ίδιος κάνει μια σημαντική διευκρίνιση : ανεξάρτητα από το αν είμαστε δεξιόχειρες ή αριστερόχειρες, το δεξί μέρος του εγκεφάλου είναι το πιο αδύναμο, εκείνο το οποίο πρέπει να ενισχύσουμε σε κάθε περίπτωση. Οπότε αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να μπούμε στα... άδυτά του ενεργοποιώντας το αδύναμο χέρι μας. Ο ίδιος έχει αναπτύξει μια ολόκληρη τεχνική η οποία βασίζεται σε ερωτήσεις που γράφουμε οι ίδιοι με το δυνατό μας χέρι και απαντήσεις που δίνουμε σε αυτές, είτε με μια φράση ή με μια ζωγραφιά, χρησιμοποιώντας το αδύναμο. 

Είναι ένα είδος διαισθητικής γραφής, όπως την ονομάζει ο ίδιος. Είναι σαν να ενεργοποιούνται ξαφνικά οι βαθύτερες δυνάμεις του εαυτού μας και μέσω του αδύναμου χεριού μας να μας δίνουν τις απαντήσεις που αναζητάμε.

Ο Ντόνιους μάλιστα συνοδεύει το βιβλίο του με ένα τετράδιο, όπου παραθέτει μια σειρά από ερωτήσεις στις οποίες πρέπει να απαντήσουμε (ή να ζωγραφίσουμε) με το αδύναμο χέρι, προκειμένου να βοηθήσουμε το δεξί ημισφαίριο του εγκεφάλου μας να δώσει τις σωστές απαντήσεις. Αυτές φυσικά είναι ενδεικτικές και διαφοροποιούνται από άτομο σε άτομο. 

Εκείνο που έχει σημασία, σύμφωνα με το συγγραφέα, είναι ότι «η απλή και ουσιώδης διαισθητική γραφή (και ζωγραφική) επιτρέπουν στις υποσυνείδητες σκέψεις μας να βγουν στην επιφάνεια και να παρουσιαστούν στο χαρτί».

Μάλιστα αναφέρει χαρακτηριστικά : «Οι άνθρωποι με τους οποίους μοιράστηκα αυτή την τεχνική απαλλάχθηκαν από τις αμφιβολίες και τις ανασφάλειες που είχαν». Επιπλέον υποστηρίζει ότι, καθώς θα εξασκούμαστε γράφοντας για τις καταστάσεις που μας απασχολούν στη ζωή μας, σιγά σιγά θα αρχίσουμε να αντιλαμβανόμαστε τα ψέματα που το αριστερό μέρος του εγκεφάλου μας υπαγορεύει μπλοκάροντας το δρόμο μας προς την ευτυχία και την ολοκλήρωση.

Πρόκειται για προτάσεις που αποδεχόμαστε ως αλήθειες, χωρίς να τις ψάξουμε λίγο παραπάνω. Και αυτό γιατί έτσι ο αριστερός εγκέφαλος διασφαλίζει την ηρεμία και την ασφάλειά μας. Ποια είναι όμως τα πιο χαρακτηριστικά ψέματα που λέμε στους εαυτούς μας;

Θάρρος ή αλήθεια;
Ακολουθούν τέσσερα από τα πιο συχνά ψέματα, αλλά και οι ερωτήσεις στις οποίες πρέπει να απαντήσουμε με το αδύναμο χέρι μας, προκειμένου να ενεργοποιήσουμε το δεξί ημισφαίριο του εγκεφάλου. Αυτές θα μας βάλουν στο νόημα της τεχνικής του Ντόνιους, ώστε να μπορέσουμε να την εφαρμόσουμε σε όλους τους προβληματικούς τομείς της ζωής μας.

Ψέμα Νο 1 :
«Θα το κάνω αργότερα»
Είτε πρόκειται για την εκκαθάριση που πρέπει να κάνουμε στην ντουλάπα μας, μια δίαιτα ή ένα επείγον τηλεφώνημα, πολλές φορές αναβάλλουμε κάτι γιατί θεωρούμε ότι ο χρόνος που έχουμε στη διάθεσή μας είναι ατέλειωτος. Ή άλλες φορές κρύβουμε την αναβλητικότητά μας πίσω από τη δικαιολογία ότι «αποδίδουμε καλύτερα υπό πίεση».

Κάπως έτσι τα πράγματα που έπρεπε να κάνουμε και δεν κάναμε στοιβάζονται στη γωνία της ζωής μας και εμείς γινόμαστε αναβλητικοί κατά... συρροή. Εδώ υπάρχει άλλη μια παγίδα την οποία μας έχει στήσει το αριστερό κομμάτι του εγκεφάλου μας. Καθώς αυτό προτιμάει την ησυχία και τη ρουτίνα, ουσιαστικά μας προτρέπει να αποφεύγουμε ενέργειες που θα διαταράξουν τη συνηθισμένη του βολική κατάσταση. Το αποτέλεσμα είναι να μεταθέτουμε αυτά που έχουμε να κάνουμε από μέρα σε μέρα.

Η ένεση της αλήθειας : Αναρωτηθείτε σχετικά με την αναβλητικότητά σας. «Για ποιο λόγο σκέφτομαι ότι πάντα υπάρχει χρόνος για να κάνω το τάδε πράγμα αργότερα;», «Άραγε έχω έναν καλό λόγο για να το κάνω μετά;», «Αν ναι, ποιος είναι;», «Αν όχι, τι με εμποδίζει να το ξεκινήσω τώρα;». Ως γνωστόν, οι ερωτήσεις γράφονται με το δυνατό μας χέρι και οι απαντήσεις δίνονται με το αδύναμο. 

«Με αυτό τον τρόπο θα μπείτε βαθιά μέσα στον εαυτό σας και θα ανακαλύψετε πράγματα που δεν γνωρίζατε πριν ή θα παραδεχτείτε αυτά που ήδη υποψιαζόσασταν. Όπως και να ‘χει, θα γίνετε πιο ευτυχισμένοι και σίγουροι» παρατηρεί ο συγγραφέας.

Ψέμα Νο 2 :
«Τα καλά πράγματα έρχονται σε εκείνους που περιμένουν»
Δηλαδή η ζωή θα μας εκτιμήσει, στη χειρότερη θα μας λυπηθεί και θα μας προσφέρει απλόχερα όλα όσα επιθυμούμε και αξίζουμε! Έτσι! Χωρίς εμείς να καταβάλουμε την παραμικρή προσπάθεια. Ωραία θα ήταν... «Το αντίδοτο σε αυτό το ψέμα είναι να αποδεχτούμε τις συνθήκες που επικρατούν αυτή τη στιγμή στη ζωή μας, ακόμα και αν δεν είναι εκείνες που θα επιθυμούσαμε, και στη συνέχεια να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας» αναφέρει ο Ντόνιους.

Η ένεση της αλήθειας : Κατ΄αρχάς ας ξεχάσουμε τα αποφθέγματα τύπου «Η υπομονή πάντα ανταμείβεται». Γιατί μπορεί να συμβεί, αλλά μπορεί και όχι. Οι ερωτήσεις που θα μας βοηθήσουν να δούμε την πραγματικότητα είναι οι εξής: «Γιατί αισθάνομαι ότι δεν παίρνω αυτό που αξίζω τη δεδομένη στιγμή;», «Τι πρέπει να αλλάξει;», «Αν συνεχίσω έτσι, πού θα καταλήξω;». Μέσα από αυτή την άσκηση θα ενεργοποιήσουμε και τα δύο μέρη του εγκεφάλου μας, θα αρχίσουμε μια συνομιλία με τον εαυτό μας και είναι πολύ πιθανό να βρούμε απαντήσεις που αγνοούσαμε όλα τα χρόνια της ζωής μας. Έτσι θα αρχίσουμε να βλέπουμε πια καθαρά τι είναι αυτό που πραγματικά θέλουμε και έχουμε ανάγκη.

Ψέμα Νο 3 :
«Δεν είναι δικό μου λάθος»
«Πιστεύετε ότι όταν απολογείστε για κάτι μειώνεται η δύναμή σας; Προτιμάτε να πείτε ένα ψέμα από το να πληρώσετε το τίμημα της αλήθειας; Σίγουρα έχετε αποφασίσει ότι θα παραδεχτείτε το λάθος σας μόνο αν σας πιάσουν. Όλο αυτό συμβαίνει γιατί το λογικό σας ημισφαίριο θέλει να διατηρήσει το status quo του. 

Με πρόσχημα να προστατέψει τα συμφέροντά μας το αριστερό ημισφαίριο αποφασίζει για το πότε και αν πρέπει να απολογηθούμε για κάτι». Με αυτά τα γλαφυρά λόγια περιγράφει ο Ντόνιους μια διαδικασία του εγκεφάλου μας την οποία γνωρίζουμε πολύ καλά. Προκειμένου να μη διαταράξουμε τις σχέσεις μας με τους άλλους, να μη χαλάσουμε τη «σωστή» εικόνα που δίνουμε προς τα έξω, επιλέγουμε να βυθίσουμε το κεφάλι μας στην άμμο και να προσποιηθούμε ότι δεν φταίμε για τίποτε, είμαστε εντάξει, μέχρι αποδείξεως του εναντίου.

Η ένεση της αλήθειας : Πώς θα γκρεμίσουμε, λοιπόν, το τείχος που έχει υψώσει ο λογικός μας εγκέφαλος; Το concept είναι και πάλι το ίδιο: όταν σπάμε τις φυσιολογικές άμυνες της λογικής μας γράφοντας με το αδύναμο χέρι μας, τότε εκτοξεύουμε τη σφαίρα που θα συντρίψει την πανοπλία του εγωισμού μας. Όσο για τις ερωτήσεις που πρέπει να απαντήσουμε αυτή τη φορά, εκείνες θα μπορούσαν να είναι: «Υπάρχει κάτι για το οποίο μετανιώνω ή πρέπει να απολογηθώ;», «Αν δεν απολογηθώ για το τάδε, αυτό θα με κάνει ευτυχισμένο;».

Ψέμα Νο 4 : 
«Δεν υπάρχει πραγματική αγάπη»
Ένα από τα μεγαλύτερα ψέματα που λέμε στον εαυτό μας αποτελεί ταυτόχρονα και μια μεγάλη αλήθεια της σύγχρονης ζωής. Πόσες φορές δεν έχουμε παραμείνει σε μια σχέση που δεν μας καλύπτει απόλυτα (ενίοτε και μας καταπιέζει) γιατί πολύ απλά δεν θέλουμε να χαλάσουμε την ηρεμία και την ευκολία της ζωής μας ή γιατί δεν επιθυμούμε να μείνουμε μόνοι. 

Σε ανύποπτες στιγμές ο δεξιός μας εγκέφαλος μπορεί να διαμαρτύρεται, αλλά ο αριστερός τον βάζει αμέσως στη θέση του λέγοντάς του το πολύ απλό: «Η πραγματική αγάπη δεν υπάρχει», δηλαδή σε ελεύθερη μετάφραση, «Πού θα βρεις κάτι καλύτερο; Δεν υφίσταται. Μείνε με αυτό που έχεις».

Η ένεση της αλήθειας : «Αν λέτε ψέματα στον εαυτό σας ότι δεν υπάρχει αληθινή αγάπη, τότε πώς θα ανοιχτείτε στην πιθανότητα να τη βρείτε;» αναρωτιέται ο Ντόνιους και μας προτρέπει να γράψουμε τις παρακάτω ερωτήσεις και φυσικά να τις απαντήσουμε με το αδύναμο χέρι μας: «Υπάρχει αληθινή αγάπη;», «Τι πρέπει να συμβεί για να ερωτευτώ;», «Είναι ο Χ ο σωστός άνθρωπος για εμένα;», «Γιατί πιστεύω ότι δεν υπάρχει αληθινή αγάπη;». 

Ο Ουίλιαμ Ντόνιους παραδέχεται ότι δούλεψε πολύ με τον εαυτό του και εξάσκησε ατέλειωτες ώρες την τεχνική της διαισθητικής γραφής. Έτσι όμως κατάφερε να ξεκλειδώσει τη σκέψη του, να σταθεί ανοιχτός απέναντι στα ρίσκα και τις προκλήσεις, να αποδεχτεί όλα όσα το δεξί μέρος του εγκεφάλου του γνώριζε εξαρχής και να διαγράψει μια για πάντα τα ψέματα που του έλεγε το λογικό μέρος του μυαλού του τα προηγούμενα χρόνια. 

«Τώρα πια μπορώ και σκέφτομαι πολύ πιο ισορροπημένα. Παίρνω πιο σωστές προσωπικές αποφάσεις. Μπορώ να εκμεταλλευτώ τον ορθολογιστικό, γραμμικό τρόπο σκέψης μου, χωρίς όμως να αφήνω στο περιθώριο τις σπίθες έμπνευσης, δημιουργικότητας και διαίσθησης, οι οποίες κρύβονταν στο δεξί. Δεν λέω ψέματα στον εαυτό μου και έτσι μπορώ να κυνηγάω μόνο τις αλήθειες μου». 

Ίσως τελικά το κλειδί για μια πλήρη και ενδιαφέρουσα ζωή να βρίσκεται κάπου εκεί: στο να μπορέσουμε να αφήσουμε ελεύθερα τα συναισθήματα, τις ιδέες και τα ένστικτά μας να μας οδηγήσουν σε μη αναμενόμενα μονοπάτια. Αν επιτρέψουμε στη διαίσθησή μας να υπερισχύσει της λογικής, τότε αυτή θα είναι σίγουρα η προσωπική επανάσταση της σκέψης μας.






Κουάν Γιν - Εκείνη που εισακούει τις προσευχές....!!!!!!!



Το όνομά της σημαίνει "εκείνη που εισακούει τις προσευχές".Εκτός από πνευματική δασκάλα είναι και μποντισάτβα,που σημαίνει "φωτισμένο ον".Επέλεξε να παραμείνει σε ανθρώπινη μορφή έως ότου καθένας από εμάς φωτιστεί επίσης.Είναι αφοσιωμένη στο να μας βοηθήσει να ξεδιπλώσουμε πλήρως τα πνευματικά δώρα μας,να επιτύχουμε βαθιά επίπεδα γνώσης και φώτισης και να περιορίσουμε τον ανθρώπινο πόνο.


Λέγεται ότι και μόνο η εκφορά του ονόματός της εγγυάται προστασία από κάθε κακό.Μας διδάσκει να ζούμε μια ζωή αβλαβή,φροντίζοντας να περιορίζουμε τον πόνο στον κόσμο και να μην τον επιβαρύνουμε με οποιονδήποτε τρόπο.Επίσης,να έχουμε συμπόνοια για τον εαυτό μας.

Μόνο μέσα από ένα απαλό άγγιγμα αποκαλύπτεται η νιρβάνα - απλώνοντας τα χέρια,και αγγίζοντας τη μεγαλοσύνη,πάντοτε όμως με ευγένεια.Πάντα να προσπαθούμε,όχι όμως με βιασύνη,αλλά απολαμβάνοντας το ταξίδι της διαδικασίας που ξεκινάμε.Να εκτιμάμε τη θεϊκή ουσία που υπάρχει μέσα στο καθένα μας.

Δεν χρειάζονται επιπλήξεις για τα σφάλματα,αλλά να γελάμε,να ωριμάζουμε και να μαθαίνουμε από αυτά.Όταν ωριμάζοντας,ξεπερνάμε τη ντροπή και την αμηχανία,και φτάνουμε να εκτιμάμε όχι μόνο τα "καλά" στοιχεία του εαυτού μας και των άλλων,αλλά τα πάντα-είναι όλα καλά.Και αν μπορέσουμε να αναγνωρίσουμε αυτή την αιώνια αλήθεια όσο πιο σύντομα γίνεται,η ευτυχία θα έρθει να μας βρει καλπάζοντας με την ταχύτητα ενός φτερωτού αλόγου.

Η σοφία έρχεται όταν μένουμε ακίνητοι και αφουγκραζόμαστε τη σιωπή,ότι όταν βιαζόμαστε να προπορευτούμε.Μία ήρεμη καρδιά εισπράττει αγάπη και πληροφορίες πιο εύκολα από μια βιαστική.Να είμαστε σαν άγραφο χαρτί,ανοικτοί,και να ξέρουμε πως ότι κι αν μας συμβεί είναι καλό,είναι ένα μάθημα εν τη γενέσει του.

Βοηθά στα εξής :
-Αγάπη,έλεος,συμπόνοια,ευγένεια,πραότητα,γλυκύτητα
-Διαίσθηση
-Ανάπτυξη μουσικών ταλέντων
-Πνευματική φώτιση

Η Κουάν Γιν πάντοτε εισακούει και ανταποκρίνεται στις προσευχές σας,και δε χρειάζεται συγκεκριμένο τελετουργικό για να επικοινωνήσετε μαζί της.Παρόλα αυτά μπορεί να νιώσετε μια εκ βαθέων επικοινωνία μαζί της μέσα από τα λουλούδια.Μπορείτε να δείτε κόκκινο χρώμα όταν είναι τριγύρω,όπως κόκκινες σπίθες φωτός ή μια κοκκινωπή ομίχλη που εμφανίζεται από το πουθενά.

Εκείνοι που εργάζονται στενά με την Κουάν Γιν συχνά επαναλαμβάνουν το μάντρα Ομ Μάνι Πάντμε Χουμ,που σημαίνει "Χαίρε πετράδι στο άνθος του λωτού".



http://skala.smileyforum.net

Μια ιστορία με δίδαγμα : Τα μπαλόνια....!!!!!!!!

Μία ομάδα 50 ανθρώπων συμμετείχε σ’ ένα συνέδριο. Ένας ομιλητής αποφάσισε να κάνει ένα ομαδικό πείραμα. Έδωσε σε κάθε σύνεδρο από ένα μπαλόνι, και ζήτησε από τον κάθε ένα να γράψει επάνω, με μαρκαδόρο, το όνομά του/της. 

Έπειτα, μεταφέρθηκαν όλα τα μπαλόνια σε άλλο δωμάτιο. Ακολούθως, οι σύνεδροι κλήθηκαν να πάνε στο δωμάτιο
εκείνο και να βρουν, μέσα σε πέντε λεπτά, το μπαλόνι με το όνομά τους.

Έγινε πανζουρλισμός. Ο ένας έσπρωχνε τον άλλον, συγκρούονταν μεταξύ τους, αλληλοδιαμαρτύρονταν, σκέτος χαμός. Όταν πέρασαν τα 5 λεπτά, κανένας δεν είχε βρει το μπαλόνι του.

Έτσι, ο ομιλητής ζήτησε από τον καθένα να πάρει στα χέρια του ένα μπαλόνι στην τύχη, και να το δώσει σε όποιον είχε το όνομα που ήταν γραμμένο πάνω του. Μέσα σε ελάχιστα λεπτά, όλοι κρατούσαν το δικό τους μπαλόνι. Και στο σημείο αυτό, ο ομιλητής άρχισε επιτέλους να εκφωνεί τον λόγο του :

«Αυτό που έγινε τώρα, είναι αυτό ακριβώς που συμβαίνει στην ζωή μας.

Όλοι γυρεύουν και κυνηγούν παντού μετά μανίας την ευτυχία, χωρίς να ξέρουν που βρίσκεται. Εγώ λέω, λοιπόν, ότι η δική μας ευτυχία, αυτή που αφηνιάζουμε να την ανακαλύψουμε, βρίσκεται στην ευτυχία των άλλων ανθρώπων.

Δώστε τους χαρά, και θα την βρείτε και εσείς. Αυτός για μένα, τόσο απλά, είναι ο σκοπός της ζωής».





filoftero.blogspot.gr

Το άγνωστο δεξί ημισφαίριο του εγκεφάλου....!!!!!!!!

Ένα πρωϊνό του Δεκεμβρίου το 1996, η Δρ. Jill Bolte Taylor, νευροανατόμος του Πανεπιστημίου του Harvard, ξύπνησε με ένα οξύ πόνο πίσω από το αριστερό της μάτι. Σύντομα συνειδητοποίησε ότι δεν επρόκειτο για συνηθισμένο πονοκέφαλο, αλλά για ένα σπάνιο είδος εγκεφαλικού το οποίο «έκλεινε» σταδιακά τις λειτουργίες του αριστερού ημισφαιρίου του εγκεφάλου της. 

Η Δρ. Taylor ανακάλυψε εκείνη τη μέρα, ότι δεν μπορούσε να περπατήσει, να μιλήσει, να διαβάσει, να γράψει, ή να θυμηθεί οποιαδήποτε πληροφορία για τη ζωή της μέχρι εκείνη τη στιγμή. Ανακάλυψε όμως παράλληλα ένα καινούργιο κόσμο τον οποίο αγνοούσε μέχρι τότε : το άγνωστο κατά κύριο λόγο, δεξί ημισφαίριο του εγκεφάλου της.

Με τη βοήθεια της μητέρας της, χρειάστηκαν οκτώ χρόνια για να θεραπευθεί και να επανέλθει πλήρως στην ενεργό ζωή. Η ίδια χαρακτηρίζει την εμπειρία της κάθε άλλο παρά αρνητική, αν και χρειάστηκε, σαν μικρό παιδί, να μάθει τα πάντα από την αρχή.

Η καθηλωτική αυτή μαρτυρία, ήρθε ως πληροφορία μια μέρα στο μέιλ μου, για να πιστοποιήσει αυτά που ήδη βίωνα σε προσωπικό επίπεδο αλλά κυρίως μέσα από την εμπειρία μου με παιδιά και ενήλικες, στο χώρο της εκπαίδευσης και της αυτογνωσίας.

Όλοι χρησιμοποιούμε σε ένα βαθμό και τα δυο ημισφαίρια του εγκεφάλου μας, Όμως οι περισσότεροι έχουμε ένα κυρίαρχο ημισφαίριο, όπως έχουμε ένα κυρίαρχο χέρι, πόδι, μάτι και αυτί. 

Ο Δυτικός (κυρίως) πολιτισμός, έχει διαμορφωθεί βασιζόμενος στις λειτουργίες του αριστερού ημισφαιρίου του εγκεφάλου, τις οποίες θεωρεί πιο «φυσιολογικές» και αυτές ανταμείβει. Είναι το μέρος του εγκεφάλου που ονομάζουμε «Εγώ», η ταυτότητα μας: ποιοι είμαστε, πού ανήκουμε, τι πιστεύουμε, οι επιθυμίες, οι φόβοι, οι στόχοι μας κ.λ.π.

Τα δυο ημισφαίρια επεξεργάζονται πληροφορίες με διαφορετικούς τρόπους. Γνωρίζοντας αυτές τις διαφορές κατανοούμε τον εαυτό μας καλύτερα, αναγνωρίζουμε και αποδεχόμαστε τη μοναδικότητα των άλλων, είμαστε σε θέση να προσφέρουμε και να βοηθάμε τα παιδιά μας πιο αποτελεσματικά και ανοίγουμε νέες πόρτες προς την ενεργοποίηση μεγαλύτερου μέρους του εγκεφάλου μας.

Το αριστερό ημισφαίριο επεξεργάζεται πληροφορίες με γραμμικό, αναλυτικό τρόπο : από το μέρος στο όλον, από τις λεπτομέρειες στο σύνολο. Αναλύει, κρίνει, εστιάζεται περισσότερο στο πρόβλημα. Το δεξί ημισφαίριο ξεκινά από το σύνολο (τη μεγάλη εικόνα, τη λύση) για να προχωρήσει στα μέρη. Είναι δημιουργικό και σκέφτεται έξω από όρια και τους περιορισμούς της λογικής..

Η οργάνωση, η λογική επεξεργασία και η τακτοποίηση είναι χαραχτηριστικά του αριστερού ημισφαιρίου του εγκεφάλου.. Φτιάχνει λίστες, προγράμματα και τ' αναλύει ή τα κατατάσσει, ακολουθώντας μια λογική σειρά, ανακαλώντας τα με την ίδια ευκολία. 

Το δεξί ημισφαίριο συνθέτει και συνδέει πληροφορίες με βάση το νόημα που αυτές έχουν, μέσα στο πλαίσιο που βρίσκονται. Τα φαινομενικά αντίθετα του αριστερού ημισφαιρίου είναι για το δεξί ημισφαίριο απλά διαφορετικές όψεις μιας μεγαλύτερης εικόνας.

Η μνήμη και η επεξεργασία της σκέψης στο αριστερό ημισφαίριο είναι λεκτική. Αυτό το ημισφαίριο είναι υπεύθυνο για την κατανόηση των συμβόλων (όπως γράμματα, λέξεις), των αριθμών και των μαθηματικών ορισμών. 

Το δεξί ημισφαίριο σκέφτεται με εικόνες, ψάχνει το νόημα, θέλει τα πράγματα χειροπιαστά. Μια εικόνα αξίζει χίλιες λέξεις , και σε αυτές τις εικόνες υπάρχει χρώμα, κίνηση, ρυθμός, μυρωδιές και φαντασία.

Ο διαχωρισμός του χρόνου σε γραμμικό (παρελθόν – παρόν – μέλλον) είναι ιδιότητα του αριστερού ημισφαιρίου. Χρησιμοποιεί το παρελθόν (υποσυνείδητο) για να ερμηνεύσει το παρόν και να δράσει στο μέλλον. Στο δεξί ημισφαίριο ο μόνος πραγματικός χρόνος είναι το παρόν, στο οποίο υπάρχει διαισθητικά με βάση τις αισθήσεις που παίρνει από το περιβάλλον και την εσωτερική καθοδήγηση στο εδώ και τώρα (υπερσυνείδητο).

Χρειαζόμαστε τις λειτουργίες του αριστερού ημισφαιρίου του εγκεφάλου για να είμαστε αποτελεσματικοί και να συνδεόμαστε με τον υλικό, τρισδιάστατο κόσμο στον οποίο ανήκουμε. Τα ένστικτα του βιολογικού μας εαυτού, προσφέρουν και εξασφαλίζουν την επιβίωση μας. 

Η ποιότητα όμως της ζωής μας, η δημιουργικότητα, η ανθρωπιά μας, η ευτυχία, βρίσκονται στις ιδιότητες του δεξιού ημισφαιρίου το οποίο μας συνδέει με τα πάντα γύρω μας, το σύμπαν και την ανώτερη φύση μας. Η αγνότητα, η αυθεντικότητα, ο αυθορμητισμός είναι όλα χαραχτηριστικά του άγνωστου ημισφαιρίου που όλοι διαθέτουμε αλλά βρίσκονται σε αδράνεια.

Σπάνια το σύστημα και ο πολιτισμός που έχουμε δημιουργήσει συνδέει πληροφορίες, τομείς και θέματα με τρόπο ολιστικό. Προτιμά την κατάταξη, την αντιπαράθεση, την επιβολή ή τη φυγή. Αλλά είναι αυτή η εξειδίκευση, ο διαχωρισμός και η ανάλυση που συχνά μας κρατάνε μακριά από την αλήθεια. 

Κάποια στιγμή χρειάζεται να διερωτηθούμε μήπως έχουμε συλλάβει τις ιδέες μας ανάποδα ή αν υπάρχουν πολύ περισσότερα πράγματα που δεν γνωρίζουμε παρά τα ελάχιστα που πιστεύουμε πως ξέρουμε και επιτρέπουμε να διαμορφώνουν την πραγματικότητα μας.

Διαθέτουμε τον πλέον εξελιγμένο, τέλειο και ασύγκριτα σπουδαίο υπολογιστή που έχει δημιουργηθεί ή πρόκειται να δημιουργηθεί ποτέ. Μένει στην ελεύθερη βούληση του καθενός μας να τον γνωρίσουμε.




enallaktikimathisi.blogspot.com

Κυριακή, 10 Αυγούστου 2014

Ξυπνήσατε..στραβά; 5 + 1 τρόποι για να φτιάξει η μέρα σας.....!!!!!!!!

Μήπως ξυπνήσατε "στραβά" και με νεύρα; Ακόμα και αν δεν υπάρχει λόγος, σε όλους συμβαίνει να έχουν μια άσχημη μέρα. Δεν χρειάζεται όμως να παραμείνει κανείς σε κατάσταση κακής διάθεσης και εκνευρισμού, αφού αυτό μπορεί να αλλάξει!

Γιατί η κακή πρωινή διάθεση οδηγεί σε άσχημη μέρα;
Μερικές φορές ηκακή διάθεση λειτουργεί σαν χιονοστιβάδα, με το ένα αρνητικό γεγονός να οδηγεί σε ένα άλλο (π.χ. αργεί κάποιος να ξυπνήσει, αργεί να φτάσει στην εργασία, δεν προλαβαίνει να τελειώσει αυτό που κάνει) και φέρνει ακόμα περισσότερη άσχημη διάθεση και εκνευρισμό, δημιουργώντας στρες και απογοήτευση.

Ακόμα, όταν κανείς ξυπνήσει κακοδιάθετος, ο εγκέφαλός του συντονίζεται σε μια αρνητική συχνότητα ή οπτική γωνία και τείνει να βλέπει και να κρίνει το κάθε τι αρνητικά, δημιουργώντας περισσότερο στρες για τον εαυτό του. Έτσι, ο κακοδιάθετος είναι και πιο νευρικός, κάτι το οποίο οδηγεί τους άλλους να τον αντιμετωπίσουν με αγένεια.

Μέσα από το πρίσμα της κακής διάθεση το άτομο δεν μπορεί να αντιληφθεί τα θετικά και τα όμορφα, τα προσπερνάει, αλλά κολλάει στο άσχημο και το αρνητικό. Με αυτό τον τρόπο όμως χάνει ευκαιρίες για μικροχαρές και απολαύσεις στην καθημερινότητά του, γιατί μυρηκάζει όλα τα αρνητικά.

Μια αρνητική αντίδραση σαν και αυτή, που δεν εμπεριέχει χαλάρωση και ηρεμία, φυσικό είναι να έχει άσχημες ψυχολογικές συνέπειες.

Πώς ξεπερνιέται η κακή διάθεση;
Κουβεντούλα…
Ναι στην κουβεντούλα, αλλά σε αυτή που εστιάζεται στα θετικά και την υποστήριξη από έναν φίλο ή μια φίλη που μπορεί να ακούσει με συμπάθεια και να στηρίξει.Όταν ο ακροατής κάνει τον ομιλητή να νιώσει χειρότερα ή τον φορτώνει με τα δικά του προβλήματα, τότε η συζήτηση δεν βοηθάει.

Η καλύτερη ισορροπία είναι όταν ο ακροατής βοηθάει το συνομιλητή του να κατανοήσει πού κάνει λάθος, τι βλέπει στραβά και ίσως τον βοηθήσει να επισημάνει τρόπους να αλλάξει διάθεση και αντιμετώπιση των πραγμάτων.

Διάλειμμα Διαλογισμού
Ο διαλογισμός, σύμφωνα με επιστημονικές έρευνες, αποτελεί έναν από τους καλύτερους τρόπους χαλάρωσης και οδηγεί σε ένα νέο πλαίσιο διανοητικής αναφοράς.Ακόμα και λίγα λεπτά την ημέρα αρκούν για να δημιουργήσουν την αντίδραση χαλάρωσης, την αίσθηση ότι αφήνει κανείς το στρες πίσω του και ηρεμεί.

Καταμέτρηση θετικών
Οι στρεσαρισμένοι και κακοδιάθετοι άνθρωποι μετράνε τα στραβά και τα ανάποδα που τους έχουν συμβεί, ξεχνώντας εντελώς τα καλά και θετικά!

Εύκολα μπορεί λοιπόν να αλλάξει τη διάθεσή του αν ενεργοποιήσει τον εγκέφαλό του στο να σκεφτεί τι καλό και όμορφο του έχει συμβεί, ώστε να αισθανθεί ευγνωμοσύνη για τη ζωή του.

Επιστημονικές έρευνες καταδεικνύουν ότι η ευγνωμοσύνη έχει την ιδιότητα να προκαλεί έκλυση ενδορφινών, ορμονών της ευτυχίας, στον εγκέφαλο. 

Μετρήστε λοιπόν 5 -10 πράγματα για τα οποία αισθάνεσθε χαρά και ευγνωμοσύνη στη ζωή σας!

Άσκηση
Η φυσική άσκηση και οι διάφορες μορφές γυμναστικής δεν αποτελούν απλώς καλό τρόπο για να χτίσει κανείς μυς, αλλά και για να κινητοποιήσει το ενδορφινικό του σύστημα, ώστε να δημιουργηθείμε φυσικό τρόπο καλήδιάθεση.

Σοκολάτα
Δεν το λέει απλώς η όρεξή σας, αλλά το διαβεβαιώνει και η επιστήμη!

Ένα κομμάτι σοκολάτα, κατά προτίμηση με υψηλή περιεκτικότητα κακάου, βοηθάει λόγω της θεοβρωμίνης που περιέχει στο να αισθανθεί κανείς καλύτερα.

Επίσης, η κατανάλωση σοκολάτας επηρεάζει το νευροδιαβιβαστή (ουσία που βοηθά στη μεταφορά μηνυμάτων ανάμεσα στα εγκεφαλικά κύτταρα) σεροτονίνη, που σχετίζεται με την καταπολέμηση της κατάθλιψης.

Αποδεχτείτε την πρόκληση!
Όσο και αν φαίνεται παράξενο, το πού αποδίδουμε την κακοδιαθεσία και την κακοτυχία μας (σε εσωτερικούς ή εξωτερικούς παράγοντες) καθορίζει και την έκβαση των πραγμάτων.

Έτσι, το να αποδεχτεί κανείς αυτό που του συμβαίνει και να αισθανθεί ότι έχει δύναμη να κάνει κάτι γι' αυτό είναι ένα από τα πιο δυνατά αντικαταθλιπτικά και αντιστρεσογόνα όπλα!

Όταν λοιπόν κανείς πάψει να νιώθει παγιδευμένος και έρμαιο της κακής του τύχης και πιστέψει ότι μπορεί να πάρει τα πράγματα στα χέρια του, έχει κάνει ήδη την αρχή της βελτίωσης της κατάστασής του!





Λίζα Βάρβογλη 
Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια, 
Νευροψυχολόγος
Επιστημονική Συνεργάτις 
Πανεπιστημίου Harvard και 
Νοσοκομείου Αγία Σοφία, 
ΤΑ ΝΕΑ ΝΕΑ

Τα βλέπω όλα μαύρα - Από το σκοτάδι στο φως.....!!!!!!!!

             
Οι αρνητικές σκέψεις που μπορεί να έχει ένας άνθρωπος για τον εαυτό του, η ασταμάτητη αυστηρή αυτοκριτική και οι απαισιόδοξες προβλέψεις του για το μέλλον, επηρεάζουν την αντίληψη του για το πως πραγματικά είναι η δική του ζωή.

Συχνά οι άνθρωποι με κατάθλιψη, λόγω ενός συγκεκριμένου τρόπου σκέψης, ενώ έχουν πετύχει κάτι πολύ σημαντικό, στην ουσία το βιώνουν ως μια αποτυχία ή ένα πισωγύρισμα. Θεωρούν ένα εμπόδιο ή μια δυσκολία σαν μια προσωπική αποτυχία.

Η απαισιόδοξη αυτή προσέγγιση, τους κάνει να τα βλέπουν όλα μαύρα και ανέλπιδα. Έστω και εάν είναι επιτυχημένοι και έχουν αξιοζήλευτα αποτελέσματα στη ζωή, εντούτοις εγκλωβίζονται σε μια παγίδα αρνητικών σκέψεων που τους βασανίζει οδηγώντας τους στα αδιέξοδα της κατάθλιψης.

Οι σκέψεις μας έχουν καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση της διάθεσης μας. Η τάση στο να βλέπουμε περισσότερο την αρνητική μεριά των πραγμάτων παρά τα υπόλοιπα, μπορεί να φτάσει στο σημείο που να απομακρύνει κάθε χαρά από τη ζωή μας. 

Είναι όμως πολύ σημαντικό, ο καθένας από εμάς, να αναπτύξει τεχνικές αυτογνωσίας που θα του επιτρέπουν να ελέγχει τις σκέψεις του και κατά συνέπεια τη διάθεση του. Ένα τέτοιο επίτευγμα έχει πολλά να μας προσφέρει παράλληλα με την προστασία από την κατάθλιψη στα άτομα που κινδυνεύουν περισσότερο από αυτήν.

Για να επιτύχουμε τον έλεγχο των αρνητικών σκέψεων που μπορούν να μας παγιδεύουν σε ένα φαύλο κύκλο κατάθλιψης, είναι εξαιρετικά σημαντικό να μπορούμε να αναγνωρίζουμε εκείνους τους διαλογισμούς που τεχνητά μας δημιουργούν πλάνη οδηγώντας μας βαθύτερα στην κατάθλιψη.

Αναγνωρίζοντας τον αρνητικό τρόπο σκέψης, είναι δυνατόν να επεμβαίνουμε έγκαιρα, να το διορθώνουμε ακόμα και εμείς οι ίδιοι στη γένεση του (αυτοβοήθεια), διακόπτοντας έτσι το φαύλο κύκλο που οδηγεί στην κατάθλιψη.

ΑΠΟ ΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΣΤΟ ΦΩΣ
Το κακό που μπορεί να κάνει κάποιος στον εαυτό του έχει ένα συγκεκριμένο όριο, χρειάζεται μία ασπίδα για να προστατευτεί. Μέσα από την ανταμοιβή ένας απαισιόδοξος άνθρωπος θα αρχίσει να γίνεται ολοένα και σταθερά αισιόδοξος. Στην παιδική ηλικία όταν ένα παιδί δέχεται συνεχόμενα τιμωριτικές συμπεριφορές μεγαλώνοντας θα νιώθει ότι το αγαπούν τιμωρώντας το, οπότε το ίδιο θα νιώθει συνεχώς ενοχοποιημένο. 

Στην ενήλικη ζωή όμως οι ερμηνείες μεταλλάσσονται και δημιουργείται μία εσώτερη πάλη του παιδιού με τον ενήλικα. Χωρίς άμυνες, δισταγμούς και κρυφές πράξεις μπορεί κάποιος να ανοιχτεί στον ομήλικο του μόνο όταν έχει την πλήρη κατοχή της αυτογνωσίας του, ξέρεις ποιος είναι, τι συνδέσεις είχε κάνει με το παρελθόν του, ή ποιος νόμιζε ότι μπορεί να είναι. 

Πίσω από ένα άνθρωπο που διεκδικεί μέσα από την πάλη και την ένταση, βρίσκεται ένας ανοριοθέτητος άνθρωπος γεμάτος ανασφάλειες, φόβους και τρομαγμένες εσωτερικές σκέψεις, μόνο που εμείς οι άλλοι δεν θα δούμε αυτή την εικόνα εύκολα, μόνο όταν εκείνος θέλει να το αυτοαποκαλύψει και δεν χρειάζεται να γίνει με τα λόγια αρκεί η στάση του, η αλλαγή πάντα ξεχώριζε εξάλλου.

Ακούγοντας τις ανάγκες του εαυτού ο καθένας αρχίζει να μαθαίνει να συντονίζεται με ότι υπάρχει γύρω του όχι όμως απειλητικά αυτή την φορά, αλλά ισότιμα και ήρεμα, αισιόδοξα και θετικά, ρεαλιστικά και με ειλικρίνεια. 

Από την παιδική ηλικία συγχρονιζόμαστε να ακούμε και υπακούμε στις φωνές των μεγαλύτερων μας, καθοδηγούμαστε, χρειάζεται όμως να έρθει και εκείνη η δημιουργική φάση όπου αυτές οι «άλλες φωνές» να συγοτάρονται με τις δικές μας και να γίνονται επιλογή όχι φόβος. Ο εαυτός χρειάζεται να τροφοδοτηθεί από ενθάρρυνση, δυσκολευόμαστε να πούμε ευχαριστώ και να δεχτούμε την καλοπροαίρετη κουβέντα του άλλου, κάποιοι μάλιστα αναρωτιούνται αν τους «δουλεύουν»!!! 

Στην δυσκολία να ακουστούν οι ανάγκες χάνεται και η δύναμη της φωνής και της ύπαρξης και τότε επέρχεται η αδυναμία και η παραίτηση λέμε συνεχώς «έλα μωρέ δεν πειράζει», δεν δίνουμε δεύτερες ή και τρίτες ευκαιρίες όχι σε κάποιον άλλον αλλά στον εαυτό μας να αναδείξουμε εκείνο που αξίζει να φανεί και να ξεχωρίσει.

Για τους ανθρώπους εκείνους που μέλημα της ζωής τους είναι να αυτοκαταστρέφονται χωρίς να κατανοούν γιατί το κάνουν η ψυχοθεραπεία είναι ένας αρκετά σημαντικός τρόπος κάποιος να αρχίζει να χωρίζει από την αυτοκαταστροφική του ασφάλεια. 

Η καθοδήγηση προς την βοήθεια του εαυτού πολλές φορές είναι αρκετά δύσκολη διότι τα ισχυρά οδοφράγματα που κάποιοι «σημαντικοί άλλοι» έχουν στήσει δυσκολεύουν το άτομο να τα αποχωριστεί γιατί και εκείνος με τον καιρό συνέχιζε εκείνο που οι άλλοι είχαν αρχίσει. Η μετάθεση τους χρειάζεται χρόνο, πίστη και δυνατή θέληση.

«Βγαίνοντας από την αρνητικότητα μπαίνεις στην πραγματική εικόνα της ζωής, την ατομικά ρεαλιστική πλευρά της»





Βαΐτσου Δήμητρα
Ψυχολόγος - Οικογενειακή Θεραπεία
dimitravaitsou.blogspot.com

Να προσέχεις - Χόρχε Μπουκάι....!!!!!!!!

«Ο μεγάλος μου γιος είναι δεκάξι χρόνων. Τα Σαββατοκύριακα μένω και κοιμάμαι στη Μαλάγα, κι αυτός βέβαια εκμεταλλεύεται την ευκαιρία να βγει το βράδυ και να γυρίσει στο σπίτι λίγο πιο αργά απ’ ότι συνήθως. Φεύγοντας, του λέω : “Πάρε με τηλέφωνο μόλις γυρίσεις σπίτι για να μην ανησυχώ”, κι εκείνος θυμώνει. Αυτό γίνεται πάντα! Ξέρω πως δεν είναι σωστό, αλλά ακούει κανείς να συμβαίνουν τόσα στον δρόμο, οπότε για να είμαι ήσυχη και να μην έχω αγωνία, του ζητάω να μου τηλεφωνεί.»

«Και για να του μάθεις να φοβάται. Αλλιώς, πώς θα μάθει κάποιος στα παιδιά του ότι πρέπει να φοβούνται; Γι' αυτό και κάνει αυτά τα πράγματα. Ωστόσο, είναι πολύ ενδιαφέρον το παράδειγμα. Όταν διαβάζει κανείς καθημερινά στις εφημερίδες όσα γίνονται, πώς μπορεί να μη φοβηθεί για τ' αγαπημένα του πρόσωπα; Είναι αδύνατον να μη νιώσει φόβο.»

«Είναι, όμως, απολύτως βέβαιο ότι μεταδίδει αυτόν τον φόβο και στα παιδιά του;»
«Ασφαλώς. Και ξέρεις γιατί; Έχει σημασία να το ξέρεις. 

Είδαμε ότι ο τρόμος είναι αυτόματη αντίδραση. Δε χρειάζεται νοημοσύνη, καθώς είναι ένα συναίσθημα που προέρχεται από την πιο ζωώδη πλευρά του ανθρώπου. Ένα ζώο βλέπει ένα άλλο μεγαλύτερο να του γρυλίζει απειλητικά και τρομάζει. Δεν είναι ανάγκη να σκεφτεί : “Θα με δαγκώσει ή δε θα με δαγκώσει; Είναι ή δεν είναι δεμένο;” 

Όταν πηγαίνω βόλτα τον σκύλο μου και μέσα από τα κάγκελα ενός κήπου εμφανίζεται ένας άλλος που του γρυλίζει και του γαυγίζει, ο δικός μου τρομάζει, κι όχι γιατί σκέφτεται : “Λες να πέσουν τα κάγκελα;”

»Ο τρόμος είναι φυσιολογική αντίδραση. Ωραία, λοιπόν, όταν εξελιχθεί ο τρόμος εμφανίζεται ο φόβος, που δεν είναι πια ενστικτώδης, αλλά —το είπαμε κι αυτό— νοητική αντίδραση. Άρα εμείς, τα παιδιά μας και τα παιδιά των παιδιών μας, δεν γεννηθήκαμε με φόβο.

Γεννηθήκαμε με τη δυνατότητα να τρομάζουμε — αυτήν την ίδια δυνατότητα που έχουν ο σκύλος, η γάτα και το μικρό πουλάκι. Όλους μας τους φόβους τους μάθαμε” κανένας δεν ήταν έμφυτος. Μάθαμε να φοβόμαστε γιατί έτσι μας δίδαξαν. Και οι πρώτοι μας δάσκαλοι ήταν…»
«Ο μπαμπάς και η μαμά μας.»

«Βγάζει μάτι, ε; Αρχίζοντας με κάποια “φοβιστικά πράγματα” που εμείς οι γονείς λέμε στα παιδιά μας ατιμωρητί, όπως, για παράδειγμα: “Να προσέχεις!”»

«Γιατί είναι φοβερό να τους λες κάτι τέτοιο;»
«Γιατί το “να προσέχεις” σημαίνει “να φοβάσαι”, “ο κόσμος είναι επικίνδυνος” ή “φρόντισε να μη σου συμβεί τίποτα”. Και, πάνω απ? όλα, γιατί υποδηλώνει ένα μακάβριο μήνυμα: “Πρόσεχε, γιατί αν σου συμβεί κάτι εγώ δε θα τ’ αντέξω”.»
«Όλα αυτά, όμως, τα λέει κάποιος για να προλάβει το κακό.»
«Ναι… Μπορεί να ‘ναι κι έτσι. Ωστόσο, δεν προειδοποιεί τρομάζει.

Η πρόληψη είναι κάτι περισσότερο από θέμα συμβουλών και προειδοποιήσεων : είναι να δείξεις στον άλλον πώς έχουν τα πράγματα, να του εξηγήσεις τι μπορεί να του συμβεί και τι μπορεί να κάνει για να το αποφύγει. Το γεγονός ότι, την ώρα που φεύγω από το σπίτι, η μητέρα μου μου λέει: “Να προσέχεις, έτσι;”, δεν είναι πια ευγένεια, είναι προσπάθεια να μου φορτώσει ένα ακόμη βάρος : “Πρέπει τώρα να προσέχω, αλλιώς θα στενοχωρηθεί η μαμά μου”.»

«Όμως, αν το πεις αυτό στο παιδί με γλυκιά φωνή και με τρυφερότητα…»

«Δεν ξέρω. Πρέπει να μάθουμε να λέμε “καλή διασκέδαση” ή “καλά να περάσεις”. Αυτό είναι το καλύτερο μήνυμα. Όταν το παιδί είναι επτά χρόνων κι εσύ του λες “πρόσεξε”, αυτό μπορεί να έχει κάποια χρησιμότητα, αν κι εγώ προσωπικά δεν το πιστεύω. Όταν είναι δώδεκα, αυτό κατά πάσα πιθανότητα δεν του είναι πια τόσο χρήσιμο. 

Όταν είναι δεκαοκτώ, σίγουρα δεν του χρησιμεύει πια σε τίποτα ή του κάνει κακό. Κι αυτό το λέω με την πεποίθηση ότι αν δεν κατάφερε ο γονιός να μάθει στο παιδί του να προσέχει ως τα δώδεκα χρόνια του, δεν πιστεύω πως θα του το μάθει στα δεκαοκτώ, κι ακόμη λιγότερο αναμασώντας την αγαπημένη του φράση: “Να προσέχεις”.

»Όταν ακούει η μητέρα μου ότι θα οδηγήσω ως τη θάλασσα και μου λέει : “Να προσέχεις, μην τρέχεις, μην προσπερνάς άλλα αυτοκίνητα”, δεν είναι ότι πιστεύει πως μπορεί τώρα πια να μου μάθει κάτι τέτοιο. Η αντίδραση της δεν αφορά καν εμένα αφορά την ίδια. Προσπαθεί να διαλύσει τους δικούς της φόβους με τη φαντασίωση ότι η προειδοποίηση της “περί φόβου”, μπορεί να λειτουργήσει ως δια μαγείας.

Δηλαδή, το να προφέρει τη φράση : “Να προσέχεις”, θα επιδράσει πάνω μου προστατευτικά, κι έτσι δεν θα πάθω τίποτα.

«Ελπίζω να μη σου δημιούργησα ανησυχία ή σύγχυση. Πρέπει να μάθουμε στα παιδιά μας να προσέχουν, αλλά αυτό να το κάνουν για τον εαυτό τους. Το “να προσέχεις”, εμπεριέχει τη στάμπα ότι δεσμεύω τον άλλον με την ιδέα ότι πρέπει να κάνει κάτι για εκείνον που του δίνει τη συμβουλή.

Τα παιδιά μας πρέπει να μάθουν να προσέχουν γι' αυτά τα ίδια κι όχι για τους άλλους, αλλά αυτή η πραγματικά σωτήρια προσοχή κινδυνεύει να πέσει σε δεύτερη μοίρα, πίσω από το ενοχικό : “να προσέχεις” που λένε οι γονείς. Είναι ανάγκη να μπορέσουμε να καταλάβουμε πόσο πολύ αυτή μας η στάση διαμορφώνει ένα χαρακτήρα.

Θα σου διηγηθώ κάτι για να καταλάβεις τι θέλω να πω. Μια μέρα, θα ήμουνα δώδεκα ή δεκατριών χρόνων, βγήκα βόλτα με το ποδήλατο στη γειτονιά μου. Όπως έστριβα σε μια γωνία, έπεσα, και η μανέτα του φρένου καρφώθηκε στο πόδι μου.

Φορτώθηκα το ποδήλατο στην πλάτη και γύρισα σπίτι με το πόδι μου να αιμορραγεί. Στο μεταξύ, ένα μόνο πράγμα σκεφτόμουν : τι θα πάθαινε η μητέρα μου όταν θα μ' έβλεπε! Δεν ανησυχούσα για μένα, ούτε για το αίμα, ούτε για τον πόνο. Σκεφτόμουν μόνο : “Πώς θα με δει η καημένη η μαμά μου”. Είναι παράλογο. Πρέπει να μάθουμε στα παιδιά μας πως η φροντίδα για τον εαυτό τους είναι από κείνα για κείνα.

Γι' αυτό ακριβώς δεν πιστεύω πως είναι καλή ιδέα το “να προσέχεις”. Σε κάθε περίπτωση, μου φαίνεται πολύ σημαντικό να μάθεις πώς να αξιοποιείς όλην αυτήν την ενέργεια στην προστασία του σώματος και της ψυχής.»

«Αυτό, όμως, δεν γίνεται μόνο με τα παιδιά. Όταν ένας φίλος μας φεύγει για το εξωτερικό, του λέμε καλόκαρδα: “Άντε, και να προσέχεις…”»

«Είδες τι σου λέω; Το συνειδητοποιείς; Κυλάει μέσα στο αίμα μας το “να προσέχεις” ή το “να φυλάς τον εαυτό σου”. Δεν είναι κάτι που προέρχεται μόνο από τη μητέρα ή τον πατέρα μας.

Μια αρκετά ηλικιωμένη κυρία με την οποία είχα κάποτε μια συζήτηση, μου είπε πως όταν ήταν μικρή, η μητέρα της δεν της είπε ποτέ “πρόσεχε”. Τραβούσε μόνο λίγο με το δάχτυλο το κάτω της βλέφαρο και της έλεγε: ”φρόνιμα”…

Της είπα πως η ιστορία είναι πάντα η ίδια και δεν μετράει η λέξη αλλά η συμπεριφορά. Αν γνωρίζουμε την αγωγή που έχουν λάβει και τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν τα παιδιά, οι σύντροφοι ή οι άνθρωποι του περιβάλλοντος μας, τότε ποιο το νόημα της φράσης, στη σκάλα του αεροπλάνου: “Θα προσέχεις αγαπούλα μου, έτσι;”. 

Τι υποτίθεται πως θέλει κάποιος να πετύχει μ' αυτό; Μπορεί κάποιος να κάνει κάτι, γιατί ο άλλος του είπε την τελευταία στιγμή : “Θα προσέχεις αγαπούλα”; Δεν το νομίζω, και η αλήθεια είναι ότι δεν το πιστεύω κιόλας. Μάλιστα, σχεδόν θυμώνω όταν το σκέφτομαι. Πρέπει, όμως, να καταλάβουμε ότι αυτά τα μηνύματα της τελευταίας στιγμής δίνονται εξαιτίας της ανάγκης που έχει ο καθένας από εμάς να ξορκίσει τους φόβους του. 

Κανείς δε λέει “πρόσεχε”, επειδή πιστεύει ότι έτσι θα προστατεύσει τον άλλον, ούτε το λέει γιατί σκέφτεται πως ο άλλος θα προσέχει επειδή τον προειδοποίησε (κανένας δεν το πιστεύει αυτό στα σοβαρά). Δεν περνάει από το μυαλό κανενός ότι οι συμβουλές στη σκάλα του αεροπλάνου θα επηρεάσουν τη συμπεριφορά του άλλου. Όπως είπαμε, κάποιος τις δίνει απλώς και μόνο για να ελέγξει τους δικούς του φόβους, και σχεδόν ποτέ από αγάπη για τον άλλον.»

«Με συγχωρείς. Δεν πιστεύεις ότι μπορεί κάποιος να ενεργήσει υποκινούμενος τόσο από τους δικούς του φόβους όσο και από την αγάπη του για τον άλλον; Γιατί πρέπει το ένα να αποκλείει το άλλο;»

«Γιατί το φορτίο των φόβων μας ακυρώνει την όποια τρυφερή συμπεριφορά μας και, επιπλέον, γιατί αυτός που μ' αγαπάει πρέπει να θέλει να περνάω καλά, και όχι να προσέχω — ειδικά εάν δεν με έχει για εντελώς ηλίθιο. Αυτός που σου λέει “πρόσεχε”, στην ουσία σου λέει “ο κόσμος είναι επικίνδυνος”. Αυτός που σου λέει “διασκέδασε”, στην ουσία σου λέει “ο κόσμος είναι ένας τόπος χαράς”.
Ποιος σ' αγαπάει καλύτερα;»