Παρασκευή, 14 Φεβρουαρίου 2014

Με λένε χρόνο....! Θέλεις να γίνουμε φίλοι.....?

Με λένε χρόνο! Με γνωρίζουν όλοι. Με σέβονται πολλοί, με περιφρονούν περισσότεροι, με αποζητούν σχεδόν οι πάντες, με βιώνουν απαξάπαντες! 

Λειτουργώ ως υποκείμενο στις πράξεις των άλλων. Σφετερίζομαι τις δράσεις των ανθρώπων: Εκείνοι δρουν, αλλά εγώ δικαιώνω. Εκείνοι έχουν δίκιο, αλλά εγώ θα το δείξω. Εκείνοι πονάνε, αλλά εγώ γιατρεύω, γιατί εγώ είμαι ο καλύτερος γιατρός. Εκείνοι αγχώνονται, γιατί εγώ «περνάω». 

Και συνήθως δεν περνάω απλά, αλλά τρέχοντας! Τρέχω! Και μαζί συμπαρασύρω κι εκείνους! Αγώνας δρόμου η ζωή! Και πιέζω! Επείγω! Ναι! Ναι! Το παραδέχομαι, το ομολογώ! Ορκίζομαι! Και σαν φύγω… πίσω δε γυρίζω. Γι' αυτό δεν πρέπει να χαθώ έτσι, ανεκμετάλλευτος! Μόνο ο καιρός έχει γυρίσματα. Ο χρόνος? Εβδομάδες. Μα δε μπορώ να φέρω όσα φέρνει η ώρα.

Να με λυπάσαι! Ακούς ? «Φείδου χρόνου» έλεγαν οι πρόγονοί σου. Γιατί ως χρόνος είμαι χρήμα. Μη με σπαταλάς! Και να προσέχεις τα πράγματα που κάνεις και σου τρώνε άσκοπα το χρόνο σου. Σου παίρνουν από το χρόνο σου, πολύ ή λίγο, δεν έχει σημασία. Σημασία έχει ότι θα μπορούσες να ροκανίσεις αλλού αυτόν το χρόνο. Το σκοτωμένο χρόνο. 

Κι εσύ, εκεί που πρέπει να τον αφιερώσεις, τον τσιγκουνεύεσαι. Ξοδεύεις το χρόνο σου για άσκοπους λόγους, για χαζά πράγματα. Παραπονιέσαι συχνά ότι δεν έχεις χρόνο. Γιατί ? Ποιος σου τον έκλεψε? Εσύ δεν τον κατανέμεις ? Εσύ δεν τον κουμαντάρεις και τον προγραμματίζεις ? Πώς ? Σου τον τρώνε οι άλλοι? Ποιοι? 

Αυτοί που έβαλες ΕΣΥ στη ζωή σου προφανώς! Αλλιώς, θαρρώ, πως θα τους άφηνες έξω από αυτήν. Τι είναι? Μπλέξιμο? Πολύπλοκο το θέμα που ανοίγω? Το ξέρω, και? Τι θες? Να μη συζητήσουμε γι' αυτό? Μου λες δλδ πως όταν δεν συζητάς για κάτι, τότε αυτό δεν υπάρχει? Εθελοτυφλείς!

Εκεί που πρέπει να δώσεις χρόνο, γιατί δε δίνεις? Υπάρχουν πράγματα και καταστάσεις που χρειάζονται, που θέλουν χρόνο. Αλλά εσύ παραπονιέσαι μονίμως πως δεν έχεις χρόνο. Ευτυχώς όμως κάποιοι έχουν. Κοίτα να κάνεις το ίδιο κι εσύ. Ακολούθα τους! Κάτι παραπάνω θα ξέρουν από σένα. Να εξοικονομείς χρόνο, μόλις αδειάσεις, μόλις ξελασκάρεις! Πώς το λένε? Γιατί όσο κι αν μετράς τις μέρες και τους μήνες, τα χρόνια θα φύγουν.

Και μην αφήσεις κανέναν να σου την πει γι' αυτά που έκανες και γι' αυτά που δεν έκανες στο σωστό χρόνο. Βγες! Παίξε! Τρέξε! Ερωτεύσου! Και μη σε νοιάζει ποιον και πόσο χρονών είναι, είσαι, γιατί ο έρως χρόνια δεν κοιτά. Και κάν' το τώρα που δε σε πήραν δα και τα χρόνια!

Και μην αναβάλεις για του χρόνου αυτό που μπορείς να κάνεις τώρα. Φέτος. Μόνο να εύχεσαι να είμαστε καλά και να είμαστε μαζί και του χρόνου, όπως είμαστε χρόόόόνια και ζαμάνια τώρα, από τα πέτρινα εκείνα χρόνια. Θυμάσαι? Κι όταν μεγαλώσεις και αναπολήσεις απλά τα παλιά τα χρόνια κι όλα όσα έκανες προ αμνημονεύτων χρόνων, να μιλάς για φιλίες, για σχέσεις που άντεξαν στο χρόνο και για πράξεις που έγιναν εν ευθέτω χρόνω.

Κι αν καμιά φορά χάσεις την αίσθηση του χρόνου, δε είναι κακό!
Τότε πάει να πει πως ζεις τη στιγμή και παρατείνεις το χρόνο. Του δίνεις χώρο. Μου δίνεις χώρο. Χώρο σε μένα, ευκαιρίες σε σένα. Και έχεις λόγο ύπαρξης. Και μην ξανακούσω δικαιολογίες πως δεν έχεις ελεύθερο χρόνο και τέτοια! Δεν υπάρχει σκλαβωμένος χρόνος! Ο χρόνος είναι εν τη γενέσει του ελεύθερος. Όχι πολιορκημένος. 

Διατίθεται όπου δίνουμε προτεραιότητα! Πήρες είδηση πως ο λόγος σου ξεκινάει με τη φράση: «Ελλείψει χρόνου…»? Όλες σου οι δικαιολογίες για όσα δεν κάνεις ξεκινούν από αυτήν την ηλίθια φράση! Ο χρόνος είναι δικός σου. Ολάκερος. Μόνο δικός σου! Καράβι είναι ο χρόνος κι εσύ ο καπετάνιος. Σε πάει, σε ταξιδεύει κι εσύ κάθεσαι στο τιμόνι του και πιλοτάρεις. Με το πέρασμα του χρόνου μαθαίνεις να τον χειρίζεσαι καλύτερα.

Κάνε έναν απολογισμό και θα δεις! Στα παιδικά σου χρόνια ήσουν ανέμελος. Όταν άρχισαν να περνούν τα χρόνια άρχισες να σκαρφίζεσαι διάφορα για την εξοικονόμηση του χρόνου σου. Οι αντοχές σου άρχισαν κι αυτές να λιγοστεύουν. Οι υποχρεώσεις σου, αντιστρόφως ανάλογα να αβγατίζουν και να πληθαίνουν. 

Έπαψες να δίνεις χρόνο ανοχής στα πράγματα. Άρχισες να εκνευρίζεσαι με το παραμικρό. Ευτυχώς όμως που ο χρόνος διδάσκει. «Τα χρόνια φέρνουν φρόνια» λέει ο λαός κι αρχίζεις και καταλαβαίνεις γιατί έχεις κάνει τη ζωή σου fastfood. Βορά στο στόμα των αδηφάγων. Θέλεις κι απαιτείς να γίνουν όλα σε χρόνο μηδέν, σε χρόνο ρεκόρ, σε χρόνο dt! Γιατί? Θα γίνεις κάποτε παρανάλωμα του χρόνου και συν τω χρόνω θα μετανοήσεις αλλά δε θα μπορείς να γυρίσεις ούτε εσύ, ούτε τον χρόνο πίσω. 

Θα πλησιάζει ο χρόνος για να μας αφήσεις χρόνους και θα τρομάζεις, θα μετριάζεις αλλά θα 'ναι αργά! Γιατί θα τα 'χεις φάει πια τα χρονάκια σου, θα 'χεις πολλά χρόνια στην πλάτη σου, χωρίς να έχεις εκμεταλλευτεί τις στιγμές. Θα μετράς μοναχά ρωγμές, αιχμές και παρακμές! 

Ο χρόνος θα αυλακώσει το πρόσωπό σου με ανεξίτηλες ρυτίδες που εσύ θα καλύπτεις μεψιμυθιώματα και ακριβές γέλες! Θα αρνείσαι να συμφιλιωθείς με το χρόνο και χρόνο με το χρόνο θα προσπαθείς να ξεγελάσεις το χρόνο! Χα! Ας γελάσω! Ποιον? Εμένα! Τον αδίστακτο χρόνο! Εμένα τον πανδαμάτορα χρόνο! Που απαλύνω ωστόσο τις πληγές! Δεν ξεγελάς το χρόνο με τέτοιες αυτ-απάτες! Τον εαυτό σου μπορεί. Το χρόνο ποτέ!

Δώσε πίστωση χρόνου τώρα! Τώρα που μπορείς και άσε ορισμένα πράγματα που θέλουν το χρόνο τους να γίνουν σε απρογραμμάτιστο, σε απροσδιόριστο χρόνο. Νιώσε πώς είναι να είσαι εκτός τόπου και χρόνου για όσο χρόνο θες. Χαλάρωσε λίγο και κάνε κάτι ακόμα και σε ακατάλληλο χρόνο. Έτσι! Για να νιώσεις τη διαφορά! Αλλά πρόσεξε μην πληρώσεις ακριβά τις ετεροχρονισμένες σου κινήσεις, γιατί όταν έρθει το πλήρωμα του χρόνου θα θεωρηθείς όλβιος μόνο όταν σιγουρευτείς πως η μοίρα δε σου ?πε κατάμουτρα «Κακό χρόνο να 'χεις»!

Γιατί η συνειδητοποίηση του χρόνου, είναι χρόνιο πρόβλημα και η φιλοσοφία του χρονοβόρος διαδικασία. 

Θα γίνουμε φίλοι ? Τι λες ?




Τρόποι για να βελτειώσεις την τύχη σου......!!!!!!!!!


Να περιμένεις τα καλύτερα.
Παίρνεις ότι περιμένεις και οι τυχεροί περιμένουν τα καλύτερα.Οι τυχεροί και οι άτυχοι έχουν διαφορετικές προσδοκίες.

Your mantra.
Kατά την δειάρκεια της ημέρας να επαναλαμβάνεις ένα mantra δηλαδή μία πρόταση ή μία λέξη που να σε κάνει να αισθάνεσαι ωραία και να αλλάζει τις δονήσεις της ενέργειας σου.

Να μάθεις τεχνικές χαλάρωσης.
Σχεδόν όλοι οι τυχεροί άνθρωποι εμπιστεύονται την διαίσθηση τους.Ο διαλογισμός είναι ένας τρόπος να καθαρίσεις το μυαλό σου.Είναι δύσκολο να ακούσεις τον εσώτερο εαυτό σου όταν το μυαλό σου ξεχυλίζει με σκέψεις και με λίστες για τα πράγματα που πρέπει να κάνεις.

Ένα βηματάκι κάθε φορά.
Η επιτυχία δεν συμβαίνει σε μία νύχτα.Ο καλύτερος και πιο αποτελεσμάτικός τρόπος είναινα κάνεις ένα μικρό βηματάκι κάθε φορά.

Ποιός ξέρει τι μπορεί να συμβεί;
Να αγκαλιάζεις το άγνωστο και τις απροσδόκητες ευκαιρίες και να ρισκάρεις. Δοκίμασε νέα πραγματα ,πήγαινε σε νέα μέρη και κάνε πράγματα που δεν γνωρίζεις το τελικό αποτέλεσμα. Ξεβολέψου.

Οραματίσου
Οραματίσου τον εαυτό σου να είναι τυχερός και να κάνει αυτό που εσύ θέλεις.Δες το με κάθε λεπτομέρεια.

Μη τα παρατάς
.Οι πιο τυχεροι και πετυχημένοι είναι αυτοί που απότυχαν ξανά και ξανά αλλά δεν τα παράτησαν.

Να διεκδικείς 
Αυτοί που είναι τυχεροί διεκδικούν και αν αυτό που διεδικούν απορριφθεί θεωρούν ότι είναι κάτι προσωρινό.

Ξεκαθάρισε τα άχρηστα.
Αχρηστα μπορεί να είναι οτιδήποτε δεν χρησιμοποιείςς πια ή χρειάζεσαι ,αγαπάς ή εκτιμάς Απελέυθερώσου από αντικείμενα ,πεποιθήσεις ,συνήθειες και συναισθήματα που σε αποστραγγίζουν.

Πώς να αρχίσω;
Οδηγίες για αρχάριους  :
Μπες στο you tube και βρες μουσική χαλάρωσης.Μπες στο συναίσθημα του τυχερού και οραματίσου πως θα ήταν η ζωή σου αν ήσουν τυχερός. Βρες μια δυνατή πρόταση που να σε εμψυχώνει και να την επαναλαμβάνεις νοητικά ή ακόμα και να την τραγουδάς κατά την δειάρκεια της ημέρας. Να την επαναλαμβάνεις κατά την δειάρκεια της χαλάρωσης σου.π.χ.Περιμένω τα καλύτερα.Μου αξίζουν τα καλύτερα.

Με το καλό η προσπάθεια σου. Μόνον μην αναβάλλεις. Αρχίσε τώρα. Ενας λόγος που αναβάλουμε είναι επειδή φοβόμαστε ότι θα αποτύχουμε.




Janice Taylor
http://www.psixologikosfaros.gr

Τα 15 "όχι" της ζωής που οδηγούν στην ευτυχία.......!!!!!!!!!


Βασιζόμαστε στη ζωή μας σε τόσα πράγματα που τελικά μας προκαλούν πόνο, άγχος και ανησυχίες κι αντί να προσπαθήσουμε να απελευθερωθούμε, καταλήγουμε να είμαστε προσκολλημένοι σε αυτά, κάνοντας τη ζωή μας ακόμα πιο δύσκολη από ό,τι είναι.

Παρακάτω διαβάστε μια λίστα με 15 πράγματα στα οποία πρέπει να πείτε "όχι", κάνοντας έτσι τη ζωή σας πολύ πιο εύκολη και πολύ πιο ευχάριστη. Αρχίζοντας από τη στιγμή που διαβάζετε αυτό το κείμενο κιόλας, μπορείτε να αλλάξετε ο,τιδήποτε δε σας αρέσει και να το κάνετε καλύτερα.

Πείτε "όχι" στην ανάγκη σας να έχετε πάντοτε δίκιο
Τόσοι πολλοί άνθρωποι νιώθουμε την ανάγκη να έχουμε πάντοτε δίκιο και δεν αντέχουμε στην ιδέα ότι μπορεί να κάνουμε λάθος. Μάλιστα, είναι τόσο έντονη αυτή η ανάγκη μας που δεν αντιλαμβανόμαστε τον κίνδυνο που ελλοχεύει να καταλήξουν άδοξα διάφορες σχέσεις μας, γιατί δεν αντέχουν όλοι οι άνθρωποι το άγχος που έχουμε και μεταδίδουμε. Πραγματικά, δεν αξίζει. 

Οποτεδήποτε νιώσετε ξανά την ανάγκη να πεταχτείτε σε μια κουβέντα βγάζοντας την άκρη για το ποιος έχει δίκιο και ποιος άδικο, αναρωτηθείτε το εξής: "Προτιμώ να έχω δίκιο ή να έχω φίλους;". Αλήθεια, πόση σημασία έχει; Είναι τόσο μεγάλος ο εγωισμός μας τελικά;

Πείτε "όχι" στην ανάγκη σας να ελέγχετε τα πάντα
Δε χρειάζεται να έχετε τον έλεγχο για οτιδήποτε συμβαίνει με όλους, τους φίλους, την οικογένειά σας, τη σχέση σας. Είτε πρόκειται για συναδέλφους είτε για τους γονείς σας είτε για το/τη σύντροφό σας, απλώς ηρεμήστε κι αφήστε να παίρνουν κι άλλοι ευθύνες για όσα συμβαίνουν. Επιτρέψτε σε όλους να είναι ο εαυτός τους, αλλά προπαντός, κάντε αυτό το δώρο σε εσάς και θα δείτε πόσο ανάλαφροι θα αισθανθείτε ξαφνικά.

Πείτε "όχι" στις κατηγορίες
Ξεπεράστε την ανάγκη σας να ρίχνετε το φταίξιμο στους άλλους για όσα έχετε ή όσα δεν έχετε, για όσα νιώθετε ή για όσα δεν νιώθετε. Σταματήστε να μεταθέτετε τις ευθύνες και αναλάβετε όσες σας αναλογούν για πράγματα στα οποία φταίτε.

Πείτε "όχι" στην αυτολύπηση
Πόσοι άνθρωποι δεν υποβαθμίζουν οι ίδιοι τον εαυτό τους επειδή σκέφτονται αρνητικά και θεωρούν ότι δεν αξίζουν σαν άνθρωποι ή δεν θεωρούν ότι μπορούν να τα καταφέρουν; Μην πιστεύετε οτιδήποτε σας υπαγορεύει το μυαλό σας, ειδικά αν είναι κάτι αρνητικό και σας οδηγεί στην αυτολύπηση. Αξίζετε πολύ περισσότερα από αυτό.

Πείτε "όχι" στους περιορισμούς του μυαλού σας
Διώξτε μακριά τις σκέψεις σας ότι δεν είστε ικανοί να κάνετε οτιδήποτε υπάρχει στο νου σας. Μην σκέφτεστε τι νομίζετε ότι μπορείτε ή δεν μπορείτε να κάνετε, τι είναι δυνατό και τι αδύνατο. Από εδώ και μπρος, μην επιτρέψετε ξανά στον εαυτό σας να περιορίσει τις δυνατότητες σας, γιατί θα είστε πάντα κολλημένοι στο λάθος σημείο. Ανοίξτε τους ορίζοντες σας και πετάξτε!

"Πείτε "όχι" στη γκρίνια
Εγκαταλείψτε την ανάγκη σας να παραπονιέστε για τόσα πολλά πράγματα καθημερινά. Για ανθρώπους, καταστάσεις, γεγονότα που σας έκαναν δυστυχισμένους, λυπημένους και κατηφείς. Τίποτα και κανείς δεν μπορεί να σας κάνει να αισθάνεστε έτσι και καμιά περίσταση δεν μπορεί να σας δημιουργήσει αυτά τα συναισθήματα αν δεν το επιτρέψετε εσείς. Δεν είναι οι καταστάσεις που υποδαυλίζουν αυτά που νιώθετε, αλλά ο τρόπος που επιλέγετε να βλέπετε τα πράγματα. Ποτέ μην υποτιμάτε τη δύναμη που έχει η θετική σκέψη απέναντι στα πράγματα.

Πείτε "όχι" στην κριτική
Ξεφορτωθείτε το κομμάτι του εαυτού σας που ζει και τρέφεται από την κριτική που ασκεί σε ανθρώπους που είναι απλώς διαφορετικοί από εσάς ή από ό,τι περιμένατε να εξελιχθούν. Όλοι οι άνθρωποι είμαστε διαφορετικοί, κι όμως στη βάση μας είμαστε όλοι ίδιοι. 

Όλοι θέλουμε να είμαστε ευτυχισμένοι, όλοι θέλουμε να αγαπάνε και μας αγαπήσουν κι όλοι θέλουμε να μας καταλαβαίνουν οι συνάνθρωποί μας. Όλοι κάτι αναζητάμε στη ζωή κι όλοι κάτι ευχόμαστε, γι αυτό ας μην κρίνετε κανέναν, γιατί κάποιος άλλος θα βρεθεί να κρίνει εσάς.

Πείτε "όχι" στον εντυπωσιασμό
Σταματήστε να προσπαθείτε τόσο σκληρά να εντυπωσιάσετε τους άλλους και να παριστάνετε ότι είστε κάτι που δεν είστε για να κάνετε τους άλλους να σας συμπαθήσουν. Δεν λειτουργούν έτσι τα πράγματα. Τη στιγμή που θα σταματήσετε να προσπαθείτε τόσο σκληρά να γίνετε κάτι διαφορετικό από αυτό που πραγματικά είστε, όταν θα ρίξετε όλες τις μάσκες, τότε θα αποδεχτείτε ουσιαστικά τον εαυτό σας και θα καταλάβετε ότι οι άνθρωποι πρέπει να σας αγαπούν για τον πραγματικό σας εαυτό, όχι για έναν ιδανικό μεν, αλλά ψεύτικο εαυτό που τους παρουσιάζετε.

Πείτε "όχι" στην αντίσταση προς τις αλλαγές
Οι αλλαγές είναι καλές, μας βοηθούν να προχωρήσουμε μπροστά, ακόμα και αν στην αρχή φαίνονται επώδυνες και δύσκολες. Οι αλλαγές όμως μας οδηγούν να βελτιώσουμε τη ζωή μας και τη ζωή των ανθρώπων που μας περιβάλλουν. Συνεπώς, ακολουθήστε το ένστικτό σας, αγκαλιάστε τις αλλαγές, μην αντιστέκεστε σε αυτές και θα ανακαλύψετε το πραγματικό νόημά τους.

Πείτε "όχι" στις ταμπέλες
Σταματήστε να βάζετε ταμπέλες στους ανθρώπους, στα πράγματα και στα γεγονότα που δεν καταλαβαίνετε, λέγοντας ότι είναι περίεργα ή διαφορετικά. Αντί αυτού, προσπαθήστε να διευρύνετε τους ορίζοντές σας δειλά δειλά. Άλλωστε, το μυαλό δουλεύει καλύτερα όταν είναι ανοιχτό.

Πείτε "όχι" στους φόβους
Ο φόβος δεν υπάρχει, είναι απλώς μια ψευδαίσθηση που έχετε δημιουργήσει στο μυαλό σας. Διορθώστε τις λάθος αντιλήψεις που έχετε για τα πράγματα μέσα σας και θα δείτε τρομερές αλλαγές και στους εξωτερικούς παράγοντες που σας επηρεάζουν, γιατί πλέον δεν θα σας φοβίζει τίποτα.

Πείτε "όχι" στις δικαιολογίες
Αφήστε κατά μέρους τις δικαιολογίες, γιατί δεν τις χρειάζεστε πια. Πολλές φορές περιορίζουμε τους εαυτούς μας, καθώς προβάλλουμε συνεχώς δικαιολογίες. Αντί να ψάχνουμε πώς θα βελτιώσουμε τον εαυτό μας μεγαλώνοντας, λέμε ψέματα ακόμα και στον ίδιο μας τον εαυτό, χρησιμοποιώντας όλες τις δικαιολογίες που μπορεί κανείς να σκεφτεί, δικαιολογίες που στο 99,9% δεν είναι αληθινές.

Πείτε "όχι" στα φαντάσματα του παρελθόντος
Είναι δύσκολο, φυσικά και είναι δύσκολο να ξεκολλήσουμε από το παρελθόν, πόσο μάλλον αν το παρόν μας φαίνεται δύσκολο και το μέλλον τρομακτικό. Ωστόσο, ας θυμηθούμε ότι το παρόν είναι στην ουσία το μόνο πράγμα που έχουμε, γιατί το παρελθόν πέρασε και το μέλλον δεν έχει χτυπήσει ακόμα την πόρτα. 

Επίσης, το παρελθόν που τόσο επιζητάτε και επικαλείστε δεν ήταν ονειρικό όταν ήταν η καθημερινότητά σας. Γι' αυτό σταματήστε να παραπλανάτε τον εαυτό σας. Δηλώστε παρών σε ό,τι κι αν συμβαίνει τώρα στη ζωή σας, χαρείτε την παρούσα στιγμή, γιατί έτσι κι αλλιώς, η ζωή είναι ένα ταξίδι κι όχι απλώς ένας προορισμός. Έχετε στο νου σας μια ξεκάθαρη εικόνα του μέλλοντος που επιθυμείτε, αλλά μην ξεχνάτε να ζείτε το παρόν σαν να μην υπάρχει αύριο!

Πείτε "όχι" στην προσκόλληση
Η έννοια της προσκόλλησης δεν είναι εύκολη υπόθεση. Είναι εξαιρετικά δύσκολο να μην προσκολλάται κανείς στα πράγματα, στους ανθρώπους, στα μέρη, στο χρόνο. Ωστόσο, τη στιγμή που θα αποκολληθείτε από όλα αυτά και θα μάθετε να ζείτε ελεύθεροι από παντός είδους εξαρτήσεις και προσκολλήσεις, θα μάθετε να αγαπάτε πραγματικά, μιας και αυτές οι δυο έννοιες δεν μπορούν να συμβαδίσουν. 

Η προσκόλληση συνδέεται με το φόβο, την αγωνία που μας κυριεύει να μην χάσουμε όλα όσα θεωρούμε πολύτιμα, που στην ουσία όμως δεν είναι. Από την άλλη μεριά, η αγάπη, η πραγματική αγάπη είναι αγνή, ευγενής και ανιδιοτελής, γιατί όπου υπάρχει αγάπη δεν μπορεί να υπάρξει φόβος και προσκόλληση. 

Διαχωρίζοντας αυτά τα δυο και ζώντας απαλλαγμένοι από την προσκόλληση, θα είστε πραγματικά ευτυχισμένοι, ήρεμοι, ψύχραιμοι και ανεκτικοί. Θα μπορείτε να συνειδητοποιήσετε τα πάντα χωρίς την παραμικρή προσπάθεια, κι αυτή είναι μια κατάσταση που δεν περιγράφεται με λόγια.

Πείτε "όχι" στο να ζείτε τη ζωή που θέλουν οι άλλοι για εσάς
Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι εκεί έξω που δεν ζουν τη ζωή που ονειρεύτηκαν, αλλά τη ζωή που θέλουν οι γύρω τους για αυτούς. Ζουν σύμφωνα με τις απόψεις των γονιών, των δασκάλων, των φίλων, των συντρόφων τους, αγνοώντας τα δικά τους θέλω και τις δικές τους επιθυμίες. 

Δεν ακούν τη φωνή της καρδιάς τους που φωνάζει, γιατί είναι πολύ απασχολημένοι προσπαθώντας να ικανοποιήσουν όλους τους άλλους, ζώντας σύμφωνα με τις προσδοκίες των τρίτων κι όχι τις δικές τους. Ξεχνούν τι είναι αυτό που τους κάνει ευτυχισμένους, αυτό που θέλουν πραγματικά, αυτό που χρειάζονται και τελικά φτάνουν να ξεχνούν τον ίδιο τους τον εαυτό. Ξυπνήστε! Ζούμε μια φορά και η ζωή που ζούμε πρέπει να είναι δική μας κι όχι των άλλων. Πάρτε τη ζωή στα χέρια σας και ζήστε την όπως εσείς θέλετε!



news.gr
http://www.psixologikosfaros.gr

11 βήματα για να τα έχεις καλά με τον εαυτό σου.....!!!!!!!!!


Στην πραγματικότητα, το να τα έχεις καλά με τον εαυτό σου είναι πολύ απλό. Το πρόβλημα είναι ότι ζούμε σε έναν πολιτισμό που το απλό είναι δύσκολο και το περίπλοκο είναι εύκολο. Παρακάτω υπάρχουν 11 απλά βήματα που θα σε οδηγήσουν στο να έχεις μια πολύ καλή σχέση με τον εαυτό σου και ως συνέπεια και με τους ανθρώπους γύρω σου.

1. Εάν αισθάνεσαι ότι κάτι είναι λάθος… απλά μην το κάνεις
Πολλές φορές αντιμετωπίζουμε διλήμματα για πράγματα που θα έπρεπε να είναι πολύ απλά. Στην πραγματικότητα, συνήθως το δίλημμα είναι μεταξύ του νου και της καρδιάς. Εντάξει, δεν θα πω το καθιερωμένο “ακολούθα την καρδιά σου”, αλλά τουλάχιστον λάβε την σοβαρά υπόψη. 

Ειδικά λοιπόν όταν το συναίσθημά σου, σου δείχνει ότι κάτι είναι λάθος, το πιο πιθανό είναι πως πράγματι είναι λάθος. Όσο ελκυστικό κι αν φαίνεται στο μυαλό μια απόφαση ή ένας δρόμος, μην ξεχνάς ότι το μυαλό μπορεί να ξεγελαστεί πολύ πιο εύκολα από την καρδιά σου.

2. Πες ακριβώς αυτό που εννοείς
Έχω βαρεθεί να ακούω συνέχεια “είναι αυτονόητο”. Όχι λοιπόν! Τίποτα απολύτως δεν είναι αυτονόητο. Ούτε καν ο διάλογος με τον εαυτό μας δεν πρέπει να έχει υπονοούμενα. Κάθε έννοια έχει μια λέξη στην οποία ανταποκρίνεται και υπάρχει λόγος γι αυτό. Εάν θέλεις να δείξεις την αγάπη σου, δείξε την με πράξεις και πες σ' αγαπώ. 

Κανείς δεν είναι υποχρεωμένος να κατανοήσει ότι του λες “σε αγαπώ” ή “δεν σε θέλω άλλο στη ζωή μου”, ή “αυτό που έκανες δεν μου άρεσε” με άλλους τρόπους πέρα από τις ακριβείς λέξεις που υπάρχουν για το σκοπό αυτό. Πίστεψέ με θα γλιτώσεις πολύ πόνο, παρεξήγηση και κακή διάθεση.

Όταν λοιπόν θα καταφέρεις να λες ακριβώς αυτό που αισθάνεσαι, τότε θα σου γεννηθεί μέσα σου η ανάγκη να ζητάς και από τους άλλους το ίδιο. Διότι ούτε εσύ είσαι υποχρεωμένος να ξέρεις τον κώδικα ή την γλώσσα του καθενός και να κατανοείς τα υπονοούμενά του. Δόξα τω θεώ, έχουμε μια πλούσια γλώσσα που μπορεί να εκφράσει επακριβώς ό,τι σκέφτεσαι. Και εάν δεν μπορείς να βρίσκεις τις κατάλληλες λέξεις… προσπάθησε μέχρι να τις βρεις!

3. Δεν έχεις καμία υποχρέωση να ευχαριστείς κανέναν άλλον πέρα από τον εαυτό σου
Έχεις έρθει σε μια ζωή της οποίας το προσδόκιμο είναι μόλις 77 χρόνια. 77 χρόνια… είναι πολύ λίγο… Και μόνο να το συνειδητοποιήσεις αυτό, αρκεί για να αλλάξει η αντίληψή σου και να κατανοήσεις ότι η μόνη υποχρέωση που έχεις είναι να φροντίζεις τον εαυτό σου. Φυσικά, εάν η προσφορά σε κάνει να χαίρεσαι και να νιώθεις καλά, τότε κάν' την. Αλλά όχι εις βάρος του εαυτού σου. Εάν κι αυτό όμως σε κάνει να αισθάνεσαι καλά, καν' το κι αυτό. Γίνε Μητέρα Τερέζα. 

Θα το έχεις κάνει όμως επειδή σου αρέσει. Υπάρχει μια πολύ απλή τεχνική για να δεις πως θέλεις να περάσεις την υπόλοιπη ζωή σου. Αναρωτήσου τι θα έκανες εάν ήσουν σίγουρος ότι θα πεθάνεις σε μία εβδομάδα. Οι απαντήσεις που θα δώσεις, ισχύουν και για ολόκληρη τη ζωή σου.

4. Εμπιστεύσου το ένστικτό σου
Πολλά έχουν γραφτεί για το πως το σύμπαν υλοποιεί αυτά που επιθυμούμε. Το σύμπαν σου μιλάει, σου δείχνει συνέχεια το δρόμο. Όμως, όταν είσαι απορροφημένος στο μυαλό σου, τότε δεν μπορείς να το ακούσεις. Μην ξεχνάς ότι και οι πέντε αισθήσεις σου είναι στραμμένες προς τα έξω, ενώ το σύμπαν σου μιλάει από μέσα… ε και όταν αγανακτεί καμιά φορά σου μιλάει και μέσω τρίτων. 

Λέγεται ότι στην πραγματικότητα, τη στιγμή που ζητάμε κάτι, τότε η επιθυμία μας υλοποιείται ακαριαία. Το πρόβλημα είναι ότι πρέπει να εντοπίσουμε που και με ποιον τρόπο έχει υλοποιηθεί. Και ψάχνοντας με το νου, μπορεί να ψάχνουμε για χρόνια κάτι που είναι μπροστά στα μάτια μας. Δώσε λοιπόν μεγαλύτερη σημασία στο ένστικτό σου γιατί είναι πολύ πιο πιθανό να σε οδηγήσει στην υλοποίηση των επιθυμιών σου.

5. Μην μιλάς ποτέ άσχημα για τον εαυτό σου
Αμέτρητα βιβλία, αμέτρητα άρθρα, αμέτρητες ταινίες και εκατοντάδες επιστημονικές μελέτες έχουν καταλήξει στο ότι: ΕΙΣΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΣΚΕΦΤΕΣΑΙ. Παρόλα αυτά με την πρώτη ευκαιρία οι άνθρωποι λένε “είμαι χοντρός”, “είμαι χαζός”, “είμαι άσχημος” “είμαι άτυχος” και χίλιες άλλες δύο δηλώσεις. 

Και σαν να μην φτάνουν όλα αυτά, παραπονιούνται που οι άλλοι φροντίζουν να επιβεβαιώνουν όλες αυτές τις δηλώσεις. ΜΑ ΦΥΣΙΚΑ και θα το κάνουν εφόσον άμεσα ή έμμεσα εσύ τους ελκύεις για να σου επιβεβαιώσουν αυτό που πιστεύεις για τον εαυτό σου. 
Μην ξεχνάς τέλος, ότι το σώμα σου ακούει κάθε τι που σκέφτεσαι και ανταποκρίνεται σε αυτό προσπαθώντας με κάθε τρόπο να σε κάνει χοντρό, χαζό, άσχημο ή οτιδήποτε άλλο του λες ότι πρέπει να είναι. Άρχισε να μιλάς όμορφα στον εαυτό σου και θα δεις πως θα αλλάξει η διάθεσή σου και κατά έναν μαγικό τρόπο και οι άνθρωποι γύρω σου.

6. Μην παρατάς ποτέ τα όνειρά σου
Όλες οι μεγάλες προσωπικότητες ήταν άνθρωποι που κυνήγησαν τα όνειρά τους και δεν τα παράτησαν ποτέ παρά τις αποτυχίες τους. Για παράδειγμα, ο πρώτος παραγωγός του Elvis του είπε ότι δεν κάνει για τραγούδι και πως θα έπρεπε να γυρίσει στην παλιά του εργασία σαν οδηγός φορτηγών. 

Ο Disney απέτυχε στο σχολείο διότι δεν είχε φαντασία… Σου λέω λοιπόν ότι όλος ο κόσμος θα σπεύσει να σου αποδείξει ότι κάνεις λάθος και ότι το όνειρό σου είναι πολύ μεγάλο για σένα. Μην ακούς κανέναν! Είναι η δική σου ζωή, είναι τα δικά σου όνειρά, είναι η δική σου ευθύνη να τα υλοποιήσεις.

7. Μην φοβάσαι να πεις όχι
Το να λες όχι στη ζωή είναι ίσως το ίδιο σημαντικό με το να λες πεινάω και διψάω. Πολλοί άνθρωποι δεν λένε όχι στη ζωή τους είτε γιατί πρέπει να διατηρήσουν την ταμπέλα του καλού παιδιού, είτε γιατί φοβούνται την απόρριψη, είτε γιατί θέλουν να παίζουν συνέχεια το ρόλο του θύματος. 

Η κατάληξη είναι, ο άνθρωπος να χάνει την προσωπικότητά του και να γίνεται μια πνευματική αμοιβάδα, την οποία τελικά, κανείς δεν εκτιμά και κανείς δεν σέβεται. Και για ποιο λόγο; Διότι το να λες όχι, σημαίνει ότι σέβεσαι τον εαυτό σου. Εάν δεν λες όχι, τότε δεν σέβεσαι εσύ ο ίδιος τον εαυτό σου και ως εκ τούτου κανένας άλλος δεν θα το κάνει για σένα. Είναι ειρωνικό, διότι στην προσπάθεια να γίνεις αγαπητός το μόνο που εισπράττεις είναι αδιαφορία… Δείξε σεβασμό στον εαυτό σου… πες όχι εκεί που χρειάζεται. Σκέψου το και θα εκπλαγείς με το πόσα όχι χρειάζεται να πεις στη ζωή σου.

8. Μην φοβάσαι να πεις ναι
Εάν για να κάνεις κάτι χρειάζεται να ξέρεις και να υπολογίσεις κάθε τι που μπορεί να πάει στραβά, τότε δεν θα κάνεις ποτέ τίποτα. Εάν φοβάσαι να αναλάβεις οποιαδήποτε ευθύνη στη ζωή σου, τότε πάλι θα παραμένεις στάσιμος. Κάθε φορά που δεν πράττεις κάτι από φόβο μήπως αποτύχεις, τότε παραδόξως έχεις ήδη αποτύχει χωρίς καν να προσπαθήσεις.

9. Να φέρεσαι στον εαυτό σου, όπως φέρεσαι στους άλλους
Κάποτε ο Χριστός είπε να αγαπάς τους άλλους όπως τον εαυτό σου. Μετά από 2.000 χρόνια λοιπόν, μπορούμε να πούμε οτι, πρέπει να φέρεσαι στον εαυτό σου όπως φέρεσαι στους άλλους. Εάν έχεις τρόπους, εάν σέβεσαι τους άλλους, εάν είσαι άνθρωπος της προσφοράς, τότε οφείλεις όλα αυτά να τα δώσεις και στον εαυτό σου. Εξάλλου είναι ό,τι πιο κοντινό έχεις και είναι ο μόνος που τελικά, δεν θα σε προδώσει ποτέ.

Από σήμερα λοιπόν, φαντάσου τον εαυτό σου, το σώμα σου, την ύπαρξή σου, σαν έναν αγαπημένο φίλο που σε συντροφεύει διαρκώς.

10. Άφησε οτιδήποτε δεν είναι στον έλεγχό σου
Εάν μπορείς να αλλάξεις κάτι, άλλαξέ το. Εάν δεν μπορείς, άφησέ το. Πραγματικά δεν έχει κανένα νόημα να ασχολείσαι με πράγματα που δεν μπορείς να ελέγξεις. Δεν μπορείς να ελέγχεις τα πάντα. Χαλάρωσε, η ζωή είναι πιο διασκεδαστική χωρίς έλεγχο. Άφησε τον εαυτό σου να ανακαλύψει καινούργια πράγματα. Ανακάλυψε τη μαγεία γύρω σου. 

Όσο λιγότερο αισθάνεσαι την ανάγκη να ελέγχεις, τόσο πιο ήρεμος και χαλαρός θα νιώθεις. Μην ξεχνάς ότι η μέρα διαδέχεται τη νύχτα, η γη γυρνάει γύρω από τον ήλιο και το σύμπαν διέπεται από μια τέλεια τάξη χωρίς εσύ να έχεις κανέναν έλεγχο…

11. Απομακρύνσου από το δράμα και την αρνητικότητα όσο το δυνατόν περισσότερο.
Και τα δύο σε οδηγούν στη δυστυχία σου, αλλά αυτό δεν το θέλεις. Όλα τα όντα επιθυμούν την ευτυχία τους. Το ίδιο κι εσύ. Γιατί λοιπόν δράμα; Γιατί αρνητικότητα; Κάνε κάτι διαφορετικό, κάτι πιο έξυπνο, κάτι καινούγιο. 

Κάθε πρωί, πάρε μια βαθιά ανάσα, χαμογέλασε και πες δυνατά στον εαυτό σου “Σήμερα επιλέγω να είμαι ευτυχισμένος” και ξεκίνα τη μέρα σου με αισιοδοξία και εμπιστοσύνη στον εαυτό σου και στο σύμπαν. Όλα, πάντα, πάνε καλά, σε αυτούς που έχουν τη δύναμη να βλέπουν τη ζωή με θετικότητα.




Επιλέγω εμένα και γιορτάζω την εσωτερική μου ελευθερία......!!!!!!!!!

Aν σπαταλάς την ενέργεια σου επειδή θέλεις να ελέγχεις τους ά λ λ ο υ ς και τις καταστάσεις,

το παίζεις σωτήρας και κάνεις πράγματα που θα μπορούσαν να κάνουν οι α λ λ ο ι ,

σε απασχολεί η γνώμη και η επιδοκιμασία των ά λ λ ων ,

ασχολείσαι με τους  ά λ λ ο υ ς και επικρίνεις την στάση τους , τα λεγόμενα τους και θεωρείς τον εαυτό σου ειδικό και γνώστη για την ζωή των άλλων,

λες ΝΑΙ στους ά λ λ ο υ ς χωρίς να το εννοείς για να τους ευχαριστήσεις και να αισθάνεσαι αγαπητός,

έχεις προσδοκίες από τους ά λ λ ο υ ς και πρέπει οι άλλοι να φέρονται έτσι όπως εσύ το οργάνωσες στο δικό σου μυαλό,

δεν διεκδικείς και δεν ζητάς από τους ά λ λ ο υς να κάνουν πράγματα για σένα,

συγκρίνεις τον εαυτό σου με τους  ά λ λ ο υ ς,

δεν αποδέχεσαι τους ά λ λ ο υ ς έτσι όπως είναι και θέλεις να τους αλλάξεις, ανησυχείς για τους ά λ λ ο υ ς,

θεωρείς τον εαυτό σου ειδικό στο να δίνει συμβουλές στους α λ λ ο υ ς,

καταπιέζεις τον θυμό σου για ά λ λ α άτομα.

Αν έκτισες την φυλακή σου με τις παραπάνω πεποιθήσεις και επομένως διοχέτευσες λανθασμένα την ενέργεια σου έξω από εσένα πιθανόν να υποφέρεις από άγχος , αυχενικό άλγος , κόπωση , αρθρίτιδα , εμπλοκή με τον θυρεοειδή αδένα κ.λ Εστάσου στον Ε Α Υ Τ Ο ΣΟΥ και βάλε νέους κανόνες και κάνε ένα σχέδιο ζωής για το 2014.

Δεν είμαι αρχηγός κάποιου άλλου παρά μόνο του εαυτού μου.

Εμπιστεύομαι τους άλλους επειδή εμπιστεύομαι τον εαυτό μου και δεν τους στερώ την ευκαιρία να ωριμάσουν και να αναλάβουν την εθύνη της δικής τους ζωή.

Σταματώ να παίρνω αξία μέσω των άλλων.

Σταματώ να κρίνω τους άλλους και αυτό σημαίνει ότι σταματώ να κρίνω τον εαυτό μου.

Νιώθω την αξία του εαυτού μου και είμαι αξιαγάπητος ακόμα και όταν δυσαρεστώ τους άλλους.

Κανείς δεν αξίζει περισσότερο ή λιγότερο από εμένα.

Αντί να ανησυχώ για τους άλλους κάνω τις πιο θετικές σκέψεις και τα πιο θετικά σενάρια.

Δεν ευθύνονται οι άλλοι για τον θυμό μου παρά μόνο η δική μου στάση απέναντι σε αυτούς και αρχίζω να εκφράζομαι.

Ξεφορτώνω τα π ρ έ π ε ι για τους άλλους και ρωτώ την καρδιά μου τι πραγματικά θέλω.

Επιλέγω ΕΜΕΝΑ αντί τους άλλους και επιθυμώ να εντυπωσιάσω, να φροντίσω , να αγαπήσω, να εκτιμήσω , να ακούσω , να αισθανθώ εμένα . Να μου μιλήσω τρυφερά , να μου προσφέρω χρόνο , να χαλαρώσω παρέα με τον εαυτό μου , να ενεργοποιήσω τις αισθήσεις μου, να επιλέξω τις πιο όμορφες σκέψεις και συναισθήματα.

Ασκηση :
Παρατηρώ τις σκέψεις και συμπεριφορές μου χωρίς να κρίνω τον εαυτό μου κατά την διάρκεια της ημέρας και λίγο – λίγο κάθε μέρα εστιάζομαι σε μένα και έτσι απελευθερώνοντας τους άλλους απολαμβάνω την εσωτερική μου ελευθερία .




Γιατί Πάντα αναζητάμε ένα Γιατί ;

Χιλιάδες γιατί μας βασανίζουν συνεχώς:
Γιατί γεννήθηκα; Γιατί θα πεθάνω;
Γιατί τα πράγματα συμβαίνουν όπως συμβαίνουν; 
Γιατί φερόμαστε όπως φερόμαστε;
Γιατί; Γιατί; Γιατί;

Ανεξάρτητα από το αν το εκάστοτε γιατί αφορά την αιτία των πραγμάτων (εργαλειακή διάσταση) ή το νόημα των πραγμάτων (υπαρξιακή διάσταση), μοιάζει να είναι ζωτικής σημασίας για την επιβίωση μας η προσπάθεια απάντησής του.

Φαίνεται να υποθέτουμε, άρρητα, ότι υπάρχει μια λογική αλληλουχία στα πράγματα, ότι το καθετί συμβαίνει όχι τυχαία, αλλά για κάποιο λόγο, τον οποίο μπορούμε να ανακαλύψουμε χρησιμοποιώντας τα κατάλληλα εργαλεία.

Το επικρατέστερο εργαλείο απαντήσεων σήμερα είναι η επιστήμη (οι έρευνες εξηγούν ότι…), ενώ δεν λείπουν οι αναφορές στην αυθεντία (είναι έτσι επειδή το λέει ο τάδε…), στην κοινή λογική ή καθημερινή γνώση (είναι έτσι επειδή φαίνεται «λογικό» να είναι έτσι…), στην κάθε είδους πίστη (είναι έτσι επειδή το λέει ο λόγος του θεού…).

Ξεκαθαρίζουμε ότι το κείμενο αυτό δεν συμπαθεί την εμμονή με το γιατί όλων των πραγμάτων. Δεν μας διαφεύγει, ωστόσο, η αντίφαση ενός κειμένου που, ενώ δηλώνει εξαρχής ότι στέκεται κριτικά απέναντι στην έννοια του γιατί, στην ουσία, όπως προδίδει ο τίτλος του, θα επιχειρήσει να απαντήσει ένα ακόμα γιατί…

ΤΑ ΠΑΡΗΓΟΡΗΤΙΚΑ ΟΦΕΛΗ ΤΩΝ ΑΠΑΝΤΗΣΕΩΝ
Δεν είναι δύσκολο να σκεφτούμε ότι η αναζήτηση απάντησης στο γιατί μας προσφέρει έλεγχο πάνω στα πράγματα. Ψυχολογικά, είναι απολύτως κατανοητή και σεβαστή η επιθυμία να βγάλουμε νόημα από την εμπειρία μας, να καταλάβουμε και να εξηγήσουμε τον κόσμο γύρω μας. 

Για παράδειγμα, όταν η δική μας ευημερία συνδέεται με ή εξαρτάται από τη συμπεριφορά ενός τρίτου, έχουμε απόλυτη ανάγκη να ερμηνεύσουμε αυτή τη συμπεριφορά, να την εντάξουμε σε ένα γνωστό σε εμάς σχήμα, ώστε να καταφέρουμε να την προβλέψουμε και να αντιδράσουμε αναλόγως.

Μια από τις σημαντικότερες λειτουργίες της ενασχόλησης με το γιατί είναι ότι καθυστερεί το πένθος. Όπως συμβαίνει όταν κάποιος δικός μας άνθρωπος πεθαίνει και εμείς, αντί να επεξεργαστούμε την απώλεια και να βιώσουμε τον αναπόφευκτο πόνο που τη συνοδεύει, αναλωνόμαστε σε μία ατέρμονη αναζήτηση των αιτιών του θανάτου του. 

Αντιμέτωποι με σκληρά γεγονότα που δυσκολευόμαστε να αποδεχθούμε, καταφεύγουμε στα γιατί σε μια προσπάθεια να προστατέψουμε τον εαυτό μας, καθυστερώντας την έλευση του πόνου.

Συνήθως φοβόμαστε την αλλαγή και γι' αυτό αποφεύγουμε να αμφισβητήσουμε τον εαυτό μας. Για να μη διασαλευτεί η ψυχική μας δομή, σε κάθε ένα γιατί αναζητούμε (και βρίσκουμε…) απαντήσεις που είναι σε συμφωνία με την αυτοεικόνα μας. Πολύ συχνά μάλιστα, μοιάζει να μην μας ενοχλεί το ότι οι απαντήσεις μας είναι αυθαίρετες ή κόντρα στα «αντικειμενικά» γεγονότα.

Παράδειγμα :
Γιατί δεν με θέλει;
Απάντηση όταν νιώθω αξιαγάπητη και καλή : Γιατί είναι βλάκας.
Απάντηση όταν νιώθω αποκρουστική και κακιά : Γιατί δεν είμαι αρκετά καλή ώστε να με θέλει.

Επιλέγουμε, δηλαδή, την απάντηση/ερμηνεία που ενισχύει περαιτέρω την εικόνα που ήδη έχουμε για τον εαυτό μας. Στο παράδειγμα μας, στην πρώτη περίπτωση εξακολουθώ να νιώθω καλή, ενώ στη δεύτερη, επιβεβαιώνω ότι είμαι κακιά.

Κάτι παρόμοιο συμβαίνει και σε ένα διαζύγιο ή χωρισμό. Πολύ συχνά, η απάντηση που δίνουμε στο «γιατί χωρίσαμε», συσκοτίζει το δικό μας μερίδιο ευθύνης, επιτρέποντάς μας να προχωρήσουμε παρακάτω χωρίς να χρειαστεί να αλλάξουμε κάτι και χωρίς δυσάρεστα συναισθήματα αποτυχίας ή ενοχής.

Έχει μεγάλο ενδιαφέρον το ότι, συνήθως, αναρωτιόμαστε για το γιατί όταν συμβαίνουν αρνητικά γεγονότα. Για ό,τι θετικό συμβαίνει στη ζωή μας δεν μας απασχολεί τόσο να βρούμε τις αιτίες του (για παράδειγμα, αναρωτιόμαστε «γιατί αρρώστησα», αλλά, σπανίως, μας βασανίζει το γιατί είμαστε υγιείς…).

Η διαφορετική στάση μας απέναντι στις αιτίες των θετικών ή αρνητικών συμβάντων μάλλον σχετίζεται με την (φυσική ή ψυχολογική) επιβίωσή μας. Όταν αντιμετωπίζουμε μια αρνητική κατάσταση που απειλεί την ευημερία μας, έχουμε σοβαρούς λόγους να ανακαλύψουμε τις αιτίες που την προκάλεσαν, ώστε να τη διορθώσουμε ή βελτιώσουμε και να βγούμε από τη δύσκολη θέση.

Είναι πιθανό να μην υπάρχουν συγκεκριμένες αιτίες για όλα όσα συμβαίνουν, και είναι εξίσου πιθανό, ακόμα και όταν υπάρχουν αιτίες, να μην έχουμε πρόσβαση σε αυτές. Γι? αυτούς τους λόγους, οι απαντήσεις που δίνουμε στα γιατί που μας απασχολούν, τις περισσότερες φορές, είναι απλώς οι δικές μας ερμηνείες, οι δικές μας προβολές πάνω στον κόσμο.

Προκειμένου να εντάξουμε τους ανθρώπους και τα πράγματα σε γνωστά σχήματα, προκειμένου να μειώσουμε την ανασφάλεια και την αβεβαιότητα του τυχαίου ή του αγνώστου και αδυνατώντας να συμφιλιωθούμε με το ακατανόητο και ανεξήγητο, αρνούμαστε, διαστρεβλώνουμε ή εκλογικεύουμε τα πράγματα ώστε να τα καταλάβουμε.

ΛΑΤΡΕΙΑ ΓΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ : Η ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ
Η ψυχολογική μας δίψα για απαντήσεις ενισχύεται ιδανικά σήμερα από την επικρατούσα κοινωνική συνθήκη (στον δυτικό κόσμο τουλάχιστον…).

Το σημερινό ορθολογικό και τεχνοκρατικό Zeitgeist λατρεύει τις απαντήσεις και, μάλιστα, διατείνεται ότι έχει τα εργαλεία να τις παράσχει. Η αναζήτηση αιτιών, η αιτιολόγηση των πάντων, ο ντετερμινισμός (αιτιοκρατία) αποτελούν τη θρησκεία του σήμερα. Η (θετικιστική) επιστήμη υπόσχεται ότι μπορεί πλέον να κατευνάσει τις αγωνίες μας για κάθε αναπάντητο γιατί. Από τη στιγμή που όλα τα πράγματα εξηγούνται αιτιολογικά από άλλα πράγματα, αυτό που απομένει να κάνουμε είναι απλώς να βρούμε τις κατάλληλες συνδέσεις.

Φαίνεται να πιστεύουμε ότι τα πράγματα είναι μονοπαραγοντικά ή ότι, έστω, οφείλονται σε μικρό αριθμό ελέγξιμων παραγόντων. Υποθέτουμε ότι υπάρχει ένα βέλος που συνδέει κάθε αίτιο με κάθε αιτιατό σε μια λογική τύπου «από το Α στο Β». Παρόλο που γνωρίζουμε πλέον ότι τα φαινόμενα του φυσικού κόσμου δεν είναι σε καμία περίπτωση μονοσήμαντα, εξακολουθούμε να το πιστεύουμε για την ανθρώπινη κοινωνία, την ανθρώπινη συμπεριφορά και τον ανθρώπινο ψυχισμό.

Τελικά, είναι η λογική του μπιλιάρδου που κυριαρχεί (στην επιστήμη, στην πολιτική, στην οικονομία, στην ψυχολογία) ενισχύοντας τις κοινωνικές και ατομικές ψευδαισθήσεις ότι θα βρεθούν οι απαντήσεις σε όλα τα ερωτήματα – ότι θα μπορέσουμε έτσι να έχουμε απόλυτο έλεγχο και χειρισμό της ζωής μας.

ΚΙ ΑΝ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΑΠΛΩΣ ΣΥΜΒΑΙΝΟΥΝ;
Οι άνθρωποι είμαστε περίπλοκοι και το ίδιο περίπλοκες είναι και οι κοινωνίες μας. Δεν είναι δυνατόν, είτε είμαστε επιστήμονες είτε όχι, να έχουμε πρόσβαση σε όλες τις πληροφορίες που υπάρχουν. Ούτε είναι δυνατόν να γνωρίζουμε πώς συνδέονται μεταξύ τους όλοι οι παράγοντες που προσδιορίζουν το εκάστοτε φαινόμενο. Χώρια που οι διαφόρων λογιών προκαταλήψεις και προσδοκίες μας νοθεύουν την όλη διαδικασία.

Εξάλλου, δεν υπάρχουν, προς το παρόν, επιστημονικά μοντέλα (ιδίως στις κοινωνικές επιστήμες) που να μπορούν να μας δώσουν πολυπαραγοντικές αναλύσεις του τύπου που υπονοείται εδώ. Τα μοντέλα της επιστήμης μπορούν βεβαίως να φωτίσουν επιλεκτικά κάποιες επιμέρους πλευρές ενός φαινομένου, αλλά δεν υπάρχουν επιστημονικά υπερ-μοντέλα που να μπορούν να συνδέσουν όλες τις συνιστώσες των φαινομένων σε ένα συνεκτικό σχήμα.

Για να πάμε σε ένα επίκαιρο παράδειγμα, τα μοντέλα εξήγησης του «γιατί περιήλθαμε σε κρίση», είτε επιστημονικά είτε ερασιτεχνικά (ευθύνεται το πολιτικό σύστημα, το οικονομικό σύστημα, οι μετανάστες κ.λπ.), τελικά δεν απαντούν στο ερώτημα. Είναι μονομερή και αποσπασματικά αγγίζοντας ένα μικρό μόνο κομματάκι από τη συνολική εικόνα αφήνοντας μας ανικανοποίητους.

Σε ό,τι αφορά την ανθρώπινη συμβίωση είναι καλό να θυμόμαστε ότι, παρόλο που οι διάφορες αιτιολογήσεις κάνουν περισσότερο προβλέψιμες τις αλληλεπιδράσεις μας, την ίδια στιγμή τις απογυμνώνουν από κάθε στοιχείο έκπληξης ή αλλαγής και μας στερούν τη δυνατότητα να μάθουμε ο ένας από τον άλλον.

Ζούμε σε μια εποχή που μας «απαγορεύει» απλώς να υπάρχουμε, απλώς να είμαστε. Δεν είμαστε ελεύθεροι απλώς να πούμε «θέλω ή δεν θέλω», «μπορώ ή δεν μπορώ», «θα το κάνω ή δεν θα το κάνω». Για όλα αυτά πρέπει να δώσουμε εξηγήσεις - στους άλλους ή στον ίδιο μας τον εαυτό. Πρέπει να τα εξηγήσουμε αιτιολογικά με βάση κάποια τρέχουσα ωφελιμιστική, αξιακή λογική. Αν δεν ξέρουμε το λόγο πίσω από τη στάση μας, αν δεν μπορούμε να επιχειρηματολογήσουμε υπέρ της, κινδυνεύουμε να φανούμε από ανόητοι έως διαταραγμένοι.

Την επόμενη φορά που κάποιος τρίτος ή ο ίδιος μας ο εαυτός θα μας ρωτήσει «γιατί», ας τολμήσουμε να απαντήσουμε «δεν ξέρω». Ή ακόμα καλύτερα, ας απαντήσουμε «γιατί έτσι».

Και ακόμα, την επόμενη φορά που κάποιος θα μας πει «νιώθω κάπως περίεργα», ας προσπαθήσουμε να αποφύγουμε τον πειρασμό να τον ρωτήσουμε «γιατί» και ας ρωτήσουμε απλά «πώς είναι να νιώθεις έτσι;».

ΑΝΤΕΧΟΥΜΕ ΧΩΡΙΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ;
Είμαστε, τολμώ να πω, κάπως ανώριμοι οι άνθρωποι. Αποφεύγουμε τα δύσκολα και εύκολα γοητευόμαστε, για παράδειγμα, από μια ψυχολογία που υπόσχεται απαντήσεις σε όλα τα γιατί μας, ενώ δυσπιστούμε απέναντι σε μια ψυχολογία που είναι αβέβαιη, αναρωτιέται, και θέτει ερωτήματα αντί να δίνει απαντήσεις.

Τελικά, παρόλο που ο κόσμος μας φαίνεται να υπακούει στη θεωρία του χάους (οι θετικές επιστήμες ήδη το αποδέχονται αυτό…), οι άνθρωποι συνεχίζουμε να αναζητούμε τελικές απαντήσεις στα γιατί μας. Ελλείψει, όμως, σαφών απαντήσεων, φαίνεται να επιλέγουμε τις εξηγήσεις που μας ταιριάζουν, που μας συμφέρουν ή που αντέχουμε…

Θα ήθελα μόνο να κλείσω με την ευχή, ακόμα και αν καταφέρουμε κάποτε να αντέξουμε χωρίς απαντήσεις, να μην μπορέσουμε ποτέ να αντέξουμε χωρίς ερωτήσεις…

Το κείμενο αυτό είναι αφιερωμένο στον Δ.Π. που με προέτρεψε να το γράψω





Βιβή Φατούρου

Βρείτε το EQ σας με 13 απλούς τρόπους........!!!!!!!!!!

Ο δείκτης συναισθηματικής νοημοσύνης μας (Emotional Intelligence), ή αλλιώς EQ, καθορίζει τον τρόπο με τον οποίο διαχειριζόμαστε τα συναισθήματα, τόσο τα δικά μας, όσο και των άλλων και μπορεί να διαδραματίσει κρίσιμο ρόλο στον καθορισμό της ευτυχίας και της επιτυχίας μας.

Πώς όμως μπορούμε να ελέγξουμε το επίπεδο της συναισθηματικής μας νοημοσύνης; Οπως εξηγεί ο Ντάνιελ Γκολμαν, ψυχολόγος και συγγραφέας της μελέτης «Focus: The Hidden Driver of Excellence», μιλώντας στο Huffington Post, υπάρχουν 13 στοιχεία που σηματοδοτούν ότι ορισμένα άτομα έχουν υψηλό EQ

1. Είναι περίεργοι να γνωρίσουν ανθρώπους που δε ξέρουν.
Αυτό δείχνει ότι το άτομο έχει έναν ορισμένο βαθμό ενσυναίσθησης, ένα από τα κύρια συστατικά της συναισθηματικής νοημοσύνης. Τα Ατομα με Υψηλή Ενσυναίσθηση (HEPS) - εκείνοι που είναι εξαιρετικά προσαρμοσμένα στις ανάγκες και τα συναισθήματα των άλλων, και να ενεργούν με τρόπο που να είναι ευαίσθητη στις ανάγκες αυτές - έχουν ένα σημαντικό κοινό χαρακτηριστικό: Είναι πολύ περίεργος για τους ξένους και πραγματικά ενδιαφέρονται να μάθουν περισσότερα για τους άλλου

2. Είναι γεννημένοι ηγέτες.
Σύμφωνα με τον Γκολμαν, οι εξαιρετικοί ηγέτες συχνά έχουν ένα πράγμα από κοινού. Εκτός από τις παραδοσιακές απαιτήσεις για την επιτυχία, διαθέτουν μοναδικό ταλέντο, ισχυρή ηθική εργασίας και φιλοδοξία, στοιχεία που σηματοδοτούν υψηλό βαθμό συναισθηματικής νοημοσύνης.

3. Γνωρίζουν τις ικανότητες αλλά και τις αδυναμίες τους.
Ενα άτομο με υψηλό EQ, μαθαίνει να εντοπίζει τις δυνατότητες και τις αδυναμίες του και να αναλύει πώς αυτές λειτουργούν πιο αποτελεσματικά σε αυτό το πλαίσιο. Αυτή η συνειδητοποίηση γεννά την ισχυρή αυτοπεποίθηση, που είναι ένας βασικός παράγοντας της συναισθηματικής νοημοσύνης, σύμφωνα με τον Γκολμαν.

4. Ξέρουν και επιλέγουν πότε θα προσέξουν κάτι.
Η ικανότητα να αποφεύγουμε τους περισπασμούς και να επικεντρωνόμαστε στο έργο μας είναι το κλειδί για τη συναισθηματική νοημοσύνη, αναφέρει ο Γκολμαν.

5. Οταν συγχύζονται ξέρουν ακριβώς το λόγο.
Ολοι βιώνουν μια σειρά από συναισθηματικές διακυμάνσεις κατά τη διάρκεια της ημέρας και συχνά δεν χρειάζεται καν καταλάβουμε τι προκαλεί ένα κύμα οργής ή θλίψης. Αλλά μια σημαντική πτυχή της αυτογνωσίας και του υψηλού EQ είναι η ικανότητα να αναγνωρίζουμε από που πηγάζουν τα συναισθήματα σας προέρχεται από και να ξέρουμε ακριβώς γιατί αισθανόμαστε έτσι.

6. Τα πάνε καλά με τον περισσότερο κόσμο.
Το να έχεις ειλικρινείς, εκπληρωμένες και αποτελεσματικές σχέσεις είναι σημάδι υψηλής συναισθηματικής νοημοσύνης, σύμφωνα με τον Γκολμαν.

7. Τους ενδιαφέρει ιδιαίτερα να είναι καλοί και ηθικοί.
Μια πτυχή της συναισθηματικής νοημοσύνης είναι η «ηθική ταυτότητα», η οποία έχει να κάνει με το βαθμό στον οποίο θέλουμε να δούμε τους εαυτούς μας ως ηθικά και νοιαστικά άτομα. Εάν είστε κάποιος που νοιάζεται για την δημιουργία αυτής της πλευράς του εαυτού σας ανεξάρτητα από το πώς έχετε ενεργήσει κατά στο παρελθόν σε ηθικές καταστάσεις, μπορεί να έχετε ένα υψηλό EQ.

8. Νοιάζονται και βοηθούν τους άλλους.
Αν καθυστερείτε τις δραστηριότητες σας προκειμένου να δώσετε προσοχή σε άλλους ή να τους βοηθήσετε και ξεστρατίζετε για να πείτε γεια σε κάποιον ή να βοηθήσετε μια ηλικιωμένη γυναίκα στο μετρό, έχετε υψηλή συναισθηματική νοημοσύνη σύμφωνα με τον Γκολμαν.

9. Είναι καλοί στο να διαβάζουν εκφράσεις του προσώπου.
Η ικανότητα να καταλαβαίνει κανείς τα συναισθήματα του άλλου απλώς κοιτάζοντας το πρόσωπο του είναι δείγμα υψηλού EQ

10. Είναι καλοί στο να κρίνουν χαρακτήρες.
Εαν η διαίσθηση σας για κάποιο άτομο σπάνια πέφτει έξω τότε αυτό είναι δείγμα υψηλού EQ.

11. Εμπιστεύονται το ένστικτο τους.
Ενας συναισθηματικά έξυπνος άνθρωπος είναι κάποιος που αισθάνεται άνετα να ακολουθοει τη διαίσθησή του, εξηγεί ο Γκόλμαν. Εάν είστε σε θέση να εμπιστεύεστε τον εαυτό σας και τα συναισθήματά σας, τότε διαθέτετε υψηλό EQ.

12. Μπορούν και αυτενεργούν συχνά.
Είστε πάντα φιλόδοξοι και εργατικοί, ακόμα και όταν δεν ανταμείβεστε για αυτό; Αν έχετε προσωπικό κίνητρο και μπορείτε να εστιάσετε την προσοχή και την ενέργειά σας για την επιδίωξη των στόχων σας τότε είναι πιθανό να έχετε ένα υψηλό EQ.

13. Ξέρουν πότε να πούνε «όχι».
Η αυτοσυγκράτηση, ένα από τα βασικά συστατικά της συναισθηματικής νοημοσύνης και σημαίνει ότι θα είστε σε θέση να πειθαρχήσετε τον εαυτό σας και να αποφύγετε ανθυγιεινές συνήθειες. Οι συναισθηματικά ευφυείς άνθρωποι γενικά μπορούν να διαχειριστούν σωστά το άγχος και να ελέγχουν τις παρορμήσεις τους, σύμφωνα με τον Γκολμαν.




iefimerida.gr 

Tι αποκαλύπτουν τα αντικείμενα για τον εαυτό μας ;

Άραγε αγοράζουμε αντικείμενα μόνο για να τα χρησιμοποιήσουμε; Tότε γιατί δεν πετάμε την μπλούζα των προ 20ετίας διακοπών; Tι σημαίνουν για μας και τις σχέσεις μας τα αντικείμενα που έχουμε;

Θα μπορούσαμε να πούμε ότι η μοναδική σχέση που έχουμε με τα αντικείμενα που μας ανήκουν αφορά αποκλειστικά τη χρήση τους, και κατά συνέπεια την κάλυψη συγκεκριμένων πρακτικών αναγκών. 

Έτσι, μιλάμε για μία σχέση εξάρτησης, εφόσον η κάλυψη των διαφόρων αναγκών είναι το πρωταρχικό στοιχείο της ανθρώπινης επιβίωσης. Aυτή όμως η άποψη εκφράζει μόνο τη μισή αλήθεια, μιας και αυτή η σχέση εξάρτησης δεν είναι τόσο υλική, αλλά πολύ περισσότερο ψυχολογική. 

Oι περισσότεροι κοινωνικοί ψυχολόγοι τονίζουν ότι τα πράγματα που έχουμε δεν κάνουν υποχρεωτικά τη ζωή μας καλύτερη, αλλά χρησιμεύουν στο να ορίσουμε ποιοι είμαστε, τόσο σε σχέση με τον ίδιο μας τον εαυτό όσο και σε σχέση με τους άλλους.

Oι προεκτάσεις του εαυτού μας
Eίναι βέβαιο ότι τα προσωπικά μας αντικείμενα λειτουργούν ως «προεκτάσεις του εαυτού μας», και έτσι αποτελούν αναπόσπαστο στοιχείο της προσωπικότητάς μας. Έχουν γίνει πολλές έρευνες που αφορούν ανθρώπους οι οποίοι έχουν χάσει από κλοπή ή φυσική καταστροφή αντικείμενα που τα αξιολογούσαν ως πολύ σημαντικά στη ζωή τους. Έχει διαπιστωθεί λοιπόν ότι οι άνθρωποι που έχουν πέσει θύματα κλοπής τέτοιων αντικειμένων περνούν μία περίοδο βαθιάς θλίψης παρόμοια με αυτή που βιώνουν όσοι χάνουν κάποιο δικό τους άνθρωπο. 

H θλίψη αυτή είναι πιο έντονη και συχνά μέσα από κρίσεις θυμού οδηγεί σε κατάθλιψη, όταν η απώλεια είναι καθολική και αποτέλεσμα φυσικής καταστροφής. Xαρακτηριστικό παράδειγμα είναι οι ψυχολογικές συνέπειες του μεγάλου σεισμού της Aθήνας για όσους έχασαν το σπίτι και όλα τους τα υπάρχοντα. 

Πολλά από τα θύματα του σεισμού έχασαν μαζί με τα υπάρχοντά τους και τις αναμνήσεις, την κοινωνική τους υπόσταση, και μαζί με αυτά τον ίδιο τους τον εαυτό. Άλλη έρευνα αναφέρει ότι το 12% των γυναικών που έχουν πέσει θύμα κλοπής αισθάνονται ότι το σπίτι τους είναι βρόμικο και ότι «βιάστηκε» ο προσωπικός τους χώρος. 

Σε άλλες καταστάσεις, όπου η αφαίρεση των προσωπικών αντικειμένων από τον κάτοχό τους είναι υποχρεωτική, όπως στο στρατό, ο άνθρωπος αισθάνεται «γυμνός», περνά μία περίοδο θλίψης, μέχρι να καταλάβει ότι μπορεί να προβάλει τη διαφορετικότητά του χωρίς τη χρήση υλικών αντικειμένων. 

Aπό την παιδική ηλικία...
Eίναι φανερό λοιπόν πόσο σημαντικός είναι ο ρόλος των αντικειμένων στη ζωή μας, αφού επηρεάζει κατά ένα μεγάλο βαθμό τόσο την ψυχική μας υγεία όσο και την ψυχολογική ανάπτυξη του εαυτού μας. H ιδιόμορφη αυτή σχέση αρχίζει από τη βρεφική και την πρώιμη παιδική ηλικία, κατά τις οποίες τα αγαπημένα αντικείμενα αντικατοπτρίζουν την ανάγκη για ασφάλεια και φροντίδα. 

Xρησιμοποιούνται κυρίως την ώρα του ύπνου, όταν τα μωρά αποχωρίζονται το πιο κοντινό τους πρόσωπο, και γενικότερα σε αγχώδεις καταστάσεις. Aρκουδάκια, μαλακές κουβέρτες και πιπίλες είναι αντικείμενα που παραπέμπουν στη φροντίδα της μητέρας και στην κάλυψη όλων των αναγκών ενός βρέφους για τροφή, ασφάλεια και άνεση. 

Tα ίδια περίπου αντικείμενα χρησιμοποιούνται με τον ίδιο τρόπο και για τους ίδιους λόγους σε ένα μεγάλο διάστημα της παιδικής ηλικίας. Oι έφηβοι, από την άλλη μεριά, αρχίζουν να αξιολογούν ως πιο σημαντικά για τη ζωή τους αντικείμενα που τονίζουν ιδιαίτερα το φύλο και την ανεξαρτησία τους. 

Έτσι, τα κορίτσια δίνουν μεγάλη βαρύτητα στα ρούχα και στα κοσμήματα, ενώ τα αγόρια σε ό,τι έχει σχέση με αθλητικό εξοπλισμό, αυτοκίνητα και μουσική. Kατά τη διάρκεια όμως αυτής της διαδικασίας της ανεξαρτητοποίησης, οι έφηβοι φαίνεται να χρησιμοποιούν και τα αντικείμενα της παιδικής τους ηλικίας (αρκουδάκια, κουβέρτες κτλ.), τα οποία βοηθούν ώστε ο αποχωρισμός από την οικογένεια να γίνει λιγότερο επώδυνος και πιο ομαλός. Tα εφηβικά δωμάτια είναι συνήθως πολύ αντιφατικά, με αφίσες, βιβλία, CD και σκονισμένα παλιά αρκουδάκια. 
                             
...Έως την ενηλικίωση
Στην ενήλικη ζωή, πλέον, οι άνθρωποι προβάλλουν εκείνα τα αντικείμενα που συμβολίζουν την κοινωνική τους θέση, ορίζουν το χαρακτήρα τους και εκφράζουν τη σταθερότητα που οι ίδιοι έχουν χτίσει στη ζωή τους. Παρ' όλα αυτά, μπλούζες φθαρμένες από το χρόνο μπορεί να παραμένουν στις ντουλάπες, φορτισμένες με μνήμες. Xρησιμοποιούνται κυρίως στον ύπνο, καλύπτοντας τις ίδιες ανάγκες με τα αρκουδάκια. Tέλος, οι μεγαλύτεροι άνθρωποι δίνουν περισσότερη αξία σε ό,τι συμβολίζει το παρελθόν (φωτογραφίες, δώρα). Tα αντικείμενα αυτά συνήθως τονίζουν τις δυνατές τους σχέσεις, είναι φορτωμένα αναμνήσεις και αντικατοπτρίζουν όχι μόνο την αθανασία όσων έχουν χαθεί, αλλά και την αθανασία του ίδιου του εαυτού.

Tα αντικείμενα είναι σύμβολα 
Όπως γράφει η ψυχολόγος Mary Douglas, «χρησιμοποιούμε τα αντικείμενα για να βάλουμε όρια και να στείλουμε μηνύματα». Δεν είναι τυχαίο ότι η πρώτη εντύπωση για κάποιον σχηματίζεται από τα ρούχα που φοράει, το αυτοκίνητο που έχει και άλλα παρόμοια στοιχεία, που τονίζουν το υλικό του περιβάλλον. 

Tα αντικείμενα είναι σύμβολα που ορίζουν τον εαυτό μας και συνδιαλέγονται με τους άλλους για το τι είμαστε. Aντίστοιχα, τα δώρα που προσφέρουμε εκφράζουν τι πιστεύουμε για τον αποδέκτη τους και πώς ορίζουμε τη σχέση μας μαζί του. Tα δώρα και γενικότερα τα αντικείμενα που λειτουργούν ως σύμβολα μίας σχέσης είναι ψυχολογικά έντονα φορτισμένα. 

Σε πρόσφατη έρευνα, το 71% των νέων και το 86% των μεγαλύτερων υπέδειξαν ως αγαπημένα τους αντικείμενα εκείνα που σχετίζονται με άλλους (οικογένεια, φίλους κτλ.) και συμβολίζουν την ποιότητα και την ένταση της σχέσης.

Shopping addiction
Όπως κάθε μορφή εξάρτησης, έτσι και αυτή μπορεί να γίνει επιβλαβής για την ψυχική μας υγεία. Όταν ορίζουμε τον εαυτό μας κυρίως μέσα από αντικείμενα, τα οποία μπορεί να χαλάσουν, να κλαπούν και σίγουρα κάποια στιγμή θα φθαρούν, δημιουργούμε μία εξ ορισμού αγχωτική κατάσταση που επηρεάζει την ποιότητα της καθημερινής μας ζωής. 

Η απόκτηση, η συντήρηση και η προβολή αυτών των αντικειμένων γίνονται συνώνυμο της συντήρησης, της προφύλαξης και της προβολής του ίδιου μας του εαυτού. Mία πολύ καινούργια ψυχολογική πάθηση είναι γνωστή ως «shopping addiction» (καταναλωτική εξάρτηση), κατά την οποία οι «ασθενείς» αγοράζουν αντικείμενα που δεν τα έχουν ανάγκη και ποτέ δεν τα χρησιμοποιούν. 

H πράξη της «αγοράς», από μόνη της, αρκεί για να καλύψει παροδικά ο «ασθενής» το κενό που αισθάνεται. Aυτοί οι άνθρωποι φτάνουν σε σημείο ακόμα και να κλέψουν, για να μπορέσουν να ψωνίσουν, και χρήζουν ιδιαίτερης ψυχολογικής θεραπείας για να «απεξαρτηθούν». Tο πρόβλημα όμως αυτής της εξάρτησης δεν συναντάται μόνο σε τόσο υπερβολικές μορφές. 

Πόσοι δεν πασχίζουν να αποκτήσουν ένα σπίτι και μετά δεν έχουν το χρόνο να ζήσουν μέσα σε αυτό; Πόσοι δεν αγωνίζονται να προσφέρουν τα πάντα στα παιδιά τους και δεν προλαβαίνουν να ζήσουν λίγες στιγμές μαζί τους; Πόσοι δεν αγοράζουν το αυτοκίνητο των ονείρων τους, χωρίς να μπορούν ούτε να το ξεχρεώσουν, αλλά ούτε και να το κινήσουν; 

Όταν τα αντικείμενα παύουν να κάνουν τη ζωή μας καλύτερη, όταν αποτελούν εμπόδιο και όχι εργαλείο για να ζήσουμε μία εμπειρία, τότε η σχέση αυτή είναι προβληματική. 

Aντικείμενα - εργαλεία ζωής
Tα αντικείμενα στην πραγματικότητα είναι τα εργαλεία για να ζήσουμε και να εκφράσουμε μέσα από τον τρόπο ζωής μας τη διαφορετικότητά μας, το χαρακτήρα μας και τη διάθεσή μας. H σχέση μας με τα υλικά αγαθά δεν είναι τόσο απλή όσο φαίνεται. Eίναι μία σχέση που αναπτύσσεται με το χρόνο και έρχεται να καλύψει τόσο τις πρακτικές μας ανάγκες όσο και τις ψυχικές. 

Δεν είναι παράλογο να νιώθουμε ασφάλεια με ένα αντικείμενο ή να μην μπορούμε να πετάξουμε πράγματα που έχουμε αγαπήσει. Δεν είναι παράλογο να έχουμε την ανάγκη να αγοράσουμε κάτι καινούργιο, για να αισθανθούμε ανανεωμένοι. 

Όταν όμως το αντικείμενο είναι ο κυρίαρχος τρόπος έκφρασης, η πιο επιτακτική ανάγκη και ο πιο σημαντικός ορισμός του εαυτού μας, τότε η ίδια μας η ζωή περιορίζεται. Kαλό θα ήταν, λοιπόν, να έχουμε πάντα στο μυαλό μας ότι ένα αντικείμενο δεν μπορεί να υποκαταστήσει τις εμπειρίες της ζωής. Eίναι ένα εργαλείο για να ζήσουμε καλύτερα...

Aντικείμενα - αναμνήσεις 
Eίναι πολύ συχνό το φαινόμενο όπου η απόφαση για προσωπικές αλλαγές συνοδεύεται από αγορές νέων αντικειμένων (π.χ. ρούχα), και ας είμαστε πρακτικά καλυμμένοι από αυτά που ήδη έχουμε. Kατά τον ίδιο τρόπο, η έκφραση θυμού σε μία σχέση πολλές φορές συνοδεύεται από την καταστροφή αγαπημένων αντικειμένων ή αντικειμένων-αναμνήσεων που συμβολίζουν τη σχέση.




Ορέστης Νέτας  
Κοινωνικός ψυχολόγος.

Τρίτη, 11 Φεβρουαρίου 2014

Πως διδασκόμαστε από την ζωή......!!!!!!!!!

Για όσους γνωρίζουν να παρατηρούν και να εμβαθύνουν στην βαθύτερη ουσία των φαινομένων και της ζωής τους είναι αδιαμφισβήτητο ότι τα πάντα έχουν ένα νόημα. Κάτι πίσω από την επιφάνεια. Αν αυτό το θέμα το εξετάσουμε από την οπτική γωνία της πνευματικής μας εξέλιξης, τότε διαπιστώνουμε ότι πίσω από τα φαινόμενα κρύβονται διδάγματα και καθοδήγηση. 

Κατ αρχήν τίποτα δεν είναι τυχαίο. Εφ όσον υπάρχει Θεός δεν υπάρχει τύχη. Αυτά τα δύο είναι ασυμβίβαστα. Εφ όσον υπάρχει Πνεύμα τότε τίποτα δεν είναι χωρίς νόημα. Όλα τα περιστατικά της ζωής μας κάτι μπορούν να μας διδάξουν, αν εμείς θελήσουμε να τα «διαβάσουμε». 

Ας δούμε ορισμένα παραδείγματα, σημειώνοντας ταυτοχρόνως ότι το «διάβασμα» της ζωής μας είναι μια ικανότητα που την αποκτούμε και την αυξάνουμε με την εξάσκηση και την προσπάθεια.

Προσέξτε τι συμβαίνει όταν ακολουθούμε μια λάθος πορεία στην ζωή μας. Όταν κάνουμε ένα σφάλμα, ή κάτι το ανήθικο και κακό. Στην αρχή φαίνεται πως διανύουμε μια «περίοδο χάριτος». Λέμε ψέματα χωρίς να μας καταλάβουν, ή έστω χωρίς πραγματικές συνέπειες, κλέβουμε χωρίς να μας πιάσουν, κάνουμε λάθη χωρίς να «τιμωρούμαστε». 

Λες και «κάτι» μας προστατεύει και δείχνει επιείκεια απέναντί μας λόγω του μέχρι τώρα «λευκού ποινικού μας μητρώου», λόγω «του προτέρου εντίμου βίου». Αυτό το «κάτι» περιμένει να συνέλθουμε μόνοι μας. Φροντίζει όμως να μας προειδοποιεί… Βλέπουμε δήθεν τυχαία τι παθαίνουν άλλοι που κάνουν το ίδιο σφάλμα με μας, κάποτε μπορούμε να κινδυνέψουμε από τις συνέπειες, αλλά όλα αυτά είναι στην αρχή ανώδυνα. 

Διδασκόμαστε με το καλό, με το μαλακό. Μετά από κάποιο χρονικό διάστημα αυτή η περίοδος χάριτος λήγει και καθώς εμείς δεν λέμε να συνετιστούμε αρχίζει η πίεση. Αρχίζουν τα χαστούκια. Ο ψεύτης αποκαλύπτεται, ο κλέφτης συλλαμβάνεται, ο αλαζόνας ταπεινώνεται. Κάποιες δήθεν ατυχίες μας χαλάνε τα σχέδια. 

Αν δεν συνέλθουμε από αυτά τα πρώτα χτυπήματα τότε η έντασή τους αυξάνεται και έχουμε τις γνωστές σε όλους τραγωδίες. Δράματα, φυλακές, διαλυμένες οικογένειες, διαμάχες, νοσοκομεία κ.λ.π. Η ζωή μας φέρεται σαν ένας σοφός παιδαγωγός. Πρώτα συμβουλές, μετά λίγη πίεση και στο τέλος οι τιμωρίες και οι αποβολές για τους αδιόρθωτους, διότι πρέπει επιτέλους να σταματήσουν για καλό δικό τους και για την προστασία του περίγυρού τους. 

Αν δούμε ποιες είναι οι δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε τώρα στην ζωή μας με λίγη καλή θέληση θα θυμηθούμε ότι κάποτε, με κάποιο τρόπο προειδοποιηθήκαμε, αλλά εμείς κωφεύσαμε. Μετά πιεστήκαμε, αλλά δεν δώσαμε σημασία. Και στο τέλος καταλήξαμε εκεί που καταλήξαμε. 

Προσοχή λοιπόν στις «προειδοποιήσεις» και στα «σημάδια». Αυτά είναι ο πρώτος, αλλά ανώδυνος κρίκος, μιας αλυσίδας όλο και πιο επώδυνων συνεπειών, την οποία μπορούμε να σπάσουμε όποτε το θελήσουμε. 

Όταν μας συμβαίνει κάτι στην ζωή αυτό είναι ένα μάθημα για μας. Μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων και ιδίως εκείνες οι σχέσεις που δεν μπορούν να διαλυθούν εύκολα, ώστε ο ένας να απαλλαγεί από τον άλλον. Οι συγγενικές σχέσεις, οι επαγγελματικές, οι συγκατοίκηση, ο γάμος, οι γείτονες κ.λ.π. 

Σε αυτές τις περιπτώσεις έχουμε να κάνουμε με ανθρώπους από τους οποίους δεν μπορούμε να απομακρυνθούμε εύκολα. Αν θέλουμε να απαλλαγούμε από κάποιον συνάδελφό μας θα πρέπει ίσως να αλλάξουμε δουλειά. Αυτό όμως δεν είναι καθόλου εύκολο. Άρα πιεζόμαστε να τον ανεχθούμε. Γιατί όμως; Ποιο κομμάτι του εαυτού μας πιέζεται από την συμπεριφορά του; 

Τι πρέπει να αλλάξει σχεδόν αναγκαστικά μέσα μας, για να μην είναι ο εργασιακός μας χώρος ένα μαρτύριο για μας; Ακόμα πιο έντονο είναι το φαινόμενο αυτό μεταξύ γονιών και παιδιών, ή συζύγων. Ο τσιγκούνης άνδρας μερικές φορές παντρεύεται σπάταλη γυναίκα. 

Είναι άραγε ειρωνεία της «τύχης», ή μήπως η νοημοσύνη της ζωής προσπαθεί με αυτόν τον τρόπο να τον βοηθήσει να ξεπεράσει το πρόβλημά του; Σε ανάλογη όμως θέση θα βρεθεί και η σπάταλη γυναίκα του. Και αυτή κάτι θα αποκομίσει από τον σύζυγό της. 

Ο άλλος του οποίου την συμπεριφορά βιώνουμε ως πρόβλημα, είναι στην πραγματικότητα ένας μοχλός πίεσης κάποιας αδύναμης πλευράς μας, ωθώντας μας έτσι με έναν μάλλον δυσάρεστο τρόπο να την ξεπεράσουμε. Η σπάταλη γυναίκα του παραδείγματός μας συνεχώς θα πιέζει με την συμπεριφορά της την φιλαργυρία του συζύγου της. Αυτός έχει δύο δρόμους να ακολουθήσει. Το διαζύγιο, ή την απελευθέρωσή του από την τσιγκουνιά. 

Προσέξτε πόσο συχνό είναι αυτό το φαινόμενο στην ζωή. Στο στενό μας περιβάλλον βρίσκονται άνθρωποι, που άθελά τους μας πιέζουν στα αδύναμα σημεία του χαρακτήρα μας. Λες και κάποιος τους έχει βάλει εκεί σκόπιμα. 

Εμείς το θεωρούμε αυτό κακοτυχία γιατί δεν μπορούμε να «απολαύσουμε» ελεύθερα τα ελαττώματά μας, είναι όμως στην πραγματικότητα ένα εξαίρετο και πολύ εύστοχο μάθημα. Έχουμε έναν γιο επαναστάτη; Ίσως θα πρέπει να ψαχτούμε μήπως είμαστε πολύ προσκολλημένοι σε τυπικότητες, ήθη και έθιμα. 

Ο γιος μας όμως θα πρέπει να κάνει, από την πλευρά του, την αντίθετη έρευνα. Μήπως είναι υπερβολικά αντιδραστικός, από εγωισμό; Και οι δύο θα έχουν πολλά να μάθουν αν δεν εμπλακούν σε έναν κυκεώνα από διαμάχες και πικρίες. 

Μαθαίνουμε από αυτόν που είναι διαφορετικός από εμάς. Και η νοημοσύνη της ζωής φροντίζει μέσα σε κάθε οικογένεια, σε κάθε συντροφιά, σε κάθε χώρο, να υπάρχουν και κάποιες εξαιρέσεις. Σε άλλους χώρους η εξαίρεση μπορεί να είμαστε εμείς. Όλοι έχουν την ευκαιρία να μάθουν αυτό που τους χρειάζεται. 

Μια άλλη κατηγορία ανθρώπων και καταστάσεων δεν είναι οι διαφορετικοί, αλλά οι όμοιοί μας. «Πες μου τι φίλους έχεις για να σου πω τι άνθρωπος είσαι», λέει η παροιμία. Αν παρατηρήσουμε την ζωή μας, με αυτό το σκεπτικό, θα δούμε ότι οι άνθρωποι του περιβάλλοντός μας αντιπροσωπεύουν τα διάφορα στοιχεία του δικού μας χαρακτήρα, και σαν κάποιο παζλ συνθέτουν την αντανάκλαση της εικόνας του ίδιου μας του εαυτού. Φαινόμενο εξαιρετικά χρήσιμο από πλευράς αυτογνωσίας.

Αυτό ακούγεται παράδοξο και το επαναλαμβάνουμε άλλη μια φορά: Οι άνθρωποι του περιβάλλοντός μας με τους οποίους σχετιζόμαστε, είναι αντανακλάσεις πλευρών του χαρακτήρα μας. Αν μεταξύ των φίλων μας βρίσκονται ένας ψεύτης και ένας ειλικρινής άνθρωπος, σημαίνει ότι κάτι σε αυτούς μας ελκύει και κάτι έλκει αυτούς προς εμάς. 

Συνεπώς έχουμε μια έντιμη πλευρά στον χαρακτήρα μας (που έλκει τον ειλικρινή και έλκεται από αυτόν), μια άλλη όμως πλευρά μας είναι το ψέμα. Αυτή η κρυμμένη πολλές φορές πλευρά μας έλκει τον ψεύτη, αλλά έλκεται και από αυτόν. 

Συνειδητοποιώντας κανείς αυτή την μάλλον δυσάρεστη αλήθεια, δεν μπορεί παρά να θαυμάσει την Σοφία και την Ευσπλαχνία του Δημιουργού, ο οποίος με έναν απίστευτο τρόπο συνταιριάζει έτσι τα πάντα, ώστε όλοι και όλα να μπορούν να πάρουν το μάθημά τους και να εξελιχθούν! 

Η ευγνωμοσύνη μας τότε προς τον Δημιουργό μας όλο και θα αυξάνει, διότι συνειδητοποιώντας αυτά τα εκπληκτικά φαινόμενα αντιλαμβανόμαστε ότι η ζωή αυτού του κόσμου είναι ένα πλήρες σχολείο και ένα τέλειο γυμναστήριο. Είναι πράγματι κάτι το εκπληκτικό. 

Μια εξαιρετική βοήθεια. «Διαβάζοντας» το περιβάλλον μας, τα γεγονότα της ζωής μας, τους χαρακτήρες των ανθρώπων του περίγυρού μας, είναι σαν να βλέπουμε τον ίδιο μας τον εαυτό σε βάθος. Αποκτούμε αυτογνωσία κοιτώντας γύρω μας! Η ζωή θα μας πιέσει ακριβώς εκεί που πρέπει, εκεί που μας πονάει, για να αφυπνισθούμε και θα μας στηρίξει εκεί που παραπαίουμε. 

Θα μας αποκαλύψει αυτό που μας λείπει και θα μας βοηθήσει να χρησιμοποιήσουμε αυτό που διαθέτουμε. Θα μας φέρει σε επαφή με ανθρώπους που μπορούν να μας βοηθήσουν και να μας διδάξουν και με ανθρώπους που μπορούν να βοηθηθούν και να διδαχθούν από εμάς. 

Το πώς δημιουργείται ένας τόσο ολοκληρωμένος συντονισμός, μια τόσο πλήρης ενότητα και διδακτική αλληλεπίδραση μεταξύ των πάντων, δεν το γνωρίζει κανείς... 

Πόσο πλανώνται εκείνοι που νομίζουν ότι υπάρχει τύχη και ότι η ζωή είναι χωρίς νόημα! 
Διαλογισμός - Πνευματικότητα ''ΘΑΛΗΣ''



Η ουσία είναι η προσφορά.......!!!!!!!

Ο τελικός σκοπός της πνευματικής εξέλιξης του ανθρώπου, δεν είναι μόνο το να παίρνει, ή να επιτυγχάνει τους εσωτερικούς του στόχους, αλλά να δίνει. Είναι μια εσωτερική παρόρμηση που καλλιεργείται σταδιακά στον άνθρωπο, ο οποίος κατορθώνει να έρθει σε επικοινωνία με το είναι του.

Δεν σκέφτεται πλέον μόνο τον εαυτό του και την προσωπική πνευματική του πρόοδο, αλλά και την ανακούφιση των βασάνων των ανθρώπων. Την ανακούφιση των ανθρώπων από τον πόνο. Έτσι αυτά που ο ίδιος πήρε αισθάνεται την επιθυμία να τα δώσει στους άλλους, για να ωφεληθούν και αυτοί. 

Το δόσιμο αυτό δεν έχει καμία σχέση με τον προσηλυτισμό, που δεν είναι παρά η καταπιεστική επιβολή των προσωπικών μας πεποιθήσεων, καταπιεστική γιατί και εμείς οι ίδιοι δεν είμαστε και τόσο σίγουροι για αυτές. Το δόσιμο είναι ανιδιοτελές, σεμνό, αφανές, χωρίς την αίσθηση της ανωτερότητας, χωρίς σκοπιμότητες και χωρίς την ικανοποίηση των οποιοδήποτε προσωπικών μας επιθυμιών, σύμφωνο με τις ανάγκες του άλλου. Πρέπει να είναι διακριτικό ώστε να μην θίγεται η αξιοπρέπεια αυτού που βοηθάμε.

Η προσφορά είναι ένα μάθημα και για αυτόν που δίνει και για αυτόν που παίρνει. Καλό είναι να βασίζεται σε κάποιους κανόνες οι οποίοι είναι αντιληπτοί σε αυτόν που έχει ωριμάσει. Αντιληπτοί με την εσωτερική αίσθηση, γιατί πηγάζουν από τα βάθη του εαυτού μας και είναι σύμφωνοι με την εσωτερική αίσθηση της συνείδησής μας και όχι με δόγματα και φιλοσοφίες.

1. Δίνουμε μόνο για να βοηθήσουμε και όχι για επίδειξη, ή για να ικανοποιήσουμε τις προσωπικές μας ανασφάλειες και να νοιώσουμε ότι κάτι είμαστε. Αν ενεργήσουμε με λάθος τρόπο θα δώσουμε αυτό που μας «βολεύει», θα περιμένουμε να ακούσουμε το ευχαριστώ, αν δεν το ακούσουμε θα πληγωθούμε και υποσυνείδητα θα φροντίσουμε να δώσουμε πράγματα που θα εξαρτήσουν σε εμάς τον δεχόμενο την «βοήθεια», έτσι ώστε να κολακεύεται το εγώ μας συνεχώς. 

Θα ζητήσουμε ανταλλάγματα όπως συνήθως κάνουν οι γονείς με τα παιδιά τους. Τα καθιστούν ανίκανα να βγουν στην ζωή, έτσι ώστε οι ίδιοι τρέφουν το κατώτερο εγώ τους μέσω του ρόλου του γονιού. Η «συνταγή» είναι: δίνω χωρίς να ενδιαφέρομαι ή να εξαρτώμαι προσωπικά και φεύγω χωρίς να ζητήσω το ευχαριστώ.

2. Εφ΄ όσον δεν έχουμε προσωπική εξάρτηση από τον βοηθούμενο ή από την διαδικασία της βοήθειας, πρέπει να δίνουμε μόνο όταν υπάρχει πραγματική ανάγκη, αλλιώς τον άλλο τον κακομαθαίνουμε. Δίνουμε ό,τι χρειάζεται για να σταθεί στα πόδια του μόνος του. Δεν γινόμαστε «δεκανίκι».

3. Όταν κάποιος ήδη δέχεται βοήθεια δεν πρέπει να «χωνόμαστε» και εμείς, μόνο και μόνο για να λέμε ότι κάτι κάνουμε. Ας αφήσουμε τους άλλους να βοηθήσουν και ας μην μπλεκόμαστε στα πόδια τους.

4. Αν σε κάποια περίπτωση δεν μπορούμε να βοηθήσουμε όσους χρειάζονται βοήθεια, θα επιλέξουμε αναγκαστικά αυτόν που έχει την μεγαλύτερη ανάγκη, ή αυτόν που έχει αγωνιστεί για να μην βρεθεί στην θέση που βρέθηκε. Αυτούς που «πηγαίνουν γυρεύοντας» τους αφήνουμε για μετά. Αν κάποιος είναι «ανεπίδεκτος μαθήσεως» τον αφήνουμε να πάει στην ευχή του Θεού και να βοηθηθεί με τον σκληρό τρόπο από την ζωή. Δεν τρέχουμε από πίσω του παρακαλώντας να τον «βοηθήσουμε».

5. Πρέπει να προσέξουμε τους ανθρώπους που «κλαίγονται». Αυτοί είναι οι «επαγγελματίες δυστυχισμένοι» που σκοπίμως συντηρούν αδιέξοδα στην ζωή τους, προκειμένου να τραβούν την προσοχή του περίγυρού τους και να προκαλούν τον οίκτο του. Αυτοί θα ζητήσουν την «βοήθειά» μας και θα απολαμβάνουν τις προσπάθειές μας να τους βοηθήσουμε, οι οποίες φυσικά δεν θα φέρουν αποτέλεσμα διότι οι ίδιοι δεν θέλουν να βοηθηθούν. Παίζουν το παιχνίδι τους.

6. Δίνω από αγάπη σημαίνει ότι δεν έχω καμία ανάγκη, δεν ζητάω τίποτα για αντάλλαγμα, δίνω και φεύγω, δίνω και αφήνω τον άλλον να φύγει, δίνω αυτό που χρειάζεται, είμαι ελεύθερος απέναντι στον βοηθούμενο και τον βοηθώ να ελευθερωθεί και αυτός από εμένα. Τι βοήθεια μπορεί να δώσει π.χ. κάποιος σε μια γυναίκα με την οποία είναι ερωτευμένος; Δεν θα επιδιώξει υποσυνείδητα έστω κάποια ανταλλάγματα; Άρα δεν θα δώσει αυτό που πρέπει αλλά αυτό που τον «συμφέρει».

7. Ο χρυσός κανόνας είναι : Μπορούμε να δώσουμε μόνο αυτό που έχουμε. Αν είμαι φοβισμένος δεν θα δώσω στα παιδιά μου αγάπη, αλλά φόβο. Αν είναι τσιγκούνης, θα τα κάνω φιλάργυρους. Ας προσέξουν οι γονείς τα μεγάλα λόγια που λένε όσον αφορά την αγάπη προς τα παιδιά τους. Μιλάνε για αγάπη αλλά τους μεταδίδουν τις ανασφάλειές τους και μετά ζητούν ανταλλάγματα. «Εγώ που θυσιάστηκα για σένα…κλπ». Για να δώσω αγάπη πρέπει να την έχω. Για να δώσω ελευθερία πρέπει να την έχω κατακτήσει. Για να βοηθήσω τους άλλους, πρέπει να έχω πρώτα βοηθήσει τον εαυτό μου.



Να πέσουν ....οι μάσκες........!!!!!!!!

           

Ας δούμε λίγο το θέμα του χρήματος. Δεν θα συζητήσουμε τα αυτονόητα και τα τετριμμένα, όπως ότι το χρήμα δεν είναι καλό αλλά χρειάζεται, ότι διαφθείρει αλλά τι να κάνουμε χωρίς αυτό δεν γίνεται… κ.λ.π. Ασφαλώς και χρειάζεται, ασφαλώς και διαφθείρει. Αλλά ποιους διαφθείρει; Αυτούς που μπορούν να διαφθαρούν.

Γνωρίζουμε κάποιον άνθρωπο μια ζωή χωρίς όμως να έχουμε μαζί του οικονομικές δοσοληψίες. Ίσως έχουμε αυταπατηθεί για το ποιόν του. Βγαίνουμε μαζί, διασκεδάζουμε, μας κερνάει, λέει ανέκδοτα. Εμείς είμαστε ενθουσιασμένοι μαζί του έως ότου του δανείσουμε χρήματα, ή χρειαστούμε εμείς οικονομική βοήθεια. Θα μας επιστρέψει τα δανεικά; Θα μας συμπαρασταθεί στην ανάγκη; 

Η έναρξη οικονομικών δοσοληψιών μαζί του μπορεί να είναι καταλυτική. Θα ΠΕΣΟΥΝ ΟΙ ΜΑΣΚΕΣ και θα δούμε με τι άνθρωπο έχουμε να κάνουμε. Αυτά συμβαίνουν πολύ συχνά μεταξύ συγγενών σε κληρονομικά ζητήματα, αλλά και σε πολλά άλλα. Βλέπουμε το αληθινό πρόσωπο των δικών μας ανθρώπων και αυτοί βλέπουν το δικό μας.

Ασφαλώς αυτά μπορεί να συμβούν και σε μας. Ποια είναι η σχέση μας με το χρήμα; Το έχουμε για θεό μας; Πόσο το υπολογίζουμε; Πόσο το δίνουμε, πόσο το ζητάμε; Παριστάνουμε τους γενναιόδωρους και τους δίκαιους έως ότου πιάσουμε στα χέρια μας χρήματα. Τότε πέφτουν οι δικές μας μάσκες και αποκαλύπτεται η φιλαργυρία μας στους άλλους. Αν είμαστε τυχεροί και έχουμε καλή σχέση με τον εαυτό μας μαθαίνουμε ποιοι είμαστε. 

Οι άλλοι βέβαια μας καταλαβαίνουν αμέσως και το σχολιάζουν στον περίγυρό μας. Το θέμα όμως είναι να συνειδητοποιήσουμε και εμείς κάτι για τον εαυτό μας.

Βλέπουμε πως λειτουργεί το συμφέρον στους ανθρώπους. Πως ασχημαίνει η ψυχή τους, ακόμα και το πρόσωπό τους. Έχουμε όμως αναρωτηθεί τι εικόνα δίνουμε εμείς στο περιβάλλον μας; Μήπως και εμείς είμαστε τέτοιοι; Ας κοιταχθούμε στον καθρέφτη (κυριολεκτικά). 

Αν χρησιμοποιήσουμε και έναν δεύτερο καθρέφτη, κοιτώντας μέσω του πρώτου σε αυτόν, θα μπορέσουμε να δούμε το προφίλ μας και το πίσω μέρος του κεφαλιού μας. Τι εντύπωση δίνουμε; Πόσο σκληρό είναι το βλέμμα μας και το πρόσωπό μας; Η φυσιογνωμία μας θα μας αποκαλύψει πολλά.

Αναφέραμε παράδειγμα με το χρήμα. Σκεφτείτε την εξουσία παντός είδους. Είναι και αυτή μια δοκιμασία του χαρακτήρα μας. Αποκαλύπτονται πολλά πράγματα που κρύβουμε μέσα μας. Εξουσία στον στρατό, στην αστυνομία, προϊστάμενοι στην δουλειά, δύναμη κάθε είδους. 

Εκεί δεν αποκαλύπτονται κρυφές πτυχές του χαρακτήρα των ανθρώπων; Πως θα συμπεριφερθούμε, πως θα μιλήσουμε στους άλλους; Θα εκμεταλλευτούμε την θέση μας για να προσπορίσουμε οφέλη; 

Θα καβαλήσουμε το καλάμι; Αναρωτιόμαστε γιατί τόσο μεγάλο ποσοστό ανθρώπων με εξουσία, συμπεριφέρονται άσχημα, βρίζουν, προσβάλλουν, κλέβουν. Είναι απλούστατο. Είναι συνηθισμένοι άνθρωποι που κάποτε δεν είχαν εξουσία και ανήκαν σε αυτούς που διαμαρτύρονταν για τις αδικίες. Όταν απέκτησαν εξουσία έγιναν ακριβώς ίδιοι με αυτούς που κατηγορούσαν και έτσι έπεσαν οι μάσκες τους.

Η εξουσία δεν είναι πάντοτε κάτι το επίσημο. Η προτεραιότητα στην οδήγηση είναι κάποια εξουσία. Ο γονιός έχει εξουσία. Ο διαχειριστής της πολυκατοικίας, ο δάσκαλος, ο γιατρός, το μεγαλύτερο παιδί απέναντι στο μικρότερο, αυτός που τον έχουμε ανάγκη, αυτός που κρατάει το τηλεκοντρόλ, όλοι αυτοί έχουν εξουσία. Πως συμπεριφερόμαστε εμείς, όταν έχουμε τον έλεγχο κάποιου πράγματος, έστω και ασήμαντου;

Όπως έχουμε πει και αλλού, ένας τραγικός αλλά αποτελεσματικός τρόπος για να καταλάβουμε από ποιους περιστοιχιζόμαστε, είναι να φτωχύνουμε και να αρρωστήσουμε. Τότε θα δούμε ποιοι θα μας συμπαρασταθούν και ποιοι θα μας εγκαταλείψουν. 

Εκεί φαίνεται ο άνθρωπος. Όχι στις θεωρίες, στις διασκεδάσεις και στις παρέες, αλλά στις δοκιμασίες. Όποιος έχει ανάγκη από βοήθεια συχνά βλέπει το άσχημο πρόσωπο της ψυχής των ανθρώπων. Βλέπει την σκληρότητα, την περιφρόνηση και ακούει απίστευτα υποκριτικές δικαιολογίες: "Να δεν έχω χρόνο… ξέρεις οι υποχρεώσεις…" και άλλα τέτοια εντελώς διάφανα. Βλέπει όμως και το κάλλος της ψυχής κάποιων άλλων, που ίσως δεν τους υπολόγιζε καθόλου.

Η αυτογνωσία είναι κάτι το σκληρό γι αυτούς που θέλουν να διατηρούν προσωπείο, είναι όμως ευλογία για όσους αγαπούν την αλήθεια. Την αυτογνωσία την αποκτούμε στις δοκιμασίες. Όταν έχουμε να δώσουμε εξετάσεις. 

Στις δοκιμασίες πέφτουν οι μάσκες. Αρκεί όμως να μην βλέπουμε μόνο την πτώση της μάσκας των άλλων, αλλά την δική μας. Είναι απλά μαθηματικά. Συναναστρεφόμαστε κάποιον φίλο μας. Βγαίνουμε μαζί έξω, τρώμε, διασκεδάζουμε… Βρίσκουμε χρόνο. 

Όταν όμως αρρωστήσει την δικαιολογία την έχουμε έτοιμη. Να οι υποχρεώσεις, να τα παιδιά, να οι δουλειές. Ξαφνικά ο ελεύθερος χρόνος μας εξαφανίζεται. Και να μην νομίζουμε ότι ο φίλος μας δεν μας κατάλαβε. Μας "διάβασε", όπως θα τον διαβάζαμε και εμείς αν ήμασταν στην θέση του. 

Να μην μπερδευόμαστε από τις δικαιολογίες μας αλλά να βλέπουμε τα γεγονότα. Για διασκέδαση είχαμε χρόνο, για προσφορά βοήθειας όχι. Τότε θα μάθουμε κάτι για τον εαυτό μας. Οι δικαιολογίες είναι για να κλείσουμε τα μάτια μας.

Το ζήτημα λοιπόν δεν είναι μόνο η υποκρισία προς τους άλλους, αλλά η δικαιολογίες προς τον ίδιο μας τον εαυτό. Επινοούμε δικαιολογίες, προκειμένου να μην δούμε το τι συμβαίνει πραγματικά μέσα μας. 

Θέλουμε να έχουμε καλή αυτοεικόνα και "παραχώνουμε τα σκουπίδια κάτω από το χαλί". Η αυτοδικαιολόγηση κρύβει τον εγωισμό μας από τα δικά μας μάτια. Αυτό σημαίνει αύξηση του υποσυνείδητού μας και όχι μείωση, όπως επιδιώκει ο εσωτερισμός. Το υποσυνείδητό μας διογκώνεται και αυτό που καταχωνιάσαμε μέσα μας θα μας ενοχλήσει όταν το δούμε στους άλλους. Γιατί; 

Γιατί μας θυμίζει την κρυμμένη πλευρά του εαυτού μας, αυτή που δεν τολμήσαμε να αντικρίσουμε. Ο άλλος την φέρνει στην επιφάνεια και εμείς τρομάζουμε. Αρχίζουμε τότε την κριτική. Τις μάσκες δεν τις κατασκευάζουμε μόνο για τα μάτια των άλλων, αλλά κυρίως για τα δικά μας, προκειμένου - όπως έχει ειπωθεί - να έχουμε μάτια, αλλά να μην βλέπουμε.

Το μυστικό της αυτογνωσίας είναι να αντιμετωπίζουμε τα γεγονότα, χωρίς πολλές ερμηνείες. Βρίσκαμε χρόνο για διασκέδαση με τον φίλο μας. Αυτός μετά αρρώστησε. Τώρα δεν έχουμε χρόνο για να τον επισκεπτόμαστε στο νοσοκομείο και να του κάνουμε διάφορες εκδουλεύσεις. 

Τι συμπεριφορά είναι αυτή; Είναι συμπεριφορά εγωιστή. Απλά πράγματα. Παρατηρούμε χωρίς δικαιολογίες, μόνο το γεγονός. Έτσι βγάζουμε άκρη. Αν αρχίσουμε και έχουμε πολλούς συνειρμούς, θα πρέπει να υποψιαστούμε ότι λέμε πολλά στον εαυτό μας γιατί κάτι έχουμε να κρύψουμε. Η αλήθεια γίνεται αντιληπτή όταν χρησιμοποιούμε λίγες σκέψεις και όχι εσωτερική φλυαρία.

Άλλο ένα μυστικό είναι το εξής: Όπως δεν πρέπει να κρίνουμε κακόβουλα τους άλλους για τις δικές τους μάσκες, έτσι δεν πρέπει να καταδικάζουμε και τον εαυτό μας με απογοήτευση και ενοχές. Και οι ενοχές είναι κάτι το εγωιστικό. Βασίζονται στην αίσθηση ότι είμαστε ανώτεροι και δεν μας ταιριάζουν καθόλου οι αδυναμίες. 

Προέρχονται από ένα είδος αλαζονικής τελειομανίας. Καλό είναι να μάθουμε να ζούμε με τα ελαττώματά μας, να συνηθίσουμε στην σκέψη ότι είμαστε συνηθισμένοι άνθρωποι με αδυναμίες και όχι "ευγενείς", που τους αξίζει να είναι τέλειοι. 

Έτσι μπορούμε να αποδεχόμαστε τα λάθη μας, να τα αντικρίζουμε κατά πρόσωπο, χωρίς φόβους, ντροπές και ενοχές και να εργαζόμαστε για την αντιμετώπισή τους. 

Οι ενοχές είναι ένα τέχνασμα για να μην αλλάξουμε. Ντρεπόμαστε γι αυτό που είμαστε και εξαντλούμε την φυσική επιθυμία αυτοβελτίωσης σε στείρα κριτική για τον εαυτό μας. Νομίζουμε ότι κάτι κάνουμε, όμως απλώς αισθανόμαστε άσχημα και λύσεις δεν δίνουμε. 

Η δυναμική της ψυχής μας βασίζεται στην αντίστροφη σχέση συνείδησης (απλής αλήθειας από την άμεση παρατήρηση) και του υποσυνείδητου (ψέματα προς τον εαυτό μας). Είναι υπεραπλούστευση, αλλά λειτουργεί αυτό το σκεπτικό. Είμαστε ειλικρινείς προς τον εαυτό μας; 

Αυξάνει το επίπεδο της συνειδητότητάς μας. Γινόμαστε ο εαυτός μας. Λέμε ψέματα στον εαυτό μας; Δημιουργούμε προσωπείο, πίσω από το οποίο κρύβουμε όποια αδυναμία δεν συμφέρει στο εγώ μας και συρρικνώνεται η συνείδησή μας.

Κάπου, σε ορισμένες "παραδόσεις" γίνεται λόγος για τις περίφημες "μυητικές δοκιμασίες". Αρχίζω να υποψιάζομαι ότι αυτές δεν είναι ούτε ασκήσεις, ούτε θεωρίες, ούτε τελετουργίες, αλλά κατηγορίες γεγονότων της καθημερινότητας όπου καλούμαστε να τα αντιμετωπίσουμε με ολοένα αυξανόμενη πνευματικότητα, δίνοντας τον καλύτερο εαυτό μας. Όχι γνώσεις, αλλά ουσία. 

Θα πω κάτι τολμηρό, με πολλή επιφύλαξη. Κάπως αυτά τα γεγονότα προγραμματίζονται ανάλογα με την πρόοδό μας. Υπάρχει συνοχή στα περιστατικά της ζωής μας και λογική σειρά στα μαθήματα που παίρνουμε. Είναι όμως πολύ δύσκολο να διακρίνουμε την πραγματική αλληλουχία των δοκιμασιών στο βάθος της. Αν την "αποκρυπτογραφήσουμε" θα έχουμε να ωφεληθούμε πολύ. 

Δεν χρειάζονται πολύπλοκες θεωρίες αλλά άμεση και "ευθεία" σκέψη. Πρέπει να πέσουν οι μάσκες μας, διότι η μάσκα δεν εξελίσσεται. Δεν μπορεί να εξελιχθεί ένας ψεύτικος εαυτός, αλλά μόνο ο αληθινός. Όποιος και αν είναι αυτός. Το ψεύτικο είναι ανύπαρκτο. 

Δεν μπορεί να βελτιωθεί το τίποτα. Το τίποτα μπορεί μόνο να αναγνωριστεί και να ξεχαστεί, σαν μια ξεθωριασμένη φαντασίωση. Η ζωή συνεχώς ρίχνει τις μάσκες. Η δική μας δουλειά είναι να τις αναγνωρίζουμε και να τις αφήνουμε να καταρρεύσουν.




http://www.innerwork.gr