Παρασκευή, 22 Νοεμβρίου 2013

Μην αναβάλλεις ......θα μετανιώσεις.......!!!!!!!!!

Ήταν κάποτε ένας αυτοκράτορας που του άρεσε πάρα πολύ
να συζητά με ένα αγαπημένο του φίλο, και πολύ σοφό. Μόλις είχε επιστρέψει από μια εξοντωτική μάχη , και κουρασμένος όπως ήταν σταμάτησε στον παλιό του φίλο για να περάσει κάποιες μέρες ηρεμίας και γαλήνης.

"Είμαι πολύ κουρασμένος, αγαπημένε μου φίλε..!
Όλες αυτές οι μάχες και οι πόλεμοι με έχουν εξαντλήσει!
Πόσο θα΄ήθελα να σταματήσω και να περάσω τον καιρό μαζί σου, συζητώντας, εδώ στις ακτές του ποταμού...".

"Αγαπημένε μου βασιλιά, έχεις σχεδόν νικήσει τους πάντες, τι άλλο θέλεις να κάνεις;"

"Θέλω να κατακτήσω την Βαβυλώνα!
"Και μετά την Βαβυλώνα;"
"Θέλω να κατακτήσω την Ελλάδα!"
"Και μετά την Ελλάδα;"
"Θα κατακτήσω και την Ρώμη!"
"Και μετά;"
"Θα σταματήσω..!

Θα επιστρέψω εδώ και θα περάσουμε μαζί ευτυχισμένες μέρες, συζητώντας ευχάριστα, εδώ στις ακτές του ποταμού...".

"Και γιατί μεγαλειότατε , φίλε μου, δεν αρχίζουμε αμέσως:"

"Θα υπάρξει πάντα μια επόμενη μέρα για να μπορέσεις να πεις ; :
- Σε Αγαπώ!
Θα υπάρξει πάντα μια άλλη δυνατότητα για να πεις ; :
-Μπορώ να κάνω κάτι για σένα;

Θα μετανιώσεις πικρά το ότι δεν βρήκες τον χρόνο για ένα χαμόγελο, μια αγκαλιά, ή ένα φιλί, ή ήσουν τόσο πολύ απασχολημένος , για να προσφέρεις σε κάποιον, εκείνο που , μετά, θα είχε εκφράσει, σαν τελευταία επιθυμία...

Θυμήσου , τους αγαπημένους σου, σήμερα,και ψιθύρισε τους στο αυτί πόσο πολύ τους αγαπάς  και το πόσο πολύ θα τους αγαπάς για πάντα.!

Βρες τον χρόνο να πεις : "Λυπάμαι !", "Συγνώμη !", "Σε παρακαλώ, άκουσε με!", "Ευχαριστώ!" ή "Όλα θα πάνε καλά!"

Αύριο δεν θα μετανιώσεις για εκείνο που έκανες σήμερα!..."



Ανακτήστε τον έλεγχο των συναισθημάτων σας......!!!!!!

Όλοι θέλουν να ελέγχουν ή να εξαλείψουν τα αρνητικά τους συναισθήματα (καμία φόρα κάποιοι και τα θετικά) ωστόσο, δεν γνωρίζουν πάντα το πως να το κάνουν. Τις πιο πολλές φορές δεν μπορούν καν να αναγνωρίσουν αυτό που αισθάνονται.

Για να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά, τα αρνητικά μας συναισθήματα :

1. Χρειάζεται να κατανοήσουμε ότι τα αρνητικά συναισθήματα έχουν ένα λόγο που έκαναν την εμφάνιση τους. Αποτελούν δηλαδή ένδειξη ότι κάτι σας ενοχλεί ή παρεμβαίνει στις επιθυμίες σας, τις αξίες σας, τις προσδοκίες κτλ. Αρά εσείς είναι αναγκαίο να κάνετε κάτι για αυτό.

2. Αναγνωρίστε ότι κάτι μέσα ή έξω από εσάς σας ενοχλεί, το αντιπαθείτε ή γενικότερα αισθάνεστε άσχημα για αυτό. Αυτό μπορεί να φαίνεται προφανές, αλλά δεν είναι. Η κοινωνία δεν μας διδάσκει να ερχόμαστε σε ειλικρινή επαφή και έκφραση με τα συναισθήματά μας. Από μικρά παιδιά, όταν κάτι μας πονάει, μας διδάσκουν ότι με μια καραμέλα, ένα παιχνίδι, ένα φιλί θα νιώσουμε καλύτερα, αυτό φυσικά δεν είναι αλήθεια. Αν δεν κάνουμε κάτι ενεργά τίποτα δεν πρόκειται να συμβεί. Και όσο νωρίτερα το κάνουμε τόσο το καλύτερο.

3. Εντοπίστε ποιο είναι ακριβώς το συναίσθημα. Μερικοί άνθρωποι αισθάνονται θυμό, ενώ το πραγματικό τους συναίσθημα είναι η θλίψη, ο φόβος ή ακόμη και η ενοχή.

4. Μάθετε να προσδιορίζετε την ένταση του συναισθήματος, το συντομότερο δυνατό. Όσο υψηλότερη είναι η ένταση του συναισθήματος, τόσο λιγότερο έλεγχο έχουμε πάνω σε αυτό.

5. Εντοπίστε τι είδους σκέψεις έχετε σχετικά με αυτή την κατάσταση, τα άτομα που εμπλέκονται σε αυτήν και τον εαυτό σας. Να θυμάστε ότι ανεξάρτητα από την κατάσταση, οι σκέψεις μας κάνουν να βιώνουμε συναισθήματα.

6. Πρακτικά μάθετε μερικές τεχνικές που βοηθούν στην εξάλειψη ή τη μείωση των αρνητικών συναισθημάτων. Για παράδειγμα, πώς να αναγνωρίζετε τα διαφορετικά στυλ της σκέψης, πως να βιώνετε ευκολότερα τις αλλαγές, πως να χαλαρώνετε και να αναπνέετε σωστά κλπ.

7. Εάν η κατάσταση έχει μια λύση, πάρτε άμεσα μέτρα για την επίλυση της. Χρησιμοποιώντας σωστές τεχνικές επικοινωνίας, σωστή διαχείριση του χρόνου, θέτοντας τα θέματα με την δική σας σειρά προτεραιότητας κλπ..

8. Αν αποδεχθείτε, δεν αλλάξετε ή δεν κάνετε κάτι για την κατάσταση δεν πρόκειται να ξεφύγετε από τα συναισθήματα που σας προκαλεί.

9. Μάθετε να ζείτε στο παρόν. Αφήστε το παρελθόν πίσω σας και χρησιμοποιήστε το μονάχα για τις εμπειρίες που σας δίδαξε. Μην ζείτε σε αυτό.

Το μέλλον είναι ένας δρόμος μονής κατεύθυνσης. Μην οδηγείτε αντίθετα στον χρόνο, αφήστε τα βάρη του παρελθόντος και φόβους και ζήστε όμορφα το παρόν βάζοντας τις βάσεις για ένα καλύτερο μέλλον. Να θυμάστε πάντα πως δεν υπάρχει πρόβλημα που δε μπορεί να λυθεί.

Ποτέ μη ζητάς συγγνώμη επειδή εκδήλωσες τα συναισθήματά σου.
Όταν το κάνεις αυτό, ζητάς συγγνώμη για την αλήθεια.
Edmund Burke

Βιβλιογραφία: Καταστροφικά συναισθήματα, Ντανιέλ Γκόλεμαν, Εκδ. Ελληνικά Γράμματα


http://www.tokleidi.com

Η χαρά του να είσαι ο εαυτός σου......!!!!!!!!!

Από την άποψη της προσωπικής ανάπτυξης, είναι πολύ σημαντική στην ζωή μας η διαδικασία που κάνουμε για να γνωρίσουμε τον εαυτό μας. Στην πορεία της ζωής μας αρκετές φορές θα υιοθετήσουμε συμπεριφορές και γνώμες άλλων αλλά σύντομα θα συνειδητοποιήσουμε πως ανακαλύπτοντας ποιοι είμαστε πραγματικά, θα αποκτήσουμε την σωστότερη για εμάς στάση στα πράγματα αλλά και ένα απαραίτητο εργαλείο στη διαδικασία επούλωσης των ψυχικών μας τραυμάτων. 

Το να καταφέρουμε να είμαστε απλά ο εαυτός μας θα είναι ένα μεγάλο βήμα για την προσωπική μας ανάπτυξη.

Στη ζωή μας, καθώς μεγαλώνουμε, ξέρουμε τι θέλουμε και τι συναισθήματα αισθανόμαστε σε διαφορετικές χρονικές στιγμές. Στη συνέχεια, έρχονται και οι διαπροσωπικές σχέσεις μέσα στην οικογένεια και την κοινωνία. 

Αυτές θα ενωθούν με τις επιθυμίες και τις προσδοκίες μας και θα δημιουργήσουν το περιβάλλον μέσα στο οποίο θα κυλάει η ζωή μας. Σε αυτό ακριβώς το σημείο αρχίζουμε να μην ξέρουμε τι είναι δικό μας κομμάτι και τι προέρχεται από άλλους. Το μοντέλο της ζωής μας πρεσβεύει όχι μόνο τα ιδανικά μας, τους κανόνες μας και τις επιθυμίες μας αλλά και τα ιδανικά, τις επιθυμίες και τους κανόνες των κοντινών μας ατόμων αλλά της ευρύτερης κοινωνίας. 

Πολλά από αυτά που υπάρχουν στην ζωή μας είναι πλασματικές ανάγκες που κυρίως δημιουργούνται από την κοινωνία και δεν έχουν καμιά ουσία στην ύπαρξη μας αυτή καθαυτή.

Εδώ λοιπόν θα πρέπει να κάνουμε μια βαθιά ενδοσκόπηση στο είναι μας και να δούμε τι πραγματικά θέλουμε από την ζωή μας και ποιες αντικειμενικά είναι οι ανάγκες μας. Να διερευνήσουμε την πορεία της ζωής μας και κατά πόσο οι αποφάσεις μας και οι επιλογές μας ήταν προσωπικές ή ακολουθήσαμε το θέλω και τις επιθυμίες άλλων. 

Το παρελθόν ενός ανθρώπου δείχνει την ιστορία του αλλά και την πορεία που έχει ακολουθήσει για να βρεθεί στο τώρα. Αν το σήμερα δεν μας αρέσει θα πρέπει να ακολουθήσουμε άλλο δρόμο από αυτόν που ακολουθούσαμε στο παρελθόν. Ο καθένας μας έχει μυριάδες τρόπους για να εκφραστεί και να εξερευνήσει τον εαυτό του.

Αν ο καθένας μας ήταν σε κάθε στιγμή της ζωής του ο εαυτός του, θα είχαμε μεταξύ μας καλύτερη επικοινωνία και λιγότερα προβλήματα με τον εαυτό μας. Αν ο καθένας άκουγε πραγματικά τα θέλω του δείχνοντας σεβασμό στα όρια του εαυτού του και των άλλων, αν εκφραζόταν πάντα μέσα από την ψυχή και το μυαλό του θα είχαμε μια άλλη κοινωνία. 

Ο καθένας πρέπει να καταλάβει πως έχει την αποκλειστική ευθύνη του εαυτού του και πως είναι ο μόνος αυθεντικός για να είναι ο εαυτός του.

Η συνάντηση με τον εαυτό μας είναι μια στιγμή ανεπανάληπτη και σχεδόν μαγική. Είναι τόσο αληθινή και τόσο ιδιαίτερή ταυτόχρονα και μας οδηγεί στο να έχουμε μια πιο ήρεμη και όμορφη ζωή. Στη διαδρομή μας θα περάσουμε από καταστάσεις που κάποιες θα είναι ευχάριστες και κάποιες όχι. 

Αυτή η διαδρομή είναι απαραίτητη για την ανάπτυξή μας αλλά και μας βοηθά να πάρουμε τον έλεγχο της ζωής μας.

Ο κόσμος είναι εδώ για να τον ζήσουμε… Εμείς το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να ανοίξουμε το μυαλό, την ψυχή και την καρδιά μας και να κάνουμε το δικό μας μοναδικό ταξίδι στον κόσμο.

Βιβλιογραφία: Να είσαι ο εαυτός σου, Laurence Simenot, Εκδ Κριτική



www.tokleidi.com

Γιατί το γράψιμο ωφελεί την υγεία ;


Πότε είναι η τελευταία φορά που γράψατε κάτι χωρίς να χρησιμοποιήσετε το πληκτρολόγιο, ή το smartphone;
Ένα ημερολόγιο, στίχοι που δεν θα γίνουν ποτέ τραγούδι - ακόμη και αποτυχημένα ποιήματα όταν γράφονται σε χαρτί μπορούν να κάνουν καλό στην υγεία.

Έτσι εκτός από την ψυχική ευφορία που μπορεί να προσφέρει το γράψιμο εξασκεί το μυαλό και επιτρέπει την σωστή διαχείριση των συναισθημάτων τους.

Έρευνα που πραγματοποιήθηκε από ερευνητές της Νέας Ζηλανδίας απέδειξε ότι το γράψιμο έχει μεγαλύτερη - και άρα πιο θετική - επίδραση στους άνδρες, όπως και ότι ο εγκέφαλος επωφελείται περισσότερο όταν γράφει κανείς με το χέρι σε σχέση με την πληκτρολόγηση.

Αναλυτικότερα η έρευνα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι γράφοντας με το χέρι εξασκείτε η μνήμη ενώ μπορείτε να διαχειρίζεστε καλύτερα τις πληροφορίες για το θέμα που γράφετε.

Ξεπερνάς ότι σε αναστατώνει
Η αποτύπωση των συναισθημάτων στο χαρτί βοηθά τον εγκέφαλο να ξεπεράσει ό,τι τον αναστατώνει.Έτσι μέσα από τις λέξεις μπορεί να επιταχυνθεί η επούλωση από ένα τραυματικό γεγονός.

¨Όπως τεκμηριώθηκε από την έρευνα όσοι χρησιμοποιούσαν χαρτί και μολύβι κατάφεραν να αποθεραπευτούν πιο γρήγορα από όσους δεν το έκαναν.

Αλλάζει τον τρόπο σκέψης
Έρευνα που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό lancet έδειξε ότι η εκφραστική γραφή θα μπορούσε να βοηθήσει τους ασθενείς με καρκίνο αφού αποτυπώνοντας τις σκέψεις τους σε γραπτό κείμενο αλλάζει τον τρόπο σκέψης τους και βελτιώνει την ποιότητα ζωής τους. »

Διώχνει την κατάθλιψη
Σύμφωνα με έρευνα ομάδας ψυχολόγων στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Λος Άντζελες, καταγράφοντας κανείς τα συναισθήματά του βοηθάει τον εγκέφαλό του να ξεπεράσει ό,τι τον αναστατώνει, με αποτέλεσμα να νιώθει πιο ήρεμος και χαρούμενος.

Οι εθελοντές που έλαβαν μέρος υπεβλήθησαν σε μια εγκεφαλική εξέταση με την έναρξη του προγράμματος, αλλά και στο τέλος, αφού έγραφαν τις σκέψεις τους επί τέσσερις συνεχόμενες ημέρες επί είκοσι λεπτά την ημέρα. Οι μισοί έπρεπε να γράφουν για πρόσφατα συναισθήματά τους και οι άλλοι μισοί ό,τι ήθελαν.

Η πρώτη ομάδα έδειξε μεγαλύτερη δραστηριότητα στον δεξιό πλάγιο προμετωπιαίο φλοιό του εγκεφάλου, ο οποίος ευθύνεται για την άμβλυνση της νευρικής δραστηριότητας που συνδέεται με τα έντονα συναισθήματα.



Ζήσε με Πάθος.......!!!!

Περιμένοντας τη λεωφορείο να περάσει έχασα τη θέα της στάσης που βρισκόμουν.
Περιμένοντας το λεωφορείο να φτάσει έχασα την ευκαιρία να αλληλεπιδράσω με ανθρώπους.
Περιμένοντας την κάποια μέρα για να ζήσω έχασα τη ζωή μέσα από τα χέρια μου.

Συνήθως οι άνθρωποι ανυπομονούμε σαν τα μικρά παιδιά να ζήσουμε την ιδανική μας μέρα. Περιμένουμε να έρθει η ημερομηνία αυτή λες και πρόκειται ποτέ κάποιος να φτάσει στην εργασία του εάν δεν πάρει τη συγκοινωνία ή το αμάξι του ή κάτι που θα μπορέσει να τον μεταφέρει.

Περιμένουμε να έρθει η ιδανική μας μέρα αντί να πάμε εμείς σε αυτή! Το σημαντικότερο είναι ότι όχι μόνο χάνουμε την κάθε μας στιγμή αλλά δυστυχούμε στην κάθε μας στιγμή γιατί θεωρούμε ότι καμία από αυτές ζούμε δεν είναι η κατάλληλη για να ευτυχίσουμε.

Έχεις ορίσει ποια είναι η κατάλληλη στιγμή για να νιώσεις ευτυχισμένος; 
Τι έχεις τώρα και τι επιπλέον χρειάζεσαι για να νιώσεις τώρα ευτυχισμένος;
Τι θ’ αλλάξει στο μέλλον και πιστεύεις ότι τότε θα μπορείς να νιώθεις ευτυχισμένος;

Κάποιοι λένε : Εάν ήταν η τελευταία σου μέρα τι θα έκανες σήμερα; 
Και εγώ σε ρωτώ :

Γνωρίζεις ότι κάθε δευτερόλεπτο πεθαίνεις τόσες φορές : 100.000.000.000.000.000.000.000

Αυτό σημαίνει ότι αυτή η παραπάνω κατά πολλούς φιλοσοφική ερώτηση δεν είναι υποθετική απλά δεν έχουμε τη συνειδητότητα να το κατανοήσουμε όπως και αντίστοιχα δεν έχουμε τη συνειδητότητα να κατανοήσουμε τον «θάνατο» με τη μορφή που ο καθένας τον αντιλαμβάνεται ως μια μετάβαση σ’ ένα άλλο χώρο - χρόνο μιας άλλης πραγματικότητας διαφορετικής διάστασης απ’ αυτήν που γνωρίζουμε. (Και εάν διαφωνείς μη βιαστείς να το κάνεις. Μπορεί να ισχύει, μπορεί και όχι)

Άρα έχεις την επιλογή κάθε φορά που περιμένεις το λεωφορείο να θυμώνεις που άργησε ή να χαίρεσαι που έχεις περισσότερο χρόνο για να απολαύσεις τα αγαθά κι τις ευκαιρίες απ’ το σημείο που βρίσκεσαι.

Άρα έχεις την επιλογή κάθε φορά που βρίσκεσαι μέσα στο λεωφορείο να είσαι ανυπόμονος ή να χαίρεσαι που έχεις τη τύχη να μπορείς να βρίσκεσαι ανάμεσα σε υπέροχους ανθρώπους σαν και εσένα.

Άρα έχεις την επιλογή να περιμένεις τη κάποια μέρα για να νιώσεις ευτυχισμένος ή να νιώσεις την ΕΥΤΥΧΙΑ τώρα, γιατί αυτή είσαι εσύ.

Ευτυχώς ή ευτυχία είναι μέσα μας… Ας την φωτίσουμε..!
Ζήσε με Πάθος..!


Nlp Coaching

Το κύριο χαρακτηριστικό - Osho........!!!!!!!

«Είναι πολύ απλό. Παρατήρησε το νου σου λίγες ημέρες και δες ποιο είναι το πράγμα εκείνο που απορροφά την πιο πολλή σου ενέργεια: η ζήλια; ο πόθος για εξουσία; το εγώ; 

Παρατήρησε απλώς ό,τι παίρνει την περισσότερη ενέργειά σου και θα βρεις ποιο είναι το κύριο χαρακτηριστικό σου, και εκείνο είναι ο υπ΄ αριθμόν ένα εχθρός σου και πάντοτε νόμιζες ότι είναι ο υπ΄ αριθμόν ένα φίλος σου.

Κάποιος μπορεί να βρει την απληστία, κάποιος μπορεί να βρει τον θυμό, κάποιος μπορεί να βρει την καταπιεσμένη σεξουαλικότητα, κάποιος μπορεί να βρει ένα σύμπλεγμα κατωτερότητας ή ένα σύμπλεγμα ανωτερότητας δεν έχει σημασία τι είναι. Όταν το βρεις, έχεις σχεδόν τη μισή νίκη. Και μόνο εσύ μπορείς να το ανακαλύψεις.

Σημείωσε απλώς στο ημερολόγιό σου επί επτά ημέρες τι είναι αυτό που σου παίρνει τον περισσότερο χρόνο, τι είναι αυτό που γίνεται φαντασία σου την περισσότερη ώρα, πού πηγαίνει πάντα πρόθυμα η ενέργειά σου. Παρατηρώντας επί επτά ημέρες, σημειώνοντας στο τετράδιό σου, μπορείς να βρεις το κύριο χαρακτηριστικό σου και η εύρεση αυτή αποτελεί τη μισή νίκη. Σου δίνει μεγάλη δύναμη, το ότι ξέρεις τον εχθρό.

Στάδιο 2 : Όταν ο εχθρός επιτίθεται....
Το δεύτερο μέρος είναι πολύ απλό: τώρα έχε την επίγνωσή του. Όταν επιτίθεται ο εχθρός, μην αντιδράς. Όταν έρχεται, μείνε ήρεμος. Παρατήρησέ το, σαν να περνά κάτι από την οθόνη και εσύ δεν έχεις καμιά σχέση μαζί του.
Αν μπορείς να παραμείνεις αποστασιοποιημένος, ανεπηρέαστος, ξαφνικά θα αποδεσμευτεί μεγάλη ενέργεια, την οποία την περιείχε ο εχθρός σου, την οποία έβαζες στον εχθρό εκείνο κάθε μέρα.
Τον πότιζες, του έδινες φροντίδες. Αν σου τον υπεδείκνυε κάποιος, εσύ θύμωνες πολύ τον προστάτευες με κάθε δυνατό τρόπο. Έδινες κάθε είδους εκλογικεύσεις. Τώρα απλώς παρατηρείς. Όλη εκείνη η ενέργεια έχει αποδεσμευτεί. Θα νιώσεις αναζωογονημένος. Όλη σου η ύπαρξη γίνεται ξαφνικά καινούργια.

Στάδιο 3 : Κατατρόπωσέ τους όλους !
Μετά συνέχισε να αναζητάς τον εχθρό υπ΄ αριθμόν δύο, τον εχθρό υπ΄ αριθμόν τρία, γιατί πρέπει να εξοντώσεις όλους τους εχθρούς.
Την ημέρα που δεν θα σου έχει απομείνει κανένας εχθρός μέσα στον νου σου, θα έχεις χάρη, ομορφιά και μεγάλη ενέργεια που ανθίζει σε χιλιάδες λουλούδια.
Osho



Τα ζώδια και οι Μύθοι τους, Μέρος Β'.......!!!!!!!

Μελετώντας το ζωδιακό, ανακαλύπτει πολλές φορές κανείς μοτίβα συμπεριφοράς, που συνεχώς επαναλαμβάνονται. Τα μοτίβα αυτά ταιριάζουν σε μορφές πραγματικές ή εικονικές που έχουμε συναντήσει σε διάφορους τομείς της ζωής, στη μυθολογία, τον κινηματογράφο, τα βιβλία. Διαλέγοντας μία συμβολική φιγούρα ο αστρολόγος έχει τη δυνατότητα να περιγράψει με άμεσο τρόπο τα μοτίβα συμπεριφοράς που περιέχουν μέσα τους τα ζώδια.

Με πιο απλά λόγια κάθε ζώδιο θέλει να γίνει κάτι στη ζωή του. Ονειρεύεται τον εαυτό του σε μία συγκεκριμένη κατάσταση και αυτή την κατάσταση προσπαθεί να επιτύχει. Αυτός είναι ο προσωπικός Μύθος του κάθε ζωδίου. Ένας Μύθος που καθοδηγεί το ζώδιο υποσυνείδητα και βοηθά και τους υπόλοιπους από μας να κατανοήσουμε τη συμπεριφορά του. Τι θα λέγατε λοιπόν να δούμε αναλυτικά το Μύθο του κάθε ζωδίου; 

Στο άρθρο που ακολουθεί παρουσιάζεται μία απόδοση των προσωπικών Μύθοι των δώδεκα ζωδίων. Βασιζόμενοι σε δουλειά αστρολόγων – όπως η Λιζ Γκριν - που έχουν αναλύσει τα ζώδια ψυχολογικά, επιλέξαμε κάποιους μύθους με προσοχή, άλλους για τη διαχρονικότητα τους και άλλους γιατί είναι πιο κοντά στις παραστάσεις της εποχής μας. Σαν αναγνώστες, καλείστε να αναγνωρίσετε το δικό σας προσωπικό Μύθο, καθώς και αυτόν του συντρόφου σας και των ανθρώπων που σας ενδιαφέρουν. 

Ζυγός – Ο αριστοκράτης της αυλής του Λουδοβίκου του 14ου 
Ο Ζυγός είναι ο άνθρωπος που προσέχει πολύ την εμφάνιση του. Αισθάνεται ότι κυκλοφορεί σε μία βασιλική αυλή, που όλοι τον κοιτούν και τον εξετάζουν. Πιστεύει ότι πρέπει να είναι πάντα σωστός και τυπικός, να μην τσακώνεται και να μιλά και να φέρεται συγκαταβατικά προς τους άλλους. Του αρέσει να ζει σε καλαίσθητους χώρους, να εργάζεται σε γραφεία διακοσμημένα με υψηλό γούστο, να βγαίνει στα πιο καλά εστιατόρια, να αγοράζει τα πιο σύγχρονα γκάτζετ. Βρίσκεται πάντα μέσα στις πιο μοδάτες παρέες και απολαμβάνει το στυλ και την ομορφιά σαν ένα αυτοσκοπό.

Στις σχέσεις, όταν βλέπει ότι έχει επιτευχθεί μία συγκεκριμένη ισορροπία, αποφεύγει να τη διαταράξει. Αποφεύγει τις ακραίες συναισθηματικές αντιδράσεις, τις φωνές και τα ξεσπάσματα. Προτιμά να μένει μακριά από τις αντιθέσεις και να διατηρεί τα πάντα γύρω του ήρεμα, ευχάριστα και αρμονικά. 

Μία παραλλαγή του μύθου του Ζυγού είναι η Σκάρλετ Ο’ Χάρα.. Η Σκάρλετ έχει μεγαλώσει μέσα στο στυλ. Είναι καλομαθημένη, αλλά βαριέται. Προσπαθεί να τραβήξει την προσοχή με διάφορα μέσα. Αλλάζει τους εραστές της, προκαλεί αντιζηλίες και διασκεδάζει όταν βλέπει ανθρώπους σε δύσκολη θέση. Μέσα από την πρόκληση αισθάνεται ότι είναι αρεστή. Στο τέλος όμως καταλήγει πάντα δυστυχισμένη.

Σκορπιός – Ο μύθος της Μάτα Χάρι
Ο Σκορπιός νιώθει ευχαρίστηση όταν αποκαλύπτει μυστικά. Όταν κάνει σχέσεις παράφορες, επικίνδυνες, καταστροφικές. Η καταστροφή τον ελκύει κι ο κίνδυνος τον ερεθίζει. Τριγυρίζει στα νυκτερινά στέκια γεμάτος μυστήριο. Μαγνητίζει τους επίδοξους εραστές του, αλλά τους προκαλεί και φόβο, καθώς αντιμετωπίζουν το άγνωστο. Κινείται με χάρη φιδιού που σε μαγνητίζει πριν σου επιτεθεί. 

Οι γύρω του δε μένουν ποτέ σε ησυχία. Κάτι κάνει πάντα, κάτι ανακατεύει, για να δημιουργεί καταστάσεις. Ζει σε ένα κόσμο αδίστακτο, που παραμονεύει, επιτίθεται και δολοφονεί. Δεν τρομάζει όμως. Ευχαριστιέται την ένταση και τις δολοπλοκίες. Παίζει με τις μεγάλες δυνάμεις, κινείται σε διπλά ταμπλό, χειρίζεται τις έριδες και νιώθει την ένταση της στιγμής και την κρισιμότητα των αποφάσεων. 

Ο Σκορπιού απεικονίζεται επίσης και στη μορφή της συγγραφέως Βιρτζίνια Γουλφ. Η Βιρτζίνια είναι η καταθλιπτική συγγραφέας, που, ενώ το αίμα της βράζει, αργοπεθαίνει σε ένα μικροαστικό γάμο. Η καταπίεση την οδηγεί στην αυτοκτονία, αφού όμως πρώτα έχει καταστρέψει και τους άλλους γύρω της. Υπονομεύει τον ανδρισμό του άντρα της και στρέφει τα παιδιά της εναντίον του. Στρέφει το κεντρί της απέναντι στους ίδιους τους αγαπημένους της και μετά αυτοκτονεί και η ίδια. 

Τοξότης – Ο ερωτιάρης πατέρας των θεών Δίας
Ο Δίας είναι ένας ο πιο άπιστος θεός των αρχαίων Ελλήνων. Ζει μία ζωή γεμάτη προκλήσεις, διασκέδαση και ερωτισμό και επιπλέον χωρίς καμία δέσμευση.. Εμφανίζεται μεγαλοπρεπής στις συγκεντρώσεις των θεών, δήθεν σα θεματοφύλακας των νόμων του βασιλείου. Μεταξύ τους όλοι οι θεοί ξέρουν όμως για τα παραστρατήματα του.

Ο Τοξότης κινείται κι αυτός σαν άριστος ηθοποιός. Διατηρεί εξωτερικά την άψογη κοινωνική του εικόνα, αλλά, όταν δεν τον βλέπουν, κυνηγάει με κάθε ευκαιρία την ερωτική του ευχαρίστηση. Τον ελκύει ιδιαίτερα το ξένο και δεν αφήνει καμία ευκαιρία να πάει χαμένη. Δραστηριοποιείται κοινωνικά και δείχνει ευγενής. Μιλάει σε όλους με ύφος δασκάλου και διευθυντή, όλοι όμως ξέρουν λίγο πολύ ότι πίσω από αυτήν την εικόνα κρύβεται ένας πονηρός ερωτιάρης. 

Ένα άλλο σύμβολο του Τοξότη είναι κι ο Κένταυρος Χείρων. Ο Χείρων συμβολίζει τον Τοξότη, που έχει φτάσει σε μεγάλη ηλικία. Οι εμπειρίες έχουν βαρύνει πάνω του και του έχουν δώσει μεγάλη σοφία. Το σώμα του υποφέρει από χρόνιες αρρώστιες για πράγματα που είχε κάνει στα νιάτα του. Έχοντας μεγαλώσει, αντιμετωπίζει τους άλλους σαν να ήταν παιδιά του. Αυτά καλείται να τα διδάξει για το πώς πρέπει να ζουν από δω και πέρα τη ζωή τους. 

Αιγόκερως – Ο πολιτικός που αλλάζει τη χώρα
Σκοπός του Αιγόκερω είναι να οργανώνει. Αναδιατάσσει το περιβάλλον, διαφοροποιεί τους ανθρώπους και εξετάζει τις δομές των πραγμάτων. Βασιζόμενος στη σκληρή δουλειά, αναλαμβάνει πρωτοβουλίες για να βελτιώσει τα πράγματα και να τα αφήσει σε καλύτερη κατάσταση από ό,τι τα βρήκε. 

Ο Αιγόκερως δεν περιμένει βοήθεια από κανένα. Στηρίζεται στον εαυτό του, τη θέληση του και τη γνώση που έχει αποκομίσει από τη ζωή. Δε βασίζεται σε θεωρίες αλλά στην εμπειρία της ζωής. Δε βιάζεται ούτε είναι υπερβολικά ενθουσιώδης. Προγραμματίζει προσεκτικά και περιμένει πάντα την κατάλληλη στιγμή. 

Είναι και ιδεαλιστής και ρεαλιστής. Από τη μια θέλει να αλλάξει τον κόσμο κι από την άλλη ξέρει ότι αυτά τα πράγματα δε γίνονται με λόγια. Γι’ αυτό διαλέγει προσεκτικά τις κινήσεις που πρόκειται να κάνει. Χρησιμοποιεί τους κανόνες όσο χρειάζεται για να μην τον πιέζουν οι κοινωνικές απαιτήσεις. Συναλλάσσεται με τους άλλους και μέσα από αυτή τη συναλλαγή κερδίζει χρόνο για την επίτευξη του ατομικού του στόχου. Στο τέλος επιτυγχάνει το στόχο του και αλλάζει την κοινωνία.

Υδροχόος – Ο αφοσιωμένος επιστήμονας
Ο Υδροχόος ονειρεύεται να αποκτήσει την κρυμμένη γνώση της φύσης. Σαν τον πυρηνικό επιστήμονααφοσιώνεται χρόνια και χρόνια στη μελέτη της επιστήμης, μέχρι να ανακαλύψει μία μικρή λεπτομέρειες που αλλάζει τη ζωή όλου του κόσμου. Η γνώση που επιδιώκει ο Υδροχόος θυμίζει λίγο το κουτί της Πανδώρας. Στο κουτί αυτό περιέχεται όλη τη γνώση του κόσμου. Αν τολμήσει και το ανοίξει κανείς όμως, θα εξαπολύσει καταστροφικές ασθένειες σε όλο τον κόσμο.

Ο Υδροχόος βάζει την προσωπική του ζωή μετά από το έργο του. Η προσωπική του ζωή δεν είναι και τόσο ιδανική. Η σύζυγος τον περιμένει για χρόνια να γυρίσει στο σπίτι του. Εκείνος όμως είναι πιστός στο έργο του και δεν παρασύρεται από το συναίσθημα. Προέχει το καθήκον του προς την ανθρωπότητα.

Ο Υδροχόος έχει στο νου του ένα σκοπό και ξεχνά την ανθρώπινη διάσταση της ζωής. Η αλήθεια του δε γίνεται ποτέ πραγματικά αντικειμενική. Γιατί δεν τη νιώθει κανένας. Είναι απλά μία φράση, ένα συμπέρασμα. Έτσι, ο Υδροχόος αποξενώνεται από όσους θέλουν τη ζωή τους να τη ζουν σαν κανονικοί άνθρωποι. Με έρωτες, μίση, πάθη και εγωισμούς. Με ακρότητες και λάθη.

Ιχθύς – Η παρεξηγημένη μεγαλοφυία
Δουλειά του Ιχθύ είναι να συλλαμβάνει ιδέες. Πρωτότυπες ιδέες - οι περισσότερες από αυτές όμως δυστυχώς ανεφάρμοστες. Ο ίδιος δεν απελπίζεται. Προτιμά να ονειρεύεται παρά να ασχολείται με τα καθημερινά ζητήματα. Αυτά είναι πράγματα τετριμμένα και το μόνο που καταφέρνουν είναι να του κλέβουν τον πολύτιμο χρόνο του.

Στις καταστάσεις ο Ιχθύς αποφεύγει να εμπλέκεται. Δεν ξεχωρίζει από τους γύρω, δεν παίρνει θέση, δεν τοποθετείται. Μαζί του κανείς δεν ξέρει αν αυτό που κάνει είναι καλό ή κακό. Ακόμα κι αν εξωθήσει κανείς τα πράγματα εκείνος δεν αντιδρά. Σαν τον χαμαιλέοντα μένει καλυμμένος στην ασφάλεια της ανωνυμίας του και δεν παίρνει ποτέ επίσημη θέση.

Ο Ιχθύς εκφράζεται επίσης κι από το σύμβολο της γοργόνας. Η γοργόνα είναι μισή άνθρωπος και μισή νερό. Από τη μέση και πάνω δείχνει άνθρωπος κι έτσι δείχνει συνήθως στους άλλους. Από τη μέση και κάτω όμως είναι ψάρι και προέρχεται από τα βάθη του απέραντου ωκεανού. Μισή άνθρωπος και μισή ψάρι η μικρή γοργόνα δυσκολεύεται κι η ίδια να διαχωρίσει τα δύο μέρη της πόσο μάλλον που δυσκολεύει και τους άλλους να την καταλάβουν.

Επίλογος
Η δεξαμενή των συμβόλων της μυθιστορίας είναι απέραντη και αχανής. Τα σύμβολα που μπορεί να διαλέξει κανείς για κάθε ζώδιο αμέτρητα. Καμιά φορά μία εικόνα μιλά όσο χίλιες λέξεις. Κι έχοντας στο νου μας τις συμβολικές εικόνες του κάθε ζωδίου, μπορούμε καμιά φορά να κατανοήσουμε καλύτερα τη συμπεριφορά του, παρά αν αναφέραμε τις χίλιες μύριες ιδιότητες του.




Βασίλης Παπαδολιάς

Τα ζώδια και οι Μύθοι τους, Μέρος Α'.......!!!!!!!!

Μελετώντας το ζωδιακό, ανακαλύπτει πολλές φορές κανείς μοτίβα συμπεριφοράς, που συνεχώς επαναλαμβάνονται. Τα μοτίβα αυτά ταιριάζουν σε μορφές πραγματικές ή εικονικές που έχουμε συναντήσει σε διάφορους τομείς της ζωής, στη μυθολογία, τον κινηματογράφο, τα βιβλία. 

Διαλέγοντας μία συμβολική φιγούρα ο αστρολόγος έχει τη δυνατότητα να περιγράψει με άμεσο τρόπο τα μοτίβα συμπεριφοράς που περιέχουν μέσα τους τα ζώδια.

Με πιο απλά λόγια κάθε ζώδιο θέλει να γίνει κάτι στη ζωή του. Ονειρεύεται τον εαυτό του σε μία συγκεκριμένη κατάσταση και αυτή την κατάσταση προσπαθεί να επιτύχει. Αυτός είναι ο προσωπικός Μύθος του κάθε ζωδίου. 

Ένας Μύθος που καθοδηγεί το ζώδιο υποσυνείδητα και βοηθά και τους υπόλοιπους από μας να κατανοήσουμε τη συμπεριφορά του. Τι θα λέγατε λοιπόν να δούμε αναλυτικά το Μύθο του κάθε ζωδίου; 

Στο άρθρο που ακολουθεί παρουσιάζεται μία απόδοση των προσωπικών Μύθοι των δώδεκα ζωδίων. Βασιζόμενοι σε δουλειά αστρολόγων – όπως η Λιζ Γκριν - που έχουν αναλύσει τα ζώδια ψυχολογικά, επιλέξαμε κάποιους μύθους με προσοχή, άλλους για τη διαχρονικότητα τους και άλλους γιατί είναι πιο κοντά στις παραστάσεις της εποχής μας. 

Σαν αναγνώστες, καλείστε να αναγνωρίσετε το δικό σας προσωπικό Μύθο, καθώς και αυτόν του συντρόφου σας και των ανθρώπων που σας ενδιαφέρουν. 

Κριός – Ο ιππότης με τη λαμπερή πανοπλία
Η ζωή του Κριού πρέπει να έχει πάντα κάποιο σκοπό. Χρειάζεται μία αποστολή, ένα ιδανικό για να διαπρέψει. Τι στόχος μπορεί να είναι άραγε αυτός; Μα ο καλύτερος από όλους, η προστασία των αδυνάτων. Ποιος σκοπός είναι πιο ευγενικός από την αποκατάσταση της δικαιοσύνης και την προστασία των φτωχών και των κατατρεγμένων. Για να επιτύχει αυτούς τους στόχους ο Κριός βασίζεται στο ατομικό του θάρρος.. Δεν ενδιαφέρεται για συλλογικές διαδικασίες, διαπραγματεύσεις και συμβιβασμούς. Θέλει τα πράγματα να είναι ξεκάθαρα στη ζωή και ταξινομεί τα πάντα στη λογική του σωστού και του λάθους.

Ο Κριός πιστεύει ότι είναι ένας ιππότης, που ανήκει στην αυλή του Βασιλιά Αρθούρου. Αφοσιωμένος στο καθήκον, προστατεύει τις δεσποσύνες, έχει καλούς τρόπους, αλλά αναζητά πάντα αυτούς που τον έχουν ανάγκη. Δεν του αρέσουν οι δουλειές της καθημερινότητας. Θέλει να αναλαμβάνει σημαντικά έργα, που δεν μπορεί να τα αναλάβει κανένας άλλος. Στη μάχη έχει πάντα ένα κώδικα τιμής, είναι τίμιος προς τους εχθρούς και γενναιόδωρος με τους φίλους. Θεωρεί τον εαυτό του ξεχωριστό και έτσι θα ήθελε να τον αντιμετωπίζουν και οι άλλοι. 

Ταύρος – Ο εραστής της Λαίδης Τσάτερλι
Ο δρόμος του Ταύρου είναι ο δρόμος του αισθησιασμού. Ο Ταύρος δεν ενδιαφέρεται για μακρινούς στόχους και υψηλά ιδανικά. Προτιμά να ασχολείται με πράγματα, που βρίσκονται πιο κοντά του, όπως το σώμα του ή τα αντικείμενα που τον περιβάλλουν. Οι ηδονές της καθημερινής ζωής αρκούν για τον Ταύρο. Δεν επιθυμεί σώνει και καλά να έχει αυτός το πάνω χέρι. Αν η γυναίκα του είναι σε ανώτερη κοινωνική τάξη από αυτόν, δεν ενοχλείται καθόλου. Γνωρίζει ότι έχουν κάτι κοινό, την απόλαυση της ηδονής.. Σαν άλλος κηπουρός, γνωρίζει τη θέση του, αλλά γνωρίζει και τις ικανότητες του. Δεν μπλέκεται στη ζωή της αφεντικίνας του, αλλά, αν αυτή είναι γενναιόδωρη προς αυτόν, γιατί να της το αρνηθεί. 

Ο Ταύρος ξέρει τις επιθυμίες μιας γυναίκας και ξέρει πώς να την κρατάει κοντά του με την κατάλληλη δόση γενναιοδωρίας. Ζηλεύει αλλά δεν κατακτά, ούτε επιτίθεται όπως ο Σκορπιός. Δελεάζει και λατρεύει το αντικείμενο του πόθου του. Αναζητά το δρόμο της ηδονής και της προσωπικής του έκφρασης. Δεν τον ενδιαφέρουν περαιτέρω διακρίσεις.

Δίδυμοι – Ο μάγος Χουντίνι
Ο δρόμος του Δίδυμου είναι ο δρόμος της αλλαγής. Δε μένει ποτέ στο ίδιο μέρος, αλλάζει εξαφανίζεται. Δεν ασχολείται με το ίδιο κόλπο κάθε φορά. Σε κάθε παράσταση έχει να δείξει κάτι καινούριο. Τους αρέσει να τρομάζει τους θεατές του και να δοκιμάζει τα όρια αντοχής τους. Αποφασίζει με ταχύτητα ποιο τρικ θα δοκιμάσει μπροστά τους. Δοκιμάζει άπειρα ταχυδακτυλουργικά κόλπα, βγάζει πράγματα από το καπέλο του, διασκεδάζει με την έλλειψη παρατηρητικότητας των θεατών, αποσπά την προσοχή τους με λίγο εγγλέζικο σαρκαστικό χιούμορ. 

Βλέπει τη μαγεία σαν πρόκληση και σα μία ευχάριστη διασκέδαση. Μοιάζει λίγο με το μαθητευόμενο μάγο, που νομίζει ότι μαγεία είναι κάτι εύκολο και είναι του χεριού του. Γι’ αυτόν όλα είναι ένα κόλπο, μία κατασκευή του μυαλού.
Μια πιο σύγχρονη παραλλαγή του μάγου είναι ο δημοσιογράφος των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης. Ο τηλεοπτικός σταρ ξέρει να χειρίζεται το κοινό του. Αυτό δεν κάνουν άλλωστε όλοι οι καταξιωμένοι ηθοποιοί; Αυτό θα ήθελε να κάνει κι ο ίδιος. Βέβαια, καμιά φορά ταυτίζεται υπερβολικά με το ρόλο του και υπερβαίνει τα όρια, αλλά αυτές είναι μόνο εξαιρέσεις. Σε κάθε περίπτωση θα είναι ευχαριστημένος από το εντυπωσιακό αποτέλεσμα.

Καρκίνος – Η μεγάλη Μητέρα
Ο δρόμος του Καρκίνου είναι ο δρόμος της φροντίδας. Ο Καρκίνος φροντίζει τους δικούς του ανθρώπους και τους ανθρώπους που τον έχουν ανάγκη. Θέλει να δημιουργήσει μία μεγάλη οικογένεια, που είναι ζεστή και να έχει βαθιές ρίζες. Προσπαθεί να έχει γύρω του παιδιά που παίζουν και φωνάζουν και προπαντός τον έχουν ανάγκη. 

Μέσα από τη διαδικασία αυτή ο Καρκίνος νιώθει χρήσιμος και σημαντικός. Αισθάνεται ότι διαμορφώνει ζωές σαν να ήταν ένας μικρός θεός. Τα προβλήματα αρχίζουν βέβαια όταν οι δικοί του θελήσουν να ανεξαρτητοποιηθούν. Τότε τους γεμίζει ενοχές, για να τους κρατήσει κοντά του. Δεν μπορεί να τους αποχωριστεί, γιατί, αν το κάνει, δε θα έχει πια η ζωή του καμιά σημασία. Δε θα τη χρειάζεται κανείς και δε προστρέχει κανείς σε αυτήν για ασφάλεια και παρηγοριά. 

Ένας κίνδυνος που ελλοχεύει είναι η παραπλάνηση του Καρκίνου. Στις ατομικιστικές εποχές που ζούμε είναι πολλοί οι άνθρωποι που προσποιούνται ότι έχουν ανάγκη για να εισπράξουν προσωπικά οφέλη. Αν ο Καρκίνος συναντήσει τέτοιους ανθρώπους, απογοητεύεται τρομερά και γίνεται απόμακρος. Προσκολλάται στη μητρική του οικογένεια και γίνεται ο καλός γιος που κάθεται συνέχεια στο σπίτι και φροντίζει την άρρωστη μάνα. 

Λέων – Ο ήρωας με τα χίλια πρόσωπα
Η ζωή για το Λέοντα είναι ένα δράμα. Σκοπός του είναι να αναδείξει την προσωπικότητα του, ώστε να δεχτεί στο τέλος ένα μεγάλο χειροκρότημα. Οι άλλοι ρόλοι είναι χρήσιμοι, γιατί αναδεικνύουν καλύτερα και το δικό του ρόλο. Γι’ αυτό ως ένα σημείο τους αποδέχεται και τους στηρίζει Αν πάνε όμως να γίνουν αυτοί πρωταγωνιστές, θα τον βρουν μπροστά τους. Θα είναι έξαλλος και χωρίς καμία διακριτικότητα θα τους βάλει σίγουρα στη θέση τους. 

Ο Λέων έχει ανάγκη από ανθρώπους γύρω του, που να κατανοούν την ανάγκη του για προβολή. Ο ίδιος γνωρίζει τον εαυτό του. Δεν ξέρει ποιος ήρωας τον εκπροσωπεί. Φοράει το ένα πρόσωπο, μετά το άλλο, για να βρει ποιος είναι. Σαν τα μικρά παιδιά γίνεται πότε ο Σούπερμαν και πότε ο Μπάτμαν. 

Μια πιο ώριμη παραλλαγή του μύθου του Λέοντα είναι ο ιππότης σε αναζήτηση. Ο ιππότης αυτός έχει συνειδητοποιήσει ότι η προβολή στους άλλους δεν έχει κανένα νόημα. Ο δικός του δρόμος είναι ο δρόμος της αναζήτησης του εαυτού και είναι δρόμος μοναχικός. Ξεκινά λοιπόν την αναζήτηση, χωρίς να προσπαθεί να επιβάλλεται στους άλλους. Μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, ξέρει ότι μοναδικός του αντίπαλος είναι ο εαυτός του. 

Παρθένος – Το κυνήγι της αιώνας αυτάρκειας
Ο μύθος της Παρθένου είναι ο μύθος της ανεξάρτητης γυναίκας. Σκοπός της ζωής της Παρθένου είναι να μην έχει ανάγκη κανέναν. Να στηρίζεται στα πόδια της και να πετυχαίνει. Να αντιμετωπίζει τις δυσκολίες και να βγαίνει πιο ώριμη. Να χειρίζεται τις κρίσεις και να βελτιώνει τον εαυτό της. Στις σχέσεις της η Παρθένος δεν μπορεί να επιτρέψει στον άλλο να έχει δίκιο. Αν το κάνει, σημαίνει ότι δεν είναι αυτάρκης, ότι κάποιος άλλος ξέρει περισσότερα για τη ζωή από αυτήν. Γι’ αυτό έχει την τάση να διορθώνει τους πάντες. Βρίσκει πάντα κάτι που έχει ξεφύγει, που θα πρέπει αυτή να το διορθώσει. 

Το να είναι η καλύτερη είναι μία ανάγκη επιβίωσης για μία Παρθένο. Δεν είναι μία ανάγκη προβολής, όπως στο Λέοντα. Η Παρθένος ποτέ δε θα περηφανευτεί ότι τα ξέρει όλα. Θα μιλήσει στεγνά και με ευθύτητα ή θα σηκώσει ψηλά τα φρύδια της σε μια ένδειξη ότι βρήκε κάτι στραβό. Αυτό της φτάνει. Δεν ενδιαφέρεται να διορθώσει τους άλλους αλλά να πείσει τον εαυτό της ότι παραμένει πάντα σε ετοιμότητα και σε εγρήγορση. Για ό,τι συμβεί. 



Βασίλης Παπαδολιάς

Πέμπτη, 21 Νοεμβρίου 2013

Η πορεία προς την αυτοπραγμάτωση........!!!!!!!!!

Ο καθένας έχει την ανάγκη για αυτοπραγμάτωση και αυτό δεν έχει να κάνει πάντα με την εκπλήρωση ενός στόχου αλλά έχει να κάνει με το να είσαι ευτυχισμένος από την ζωή σου. Πολλές φορές μόλις έχουμε ολοκληρώσει τις όποιες υλικές επιθυμίες, ξαφνικά δεν μοιάζουν να είναι τόσο ελκυστικές και δεν αρκούν για να γεμίσουν το εσωτερικό μας κενό. 

Η αυτοπραγμάτωση δεν είναι ένα επίτευγμα που υπάρχει για πάντα στην ζωή μας αλλά μια πορεία διαδοχικών καταστάσεων που μας βοηθούν να προχωράμε και να εξελισσόμαστε συνεχώς. Η πορεία για την αυτοπραγμάτωση είναι μια αναζήτηση που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να οδηγηθείτε στην αυτοπραγμάτωση θα πρέπει έχετε θέσει σε λειτουργία την ενστικτώδη σας δύναμη που είναι ικανή να συντρίψει κάθε εμπόδιο και δυσκολία. Στην πορεία της ζωής σας να είστε διατεθειμένος να ξεπεράσετε κάθε εμπόδιο, να ξεπεράσετε τον φθόνο των άλλων και να δώσετε μια ευκαιρία στην ζωή να σας φέρει τα δώρα που επιθυμεί. 

Αγαπήστε, φυλάξτε, φροντίστε τον εαυτό σας. Από όπου και αν προέρχεστε, ότι και αν είστε πάντα να έχετε προσδοκίες που θα κάνουν εσάς και την ζωή σας καλύτερη. Φροντίστε αν έχετε δίπλα σας ανθρώπους χωρίς φιλοδοξίες που προσπαθούν να καταστρέψουν και τις δικές σας προσδοκίες ή να σας απογοητεύσουν, να τους απομακρύνετε άμεσα ή να μην επηρεάζεστε από αυτούς.

Εργαστείτε συνειδητά και με θέληση, αναθεωρήστε τις επιθυμίες και τους στόχους σας και ετοιμαστείτε να ζήσετε την ζωή που πραγματικά επιθυμείτε. Δώστε χώρο στην αγάπη να μπει στην ζωή σας και να την μεταμορφώσει. Συνδυάστε μια πετυχημένη επαγγελματική ζωή, με μια αρμονική ερωτική σχέση, με ένα καλό κοινωνικό κύκλο και με μια δόση αυτό-αποδοχής και αυτοπραγμάτωσης.

Η ζωή αποτελείται από πολλά ωραία πράγματα και καταστάσεις. Να επιμένετε στα όνειρά σας, αλλά συνειδητοποιείστε πως υπάρχει διαφορά από το να τα παρατάτε και από το να ξέρετε πότε είναι αρκετά. 

Βρείτε τις κλίσεις και τα ταλέντα σας και χρησιμοποιήστε τα για να ικανοποιήσετε τα θέλω σας. Η ζωή θα σας δώσει τις ευκαιρίες, εσείς αρκεί να της αναγνωρίσετε και να ανταποκριθείτε σε αυτές.

Μερικές φορές θα πρέπει να σταματήσεις να ανησυχείς, να αναρωτιέσαι και να αμφιβάλλεις.

Έχε πίστη στο ότι τα πράγματα θα πάνε καλά, ίσως όχι όπως τα είχες σχεδιάσει,
αλλά ακριβώς όπως είναι γραφτό να γίνουν.


Βιβλιογραφία: Αυτοπραγμάτωση, η γνώση του απόλυτου, Αστσβάκρα Γκίτα, Εκδ. Σρι Σατύα Σαϊ


www.tokleidi.com

Παιδαγωγός με όλη τη σημασία της λέξης.......!!!!!

«Καθώς στεκόταν μπρος στην τάξη της την Ε' δημοτικού, την πρώτη ημέρα του σχολείου η κυρία Τζοβάννα είπε στα παιδιά ένα ψέμα.

Όπως οι περισσότερες δασκάλες, κοίταξε τους μαθητές της και είπε ότι τους αγαπούσε όλους το ίδιο.

Αλλά αυτό ήταν αδύνατον, διότι εκεί στην μπροστινή σειρά, βυθισμένο στο κάθισμά του ήταν ένα μικρό αγόρι, ο Μάνος Μανούσας.

Η κυρία Τζοβάννα είχε παρακολουθήσει τον Μάνο την προηγούμενη χρονιά και είχε προσέξει ότι ο Μάνος δεν έπαιζε καλά με τα άλλα παιδιά. 

Τα ρούχα του ήταν τσαλακωμένα. Πάντα φαινόταν ότι χρειαζόταν μπάνιο. Και ο Μάνος μπορούσε να είναι πολύ δυσάρεστος. 

Στο σχολείο που δούλευε η κυρία Τζοβάννα έπρεπε να επιθεωρήσει του κάθε μαθητού το ιστορικό. 

Άφησε του Μάνου το ιστορικό να το διαβάσει τελευταίο. Όταν όμως διάβασε το ιστορικό που έγραφαν οι προηγούμενες δασκάλες έμεινε έκπληκτη!

Η δασκάλα της Α' δημοτικού έγραφε: «Ο Μάνος είναι ένα φωτεινό παιδί με έτοιμο πάντα το χαμόγελο. Κάνει τις εργασίες του σωστά και προσεγμένα, και έχει καλούς τρόπους. είναι χαρά να τον έχουμε κοντά μας». 

Η δασκάλα της Β' δημοτικού έγραφε: «Ο Μάνος είναι άριστος μαθητής. Αγαπητός από τους συμμαθητές του, αλλά φαίνεται προβληματισμένος εξ αιτίας της μητέρας του που έχει μια ανίατη ασθένεια, η ζωή στο σπίτι θα είναι δύσκολη».

Η δασκάλα της Γ' δημοτικού έγραφε: «Ο θάνατος της μητέρας του ήταν πολύ σκληρός και οδυνηρός για αυτόν. Προσπαθεί να κάνει καλά τις εργασίες του, αλλά ο πατέρας του δε δείχνει πολύ ενδιαφέρον. Η ζωή του σπιτιού σύντομα θα τον επηρεάσει εάν δε παρθούν ορισμένα μέτρα».

Η δασκάλα της Δ' δημοτικού έγραφε: «Ο Μάνος έχει αποσυρθεί και δεν δείχνει ενδιαφέρον για το σχολείο. Δεν έχει πολλούς φίλους και πολλές φορές κοιμάται στην τάξη». 

Διαβάζοντας όλα αυτά η κυρία Τζοβάννα κατάλαβε το πρόβλημα και ντράπηκε πολύ για τον εαυτό της. 

Αισθάνθηκε ακόμη χειρότερα, όταν οι μαθητές της της έφεραν χριστουγεννιάτικα δώρα. Όλα ήταν διπλωμένα σε πολύχρωμα χαρτιά με ωραίους φιόγκους, εκτός από του Μάνου. 

Το δώρο του ήταν άγαρμπα διπλωμένο σε μια καφετιά χοντρή σακούλα του μανάβη. Η κυρία Τζοβάννα δυσκολεύτηκε να το ανοίξει εν μέσω των άλλων δώρων. 

Μερικά παιδιά άρχισαν να γελάνε όταν έβγαλε από τη σακούλα ένα βραχιόλι που λείπανε μερικές από τις ψεύτικες αδαμάντινες χάντρες και ένα μπουκάλι ένα τέταρτο γεμάτο άρωμα.

Αλλά έπνιξε τα γέλια των μαθητών καθώς είπε θαυμαστικά πόσο όμορφο ήταν το βραχιόλι φορώντας το στο χέρι της και βάζοντας μερικές σταγόνες στον καρπό του χεριού της. 

Ο Μάνος έμεινε λίγο παραπάνω στο σχολείο στο σχόλασμα για να πει «κυρία Τζοβάννα σήμερα μυρίζατε όπως ακριβώς μύριζε η μαμά μου». 

Όταν έφυγαν τα παιδιά έκλαιγε για περίπου μισή ώρα. Από εκείνη την ημέρα η κυρία σταμάτησε να διδάσκει ανάγνωση, γραφή και αριθμητική. 

Έδειχνε ιδιαίτερη προσοχή στο Μάνο. Καθώς δούλευε μαζί του το μυαλό του ζωντάνευε. Όσο πιο πολύ τον ενθάρρυνε τόσο πιο γρήγορα ανταποκρινόταν. 

Έως το τέλος του χρόνου ο Μάνος είχε γίνει ένα από τα πιο έξυπνα παιδιά της τάξης του, και παρόλο το ψέμα ότι θα αγαπούσε όλα τα παιδιά το ίδιο η κυρία Τζοβάννα ευνοούσε τον Μάνο ιδιαίτερα. 

Μετά από ένα χρόνο βρήκε ένα σημείωμα κάτω από την πόρτα της. Ήταν από τον Μάνο. Της έλεγε ότι ακόμη ήταν η καλύτερη δασκάλα που είχε ποτέ στη ζωή του. 

Πέρασαν έξι χρόνια πριν πάρει άλλο σημείωμα από τον Μάνο.

Της έγραφε ότι τελείωσε το Λύκειο και ήταν τρίτος στην τάξη του, και ότι ακόμη ήταν η καλύτερη δασκάλα που είχε ποτέ στη ζωή του. 

Μετά τέσσερα χρόνια πήρε άλλο ένα σημείωμα που της έλεγε ότι παρόλο που τα πράγματα ήταν αρκετά δύσκολα κατάφερε να επιμείνει και να συνεχίσει τις σπουδές του, και ότι σύντομα θα αποφοιτούσε από το πανεπιστήμιο με τις μεγαλύτερες διακρίσεις. 

Την διαβεβαίωνε ότι αυτή ήταν η πιο αγαπητή δασκάλα που είχε σε όλη του την ζωή. 

Πέρασαν ακόμη τέσσερα χρόνια και έφτασε ακόμα άλλο ένα γράμμα. 

Αυτή τη φορά εξηγούσε ότι αφού πήρε το δίπλωμά του αποφάσισε να προχωρήσει πιο πολύ και να κάνει διδακτορικό. 

Στο γράμμα εξηγούσε ότι αυτή παρέμεινε η πιο καλή και αγαπητή δασκάλα που είχε ποτέ στη ζωή του. 

Μα τώρα το όνομά του ήταν πιο μακρύ Dr. Εμμανουήλ Σ. Μανούσος.

Η ιστορία δεν τελείωνε εκεί. Υπήρξε ακόμη ένα γράμμα εκείνη την άνοιξη. Ο Μάνος της ανακοίνωνε ότι είχε γνωρίσει μια υπέροχη κοπέλα την οποία θα παντρευόταν. 

Της εξηγούσε ότι ο πατέρας του είχε πεθάνει πριν μερικά χρόνια και αναρωτιόταν αν θα συμφωνούσε να παραβρεθεί στο γάμο και να καθόταν στη θέση της μητέρας του γαμπρού. 

Βεβαίως η κυρία Τζοβάννα δέχτηκε. Στο γάμο φορούσε εκείνο το βραχιόλι που της είχε δωρίσει κάποια Χριστούγεννα - χρόνια πίσω. Ναι, εκείνο το βραχιόλι που έλειπαν οι αδαμάντινες πέτρες. 

Και βεβαιώθηκε ότι φορούσε το ίδιο άρωμα που θυμόταν ότι φορούσε η μητέρα του Μάνου στα τελευταία τους Χριστούγεννα μαζί.

Όταν συναντήθηκαν αγκαλιάστηκαν με στοργή. Ο κ. Μανούσος ψιθύρισε στο αυτί της κυρίας Τζοβάννας «Σας ευχαριστώ κυρία Τζοβάννα που πιστεύατε σε μένα. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ που με κάνατε να νιώθω σπουδαίος και μου δείξατε πως εγώ μπορούσα να διαφέρω». 

Η κυρία Τζοβάννα με δάκρυα στα μάτια ψιθύρισε: «Μάνο μου λάθος κατάλαβες. Εσύ ήσουν που δίδαξες σε εμένα πώς να διαφέρω. Δεν ήξερα πώς να διδάσκω μέχρι που σε γνώρισα»».



Η κρίση των γαϊδάρων.......!!!!!!!!

Μια μέρα εμφανίσθηκε σε ένα χωριό ένας άνδρας με γραβάτα. Ανέβηκε σε ένα παγκάκι και φώναξε σε όλο τον τοπικό πληθυσμό ότι θα αγόραζε όλα τα γαϊδούρια που θα του πήγαιναν, έναντι 100 ευρώ και μάλιστα μετρητά... 

Οι ντόπιοι το βρήκαν λίγο περίεργο, αλλά η τιμή ήταν πολύ καλή και όσοι προχώρησαν στην πώληση γύρισαν σπίτι με το τσαντάκι γεμάτο και το χαμόγελο στα χείλη...

Ο άνδρας με τη γραβάτα επέστρεψε την επόμενη μέρα και πρόσφερε 150 ευρώ για κάθε απούλητο γάιδαρο, κι έτσι οι περισσότεροι κάτοικοι πούλησαν τα ζώα τους. Τις επόμενες ημέρες προσέφερε 300 ευρώ για όσα ελάχιστα ζώα ήταν ακόμα απούλητα με αποτέλεσμα και οι τελευταίοι αμετανόητοι να πουλήσουν τα γαϊδούρια τους.

Μετά συνειδητοποίησε ότι στο χωριό δεν έμεινε πια ούτε ένας γάιδαρος και ανακοίνωσε σε όλους ότι θα επέστρεφε μετά από μια εβδομάδα για να αγοράσει οποιοδήποτε γάιδαρο έβρισκε έναντι 500 ευρώ! Και αποχώρησε.

Την επόμενη μέρα ανέθεσε στον συνέταιρό του το κοπάδι των γαϊδάρων που είχε αγοράσει και τον έστειλε στο ίδιο χωριό με εντολή να τα πουλήσει όλα στην τιμή των 400 ευρώ το ένα. Οι κάτοικοι βλέποντας την δυνατότητα να κερδίσουν 100 ευρώ την επόμενη εβδομάδα, αγόρασαν ξανά τα ζώα τους 4 φορές πιο ακριβά από ότι τα είχανε πουλήσει, και για να το κάνουν αυτό, αναγκάστηκαν να ζητήσουν δάνειο από την τοπική τράπεζα.

Όπως φαντάζεστε, μετά την συναλλαγή οι δύο επιχειρηματίες έφυγαν διακοπές σε έναν φορολογικό παράδεισο της Καραϊβικής, ενώ οι κάτοικοι του χωριού βρέθηκαν υπερχρεωμένοι, απογοητευμένοι, και με τα γαϊδούρια στην κατοχή τους που δεν άξιζαν πλέον τίποτα.

Φυσικά οι αγρότες προσπάθησαν να πουλήσουν τα ζώα για να καλύψουν τα χρέη. Μάταια. Η αξία τους είχε πατώσει. Η τράπεζα λοιπόν κατάσχεσε τα γαϊδούρια και εν συνεχεία τα νοίκιασε στους πρώην ιδιοκτήτες τους.

Ο τραπεζίτης όμως πήγε στον δήμαρχο του χωριού και του εξήγησε ότι εάν δεν ανακτούσε τα κεφάλαια που είχε δανείσει θα κατέρρεε και αυτός, και κατά συνέπεια θα ζητούσε αμέσως το κλείσιμο της ανοικτής πίστωσης που είχε με τον δήμο. Πανικόβλητος ο δήμαρχος και για να αποφύγει την καταστροφή, αντί να δώσει λεφτά στους κατοίκους του χωριού για να καλύψουν τα χρέη τους, έδωσε λεφτά στον τραπεζίτη, ο οποίος παρεμπιπτόντως . ήταν κουμπάρος του δημοτικού συμβούλου.

Δυστυχώς όμως ο τραπεζίτης αφού ανέκτησε το κεφάλαιό του, δεν έσβησε το χρέος των κατοίκων, και ούτε το χρέος του δήμου, ο οποίος φυσικά βρέθηκε ένα βήμα πριν την πτώχευση.

Βλέποντας τα χρέη να πολλαπλασιάζονται και στριμωγμένος από τα επιτόκια, ο δήμαρχος ζήτησε βοήθεια από τους γειτονικούς δήμους. Αυτοί όμως του έδωσαν αρνητική απάντηση, γιατί όπως του είπαν είχαν υποστεί την ίδια ζημιά με τους δικούς τους γαιδάρους!!…

Ο τραπεζίτης τότε έδωσε στον δήμαρχο την «ανιδιοτελή» συμβουλή / οδηγία να μειώσει τα έξοδα του δήμου: λιγότερα λεφτά για τα σχολεία, για το νοσοκομείο του χωριού, για την δημοτική αστυνομία, κατάργηση των κοινωνικών προγραμμάτων, της έρευνας, μείωση της χρηματοδότησης για καινούρια έργα υποδομών. 

Αυξήθηκε η ηλικία συνταξιοδότησης, απολύθηκαν οι περισσότεροι υπάλληλοι του δημαρχείου, έπεσαν οι μισθοί και αυξήθηκαν οι φόροι.

Ήταν έλεγε αναπόφευκτο, αλλά υποσχόταν με αυτές τις διαρθρωτικές αλλαγές «να βάλει τάξη στη λειτουργία του δημοσίου, να βάλει τέλος στις σπατάλες» και να ηθικοποιήσει το εμπόριο των γαϊδάρων.

Η ιστορία άρχισε να γίνεται ενδιαφέρουσα όταν μαθεύτηκε πως οι δυο επιχειρηματίες και ο τραπεζίτης είναι ξαδέρφια και μένουν μαζί σε ένα νησί κοντά στις Μπαχάμες, το οποίο και αγόρασαν με τον ιδρώτα τους. 

Ονομάζονται οικογένεια Χρηματοπιστωτικών Αγορών, και με μεγάλη γενναιότητα προσφέρθηκαν να χρηματοδοτήσουν την εκλογική εκστρατεία των δημάρχων των χωριών της περιοχής.

Σε κάθε περίπτωση η ιστορία δεν έχει τελειώσει γιατί κανείς δεν γνωρίζει τι έκαναν μετά οι αγρότες. Εσύ τι θα έκανες στην θέση τους; Τι θα κάνεις εσύ;




Πάψε να είσαι το '' ποτήρι '' γίνε η '' λίμνη ''.......!!!!!!!

Μια φορά κι ένα καιρό ήταν ένας σοφός γέροντας δάσκαλος. Είχε βαρεθεί να ακούει τον μαθητή του να παραπονιέται συνεχώς έτσι μια μέρα αποφάσισε να τον στείλει να του φέρει λίγο αλάτι.

Όταν εκείνος γύρισε πίσω, ο δάσκαλός του είπε να ρίξει μια γερή δόση σε ένα ποτήρι και μετά να το πιεί.

«Τι γεύση έχει;» ρώτησε ο δάσκαλος.

«Πικρή» είπε ο μαθητής.

Τότε ο δάσκαλος είπε στο νεαρό να πάρει άλλη μια χούφτα αλάτι και μετά να το ρίξει στην κοντινότερη λίμνη. Ο μαθητής έκανε ότι του είπε. Έπειτα ο δάσκαλος του είπε να το δοκιμάσει πίνοντας από το νερό της λίμνης και τον ξαναρώτησε τι γεύση έχει.

«Γεύση φρεσκάδας» απάντησε ο μαθητής.

«Το αλάτι το ένοιωσες καθόλου;» ρώτησε ο δάσκαλος.

«Όχι» απάντησε ο νέος.

Στο σημείο αυτό ο δάσκαλος έπιασε τα χέρια του μαθητή και του είπε:

«Ο πόνος στη ζωή μας είναι σαν το καθαρό αλάτι. Η ποσότητα του πόνου παραμένει η ίδια. Όμως η ποσότητα της πίκρας που δοκιμάζουμε, εξαρτάται κάθε φορά από το δοχείο μέσα στο οποίο βάζουμε τον πόνο.

Έτσι, το μόνο πράγμα που έχεις να κάνεις όταν υποφέρεις είναι να διευρύνεις την αίσθηση των πραγμάτων…

Πάψε να είσαι το ποτήρι> Γίνε η λίμνη!

Όλοι έχουμε την τάση να πιστεύουμε ότι ο δικός μας πόνος πονάει πιο πολύ. Κι όταν πονάμε γινόμαστε ακόμα περισσότερο το κέντρο του κόσμου. Ο εγωισμός αυξάνεται πόσο μάλλον όταν είναι και δικαιολογημένος… Αυτό και μόνο του επιτρέπει να βγει έξω να διαδηλώσει με σημαίες και με ταμπούρλα….

Και ποιο το αποτέλεσμα;
Ο πόνος αυξάνεται διότι ως γνωστόν σε ότι εστιαζόμαστε δε συρρικνώνεται αλλά μεγεθύνεται. Όσο μικρότερο το ποτήρι, τόσο μεγαλύτερος ο πόνος. Όσο πιο κοντινή η απόσταση απ’ όπου τον βιώνουμε, τόσο πιο απέραντος μοιάζει.

Αν όμως βυθίσουμε τον πόνο μας στη απύθμενη λίμνη του πανανθρώπινου πόνου και μετά κοιτάξουμε τη λίμνη από το απέναντι βουνό θα συνεχίσει να έχει την ίδια ένταση, την ίδια σημαντικότητα και το ίδιο βάθος;

Μια δοκιμή θα μας πείσει.




Ο Ενήλικας Πινόκιο.....!!!!!!!!

Ως παθολογικοί ψεύτες ονομάζονται τα άτομα που λένε ψέματα αλλά με τον καιρό χάνουν την αίσθηση της πραγματικότητας και καταλήγουν να τα πιστεύουν ως αληθινά. Για τα άτομα αυτά το ψέμα έχει γίνει δεύτερη φύση τους και λένε ψέματα ακόμη και όταν δεν έχουν κάποιο εμφανές συμφέρον. 

Αν και ο όρος δεν είναι μια επίσημη κλινική διάγνωση ψυχικής διαταραχής, πολλοί ερευνητές πιστεύουν ότι τα άτομα αυτά εμφανίζουν μια αντικοινωνική διαταραχή της προσωπικότητας αφού επιλέγουν να ζουν μια ψεύτικη ζωή. 

Ο παθολογικός ψεύτης υποφέρει πραγματικά από ένα παθολογικό σύνδρομο και σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να περιγραφεί ως ψυχοπαθής. Είναι πιθανόν να ενεργεί δόλια, χωρίς να λαμβάνει υπόψη τα δικαιώματα και τα συναισθήματα των άλλων.

Το άτομο που έχει αυτό το πρόβλημα θα αλλάζει την ιστορία που σας έχει πει καθώς θα τον ρωτάτε ορισμένες λεπτομέρειες και στο τέλος αυτά που θα σας λέει θα αρχίσουν να έρχονται σε πλήρη αντίθεση με τα πράγματα που σας είχε πει στην αρχή. 

Ο άνθρωπος που είναι παθολογικός ψεύτης θα πει ψέματα και για την πιο απλή αλήθεια. Αυτά τα μικρά ή μεγάλα ψέματα που λένε αυτά τα άτομα είναι μεγάλος πονοκέφαλος για τους ανθρώπους που βρίσκονται κοντά τους. 

Οι παθολογικοί ψεύτες δεν είναι σε θέση να κατανοήσουν το »κακό» που κάνουν επειδή ζουν στο δικό τους κόσμο. Αν αμφισβητηθούν ή κατηγορηθούν από κάποιον θα δράσουν αμυντικά και ίσως και επιθετικά, και θα υπερασπιστούν τα ψέματα τους αδιαφορώντας για την αλήθεια.

Συνήθως πρόκειται για άτομα μοναχικά που μέσα στο ψέμα τους αισθάνονται πιο ευτυχισμένοι. Ωστόσο, υπάρχουν και περιπτώσεις κοινωνικών ατόμων, που χρησιμοποιούν το ψέμα για να αυξήσουν την δημοτικότητα τους. Ο σκοπός του παθολογικού ψεύτη και στις δύο περιπτώσεις είναι η πιο εύκολη κοινωνικοποίηση αλλά και το να κάνει πιο ελκυστική τη ζωή του.

Οι λόγοι που κάποιοι άνθρωποι είναι παθολογικοί ψεύτες είναι πολλοί και συγκεχυμένοι. Πιο κύρια θεωρείται η χαμηλή αυτοεκτίμηση αυτών των ανθρώπων και η διαρκής αίσθηση που έχουν πως πρέπει να αποδεικνύουν συνεχώς ότι είναι καλύτεροι από όλους τους άλλους. 

Ένας ακόμη σημαντικός λόγος είναι η έλλειψη επιτυχίας και ικανοποίησης από την ζωή τους, αλλά και η εγωιστική νοοτροπία ορισμένων ανθρώπων να πάρουν αυτό που θέλουν πέρα από ηθικούς κώδικες και αξίες.

Δυστυχώς δεν υπάρχει ενδεδειγμένη συμπεριφορά προς έναν παθολογικό ψεύτη. Αν σας είναι συμπαθής, δεχθείτε το πρόβλημα του. Αν σας είναι δύσκολο και νιώθετε πως σας κάνει κακό μείνετε μακριά από αυτό το άτομο. 

Επίσης δεν υπάρχει σωστό και λάθος στο πια στάση πρέπει να ακολουθήσετε προς το ψέμα που σας λέει το άτομο αυτό. Η ειλικρίνεια και η αλήθεια μπορεί να τους «ξυπνήσει» και να τους κάνει να προσπαθήσουν να κόψουν τα ψέματα, αλλά μπορεί να τους κάνει επιθετικούς και να τους προκαλέσει μεγάλη ψυχική αναστάτωση ή ακόμη και ψυχολογικό τραύμα.

Δυστυχώς, για το ψέμα αυτό καθαυτό δεν υπάρχει φάρμακο. Η αντιμετώπιση της πάθησης αυτής χρειάζεται υπομονή, στήριξη, κατανόηση και αγάπη. Το άτομο αλλά και η οικογένεια του πρέπει να αποδεχθεί το πρόβλημα αλλά και την σοβαρότητα της κατάστασης και να ζητήσει βοήθεια. 

Σε ορισμένες περιπτώσεις ο παθολογικός ψεύτης μπορεί να αντιμετωπίζει και άλλες πιο σοβαρές διαταραχές της προσωπικότητας και εκεί η βοήθεια του ειδικού κρίνεται αναγκαία.

Αυτός που θέλει να διακρίνει την αλήθεια από το ψέμα
πρέπει να ξέρει αρκετά καλά τι είναι αλήθεια και τι είναι ψέμα. Μπαρούχ Σπινόζα

Βιβλιογραφία: Τα ψέματα που λέμε στον εαυτό μας, Κρις Θέρμαν, Εκδ. Καστανιώτης
Πάψε να ζεις με ψέματα, David Lieberman, Εκδ. Διόπτρα



Πηγές έμπνευσης στους δύσκολους καιρούς........!!!!!!!!!

Δύσκολες μέρες, πολύ δύσκολες μου είπε η ηλικιωμένη γειτόνισσα. Ο μόνος τρόπος να παραβγεις αυτές τις μέρες είναι μαζί μ΄αυτά που σου λείπουν να θυμάσαι κι αυτά που έχεις. Και συνέχισε να σκουπίζει το πεζοδρόμιο. Έμεινα σκεπτική να τη κοιτάω. Σταμάτησε με κοίταξε και χαμογέλασε. 

«Αμέ μου είπε, ποιο νομίζεις πως είναι το κόλπο κι είμαι ακόμα εδώ; Αν ήταν θα είχα πηδήξει από το μπαλκόνι προ πολλού. Σ΄οτι άσχημο μου τυχαίνει δε του δίνω όλο το χώρο στο μυαλό μου. Ένα τόσο δα μέρος του δίνω. Το υπόλοιπο τόχω για τα καλά»

Δεν ξέρω αν ήταν ο τρόπος που το έλεγε, αλλά ξαφνικά μ΄εκανε να σκεφτώ μονομιάς όλους εκείνους τους ανθρώπους που όταν συναντήθηκαν οι δρόμοι μας, έστω και για μια βιαστική κουβέντα, μια καλημέρα, μετά.. ένοιωθα καλύτερα. Κι όπως τους έφερα στο μυαλό μου σκέφθηκα πως κρυβόντουσαν στα πιο ανώνυμα μέρη.

Στην πραγματικότητα, στο γραφείο απολεσθέντων της ζωής μας δεν θα πάει ο μισθός, η σύνταξη, το δάνειο, η εφορία, η ΔΕΗ... δεν είναι αυτά η ζωή μας. Αυτά είναι οι επιβεβλημένες υποχρεώσεις. Η ζωή μας είναι όλα αυτά που χάρη αυτών των ηλίθιων υποχρεώσεων ξεχάσαμε...

Το κομμάτι του μυαλού μας , το όμορφο , που έχει στριμωχτεί σε μια γωνιά και κοντεύουμε να το σκάσουμε, για να απλώνει την αρίδα της όλη αυτή η ασχήμια ανενόχλητη....

Ένα τόσο δα μέρος δίνει η κυρά Κατερίνα, σ΄αυτή την ασχήμια. Ένα τόσο δα...

Κάποτε στη στάση του λεωφορείου περίμενα κάθε μέρα μαζί μ΄ενα ζευγάρι. Εκείνη ήταν μια κυρία γεροδεμένη που κράταγε από το μπράτσο τον άντρα της που είχε πάθει εγκεφαλικό. Είχε παραλύσει η μισή του μεριά και τον κράταγε να στηρίζεται επάνω της. Εκείνος όταν μ΄εβλεπε με τα λόγια του τα μασημένα που με κόπο καταλάβαινες, γέλαγε και μου έλεγε..

«Τη βλέπεις πως με κρατάει; Ζηλεύει και φοβάται μην της φύγω!» Και γελάγανε κι οι δυο σαν παιδιά. Είχαν αποφασίσει πως η αγάπη ήταν πιο δυνατή από την αρρώστια. Η αγάπη τους έκανε να γελάνε. Ακόμα κι αν ο ένας έμεινε μισός η αγάπη τους ήταν ολόκληρη.

Μην αφήσετε κανέναν αγαπημένο να σηκώσει το φορτίο μόνος. Μην αφήσετε κανέναν να πείσει τους δικούς σας ανθρώπους πως μερικά κ@λόχαρτα μπορούν να γίνουν πιο σημαντικά από την ίδια τη ζωή. Υπάρχουν άνθρωποι που ζαλισμένοι έχουν ξεχάσει πως εκτός από αυτά που έχασαν υπάρχουν πάρα πολλά που έχουν. 

Πράγματα που μοιάζουν δεδομένα και γι΄αυτό ξεφεύγουν από τη προσοχή, αλλά που χωρίς αυτά, όλα τα υπόλοιπα είναι απλά κούφια τσόφλια.

Η κυρία στη στάση αγωνιζόταν όπως μου έλεγε κάθε μέρα με γιατρούς, φάρμακα, τα ταμεία που έτρεχε για να ζητάει να της επιστρέψουν τα ποσά που της όφειλαν, με νοσοκομεία, με χίλια δυο απαίσια πράγματα. Θα τα έκανε όλα πιο εύκολα αν άφηνε τον άντρα της σε κάποιον στο σπίτι να τον προσέχει.

Πάμε σαν τις χελώνες αλλά κρατώντας το μπράτσο μου νοιώθει πως συμμετέχει σε όλα. Όπως πρώτα...




Ένα παραμύθι για μεγάλους.......!!!!!!!!

                           
Όσο κι αν είναι πλέον συνηθισμένο να σκεφτόμαστε όλο και περισσότερο τον εαυτό μας, αδιαφορώντας - προκλητικά πολλές φορές - για το διπλανό μας, ένα είναι σίγουρο : 

Όταν κινδυνεύει κάποιος ή έχει ένα πρόβλημα (μικρό ή μεγάλο, δεν έχει σημασία), βρισκόμαστε όλοι σε κίνδυνο και κατ’ επέκταση το πρόβλημά του πολύ σύντομα θα γίνει και δικό μας! Για τον ίδιο ακριβώς λόγο, όταν μια ποντικοπαγίδα μπαίνει στο σπίτι δεν αποτελεί πρόβλημα μόνο για τον ποντικό... Η ιστορία που ακολουθεί είναι πιο επίκαιρη από ποτέ! 

Ένα ποντικάκι κάποτε παρατηρούσε από την τρυπούλα του τον αγρότη και τη γυναίκα του που ξεδίπλωναν ένα πακέτο. «Τι λιχουδιά άραγε έκρυβε εκείνο το πακέτο;», αναρωτήθηκε. Όταν, όμως, οι δύο αγρότες άνοιξαν το πακέτο δεν φαντάζεστε πόσο μεγάλο ήταν το σοκ που έπαθε, διαπιστώνοντας πως επρόκειτο για μια ποντικοπαγίδα! 

Τρέχει γρήγορα, λοιπόν, στον αχυρώνα για να ανακοινώσει το φοβερό νέο: «Μια ποντικοπαγίδα μέσα στο σπίτι! Μια ποντικοπαγίδα μέσα στο σπίτι!»

Η κότα κακάρισε, έξυσε την πλάτη της και σηκώνοντας το λαιμό της είπε : «Κυρ ποντικέ μου, καταλαβαίνω πως αυτό αποτελεί πρόβλημα για εσάς. Αλλά δεν βλέπω να έχει καμιά επίπτωση σε εμένα! Δε με ενοχλεί καθόλου η ποντικοπαγίδα στο σπίτι!» Το ποντικάκι γύρισε τότε στο γουρούνι και του φώναξε : «Έχει μια ποντικοπαγίδα στο σπίτι! Έχει μια ποντικοπαγίδα στο σπίτι!»

Το γουρούνι έδειξε συμπόνια αλλά απάντησε : «Λυπάμαι πολύ κυρ ποντικέ μου, αλλά δεν μπορώ να κάνω τίποτα άλλο από το να προσευχηθώ. Να είσαι σίγουρος ότι θα το κάνω». Τότε το ποντίκι στράφηκε προς το βόδι και του φώναξε, κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου: «Έχει μια ποντικοπαγίδα στο σπίτι! Έχει μια ποντικοπαγίδα στο σπίτι!»

Και το βόδι απάντησε : «Κοιτάξτε, κύριε ποντικέ μου, πολύ λυπάμαι για τον κίνδυνο που διατρέχεις, αλλά εμένα η ποντικοπαγίδα το μόνο που μπορεί να μου κάνει είναι ένα τσιμπηματάκι στο δέρμα μου! » Έτσι, ο καλός μας ποντικούλης, έφυγε με κατεβασμένο το κεφάλι, περίλυπος και απογοητευμένος γιατί θα έπρεπε ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ, να αντιμετωπίσει τον κίνδυνο της ποντικοπαγίδας!

Την επόμενη νύχτα, ένας παράξενος θόρυβος, κάτι σαν αυτόν που κάνει η ποντικοπαγίδα όταν κλείνει, ξύπνησε τη γυναίκα του αγρότη που έτρεξε να δει τι συνέβη. Μέσα στη νύχτα, όμως, δεν πρόσεξε πως στην παγίδα είχε πιαστεί από την ουρά ένα φίδι... Φοβισμένο το φίδι δάγκωσε τη γυναίκα.

Η γυναίκα αρρώστησε βαριά και μεταφέρθηκε επειγόντως στο νοσοκομείο. Έμεινε λίγες μέρες και επέστρεψε στο σπίτι, αλλά με υψηλό πυρετό. Ο γιατρός συμβούλεψε το σύζυγο να της κάνει ζεστές σουπίτσες. Έτσι ο αγρότης έσφαξε την κότα για να κάνει μια καλή κοτόσουπα!

Η γυναίκα, όμως, πήγαινε από το κακό στο χειρότερο και όλοι οι γείτονες πήγαιναν στη φάρμα για να βοηθήσουν. Ο καθένας με τη σειρά του καθόταν στο προσκεφάλι της γυναίκας από ένα 8ωρο. Για να τους ταΐσει όλους αυτούς ο αγρότης αναγκάστηκε να σφάξει το γουρούνι. Τελικά, όμως, η γυναίκα δεν τη γλίτωσε! Πέθανε! Στην κηδεία της ήρθε πάρα πολύς κόσμος, γιατί ήταν καλή γυναίκα και την αγαπούσαν όλοι. Για να ταΐσει όλον αυτόν τον κόσμο ο αγρότης αναγκάστηκε να σφάξει το βόδι.

Ο κυρ ποντικός μας έβλεπε όλο αυτό το πήγαιν’ έλα από την τρυπούλα του με πάρα πολύ μεγάλη θλίψη...

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
- Χάσαμε την ανθρωπιά μας και ενισχύσαμε τον ατομισμό μας!

- Όταν κάποιος δίπλα μας κινδυνεύει, βρισκόμαστε όλοι σε κίνδυνο!

- Είμαστε όλοι συνεπιβάτες σ’ αυτό το πλοίο που λέγεται ζωή!

- Ο καθένας μας αποτελεί τον κρίκο της ίδιας αλυσίδας!

ΚΑΙ ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΝ…

Εμείς είμαστε τα ποντικάκια...

Εμείς, όμως, είμαστε και οι κότες...

Εμείς και τα γουρούνια... Και κυρίως...

Εμείς και τα βόδια!!!




Τετάρτη, 20 Νοεμβρίου 2013

Άγγελοι και Κρύσταλλοι.......!!!!!!


Ποιος δεν πιστεύει στους αγγέλους, λίγο ή πολύ όλοι μας. Ανεξάρτητα από τα θρησκευτικά πιστεύω του καθενός οι άγγελοι υπάρχουν παντού και για όλους, χωρίς να προσβάλλουν κανέναν, έτοιμοι να υπηρετήσουν και να προστατεύσουν. 

Οι άγγελοι ως άυλες, φωτεινές, αέρινες και αιθέριες οντότητες είναι γεμάτοι με αγάπη, χαρά, παιχνιδιάρικη διάθεση, γαλήνη, αγαθότητα, καλοσύνη, ταπεινότητα, τρυφερότητα, ευδιαθεσία, ομορφιά, χρώμα, αρμονία, δημιουργικότητα και αφοσίωση. 

Οι άγγελοι δεν μας αφήνουν μόνους ποτέ, εμείς τους ξεχνάμε. Χαμένοι στα κατώτερα επίπεδα του μυαλού μας και στις χαμηλές δονήσεις των αρνητικών μας σκέψεων, κλείνουμε τον δίαυλο επικοινωνίας μαζί τους. 

Οι άγγελοι, όμως είναι συνεχώς γύρω μας, είναι πάντα σε επαφή μαζί μας, για να μας βοηθήσουν, να μας προστατεύσουν, να μας εξυπηρετήσουν. Αρκεί να τους το επιτρέψουμε, αρκεί να τους καλέσουμε. 

Υπάρχουν διάφοροι τρόποι και υλικά προσέλκυσης των αγγέλων. Τα αιθέρια έλαια, οι κρύσταλλοι, τα αρωματικά στικ, τα βότανα, τα ανθοϊάματα Μπαχ είναι από τα υλικά με τις υψηλότερες δονήσεις στη Γη. 

Οι ενέργειες τους μπορούν να σας βοηθήσουν να έρθετε σε επαφή με τους αγγέλους. Γνωρίστε τις ιδιότητες του κάθε υλικού και διαλέξτε το ανάλογα με τη χρησιμότητά του και την διαίσθησή σας. Επίσης η προσευχή και ο διαλογισμός είναι τεχνικές που καθαρίζουν τα κανάλια επικοινωνίας και επιτυγχάνουν την επαφή με τους αγγέλους. 

Οι μέθοδοι είναι καθαρά για εμάς και μόνο, για να τους προσεγγίσουμε εμείς, για να νιώσουμε λίγο από την δύναμη τους, για να κατανοήσουμε τα σημάδια που μας δίνουν καθημερινά. Μη φοβάστε λοιπόν να πειραματιστείτε για να βρείτε τον τρόπο που σας φέρνει σε επαφή με τους αγγέλους σας. 

Ζητήστε τους με σαφήνεια, μέσα από την καρδιά σας να εισακουστούν οι επιθυμίες σας, οι σκέψεις σας και οι ανάγκες σας. Ευχαριστήστε τους κάθε φορά που σας στέλνουν κάποιο μήνυμα έμπνευσης και καθοδήγησης. Δείξτε υπομονή μέχρι να συνειδητοποιήσετε και να βιώσετε ότι όλες οι τεχνικές δουλεύουν θαυμάσια. 



Οι τρεις καταστάσεις της... συνείδησης.....!!!!!!

                             
Ο άνθρωπος ζει καθημερινά μέσα σε τρεις καταστάσεις της συνείδησης : 1) Της εγρήγορσης, 2) Του ύπνου με όνειρα, 3) Του βαθύ ύπνου

Η πρώτη κατάσταση είναι συνειδητή. Ο άνθρωπος μπορεί να διαλέγει συνεχώς ανάμεσα σε πολλούς ερεθισμούς που προκαλούν τα όργανα των αισθήσεων και να ενεργεί με σκέψη ή απερίσκεπτα αν η δύναμη του ερεθισμού είναι μεγάλη και δεν μπορεί ή δε θέλει να αντιδράσει. Μόνο στην κατάσταση της εγρήγορσης θυμάται τις δυο άλλες καταστάσεις, δηλαδή του ύπνου με όνειρα (υποσυνείδητο) και του βαθύ ύπνου (ασυνείδητο).

Το υποσυνείδητο και ό,τι ακόμα διαμορφώνει την ατομικότητα χωρίζεται σε τέσσερα μέρη:

1. ΝΟΗΤΙΚΟ ΤΩΝ ΑΙΣΘΗΣΕΩΝ. Συνθέτει όλες τις προσλήψεις που αποκτά με την πείρα.

2. Το ΕΓΩ. Η ιδιαίτερη αυτή αίσθηση του Εγώ είναι απαραίτητη. Χωρίς την αίσθηση αυτής της ατομικότητας, η αντίληψη θα ήταν αδιάφορη.

3. ΔΙΑΝΟΙΑ. Δύναμη διάκρισης και εκλογής. Η διάνοια δρα με την αντίληψη και δίνει την προσωπική βεβαίωση.

4. ΜΝΗΜΗ. Η τελευταία φάση. Σε αυτήν εγγράφονται και καταχωρούνται όλες οι παρατηρήσεις που έγιναν συνειδητά ή ασυνείδητα. Η μνήμη περιέχει αφάνταστη ποσότητα πληροφοριών που συσσωρεύτηκαν στη ζωή σαν μορφή αναμνήσεων γραμμένες στα κύτταρά μας. 

Ακόμη περιέχονται πληροφορίες, σχετικά με όλες τις αναμνήσεις του ανθρώπινου είδους. Η μνήμη είναι αυτή που τροφοδοτεί την κατάσταση της εγρήγορσης καθώς και του ύπνου με όνειρα.

Στη κατάσταση του ύπνου το σώμα και οι αισθήσεις είναι αποκομμένες και δεν δίνουν καμία πληροφορία από τον έξω κόσμο, ωστόσο η νόηση δεν σταματά τη λειτουργία της αλλά εργάζεται με διαφορετικό τρόπο. Με εικόνες που ξεπηδούν από την ανάμνηση, ή και από την περιπλάνηση του υποσυνείδητου . Το υποσυνείδητο είναι παγκόσμιο και ατομικό, περικλείει όλες τις πρωτόγονες δυνάμεις και αντιδράσεις. Το υποσυνείδητο τοποθετείται μεταξύ συνείδησης και ασυνείδητου.

Η κατάσταση του ασυνείδητου, είναι ο βαθύς ύπνος χωρίς όνειρα, τότε που το νοητικό αποκοιμιέται και δεν υπάρχει τίποτα από τον κόσμο του χώρου και του χρόνου. Είναι μια κατάσταση τέλειας λησμονιάς. Την κατάσταση αυτή ονομάζουν οι Γιόγκι απόλυτη ευτυχία. Είναι καθαρά πνευματική κατάσταση που δεν την συνειδητοποιούμε.

Η συνείδηση χωρίζεται σε εξωτερική και σε θεία συνείδηση. Η εξωτερική είναι φυλακισμένη μέσα στο σώμα. Έχει τα κέντρα της στο κρανίο (πνευματική συνείδηση), στην καρδιά (συγκινήσεις) και στον ομφαλό (αισθήσεις). Οι πρώτες αρχές για να εξελιχθεί η εξωτερική συνείδηση, λέει, είναι η ειλικρίνεια, η υπομονή και η θέληση. 

Να σκεφτόμαστε τα λάθη μας αλλά να συγκεντρώνουμε τη σκέψη μας στα ιδανικά για να μπορέσουμε να τα πραγματοποιήσουμε.

Η μέθοδος του ΑΓΙΟΥ έχει σκοπό να ανεβάσει την εξωτερική συνείδηση προς τη θεία συνείδηση, ώστε να μεταμορφωθεί ο άνθρωπος σε αυτή τη γη, δημιουργώντας μια ζωή θεϊκή μέσα στην ύλη. Η άσκηση ΚΑΙ Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ είναι ο πιο σίγουρος δρόμος για την εξέλιξη της συνείδησης, κατά τη μέθοδο του ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ με μόνιμη συγκέντρωση προς το πνεύμα ή τον εσωτερικό κόσμο του ανθρώπου.

Έτσι η συνείδηση γίνεται δέκτης, έτοιμη να βυθιστεί στο θείο Φως. Η πρώτη ένδειξη επαφής της εξωτερικής συνείδησης με τη θεία συνείδηση είναι η ειρήνη που νιώθει ο άνθρωπος. Ένα αίσθημα ανάπαυσης και αρμονίας, μια απελευθέρωση, μια κατάσταση τέλειας ακινησίας στο νοητικό και στο αστρικό πεδίο που καμία εξωτερική αντίδραση δεν είναι ικανή να αλλάξει αυτή τη κατάσταση.
                  
Η ΖΩΗ εμφανίζεται με την ένωση ενός θετικού με ένα αρνητικό μόριο και ακολουθεί ο κοσμικός νόμος. Η στιγμή της σύλληψης είναι το τέλος μιας κατάστασης ουδέτερης, όπως είναι το ξύπνημά μας από ένα βαθύ ύπνο στη κατάσταση της εγρήγορσης. Ο θάνατος είναι το τέλος μια κατάστασης πολωμένης, η είσοδος στην κατάσταση του ασυνείδητου και η επιστροφή στην ουδέτερη κατάσταση (0).

Η γέννησή μας δεν είναι παρά η αρχή στο υλικό πεδίο. Η συνέχεια βρίσκεται στα ψυχικά και πνευματικά πεδία που τα διέπουν διαφορετικοί νόμοι από αυτούς που ξέρουμε και δεν μπορούν να γίνουν αντιληπτοί.

Οι άγιοι, δίνουν ένα πολύ ζωντανό παράδειγμα. "Η ζωή είναι σαν το φως, δημιουργείται από την ένωση δυο πόλων αντίθετης κατηγορίας. Όταν ο λαμπτήρας έχει χρησιμοποιηθεί και χαλάσει, σταματά να λειτουργεί, όπως το σώμα παύει να λειτουργεί όταν πεθάνει. Ο ηλεκτρισμός όμως εξακολουθεί να υπάρχει. Με την τοποθέτηση ενός καινούργιου λαμπτήρα το φως εκδηλώνεται πάλι".

Ο άνθρωπος από τη γέννηση ως την ενηλικίωσή του, περνά διάφορα στάδια ωσότου ωριμάσει και φτάσει στο γήρας. Η ζωή θεωρητικά ξεδιπλώνεται σε 12 στάδια, κάθε 7 χρόνια. Μετά τα 3 πρώτα στάδια ο άνθρωπος λογίζεται ενηλικιωμένος, αλλά ισχύει για το φυσικό πεδίο και όχι για τι ψυχικό και το πνευματικό. 

Η ψυχική ωριμότητα δηλαδή το ξύπνημα της πνευματικής ζωής, αρχίζει κατά κανόνα περί τα 42 χρόνια. Η φύση φροντίζει για τη φυσική μας εξέλιξη, την αυτόνομη και καλή λειτουργία του σώματος μας κατά τη διάρκεια της ζωής, αλλά για τη διατήρηση της καλής υγείας, της ψυχικής ισορροπίας, της πνευματικής εξέλιξης, πρέπει να φροντίσει ο ίδιος ο άνθρωπος.

Τρία είναι τα στάδια της όλης εξέλιξης :
1. Γέννηση και ωρίμανση του σώματος. Από τη γέννησή του ως τα 7 χρόνια ο άνθρωπος γνωρίζει το σώμα του και το νιώθει να αναπτύσσεται. Από τα 7 έως τα 14 διαμορφώνει το Εγώ του και την πίστη του στον εαυτό του. Από τα 14 έως τα 21, το φυσικό σώμα έχει φτάσει στην ωριμότητά του καθώς και η σεξουαλική λειτουργία.

2. Ωρίμανση της Προσωπικότητας.
Από τα 21 έως τα 28, αρχίζει να διαμορφώνει την προσωπικότητά του. Από τα 28 έως τα 35 έχει εδραιώσει την προσωπικότητά του. Από τα 35 έως τα 42 αναπτύσσει τις δυνατότητές του.

3. Ωρίμανση της Πνευματικότητας.
Από τα 42 χρόνια έχει τη δυνατότητα ο άνθρωπος να ολοκληρωθεί πνευματικά μέσα από την ανάπτυξη της συνείδησης και του πραγματικού Εαυτού. Ότι υπάρχει στο σύμπαν υπάρχει και στον άνθρωπο. Οι Γιόγκι χωρίζουν το Σύμπαν σε τρία πεδία.

Το υλικό πεδίο που ανήκει στη γη. Πάνω από το υλικό τοποθετούν το πεδίο της κοσμικής ενέργειας και πάνω από αυτό, το πνευματικό πεδίο. Τα τρία αυτά πεδία αποτελούν το τριπλό του εσωτερικού ημισφαιρίου. Αντίστοιχα στον άνθρωπο τα τρία πεδία είναι: το φυσικό, το αστρικό, που συμμετέχει στις λειτουργίες του φυσικού σώματος γιατί ενσωματώνεται με αυτό το πνευματικό πεδίο, και το ανώτερο. 

Το πνευματικό πεδίο είναι ήρεμο, σταθερό και δεν συμμετέχει στα αισθήματα και τον κόσμο των αισθήσεων. Είναι μέρος της θείας εκδηλώσεως.

Όλα όσα υπάρχουν στο Σύμπαν υπακούουν στο νόμο των συνεχών μεταβολών και είναι εκδηλώσεις της θείας Ουσίας. Το θείο είναι το μόνο αιώνιο, ουδέτερο, ατέρμονο, δυναμικό. Η γήϊνη ζωή μας είναι και αυτή μια εκδήλωση με συνεχείς μεταβολές. 

Ο άνθρωπος ζητά την ευτυχία μέσα από μια σταθερή κατάσταση, μέσα από κάτι που δεν μεταβάλλεται, οι Γιόγκι μας διδάσκουν ότι υπάρχει μέσα στον άνθρωπο ένα σημείο ακλόνητο το πιο κρυφό και μυστηριακό της ύπαρξής του. Όταν ο άνθρωπος μέσα από το διαλογισμό συνειδητοποιήσει το σημείο αυτό, γνωρίζει τη γαλήνη και τίποτα πια δεν τον ταράζει.

Για να φτάσει όμως ως εκεί χρειάζεται να χαλαρώσει πρώτα από την ένταση του κόσμου που τον περιβάλλει τον κόσμο των φαινομένων . Να απομακρυνθεί από συνήθειες που δεν έχουν σχέση με τις πραγματικές του ανάγκες. Και είναι πολύ δύσκολο να ανακαλύψει κανείς ποιες είναι οι πραγματικές του ανάγκες. Μέσα από την τεχνική της προσευχής μπορεί ο άνθρωπος να βρει το δρόμο του αποκτώντας εσωτερική γαλήνη, χωρίς να γίνει αδιάφορος για τους ανθρώπους.