Σάββατο, 22 Ιουνίου 2013

Πως να απαλλαγείτε από πεποιθήσεις και καταγραφές σε σχέση με τους γονείς σας....!!!

Πολλοί άνθρωποι που λειτουργούν με τον νόμο της έλξης προσπαθούν να αλλάξουν πράγματα στην ζωή τους, να αποκτήσουν περισσότερα χρήματα, να έχουν καλύτερη υγεία και σχέσεις αλλά δεν αλλάζει τίποτα στην ζωή τους. 

Τι μπορεί λοιπόν να φταίει για αυτό; 

Ενώ ο Νόμος της Ελξης είναι ένας συμπαντικός νόμος που λειτουργεί με την ενέργεια σε κβαντομηχανικό επίπεδο πρέπει να γνωρίζουμε ότι η υλοποίηση των επιθυμιών μας εξαρτάται από 2 πράγματα. Είναι το Κάρμα και το Ντάρμα όπως θα αναφερόταν στην ανατολική φιλοσοφία.

Το Κάρμα παρότι πολλοί άνθρωποι το ορίζουν σαν κάτι κακό 
ή κάτι το οποίο πρέπει να ξεπληρώσεις δεν είναι αναγκαία κακό. Το Κάρμα συνδέεται με το από που προέρχεσαι, ποιά είναι η οικογένειά σου, η χώρα από την οποία προέρχεσαι αλλά και από τις περασμένες σου πράξεις. 

Γενικά το κάρμα αποτελείται από παρελθόντες πράξεις και πράγματα τα οποία σε παρόντα χρόνο δεν μπορούν να ελεγχθούν.Το κάρμα συνδέεται άμεσα και με τους γονείς μας και το συγγενικό περιβάλλον.
Στο κάθε τώρα μας δεν μπορούμε να ελέγξουμε αυτήν την καταγωγή αλλά και το πως μεγαλώσαμε, με τι καταβολές αλλά και παιδικές μνήμες και εμπειρίες οι οποίες μας επηρεάζουν. 
Το Ντάρμα από την άλλη πλευρά θεωρείται κάτι το καλό, κάτι το οποίο έρχεται και μπορεί να είναι η πραγματοποίηση 1 εκατομμυρίου ευρώ παρότι προέρχεται κάποιος από φτωχή οικογένεια ή η γιατρειά μιας ανίατης ασθένειας παρ ‘ όλες τις αρνητικές προβλέψεις. 

Είναι το κομμάτι στο οποίο συγκεντρωνόμαστε και το καλό 
που εισπράττουμε. Η δημιουργία είναι όμως η ισορροπία πραγμάτων και ανθρώπινων καταστάσεων. 

Συγκεντρωμένοι στο ένα επίπεδο των επιθυμιών και αγνοώντας ότι μπορεί να κουβαλάμε μπλοκαρίσματα και ανεπιθύμητες ενέργειες ή πως μπορούμε να τις καθαρίσουμε δεν θα μας φέρει τα αποτελέσματα που θέλουμε.

Συγκεκριμένα το κάρμα που προέρχεται από τους γονείς μας είναι πολύ σημαντικός παράγοντας στο πως λειτουργούμε στην ζωή. Παρόλο του πως αισθανόμαστε με τους γονείς μας και το πως είναι η σχέση μας μαζί τους τώρα. 

Ακόμα και αν δεν τους βλέπουμε ή δεν μπορούμε να ανεχθούμε να είμαστε κοντά τους σε βαθύ επίπεδο υπάρχει πάντα μία σύνδεση και αφοσίωση που είναι πολύ δύσκολο 
να σπάσει.

Σαν παιδιά αγαπάμε τους γονείς μας χωρίς όρους και όταν τους βλέπουμε να μας συμπεριφέρονται με συγκεκριμένο τρόπο, ή να αντιδρούν με συγκεκριμένο τρόπο ή να έχουν προβλήματα υποσυνείδητα εγγράφεται μέσα μας η φράση δεν αξίζω ή η φράση "μαμά, μπαμπά άφησε με να το κουβαλήσω εγώ το βάρος σου. 

Είμαι δυνατός και θα σε ξαλαφρώσω από το βάρος."
Σχεδόν πάντα υποσυνείδητα σύμφωνα με την ψυχολογία το παιδί λόγω αυτής της σύνδεσης αγάπης παίρνει την απόφαση να κουβαλήσει τους πόνους και τα φορτία των γονιών του, τα πιστεύω τους και τους προγραμματισμούς τους. 

Αυτό συμπεριλαμβάνει τα μπλοκαρίσματα και προβλήματα τους με τα χρήματα, τις σχέσεις τους, την καριέρα τους, την υγεία τους κτλ. Αναλαμβάνοντας το παιδί υποσυνείδητα να κουβαλήσει τα προβλήματα αυτά λόγω της αγάπης, αποκτά καταγραφές που κουβαλάει μέσα του και σαν ενήλικας.

Από την άλλη πλευρά κάθε πράξη γονιού στο παιδί το οποίο αναζητά την προσοχή και την αξία καταγράφεται μέσα του σαν απόρριψη και αξία " δεν αξίζω " την οποία κουβαλάει μέσα του και όταν ενηλικιωθεί. 

Αυτό μπορεί να φανεί στην ζωή μας αργότερα παρότι έχουμε κάνει τα πάντα να κάνουμε λεφτά αλλά δεν φαίνονται αποτελέσματα.

Σε μερικές περιπτώσεις τα παιδιά κάνουν συμφωνίες με τον εαυτό τους να ΜΗΝ είναι περισσότερο επιτυχημένα από τους γονείς τους στις σχέσεις του, στα οικονομικά, στην υγεία σαν απόδειξη αφοσίωσης στους γονείς του. 
Μπορεί να λέμε υποσυνείδητα γιατί εγώ να είμαι πιο πετυχημένος από εσάς, γιατί να είμαι πιο χαρούμενος, δεν μου αξίζει να έχω καλύτερα αποτελέσματα από εσάς. Το καλό με όλα τα παραπάνω είναι ότι αυτά τα μπλοκαρίσματα μπορούν να απελευθερωθούν και να αναγνωριστούν στους ανθρώπους. 
Υπάρχουν διάφορες τεχνικές για να κατανοήσετε τις ενοχές και τα μπλοκαρίσματα που κουβαλάτε σχετικά με τους γονείς σας. Ρωτήστε τον εαυτό σας τι παρακάτω ερωτήσεις και απαντήστε με την καρδιά σας αφού πρώτα βρεθείτε σε ήσυχο μέρος κλείνοντας τα μάτια σας.

1. Είχε κάποιο μέλος της οικογένειάς μου παρόμοια μοτίβα 
    στα οικονομικά με αυτά που εγώ αντιμετωπίζω τώρα;

2. Είχε κάποιο άλλο μέλος της οικογένειάς μου παρόμοια 
    προβλήματα με την υγεία ή τις σχέσεις του όπως εγώ 
    αντιμετωπίζω τώρα ;

3. Υπήρξαν τραγικά περιστατικά στην οικογένειά μου τα οποία 
    γνωρίζω ή δεν γνωρίζω (υποσυνείδητη επιρροή) τα οποία 
    με επηρεάζουν στην ζωή.

4. Πληρώνω ενεργειακά για πράγματα που με βαραίνουν από 
    την οικογένειά μου σε θέματα υγείας, σχέσεων και 
    χρημάτων ;

5. Η οικονομική μου κατάσταση, η υγεία μου και οι σχέσεις μου 
    μήπως συνδέεται με τους γονείς μου ή τους προγόνους μου;

6. Τι χρειάζεται να ολοκληρώσω για να προχωρήσω μπροστά 
    και να βιώσω αφθονία στην ζωή μου, στην υγεία μου, στις 
    σχέσεις μου και στα οικονομικά μου ;

7. Τι χρειάζεται να ολοκληρώσω με τους γονείς μου, συγγενείς 
    ή προγόνους για να βιώσω αρμονία 
    στην ζωή μου.

Αυτές οι ερωτήσεις παραπάνω είναι σημαντικές γιατί ρίχνουν φως εκεί που μπορεί να κουβαλάμε βάρη ή να πληρώνουμε χρέη στους γονείς μας, θείους, παππούδες ή προγόνους. 
Πολλές φορές δεν είναι η δουλειά μας να το κάνουμε αλλά 
το παίρνουμε από τους γονείς μας και το κουβαλάμε σε όλη μας την ζωή σας πρότυπο αφοσίωσης και σεβασμού και μέσα από βαθειά αγάπη προς αυτούς παρότι αυτοί δεν θέλουν εμείς να είμαστε έτσι.
Η μητέρα συμβολικά αντιπροσωπεύει την αφθονία ενώ ο πατέρας αντιπροσωπεύει την δουλειά και τα οικονομικά. Η σχέση μας με την μητέρα μας και τον πατέρα μας και το πως τους βλέπουμε έχει άμεσο αντίκτυπο στην ζωή μας και στα αποτελέσματα που βιώνουμε σε όλα τα επίπεδα. Όλα τα παραπάνω γράφονται για να σας βοηθήσουν να αναγνωρίσετε ότι τα προβλήματα στην ζωή σας μπορεί να προέρχονται από καταγραφές και πεποιθήσεις που έχετε σε σχέση με τους γονείς σας. 

Είναι η αρχή το να κατανοήσετε το πρόβλημά σας. Από εκεί και πέρα είναι σημαντικό ο κάθε άνθρωπος να προσπαθήσει να απαλλαγεί από αυτές τις ψεύτικες πεποιθήσεις. Συνήθως μόνοι μας είναι αρκετά δύσκολο να το πετύχουμε. 

Συμβουλευτική και δουλειά με το εσωτερικό παιδί για κάθε άνθρωπο θα συνιστώνταν να γίνεται σε πιο ειδικό επίπεδο. Οι άνθρωποι πρέπει να αναγνωρίζουν το πρόβλημα και να ψάχνουν την λύση παραμερώντας κάθε εμπόδιο και εγωισμό.

Αλέξης Αστερίου
http://www.en-gr.com

Βλέποντας την σχέση μας μέσα από πνευματικότητα.....!!!

Πως μπορεί μια σε μια συντροφική σχέση ένα ζευγάρι να έχει και ταυτόχρονα μία πνευματική σχέση; 

Εάν βλέπετε την σχέση σας σαν μια σχέση που μπορεί να βγάλει τον καλύτερο εαυτό σας για εσάς και τον/την σύντροφό σας, ανακαλύπτοντας μέσα από αυτή το βαθύ νόημα της ζωής, εάν σας βοηθήσει να ξεπεράσετε τα προηγούμενα όρια και περιορισμούς σας, εάν μέσα από αυτήν έχετε μια βαθειά και άμεση σύνδεση με τον σύντροφό σας, τότε εαυτή είναι όντως και μια σχέση πνευματική.

Η πνευματικότητα πάντα περιέχει και την αναζήτηση για το βαθύτερο νόημα της ζωής. Μπορεί να είναι αναζήτηση για προσωπική σωτηρία ή μιας άμεσης επαφής με το θείο. Αυτοί που έχουν πίστη θα κάνανε τα πάντα να συνδεθούν με την αλήθεια του Θεού.

Βλέποντας την σχέση σας μέσα από αυτό το πνευματικό περιεχόμενο, υπάρχει και ένα εξαιρετικό κίνητρο να κάνετε το καλύτερο δυνατό που μπορείτε για να την κάνετε να δουλέψει, και μιλώντας/ακούγοντας την καρδιά είναι ένα πολύτιμο εργαλείο που θα βοηθήσει την σχέση σας να ανθίσει.

Η υπέρβαση, που είναι πρωταρχικό χαρακτηριστικό όλων των πνευματικών εμπειριών, σας μεταφέρει πέρα από συνηθισμένες συμπεριφορές με όρια και πέρα από την προσωπικότητα και στενόμυαλες αντιλήψεις του εγώ. Σε προσωπικό επίπεδο, κάνεις την υπέρβαση όταν λειτουργείς και δρας πέρα από τους φόβους σου, βλέπεις κάτι με καινούργια ματιά, ή ανοίγεις σε νέες πιθανότητες. 

Σε πρακτικό επίπεδο, αυτό σημαίνει να βιώνεις από άλλη οπτική τον εαυτό σου.Καταλαβαίνεις ότι είσαι πολύ περισσότερα από ότι νόμιζες ότι είσαι, Μπορείς να κινηθείς πέρα από περιορισμούς που είχες ήδη ορίσει. 
Η συνείδησή σου διευρύνεται με απίστευτα γρήγορο τρόπο πέρα από αυτά που γνωρίζεις διαισθητικά. Σε αυτές τις στιγμές, μεγάλη σοφία μπορεί να ανακτηθεί. Αυτό είναι πέρα από την νόηση, η οποία μπορεί να είναι σκληρή και εγωιστική. Η σοφία συμπεριλαμβάνει τα πάντα, είναι συμπονετική και χωρίς εγώ. Η υπέρβαση αυτή μπορεί επίσης να προκληθεί από συναισθήματα και συγκινήσεις. Ακόμα και τα πιο συνηθισμένα πράγματα μπορεί να φαίνονται εξαιρετικά όμορφα. 

Η καρδία σου ανοίγει και η αγάπη πάει και έρχεται, το να δέχεσαι και να δίνεις γίνεται πολύ απλό και γίνεται πηγαία. Η δημιουργικότητα ρέει...και οι ιδέες επίσης. Σαν να έχεις επιστρέψει στο σπίτι σου που τίποτα δεν του λείπει. 

Δεν υπάρχει πίεση για να δώσεις άμεσες λύσεις ή να κάνεις πράγματα με ταχύτητα σε προβλήματα που υπάρχουν, δεν ανησυχείς και δεν φοβάσαι. Υπάρχει σιγουριά, μιά βαθειά αυτογνωσία ότι όλα είναι όπως πρέπει να είναι και ότι όλα θα δουλέψουν προς το σωστό.

Οταν ακούς την καρδιά σου σημαίνει ότι σε αυτό το επίπεδο υπάρχει ταυτόχρονα αγάπη και σοφία παρούσες. Η αγάπη 
και η σοφία μπορούν να διορθώσουν τα πάντα. 

Πρέπει να βουτήξεις μέσα από αυτό στα βαθειά συναισθήματά σου και να αποκαλύψεις ένα ή και τα δύο παρακάτω πράγματα: Φοβάμαι και ή Πονάω (ή τους πολλούς συνδυασμούς των δύο αυτών συναισθημάτων).

Να θυμάστε, υποθέτουμε συνήθως ότι αγαπάμε ο ένας τον άλλον. Όταν ακούτε την καρδιά σας αποκαλύπτοντας ότι φοβάστε ή ότι πονάτε τότε η καρδιά είναι ανοιχτή. Είστε συναισθηματικά διάφανοι και ευάλωτοι, και αυτό σημαίνει ανοιχτή καρδιά. 

Όταν ακούτε κάποιον που πραγματικά αγαπάτε να σας λέει αυτό σε μια κατάσταση που σας συμπεριλαμβάνει και ρίχνει ευθύνες τότε φοβόνται ή πονάνε και τότε η καρδιά σας μπορεί να ανοίξει.

Επίσης ένας ακροατής δεν μπορεί να απαντάει διαρκώς. Μερικοί άνθρωποι είναι είτε αισθανόμενοι (βιώνουν τον κόσμο με τα αισθήματα και τις συγκινήσεις) ή σκεπτόμενοι (βιώνουν τον κόσμο μέσα από ιδέες και την λογική). 

Με αυτόν τον τρόπο, εάν ο ακροατής είναι σκεπτόμενος κυρίως, δεν μπορεί να προσφέρει άμεσα μία λογική απάντηση που είναι χτισμένη στα συναισθήματα. 
Εάν ο ακροατής είναι αισθανόμενος δεν μπορεί να απαντήσει με μια γρήγορη αντίδραση που παραμορφώνει την πραγματικότητα.Μέρος της συνομιλίας με την καρδιά είναι ότι καταλαβαίνεις ότι το μυαλό σου ή τα συναισθήματα σου είναι υπεύθυνα να βρουν λύση. 
Κανένα πρόβλημα δεν είναι μεγαλύτερο από τον συνδυασμό της αγάπης και της σοφίας. Ο συνδυασμός αυτός θα λύσουν κάθε διαφορά στην σχέση του ζευγαριού εάν και οι δύο αφεθούν σε αυτόν και κατανοήσουν τους φόβους τους και τους πόνους τους. 

Θα λύσουν το πρόβλημα άμεσα και μόνιμα χτίζοντας σχέση αγάπης. Μια πνευματική σχέση.

Αλέξης Αστερίου
http://www.en-gr.com

Ποιός είμαι ; Ποιός είσαι ;

Έχετε ποτέ προσπαθήσει να ενημερωθείτε για όλες τις διαφορετικές θεωρίες που υπάρχουν για την ιστορία του ανθρώπου στην Γη, για την εμπλοκή των εξωγήινων με την ανθρώπινη φυλή, για τους ιλλουμινάτι, συνομοσιολογία για την οικονομική κρίση κτλ. 

Έχω λάβει ένα μήνυμα όπως πολλοί από εσάς έχουν λάβει αλλά ίσως δεν το έχετε ακούσει. Έτσι αποφάσισα να το μοιραστώ μαζί σας όχι γιατί μου ανήκει αλλά γιατί ξέρω ότι ήδη υπάρχει μέσα σας. Ελπίζω να το βρείτε χρήσιμο και να σας βοηθήσει στο να έχετε μια διαφορετική αντίληψη των πραγμάτων.

Αισθάνομαι ότι ο άνθρωπος πρέπει να έχει διαρκώς στο μυαλό του μια μάντρα ερώτηση. To " Ποιός Είμαι; ". Αυτό είναι ένα μήνυμα ανώτερης αλήθειας, από ένα μέρος που υπάρχει μέσα σας και σε αυτό το μέρος είμαι εγώ, σε αυτό το μέρος ενότητας. 
Εγώ σας φέρνω αυτό το μήνυμα και εσείς φέρνετε το μήνυμα στον εαυτό σας ταυτόχρονα, εσείς μου φέρνετε αυτό το μήνυμα.Καθώς η ενέργεια χτίζεται στην Γη το 2012 υπάρχει ένα καλειδοσκόπιο διαδεδομένων πληροφοριών. Η τεχνολογία έχει δώσει την δυνατότητα σε
τεράστιες ποσότητες πληροφορίες να είναι εύκολα προσβάσιμες από τον καθένα που τις αναζητεί. 

Έχετε παρατηρήσει ότι αν ακούσετε αυτές τις πληροφορίες προσεκτικά, ο καθένας θα δει την αλήθεια αλλά θα υπάρχουν τόσες πολλές εκδοχές για αυτήν όσο υπάρχουν άνθρωποι να δίνουν ερμηνείες. 

Είναι ακριβώς το ίδιο ανθρώπινο μοντέλο σκέψης που κρύβεται πίσω από κάθε επιστημονική έρευνα. Οι αρχές 
που αντανακλούνται στις ιδέες όπως αυτές τις " αναλυτικής έρευνας ", " προσοχής στην λεπτομέρεια " έχουν πάντα να κάνουν με την ανθρωπότητα να κοιτάει πάντα το δάχτυλό της και να χάνει την μεγαλύτερη ουσία στου τι συμβαίνει.

Αυτό προκαλεί σε πολλούς ανθρώπους διαφορετικές συναισθηματικές αντιδράσεις όπως ο φόβος, οι προσδοκίες, η αβεβαιότητα, η ελπίδα μέσα από άγχος, το συναισθηματικό μπέρδεμα, η κατάθλιψη, ο εφησυχασμός κτλ.

Αυτό το μήνυμα δεν είναι για επιβεβαίωση ή άρνηση οποιονδήποτε θεωριών συνωμοσίας στην εποχή που ζούμε. Έρχεται απλά να σας θυμίσει την μεγαλύτερη εικόνα, πέρα από αυτά που ζείτε αυτήν την στιγμή. 

Υπάρχει μια βασική αλήθεια που φαίνεται ότι ξεχνιέται πολύ εύκολα. Εάν κάτι είναι αλήθεια, τότε είναι αλήθεια. Η αρχή της δημιουργίας του υπέρτατου Θείου δεν έχει όρια και ότι Είναι δεν αλλάζει.

Από αυτήν την γνώση ας θυμίσουμε στους εαυτούς μας μερικές βασικές αλήθειες. Οι αρχές και οι διδαχές του Γιν και Γιαν είναι συμπαντικές και αιώνιες και εμπεριέχουν το πιο βοηθητικό μήνυμα για την ανθρωπότητα αυτήν την στιγμή.

Η δεύτερη αλήθεια είναι ότι δεν είσαι το σώμα σου και όταν αυτό πεθαίνει εσύ ελευθερώνεσαι. Δεν είσαι το μυαλό σου και οι σκέψεις σου και όταν αυτές σταματάνε υπάρχει ελευθερία. 
Δεν είσαι τα συναισθήματα σου και όταν αυτά είναι σε σιωπή τότε μπορείς να δεις την αλήθεια. Σε αυτήν την σιωπή... εκεί που σταματάει ο χρόνος και ο χώρος. Μεταξύ δύο σκέψεων. Ότι συμβαίνει και δεν έχει όντως ξανασυμβεί είναι εδώ στο τώρα σαν πρόκληση πρόσκληση για να θυμηθείς ποιός είσαι. Και αυτό που είσαι δεν έχει αλλάξει ποτέ. Με αγάπη, από αγάπη, μόνο αγάπη. Εσύ και εγώ.

Χωρίς χέρια,χωρίς πόδια, κανένα πρόβλημα.....!!!

Ο Νίκολας Βούτζισιτς (γεν. 1982) είναι ένας κήρυκας και εμψυχωτής ομιλητής από την Αυστραλία γεννημένος με το σύνδρομο tetra-melia, μία σπάνια γενετική πάθηση που χαρακτηρίζεται από την απουσία και των 4 άκρων (χεριών 
και ποδιών). 

Σαν παιδί, υπέφερε συναισθηματικά, ψυχολογικά και πνευματικά όπως και σε φυσικό επίπεδο αλλά τελικά αντιμετώπισε την αναπηρία του και σε ηλικία 17 ετών άρχισε τον δικό του μη κερδοσκοπικό οργανισμό " Η ζωή χωρίς άκρα".

Ο Βούτζισιτς μιλάει σε μεγάλο κοινό σε εμψυχωτικές ομιλίες σε όλο τον κόσμο για την ζωή με αναπηρία, για την ελπίδα και για την εύρεση της σημασίας της ζωής. 

Επίσης μιλάει για την πεποίθησή του ότι η δύναμη της πίστης στον Θεό σε συνδυασμό με την βούληση του κάθε ανθρώπου να αλλάξει την ζωή του είναι αρκετά για να ξεπεράσεις κάθε πρόβλημα στην ζωή ή κάθε αναπηρία.

Γεννήθηκε στο Brisbane της Αυστραλίας και δεν είχε άκρα, χωρίς δηλαδή χέρια από το ύψος του ώμου και χωρίς πόδια εκτός από ένα πέλμα δύο δαχτύλων στην αριστερή του πλευρά. 

Κατά τα άλλα ήταν υγιής αλλά αυτή του η αναπηρία τον εμπόδισε να παρακολουθήσει κανονικό σχολείο στην αρχή παρότι ήταν πνευματικά υγιής αλλά μόλις ο νόμος άλλαξε ήταν από τους πρώτους μαθητές που παρακολούθησε κανονικό σχολείο. 

Στο σχολείο του ο χλευασμός από τους άλλους μαθητές ήταν μεγάλος και αυτό του δημιούργησε κατάθλιψη και αποπειράθηκε να βάλει τέλος στην ζωή του σε ηλικία μόλις οχτώ χρονών. 

Σε ηλικία 10 ετών αποπειράθηκε να αυτοκτονήσει ξανά αλλά η αγάπη των γονιών του τον απέτρεψε στο να το κάνει. Τελικά με πολύ πίστη και προσευχή αλλά και με μεγάλη δύναμη ψυχής συνειδητοποίησε ότι τα κατορθώματά του θα μπορούσαν να εμπνεύσουν άλλους, με αυτό τον τρόπο έγινε ευγνώμων για την ζωή του. 

Ένα γεγονός που τον άλλαξε προς αυτό ήταν όταν η μητέρα του έδειξε ένα άρθρο σε μια εφημερίδα που αντιμετώπιζε καθολική αναπηρία. Εκεί κατάλαβε ότι δεν ήταν ο μόνος 
που δυσκολεύεται στην ζωή και αντιμετωπίζει προβλήματα 
και άρχισε να αποδέχεται την αναπηρία του.

Άρχισε να κάνει με επιμονή και υπομονή διάφορες δουλειές την ημέρα όπως να γράφει χρησιμοποιώντας τα δύο δάχτυλα του ποδιού του, να χρησιμοποιεί το κομπιούτερ και να πληκτρολογεί, να πετάει μπάλες του τένις, να παίζει ντραμς και γκολφ, να πίνει ένα ποτήρι νερό μόνος του, να χτενίζεται, να πλένει τα δόντια του, να απαντάει στο τηλέφωνο και να ξυρίζεται, ακόμα και να κολυμπάει !

Στην δευτέρα λυκείου επιλέχθηκε πρόεδρος της τάξης του και δούλεψε με το σχολείο του για να βρει χρήματα για τοπικές φιλανθρωπίες και καμπάνιες αναπηρίας. Όταν ήταν 17 άρχισε τις ομιλίες στην ομάδα προσευχής και τελικά άρχισε τον δικό του μη κερδοσκοπικό οργανισμό Ζωή χωρίς Άκρα.

Το 2005 προτάθηκε για το βραβείο " Ο νεαρός Αυστραλός 

της Χρονιάς". Πολλοί οργανισμοί τον βοηθούν πλέον για να μαζέψει λεφτά για αυτόν και τον οργανισμό του και να βοηθάει ανθρώπους με αναπηρίες. 

Τελείωσε το πανεπιστήμιο με άριστα σε ηλικία των 21 και με πτυχία σε λογιστικά και οικονομικό σχεδιασμό. Είναι από τους πιο σημαντικούς εμψυχωτές ομιλητές σε όλο τον κόσμο ταξιδεύοντας παντού και βοηθώντας ανθρώπους με αναπηρίες αλλά και κοινούς ανθρώπους να αντιμετωπίσουν 

τα προβλήματά τους. 

Έχει μιλήσει σε πάνω από 3 εκατομμύρια ανθρώπους σε 24 χώρες σε όλες τις ηπείρους ενώ επίσης μιλάει με πάθος για την ζωή και τις εμπειρίες του σε επιχειρηματικά κοινά επίσης και σε σχολεία.

Παρουσιάζει την δουλειά του μέσω τηλεόρασης και γραπτών κειμένων. Το πρώτο του βιβλίο  " Ζωή χωρίς Όρια " : Έμπνευση για μια εξαιρετικά εύκολα Καλή Ζωή κυκλοφόρησε το 2010 ενώ επίσης κυκλοφόρησε το DVD Ο ανώτερος σκοπός της Ζωής και ένα μικρό ντοκιμαντέρ για την ζωή του και την καθημερινότητά του. 

Επίσης κυκλοφόρησε ένα DVD για νέους ανθρώπους με τίτλο: " Χωρίς χέρια, χωρίς πόδια, καμιά ανησυχία ".

Έχει κερδίσει πολλά βραβεία σε παγκόσμιο επίπεδο ενώ το παράδειγμα του έχει εμπνεύσει εκατομμύρια ανθρώπων για την δύναμη της θέλησης που αντιμετωπίζουν σαφώς μικρότερα προβλήματα από αυτόν και είναι ιδιαίτερα επίκαιρο σε μία περίοδο που ο κόσμος μέσα από την οικονομική κρίση περνάει ταυτόχρονα και κρίση ηθικών και υπαρξιακών αξιών.

Αλέξης Αστερίου
http://www.en-gr.com

Η μαγεία της σιωπής.....!!!!

Ζούμε σε μια κοινωνία φλυαρίας, καθημερινότητα φλυαρίας και βομβαρδιζόμαστε από γεγονότα στην ζωή μας, πληροφορίες, θορύβους άναρχους και σκέψεις οι οποίες δεν μας επιτρέπουν να ζούμε στο εδώ και στο τώρα.

Ο μόνος χώρος σιωπής είναι η ώρα που κοιμόμαστε. Εκεί, την ώρα αυτή που ο νους ησυχάζει και περνάει σε άλλα στάδια συχνοτήτων ενεργοποιούνται τα όνειρα τα οποία μπορεί να περιέχουν περιόδους έντονης δράσης αλλά εκεί ο χωροχρόνος καταλύεται και γινόμαστε παρατηρητές αυτού που συμβαίνει σε αυτόν τον κόσμο, θεατές του έργου μας και ταυτόχρονα δράστες, τα πάντα μπορεί να τρέχουν πολύ αργά ή γρήγορα, ο χρόνος χάνεται και μαγικά συμβαίνουν, επιθυμίες πραγματοποιούνται. 


Πόσοι από εσάς έχετε φτάσει στο σημείο να επεμβαίνετε στα όνειρά σας και να τα καθορίζετε όπως εσείς επιθυμείτε; Να γινόσαστε συνειδητοί στο όνειρο και να μεταμορφώνετε την πραγματικότητα του που δεν ικανοποιεί την θέλησή σας ;


Και μετά από κάθε σχεδόν ύπνο, μετά από την περίοδο αυτή της σιωπής ξυπνάτε συνήθως με ενέργεια για την καθημερινή σας δραστηριότητα. 

 Σε αυτήν την περίοδο του ύπνου, της σιωπής και της παρατήρησης, αυτήν την περίοδο του μαγικού και του μη χρόνου "φορτίζεστε" με ενέργεια για την επόμενη ημέρα. 

Είναι ένα είδος ασυνείδητου διαλογισμού κατά τον οποίο συνδέεστε με την ύπαρξή σας και "ξεκουράζεστε" από τις καθημερινές σκέψεις και δράσεις, γεμίζετε με ενέργεια η οποία έχει χαθεί μετά από μια μέρα δράσης. Πότε όμως χάνουμε ενέργεια; Έχετε παρατηρήσει πότε πραγματικά κουράζεστε στην καθημερινότητα ;

Αν παρατηρήσετε, δεν χάνουμε την ενέργειά μας όταν κάνουμε πράγματα που μας εμπνέουν, πράγματα δημιουργικά, όταν γινόμαστε δημιουργοί ιδεών και πράξεων που εκφράζουν την επιθυμία της ψυχής μας, όταν γινόμαστε ποιητές και ζούμε την κάθε στιγμή σαν μία αιωνιότητα δημιουργίας στην ημέρα μας. 

Όταν ζούμε και απολαμβάνουμε το κάθε εδώ και τώρα μοναδικά, και με αγάπη χωρίς όρους, παρατηρώντας το όπως και στα όνειρα. Ένας μικρός διαρκής συνειδητός διαλογισμός που μας ενώνει με τα βάθη της ύπαρξης, αιώνιους και άπειρους.

Όταν χάνουμε ενέργεια και κουραζόμαστε είναι γιατί υπάρχει μη έμπνευση, όταν κάνουμε πράγματα μηχανικά, πράγματα που δεν μας αρέσουν και όταν είμαστε βυθισμένοι σε ανούσιες πληροφορίες και σε θόρυβο του νου. 

Όταν σκεφτόμαστε και αφήνουμε τον νου να γίνει κύριος αυτής της θέλησης μας για ζωή και έρωτα τότε η ενέργεια μας φεύγει, γινόμαστε μικροί, μπαίνουμε στο κουτάκι, και αναλωνόμαστε σε σκέψεις που κυκλοφορούν στο παρελθόν μας, σε πράγματα που δεν κάναμε, πράγματα που θα έπρεπε να κάνουμε ή πράξεις μας και πράξεις των άλλων που μας επηρέασαν, ή στο μέλλον μας, σε σκέψεις ελπίδας, ανασφάλειας, ενοχών, προβληματισμού, κατηγορώ προς 
τους άλλους. 

Η μαγεία βρίσκεται όπως και σε κάποια όνειρα όταν αυτός ο ίδιος ο χρόνος καταλύεται μέσα από τον χώρο που ζούμε. 

Όταν στο εδώ και στο τώρα μας τιθασεύουμε την πληροφορία και την ανεξέλεγκτη σκέψη που κυριαρχείται σε παρελθόν και μέλλον και την αφήνουμε να φύγει πριν μας απορροφήσει την ενέργεια μας. 

Η μαγεία βρίσκεται εκεί ανάμεσα στις δύο σκέψεις, σε αυτές τις μοναδικές στιγμές της σιωπής η οποία περιέχει μη γνώση αλλά σοφία. Ο νους είναι ένα χρήσιμο εργαλείο αλλά όταν γίνεται δυνάστης χάνουμε αυτό το δώρο της αυτογνωσίας μας.

Βρίσκοντας μέσα μας αυτήν την μαγική σιωπή ακόμα και όταν είμαστε δραστήριοι ανακαλύπτουμε έναν άλλο κόσμο στον οποίο μπορούμε να βρεθούμε σε αυτήν την ισορροπία. 

Ζώντας κάθε στιγμή σαν να είναι η τελευταία και δημιουργώντας μέσα από αυτήν ανακαλύπτεις την μεγαλοσύνη σου και την μεγαλοσύνη του Θεού μέσα σου, την μεγαλοσύνη των ανθρώπων και όλης της πλάσης γύρω σου.

Ανακαλύπτεις το λαμπερό διαμάντι μέσα σου και κάνεις ένα βήμα προς την αυτογνωσία. Και εκεί έρχονται τα θαύματα.

Παρατηρώντας τον εαυτό και τον κόσμο γύρω με αυτήν την οπτική, γίνοντας ο παρατηρητής που σε παρατηρεί μέσα από την οπτική της σιωπής μπορείς να συνδέσεις την καρδιά σου και τον δημιουργικό νου σου και να απολαμβάνεις την ζωή με διαρκή έρωτα και σιγουριά αλλά και ευγνωμοσύνη για την ύπαρξη σου και την ύπαρξη των άλλων. 

Εκεί υπάρχει η φλόγα, ο αιώνιος έρωτας και η απόλυτη ευδαιμονία.
Η σιωπή είναι ένα πολύτιμο εργαλείο για να ανακαλύπτουμε αυτό το πολύτιμο διαμάντι μέσα μας. Μπορούμε να την εξασκούμε διαρκώς βρίσκοντας μικρούς χώρους μέσα στην συνείδησή μας και να βιώνουμε αυτές τις στιγμές μέσα από αυτήν και την αναπνοή μας. 
Όσο πιο συχνά το εξασκούμε τόσο πιο πολύ ελεύθερα μας έρχεται και νιώθουμε αυτήν την ευγνωμοσύνη για την ύπαρξη. Τόσο πιο πολύ δημιουργούμε μικρά θαύματα στην ζωή μας. Γινόμαστε δημιουργοί.

Σωτήρης Ζαφείρης
http://www.en-gr.com

Ποικιλομορφία του Εγώ......!!!!

Από ποια θέση ζητάς το κάθε τι, και από ποια θέση πράττεις και εκφράζεσαι; 

Αφορμή  ήταν (αν και προϋπήρχε κάποιο χρονικό διάστημα πριν) διάφορες αφίσες στο δρόμο και συνομιλίες φίλων τις γιορτινές μέρες όπως επίσης το κυριότερο, μια συνειδητοποίηση για τα δικά μου θέλω και την θέση μου. 

Ποια η αντίληψη έχεις την ίδια στιγμή που νομίζεις ότι μοιράζεσαι και στηρίζεις.

Πες το πρώτο πράγμα που θέλεις αυτή τη στιγμή και δες ποιος το ζητάει. Πες ποιον θες να βοηθήσεις αυτή την στιγμή και δες ποιος θέλει να βοηθήσει ποιόν. 

Πες τι θέλεις να αλλάξει αυτή την στιγμή και πάλι δες ποιος θέλει να αλλάξει κάτι. Είναι μέσα σου κάποιος που κάτι θέλει να αλλάξει, κάτι θέλει να προσφέρει, είτε να αποκτήσει και άλλα τόσα επίσης.

Ας πάρουμε ένα παράδειγμα που έγινε τελευταία στις 21 Δεκεμβρίου για την μαζική πρόθεση αλλαγής και συντονισμού. Θέλεις να αλλάξει ο κόσμος προς το καλύτερο και προσπαθείς για αυτό. 

Νομίζεις ότι χρειάζεται να κάνεις κάτι για τον κόσμο γιατί έχασε το δρόμο του. Ότι πρέπει να είναι πιο πνευματικός και φωτεινός. Να μην αυτό και το ένα και το άλλο και να υποκρίνεται. Η φράση που ακούω μέσα μου τελευταία πίσω απ’ όλα αυτά είναι :

Αφήστε τους ανθρώπους ήσυχους. Πίσω από τέτοιες πράξεις φανερώνεται μια βαθιά έλλειψη εμπιστοσύνης στο Μεγαλείο που η Ζωή πραγματώνεται και Είναι.

Ο κόσμος μπορεί να "σωθεί" και από το σπίτι σου, την οποιαδήποτε στιγμή. Ο καθένας έχει ένα ιερό μονοπάτι. Τον Δρόμο του. Δεν γίνεται να αφαιρέσεις την εμπειρία που φαίνεται σε σένα ως αρνητική. Για αυτόν είναι η πρόκληση και ο δάσκαλος μαζί αυτή η κατάσταση.

Ξέχνα για λίγο ότι χρειάζεται να κάνεις κάτι , η ότι θέλεις κάτι ή ότι πρέπει να κάνεις κάτι για σένα και για κάποιον άλλο. Και θα δεις την πολυμορφικότητα και τον πολύπλευρο ρόλο του Εγώ. 

Μια αίσθηση έλλειψης και στέρησης, μια αίσθηση ανασφάλειας και φόβου, μηδενική εμπιστοσύνη και όλα αυτά θα τα καλύψεις με το να προσφέρεις και να πάς στους απέναντι αποφεύγοντας να τα δεις σε σένα. 

Μα και ότι θέλεις για τον κόσμο η αλήθεια είναι ότι αυτό θέλεις και για σένα επίσης. Απλά είναι μια αντίρροπη συνειδητοποίηση. Αποφεύγεις να σε υπέρ-αγαπήσεις και αποφεύγεις να σου το δείξεις κιόλας. 

Την ίδια την επαφή με τον Εαυτό σου φοβάσαι. Γιατί κάτι θα χάσεις η αλήθεια είναι. Το ψέμα που το πέρασες για αλήθεια. Και χωρίς αυτό πώς;; 
Για τους άλλους πάντα όλα.. εσένα ποιος θα σου προσφέρει ; αν δεν το κάνεις εσύ για σένα πάνω απ' όλους και πρώτα απ όλα. Και όταν έχεις στερέψει μέσα σου τότε υποδύεσαι τον αδύναμο για να λάβεις και ξανά πάλι απ την αρχή !

Να πηγαίνεις πίσω από κάθε ρόλο κάθε στιγμή της ημέρας και να αράζεις στη ήσυχη ζωή. Πίσω από κάθε θέλω και επιθυμία. Να σε βλέπεις και να είσαι σε εγρήγορση. Και όπως είπα σε ένα φίλο πρόσφατα, δεν είναι «κακό» να γίνεσαι «κακός» κάποιες φορές.

Το μεγαλύτερο Όσκαρ στην ιστορία πρέπει να δοθεί στο Εγώ ! Ο Μέγας Ηθοποιός και υποκριτής – κριτής ! Ας γίνει «παιχνίδι» η αυτοπαρατήρηση γιατί το Παιδί, το Θείο Βρέφος κυοφορείται και έπεται η Γέννησις. Ευγνωμονώ κάθε στιγμή ως Στιγμή της Γέννησις Του !

Ηλίας Μπαζιάνος
http://www.en-gr.com/

Πως κρατάμε ένα Ονειρολόγιο......!!!

                               
Το να κρατάμε ονειρολόγιο είναι μια βασική τεχνική για να θυμόμαστε τα όνειρά μας και να μπορούμε να τα ερμηνεύουμε. 

Μας ανοίγει μια πύλη στον εσωτερικό μας κόσμο και επιπλέον μας βοηθάει να αντιληφθούμε τις ονειρικές καταστάσεις και τελικά να ξυπνήσουμε σε όνειρο και να έχουμε μια αστρική εμπειρία.

Η καλύτερη ώρα για να γράψουμε τα όνειρά μας στο ονειρολόγιο είναι μόλις ξυπνήσουμε το πρωί γιατί τότε είναι που τα θυμόμαστε καλύτερα. 

Αν μόλις ανοίξουμε τα μάτια μας μείνουμε για λίγο ήρεμοι στο κρεβάτι μας αυτό βελτιώνει τις πιθανότητές μας να θυμηθούμε περισσότερα όνειρα.

Παρακάτω θα βρείτε λεπτομέρειες για το πώς μπορείτε να κρατήσετε ένα ονειρολόγιο

-Πρώτα διαλέξτε ένα σημειωματάριο μόνο και μόνο για τα όνειρά σας. Κρατήστε το δίπλα στο κρεβάτι σας για να μπορείτε να γράψετε κατευθείαν και αυτό γιατί τα όνειρα χάνονται εύκολα από την μνήμη μας και μόλις σηκωθούμε μπορεί να ξεχάσουμε τις λεπτομέρειες.

-Σημειώστε την ημερομηνία. Αυτό θα σας βοηθήσει αργότερα να συνδέσετε το όνειρό σας με συγκεκριμένες περιόδους στην ζωή σας και να μπορέσετε να ερευνήσετε έτσι το υποσυνείδητό σας την δεδομένη χρονική στιγμή.

-Στην συνέχεια γράψετε ό,τι θυμάστε από το όνειρο, το γενικότερο σκηνικό, πρόσωπα, αντικείμενα, ζώα, συναισθήματα, λόγια, σύμβολα, τόπους. 

Κανένα όνειρο δεν είναι ασήμαντο και ακόμα και αν θυμάστε μόνο μια μικρή λεπτομέρεια, τότε σημειώστε την και αυτό θα σας βοηθήσει ώστε την επόμενη φορά να θυμηθείτε περισσότερα.

-Υπογραμμίστε θέματα, λέξεις κλειδιά, άτομα που μπορεί να επαναλαμβάνονται και σε άλλα όνειρα για να μπορείτε να τα βρείτε εύκολα.

-Από κάτω αφήστε λίγο χώρο και γράψετε σημαντικές παρατηρήσεις, κάποιο προαίσθημα που μπορεί να έχετε για το όνειρο αυτό, πως σχετίζεται με γεγονότα της ζωής σας και τι να προσέξετε στην μέρα που ξεκινάει, αυτό μπορεί να είναι κάποια συμπεριφορά, κάποια πρόσωπα που σας επηρεάζουν, ή οτιδήποτε πάρετε από το όνειρό σας. 

Επίσης γράψετε και όποια προβλήματα μπορεί να σας απασχολούν αυτήν την χρονική περίοδο έτσι μακροπρόθεσμα θα μπορέσετε να συνδέσετε κάποια σύμβολα στα όνειρά σας, με γεγονότα ή συναισθήματα της καθημερινής ζωής σας.

Γενικότερα το να σημειώνουμε τα όνειρά μας, μας βοηθάει τόσο στην διαδικασία την αστρικής προβολής, όποια μέθοδο και να διαλέξουμε, όσο και στην αυτογνωσία που προσπαθούμε να πετύχουμε.

Ελένη@Seekers of Light
http://seekersoflight.gr/how_to_keep_a_dream_diary

Μαθήματα ζωής από έναν μικροσκοπικό γίγαντα.....!!!

Παρασκευή, 21 Ιουνίου 2013

Nέα Σαμπάλλα - 13 Διαστάσεις Πολυδιάστατος Εαυτός....!!!

                   
Kρυστάλλινος και θεϊκός ο Εαυτός μας. Μέσα στην άπειρη δημιουργία ένας σπινθήρας θεϊκού φωτός, σε κάθε διάσταση που καταλήγει στην ανθρώπινη νόηση.


Ο Ανώτερος πολυδιάστατος Εαυτός μας, είμαστε εμείς. 

Η ψυχή μας ανήκει σ' αυτόν τον Εαυτό που θέλοντας να βιώσει την εμπειρία από όλες τις διαστάσεις, έντυσε την ψυχή μας με ένα σώμα, γεννημένο από τα στοιχεία και τα ντέβας της Γης.

Το σώμα δεν είναι ο Εαυτός μας. Το σώμα είναι απλά η δυνατότητά μας να βιώσουμε την υλική διάσταση και μέσα από αυτόν τον διαχωρισμό από το θεϊκό μας μέρος, να επιστρέψουμε με την εμπειρία της ενότητας και της δημιουργίας.

Μέσα από όλες τις διαστάσεις ο Εαυτός μας βιώνει την εξέλιξη και την γνώση.

Στην πρώτη διάσταση, στο κέντρο της Γης, υπάρχουν όλα τα στοιχεία που απαρτίζουν το σώμα μας. Το σώμα που είναι το ανώτατο όχημα του ταξιδιού μας στην Γη. 


Φωτιά, νερό, αέρας, γη, τα τέσσερα στοιχεία που δημιουργούν το σώμα μας και το καθένα από αυτά έχει τον Κύριό του που φροντίζει για την σωστή λειτουργία του. 

Ο Κύριος του κάθε στοιχείου του φυσικού κόσμου είναι ο άμεσος συνεργάτης μας στην δημιουργία των σωστών συστατικών και της υγείας των οργάνων μας. 

Αν αφουγκραστούμε τα λόγια του Κυρίου του κάθε στοιχείου, αν συνεργαστούμε μαζί του για την σωστή λειτουργία των οργάνων, τότε το σώμα μας θα ανταποκρίνεται στον σκοπό για τον οποίο δημιουργήθηκε. Μέσα από αυτήν την συνεργασία νιώθουμε τις ανάγκες του και γνωρίζουμε τα μυστικά της υγείας του!

Αυτή η πρώτη διάσταση είναι και ο δικός μας "λαβύρινθος". Είναι το "υπόγειο" τμήμα του εαυτού, όπου εκεί έρχεσαι σε επαφή με την γενεσιουργό ουσία. Είναι μία διαδρομή που ο άνθρωπος πρέπει συνειδητά να κάνει, ώστε να βρει την σχέση του με την ύλη μέσα από το φως της ύπαρξής του. 


Το σκοτάδι του κέντρου της ύπαρξης μας περιέχει την ακινησία της σκέψης, σαν δύναμη που δεν εμπλέκεται σε παραστάσεις και δημιουργία, αλλά παραμένει σιωπηλή και ανιχνεύει την ζωή μέσα σε κάθε μόριο ύλης. Μέσα σ' αυτήν την σιωπή αναπτύσσεται η κατανόηση των μορίων και των ατόμων που απαρτίζουν ένα κύτταρο ! 

Και μέσα σ' αυτό το κύτταρο ανακαλύπτει κανείς την ζωή, τη θεϊκή πνοή, τους αόρατους και ορατούς κόσμους που περιέχονται σ' αυτό το ένα και μοναδικό κύτταρο.
(1º ενεργειακό κέντρο, ριζικό)

Στην δεύτερη διάσταση, λίγο κάτω από τον φλοιό της γης το σώμα μας δημιουργείται από τα στοιχειακά και τα ντέβας που φροντίζουν για την μοριακή σύσταση του.


Σ' αυτήν την διάσταση έχεις την σκέψη σαν δημιουργό δύναμη για να οριοθετήσεις μόνος σου το σώμα σου και να αντικαταστήσεις τον αρνητικό προγραμματισμό που εμπεριέχεται στην μνήμη των κυττάρων. 


Ο νους μας έρχεται σε επαφή με την ψυχή μας και ανακαλύπτει το μεγαλείο της θεότητας μέσα σε κάθε του κύτταρο, που καθαρό από τις μνήμες που λειτουργούν σαν πρότυπα, αναπτύσσει το φωτεινό του μέρος, που είναι "κατ' εικόνα και ομοίωση".
(2º ενεργειακό κέντρο, Χάρα)

Στην τρίτη διάσταση η ψυχή μας βιώνει την δυαδικότητα. 'Εχοντας τώρα το κατάλληλο όχημα της δίνεται η δυνατότητα να δει την πυκνότητα της ενέργειας που στερεοποιείται μέσα σε κάθε ζωντανό οργανισμό. 


'Εχει την δυνατότητα να αντιλαμβάνεται οπτικά μέσα από εικόνες την ύλη, ανάλογα με την πυκνότητα της και να αισθάνεται με την αφή την σκληρότητά της. 

Την πιο αραιή ύλη την αισθάνεται σαν οσμή και την ακόμα πιο αραιή σαν αέρα. 'Ερχεται λοιπόν σε επαφή με τις αισθήσεις της και μέσα από αυτές προσπαθεί να προσεγγίσει τον εαυτό της. 

Αρχίζει και βάζει όρια, για να μπορέσει να ανακαλύψει την ύπαρξή της μέσα στο σώμα. Και σ' αυτόν τον πειραματισμό αρχίζει να εξατομικεύει. Βάζει σε λειτουργία τον μηχανισμό του "εγώ" και αρχίζει να ερευνά πως αυτό το "εγώ" ανταποκρίνεται στα ερεθίσματα που περιβάλλοντος. 


Αναπτύσσει το εγώ και δραματοποιεί την ζωή, δίνοντας στην ύπαρξη την αίσθηση του διαχωρισμού ψυχής-εγώ. Ξεχνάει την θεότητα την οποία αντιπροσωπεύει, για να μπορέσει να βιώσει αυτόν τον διαχωρισμό.  Η λήθη την κάνει να αποκόβεται από το θεϊκό της Εαυτό και η εμπειρία της συλλέγεται από την ανάμνηση της ένωσης, που προσπαθεί να την βιώσει μέσα από την ζωή. 

Η ψυχή μας ψάχνει απεγνωσμένα το "άλλο της μισό". Ξεχνώντας ποιοι είμαστε στα αλήθεια, βιώνουμε τα συναισθήματα σαν πραγματικότητα. Υποφέρουμε και φοβόμαστε, αισθανόμαστε μόνοι στο Σύμπαν. 

Και αυτό το "μόνοι" περικλείει και τον χωρισμό μας από το θεϊκό μας μέρος. Η ζωή θεωρούμε ότι τελειώνει με τον αποχωρισμό μας από το σώμα μας και αυτή η πεποίθηση μας κάνει να τοποθετούμε την θεότητα σαν μια άγνωστη δύναμη έξω από εμάς.

Είναι η διάσταση που η ψυχή μας μέσα από τις πολλές της ενσαρκώσεις επαναφέρει την ενότητα και την ευθυγράμμιση με την Ύπαρξη, σαν αναπόσπαστο μέρος της θεότητας.
(3º ενεργειακό κέντρο, ηλιακό πλέγμα)

Στην τέταρτη διάσταση αναπτύσσεται το αστρικό σώμα της ψυχής μας (συναισθηματικό). Αισθάνεται μέσα από μια λεπτοφυέστερη ενέργεια, που οριοθετεί το συναισθηματικό της σώμα και μέσα από τα συναισθήματα και τις επιθυμίες έρχεται σε επαφή με τον πόνο. 


Αντιλαμβάνεται το συναίσθημα μέσα από δραματικά γεγονότα, τα οποία βιώνει και σαν αληθινά, και επειδή δεν έχει οπτική αντίληψη αυτού του αόρατου σώματος, βάζει σε εφαρμογή τις λειτουργίες του νου, ο οποίος χρειάζεται ένα "δράμα" για να αντιληφθεί το συναίσθημα και την επιθυμία.


Στην ζωή της η ψυχή μας ελέγχει το συναίσθημα και τις επιθυμίες του εγώ με πυκνότερη ενέργεια. 


'Οσο πιο πυκνή, τόσο πιο "ακίνητο" το συναίσθημα και οι επιθυμιες. Και όσο πιο "ακίνητο" το συναίσθημα, τόσο εντονότερη η αίσθηση του πόνου. 'Οσο η δόνηση του συναισθήματος ανεβαίνει, η ψυχή αντιλαμβάνεται την θεϊκή της υπόσταση κι έρχεται σε επαφή με τον Θεϊκό της Σπινθήρα. 

Τα συναισθήματα αποκτούν λεπτοφυέστερη δόνηση και αρχίζει να κατανοεί την "αγάπη χωρίς όρους".
(4º ενεργειακό κέντρο, καρδιά)



Στην 5η διάσταση η ψυχή μας βιώνει την αγάπη χωρίς όρους. Την αγάπη της θεότητας, που υπάρχει σε όλα και μέσα σε όλα υπάρχει η ροή του Θεού. Ο Θεός σε κίνηση. 


Σ' αυτήν την διάσταση ο νους διευρύνεται και γίνεται νόηση. Σχεδιάζει και δημιουργεί τα Αρχέτυπα. Η ψυχή αντιλαμβάνεται την Νόηση σαν Αρχιτεκτονικό Νου, που αναπτύσσει την πρόθεση. Και μέσα από την πρόθεση αντιλαμβάνεται ότι είναι ο Δημιουργός. 

Η σκέψη σαν εργαλείο υλοποίησης αποκτά την δύναμη του Δημιουργού και οριοθετεί πια την πραγματικότητα, μέσω της έμπνευσης και της καθοδήγησης.
(5º ενεργειακό κέντρο, λαιμός)

Η 6η διάσταση περιέχει την συνειδητότητα των θεϊκών αρχετύπων των μορφών και της ιερής γεωμετρίας. Η διάσταση της σύλληψης των ιδεών και των εννοιών.
Η ψυχή μας βιώνει την ένωση με την ιδέα και την έννοια της ύπαρξης και νιώθει ότι είναι παντού και εμπεριέχεται παντού. 


Το πέμπτο στοιχείο "αιθέρας" καταλύει τα όρια του χρόνου και του χώρου και η ψυχή μας γίνεται.
(6º ενεργειακο κέντρο, τρίτο μάτι)

Στην 7η διάσταση περιέχεται ο ήχος των σφαιρών. Ο ήχος του Σύμπαντος που προέρχεται από την κυκλική περιστροφή των πλανητών, των άστρων και ολόκληρου του Ηλιακού μας συστήματος.
(7º ενεργειακό κέντρο - κορώνα)

Η 8η διάσταση περιέχει την εκπόρευση του Θεϊκού Νου ως Φως. Η πρόθεση της Δημιουργίας για Δημιουργία. "Γενηθήτω το Φως". Είναι η διάσταση της καθαρής εκπόρευσης του Φωτός.
(8º ενεργειακο κέντρο)

Η 9η διάσταση είναι ο χώρος της αιώνιας ύπαρξης. 'Ολες οι υπάρξεις αποτελούν μέρος του ενός. Το αιώνιο χωρίς αρχή και τέλος. Η κίνηση της θεϊκής ουσίας που κινείται από το κέντρο του Γαλαξία μας, δημιουργεί ρυθμό που εκφράζεται σαν χρόνος. 


Ο ρυθμικός παλμός της δημιουργίας εκφράζεται με κύκλους και κατ' αυτόν τον τρόπο το θεϊκό αρχίζει να εκφράζεται και να εκδηλώνεται σε μορφή.

10η , 11η, 12η διάσταση! Χωρίς λέξεις
Ο θείος Εαυτός, η θεία Παρουσία. Η Εγώ Ειμί Παρουσία
Υπάρχεις σε όλα παντού την ίδια στιγμή. ΠΑΝΤΑΧΟΥ ΠΑΡΩΝ. Ολότητα, άπειρη δυνητικοτητα.

13η διάσταση
Είναι το κοσμικό αρχέτυπο. Με το 12 ολοκληρώνεται ένας πλήρης κύκλος.


12 + 1 δηλώνει το τέλος ενός κύκλου και την αρχή ενός άλλου σε υψηλότερο επίπεδο. Για να φτιάξεις τον κύβο του Μέτατρον που είναι η θεμελιώδης γεωμετρία της δημιουργίας χρειάζονται 12 σφαίρες συν μια.


Οι κοσμικοί νόμου του Σύμπαντος έχουν μερικούς περιορισμούς. Δεν μπορούν όλα να περάσουν σε υψηλότερη δόνηση. 'Οσοι λοιπόν είναι ενεργειακά προετοιμασμένοι, όταν θα γίνει η κοσμική ευθυγράμμιση θα μπορέσουν να περάσουν στην επόμενη υψηλότερη δόνηση.

http://www.reikicenter.gr

Τι είναι η Σαμπάλλα....!!!

                
Για να νοιώσεις τι είναι Σαμπάλλα (Shamballa) δεν έχεις παρά να αφεθείς στις αισθήσεις σου. Θα ανακαλύψεις τότε ότι υπάρχει μέσα σου μια ουράνια αρμονία που δονεί κάθε κύτταρό σου. Αυτή η Συμπαντική Δόνηση είναι ο παλμός που υπάρχει σε όλα όσα υπάρχουν γύρω μας.

Αυτός ο παλμός που αναβλύζει από το κέντρο του Σύμπαντος. Ο Θεϊκός Παλμός που είναι η Πηγή της Δημιουργίας. 


Αν αφεθείς σε αυτόν τον παλμό τότε βλέπεις όλη σου την ζωή να αλλάζει και να συντονίζεται στον ρυθμό, στην κίνηση, στον ήχο που υπάρχει σε όλα τα άτομα από το ελάχιστο μέχρι το μεγαλύτερο. Είναι μια μαγική δόνηση γιατί με αυτή είναι συντονισμένα όλα τα πλάσματα της Γης.

Η Σαμπάλλα (Shamballa) αντικατοπτρίζει τον χώρο της 6ης Διάστασης. Τον χώρο που υπάρχει η Συλλογική συνειδητότητα των Αναληφθέντων Διδασκάλων. Εκτός όμως από ένα χώρο υψηλής ενεργειακής δόνησης εκφράζει την αναζήτηση του ανθρώπου για επικοινωνία με τον εσωτερικό του εαυτό και την ανακάλυψη της κρυμμένης γνώσης που η λήθη την έχει κάνει να ξεχαστεί. 


Αυτή τη γνώση που θα σε κάνει να θυμηθείς την Θεϊκή σου Καταγωγή την αρχική σου προέλευση από τα Ουράνια Βασίλεια του Φωτός και την λαχτάρα να επιστρέψεις εκεί από όπου ξεκίνησες μετά από μια μεγάλη διαδρομή που σε εμπλούτισε με την πολυπόθητη εμπειρία. 

Την εμπειρία που σαν Ύπαρξη αποδέχθηκες για να εξελιχθείς και να προχωρήσεις σε υψηλότερα επίπεδα συνειδητότητας και ολοκλήρωσης.
Οι θρύλοι για την Σαμπάλλα (Shamballa) είναι πολλοί, γιατί η αναζήτηση της μοιάζει με αυτή των μύθων για την αναζήτηση του Χαμένου Δισκοπότηρου ή αυτών για την αναζήτηση ενός Ιερού Χώρου όπου φυλάσσεται το μυστικό της Αθανασίας και της Αιώνιας Ζωής. 'Ενας χαμένος Παράδεισος. 

Όμως μέσα από την αναζήτηση αυτή ανακαλύπτεις ότι το μυστικό είναι η Γνώση του Θεϊκού σου Εαυτού και όταν το αντιληφθείς αυτό τότε γίνεται και η μετάλλαξη σου σε μια αληθινή ύπαρξη, Είναι το μυστικό της μεταστοιχείωσης όπου το απλό μέταλλο μετατρέπεται σε χρυσάφι. Είναι η φιλοσοφική λίθος των Αλχημιστών.

ΠΩΣ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΣΥΝΤΟΝΙΣΘΩ ΜΕ ΤΗΝ ΣΑΜΠΑΛΛΑ ?

Είναι πολύ απλό!
1. Μάθε να αγαπάς ! Τον Εαυτό σου πρώτα από όλα και μετά αφέσου στην Αγάπη χωρίς 'Ορους. 


'Οχι στο συναίσθημα αγάπη που όλοι γνωρίζουμε και που 
με το να λέμε ότι αγαπάμε πυροδοτούμε τον μηχανισμό της ανταπόδοσης στην αγάπη, αλλά την συμπεριφορά, τον τρόπο ζωής, την αγάπη που προσφέρεται προς όλες τις ψυχές αδιακρίτως, όπως το Θεϊκό Φως, αντιλαμβανόμενοι ότι αυτή η αγάπη δεν έχει να κάνει με την προσωπικότητα που έχει ενδυθεί κάποια ψυχή για να παίξει τον ρόλο της αλλά με την Θεϊκή της Ουσία. 

Μοιάζει λίγο δύσκολο στην αρχή, αλλά αν το κατανοήσεις τότε θα αντιληφθείς τα πάντα γύρω σου με μια άλλη ματιά.

2. Να μη κριτικάρεις ! Κάθε κριτική που κάνεις είναι ένας αντικατοπτρισμός μιας δικής σου σκέψης ή ανασφάλειας ή φόβου.

3. Αποστασιοποίηση από τις καταστάσεις που διαδραματίζονται γύρω σου. Αυτό δεν σημαίνει ότι γίνεσαι αδιάφορος, αλλά αντιλαμβανόμενος, ότι η κάθε κατάσταση είναι ένα δράμα, ένα θεατρικό έργο στο οποίο εσύ παίζεις ένα ρόλο, αποφεύγεις να εγκλωβισθείς στην ψευδαίσθηση, ότι αυτό που διαδραματίζεται γύρω σου είναι αληθινό. 


Δες το απλά σαν ένα μάθημα για περαιτέρω εξέλιξη σου.
Αν σου μοιάζουν λίγο δύσκολα τα παραπάνω με λίγη εξάσκηση θα μάθεις να βλέπεις όλα τα πράγματα με διαφορετικό βλέμμα.

13 ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ - ΠΟΛΥΔΙΑΣΤΑΤΟΣ ΕΑΥΤΟΣ
'Οταν αναφερόμαστε στις 13 Διαστάσεις εννοούμε τα επίπεδα συνειδητότητας από την πυκνή ύλη μέχρι την Πηγή μας. Μπορείτε πιο απλά να το φαντασθείτε σαν μια κλίμακα(σκάλα) που συνδέει τον Ουρανό με την Γη. Τα επίπεδα που βρίσκονται κάτω από την Γη στον πυρήνα της μέχρι την επιφάνεια είναι και τα πιο βαριά σαν δόνηση. 


'Οσο όμως ανεβαίνουμε σε υψηλότερα επίπεδα συνειδητότητας αισθανόμαστε την δόνηση αυτή να γίνεται ελαφρύτερη και φωτεινότερη μέχρι που το Φως καλύπτει όλη μας την Ύπαρξη και γινόμαστε εμείς το ίδιο το Φως.

Εκείνο όμως που μπορούμε να αντιληφθούμε σε όλες τις Διαστάσεις από την 3η διάσταση, όπου η ανθρώπινη φυλή είναι κυρίαρχη, μέχρι την 13η είναι η ύπαρξη του Θεϊκού μας Εαυτού. 


Έναν Εαυτό που πυροδοτεί κάθε κύτταρο μας με την υψηλή δόνηση κάθε διάστασης και μας διευρύνει, ώστε να αντιληφθούμε το μεγαλείο της Ύπαρξης μας. Να μάθουμε να ζούμε με το Όλον μας και όχι να είμαστε ξεχωριστά από τον Θεϊκό μας Εαυτό.

Είναι πράγματι μεγαλειώδες!! Την στιγμή που το κύτταρο σου δέχεται τον συντονισμό κάθε διάστασης αισθάνεσαι μια δυνατή έκρηξη να γίνεται μέσα σου.


Κάθε τι παλαιό και αναχρονιστικό φαίνεται να διαλύεται και μια καινούργια ύπαρξη παρουσιάζεται που σε ωθεί να ζεις στο maximum των δυνατοτήτων σου. Σε ωθεί να κινείσαι με άλλη ταχύτητα και να αντιμετωπίζεις τις καταστάσεις τελείως διαφορετικά.

ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΚΑΝΩ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΕΣ ΣΥΝΕΔΡΙΕΣ ΜΕ ΤΗΝ ΣΑΜΠΑΛΛΑ ?
Η Σαμπάλλα (Shamballa) σε συντονίζει με τα υψηλότερα βασίλεια του Φωτός. Εσύ ο ίδιος δεν έχεις να κάνεις απολύτως τίποτα. Συντονίζεσαι με τους Αρχαγγέλους ή Αναληφθέντες Διδασκάλους και παρακαλείς η θεραπεία του δέκτη να γίνει από αυτούς σε αιθερικό επίπεδο και να είναι για το ανώτερο καλό του. 


Απλά σαν αγωγός του μεταβιβάζεις την υψηλότερη δόνηση ενέργειας και εφόσον εκείνος το επιτρέψει επιταχύνει την θεραπεία του.

ΤΙ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΕΝΑ ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ ΣΑΜΠΑΛΛΑ ?

Ουσιαστικά καμία. Αρκεί να έχει δίψα για ανέβασμα σε ένα άλλο ενεργειακό επίπεδο. Επειδή όμως οι συντονισμοί σε φέρνουν σε επικοινωνία με τα υψηλότερα Βασίλεια του Φωτός, θα συνιστούσαμε, όποιος επιθυμεί να συντονισθεί στην Σαμπάλλα (Shamballa) καλό θα ήταν να έχει μυηθεί με Reiki I & II τουλάχιστον για δική του διευκόλυνση.

http://www.reikicenter.gr

Ελ Μόρυα - Chohan της 1ης ακτίνας (μπλε) .....!!!

                 
ΘΕΪΚΗ ΘΕΛΗΣΗ, ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ, ΔΥΝΑΜΗ

Το μήνημα του Ελ Μόρυα
«Πες : Θεϊκή Δύναμη, ας γίνει το θέλημά σου, κατεύθυνε τις πράξεις μου. Ας είσαι στην σκέψη μου. Οδήγησε το πεπρωμένο μου.»

Ο Ελ Μόρυα ήταν πρίγκιπας στην Ινδία. 'Ηταν μυημένος στον υψηλότερο βαθμό της Λευκής Αδελφότητας. Πραγματοποίησε την αποστολή του στην γη με σοφία και δύναμη, σε αρμονία με το Θεϊκό Θέλημα. Αναλήφθηκε το 1898 και έγινε ένα με την Θεότητα. 


Εργαζόταν σαν Διδάσκαλος από ένα υψηλότερο επίπεδο, αρχικά με την Θεοσοφική Εταιρία. Μετέδωσε μέσω τηλεπάθειας στην Helene Blavatsky τις «επιστολές των Διδασκάλων».΄Ηταν Διδάσκαλος της Alice Baily, η οποία του αφιέρωσε σχεδόν όλα της τα βιβλία.

Σαν Chohan της 1ης ακτίνας της Θέλησης και της Δύναμης, εργάζεται για την ανθρώπινη εξέλιξη. Η ενέργειά του είναι διαυγής, πειθαρχημένη, ευθεία. 'Εχει μία μεγαλειώδη, αληθινά αυθεντική, ενέργεια που αφυπνίζει την εμπιστοσύνη.

Η μπλε φλόγα του της δύναμης υπερασπίζεται το θέλημα του Θεού, την προστασία, την δύναμη και την πίστη.

Το μπλε χρώμα φέρνει γαλήνη και προστασία. Δύναμη και θέληση είναι αυτά που χρειαζόμαστε, για να προχωρήσουμε στο μονοπάτι μας. 


Μία ξεκάθαρη θέληση που κατευθύνεται στον 'Υψιστο, στο καθαρό φως, δίνει δύναμη και ισχύ. Για να πάμε ευθεία στο δρόμο μας απαιτείται θάρρος και δύναμη θέλησης. 

Ο αναληφθέντας Διδάσκαλος Ελ Μόρυα και ο Αρχάγγελος Μιχαήλ μπορούν να μας δώσουν μια ευλογημένη υποστήριξη.

Μερικές από τις προηγούμενες ενσαρκώσεις του :
Αβραάμ
Μελχιόρ, ένας από τους τρεις σοφούς βασιλείς, που ήρθαν στην γέννηση του Χριστού
Βασιλιάς Αρθούρος
Τόμας Μπέκετ
Jacques de Molay
Thomas Moore, ΄Αγγλος ποιητής
Εl Morya Khan, Ινδός πρίγκιπας 


 http://www.reikicenter.gr

Χρήση και Σημασία της Μεγάλης Επίκλησης....!!!!

             
Από την εστία του Φωτός μέσα από την Διάνοια του Θεού
Ας διαχυθεί φως μέσα στις διάνοιες των ανθρώπων
Το Φως ας κατέλθει στην Γη.

Από την εστία της Αγάπης μέσα από την Καρδιά του Θεού
Ας διαχυθεί αγάπη στις Καρδιές των ανθρώπων
Είθε ο Χριστός να γυρίσει στην Γη.

Από το κέντρο όπου η Θέληση του Θεού είναι γνωστή
Ο σκοπός ας καθοδηγεί τις μικρές θελήσεις των ανθρώπων
Ο σκοπός που οι Διδάσκαλοι γνωρίζουν και υπηρετούν.

Από το κέντρο που ονομάζουμε φυλή των ανθρώπων
Το Σχέδιο της Αγάπης και του Φωτός ας πραγματοποιηθεί
Και είθε να σφραγίσει την πύλη του κακού.

Το Φως , η Αγάπη και η Δύναμη
Ας αποκαταστήσουν το Σχέδιο πάνω στην Γη

Η ομορφιά και η δύναμη αυτής της Επίκλησης , βρίσκονται στην απλότητά της και στην έκφρασή κάποιων κεντρικών αληθειών που όλοι οι άνθρωποι διαισθητικά και κανονικά αποδέχονται


η αλήθεια της ύπαρξης μιας Νοημοσύνης την οποία ονομάζουμε Θεό ; 

η αλήθεια ότι , πίσω από την εξωτερική εμφάνιση , η κινητήριος συμπαντική δύναμη είναι η Αγάπη ; 

η αλήθεια ότι μια μεγάλη οντότητα , που οι χριστιανοί ονομάζουν , Χριστό , ήρθε στην Γη και ενσαρκώθηκε αυτή την Αγάπη ούτως ώστε να μπορέσουμε να κατανοήσουμε την αλήθεια , ότι ΑΓΑΠΗ και ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ είναι στην πραγματικότητα αυτό που ονομάζουμε Θεϊκή Θέληση ;

και τέλος είναι η αλήθεια πως το Θεϊκό Σχέδιο μπορεί να πραγματοποιηθεί , μονάχα δια μέσω της Ανθρωπότητας.

Ολόκληρη η Επίκληση αναφέρεται στην αστείρευτο , επικείμενο και αποκαλυπτικό απόθεμα ενέργειας , άμεση αιτία κάθε συμβάντος στην γη , που αποκαλύπτει κάθε τι καινούργιο και καλύτερο. Αυτά τα συμβάντα δείχνουν την αφύπνιση της ανθρώπινης συνειδητότητας.

Μέχρις στιγμής η συνηθισμένη επικαλούμενη πρόσκληση ήταν εγωιστικής φύσεως και προσωρινή. Οι άνθρωποι παρακαλούσαν και προσευχόντουσαν για τους ίδιους τους εαυτούς ς ή επικαλούταν την θεϊκή βοήθεια μονάχα για τους αγαπημένους τους , έδειχναν μέχρις στιγμής υλιστική σημασία στις βασικές τους ανάγκες.


Αυτή η επίκληση είναι μια παγκόσμια προσευχή, δεν πρόκειται για μια προσωπική και προσωρινή προσευχή, εκφράζει την ανάγκη της ανθρωπότητας και διαπερνά όλες τις δυσκολίες, τις αμφιβολίες και όλα εκείνα τα ερωτήματα που διαπερνούν την σκέψη μας και το μυαλό μας και που φτάνουν μέχρι την Καρδιά Εκείνου στου οποίου ζούμε , κινούμαστε και βρισκόμαστε μέχρι το τέλος των καιρών και μέχρις ότου « ο τελευταίος κουρασμένος οδοιπόρος δεν θα έχει βρει το δρόμο προς το σπίτι».

http://www.iathiein.gr

Τι είναι η Μεγάλη Επίκληση ;

                         
H Μεγάλη Επίκληση είναι μια προσευχή, μεταφρασμένη σε πάνω από 70 γλώσσες και διαλέκτους.


Είναι ένα ισχυρό όπλο για να βοηθήσουμε το Θεϊκό Σχέδιο να εκδηλωθεί πλήρως.


Χρησιμοποιώντας το , βοηθούμε την ανθρωπότητα και τον Ιησού Χριστό.

Εκφράζει κάποιες μεγάλες αλήθειες που αποδέχονται ακέραια και φυσιολογικά σχεδόν όλοι οι άνθρωποι :

1)  ότι υπάρχει μια ανώτερη Νοημοσύνη που ονομάζεται 

     Θεός.
2)  ότι στο σύμπαν υπάρχει ένα Θεϊκό Σχέδιο , ανάπτυξης , 

     του οποίου η κινητήριος δύναμη είναι η ΑΓΑΠΗ.

3)  ότι μια μεγάλη ΟΝΤΟΤΗΤΑ που οι χριστιανοί ονομάζουν 

     ΧΡΙΣΤΟ , ο ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΚΑΘΟΔΗΓΗΤΗΣ ΚΑΙ  
     ΔΑΣΚΑΛΟΣ, ήλθε στην Γη και ενσαρκωθείς αυτής της 
     ΑΓΑΠΗΣ για να καταλάβουμε και να συνειδητοποιήσουμε 
     πως ΑΓΑΠΗ και ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ είναι το αποτέλεσμα της 
     θελήσεως του Θεϊκού Σχεδίου.

Πολλές είναι οι θρησκείες που πιστεύουν σε Παγκόσμιο Δάσκαλο , που άλλοι ονομάζουν Δάσκαλο Μaitreya, άλλοι Imam Madhi και άλλοι Μεσσία.


4)  και ότι μονάχα δια μέσου της ανθρωπότητας το Θεϊκό 

     σχέδιο μπορεί να πραγματοποιηθεί.

Με την Μεγάλη Επίκληση , η προσευχή και ο διαλογισμός , οι θεϊκές ενέργειες μπορούν να απελευθερωθούν και να χρησιμοποιηθούν.


Οι άνδρες και γυναίκες , καλής θελήσεως , οποιασδήποτε πίστης και εθνικότητας είναι , μπορούν να ενωθούν για να βοηθήσουν τον ανήσυχο κόσμο , δίνοντάς του δύναμη και πνευματική αξία. 


Οι άνθρωποι έχουν την δύναμη , δια μέσω της επίκλησής τους , να επηρεάσουν τα γήινα συμβάντα.
Η γνώση αυτού του γεγονότος , όταν εφαρμοστεί με πίστη , θα αποτελέσει ένα από τα πιο δυνατά απελευθερωτικά στοιχεία του ανθρωπίνου γένους.

 
Κανείς δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει αυτή την Επίκληση ή προσευχή της φώτισης και της αγάπης χωρίς να προκαλέσει εξαιρετικές αλλαγές στις καθημερινές του συνήθειες και στην ίδια του την ζωή.

« Όπως σκέφτεσαι στην καρδιά σου τέτοιος είσαι».


Θέλετε να χρησιμοποιείτε αυτή την επίκληση κάθε μέρα , με σεβασμό , αυτοσυγκέντρωση και αφοσίωση ;

Τα προσωπικά και ατομικά αποτελέσματα της προσευχής και της επίκλησης του φωτός και της αγάπης μπορούν αυξηθούν όταν υπάρχει αναγνώριση και νοητική επικοινωνία με όλους εκείνους που την χρησιμοποιούν καθημερινά.


Πολλοί ζητούν σε δύο άτομα να ενωθούν μαζί τους κάθε μέρα στην απαγγελία της παγκόσμιας προσευχής , ούτως ώστε να σχηματίσουν ένα τρίγωνο μιας σχέσης φωτός.


Η δύναμη πολλών ανθρώπων μαζί και πολλών μικρών ομάδων μπορεί να εστιαστεί από αυτή την χρήση της δυνατής επίκλησης και μπορεί να δημιουργήσει ένα «πλέγμα» φωτός και αγάπης γύρω από όλο τον κόσμο.


Συμβουλές για την εργασία
1. Να διαλογίζεστε για λίγες στιγμές , κάθε μέρα , την Επίκληση προσπαθώντας να κατανοήσετε τις πιο βαθιές σημασίες της. Επομένως να την επικαλείστε με αυτοσυγκέντρωση και με πρόθεση.

Όταν το κάνετε , να οραματίζεστε το Φως , την Αγάπη και την Θεϊκή Θέληση του Καλού που διεισδύουν και διαπερνούν τις καρδιές και τις σκέψεις των ανθρώπων , οπουδήποτε βρίσκονται.

2. Εάν θέλετε να δουλέψετε σε τρίγωνο , ζητήστε την βοήθεια δύο φίλων σας.


Χρησιμοποιώντας την Επίκληση , ενωθείτε – συνδεθείτε νοητικά μαζί τους και οραματιστείτε το τρίγωνό σας ότι ενώνετε με ένα πλέγμα όλων των άλλων ανθρώπων που προτίθενται και δουλεύουν για αυτό τον σκοπό.

Η Μεγάλη Επίκληση δεν ανήκει αποκλειστικά σε κάποια θρησκεία , αίρεση ή ομάδα.


Διαδίδεται σαν ένα έργο εξυπηρέτησης που προσφέρεται από την Παγκόσμια Κοινή και Καλή Θέληση.


 http://www.iathiein.gr

Πέμπτη, 20 Ιουνίου 2013

Mπορούμε να φανταστούμε το θάνατό μας ;

               
Σχεδόν καθένας έχει την τάση να φαντάζεται ότι ο νους θα εξακολουθεί να υπάρχει μετά τον θάνατο του σώματος. 

Ακόμα και οι άνθρωποι που πιστεύουν ότι ο νους παύει να υπάρχει κατά τον θάνατο, εμφανίζουν αυτού του τύπου τη δικαιολόγηση για ψυχολογική συνέχεια όπως δείχνουν κάποιες έρευνες. Εκτός από το να είναι ένα παραπροϊόν της θρησκείας ή ένα καταφύγιο ψυχολογικής ασφάλειας, τέτοιες πεποιθήσεις προέρχονται από την βαθύτερη φύση της συνείδησής μας.

Θα μας φαίνεται ίσως το ίδιο αλλόκοτο το ότι νιώθουμε προδιατεθειμένοι να γείρουμε το κεφάλι μας συμφωνώντας στον πικρόγλυκο υπαινιγμό που εκφράζουν τα λόγια του παραπάνω ιρλανδικού τραγουδιού, του ταπεινού αυτού παιάνα για το μεταθανάτιο μυστήριο.

Στην πραγματικότητα, το πραγματικό μυστήριο είναι το γιατί είμαστε τόσο πεπεισμένοι για το ότι η ερώτησή μας, που θα πάμε ‘όταν όλα θα τελειώσουν’, αποτελεί ένα μυστήριο. Άλλωστε, ο εγκέφαλος είναι σαν οποιοδήποτε άλλο όργανο: ένα τμήμα του φυσικού μας σώματος. Και ο νους είναι η λειτουργία που επιτελεί ο εγκέφαλος, είναι πιο πολύ ένα ρήμα παρά ένα ουσιαστικό. Γιατί λοιπόν αναρωτιόμαστε για το που θα πάει ο νους μας όταν το σώμα θα πεθάνει; Δεν θα έπρεπε να μας είναι προφανές ότι και ο νους θα πεθάνει;

Υπάρχουν ωστόσο άνθρωποι σε κάθε πολιτισμό που πιστεύουν στη μεταθανάτια ζωή κάποιου είδους, ή το λιγότερο, δεν είναι καθόλου σίγουροι για το τι συμβαίνει με το νου μετά τον θάνατο. Και τέτοιες μη λογικές πεποιθήσεις, αντί ή εκτός από το να είναι προϊόντα της θρησκείας ή να μας προφυλάσσουν από τον τρόμο της ανυπαρξίας, αποτελούν ένα αναπόφευκτο παραπροϊόν της αυτοσυνείδησης. Γιατί δεν έχουμε ποτέ βιώσει το να μην έχουμε συνείδηση, εφόσον η συνείδηση προϋποθέτει το να βιώνει κανείς κάτι, δεν μπορούμε να φανταστούμε πως μοιάζει το να είναι κανείς πεθαμένος. Κι εκεί βρίσκεται το πρόβλημα.

Η κοινή θέαση για τον θάνατο ως ένα μεγάλο μυστήριο συνήθως αψηφάται σαν μια συναισθηματικά φορτισμένη επιθυμία να πιστέψουμε ότι ο θάνατος δεν είναι το τέλος της πορείας μας. Και πράγματι, μια διαπρεπής σχολή έρευνας στην κοινωνική ψυχολογία που καλείται Θεωρία Διαχείρισης Τρόμου (Terror Management Theory) ισχυρίζεται πως οι μεταθανάτιες πεποιθήσεις, όπως επίσης λιγότερο προφανείς πεποιθήσεις, συμπεριφορές και νοοτροπίες, υπάρχουν για να κατευνάσουν αυτό που σε διαφορετική περίπτωση θα ήταν παραλυτικό άγχος για την ανυπαρξία του εγώ.

Για τους συνηγόρους αυτής της θεωρίας, διαθέτουμε ένα μυστικό οπλοστάσιο ψυχολογικών αμυνών που είναι σχεδιασμένες να κρατούν κρυφό στο ντουλάπι το άγχος που έχουμε για τον θάνατο. Ακόμα και το παρόν άρθρο θα μπορούσε να θεωρηθεί από τους θιασώτες αυτής της θεωρίας ως μια άσκηση συμβολικής αθανασίας, για να διατηρηθούν οι ιδέες που εκφράζει στην αιωνιότητα ως υποκατάστατο της αθανασίας του βιολογικού οργανισμού που το συνέθεσε.

Ωστόσο, ένας μικρός αριθμός από ερευνητές επιχειρηματολογούν ότι η εξέλιξη της αυτοσυνείδησης έχει θέσει ένα διαφορετικού είδους πρόβλημα στο σύνολό του.


Σύμφωνα με τη θέση αυτή, οι πρόγονοί μας υπέφεραν από την ακλόνητη ψευδαίσθηση ότι οι νόες τους ήταν αθάνατοι και ακριβώς αυτόν τον τεράστιο παραλογισμό έχουμε κληρονομήσει από εκείνους. 

Κάθε ξεχωριστό ανθρώπινο ον, εξαιτίας της εξελιγμένης γνωσιακής του αρχιτεκτονικής, έχει πρόβλημα στο να συλλάβει εννοιολογικά την ψυχολογική του ανυπαρξία.

Περίεργα αθάνατος
Το πρόβλημα ισχύει ακόμα και σε εκείνους που ισχυρίζονται ότι δεν πιστεύουν στη μεταθανάτια ζωή. Όπως έγραψε ο φιλόσοφος και ιδρυτής του Κέντρου για τον Νατουραλισμό (Center for Naturalism) Thomas W. Clark σε άρθρο του για το περιοδικό Humanist το 1994:

Εδώ… είναι το πώς βλέπουμε το όλο ζήτημα : Όταν πεθαίνουμε, αυτό που έπεται είναι το τίποτα. Ο θάνατος είναι μια άβυσσος, μια μαύρη τρύπα, το τέλος της εμπειρίας. 


Είναι μια αιώνια ανυπαρξία, η οριστική εξάλειψη της ύπαρξης. Κι εδώ, σε ένα καρυδότσουφλο, βρίσκεται 
το λάθος που περιλαμβάνεται στη θέαση αυτή : το ότι 
την αφαίρεση της ανυπαρξίας, την κάνουμε μια θετική κατάσταση ή ποιότητα (για παράδειγμα, αυτή της 
'' μαυρότητας '') και μετά τοποθετούμε το άτομο μέσα σ’ αυτήν μετά τον θάνατο, έτσι ώστε με κάποιον τρόπο να πέσουμε στην ανυπαρξία και να παραμείνουμε εκεί αιώνια.

Λάβετε υπόψη το κάπως μακάβριο γεγονός, πως ποτέ δε θα μάθετε ότι είσαστε πεθαμένος. Μπορεί να νιώσετε τον εαυτό σας να γλιστράει μακριά, αλλά δεν μοιάζει σαν να πρόκειται να υπάρχει ένα ‘εγώ’ εκεί γύρω που θα έχει τη δυνατότητα να εξακριβώσει όλα όσα συμβαίνουν με την ανυπαρξία σας. 


Ας υπενθυμίσουμε εδώ, πως χρειάζεται ένας εν λειτουργία εγκεφαλικός φλοιός για να φιλοξενήσει οποιουδήποτε είδους γνωσιακή διαδικασία, συμπεριλαμβανομένου και του γεγονότος ότι έχετε πεθάνει και εφόσον θα έχετε πεθάνει ο φυσικός σας εγκέφαλος δεν μπορεί να παράγει τίποτε. 

Σε ένα άρθρο που δημοσιεύθηκε το 2007 στο περιοδικό Synthese, ο φιλόσοφος του Πανεπιστημίου της Αριζόνα, Shaun Nichols το έθεσε κάπως έτσι: 

Όταν προσπαθώ να φανταστώ την ατομική μου μη ύπαρξη πρέπει να φανταστώ πως αντιλαμβάνομαι ή γνωρίζω για τη μη ύπαρξή μου. Καθόλου περίεργο το ότι εδώ υπάρχει ένα πρόσκομμα!

Αυτή η παρατήρηση ίσως να μην ακούγεται σαν κάποια μεγάλη αποκάλυψη, αλλά ίσως αυτό ισχύει για όποιον δεν έχει σκεφτεί τι πραγματικά σημαίνει, το οποίο είναι πως η θνητότητα του καθενός από εμάς είναι ένα γεγονός που αναφέρεται και αφορά σε πρώτο πρόσωπο, είναι δηλαδή ένα συμβάν που αφορά στο υποκείμενο. 


Αυτό είναι το πρόσκομμα που έκανε τον συγγραφέα Wolfgang von Goethe να σημειώσει, όπως λέγεται, ότι καθένας κουβαλάει την απόδειξη της δικής του αθανασίας μέσα στον εαυτό του.

Ακόμα και όταν θέλουμε να πιστέψουμε ότι ο νους μας τελειώνει με τον θάνατο, είναι πραγματικά δύσκολο να το σκεφτούμε με αυτόν τον τρόπο. 


Μια έρευνα που δημοσίευσε ο συγγραφέας του παρόντος άρθρου (Jesse Bering) το 2002 στο περιοδικό ''Journal of Cognition and Culture '' (Περιοδικό για τη Νόηση και τον Πολιτισμό) αποκαλύπτει ότι η ψευδαίσθηση της αθανασίας λειτουργεί σε μεγάλο βαθμό στους νόες των προπτυχιακών φοιτητών που ρωτήθηκαν μια σειρά από ερωτήσεις αναφορικά με τα ψυχολογικά χαρίσματα ενός πεθαμένου ατόμου.

Ο Richard, είπε ο Jesse Bering στους φοιτητές, σκοτώθηκε ακαριαία όταν το όχημά του σφηνώθηκε σε έναν στύλο. 


Οι συμμετέχοντες διάβασαν μια διήγηση που αφορούσε τη νοητική κατάσταση του Richard ακριβώς πριν γίνει το ατύχημα και στη συνέχεια ρωτήθηκαν για το εάν ο άντρας, τώρα που ήταν νεκρός, διατηρούσε την δυνατότητα να βιώνει νοητικές καταστάσεις. 

Εξακολουθεί ο Richard να σκέφτεται τη γυναίκα του; ρώτησε τους φοιτητές. Εξακολουθεί να νιώθει τη γεύση της μέντας που έτρωγε ακριβώς λίγο πριν πεθάνει; Θέλει να είναι ζωντανός;

Τα βλέμματα που εισέπραξε ο ερευνητής ήταν περίεργα, εφόσον προφανώς δεν είναι πολλοί οι άνθρωποι που σταματούν για να σκεφτούν αν οι ψυχές σιχαίνονται τις άσχημες γεύσεις, αν νιώθουν πόθο ή αν παθαίνουν πονοκέφαλο. 


Ωστόσο, οι περισσότεροι έδωσαν απαντήσεις που είναι ενδεικτικές της πεποίθησης και δικαιολόγησης για ψυχολογική συνέχεια, στις οποίες φαντάστηκαν τον νου του Richard να εξακολουθεί να λειτουργεί παρά τον θάνατό του.

Το εύρημα αυτό δεν προκάλεσε ιδιαίτερη έκπληξη δεδομένου ότι, σε μια ξεχωριστή κλίμακα, οι περισσότεροι συμμετέχοντες έθεσαν τον εαυτό τους στην κατηγορία αυτών που έχουν πίστη για κάποιου είδους μεταθανάτιο ζωή.

Αυτό όμως που ήταν εντυπωσιακό ήταν το ότι πολλοί συμμετέχοντες που είχαν ταυτοποιήσει τους εαυτούς τους ως έχοντες '' εξαλειπτικές '' πεποιθήσεις (είχανε σημειώσει το κουτάκι που έγραφε Αυτό που πιστεύουμε ως ''η ψυχή'' ή η συνειδητή προσωπικότητα ενός ατόμου, παύει οριστικά όταν το σώμα πεθαίνει) περιστασιακά έδωσαν απαντήσεις που ήταν σύμφωνες με την ψυχολογική συνέχεια. 


Το τριάντα τρία τοις εκατό των απαντήσεων των οπαδών του εξαλειπτικού υλισμού πρόδωσε τις κρυμμένες τους δικαιολογήσεις για το ότι τα συναισθήματα και οι επιθυμίες επιβιώνουν μετά τον θάνατο. 

Ένα ακόμα τριάντα έξι τοις εκατό από τις απαντήσεις τους που δικαιολογούσε την ψυχολογική συνέχεια, σχετιζόταν με νοητικές καταστάσεις αναφορικά με τη γνώση, όπως η ικανότητα για μνήμες, πεποιθήσεις ή γνώσεις. 

Ένας ιδιαίτερα παθιασμένος θιασώτης του εξαλειπτικού υλισμού σκέφτηκε πως όλες οι ερωτήσεις ήταν γελοίες, το ίδιο και εκείνος που τις έθεσε. 

Ωστόσο, τόνισε ότι και βέβαια ο Richard γνωρίζει ότι έχει πεθάνει γιατί δεν υπάρχει μεταθανάτια ζωή και ο Richard το συνειδητοποίησε με τον θάνατό του.

Γιατί είναι λοιπόν τόσο δύσκολο να συλλάβουμε την ανυπαρξία; Σύμφωνα με τη γνώμη του συγγραφέα, που 

την ονομάζει ''υπόθεση της περιορισμένης προσομοίωσης'' (simulation constraint hypothesis), στην προσπάθειά μας να φανταστούμε πως είναι το να είμαστε πεθαμένοι επικαλούμαστε το υπόβαθρο που έχουμε από τα συνειδητά βιώματά μας, γιατί έτσι προσεγγίζουμε τα περισσότερα νοητικά πειράματα. Αλλά ο θάνατος δεν μοιάζει με τίποτε από όσα έχουμε ποτέ βιώσει. 

Γιατί ποτέ δεν έχουμε υπάρξει συνειδητά χωρίς συνείδηση, ακόμα και οι καλύτερες προσομοιώσεις που κάνουμε για την πραγματική ανυπαρξία δεν είναι αρκετά καλές.

Ακόμα και για όσους δεν πιστεύουν στη μεταθανάτια ζωή, μοιάζει σα να κοιτάνε σε ένα δωμάτιο γεμάτο με καθρέφτες, αλλά αντί να γίνονται μάρτυρες ενός οπτικού τρυκ, έρχονται αντιμέτωποι με νοητικές αντηχήσεις της υποκειμενικής εμπειρίας. 


Στην ομιλία του ισπανού φιλόσοφου Miguel de Unamuno το 1913 με τίτλο '' Η τραγική Έννοια της Ζωής'' (The Tragic Sense of Life), μπορεί κανείς σχεδόν να δει τον συγγραφέα να τραβάει τα μαλλιά του με προσήλωση σ’ αυτό ακριβώς το γεγονός. 

Προσπάθησε να νιώσεις τη συνείδησή σου με την αναπαράσταση της μη συνείδησης, γράφει, και θα αντιληφθείς το πόσο απίθανο είναι αυτό. Η προσπάθεια να κατανοήσεις κάτι τέτοιο προκαλεί την πιο ζαλιστική ναυτία.

Ίσως απαντήσετε, για στάσου. Μήπως ο Unamuno ξεχνάει κάτι; Σίγουρα έχουμε εμπειρία της ανυπαρξίας. Κάθε νύχτα, όταν βρισκόμαστε σε ύπνο δίχως όνειρα. Αλλά θα κάνατε λάθος σ’ αυτήν την υπόθεση. 


Ο Thomas W. Clark το θέτει κάπως έτσι: Μπορεί περιστασιακά να έχουμε την εντύπωση του ότι βιώνουμε ή υφιστάμεθα μια περίοδο μη συνειδητότητας, αλλά, βέβαια, αυτό είναι απίθανο. Αυτή η ανυπαρξία της συνείδησης δεν μπορεί να είναι μια πραγματικότητα που έχει βιωθεί.

Εάν η ψυχολογική αθανασία αναπαριστά τον διαισθητικό και φυσικό τρόπο για να σκεφτόμαστε για τον θάνατο, τότε πιθανότατα θα έπρεπε να περιμένουμε τα νεαρά παιδιά να είναι προδιατεθειμένα να σκέφτονται με τη λογική αυτή. 


Πολλά παιδιά σε μικρή ηλικία μπορεί να έχουν δει το αγαπημένο τους κατοικίδιο να έχει πεθάνει και θα το έχουν ίσως θάψει σε κάποιο σημείο στον κήπο. Μπορεί να σκέφτονται πως το ζωάκι μπορεί να σκεφτεί και καταλαβαίνει πόσο το αγαπούσανε και το ότι εξακολουθεί να υπάρχει δεν είναι κάτι που το έμαθαν από τους γονείς τους. 

Ο Gerald P. Koocher, τέως πρόεδρος της Αμερικάνικης Ψυχολογικής Ένωσης (American Psychological Association APA) είχε ρωτήσει σε μια έρευνα το 1973, που δημοσιεύτηκε στο Developmental Psychology, παιδιά με ηλικία μεταξύ έξι και δεκαπέντε ετών, σχετικά με το τι συμβαίνει όταν κάποιος πεθαίνει. 

Πολλές από τις απαντήσεις που πήρε βασιζόντουσαν στις καθημερινές εμπειρίες για να περιγράψουν τον θάνατο, με αναφορές στον ύπνο, στην αίσθηση γαλήνης, ή απλά στο να είναι κάποιος πολύ ζαλισμένος.

Αποσύνδεση νου και σώματος
Αλλά η έρευνα του Koocher δεν αναφέρει για το από πού προέρχονται τέτοιες ιδέες. Η υπόθεση Simulation Constraint θεωρεί πως αυτού του είδους η σκέψη είναι έμφυτη και δεν είναι αποτέλεσμα μάθησης. 


Ευτυχώς, αυτή η υπόθεση είναι διαψεύσιμη (σύμφωνα με τον φιλόσοφο της επιστήμης Carl Popper, μια υπόθεση, πρόταση ή θεωρία είναι επιστημονική, μονάχα εφόσον είναι διαψεύσιμη, δηλαδή είναι δυνατόν να διαψευσθεί από κάποια παρατήρηση ή πείραμα). 

Εάν οι πεποιθήσεις για τη μεταθανάτιο ζωή αποτελούν ένα προϊόν πολιτισμικής κατήχησης, με τα παιδιά να προσλαμβάνουν τις ιδέες αυτές μέσα από τις θρησκευτικές διδασκαλίες, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης ή να πληροφορούνται από την οικογένεια και τους φίλους τους, τότε κάποιος θα προέβλεπε λογικά πως η λογική της ψυχολογικής συνέχειας θα μειωνόταν με το πέρασμα του χρόνου. 

Εκτός από το να γίνονται πιο ενήμερα για τη δική τους θνητότητα, τα μεγαλύτερα παιδιά έχουν μια μεγαλύτερη περίοδο έκθεσης στην έννοια της μεταθανάτιας ζωής.

Στην πραγματικότητα, πρόσφατες έρευνες δείχνουν το αντίθετο μοτίβο ανάπτυξης. Σε μια έρευνα του 2004 που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Αναπτυξιακή Ψυχολογία (Developmental Psychology), ο ψυχολόγος του Πανεπιστημίου Atlantic της Φλόριντα, David F. Bjorklund και ο Jesse Bering (συγγραφέας του παρόντος) παρουσίασαν ένα θέατρο με κούκλες σε 200 παιδιά με ηλικίες από τριών μέχρι δώδεκα ετών. 


Κάθε παιδί παρακολούθησε την ιστορία ενός μικρού ποντικιού, του Baby Mouse, που περιφερόταν ανέμελα στο δάσος. Και τότε, σύμφωνα με την ιστορία, ο ποντικός πρόσεξε κάτι πολύ περίεργο. Οι θάμνοι άρχισαν να κινούνται! Ένας αλιγάτορας πηδάει μέσα από τους θάμνους και τον καταβρόχθισε ολόκληρο. Ο Baby Mouse δεν είναι πλέον ζωντανός.

Aκριβώς όπως οι ενήλικοι από την προαναφερόμενη έρευνα, τα παιδιά ρωτήθηκαν σχετικά με τις ψυχολογικές λειτουργίες του πεθαμένου Baby Mouse. Θέλει ακόμα ο Baby Mouse να γυρίσει σπίτι του; ρωτήθηκαν τα παιδιά. Νιώθει ακόμα άρρωστος ; 


Μπορεί ακόμα να μυρίσει τα λουλούδια; Τα νεαρότερα παιδιά που συμμετείχαν στην έρευνα, αυτά που ήταν από τριών έως πέντε ετών, ήταν πολύ πιο πιθανό να δώσουν απαντήσεις που σχετιζόντουσαν με την ψυχολογική συνέχεια απ’ ότι τα παιδιά που άνηκαν σε μεγαλύτερες ηλικιακές ομάδες.

Αλλά εδώ βρίσκεται εάν πραγματικά περίεργο σημείο. Ακόμα και τα παιδιά της προσχολικής ηλικίας είχαν μια στέρεη αντίληψη της βιολογικής παύσης. Γνώριζαν, για παράδειγμα, πως ο νεκρός Baby Mouse δε χρειαζόταν πλέον νερό και τροφή. 


Γνώριζαν πως δε θα μεγάλωνε για να γίνει ένα ενήλικο ποντίκι. Το 85 τοις εκατό από τα νεαρότερα παιδιά είπαν ακόμα πως ο εγκέφαλος του ποντικού είχε πάψει να λειτουργεί. Ωστόσο, τα περισσότερα από αυτά τα πολύ μικρά σε ηλικία παιδιά δήλωσαν στη συνέχεια πως ο νεκρός Baby Mouse πεινούσε ή διψούσε, πως ένιωθε καλύτερα ή ακόμα πως εξακολουθούσε να είναι θυμωμένος με τον αδελφό του.

Δε θα μπορούσε να πει κανείς πως τα παιδιά της προσχολικής ηλικίας δεν κατείχαν την έννοια του θανάτου, γιατί σχεδόν όλα τα παιδιά αντιλήφθηκαν πως οι βιολογικές προσταγές έπαψαν να υφίστανται μετά τον θάνατο. Μάλλον, φαίνεται πως είχαν πρόβλημα στο να χρησιμοποιήσουν αυτή τους τη γνώση για να βγάλουν θεωρητικά πορίσματα σχετικά με τις νοητικές λειτουργίες.

Από μια εξελικτική σκοπιά, μια συνεπής θεωρία αναφορικά με τον ψυχολογικό θάνατο δεν είναι αναγκαία βιώσιμη. Ο ανθρωπολόγος H. Clark Barrett του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Λος Άντζελες, πιστεύει αντ’αυτού πως η κατανόηση της βιολογικής παύσης (για παράδειγμα, πως ένα νεκρό πλάσμα δεν πρόκειται ξαφνικά να σηκωθεί και να σε δαγκώσει) είναι πιθανότατα αυτό που έσωσε ζωές και πέρασε στα γονίδια. Σύμφωνα με τον Barrett, η αντίληψη της παύσης του νου, από την άλλη μεριά, δεν είναι από εξελικτικής απόψεως αναγκαία.

Σε μια έρευνα που έγινε το 2005 και δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Cognition, ο Barrett και η ψυχολόγος Tanya Behne από το Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ στην Αγγλία ανέφεραν πως τετράχρονα παιδιά που ανατράφηκαν στην πόλη του Βερολίνου ήταν το ίδιο καλά στο να διακρίνουν τα κοιμισμένα από τα νεκρά ζώα όσο καλά ήταν τα παιδιά κυνηγοί που προερχόντουσαν από την περιοχή Shuar του Εκουαδόρ. Ακόμα και τα σύγχρονα παιδιά φαίνονται πως είναι καλά συντονισμένα με τα αντιληπτικά σημεία που σηματοδοτούν τον θάνατο.

Ο πολιτισμικός παράγοντας
Από τη μια μεριά, σε μια πολύ νεαρή ηλικία τα παιδιά αντιλαμβάνονται πως τα νεκρά σώματα δεν πρόκειται να επανέλθουν στη ζωή. Από την άλλη μεριά, επίσης σε πολύ νεαρή ηλικία, τα παιδιά συνδέουν τον θάνατο με συνεχιζόμενες ψυχολογικές λειτουργίες. Που λοιπόν συναντούνται οι πολιτισμικές καταβολές και οι θρησκευτικές διδαχές;

Στην πραγματικότητα, η έκθεση στην έννοια της μεταθανάτιας ζωής παίζει έναν σημαντικό ρόλο στον εμπλουτισμό και στην επεξεργασία της φυσικής γνωσιακής υπόθεσης, είναι κάτι σαν μια σκαλωσιά για αρχιτέκτονες όπου οι πολιτισμικές καταβολές αναπτύσσουν και διακοσμούν τους ενδογενείς ψυχολογικούς δομικούς λίθους των θρησκευτικών πεποιθήσεων. 


Το τελικό προϊόν μπορεί να είναι όσο φανταχτερό ή ασκητικό θέλει κανείς, από τις πεποιθήσεις για τη μετενσάρκωση των οπαδών του Βουδισμού μέχρι κάποιου απλού ανθρώπου που πιστεύει ότι απλά υπάρχει κάτι μετά από τον θάνατο.

Για να υποστηρίξουν την ιδέα για πολιτισμικές επιδράσεις στη φυσική τάση σχετικά με την άρνηση του θανάτου του νου ο ψυχολόγος του Πανεπιστημίου του Harvard Paul Harris και η ερευνήτρια Marta Gimenez του Εθνικού Πανεπιστημίου Εκπαίδευσης από Απόσταση της Ισπανίας, έδειξαν πως όταν η διατύπωση σε συνεντεύξεις μετατρέπεται με τρόπο ώστε να περιλαμβάνει ιατρικούς ή επιστημονικούς όρους, η δικαιολόγηση για ψυχολογική συνέπεια μειώνεται. 


Σ’ αυτήν την έρευνα που έγινε το 2005 και δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Journal of Cognition and Culture, παιδιά με ηλικία από επτά μέχρι και ένδεκα ετών που προέρχονταν από τη Μαδρίτη, άκουσαν μια ιστορία σχετικά με έναν παπά που είπε σ’ ένα παιδί ότι η πεθαμένη γιαγιά του είναι παρέα με τον Θεό. 

Τα παιδιά αυτά ήταν περισσότερο πιθανό να αποδώσουν συνεχιζόμενες νοητικές καταστάσεις σε αυτούς που είχαν πεθάνει από μια άλλη ομάδα παιδιών που άκουσαν μια πανομοιότυπη ιστορία η οποία αντί για έναν παπά είχε έναν γιατρό ο οποίος έλεγε στο παιδί πως ο παππούς του ήταν νεκρός και είχε θαφτεί.

Και σε μια επανάληψη του πειράματος με τον Baby Mouse που έγινε το 2005 και που δημοσιεύτηκε στο British Journal of Developmental Psychology, ο ψυχολόγος David Bjorklund και ο συγγραφέας συνεργάστηκαν με τον ψυχολόγο Carlos Hermandez Blasi από το Πανεπιστήμιο Jaume I της Ισπανίας για να συγκρίνουν παιδιά από ένα καθολικό σχολείο με παιδιά που παρακολουθούσαν ένα δημόσιο κανονικό σχολείο στο Castellon της Ισπανίας.

Όπως και με την προηγούμενη έρευνα, μια μεγάλη πλειοψηφία από τα νεαρότερα παιδιά, δηλαδή αυτά που ήταν πέντε ως έξι χρονών, που προέρχονταν και από τα δυο εκπαιδευτικά υπόβαθρα, έδωσαν απαντήσεις για το ότι οι νοητικές καταστάσεις του νεκρού Baby Mouse επιβίωναν μετά τον θάνατο. Το είδος των μαθημάτων, οι συνήθειες στο σχολείο ή η θρησκεία δεν έδειξαν κάποια διαφορά. 


Όσο μεγαλύτερα ήταν ωστόσο τα παιδιά, οι πολιτισμικές καταβολές άρχιζαν να επιδρούν σε μεγαλύτερο βαθμό κι έτσι τα παιδιά από το καθολικό σχολείο έτειναν περισσότερο να δώσουν δικαιολογήσεις ψυχολογικής συνέχειας απ’ ότι τα παιδιά που προερχόντουσαν από κανονικό σχολείο.

Υπήρχαν ακόμα και κάποια παιδιά με ιδέες παρόμοιες με τον εξαλειπτικό υλισμό, στην ομάδα των παιδιών που προερχόντουσαν από το κανονικό σχολείο.

Ελεύθερα πνεύματα
Το είδος των γνωσιακών περιορισμών που συζητήθηκαν νωρίτερα μπορεί να είναι υπεύθυνοι για την έμφυτη αίσθηση που έχουμε για την αθανασία. 


Αλλά παρόλο που η ‘υπόθεση της περιορισμένης προσομοίωσης’ βοηθάει στο να εξηγηθεί το γιατί τόσοι πολλοί άνθρωποι πιστεύουν σε κάτι το τόσο φανταστικά παράλογο όσο η μεταθανάτια ζωή, δεν εξηγεί γιατί οι άνθρωποι βλέπουν την ψυχή να αποκολλάται από το σώμα και να επιπλέει σαν ένα αόρατο μπαλόνι γεμισμένο με ήλιο κατευθυνόμενη στο βασίλειο της αιωνιότητας. 

Άλλωστε, δεν υπάρχει κάτι που μας περιορίζει στο να συνεχίζουμε να έχουμε τις πεποιθήσεις μας για μεταθανάτιο ζωή συμπεριλαμβάνοντας στις πεποιθήσεις αυτές την ιδέα ότι ο νους συνεχίζει να κατοικεί στο ενταφιασμένο κρανίο και κείτεται εκεί σε μια αιώνια μακάρια ευτυχία. Αλλά σχεδόν κανένας δεν βλέπει την συνέχεια της ύπαρξης του νου με τον τρόπο αυτό.

Όταν ήμασταν ακόμα βρέφη, μάθαμε πως οι άνθρωποι δεν σταματούν να υπάρχουν απλά επειδή δεν μπορούμε να τους δούμε. 


Το ίδιο συμβαίνει και με τα αντικείμενα, τα παιδιά σε κάποιο στάδιο της ανάπτυξής τους μαθαίνουν πως τα αντικείμενα διατηρούνται κι έτσι μπορεί να παίξει κανείς μαζί τους κρύβοντας αντικείμενα τα οποία τα παιδάκια στη συνέχεια τα ψάχνουν εφόσον αντιλαμβάνονται ότι συνεχίζουν να υπάρχουν. 

Αυτή η ψυχολογική λειτουργία μας οδηγεί στο να υποθέτουμε πως οι άνθρωποι που γνωρίζουμε βρίσκονται κάπου και κάνουν κάτι και δεν εξαφανίζονται όταν δεν είμαστε σε επαφή μαζί τους.

Για τους ανθρώπους είναι λοιπόν δύσκολο να σβήσουν αυτήν την ψυχολογική αντίληψη της διατήρησης και διάρκειας των ατόμων απλά και μόνο επειδή κάποιος ξαφνικά πεθαίνει. 


Αυτή η δυσκολία είναι ακόμα πιο έντονη για τους ανθρώπους που βρίσκονται κοντά μας και τους οποίους φανταζόμαστε σε συχνή βάση να εμπλέκονται σε διάφορες καθημερινές δραστηριότητες ακόμα και όταν δεν τους βλέπουμε. 

Έτσι, η έννοια της διατήρησης μπορεί να είναι το τελικό γνωσιακό μας εμπόδιο που δε μας αφήνει να αντιληφθούμε τον θάνατο ως κάτι το τελειωτικό.

Αντίθετα, είναι πολύ πιο φυσικό να φανταζόμαστε όσους έχουν απεβιώσει σα να συνεχίζουν να υπάρχουν με κάποιον ασαφή τρόπο, σε κάποιον τόπο χωρίς να μπορούμε να τους παρατηρήσουμε, ζώντας κανονικά τις νεκρές τους ζωές.

http://www.ygeianews.gr